จิตวิญญาณบาฟมอร์ด้ายังคงอยู่
ในตัวแม่ ในตัวพี่เจ้าและตัวเจ้าด้วย
จงระวังตัว
"ความเดิมตอนที่แล้วใน วิลโลว์"
เจ้าชายยังไม่ตาย
ถูกจองจำอยู่ที่วิทเธอร์โครน
ที่อยู่ในนครอิมเมโมเรียล ที่อยู่เลยไปจากทะเลเกล็ดแก้ว
พวกโบนริเวอร์
ควบเลย
บอร์แมน เจ้าน่าจะตายไปแล้วนี่
เจ้าน่าจะหมายถึงคนอื่น
ครอบครัวของข้ามุ่งไปทางประตูมารดา
ข้าเป็นเพียงคนเดียวที่รอด
เจด หนี!
สิ่งที่เกิดกับบัลลันไทน์ ข้าก็จะเป็นแบบนั้น
และพวกเจ้าจะต้องหยุดข้า
บัลลันไทน์จะทำอะไรกับข้า
สิ่งที่บาร์ฟมอร์ด้าเริ่มไว้ ตอนเจ้ายังเด็ก
พิธีกรรมแห่งราตรีที่สิบสาม
เนรเทศวิญญาณของเจ้า ไปสู่ดินแดนแห่งความทรมานตลอดกาล
เจ้ายังช่วยเขาได้นะ
- แต่ข้าไม่รู้วิธี - ไม่ เจ้ารู้
จับเด็กนั่นมา
ฆ่าที่เหลือซะ
"บทที่ห้า ไวลด์วู้ด"
นั่นมันอะไรกัน
ไม่ต้องสนหรอก
พวกมันจะไล่ตามอีกนานแค่ไหนเนี่ย
พวกโครนไม่หยุด จนกว่าจะได้อีโลร่า และฆ่าพวกเรา
มันน่าจะทำความรู้จักเราหน่อยนะ
ไปทางไหนล่ะ นายกอง
เราเอาชนะไม่ไหวหรอก งั้นไปที่ไหนดี
เข้าไปที่ไวลด์วู้ด
แล้วเรื่องที่บอก เรื่องภัยต่างๆ ในไวลด์วู้ดล่ะ
ภัยอะไร
ลือกันว่ามีบางอย่างในอากาศ ต้นไม้ ในน้ำด้วย ที่ทำให้เรา...
ไม่อยากออกมา
และไม่อยากทำอะไรเลย
เราจะไม่เสียเวลาในนั้น นานกว่าที่จำเป็น
ใช่ เห็นด้วย
ถ้าใครมีความคิดที่ดีกว่า ข้าเชื่อว่าเราทุกคนก็อยากได้ยิน
วิ่ง ไป
ไป
หัวใจคือการเฝ้ายาม
จงตื่นตัว
ไวลด์วู้ดนั้นเจ้าเล่ห์มาก
มันจะล่อลวงเราด้วยภาพและเสียง
รู้ตัวอีกที
พวกเจ้าก็อยู่ในงานแต่งงาน และเลี้ยงหมาใครก็ไม่รู้
นั่นจะไม่เกิดขึ้นแน่
ตอนนี้ข้ายังกังวลเรื่องภัยที่ว่า
โบนริเวอร์ที่ฆ่าครอบครัวข้า หนีไปในไวลด์วู้ด
มันอาจยังอยู่ที่นี่...
ตรงไหนสักแห่ง
คทานี่ นำมาจากมหาพฤกษา
ที่กำเนิดจากใจกลางสรรพสิ่ง
ถ้าอย่างนั้น ข้าขอลองได้มั้ย
อยากรู้ว่าข้าใช้ได้มั้ย อาจจะไม่ก็ได้
ได้แหละ
แต่เจ้ายังไม่พร้อม
วิธีการฝึกสอนเวทมนตร์นั้นเข้มงวด...
หมายถึงปัญญาหรือความรู้
ก่อนจะโบกคทานี้ได้ เจ้าต้องเชี่ยวชาญทั้งสี่ด้านของ...
ข้าปลูกเอ็กเคิลเบอร์รี่ได้ ซึ่งเห็นๆ อยู่ว่าเหลือเชื่อ
แล้วเราก็ทำยาขี้ผึ้ง และรักษาเกรย์ดอน...
อาจจะได้
ตอนนี้ก็แค่ต้องเพ่งสมาธิ และทำนายต่อเอง
สบายมาก
การทำนายคือการแปลคลื่นความถี่ ของจักรวาล และเห็นอนาคต
เกือบจะเป็นไปไม่ได้ แม้แต่นักเวทที่เก่งกาจที่สุด
ท่านทำนายได้เหรอ
บางครั้งน่ะ ผู้คนรู้ว่าข้าเห็นสิ่งที่กำลังจะมา
เห็นข้าด้วยมั้ย
เอาละ เริ่มจากการเพ่งสมาธิ
เริ่มจากการตั้งสมาธิ ซึ่งตัวเจ้าไม่มี
พยายามอยู่
เจ้าขยับสิ่งต่างๆ ได้ด้วยจิต ควบคุมพลังแห่งธาตุต่างๆ
แม้แต่แปลงร่างผู้อื่น
อะไร เจ้าจะทำอะไร
ข้ากำลังใช้พลังจิต เปลี่ยนใจคนหัวแข็งอย่างท่าน
และให้ท่านยอมให้ข้าใช้ไม้กายสิทธิ์
- มันได้ผลมั้ย - ไม่
ถ้าไม่ใช่คนที่ใช่ คทาเชอร์ลินเดรีย จะเป็นเครื่องมือ...
