Obejrzyj i przesłuchaj oficjalny podcast serialu.
Mam dość! Przecieki z Red Hook, przecieki z ratusza!
Znajdź ich źródło!
Zlikwiduj!
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Ktokolwiek odpowiada za przecieki, musi ponieść karę.
Znajdź odpowiedzialnych.
To moja wtyka, chociaż o tym nie wie.
Jeśli cokolwiek puszczasz w eter, przestań.
Zrobisz nam krzywdę.
Vanessa zabiła Foggy’ego i nikt jej nie ukarał.
Reakcja była za ostra.
Od kiedy zginął Foggy, nie wiem, kim jestem.
To, co zrobiłem…
To, do czego zmusiła mnie ta kobieta.
Musiałem odzyskać umysł.
Dobry uczynek
przywróci równowagę.
Wilson…
Vanessa!
DAREDEVIL: ODRODZENIE
Jakie ciśnienie i tętno?
Co się dzieje?
- Nie! - Nie może pan tu przebywać.
- Proszę wyjść. - Co się dzieje?
- Proszę pana! - Vanessa!
Rozumiem pańskie nerwy,
o wszystkim będziemy pana informować.
- Proszę pani… - Oczywiście.
Panie burmistrzu.
Niech robią swoje.
Jak mówiłem, bez komentarza.
Ile mam powtarzać?
Jeżeli ich macie,
nie zabijajcie ich.
Nie mamy.
Jeszcze.
Tak czy siak, nie mają dokąd uciec.
Chcę ich dopaść tak samo mocno jak pan.
Nie.
Nieprawda.
Nie wiesz, co czuję.
Róbcie, co musicie.
Oczywiście.
Powell…
Chcę ich żywych.
Jasne.
Dajcie jakiś ręcznik!
- Już! - Jasne, jesteśmy z wami!
Nie musisz tego robić.
Chodzi o równowagę.
- Wiesz o tym. - Cicho.
Sprawdźcie za tymi drzwiami!
- Macie bojler? - Tak, z tyłu.
- Idziemy. - Zostaw mnie tu.
To już nie ma znaczenia.
Dla mnie ma.
Tak.
Bez komentarza.
Nie wiem, kiedy wyjdzie oświadczenie.
Czy nie żyje?
Trochę niedelikatne pytanie.
Jestem przy automatach.
Jak mnie znalazłaś?
W mieście nie ma tak wielu szpitali.
Nie możesz tu być.
- Prawo mi tego nie zabrania. - Pomyśl chwilę.
Nikt nie może wiedzieć, gdzie jest.
Burmistrza lepiej dziś nie drażnić. Idź już.
Dobrze.
Pójdę, ale powiedz tylko,
czy żyje.
Nie masz pojęcia, co gadają na mieście.
To szaleństwo.
Chcę tylko przekazać prawdę.
Masz gówniane wyczucie chwili.
Przepraszam.
Niepotrzebnie przyszłam. Zapomnij, że tu byłam.
Jest w stanie krytycznym.
Mają szczęście, że z nimi jesteś.
Proszę pana.
Arash Merati.
Miło poznać.
Witam, doktorze.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy,
żeby pomóc pańskiej żonie.
Zapoznałem się z dokumentacją.
Walczy w tej chwili o życie.
Tak.
Podobno jest pan
mistrzem w swoim fachu.
Nawet najlepszy lekarz pozostaje tylko człowiekiem.
Jak mówiłem, zrobię dla niej wszystko, co się da.
Dziękuję.
Strach pomyśleć, jaki zasięg mają w Vermoncie.
Cześć.
Dlaczego nie wystawiamy dziś tego obrazu?
Wydawało mi się to oczywiste,
ale jeśli chcesz go wybronić, próbuj. Dlaczego mam go wystawić?
Nie wiem.
Po prostu coś w nim jest.
Czy pamiętasz,
na czym polega ten biznes?
Skąd masz pieniądze na te urocze buty?
Wiem tylko,
że jeśli właściwa osoba wejdzie przez te drzwi
i ujrzy to płótno,
dostrzeże swoją głęboką, nieubłaganą,
żałosną pustkę, jakby to było lustro.
Gwarantuję ci,
że będziesz mogła dopisać do ceny dwa zera,
a i tak sprzeda się szybciej niż jakikolwiek inny obraz na wystawie.
