Tijd.
Ruimte.
Realiteit.
Het is meer dan een lineair pad.
Het is een prisma van eindeloze mogelijkheden...
...waar een enkele keuze zich kan vertakken in oneindige realiteiten...
...en andere werelden creëert.
Ik ben de Watcher.
Ik ben je gids in deze omvangrijke nieuwe realiteiten.
Volg me en stel jezelf de vraag:
Stel dat?
We hebben gezien hoe één moment, één keuze door ruimte en tijd kan deinen.
En hoe het leven schenkt aan nieuwe verhalen, helden, universums.
Maar stel dat het de verkeerde keuze is.
Stel dat de beste bedoelingen nogal vreemde consequenties hebben.
Goedenavond, knappe man.
Dit? Dit komt net uit de droger. Maar jij bent oogverblindend.
Ik hoef alleen het toetje. Je had me crème brûlée beloofd.
Ik vermoed dat we beter kunnen.
Laat maar horen.
Ik weet dat je iets hebt voorbereid. Je doet het echt niet uit de losse pols.
Goedenavond, dames en heren, mede-doktoren.
Hou maar op. Ik lig al te pitten.
Geen inleiding, meteen de kern graag.
Maar ik zei alleen maar 'goedenavond'.
Je moet het podium oprennen als een deelnemer aan Prijs Je Rijk.
Gillen, high-fives en juichen. En meer van dat soort geks.
Prijs Je wat?
We moeten dit vieren. -Doen we toch.
Je hebt een hemisferectomie uitgevoerd.
Succesvol. -Dat was wel de bedoeling.
Ik vind dat nogal opmerkelijk.
Dat vind ik ook van jou.
Stephen.
Niks aan de hand. Alles in orde.
Nee, Christine. Kom op, Christine.
In dit universum verloor Stephen Strange niet z'n handen...
...maar z'n hart.
Intens verdrietig zocht Strange naar antwoorden in de Mystic Arts.
Het Oog van Agamotto, wieg van de tijdelijke singulariteit...
...ontdekt door Cagliostro, manipulatie en alteratie van tijdlijnen.
Tijdreizen. -Wat doe je?
Knoeien met de tijd kan de structuur van het universum verzwakken.
We beschermen de realiteit. We bedreigen haar niet.
En toen die dreiging kwam...
...en de Ancient One verloren was...
...toonde Stephen Strange moed.
De wetenschapper werd de Sorcerer Supreme.
Dormammu, ik kom onderhandelen.
Ondanks alles wat hij had gewonnen, kon Strange het verleden niet loslaten.
Dit is nu mijn lievelings T-shirt.
Dan moet ik het weer afpakken. -Doe je best.
We zitten nu aan het goedkope spul.
Hoelang is het geleden? -Vanavond twee jaar.
Waarom ben je op?
Ik moest naar de kleine toverkamer. Wat ben jij aan het doen?
Ik ga theewater opzetten.
Voeg je bij mij voor je domme dingen gaat doen.
Goedenavond, knappe man.
Is er iets mis?
Ik denk dat ik een lichte hartaanval heb.
Een hartaanval? Verman je, Strange. Je had me crème brûlée beloofd.
Zeg het maar, Christine. Ik geef je wat je maar wil.
Laat maar horen.
Ik weet dat je iets hebt voorbereid.
Nee hoor. Ik doe het uit de losse pols. Ik ga het podium oprennen.
Juichen, schreeuwen, high-fives. -Serieus? Zit je me te plagen?
Oké, maar nu moet je het ook doen. -Alleen met jou erbij.
Wacht eens, heb je eigenlijk ooit een tv-spelletje gezien?
Nee, maar eens moet de eerste keer zijn.
Wat is er? -Geen idee. Je bent zo heerlijk.
Ik moet iemand gaan bedanken voor deze karakterverandering.
Misschien komt het omdat je me gelukkig maakt.
Dit wordt een avond om nooit te vergeten.