ทำลายล้างอันทรงอานุภาพแบบคาดไม่ถึง
หลงเสน่ห์เข้าแล้วสิ
อะไรนะ
หลงเสน่ห์ไง มีผีเสื้อน้อยบินอยู่ในหัวเจ้า
คอยบอกให้ขโมยดอกไม้ ทำให้มวนท้องอย่างไม่เคยมาก่อน
ทำให้ตัวเองขายหน้า
ต่อหน้าสาวนัยน์ตาหวานซึ้ง ผมสลวยผู้นั้น
ที่คิดกับเจ้าแค่เพื่อน
ข้าไม่มีผีเสื้ออะไรนั่น
เหรอ เยี่ยม
แปลว่าข้าไม่ต้องสอน ว่าต้องทำให้นางชอบยังไง
นั่นเป็นสิ่งที่เจ้ามีความรู้เหรอ
เกรย์ดอน ไอ้เกลอ
สตรีคือศูนย์กลางความสนใจในชีวิตข้า
หลายคนเข่าอ่อน ชีพจรเต้นเร็วทันที
ที่เอ่ยถึง "แทรกซัสเขาจัดให้"
บอร์แมน เจ้าหัวขี้เลื่อย
ถ้าเจ้าชวนเขา ทำเรื่องนอกลู่นอกทางละก็
พนันได้เลยว่าข้าควักหัวใจเจ้าแน่
เห็นมั้ย ความหลงใหลจัดเต็มเลย
ใช่ เจ้าทำยังไง เจ้าสร้างความหลงใหลจากไหน
เอาละ อย่างแรก
สิ่งสำคัญที่สุด ในการเข้าใจเพศตรงข้าม
ซึ่งอาจจะฟังดูแปร่งๆ สักหน่อย แต่เชื่อเหอะ มันได้ผล
- ก็ได้ - พวกนางชอบมากๆ เวลาที่เจ้า...
เวลาที่อะไร บอร์แมน พวกนางชอบอะไร
ไม่ๆ บอร์แมน พูดให้จบก่อนพวกนางชอบอะไร
- ข้าไม่ได้พูดเล่น - ทุกคนฟังนะ
ข้ารู้พวกเจ้ายังสงสัยในตัวข้า ทั้งความซื่อสัตย์แรงจูงใจอะไรก็เถอะ
แต่ข้ากำลังขอให้เจ้าเชื่อที่ข้าบอก
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้ามีแผน
และทุกอย่างจะได้ผล ถ้าพวกเจ้าทำตัว...
นิ่ง
บอร์แมน
โลรี่
ชื่อต้นของทอธคือโลรี่
แต่ด้วยบางอย่างเขาไม่ค่อยชอบมัน
ยอมรับเถอะ โลรี่ มันชื่อเจ้านะ
พอก่อนหนุ่มๆ เบาๆ หน่อย
ดูเหมือนยังไม่ตายนะ
ตลกร้ายน่ะ
ไม่ถึงกับหัวเราะฮ่าๆ
อารมณ์แบบ ชีวิตก็ตลกดีนะพอขำได้อยู่
คิดดูว่าข้าประหลาดใจแค่ไหน ที่ทอธกลับมาแล้ว
บอกว่าจับพวกของเทียร์แอสลีนได้
เด็กสี่ และหนุ่มโย่งที่เหมือน แทรกซัส บอร์แมนไม่ผิดเพี้ยน
ข้าคิดว่าเจ้าต้องอธิบายแล้วละ
ไม่มีใครรอดจากสเกลลินไปได้
ไม่เคยมี
- สเกลลินเหรอ - เหมืองแห่งสเกลลิน
อยู่ในเทือกเขา มีพวกโทรลคุม
จะว่ายังไงดี ข้าคงเป็นข้อยกเว้นของเรื่องนั้น
ข้าชักสนุกแล้วสิ
ถ้ากำลังเดาว่า ข้ากำลังเดาว่าเจ้าคิดอะไร
เจ้าคิดถูก
ข้าเองก็อยากรู้
พาเขาไปที่กระโจมและผูกไว้ให้แน่นล่ะ
ไม่รู้สิ ดูเหมือนเราจะคิดตรงกันนะ
แล้วคนอื่นล่ะ
เจ้าจะจับด้วย
หรือเราควรก่อไฟหม้อต้มกะโหลกรอไว้ดี
ข้าคือคิท ทันทาลอสแห่งเทียร์แอสลีน ธิดาของราชินีซอร์ช่า
ข้าสกอร์เปีย
ที่จริงเต็มๆ คือนายหญิงสูงสุด แม็กนิฟิคัส เวโนม่า สกอร์เปีย
แต่เรียกสกอร์เปียก็ได้
พี่ชายข้าถูกลักพาตัวจากปราสาท
ไม่ใช่เรา
ใช่มั้ย รึไง
พวกข้ารับใช้ของวิทเธอร์โครน
เราจะข้ามทะเลเกล็ดแก้ว
เพื่อไปช่วยเขา
ถ้าเจ้าจะช่วยฝืนใจปล่อยพวกเรา
ข้าเชื่อว่าแม่ข้าตอบแทนอย่างแน่นอน
เจ้าเก็บบอร์แมนไว้ได้ เขา... มันโคตรแย่
เสียเวลาพูดเปล่า
พวกมันไม่คิดจะปรานีอยู่แล้ว
และไม่เข้าใจด้วยว่า เรากำลังยื่นข้อเสนอ
เราอาจยังไม่ต้องก่อไฟหม้อต้มนะ
ขังเนลวินกับแม่คนสวยนี่ไว้ใต้หลุม
- เบาๆ สิ - นั่นแหละ
โยนสองคนนี่ไว้ในกรง
- เดี๋ยว - นังคนนี้อยู่นี่
- จะทำอะไรนาง - ไว้สร้างความครื้นเครง
เจด!
