"บทนำ"
ในช่วงเวลาที่พรั่นพรึง
เด็กน้อยได้ถือกำเนิด
อีโลร่า ดาแนน ถูกลิขิตเพื่อปกป้องโลกของเรา
เมื่อถูกอำนาจแห่งความชั่ว ตามไล่ล่าอย่างไม่ลดละ
อีโลร่าได้รับการช่วยเหลือ จากสองผู้ไม่น่าเป็นวีรบุรุษได้
ชาวไร่ชาวเนลวินผู้ฝันจะเป็นจอมเวท
วิลโลว์คือชายผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ และแสนจะกล้าหาญ
อีกผู้นึง
คือหัวขโมยจอมหยิ่งยโส โป้ปด... และฉ้อฉล
แมดมาร์ทิแกน เขาเป็นบุรุษที่ข้าสมรสด้วย
จะว่าไงดีล่ะ
ข้ายังเยาว์นัก
เราร่วมมือกันเอาชนะมารดาของข้า ราชินีบาฟมอร์ด้า
และปลดปล่อยอาณาจักรเทียร์แอสลีน ให้พ้นคำสาป
เรานึกว่าสงครามจบแล้ว
แต่หลังจากกลับคืนสู่บ้าน
วิลโลว์ได้เห็นนิมิต
ว่าวันนึง
ปิศาจโบราณจะกลับมาอีกครั้ง และทำลายราชินีในอนาคต
และความตายของนาง จะนำยุคมืดกลับมาสู่โลกเราอีกครั้ง
ดังนั้นอีโลร่าจึงถูกนำไปซ่อน
ตัวตนของนางถูกปกปิด
แม้แต่จากตัวนางเอง
มันเป็นทางเดียวที่ข้าจะปกป้องนางได้
"บทที่ 1 พวกเกลส์"
ข้าเกือบชนะแล้ว
อย่าเสียใจไปเลย
มันต้องมีทั้งฝีมือ
แล้วก็พรสวรรค์
แถมข้าดันมีทั้งสอง
รวมทั้งความทะนงตัวเต็มประดาด้วย
มันก็ต้องมีบ้าง
ใครจะรู้ อีกไม่กี่ปี เจ้าอาจชนะข้าได้จริงๆ
ข้าคงชนะเจ้าไปแล้ว ถ้าหินก้อนนั้นมันไม่กลิ้ง
มันไม่เกี่ยวกับใช้ท่าได้เก่ง เจด
อยู่ที่การปรับตัวกับสถานที่
และข้าดันเก่งกว่าเจ้าด้วย
ใช่ เจ้าเหนือกว่า ในทุกเรื่องเลย ฝ่าบาท
สักวันข้าจะพิสูจน์ให้ดู
อย่าบอกนะว่าไม่คิดเรื่องนี้
เพราะเลยจากกำแพงไปน่ะ
มีสุดยอดการผจญภัยที่...
เราพูดถึงมันมาตลอด
คิท ข้าได้คุยกับบัลลันไทน์
- เหรอ - องค์หญิง
ข้านำสารจากราชินีมา
เราถูกโจมตีรึไง
ท่านต้องทรงฉลองพระองค์มื้อค่ำ
ฝ่าบาทจะจัดงานต้อนรับ พวกกัลลาดอร์นที่กำลังจะมาถึง
ขอเดาว่าพี่ข้าก็ถูกเรียกตัว เหมือนกันให้มาอาบน้ำก่อน
ใช่ ข้าคิดว่าเจ้าชาย กำลังล่าสัตว์ที่ป่าตะวันตก
ล่าสัตว์เหรอ สงสัยจังว่าวันนี้เขาไปล่าใคร
มันมากไปงั้นเหรอ
ไม่ คือมัน...
- เจ้าตัวสั่น - งั้นเหรอ
ใช่
ไม่รู้สิ คือเจ้า...
เจ้าทำให้ข้าเป็นแบบนี้
มันเป็นเหมือน อะไรที่ข้าไม่เคยเจอมาก่อน
ข้าด้วย
แค่ไม่นึกว่า เจ้าจะรู้สึกกับข้าแบบนั้น
หมายความว่าไง ทำไม
แบบว่าเจ้ามีชื่อเสียงอยู่...