Nic nie zmieniamy.
Twój wybór.
Wykrwawiam się.
- Uwierz mi, znam się na tym. - Twoje zdanie mnie nie obchodzi.
Zasłużyłem na to.
Zapracowałem sobie.
Myślisz, że zdechła?
Nie wiem.
Chodź.
Jeśli tak, to równowaga wróciła.
Twój przyjaciel, żona Fiska.
Szale wyrównane.
- Jestem gotów na sąd. - Gratuluję.
Nie słuchasz.
Kiedy zrzuciłeś mnie z dachu, powinienem był zginąć.
Cztery piętra to pewna śmierć.
A jednak…
Może to część boskiego planu.
Załapałeś.
Nic nie załapałem.
Jeśli Vanessa nie żyje,
to po prostu morderstwo.
Vanessa, Foggy…
Ani się waż.
Nie wymawiaj jego imienia, rozumiesz?
Powiedz, że rozumiesz. Nigdy więcej.
Nawet najlepsi awokadzi odrabiają pańszczyznę.
Josie nie będzie zachwycona.
- Krechy dziś nie spłacimy. - Zrozumie.
Lionel McCoy, lat 29, znaleźli u niego narkotyki.
Na liście są
koks, oks, kriks,
normalnie supermiks.
Może prowadzi aptekę?
Plus nielegalne posiadanie broni, lewe dokumenty,
handel narkotykami, poplecznictwo.
Itepe, itede.
Facet trochę posiedzi…
Nie mów, daj mi zgadnąć.
Stawiam, że 12 do 15 lat.
Przykro mi.
- Poprawna odpowiedź to 10 do 12. - Nie żartuj.
- Tak blisko. - Dziękujemy za udział.
Mamy nadzieję, że pobyt w zakładzie karnym był udany.
Prosimy o sześć do ośmiu, to może wyjdzie po pięciu za sprawowanie.
Tak. Levine chce ugody obrończej, więc jak będzie dobra oferta, bierzemy ją.
W żadnym wypadku nie idziemy z gościem na salę sądową.
Przyjąłem.
Pan mecenas przodem.
Dziękuję, mecenasie.
Dzień dobry, nazywam się Matthew Murdock.
- To mój wspólnik… - Foggy Fagasek?
Ray?
Znacie się?
Bozia ma posrane poczucie humoru, co?
My…
Dorastaliśmy w jednym bloku.
Nie masz na imię Ray?
Miałem się przyznać na dzielni, że jestem „Lionel”?
Nasz mały Fagasek czyścił mi adidasy.
- Pamiętasz? - Proponuję…
Darować sobie przezwiska.
A ten co? Ślepy?
Jak tam Connor?
Rok temu przeniósł się na północ.
Do Oneonty.
Naprawia dachy czy coś.
Może montuje rynny, nie wiem.
Nadmuchał pierwszą, jaka się nawinęła.
Może byśmy…
Proszę.
Trzymaliśmy się razem.
Ja i jego brat.
Byliśmy przyjaciółmi.
Ty i Connor?
Ma pan ogromną listę zarzutów.
Z dupy wyjętych.
Wynajęto nas do tej sprawy, dlatego pan Nelson i ja…
Pan Nelson?
- Że niby ty? - Foggy?
Powiedz kumplowi, jakie rozwiązanie proponuje firma.
Słucham, panie Nelson.
Jaki jest plan?
Więc…
Biorąc pod uwagę, jak ciężkie są zarzuty,
proponujemy, żebyś się przyznał.
Poprosimy o skrócenie wyroku.
Jak dobrze pójdzie, to wyjdziesz…
- Za 5 do 6 lat. - Przy dobrym sprawowaniu za 3 do 4.
- Za 5 do 6 lat. - Za 3 do 4, jeśli…
Jeśli co?
Jeśli znajdę Boga?
Umyję kible? Pomogę w bibliotece?
To się nazywa „resocjalizacja”.
Nic nie czaicie.
Ci, dla których robiłem, chcą mnie zaciukać.
To dlatego tu jesteście.
Mam się przyznać?
To ich pomysł, nie?
Bez procesu.
Wiecie dlaczego?
Bo w pierdlu czekają ludzie, którzy mają mnie załatwić.
Tak to się skończy.
To nie żadne „trzy do czterech”,
ani „sześć do ośmiu”, jak będę grzeczny.