อย่างแรก ข้าขอพูดได้มั้ย เจ้าดูว้าวซ่า
ไม่แก่ลงเลยสักนิด... นานแค่ไหนนะ แปดสิบจันทราเหรอ
เจ้าแก่ลง
ตอนยังเด็กเจ้าหิวโซผอมกร่อง พร้อมเอาใจทุกคน
ก็ยังพร้อมอยู่
ข้าคิดว่าเจ้าตายแล้ว
ร้องไห้ด้วย
แบบคร่ำครวญ หรือแค่...
แม่นแฮะ!
จริงๆ เล็งสูงกว่านี้
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ตามลำพังสักที
ไม่ ท่านพูดถูก ข้าแค่...
มันก็ดีที่ได้ใช้เวลาส่วนตัวด้วยกัน
แบบไม่มีอะไรคอยขัด เหมือนอยู่เป็นกลุ่ม
เราไม่ได้ใช้เวลาส่วนตัวด้วยกัน
- เรากำลังหาทางออกจากที่นี่ - ใช่ จริง แหงอยู่แล้ว
ก็แค่ท่านใช้เวลาฝึก ให้อีโลร่าเยอะมาก
พูดเรื่องนี้แล้ว ท่านคิดว่า... นางเมินข้าหรือเปล่า นิดนึงน่ะ
เจ้าพยายามขับนางไปอีกมิติ
จากที่ข้าเจอมา ผู้หญิงจะ...
เชื่อใจน้อยลงหลังจากเจอแบบนั้น
ถูก แต่ข้าไม่ได้ทำ
ข้าแค่ถูกชายคนนั้นสิงชั่วครู่
ซึ่งมันช่วยไม่ได้ เพราะข้ารู้สึก เหมือนเราสื่อถึงกันได้ และ...
หยุดตรงนั้นก่อน เกรย์ดอน
นางคืออีโลร่า ดาแนน ราชินีแห่งเก้าอาณาจักร
ผู้ที่จะกอบกู้โลก
นางไม่มีเวลามามีสัมพันธ์กับเจ้า หรือใครทั้งนั้น
ท่านจะบอกว่า
การกู้โลกกับการมีความสัมพันธ์ ต้องแยกกันงั้นเหรอ
เจ้าต้องรักษาสมดุล ระหว่างเรื่องส่วนตัวกับงาน
ถูกเผงเลย
ข้าพูดอะไรเนี่ย ไม่ หมายถึงใช่
เจ้าต้องหยุดคิดถึงนางในแง่นั้น
แล้วถ้าทำไม่ได้ล่ะ วิลโลว์
แต่เจ้าต้องทำ ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
นั่นอะไรน่ะ
พวกบราวนี่
มันจะทำอะไรนางนะ
- ข้าว่านางปลอดภัยแน่ - เจ้ามั่นใจขนาดนั้นได้ยังไง
ข้าไม่รู้ ก็แค่พูดสิ่งที่ควรพูด
พวกมันใส่หน้ากากกะโหลกคนด้วยนะ
แล้วกำลังจะฆ่านาง
รู้มั้ย ข้าเชื่อว่าความรัก มีอานุภาพที่สุดในจักรวาล
อะไรนะ
ข้าบอกว่าความรัก มีอานุภาพมากที่สุดในจักรวาล
นั่นคือวิธีที่เราจะช่วยเอริคได้
ล้อกันเล่นเหรอ
เปล่า
เพื่อนสนิทของข้ากำลังจะถูกทรมาน แล้วเจ้ามาพูดเรื่องความรักเนี่ยนะ
ก็แค่พูดเฉยๆ ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไง
ใช่สิ เพราะเจ้าใช้เวลา กับพี่ข้าไม่กี่ครั้งเนี่ยนะ
เจดน่ะเป็น...