แบบว่าถ้าได้ยิน เรื่องที่เขาพูดถึงเจ้า
ซึ่งข้ารู้ว่ามันไม่จริง
บางเรื่องมัน... ก็อาจจริง
แต่นั่นมันเมื่อก่อน มันเป็นอดีต
ข้าไม่ใช่... คนเดิม... อีกแล้ว
เอริค ข้ารักเจ้า
ฝ่าบาท
เคส มาผิดเวลามากเลย
ข้าต้องเดินตามหาท่าน ไปทั่วฝั่งตะวันตก
ข้าอยากทำแบบนั้นจะแย่
เพื่อสหายข้าทำได้เสมอ
ราชาแฮสเธอร์กับแขกมากมาย กำลังเดินทางมาทางเวล
พวกนั้นจะมาถึงเทียร์แอสลีนตอนค่ำ
เกรงว่าท่านแม่ต้องการให้ท่าน พร้อมรับแขกตอนที่พวกเขามาถึง
แล้วที่ว่า "พร้อมรับแขก" นี่ เราต้องทำยังไงล่ะ
ข้าว่าคงหมายถึง ไม่เลอะดินเลอะหญ้ากระมัง
แม่พูดละเอียดงั้นเลยเหรอ
ข้าจะเอาอิคลิปส์กลับไปที่คอก
รู้ใช่มั้ยคืนนี้เจ้าต้องมาด้วย
- ไม่ - ใช่
- จริงเหรอ - ใช่
ก็รู้นี่ว่าข้ารู้สึกยังไง กับการสวมชุดสตรีนั่น
ใช่ ยังไงก็ต้องทนรับสภาพ
เพราะคืนนี้ ข้าไม่น่ารอดไปได้แน่ถ้าไม่มีเจ้า
- มีอะไรจะบอกข้าเหรอ - เมื่อไหร่
เมื่อกี้เจ้าว่าคุยกับบัลลันไทน์
ไว้เราค่อยคุยกันก็ได้
เอาละ มันก็สนุกดีนะ
ใช่ บายๆ
อีกหนนะ
เอาละๆ เจ้าต้องไปแล้ว เจ้าต้องไปจริงๆ แล้ว
เจ้าไม่เห็นอะไร
ข้าเห็นหมดแล้ว
นั่นใช่แม่ครัวรึเปล่า
ที่ทำมัฟฟินอร่อยจนคนพูดถึงกัน
นี่ บังเอิญว่า ข้าชื่นชอบมัฟฟินของนาง
ข้าแค่ห่วงว่านางจะใส่อะไรในมัฟฟิน
ตอนที่เจ้าหักอกนางเข้า
ข้าจะไม่หักอกนางแน่
ไม่เอาน่า เอริค เดี๋ยวเจ้าก็เบื่อ
- ขอบใจนะ - และหาคนอื่นต่อ
เหมือน... ที่เจ้าทำอยู่ทุกครั้งไง
ไม่ นาง... โดฟ
มันต่างกัน เพราะว่าโดฟมีความดีงาม
- ในจิตใจ - เดี๋ยว เจ้าว่าโดฟเหรอ
โดฟ ใช่ ข้าเรียกนางแบบนั้น แม่นกพิราบสุดแสนโรแมนติก
เจ้าไม่รู้ชื่อนาง
- ข้ารู้ชื่อนางสิ - เหรอ
- ใช่ - อะไรล่ะ
ท่านแม่ เราได้สารจากท่าน เรารีบมาเลย คือเรา...
ขอตัวไปชำระตัวก่อน
ทำไมสภาพเจ้า เหมือนไปกลิ้งบนหญ้ามาแบบนี้
ฝึกน่ะ เพื่อทำการประลองไงล่ะ
คอเจ้าไปโดนอะไรมา
ข้าโดนแมลงเม่าไฟกัด ซึ่งมันก็แปลกอยู่
ไม่ใช่แม่พิราบเหรอ
แลคลันบอกแม่ว่าเจอเจ้ากับเจด ที่ยอดหุบเขาวงกตอีกแล้ว
ก็รู้นี่แม่ไม่ชอบให้ไปเล่นที่ผานั่น มันอันตรายนะ
เล่นเหรอ
คือไม่เหมือนเขา พวกเราฝึกซ้อมกันจริงๆ
แม่ให้พวกเขาเตรียมน้ำ
กับเตรียมชุดให้เจ้าสวมแล้ว
แม่เลือกชุดให้ข้าเหรอ
นี่ข้าอายุหกขวบรึไง
แม่ไม่ควรทำหรอก
แต่เจ้าละเลยหน้าที่ไปเที่ยวเล่น แม่ไม่มีทางเลือกน่ะ
เอาละ... เราไปแล้วๆ
คิท มาน่า
ซอร์ช่า
พวกเกลส์
มันกำลังมา
ท่านหญิง
อย่านะ บัลลันไทน์
เพื่อคิท แค่คิทเท่านั้น ข้าจะทนความอดสูนี่
เจ้าบอกนางรึยัง
เจด
ข้าจะบอกแน่
นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอด
เจ้าทุ่มเพื่อมัน และพยายามกว่าใครๆ ที่ข้ารู้จัก
หากนางเป็นเพื่อนเจ้า นางต้องยินดี
นางจะรู้สึกว่าข้าทิ้งนาง ยามที่ต้องการข้าที่สุด
เพราะข้าคิดงั้น
ขอบคุณ
เกรย์ดอน แฮสเธอร์
เจ้าชายแห่งกัลลาดอร์น
ข้านึกว่ามีสองคนซะอีก
เคยมีสอง แต่หนึ่งในนั้นตกต้นไม้ตาย
ข้าจึงต้องแต่งกับคนนั้น
ได้คุยกับเขารึยัง
แล้ว
ข้าถอนสายบัวได้เหมือนกุลสตรีเลย
แล้วเขาก็ทำเสียงฮึดฮัด ขยับเท้ายุกยิก
เหมือนกับเป็น...