To 24 godziny, mecenasie.
Jak mnie posadzą, to nie żyję.
Więc…
Ni chuja nic nie podpiszę.
Spróbuję szczęścia z obrońcą z urzędu.
Zwolnij trochę.
O czym ty mówisz?
Nawet nie wiecie, kto was wynajął.
Mówi Wesley.
Tak.
Dam znać.
Mamy problem z McCoyem.
Słyszałeś coś o tych bitcoinach?
Po historii z Ruskimi
myślę, że trzeba szukać nowych nisz.
Świat się zmienił…
Nie możemy myśleć w dawnych kategoriach.
Mam kontakty w świecie kryptowalut,
ale jeśli mogę coś zasugerować…
To zbyt niepewny biznes,
jak na nasze potrzeby.
Masz inne pomysły?
Skoro pan pyta,
jest taka galeria sztuki.
Prestiżowa, dochodowa.
To może być nisza, której szukamy.
Świat sztuki.
Zadęcie.
Pozory, za którymi rzekomo kryje się
coś głębszego.
Ruszaj się.
Potrzebujesz pomocy.
Nie!
Wstawaj!
Przestań.
To bez sensu.
Nie oszukuj się,
nie będziesz mnie opłakiwał.
Wstawaj.
Trzeba ci pomóc.
- Chodź. - Zabieraj łapy!
Najpierw chcesz mnie zabić,
a teraz próbujesz uratować.
I to niby ja potrzebuję pomocy?
Chcę cię uratować, bo próbowałem cię zabić.
Wtedy na dachu się zapomniałem.
Może obaj odbywamy dziś pokutę.
Chodź.
Henderson?
Hernandez.
Chodźmy, zanim zrobi się kolejka do windy.
Jakie plany?
A składka?
Racja.
Ile już mamy?
Na ten moment 1700.
Czyli osiemnaście miesięcy
i otwieramy podwoje naszej kancelarii?
Gratuluję, gnojarze!
Świetna robota na komendzie.
Mieliście załatwić jeden podpisik.
Choćby i nieczytelny.
Ugoda obrończa i do widzenia.
- Ale nie. - Jeff…
Co proszę? Chyba „panie mecenasie”.
Tak, przepraszam.
- Panie mecenasie… - Wiecie co?
Mam to gdzieś.
Teraz to problem tego z urzędu.
Niestety została papierkowa robota,
trzeba to ogarnąć do poniedziałku.
Do miłego, zjebańcy.
Miłego weekendu.
- Założę się, że ma jakiś fetysz. - Na stówę. Pewnie stopy.
Co jest złego w stopach?
Nic. Mówię tylko,
że wygląda na typka,
co się nimi niezdrowo emocjonuje. To tyle.
Dowód C, druga kolumna.
Kolumna druga, dowód C.
Swoją drogą,
ja tam nie mam nic do stóp.
Ale ty akurat jesteś dziwny.
Co?
Ten nakaz…
Zapisali w nim niewłaściwy adres jego mieszkania.
Tu piszą, że numer domu to 536.
Nie zgadza się?
Powinno być 536 i pół.
Tam mieszkali McCoyowie, to był nasz adres.
536 i pół.
To niemożliwe.
A jednak się stało.
To tylko błąd formalny,
ale wszystko zmienia.
Dowody zostały pozyskane bezprawnie.
Nie mogą ich użyć.
Czyli ten świstek to…
Przepustka na wolność.
Co robimy?
Daj spokój. Nie zasługuje, żeby mu się upiekło.
Co nas obchodzi, na co zasługuje?
Jesteśmy prawnikami.
Robi dla mafii, sprzedaje dragi,
szkodzi wszystkim w okolicy.
Tak, ale…
Ale co? Jeszcze ci zalazł za skórę, jak byliście mali.
Chcesz ratować typa, który mówi o tobie „Foggy Fagasek”?
Nie chcę.
Ale…
Jesteśmy jego obrońcami.
- Jesteśmy stażystami. - Nie wykręcaj się.
- Zresztą Jeff… - Pan mecenas.
- Szacunku trochę. - Jasne.
Mroczny lord tajemnych fetyszy Levine
zabrał nam sprawę,
a niedługo może nas stąd wyrzucić.
Lionel
nie miał lekko.
Chcesz chusteczkę?
Jego stary to był niezły bydlak,
a matka, Suzanne, piła.