เป็นเพื่อนข้า
ไม่เอาน่า เจ้าก็เห็นเวลานางมองเจ้า
ปกป้องเจ้า กังวลเรื่องของเจ้า นางมากับเราก็เพราะเจ้า
เราแสร้งทำเป็นไม่รู้ บางครั้งก็ต้องกล่อมตัวเองว่าไม่รู้
แต่ในใจเรารู้
ข้าสงสารนางจังเลย
ที่รักคนที่รักนางตอบไม่ได้
เจ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนาง หรือข้าเลย
อาจจะใช่ แต่ข้ารู้ว่า เราจะออกจากที่นี่ยังไง
ด้วยนี่
เจ้าออกจากสเกลลินยังไง
ทางเดียวที่ทำได้
คือตะลุยออกมา
เมื่อดาบได้อาบเลือดแล้ว
ข้าก็ลงมาจากภูเขาลูกนั้น
บาดเจ็บ หนาวเหน็บ
สิ่งเดียวที่รู้ คือต้องกลับมาที่นี่
และก็น่าจะถึงที่หมาย
ถ้าไม่ไปหยุดช่วยชายนักเดินทางนั่น
- หนุ่มน้อย - ไง
ใครจะไปรู้ว่า มันเป็นผู้พาความตายคาร์โคเชี่ยน
พวกมันไว้ชีวิตข้า แต่ก็บังคับข้าให้ทำ...
มานี่ มานี่
สิ่งที่ชั่วร้าย
มานี่ ไปกัน
ข้าถูกจัดฉากว่าฆ่านาง
ต้องคอยหนีอยู่หลายปี ก่อนโดนจับได้ในที่สุด
ซอร์ช่า เจรจาให้ส่งข้า กลับไปเทียร์แอสลีน
และด้วยการใช้ พลังแห่งการโน้มน้าวอย่างหนัก
ข้าก็กล่อมให้นาง ปล่อยตัวข้าออกมาได้
เห็นพลังของข้ารึยัง
มันไม่เท่าไหร่นี่
แล้วของล่ะ เจ้าหาไม่เจอเหรอ
แล้วคนอื่นล่ะ อัลลาแกชล่ะ
โทรลจับไป
ข้าหวังว่า เขาจะทรมานสาหัสอย่างที่สุด
ก่อนจะโดนฆ่า
เรื่องมันยาว
แมดมาร์ทิแกนล่ะ
โดนจับด้วยเหรอ
สวัสดี ข้าขอรบกวนหน่อย
ก็รู้ตัวนี่ รู้มั้ยว่านี่มันกี่โมงกี่ยาม
- ตรงนั้นเงียบๆ หน่อย - กอร์ดอน ให้ตายสิ
ข้ากำลังตามหาเพื่อนเก่าอยู่ บางทีเจ้าอาจจะรู้จัก
- ข้าจะรู้จักได้ไง - เขาเป็นบราวนี่น่ะ
แล้วคิดว่าเนลวินทั้งโลก รู้จักกันหมดรึยังไง
รู้รึเปล่าว่า นั่นเป็นการดูถูกชัดๆ เลย
วิลโลว์
รูล ดีใจที่ได้เจอเจ้า มันนานมากเลย
ข้าคิดว่าจะไม่ได้เจอเจ้าแล้ว
เจ้าดู... อะไรดีนะ โตขึ้นใช่มั้ย
นี่ลูกสาวข้ากานุช กานุช วิลโลว์
วัยรุ่นก็งี้แหละ
แล้วฟรังจีนล่ะ
เรื่องเศร้า เขาไม่อยู่แล้ว
ไปทางใต้ ถึงจะบอกว่าเพราะอากาศ
แต่เรารู้ว่าเป็นเพราะถูกเมียทิ้ง ก็นั่นแหละ
น่าเศร้า เธอก็ไม่อยู่แล้วเหมือนกัน
- ตายน่ะ - ไปทางใต้ด้วย
แม่หนูเนี่ย นางอยากย้ายขึ้นข้างบน ไปอยู่กับพวกโบนริเวอร์
- แล้วก็โดนพวกโทรลจับตัว - อยากให้เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
สิ่งที่ข้าอยากเห็น
คือเจ้าสะบัดก้น เดินออกไป ไปหางาน
มีงานอดิเรกทำสักอย่าง
นางอยากเป็นคนดัง มีแต่คนอยากดัง
- เพื่ออะไรไม่เข้าใจ - เดคูพาจ!
รูล ข้าอยากให้ช่วย
เหมือนเมื่อก่อนรึ
ก็ประมาณนั้น คืออีโลร่าอยู่บนนั้น
แม่หนูน้อย!
ไม่น้อยแล้วละ เราต้องช่วยเพื่อนเราออกจากที่นี่
- มีภารกิจสำคัญต้องทำ - ก็ได้ ถ้ามันสำคัญจริง
แต่ถ้าเป็นงานบ้าๆ บอๆ ข้าคงต้องปฏิเสธละนะ
- เจ้าช่วยเรื่องโบนริเวอร์ได้มั้ย - เรื่องมีอยู่ว่า...