ผู้ชนะ
ท่านบอกว่า... ปะทะกันทางตะวันตก เลยแนวกำแพงออกไป
พวกโบนริเวอร์สารเลว
ท่านไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอก
เว้นแต่ข้าได้ข่าวคล้ายๆ กัน จากทางเหนือ
มีซากถูกเผาแล้วทิ้งร้าง
หากมันมีเรื่องอื่นล่ะ
ไร้สาระ ไม่มีอะไรผ่านแนวกำแพงมาได้
เรียบร้อยแล้ว ใช่ ข้าทำทุกอย่างแถวนี้หมด
ปรุงอาหาร ทำความสะอาด รักษาคนป่วย ที่จริงข้าทำไวน์ด้วย เอาไปเลย
รู้มั้ยเขาว่าเจ้าเองเป็นยอดนักดาบ
ที่หนึ่งในเทียร์แอสลีน
ไม่ๆ ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่มือหนึ่งแน่
แค่ที่สอง
พ่อข้า... เขาก็เก่ง
เคยเป็นอัศวินแห่งกัลลาดอร์น
- อะไรนะ แมดมาร์ทิแกน - ใช่
เราโตมากับเรื่องราวของพ่อแม่เจ้า
เขาช่วยอีโลร่า ดาแนน จากราชินีบาฟมอร์ด้า
ในศึกน๊อคมาร์ และดูแลนางก่อนที่นางจะจากไป
เจ้าควรจะเฝ้าเตาอบไว้สิ ไม่ใช่มาโผล่อยู่ในงานเลี้ยง
คิดว่าแม่หญิงนั่นงามมั้ย
คนที่ปากกับหน้าสดๆ น่ะ
อย่าให้มันชัดนักสิ
ผู้สูงศักดิ์แห่งอาณาจักรนี้ ราชินี
สองร้อยจันทรา... ตั้งแต่อัศวินแห่งกัลลาดอร์น
เอาชนะกองทหารบาฟมอร์ด้าและ ปลดปล่อยเทียร์แอสลีนจากคำสาป
และเป็นสองร้อยจันทรา
ที่เรารักษาความเป็นพันธมิตรร่วมกัน
เราปกครองร่วมกันในขณะที่ รักษาเอกราชของตัวเราไว้
ในอาณาจักรเดียว แต่เป็นสองการปกครอง
จนถึงตอนนี้
พรุ่งนี้เจ้าชายเกรย์ดอน จะอภิเษกกับคิท บุตรสาวข้า
ในที่สุดการรวมเป็นหนึ่งของ เทียร์แอสลีนและกัลลาดอร์น
เพื่อความมั่นใจในอนาคตที่กลมเกลียว
และเสริมความแข็งแกร่ง เพื่อต้านภัยใดที่เราต้องพบ
แด่เจ้าสาว เจ้าบ่าว
ขอให้พวกเขาปกครอง อย่างทรงภูมิและยุติธรรม
และปกป้องอาณาจักรของเรา จนถึงวันที่...
ราชินีที่แท้จริง อีโลร่า ดาแนนจะกลับมา
จนถึงวันนั้น
จนถึงวันนั้นๆ
เงามืดที่ทอดยาว
มีเพียงแสงของนาง ที่จะนำทางให้เราในความมืด
พวกเกลส์... พวกนั้นกำลังมา
งานเลี้ยงเป็นยังไง
เจ้าต้องไปเห็นเจ้าชาย
เขาเก็บตัว
คิทไม่ควรที่จะ...
เราต่างก็รู้ว่าข้าชอบ เวลาที่เราได้มาสนทนากัน
แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องที่เอาเค้กมาให้ ท่านลงมาทำไม
บางทีท่านอาจอยากให้ข้าบอก
ว่าอย่าบังคับลูกสาว ให้อภิเษกอย่างไร้รัก
ก็รู้นี่ว่าข้าไม่มีทางเลือก
ท่านแต่งกับแมดมาร์ทิแกน
ทางเลือกนั้นมันไม่ง่ายหรอก
แต่อย่างน้อยก็เลือก ด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง
ทุกสิ่งที่ข้าทำ ข้าทำเพื่อปกป้องคนที่รัก
และเสียอะไรไปมาก
ข้าเหนื่อยแล้ว
แล้วท่านจะทำอีกนานแค่ไหน
นานเท่าที่มันจำเป็น
บางทีข้าอาจจะตื่นตูมเกินไป
ไม่ได้แปลว่าชีวิตเรา จะเปลี่ยนสักหน่อย
เรายังไปขี่ม้า...
บัลลันไทน์เสนอชื่อข้าไป
ข้าได้การตอบรับ ให้ฝึกกับกองทหารไชน์นิ่ง คิท
เพื่อเป็นอัศวินแห่งกัลลาดอร์น
แต่พวกนั้นไม่รับ...
พวกนั้นยอมละเว้นให้
ข้าเป็นคนแรกเลย อันที่จริง
ข้าต้องลงใต้กับราชาแฮสเธอร์ หลังงานอภิเษก
งานอภิเษกข้า
พรุ่งนี้เหรอ
ข้าอยากจะบอกก่อนหน้านี้ แต่ไม่รู้จะพูดยังไง
คิท หยุดก่อน
นี่
ตกลง เราจะอภิเษกกัน
แปลกดี ว่ามั้ย
ข้าตั้งตารอเลยละ
ทำไม เจ้าไม่รู้จักข้าด้วยซ้ำ
ข้ายินดีกับโอกาส ที่จะได้รับใช้อาณาจักร
โทษที ขอตัวก่อน
ข้ากำลังทำความรู้จักกับคู่หมายอยู่
แต่... เจ้าอยากไปไหนก็เชิญ
เจ้าพูดไว้ชัดแล้วนี่
เคยได้ยินเรื่องของทารามิสมั้ย
นางเป็นเจ้าหญิงของแคชเมียร์ เมื่อหลายพันปีก่อน
และนางก็เป็นตามที่เล่ามา เป็นสตรีโฉมงามที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ดังนั้นราชาได้เชิญเหล่าอัศวิน และเหล่าเจ้าชาย
มาเพื่อประลอง เพื่อได้แต่งกับนาง
ผู้ชนะในแต่ละด่าน จะสู้จนกว่าจะเหลือแค่สองคน
แล้ว... อัศวินหนุ่ม ผู้อวดดีของกัลลาดอร์น
และนักรบสวมหมวกจากดินแดนไกลโพ้น
ที่ไม่มีใครเห็นใบหน้าเขามาก่อน
หลังจากสู้กันอย่างหนัก ชายแปลกหน้าก็เอาชนะอัศวินได้
จากนั้นก็ถอดหมวกออก
ทายซิว่าคนนั้นเป็นใคร
เขาคือเจ้าหญิงทารามิส
นางแอบเข้าร่วมการแข่ง สู้เพื่อตัวเอง
เพื่อโอกาสที่... จะเลือก... อนาคตของตัวเอง
ท่านน้อง... ขอคุยด้วยเดี๋ยวสิ
- ข้าได้ลองแล้ว - ทำตัวให้มีประโยชน์ที
สมมติว่า... มีการแข่งเพื่อได้แต่งกับข้า
พวกเราแข่งกัน คิดว่าเจ้าจะชนะมั้ย
เจ้าอยากให้ข้า...