Na okrągło. Umarła, jak byliśmy w ósmej klasie.
Czaisz?
Wątroba nie wytrzymała.
Nigdy nie dostał szansy.
Jego brat jakoś dostał.
Connor był młodszy.
Ciężar spadł na Lionela.
- Nie lubiłem go… - I chcesz go puścić wolno.
Żeby dalej robił krzywdę przypadkowym ludziom.
- Chcę postąpić właściwie. - Sam nie wiem.
Sprzedawał dragi, przemycał broń, to go złapali.
Poniesie konsekwencje.
Ludzie, z którymi pracował,
zabiją go, kiedy trafi do pierdla.
Konsekwencje bywają bolesne.
Kara nieproporcjonalna do przewinienia.
- Którego przewinienia? - Mamy to zignorować?
- Co takiego? - To nasza praca.
Mamy pomagać klientom
najlepiej, jak potrafimy. Zatajenie dowodów to…
Sprzeciw, jakie „zatajenie dowodów”?
To prowokacyjne stwierdzenie.
A to nie ty jesteś tu katolikiem?
Chcesz obudzić we mnie poczucie winy?
Raczej miłosierdzie.
Założę się, że piszą coś o tym w Biblii.
Druga szansa,
odkupienie win?
Ja wiem tylko, że jeśli pójdzie do paki, to zginie.
A ja wiem tylko, że to nas nie dotyczy.
Niestety
już dotyczy.
Mówi Wesley.
Świetne wieści.
Porozmawiam z nim i oddzwonię.
Jak rozumiem, jest dostępny.
Wpadł do miasta na parę tygodni.
Przejazdem.
Dobry jest. Bardzo dobry.
Może najlepszy.
Niech to załatwi.
Masz robotę.
Dzień dobry.
Oto najnowsze wiadomości w New York One.
Nadajemy na żywo sprzed szpitala Metro General
przy Piątej Alei, w którym
Vanessa Fisk przebywa w stanie krytycznym.
Ja pierdolę, BB.
- Jaki jest obecny stan pani Fisk? - Nic z tego.
- Mógłbyś łaskawie spierdalać? - A ty to kto?
Ktoś, kto grzecznie każe ci spierdalać.
Mam wezwać kolegów?
Mają dziś kiepski humor.
Dzięki.
Ciężki dzień?
Najgorszy.
Gdzie ty wczoraj byłeś?
Miałem sprawę na mieście.
- I jak? - Lepiej.
Skończyli operować.
Nie wszystko pewne, ale bądźmy dobrej myśli.
Dzięki Bogu.
Skoczymy na hot dogi?
Jasne.
Chodź.
Już?
Tak.
To już.
Poszło sprawnie.
Proszę opowiadać.
To była długa i wymagająca operacja.
Ale
jako urodzony optymista
jestem pełen nadziei.
Nadziei?
Ona musi z tego wyjść.
Oprzyjcie o ścianę,
zajmę się nim później.
Wieszamy na tym miejscu inny obraz?
Obyś wiedziała, co robisz.
Wiesz, że hot dogi sprzedają na każdym rogu?
Chciałem się chwilę przejechać.
Pogadać trochę.
Pogadać?
Fisk mnie potrzebuje.
Powiedziałem szefowi, że jedziemy do Albany.
Albany?
Nic nie mówiłeś o żadnym Albany!
Ostatnio w ratuszu pytałeś o moją przeszłość.
- Tak. - Miałeś rację.
Byłem w 22. Pułku.
Kiedy badałeś mój życiorys, trafiłeś na wzmiankę o Helmandzie?
Tym majonezie?
Nie chodzi mi o majonez.
Afganistan.
Mój szwadron, jak pewnie wiele innych, przeprowadzał ataki nocne.
Na muszkę braliśmy wszystkich dorosłych mężczyzn.
To byli hodowcy maku, nie żadne bojówki.
W dodatku wyszło, że czternastolatek to też dorosły.
Jezu, to co tam robiłeś?
Co mi rozkazali.
Do tego zmierzam.
Każdy mężczyzna ma w życiu punkty zwrotne,
które określają nas i ujawniają to,
co się w nas kryje.
Pierwsze spotkanie z szefem było dla mnie czymś takim.
Ty miałeś podobnie.
Ze Staten Island do ratusza.
Zastępca burmistrza.