พวกนั้นไม่ค่อยฟังเราหรอก
มาตั้งค่ายเหนือเรา เหมือนดูถูกกันกลายๆ
เรื่องเบี่ยงความสนใจไม่ต้องห่วง จำตอนนกฮูกกับระเบิดเน่าได้มั้ย
ก็ไม่นะ
เราทำได้ดีกว่านั้น
ด้วยคทาของเชอร์ลินเดรีย เราหาวิธีที่เจ๋งกว่านั้นได้อยู่
ให้ตายสิ
ข้าว่ามัน... มั่นใจว่ามัน...
เจ้ามั่วขึ้นเองใช่มั้ย
เอาละนะ
- ไม่น่าจะดีนะ - ข้าก็ว่าไม่
ไป
เจ้าร่ายมนตร์ใส่ข้า ด้วยการเหน็บแนม และเคราอันเย้ายวน
ไม่ได้ตั้งใจนะ
ข้าไม่อยากทำร้ายใคร และไม่มีใครอยากเจ็บตัว
แต่ข้าจะทำ ถ้าจำเป็น
เจ็บหนักแน่
เราแค่ต้องการเจด
นางอยู่ไหน
อยู่นี่
ปล่อยนางนะ
เกรงว่าจะไม่ได้
ถ้านายหญิงไม่ได้ออกคำสั่งมา
ข้าจะละลายหน้าเจ้าซะ โลรี่
เรามีคำกล่าว เกี่ยวกับคนที่ชอบแกล้งขู่
พวกมันคือหมวกแสนสวย
ปรบมือให้ความกล้าของเจ้าหญิง
แต่เจ้าต้องผ่อนคลายกว่านี้ แล้วมาสนุกกัน
พยายามได้ดี
ข้านี่แหละสนุก
และข้ารอเวลานี้มานานมาก
เหรอคนสวย ข้ารออยู่เลย
ไม่ เจด ไม่
ไม่
เข้ามาเลย
เจด หยุด ได้โปรด ไม่นะ
พอแล้ว
พานางไปที่เต็นท์ข้า
เสร็จแล้ว
เจ้าเห็นหินก้อนใหญ่ ที่เหมือนวัวสองหัวมั้ย
อย่าไปทางนั้น มันเป็นทางที่ผิด
แต่ถ้าเจ้าชายคิ้วขมวดวิ่งไปทางนั้น
- พวกมันจะตามเขาไป - นั่นไม่ใช่แผนนะ
ก็เจ้าไม่เอาแผนล่อด้วยนกฮูกยักษ์
มันก็เหลือแบบนี้ละ
ไม่ๆ นี่ดีแล้ว ง่ายดี
ที่เราต้องการคือโชคนิดหน่อย กับเวลาเข้าข้างใน
ปล่อยพวกเขา พาไปที่ต้นไม้เพื่อเจอเจ้า
เอาละ ตามนี้นะ
- ข้าก็เคยวืด - เหมือนแต่ก่อนเลย
ก่อนเราจมอยู่ในหล่มที่ไม่มีทางหนี จากชีวิตครอบครัวที่ดูดวิญญาณ
ปิ๊ง ต่อสู้ วิ่งหนี ขี่ม้า บ้าบอๆ ได้จุ๊บกันตอนจบ
เอาละ เข้ามา
ไม่ล่ะ ข้าทิ้งมันไว้เบื้องหลังแล้ว
เดี๋ยวนี้ข้าชอบนั่งกิน เล่าความหลัง แล้วก็กินต่อ
- ใช้เวลากับกานุช - ตามติดแจเลยละ
แต่รูล ข้าทำไม่ได้ถ้าเจ้าไม่ช่วย
เจ้าทำได้ เจ้ามีเขาอยู่
เขาจะเป็นฟรังจีนและรูลรุ่นสอง
ถึงเขาจะดูเหมือนเจ้าชายคิ้วขมวด
แต่ก็มีหัวใจฮีโร่ เหมือนเจ้า
การผจญภัยนั้นอันตราย แต่ถ้าเจ้าไม่ตาย
วันนึงก็อาจได้ใช้ชีวิตจริงๆ
รอยที่คอเจ้าไปโดนอะไรมา
ข้าไม่รู้ มีมานานแล้ว
นี่ เวลามีเด็กเป็นร้อย เราจะประทับตราตระกูลไว้
เพื่อให้จำได้ว่ามาจากที่ไหน
นี่คือตราพ่อข้า ตราของเคล
- นายพลเคลเหรอ - เจ้ารู้จักเหรอ
เขาเป็นโบนริเวอร์คนแรก
เขามีลูก 15 คน
เจ้ากับข้า คือคนที่เหลืออยู่
พ่อข้าเป็นเสรีชน คนของเจ้าฆ่าเขา
เขาถูกแมดมาร์ทิแกนฆ่า ในศึกที่น็อคมาร์
แม่ของเจ้าถูกเรนเจอร์ฆ่า
แล้วลักตัวเจ้าไปที่เทียร์แอสลีน
ไม่ ข้าจำได้
ข้าก็ด้วย
ข้าจำได้ว่า เจ้าต้องนับดาวก่อนเข้านอน