อะไร กลัวทำให้พี่ฝาแฝดของข้า ตาบอดเหรอ
ข้าห่วงเรื่องนั้นหน่อยๆ
น่าจะไม่
ไม่พลาดแน่
เจ้าทำเจ้าชายขายหน้า
- ปล่อยข้านะ - เจ้าทำแม่ขายหน้า
ข้าไม่สน
และเจ้าแสดงตัวตนให้ทุกคนในห้อง
เห็นว่าเป็นเด็กที่ไม่ยอมโต
ตัวข้าเป็นนักโทษ จองจำอยู่ในชีวิตที่ข้าไม่ได้เลือก
ไม่มีใครเลือกชีวิตได้ คิท
- รึแม่ด้วย - ใช่แล้ว
ถ้าคิดว่าแย่แล้ว ลองเจอยายก่อนเถอะ
ไม่เป็นไรๆ ทุกอย่างเรียบร้อย
พูดกับเกรย์ดอน
ที่จริงไม่ใช่คนที่เลวร้าย ถ้าได้รู้จักเขา
เขาจะไปคุยกับราชา เพื่อให้เรื่องมันเบาลง
แม่คิดว่าลูกควรยุ่งกับการไล่จับสาวๆ
มากกว่ายุ่งในเรื่อง ที่ลูกเองยังไม่อาจเข้าใจได้
ซึ่งมันไม่เกี่ยวกับลูกเลย
ไปนอนได้ ทั้งคู่เลย
ตอนรุ่งเช้าเจ้าต้อง ไปขอโทษองค์ราชาและเจ้าชาย
แล้วเจ้าต้องอภิเษกกับเขา
นั่นเจ้าคิดจะทำอะไร
เจ้าจะซ้อมข้าเหรอ เพราะข้าเริ่มเบื่อเรื่องนี้แล้ว
ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าช่วย
ใช่ แต่เจ้าต้องให้ช่วยอยู่ดี เพราะเจ้าเป็นน้องและข้ารักเจ้า
ไม่นับเรื่องชอบเอาชนะ
ทุกคนรักเจ้า เพราะเจ้ามีเสน่ห์และสนุก
และพวกเขาไม่ได้คาดหวังอะไรจากเจ้า
เพราะถ้าเขาทำแบบนั้น เจ้าก็จะหนี
เหมือนที่พ่อทำไง
ข้าไม่ใช่พ่อ
คิท ข้าจะไม่ไปไหน
ไม่ ทำแบบนี้ไม่ได้
โดฟ นี่
โดฟ ข้าแค่อยากจะ...
ข้าอยากจะหาตัวเจ้า
อย่าพูดนะ
ข้าว่าเราควรเลิกพบกันจะดีที่สุด
เดี๋ยว ที่จริงข้า
การเห็นเจ้ากับพวก...
ทำให้ข้าหงุดหงิด ทำให้ข้าโกรธ
ข้าไม่มีสมาธิเลย ข้า...
ข้าทำมัฟฟินไหม้ด้วย
- ไม่ - ใช่
ข้าไม่เคยทำอะไรไหม้มาก่อน
แล้วข้าก็นึกได้ว่า ข้าจะไปฝันให้เจ้าชายอย่างเจ้า
มารักกับข้า คนทำมัฟฟินในขณะที่มี ท่านหญิงและสตรีมากมาย
- พร้อมทอดกายให้ - เอ่อ... เดี๋ยวนะ
แล้วถ้า...
ข้าทำล่ะ
ถ้าข้าทำล่ะ ถ้าเกิด ข้าพร้อมที่จะตกลงปลงใจ
ข้ารู้ว่า ไม่ใช่การขอแต่งงานที่เลิศเลอ
ที่จริงมันแย่ด้วยซ้ำ
แต่ถ้ามัน... ถ้ามันดีกว่านี้ล่ะ
มันเป็นเรื่องที่เราต้องคุยกันก่อนนะ
นี่ๆ หยุดๆ
ทำข้าตกใจแทบแย่เลย
ข้าจะไปแล้ว ข้าแวะมาบอกลา
คิท ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธ...
ไม่เลย ข้าเปล่า
เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ข้าคิดใคร่ครวญทุกอย่างดีแล้ว
ถ้าคิดแล้ว คงเข้าใจว่าการหนีมันไม่...
มันไม่เกี่ยวกับการแต่งเกรย์ดอน
มันก็ใช่ แต่...