Nee, niet weer. Nee. Christine.
Goedenavond, knappe man.
Uw koets staat voor.
Is de brug niet die kant op?
Ik neem een andere route. Komt goed.
Stephen.
Je krijgt een onderscheiding. Dit feest is ter ere van jou.
Laten we thuis blijven. We bestellen pizza en crème brûlée.
Nee, ik wil geen vlekken op deze jurk.
We gaan gewoon. We gaan dansen. Ik beloof dat het leuk wordt.
Pizza. Je bent een genie.
Er zouden meerdere doden zijn gevallen, waaronder dr. Christine Palmer.
Palmer, een SEH- en trauma-arts...
Stephen. Is er iets?
Waarom gebeurt dit steeds opnieuw? Mogen we niet gelukkig zijn?
Zal ik rijden?
Gaat het? Wil je erover praten?
Zal ik wat muziek aanzetten?
Ik wil alleen maar jou. Jij bent het enige wat ertoe doet.
Goedenavond, Doctor Strange. Heb je autopech?
Waarom ben je hier? -Om jou te helpen.
Hier begint het voor jou. Met de dood van dr. Christine Palmer.
Overmand door verlies zoek je je antwoorden in de Mystic Arts.
In mij.
Help me haar terug te halen.
Sorry, maar dat kan ik niet. Dat kan niemand.
Haar dood is een Absoluut Punt in de tijd.
Absoluut? -Onveranderlijk. Onverplaatsbaar.
Zonder haar dood, had je nooit Dormammu verslagen...
...was je nooit de Sorcerer Supreme geworden...
...en de beschermer van het Oog van Agamotto.
Als je haar dood uitwist, zul je nooit aan je reis beginnen.
Ik creëer een paradox.
Je zet het universum op het spel. Een Absoluut Punt kun je niet omkeren.
Niets is onmogelijk. Dat leerde jij me. Ik heb alleen meer kracht nodig.
De grootste Sorcerers wisten een Absoluut Punt niet terug te draaien.
Dat weet je niet. Boeken zijn verloren gegaan, bibliotheken vernietigd.
Hou op met jezelf te kwellen, Stephen. Er is hier geen hoop.
Christine is weg. Je kunt haar niet redden.
Dit pad leidt alleen naar de duisternis en het einde van deze realiteit.
Doe dit niet, anders word ik gedwongen je tegen te houden.
Je zult me eerst moeten vinden.
Pardon. Hallo, pardon.
Ik zoek de Verdwenen Bibliotheek van Cagliostro.
Bibliotheek?
Hallo? Boeken, weet je wel? Lezen? Kennis?
Hé, ik praat tegen je. Waar ga je heen?
Geen deur. Slim.
Hallo?
Iemand thuis?
Een fraai welkom.
Jij bent de vreemdst geklede Sorcerer die ik ooit gezien heb.
Ja, het is Armani.
Ik kom voor Sorcerer Cagliostro.
Hij zou geweten hebben hoe hij een Absoluut Punt in de tijd moest breken.
Waar kan ik Cagliostro vinden?
Misschien hier, misschien daar. Misschien nergens.
Geweldig. Je bent cryptisch. Jij bent toch niet Cagliostro?
Ik heet O'Bengh, bibliothecaris van de boeken van Cagliostro.
Deze kant op, Sorcerer Armani.
Het is Strange.
Niet vreemder dan andere namen in deze wereld.
De verdwenen boeken.
Hoelang ga je hier blijven?
Zolang als nodig is.
Oké. Transmutatie, telekinese, teleportatie.
Interessant. Tijdmanipulatie. Bingo.
'De vereiste kracht om een Absoluut Punt in de tijd te breken is immens...
...en nagenoeg onmogelijk om te verkrijgen.'
Goh, je meent het.
'Verkrijg de kracht door de absorptie van andere wezens.'
Absorptie?
Daar gaan we.