เพื่อให้มั่นใจว่ามีจำนวนเท่าเดิม เหมือนเมื่อคืนก่อน
เคลรับใช้บาฟมอร์ด้า
บาฟมอร์ด้ารับใช้พวกโครน
บาฟมอร์ด้าทำสัญญากับทาสในกัลลาดอร์น
นางช่วยพวกนั้นล้มนายตัวเอง แลกกับความภักดี
คนเราทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อิสรภาพ
แล้วไงต่อ หลังน็อคมาร์ล่ม
คนที่รอดก็หนีไป
กองทัพของเทียร์แอสลีนกับกัลลาดอร์น ไล่ตามพวกเรา มันกลัวเรา
น่าจะอย่างนั้น
ไม่ช้าก็เร็ว เราจะลุกขึ้นสู้
มันเอาข้าไปทำไม
วิธีป้องกันการลุกฮือแบบไหน จะดีกว่าการขโมยทายาท
เลี้ยงเด็กพวกนั้นให้เชื่อว่า พวกมันคือคนช่วยชีวิต
เลี้ยงให้ภักดี เลี้ยงให้เป็นทหาร
ได้ยินมั้ย
กลองใหญ่ ไม่ใช่เรื่องดี
วิลโลว์ เราต้องรีบแล้ว ไปช่วยอีโลร่า
และคู่หมั้นของข้ากับคนอื่นๆ
สติ
ไม่รู้เลยว่าเราจะเจอกับอะไร
ข้าอยากให้เจ้าใช้หัวคิด ไม่ใช่หัว...
- หัวใจ - ก็นั่นแหละ มาเร็ว ทางนี้
ได้เลย
เอาอาวุธมา
ลุยเลย
ดูเหมือนว่าเรายังไม่โดนจับได้
นี่ท่านร่ายมนตร์พรางตัวพวกเรา หรือว่ายังไง
ข้าว่าที่เป็นไปได้ก็คือ พวกมันไม่ได้สนใจพวกเราจริงจัง
แต่ก็อย่าเพิ่งวางใจ เราอาจจะโดนโจมตีเมื่อไหร่ก็ได้
วิลโลว์
อีโลร่า ขอบคุณทวยเทพที่เจ้าปลอดภัย
เกรย์ดอน
อีโลร่า เจ้าดูงามมาก
- คนที่เหลือล่ะ - อยู่แถวนี้แหละ
อาหารเย็นใกล้เสร็จแล้ว
- นี่มันอะไรกัน - พวกเขาชวนกินข้าวเหรอ
เจดคือโบนริเวอร์ ข้าไม่รู้ว่านางคิดอะไร
คงจะสับสนอยู่ละมั้ง
แต่ยังไงพวกเขาก็จัดงานฉลอง ที่นางกลับมา มาเร็ว
อีโลร่า
ข้าว่ามันใส่ขมิ้นเยอะไปหน่อย
หรือข้าเยอะไปเอง
ไม่ ไม่เยอะหรอก ทอธ เจ้าแค่มีต่อมรับรสที่ดีเกินไป
เรียกข้าโลรี่ก็ได้
เจ้าทำอะไรเนี่ย เอาคทาคืนมา
ทำตัวเหมือนพ่อเลย
โลรี่ โทษทีนะ
เชิญ เอาเลย
อย่าไปเช็ดแบบนั้นสิ
ชุดสำหรับงานพิเศษน่ะ ไม่เป็นไร
ดูเหมือนเจ้าจะคิดถูก
ข้าบอกแล้ว ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี ข้ามีแผนอยู่
ทาสแห่งกัลลาดอร์น ทหารเกณฑ์แห่งน็อคมาร์
คนป่าแห่งไวลด์วู้ด
สิ่งที่เราต้องการคืออิสรภาพ
ให้ลูกหลาน ไม่ต้องอยู่ด้วยความหวาดกลัว
ไม่ต้องไปรับใช้ใคร...
ไดคินี่ หรือโทรล หรือโครน
เราไม่มีกำแพงให้ซ่อนตัว หรือกองทัพมาปกป้อง
เรามีแต่ความกลัว ว่าหน้ากากจะถูกเปิด
ความมุ่งมั่นที่จะอยู่...
มีกันและกัน
วันนี้ หลังจากสองร้อยจันทรา น้องสาวข้ากลับมาแล้ว
นางโตที่เทียร์แอสลีน โดนล้างสมอง เกี่ยวกับเรา และตัวนางเอง
แต่คืนนี้นางจะเกิดใหม่ อบอวลไปด้วยความรักจากครอบครัว
และความเชื่อที่เราต่อสู้กันมา
อิสรภาพ การกบฎ ความมุ่งมั่นและความสนุก
จนกว่าจะรุ่งอรุณ!