ตัวข้าต้องการสิ่งอื่น
มันไม่ใช่ที่นี่
มันอยู่ข้างนอก
เลยกำแพงไป
เจ้าจะต้องเป็นยอดอัศวิน
แต่ข้าก็ชนะอยู่ดี
นี่คือสัญลักษณ์ของความผูกพัน ที่ข้ามีต่อเจ้า
เผื่อไว้จนกว่าข้าหาของจริงมาได้
ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าเลย
ไม่เป็นไรหรอก
เจ้าก็แค่... มองข้าไว้ แบบนั้นแหละ
ไปจนตลอดชีวิต
ได้สิ
ข้าจะทำ
เด็กนี้จะไม่มีอำนาจเหนือข้าได้ เริ่มพิธีได้
ไม่ๆ
ซอร์ช่า
พวกนั้นจะฆ่านาง
มันเริ่มแล้ว
พวกเกลส์ พวกนั้นกำลังมา
เจ้ารู้ว่าต้องทำยังไง
วิลโลว์
ตายแล้ว
ถ้าจะพูดให้ข้าเปลี่ยนใจ...
ข้ารู้ดีว่าไม่มีคำพูดไหน ทำให้เจ้าเปลี่ยนใจได้
แค่จะขอให้เจ้ารอไปอีกหน่อย
เพื่ออะไร
จะไปด้วยเหรอ
คิท เจ้ารู้ข้าต้องการอะไร
ข้าอยากรับใช้ราชินี และปกป้องเทียร์แอสลีน
หากเจ้าเป็นสหายข้า คงไม่ขอให้ข้าเลือก
หากข้าไม่ไปตอนนี้ข้าจะไม่ได้ไป
ก็ได้ ตามใจ ตามใจเจ้าแล้วกัน
การหนีไปมันไม่ได้กล้าหาญอะไรเลย...
นั่นหมอกเหรอ
มันเกิดอะไรขึ้น
สุนัขมรณะ
ระวังตัวด้วยนะ
ตัวข้าน่ะ ระวังตัวเสมอ
ให้รักเราเป็นกำลังให้เจ้า
ได้ มันเป็นแบบนั้นแน่
เจด
เข้าไป ฝ่าบาท
เราถูกล้อมไว้
โบนริเวอร์เหรอ
เป็นอย่างอื่น ที่เลวร้ายกว่า
พวกเจ้า เอาดาบข้ามา
ราชินีอยู่ไหน
จะขอมากไปมั้ย ถ้าให้เจ้าไม่ทำอะไรโง่ๆ
น่าจะมากไป
อยู่หลังข้าไว้
มาสิ
ไม่
แม่
ให้ตาย ขอโทษที ข้านึกว่าเจ้าจะปล่อยนางจริงๆ
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยนางด้วย
ช่วยด้วย
เอริค เอริค
เจ้าอยู่ที่ไหน
เขาอยู่ข้างหลังข้า
สู้กับแม่มดนั่น
มันจับเขาไป
ข้าคิดว่า
พวกมันต้องการจับเขา
ข้าอยู่ที่หอคอย ข้าไม่รู้ต้องทำอะไรรึทำยังไง
แล้วข้าก็ได้ยินเสียง พูดภาษาแพนโคทิค มั้งนะ
ข้าเห็นสัตว์ที่มีปีกใยแมงมุมยักษ์ บินออกมาจากหมอก
จับคนไว้ในกรงเล็บ โฉบผ่านตอนที่มันบินไป
เหมือนเหยี่ยวที่มาจับหนู
เจ้าไม่ต้องมายุ่งเลยนะ
ไม่ต้องเหรอ...
- ข้าห่วงแค่เรื่องนี้ - เจ้าเห็นทิศที่มันไปมั้ย
พวกนั้นว่า... เอริคถูกลักพาตัวไป
เราต้องไปหาเขา เราต้องไปช่วยเขานะ
ฟังนะ ข้าซาบซึ้ง ที่เจ้าห่วงใยเจ้าชาย
แต่นี่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก
ข้ารับรองว่าทุกอย่าง จะต้องเรียบร้อย... รับรองได้
ไปเจอมันที่ชายขอบเมือง พยายามจะขโมยม้า
ผิดแล้ว มันไม่ใช่เลย
ที่จริงข้ากำลังตรวจสภาพของคอกม้า
เพราะสภาพของสัตว์ เป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจนะ
มีจิตใจมั่งมั้ย
- พอแล้ว - ข้าไปเอง
ข้าไปเอง
ได้
ท่านแม่ ข้าคิดว่าควรไปทางตะวันตก เพื่อตามหาเอริค
แม่รู้แล้ว
และแม่เห็นด้วย
ตกลง
องค์ราชินี หากท่านตัดสินใจเช่นนั้น ข้าขออาสาเพื่อไปกับนาง
ท่านเป็นแม่ทัพของเหล่าอัศวิน
ท่านจะทิ้งความรับผิดชอบ เพื่อออกเดินทางไม่ได้
ข้าไปเอง
ข้ารู้จักเอริคตั้งแต่วันที่เขาเกิด
และเขาเองก็สนิทกับข้า เหมือนดังลูกคนนึง
อย่างน้อยก็ตามที่ข้าคิด
ขอบคุณ
ท่านเป็นผู้นำที่ภารกิจนี้ต้องการ
ข้าด้วย องค์หญิงไปไหนข้าจะไปด้วย
ถ้าเช่นนั้นเกรย์ดอนก็ด้วย
- อะไรนะ - รู้มั้ยแค่เราก็พอแล้ว
แค่คนของเราเอง
จะให้เจ้าสาวเดินทาง นอกกำแพงนั่นโดยไม่มีเจ้ารึ
มันไม่ตรงใจนัก แต่ข้าก็รับได้
แธรกซัส บอร์แมน
ปล่อยนะ
เจ้าเคยไปที่นอกกำแพงมาแล้ว
ใช่ และมันไม่ใช่ที่สำหรับเด็ก
นำทางให้พวกเขา แล้วข้าจะอภัยโทษความผิดเจ้า
จริงเหรอ รวมทั้งเรื่องร้านเสื้อนั่น
ข้าชอบเวลาสวมกำมะหยี่น่ะมัน...