Pokonałeś długą drogę.
To imponujące.
Dzięki za miłe słowa.
Nie masz lekko z tymi mediami.
Muza, przecieki na temat frachtowca.
A teraz jakiś cymbał, Bóg wie kto, dał dziennikarzom cynk o szpitalu.
Chyba nie sugerujesz, że to ja?
Buck, nie miałem z tym nic wspólnego.
Zjedź tu w lewo.
DREWNO I NARZĘDZIA
Mam kłopoty?
Zaraz wrócę.
Może pójdę z tobą? Żarcie kupię albo inaczej pomogę.
To miłe z twojej strony, ale dam radę.
Poczekaj tu.
Kopę lat, stary.
Jaki gajer.
Konkretnie się urządziłeś.
Życie jak w bajce.
Jak rozumiem, masz dla mnie zlecenie.
Liczymy na twoją
kreatywność.
Trafiłeś pod dobry adres.
Podpisz tu.
Potrzebujesz czegoś?
Co teraz zrobisz?
Bo ja wiem?
Poczekam, aż mnie znajdą.
Trzymaj się, Fagasek.
Poznajesz to miejsce, gnoju?
Kurwa mać.
Na razie jesteśmy bezpieczni.
Bezpieczni?
Co to znaczy?
Wiesz, co będzie, jeśli umrze?
Fisk wywróci całe miasto do góry nogami,
żeby nas dopaść
i wykończyć.
Mnie.
- On chce mnie. - Nas.
Byłem tam.
Fiskowi to wystarczy.
Otwarte.
Co tu robisz, Foggy?
Znam kogoś, kto może pomóc.
- Pielęgniarkę. - Pielęgniarki…
Lekarze,
prawnicy…
Mściciele, zabójcy…
Zabijają ludzi, ratują ich.
Jakby to robiło różnicę.
Jakby to miało znaczenie.
Chcę ci to dać.
Co to ma być?
Weź to i… Sam nie wiem…
Wynoś się stąd.
Nawet nie wiem dokąd, ale…
Czekaj, czyli…
- Dajesz mi kasę? - Nie.
Już ci dałem.
Chcę, żebyś zaczął z nią na nowo.
Dostałeś drugą szansę.
Nie chodzi o nich, chodzi o ciebie.
O mnie.
Słabych ludzi…
Niestety
jesteśmy, kim jesteśmy.
Były takie noce,
że razem
nocowaliśmy w salonie.
Ty i Connor
w śpiworach
i z latarkami.
Nigdy nie miałem takiego kumpla.
Wiem.
Wszyscy jesteśmy tacy sami.
Coś musimy rozładować, zaspokoić jakąś potrzebę.
Najgorzej jest,
jak myślisz, że przed tym uciekłeś.
Myślisz,
że uciekłeś.
A tuż za rogiem… Bach!
Twoje żądze
patrzą ci prosto w oczy,
silniejsze niż przedtem.
A ty wiesz,
że nie było na to żadnej rady.
Zrób mi przysługę.
Powiedz mojemu bratu, że ma nie wracać.
Przekaż mu to ode mnie.
Nie ma tutaj czego szukać!
Ma ciebie.
Idź już lepiej.
Nie ma przed tym ucieczki.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Nasz kościół zawsze udzieli schronienia
wam obu, ale
wiedzą, że tu jesteście.
- Dobry wieczór, czym mogę służyć? - Proszę księdza…
Nie widział ksiądz w okolicy dwóch mścicieli?
Nie widziałem, od paru godzin się modlę.
Musimy przeszukać kościół, rozkaz burmistrza.
Idź.
Nie bądź idiotą.
Zostaw mnie.
Do domu bożego nie wolno wnosić broni.
Zasady się zmieniły.
Za mną, chłopaki. Szukajcie!
Zabiłem ci przyjaciela,
Foggy’ego.
Nie wahałem się.
Taki już jestem.
Pozwól mi umrzeć.
Nie…
Nie uratuję nas obu.
Przepraszam, próbowałem.
Jakież było moje zaskoczenie,
kiedy wróciłem do biura i znalazłem tam puste pudełko.
Skąd wiedziałeś?
Tyle czasu spędziliśmy razem w jednym ciasnym biurze,
że trochę już cię znam.
Przepraszam.
Wszystko zwrócę.
Foggy Fagasek.