อะไรน่ะ
ไม่รู้สิ ผลไม้ดูน่ากินดี ชิมดูสิ
ยอดๆ
ข้าคิดถึงเจ้า น้องสาวที่รักของข้า
เป็นไง เข้าท่ามั้ย
ดีเลยละ
เจ้าเหมือนเด็กเลย
- เจ้าว่านางจะชอบมั้ย - ใคร
ช่างเถอะแค่... แบบว่าสาวน่ะ
ผู้หญิงชอบหนวด
จริงๆ เจ้าน่าจะบอกพวกเราก่อน
งั้นเจ้าน่าจะบอกข้าก่อนสิ
แต่หมอนี่ก็ไม่มีหนวดนี่
แต่เขาก็ไม่มีหญิงนะ
ข้าว่าข้ามัดเจ้าไว้ที่ห้องนะ
คือข้าเหงาน่ะ
ข้าควรทำยังไงกับเจ้าดี
ข้ากลับมาได้ แต่ก็ไม่ทำ
ข้าละอายใจ
ก็อยู่สิ
สักวันนึงจะอยู่
ข้าทำให้เจ้าอยู่ได้ เป็นนักโทษของข้า
สกอร์เปีย เจ้าไม่รู้เหรอ
ข้าเป็นอยู่แล้ว
รู้สึกยังไง
แปลก แต่ดี แล้วเจ้าล่ะ
แปลก
พลัมพูดความจริง คิดว่านะ
พลัมอะไรนะ
พลัมพูดความจริง
ผลไม้ที่ได้มาตอนสกอร์เปียกำลังพูด
เมื่อกินเข้าไป เจ้าทำอะไรไม่ได้ นอกจากพูดความจริง
เหรอ...
ไม่รู้แฮะ
แต่ตอนนี้รู้ละ
แล้ว...
แล้วเจ้า...
ใช่ ลองดู
ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่
ซอร์ช่าโกหกข้าทำไม
คงคิดว่ากำลังปกป้องเจ้าอยู่ละมั้ง
รู้ได้ยังไง
ไม่รู้
แต่ข้า...
ข้าสงสัย
แล้วทำไมไม่บอก
แล้วข้าควรบอกว่าอะไร
ว่าข้ารู้สึกแปลกๆ ว่าเจ้าอาจเป็น พวกเดียวกับสิ่งที่...
เจ้าสาบานจะทำลายเหรอ
อย่างดีเจ้าคงคิดว่าข้าบ้า
หรือไม่งั้นเจ้าคงใจสลายไปแล้ว
เจ้านี่เชี่ยวชาญเรื่องทำข้าใจสลายนะ
เจด เดี๋ยว
ข้าว่าเรากำลังก้าวไปอีกขั้น แล้วสิ่งนี้ก็โผล่มา
ตอนนี้เจ้าอึดอัดกับข้า ข้าเข้าใจดี
- ข้าเคยขับเจ้าไปโลกอื่นและ... - อ้าว...
เจ้าโกนหนวด
ใช่ ข้าเอ่อโกนออกแล้ว
- เจ้ากำลังคุยกับใคร - ไม่มี
อันที่จริงข้าตั้งใจจะตามหาเจ้า
ข้าอยากบอกให้เจ้ารู้ว่า
ไอ้เรื่องที่น็อคมาร์ นั่นไม่ใช่ข้า
- ข้าไม่มีทาง... - ข้าเห็นเจ้าฆ่าพี่ชายเจ้า
เมื่อไหร่
ตอนข้าจูบ... ตอนข้าดึงมันออกมา
ข้าบอกแล้วว่าข้าป่วยตั้งแต่เด็ก ถูกสิงสู่
พี่ชายเป็นฮีโร่ของข้า และข้ารักเขา มากกว่าใครๆ
งั้นก็ไม่ใช่เจ้าที่ฆ่าเขา
แล้วก็ไม่ใช่เจ้าอีกที่น็อคมาร์
- ก็ใช่ แต่ไม่ใช่ทั้งสองครั้ง - แล้วเจ้าเป็นใคร
ตัวข้าเองก็พยายามหาคำตอบอยู่
ถ้างั้น คิดออกแล้วบอกด้วยนะ
และนั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมข้าต้อง หิ้วน้ำยาช่วยย่อยออกมาด้วย
และถุงเท้าอย่างน้อยสามคู่
พวกเจ้าพากันขำคงเพราะ พวกเจ้าก็ไม่ใส่กันอยู่แล้ว
เติมให้หน่อยได้มั้ย ที่รัก
เกรย์ดอน มานั่งนี่ นั่งนี่
คนพวกนี้น่ารักจะตาย ก่อนหน้านี้เรายังกลัวอยู่เลย
- โดยเฉพาะเจ้านี่ - ข้าทำอะไรให้
นี่ มานี่นั่งลง
ดื่มหน่อยสิ
ข้ารู้ว่าเราไม่ใช่เพื่อนกัน
ไม่ใกล้เคียงเลยละ
แต่ข้ามั่นใจว่าเจ้าไม่ได้ชั่วร้าย เจ้าแค่แบบว่า...