รวมนั่นด้วย
- ตกลง - บ้าชัดๆ เหมือนปล่อยเขาหนีชัดๆ
เขาต้องทำแบบนั้น
ไม่ใช่เพื่อลดโทษ
ไม่ใช่เพื่อข้า
แต่เพื่อชดใช้หนี้ให้กับเพื่อนเก่า
เราจะเริ่มจากตรงไหน ข้าแกะรอยการบินไม่ได้นะ
เพราะแบบนี้ เจ้าถึงต้องการจอมเวท
จอมเวทเหรอ
ยอดไปเลย ก็ได้ พวกจอมเวทมันไม่เหลือแล้ว
ยังมีอยู่
เป็นชาวเนลวิน
อยู่ในหมู่บ้านที่แม่น้ำฟรีน
และข้าคิดว่าเขากำลังรอเจ้าอยู่
มันเกิดขึ้นเหมือนที่เขาเคยบอกไว้
ข้าเชื่อว่าหากอีโลร่า ดาแนนหายไป และเราห้ามเรื่องเวทมนตร์
มันก็อาจช่วยกันความชั่วร้ายออกไปได้
วิลโลว์ไม่เห็นด้วย
เขาเชื่อว่าในที่สุดความชั่วร้าย จะหาทางเข้ามาได้
และเมื่อเป็นเช่นนั้น เวทมนตร์ จะเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยเราได้
แต่ยังมีอีกเรื่อง
มันยากที่จะเข้าใจ... แต่เจ้าต้องรู้
สายเลือดบาฟมอร์ด้า จิตวิญญาณนางยังคงอยู่
ในตัวแม่ ในตัวพี่เจ้าและตัวเจ้าด้วย
วิลโลว์มีนิมิตว่า วันนึงวิญญาณนั้นจะกลับมา
ทำลายเทียร์แอสลีน
เมื่อคืนนี้... แม่ก็เห็นเหมือนกัน
สิ่งสุดท้ายที่เอริคบอกข้าไว้คือ เขาจะไม่มีวันทิ้งข้า
ตอนที่เขาพูดข้า...
ข้าไม่ได้ใส่ใจ
ท่านแม่ ข้าเสียใจ
แม่เองก็เสียใจ
ฟังนะ จงระวังตัว
เรามีศัตรูทั้งภายในและภายนอก
ข้ากะจะให้มัน...
เป็นของขวัญตอนที่เจ้าจะไปกัลลาดอร์น
อัศวินนั้นไม่ได้มีเกียรติ เพราะฝีมือในสนามรบ
แต่ด้วยคำสาบานที่พวกเขารักษา
หวังว่าคราวหน้าที่พบกัน
ท่านจะคิดว่าข้าคู่ควรกับของขวัญนี้
ชะตาของเทียร์แอสลีน ขึ้นอยู่กับเจ้าจะทำสำเร็จหรือไม่
ข้าจะไม่พลาด
คิทเหมือนกับพ่อของนาง นางจะไม่มีวันหยุดหาเอริค
ข้าจะไม่ให้นางเป็นอันตราย
นางต้องการเจ้า เพื่อเป็นสติยามที่หุนหัน
ข้าหวังพึ่งเจ้า ให้เป็นเช่นเดียวกับอัศวิน
กำแพงนั่นอยู่อีกไกลมั้ย
ไปอีกวัน รึน้อยกว่านั้น
กองทหารที่ประตูมารดามีผู้นำ คือแม่ทัพรีมาร์ เป็นสหายเก่า
เราจะเติมเสบียง ก่อนเดินทางนอกอาณาจักรได้
- ท่านเคยเห็นประตูมารดามั้ย - เคยสิ
เคยไปไกลกว่านั้นมั้ย
ไม่ต้องห่วงมีเรื่องอีกเยอะ ที่ข้าเคยทำแต่ท่านไม่
มีคนตามเรามา
ข้าก็คิดแบบนั้น
แล้วก็นึกว่า... มันต้องโง่มาก ที่ตามเรามา เพราะเราจะต้องตายกันหมด
เดี๋ยว เจ้าว่าต้องตายเหรอ
น่าจะมีใครบอกข้าก่อน ข้ากลัวความตายมาก
และกลัวการอาบน้ำรวมกันด้วย
ออกจากถนนก่อน
มันมาแล้ว หมอบลง
นี่ ปล่อยข้านะ
ไม่ต้องเลยนะ
ข้าอยากไปช่วยเจ้าชาย
อย่าฝัน กลับไปซะ
เจ้าไม่เข้าใจ เรารักกัน
ไม่รู้จะบอกให้เข้าใจยังไง แต่เอริคเขารักคนไปทั่ว
ไม่ใช่แบบนี้ ไม่เหมือนเรา
อยากคิดว่าข้าโง่ก็ได้ ข้าไม่สน
รักที่เรามีมันมีแค่หนเดียว หากว่าเจ้าโชคดี
และไม่มีอะไร ที่จะหยุดให้เราไม่ช่วยกัน
เจ้าเคยต่อสู้รึเปล่า
ด้วยฝีปากเหรอ
แบบว่าป้องกันตัว จากคนที่พยายามทำร้ายเจ้าน่ะ
ไม่
เจ้าเคยเหรอ
ข้าทำอย่างอื่นได้ ไม่ว่าต้องการอะไร ดูแลม้า
ต้องมีคนทำอาหารใช่มั้ย
- เจ้าเก่งมั้ยล่ะ - ข้าน่ะยอดที่สุด
นางจะไม่มากับเรา
ได้ยินองค์หญิงนี่
พรุ่งนี้เช้า เจ้าต้องกลับไปเทียร์แอสลีน