M'n naam is Doctor Stephen Strange.
Ik heb je hierheen gebracht omdat ik je krachten moet lenen.
Wil je een paar tentakels delen?
Alsjeblieft?
Wat is er gebeurd?
Mystieke wezens onderhandelen niet. Hun krachten zijn niet voor mensen.
De bibliotheek is niet toereikend. Die wezens hebben wat ik nodig heb.
Is ze de pijn waard?
Geen enkele man lijdt zo voor z'n eigen glorie.
Elk moment.
De scheidslijn tussen toewijding en misleiding is flinterdun.
Liefde kan niet alleen je hart breken. Ze kan je geest versplinteren.
In welk boek heb je dat gelezen?
Niet in een boek, Armani. Dit zijn levenslessen.
Misschien heeft O'Bengh gelijk. Als ze hun kracht niet overdragen, dan pak ik die.
Laten we klein beginnen.
Goed, wat nu?
Leuke cape.
Maar insecten gaan mij te ver.
Meer.
Hij zit op het verkeerde pad.
Ik kan hem waarschuwen, tussenbeide komen...
...maar het lot van zijn universum is het riskeren van alle andere niet waard.
En ik betwijfel of hij zou luisteren.
Hallo?
Wie is dat?
Tijd voor een oude vriend.
Hallo weer en tot ziens.
O'Bengh, wat is er met jou gebeurd?
De tijd, Sorcerer Armani.
Doe dat weg.
Jij hebt magie gebruikt om eeuwen bevroren te blijven.
Ik koos voor het leven.
Ik kan dit terugdraaien. Dan blijf je langer leven, voor altijd.
Stil.
Zelfs in onze wereld...
...speelt de dood een rol.
Dat kan ik niet accepteren.
Dat weet ik. Maar misschien die andere Strange wel.
Andere? -Zie je het dan niet?
Jij bent maar een halve man die een half leven leidt.
Het was waar. Hij was niet alleen.
Hij was niet eens de enige Doctor Strange in dit universum.
Ik ga theewater opzetten.
Voeg je bij mij voor je domme dingen gaat doen.
Je hebt gelijk. Ik ben vanavond genoeg in het verleden blijven hangen.
Wat zat er in die whiskey?
Hallo, Stephen. -Wacht eens... Jij bent...
Dood? Klopt.
Dus dit is...
Een paranormale impressie gestuurd door 'n splinter in de realiteit.
Zie mij maar als een echo.
Ik wilde net gaan zeggen dat dit het eind van de wereld moet zijn.
Dat ook. Je was altijd al erg opmerkzaam.
Ik vrees dat we niet veel tijd hebben. -Wie veroorzaakt dit?
Dat doe jij. -Hoe?
Toen Doctor Strange, jij...
...het Oog gebruikte en in het verleden verdween, kon ik niet volgen.
Met de Dark Dimension, verdeelde ik de tijdlijn, verdeelde ik jou...
Ik zoek de Verdwenen Bibliotheek...
Ik ben vanavond genoeg in het verleden blijven hangen.
...om zodoende twee mogelijke tijdlijnen te laten plaatsvinden in één universum.
Twee tijdlijnen? Dat lijkt me eenvoudig noch slim.
Het is zelfs heel erg gevaarlijk.
En nu heb ik een slechte tweelingbroer?
Eerder een misleide.
Als de andere Strange erin slaagt een Absoluut Punt om te draaien...
Je bedoelt: Christine redden.
Je kunt haar niet redden, Stephen.
De daaruit voortvloeiende temporale paradox zal dit universum vernietigen.
Onze tijd loopt ten einde.
De enige die sterk genoeg is om Doctor Strange tegen te houden...
...ben jij, Doctor Strange.
Oké, wacht. Dus de structuur van realiteit breekt...
...en alleen jij kan het tegenhouden omdat jij het veroorzaakt.
Kom op, we hebben vreemdere zaken meegemaakt.