A myślałem, że fundusz Murdocka i Nelsona
to najlepsza lokata na przyszłość.
Bo tak jest.
Ale nie tylko naszą.
Dokąd teraz?
- Do Josie. - Oczywiście.
Jaki triumf oblewasz?
Miłosierdzia.
Kurwa mać.
Gdzie on jest?
Naprawdę nie musisz tego robić.
Nawet nie wiem, co odwaliłem.
Pewnie coś głupiego i zasłużyłem sobie.
Ale ja mogę zniknąć.
Chcesz, to zaraz się rozpłynę.
Będę cicho jak mysz pod miotłą.
Będę jak Kacper, jak ten duch.
To nie ja puściłem farbę.
Nie ja.
Słowo.
Wysiądź z auta.
Dostawa.
Lubię cię.
Mówię to szczerze.
Ale pracujemy dla człowieka,
który zmienił twoje życie.
W zamian prosi tylko
o lojalność.
Absolutną,
bezwzględną…
- Lojalność. - Byłem lojalny.
I dalej jestem.
Zrobię wszystko.
Mówiłem, że zrobię wszystko, co trzeba.
Proszę!
Musisz wybrać.
Piła
czy szpadel?
Tak sobie myślałem.
Może
zamiast Murdock i Nelson,
nazwiemy kancelarię Nelson i Murdock?
- Popieram. - Tak?
- Patrz, jaki awans. - Podoba mi się.
Klękajcie narody.
Stawiasz następne 50 kolejek.
Ja wiem? 50? To trochę…
- 49. - 47.
Pomożesz?
Vanessa.
Obudziłaś się.
Tak.
Chyba tak.
Jak dobrze cię widzieć.
Co tak dziwnie się zachowujesz?
Cóż…
Nie myślałem…
Że co?
Po prostu…
Nie wiedziałem…
Nie wiedziałem, czy cię jeszcze zobaczę.
Przecież jestem tutaj.
Oczywiście, że tak.
Jesteś tu.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Jesteś spragniona? Może dam ci coś do picia?
Może wodę?
Może zgłodniałaś? Przyniosę coś do jedzenia.
Przyniosę, co zechcesz.
Dobrze.
Poproszę sok ananasowy.
Z lodem.
Nie lubisz ananasów.
Nie?
Opowiadałaś,
że szczypią cię w usta.
I tak spróbuję.
Mogę?
Siostro!
Wszystko w porządku?
Nie. Znaczy… Wybudziła się.
Czekaj! Prosi o sok ananasowy.
Muszę…
Nie!
Przynieś sok ananasowy z lodem.
- Wilson. - Tak?
Dlaczego wystraszyłeś tę dziewczynę?
Nie.
- Doprowadziłeś ją do płaczu. - Po prostu…
To wszystko z emocji.
Przepraszam.
Nie widziałam cię takiego.
Myślałem, że…
Cieszę się, że mam cię przy sobie.
To tyle.
Ale
dokąd miałam się udać?
Nie wiem.
Tak strasznie za tobą tęskniłem.
Po prostu za tobą tęskniłem.
Ja za tobą też.
- Tak? - Cieszę się, że ze mną jesteś.
Tak, jestem.
Potrzebujesz czegoś jeszcze?
Nie.
Sok był wyborny.
Świetnie.
Wilson.
Słucham, skarbie.
Opowiesz mi jakąś historię?
Historię?
Tak.
Opowiedz mi historię.
Jaką historię mam opowiedzieć?
Opowiedz mi, jak się poznaliśmy.
Wpadniemy, jak będzie bardziej kameralnie, ale
to tutaj.
To właśnie ta galeria.
Jakoś przeczuwałam, że wejdziesz tymi drzwiami
i wszystko zmienisz.
Niezłe szczęście.
Nie.
To nie szczęście.
W żadnym razie.
To część boskiego planu.
Swoją drogą, mocno przepłaciłeś.
Serio?
Trzykrotność ówczesnej wyceny.
Zapłaciłbym jeszcze więcej.
Tego dnia
ubiłem interes stulecia.
Wilson.
Tak, kochanie?
Opowiesz mi jakąś historię?
Proszę.
Opowiesz mi jakąś historię?
Opowiedz mi,
jak
się…
Tak?
Vanessa.
Potrzebuję pomocy!
Dobry wieczór.
Napisy: Jakub Kisiel