อะไรนะ
อะไร นี่มันจะมืดแล้ว นางต้องกลับไปพรุ่งนี้เช้า
ทำอะไรให้กินที่นี่ได้บ้าง
นี่ถามจริง เจ้าเอาฟลูตมาเหรอ
ใช่ มันไม่เข้าท่ารึไง
ย่าข้าบอกว่า ดนตรีช่วยปลอบประโลมวิญญาณได้
นี่ไม่ใช่การเดินทางเล่นๆ เพื่อไปผจญโลกนะ
มันอันตราย
และเจ้าพวกนั้นที่จับเอริคไป มันไม่คืนเขาง่ายๆ แน่
นี่... บอกเขาที
พวกเจ้าช่างอ่อนต่อโลก มันน่ารักนะ
อะไร เจ้าไม่เคยรู้จักความเจ็บ กลัว หรือว่าหิว
พอเราออกไป มันไม่สำคัญว่า พ่อแม่เจ้าเป็นใคร
หรือคิดว่าตัวเองควรได้อะไร
เพราะโลกนี้กว้างใหญ่กว่าที่เจ้าคิด
และมันไม่ได้สนใจเจ้าเลยสักนิด
สตูว์พอสซั่มมั้ย
ยอดใช่มั้ย
ข้ารู้เป็นคำถามที่โง่ แต่ว่ากำแพงนั่นคืออะไรกันแน่
สนามพลัง ที่สร้างโดยราเซียลและ เชอร์ลินเดรียเพื่อปกป้องอาณาจักร
เป็นที่พำนักของเหล่าผู้ต้องการ ใช้ชีวิตมากกว่าแค่เอาตัวรอด
ครอบครัวของข้ามุ่งไปทางประตูมารดา ตอนที่ถูกโจมตี
ข้าเป็นเพียงคนเดียวที่รอด
มัน... น่าเศร้านะ
แต่ไม่ใช่เหตุผลที่สร้างกำแพง
ใช่แล้ว
ไม่ได้สร้างมาเพื่อปกป้องอาณาจักร มันสร้างเพื่ออีโลร่า ดาแนน
เกิดอะไรขึ้นกับนาง
คนบอกว่านางตายแล้ว
แต่คำทำนายบอกว่า วันนึงนางจะกลับมา
รวมโลกนี้ต่อสู้กับความมืด
ความจริงคือไม่มีใครรู้
แม่ข้ารู้
มั่นใจว่าพ่อข้าก็ต้องรู้
คิดว่าเขาแอบออกจากปราสาทไป และพานางไป
ยังที่ที่ไกลจนไม่มีใครหานางพบแล้วก็
คงจะอยู่กับนาง
เจ้าคิดแบบนั้น หรือว่าอยากจะเชื่อแบบนั้น
ทำไมข้าถึงอยากเชื่อว่า พ่อเลือกนางมากกว่าเราล่ะ
ไม่รู้สิ
อาจเพราะว่าบางครั้ง มันง่ายกว่าที่จะเกลียดพวกเขา
แม่ครัวล่ะ
นางไปแล้ว ตอนข้าตื่น
ใช่ การนอนบนพื้นแข็งๆ สักคืน
คงทำให้ตื่นจากเรื่องโรแมนติกเพ้อฝัน
นางอาจไปต่อก็ได้
ไม่ นอกจากจะไปเจอประตู นางข้ามช่องเขาไม่ได้หรอก
บ้าจริง
ทุกคนไปไหนหมด
ไม่ได้แตะต้องอาวุธ
ถ้าพวกเขาหนี ก็คงรีบมาก
ทุกคน
พวกนั้นไม่มีทางทิ้งที่มั่น
ทุกคน
ดูนี่สิ
"เราจะยืน ณ ธรณีประตู
"มองไปในความว่างเปล่า
"เราเป็นพยานถึงความยิ่งใหญ่
"ผู้ทรงเป็นนิรันดร์ ผู้ปกปักษ์โลก
"ขณะที่เขาตื่นจากการหลับใหล จากภายใต้โลกา
"ลางสังหรณ์แห่งวิมจะปรากฏ"
ไม่อยากเชื่อเลย
ต้องนับถือความพยายามนาง
ไม่... นางหาเรื่องตายมากกว่า
นี่
ข้าบอกไว้ว่าไง
เจ้าไม่ใช่นายข้านะองค์หญิง ไม่ใช่ที่นี่
ข้าชอบนาง เราน่าจะเก็บนางไว้
- ไม่มีใครถาม - เงียบเลย
พอแล้ว เราไม่มีเวลามาจิกกัดกันนะ
เอริคไม่มีเวลาแล้ว
ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะชอบกันมั้ย
เราต้องทำเรื่องนี้ด้วยกัน
และข้างนอกนั่น ในโลกภายนอก
หากว่าเจ้าไม่ระวังตัวกันให้ดี รับรองได้เลยว่าเจ้าไม่รอดแน่
พวกโบนริเวอร์
ควบเลย
จริงเหรอ ขอบคุณ
ใช่ เพราะแบบนี้ เจ้าถึงมากับเราไม่ได้ไง
ฆ่ามัน
ทำไมควบกันช้านัก เราถูกไล่อยู่นะ
ไม่นะ
ตายแล้ว
เร็วเข้า
ปลอดภัยนะ
ก็ได้
บอร์แมน เจ้าน่าจะตายไปแล้วนี่
นั่นไม่ใช่ข้าหรอก
เจ้าน่าจะหมายถึงคนอื่น
- บอร์แมน - บอร์แมน นั่นเจ้าทำอะไร
อะไร
บอร์แมน
เหลือเชื่อไปเลย
นี่เจ้าทำให้มัน...