Maar wil je hem tegenhouden?
Was jij niet verliefd op die Christine?
Ik moet wel.
Om tenminste jou te redden.
De Guardian Vishanti protectiespreuk.
Mij kennende, ga ik die nodig hebben.
Hoe ga je hem vinden?
Hij heeft mij gevonden.
Dat is niet best. -Nee, zeker niet.
Succes.
Hallo?
Waar ben ik?
De vraag is:
Wanneer ben jij?
Niet bang zijn, oude vriend...
...want wij zijn een en dezelfde.
Wat is er met jou gebeurd?
Ik had alleen jou nodig.
Wong of de Ancient One zouden het niet begrijpen.
Zij hebben haar nooit gekend.
Wij wel. Wij hielden van haar.
Je kunt haar niet terughalen. De wereld staat op instorten.
Lieg niet tegen me. Ik ben jou.
Hoeveel avonden zaten we in het Sanctum Sanctorum...
...met de Time Stone in de palm van onze hand...
...wetende dat we terug konden, als we de moed hadden?
Ik had de moed.
Ik heb eeuwenlang alles opgeofferd voor Christine.
En kun je haar nu wel redden? -Nee, Stephen.
Wij kunnen dat.
Onze krachten zijn afgezwakt, verdeeld onder ons beiden.
Maar zodra we weer één zijn, kunnen we haar redden.
Dat kan niet.
Jij gelooft dat het niet mogelijk is, maar je zult zien.
De Ancient One heeft ons gewaarschuwd.
Als we Christine redden, vernietigen we de wereld.
Zij begrijpt het niet. Wij houden van Christine.
Dit is geen liefde. Kijk.
Dit is arrogantie. Onze behoefte om alles te repareren.
Dit is waarom we Mystic Arts zijn gaan studeren.
En kijk waar we zijn beland.
Krankzinnig.
Ik zal weer genezen.
Nee, jij bent al te ver heen.
Maar de wereld heeft nog een kans.
Je kunt haar niet redden. Ze is dood.
Je moet het loslaten.
Ik ben al te ver om nu nog terug te gaan.
Wat fijn je te zien.
Christine?
Stephen, je beloofde me crème brûlée.
Weet ik.
We kunnen weer samen zijn.
Stephen, ik hou van je.
Ik hou van je.
Ik wou dat het waar was, maar jij...
Jij bent haar niet.
Je mag dit niet doen.
Maar het moet.
Nee.
Christine?
Ik ben het, Christine.
Mijn god, wat gebeurt er?
Ik heb je teruggehaald. Ik heb je gered.
Nee, dit is... Dit is niet echt.
Dit is een nachtmerrie. Laat me met rust.
Ik kan dit repareren. -O nee. Mijn god, nee.
Ga weg. Raak me niet aan.
Nee, dit was niet de bedoeling.
Wat gebeurt er?
Jij kunt dit tegenhouden.
Alsjeblieft, repareer het.
Zoals je Christine gerepareerd hebt?
Wat? -Ik had me vergist.
Je was gewaarschuwd. -Weet ik, maar de wereld...
De wereld hoeft niet te boeten voor mijn arrogantie.
Ik heb over je gelezen. Je aanwezigheid gevoeld.
Je bent een god. Jij kunt dit ongedaan maken.
Ik ben geen god, en jij ook niet.
Straf me dan. Maar niet de wereld, niet Christine.
Als ik dit kon repareren door jou te straffen, dan zou ik dat doen.
Maar ik kan niet ingrijpen.
Jij zou als geen ander moeten begrijpen...
...dat knoeien met tijd en gebeurtenissen, alleen tot nog meer vernietiging leidt.
Ik heb dit zo niet gewild.
Christine. O, nee.
Het spijt me.
Wat heb je gedaan?
Het spijt me.
Het spijt me zo.
Eén leven, één keuze, één moment...
...kan een compleet universum vernietigen.
Vertaling: Frank Bovelander