ใจร้าย
เจ้าก็ไม่ไร้ประโยชน์อย่างที่คิด
อย่างที่ข้าเคยพูดแบบนั้น
ถึงแม้ข้าจะรู้ว่า ไม่ควรพูดก็ตาม
ก็ใช่ เจ้าพูด
งั้นข้าก็ผิดเอง
ผิดอีกแล้ว
- ข้าใจร้าย... - ข้าทำพังเรื่องเจด
ไรนะ
- กำลังขอคำแนะนำข้าเหรอ - ไม่ เปล่า
- ตามนั้น - ไม่มีทาง
ใช่
ข้าควรทำยังไง
ไปบอกนาง แล้วก็ขอโทษซะ
- เพื่ออะไร - ไม่สำคัญหรอก
แต่พูดคำว่า "ข้าขอโทษ"
บอกว่าเจ้าเข้าใจแล้ว
บอกว่าเจ้าอยากปรับความเข้าใจ
และเจ้าจะรอนาง รอเวลาที่นาง
พร้อมให้เจ้า...
พิสูจน์ตัวเอง
เดี๋ยว เจ้าช่วยพูดอีกทีได้มั้ย
- ข้าต้องไปหาเกรย์ดอน - เดี๋ยว แต่ข้า...
อยากได้คำแนะนำ
ไม่เป็นไรหรอก
แค่จริงใจก็พอ
ด้วยพลัมพูดความจริงนี่ เจ้าคงพูดอย่างอื่นไม่ได้แน่
ข้าขอคุยด้วยหน่อย
แบบว่า ข้าอยากคุยกับเจ้าจริงจัง
เจ้ามองข้านี่
เราเป็นคนดีนะ
ข้าไม่แน่ใจเหมือนกัน คือข้าเคยทำเรื่องเลวร้าย
อย่าพูดอย่างนั้น เราต่างมีความสงสัยและไม่มั่นใจ
แต่ก็ต้องสู้ไปให้ตลอด ด้วยความกล้า
ท่านก็พูดง่ายนี่ ท่านคือวิลโลว์ อัฟกู้ด
จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกนี้
อันที่จริงไม่เลย ข้าไม่เก่ง
อย่างดีก็กลางๆ
แต่ท่านโค่นบาฟมอร์ด้าได้
มานี่ๆ
มันก็แค่ฟลุค
ข้าสร้างชื่อเสียงได้ขนาดนี้ เพราะครั้งนั้นครั้งเดียว
แต่ ไม่ ข้าเคยอยู่จนดึก
เพื่ออ่านการผจญภัย และเรื่องตื่นเต้นของท่าน
ท่านฉลาดมาก
แต่เบื้องหลัง "ความฉลาด"
วิลโลว์ อัฟกู้ดคนนี้ก็กลัวว่า วันนึงคนจะรู้จัก...
ตัวตนที่แท้จริงว่าเป็น ชายแก่ที่ไร้พรสวรรค์
ไง อีโลร่า
เหล้าพลัมนั่นใช่มั้ย ไม่เอาอีกแล้ว
เจ้าดูกลมกลืนกับที่นี่
คงงั้น
ข้ารู้
แต่เรื่องคือ ข้าต้องการเจ้า
ใช่ เพื่อภารกิจ
หมายถึงทุกอย่างเลย
หมายถึงชีวิต
ข้ารู้ว่าพ่อข้า ฆ่าพ่อเจ้า
ข้าอาจไม่เข้าใจ สิ่งที่เจ้ารู้สึกตอนนี้
ข้าไม่สน
ไม่เหรอ
ก็ไม่เชิง
ข้าไม่ใช่เขา
เจด
ข้าเป็นห่วงเจ้าคนเดียว
และถ้าเจ้าอยากมาที่นี่ หลังจากเจอเอริคกันแล้ว
ข้าจะมาด้วย ถ้าไม่ว่าอะไร
เพราะข้าไม่อยากไป ผจญภัยที่ไหนถ้าไม่มีเจ้า
ข้าควรบอกให้เร็วกว่านี้
และสำหรับเรื่องนั้นกับทุกเรื่อง ข้าขอโทษจริงๆ
ลืมเลย เจ้าจะพูดอะไรนะ
ความจริง
พลัม
ข้าเอง จริงๆ ก็สักพักนึงแล้ว
กับ...
ทุกๆ อย่าง มันน่าตลกที่หมดทั้งหัวใจ
ข้าหลงรักเจ้า
และอีกสิบวินาที ข้าจะจูบเจ้า
ดังนั้นถ้าเจ้าไม่อยาก...
อยาก ข้าอยาก...
หมายถึง ข้าเต็มใจจะทำมาก
แน่ใจนะ
เพราะถ้าเริ่มแล้ว...
ถ้าข้าจูบแล้ว
มันอาจหยุดไม่ได้
มีอยู่แค่ทางเดียวที่เราจะรู้ได้
คิท คิท
วิลโลว์ วิลโลว์
มันจับนางไป พวกมันจับนางขึ้นต้นไม้ไป
วิ่งๆ
วิลโลว์
พวกโทรล
คำบรรยายโดย ปิลันธน์ ชำนาญกิจ