ไม่เคยเห็นม้าทำแบบนั้นได้ ซูกาล่าคืออะไร
เป็นภาษาอาร์โกเนี่ยนโบราณ
แปลว่า "หยุด"
ข้าอยากบอกว่า ข้าขอโทษ
เรื่องที่... ทำตัวแบบนั้น
มันช่าง
ข้าไม่โตเอาซะเลย และ...
ไม่เป็นไรหรอก
ข้าเข้าใจความไม่อยากแต่งงาน กับคนที่แทบจะไม่รู้จัก
ข้าเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน
จริงเหรอ
ก็แบบว่าเจ้าน่ะ
เจ้าน่ะเป็น... คนงามนะ
แต่เจ้าน่าจะรักกับใครสักคน
ก่อนจะยอมใช้ชีวิต อยู่ด้วยกันไปตลอดว่ามั้ย
แล้วไอ้ความรับผิดชอบของเรา กับอาณาจักรล่ะ
สักวันเจ้ากับข้าก็จะได้ครองราชย์
และเมื่อวันนั้นมาถึง
เราก็ไม่ต้องทำ เหมือนที่พ่อแม่เราทำก็ได้
แน่ใจนะว่า ใช่หมู่บ้านเดียวกับที่แม่ข้าพูด
มันเป็นหมู่บ้านเดียวในป่านี่
แล้วทุกคนไปไหนหมด
พวกไดคินี่
ยอดไปเลย กำลังต้องการพอดี
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
เยอะเลย และถ้าเจ้าไม่ระวังให้ดี เจ้าเองก็จะโดนด้วย
เรามาตามหาจอมเวทวิลโลว์
ยินดีด้วยนะ เจ้าเจอเขาแล้ว
เจ้าคือวิลโลว์
ใช่ ข้าเองแหละ วิลโลว์
แต่ข้าไม่ได้เป็นจอมเวทอีกแล้ว
ข้าถอนตัว งั้น ไปซะเถอะ
ข้าชื่อคิท ทันทาลอส
แม่ข้าคือซอร์ช่า
นางส่งข้ามาเพื่อหาท่าน
นางบอกข้าเมื่อนานมาแล้ว
ท่านสู้เคียงข้างนางกับ พลังแห่งความชั่วและเอาชนะมันได้
โลกต้องการท่านอีกครั้ง ต้องการเวทของท่าน
ไม่เป็นไร นางเป็นคนที่นางบอกจริงๆ
เจ้ารู้ได้ยังไง
ข้าอ่านใจนาง
ล้อเล่นน่ะ
คิดว่าใช่สินะ
ข้าไม่ได้อ่านใจเจ้า
มันแค่... เจ้าทำให้ข้านึกถึงแม่เจ้า
พี่ชายข้าเอริค ถูกจับตัวไป
พวกเกลส์
- อะไรนะ - พี่ชายเจ้ายังไม่ตาย
ถูกจองจำอยู่ที่วิทเธอร์โครน
ที่อยู่ในนครอิมเมโมเรียล ที่อยู่เลยไปจากทะเลเกล็ดแก้ว
สี่คนที่มายังเทียร์แอสลีน เป็นผู้รับใช้ของนาง
โทษทีนะ เจ้าว่าเลยทะเลเกล็ดแก้วเหรอ
- ก็ได้ - อะไร
เจ้าหญิง ข้าเดินทางไปทั่วโลกมาแล้ว
พบกับผู้วิเศษมากมาย
แต่ไม่เคยพบใครที่ข้ามทะเลเกล็ดแก้ว
เพราะแผนที่มันจบแค่นั้น
และเราจะต้องไปที่นั่น เลยสุดขอบโลกนั่นไป
ไปยังแดนไร้นาม มันเป็นทางเดียวที่จะ...
จะ...
อะไร
นี่ท่านจะทำ...
เจ้าไม่ควรมาที่นี่
แต่ดีใจที่เจอกันอีกนะ อีโลร่า
เขาเพิ่งบอกว่า...
ไม่ ท่านเข้าใจผิดแล้ว
ไม่นะ ข้าไม่... ข้าเป็นคนธรรมดา
เจ้าคืออีโลร่า ดาแนน
สายเลือดสุดท้ายแห่งไคเมเรีย อนาคตราชินี
สังฆราชหญิง จอมเวทหญิงสูงสุด แห่งอาณาจักรทั้งเก้า
ความหวังสุดท้ายของโลกนี้ ที่จะต่อกรกับปิศาจที่มาทำลายเรา
อะไรนะ
คำบรรยายโดย ปิลันธน์ ชำนาญกิจ