MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Czas.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Nie są liniową ścieżką,
lecz pryzmatem nieograniczonych możliwości.
Każda decyzja może dać początek nieskończonej liczbie rzeczywistości,
tworząc zaskakujące alternatywne światy.
Jestem Obserwatorem.
Twoim przewodnikiem w labiryncie potencjalnych wydarzeń.
Udaj się ze mną, by wspólnie zapytać...
„A gdyby...?〞
A GDYBY...?
PONIEDZIAŁEK
Pomysł był taki, żeby skrzyknąć grupę...
...niezwykłych ludzi?
Zobaczyć, czy sprawdzą się w walce?
Wiem, znam to przemówienie.
Czyli wiesz, jaka jest stawka.
Tym bardziej się dziwię, że chcesz ryzykować
przyszłość Programu Avengers dla... niego.
Stark bywa ekscentryczny, ale ma potencjał.
I kaca jak sto pięćdziesiąt.
A opowiadałem ci kiedyś, jak raz zwerbowałem
do swojej amerykańskiej grupy specjalnej zawodową zabójczynię z Rosji?
Coś tam było takiego.
Więc pewnie wiesz, że lubię stawiać na jedną kartę.
Przepraszam, muszę pana prosić o opuszczenie tego pączka.
Mówiłem, nie chcę dołączać do twojego tajnego boysbandu.
Nie nie nie... Pamiętam, ty jesteś taka Zosia Samosia.
- No i co, jak idzie? - Bywało gorzej.
Stałeś się problemem. A ja się z nim zmagam.
Może cię to rozczaruje, nie jesteś pępkiem mojego wszechświata.
- Rozumiem. - Dajesz.
Co ona mi zrobiła?
Raczej „co zrobiła dla ciebie〞.
To był dwutlenek litu. Poczujesz się lepiej.
Nie wyleczy cię, ale przynajmniej złagodzi objawy.
Stark! Wszystko dobrze?
- Stark! - Tony. Tony!
Nie żyje.
Ludzkość. Zawsze gotowa stawić czoło wszelkim przeciwnościom,
a jednak pozbawiona szerszej perspektywy.
W ciągu tygodnia wydarzyły się trzy dziwne historie.
Geniusz zmierzył się z wrogami i sobą samym.
Cały świat ujrzał potwora ukrytego w człowieku,
a niebiański książę spadł na Ziemię.
Jestem Obserwatorem.
Tam, gdzie ludzie widzą chaos,
ja dostrzegam tygiel, w którym grupa bohaterów
zmienia się w prawdziwą drużynę.
Przynajmniej tak było w jednym wszechświecie.
Ale w tym...
WTOREK
Szefie, znaleźliśmy go.
Nie bardzo mogę rozmawiać, Coulson.
Nie wiem, czy to może czekać. Miejscowi robią się ciekawscy.
Zabezpiecz teren i czekajcie, aż przylecę.
Nie byłam fanką Tony'ego Starka, ale go nie zabiłam.
Wciskaj ten kit Pierce'owi.
Jutro rano masz przesłuchanie w Nowym Jorku.
Dacie nam minutę?
To nie byłam ja.
Wiem, ale T.A.R.C.Z.A. ma protokoły,
więc moje ręce są związane, jak twoje.
- Ja swoje uwolnię w pięć sekund. - Na to liczę.
Ktoś z ludzi T.A.R.C.Z.Y. zatruł antidotum dla Starka.
Potrzebny mi ktoś z zewnątrz, kto znajdzie sprawcę.
Chcesz mi dać kolejny kredyt zaufania?
Jakoś nie mam obaw.
Wszyscy tacy poważni...
Może by włączyć jakąś muzę.
Wrzucić na luz.
Ale z was ponuraki. Możesz mi to potrzymać?
Pewnie. Co?
Nie czaję, co on w niej widzi.
Jasne, potrafi przywalić, ale to dlatego, że nikt się nie spodziewa.
Co? Stój! Zatrzymaj się!
Nie, nie, nie.
Niech to szlag!
Puente Antiguo, Nowy Meksyk
Wiemy tyle, że jest niesamowicie potężny i nie pochodzi z Ziemi.
Promieniowanie elektromagnetyczne, neutronowe i vita poza skalą.
Brzmi złowieszczo.
Tak było przez całą noc.
Artefakt jest humorzasty.
I nikt nie może go podnieść.
Nawet Jackson, a trenuje crossfit.
Gdy ginie przedmiot tak potężny, wiadomo, że ktoś będzie go szukał.
Pozostaje tylko mieć nadzieję, że będzie przyjaźnie nastawiony.
Co dalej?
To co zwykle. Licz na najlepsze, bądź gotów na najgorsze.
Mamy rannego! Ogłosić alarm!
Najgorsze chyba się zaczęło.
Coulson! Co tam się dzieje?
Ktoś nas zaatakował. Jest kilku rannych i...
Chyba widzę naszego intruza.
Biały mężczyzna, lat dwadzieścia parę, i ma...
genialne włosy.
Słucham?
Ja tylko mówię, co widzę. Wygląda bosko.
- Przyjrzyjmy się temu z góry. Barton? - Pracuję nad tym.
Biegnie w stronę młota.
Jeden strzał i będzie trupem. Czekam na rozkaz.
Nie strzelaj. Zobaczmy, co się stanie.
Coulson nie ściemniał z tymi włosami. Niezłe.
Fury, teraz albo nigdy.
Czekaj na...
Cholera, Barton! Kazałem ci czekać!
Czekałem! To nie ja! Ja nie strzeliłem!
Rzuć broń!
Przysięgam, że nie strzeliłem.
Twoja strzała zdaje się temu zaprzeczać.
To bez sensu. Nie robię błędów. Nie strzelam przypadkowo.
- Wiemy coś o naszym intruzie? - Nie żyje.
A jeśli wierzyć jego próbkom krwi,
miał prawie tysiąc lat i nie pochodził z naszego świata.
Najpierw Stark, teraz Mister Fitness.
Dwa ważne cele zabite przez naszych w ciągu 24 godzin.
- Barton podtrzymuje swoją wersję? - Kompletnie się rozsypał.
- Z nikim nie rozmawia. - Ze mną pogada.
Pobudka, śpiąca królewno.
Barton.
Barton! Coulson, wezwij lekarza!
Jak to się mogło... Kogo tu wpuściliście?
- Nikogo. - Walcz. Nie poddawaj się.
Nie poddawaj się!
Robimy testy krwi. Może to kapsułka z cyjankiem.
Barton miał żonę i dziecko.
Trudno uwierzyć, że popełnił samobójstwo.
Czyli morderstwo?
Obstawiam tę samą osobę, która zabiła Starka.
Barton był w celi, pod stałą obserwacją.
Nie było żadnej walki, żadnych ran...
Tak, dziwne, ale na sąsiednim stole gnije trup kosmity,
który wygląda jak tancerz Chippendalesów.
Już się rozkłada, a pachnie jak lawenda.
Serio?
Nadal nie wiem, co łączy playboya-miliardera
z zamachowcem T.A.R.C.Z.Y. Jakieś teorie?
Coś mi zaczyna świtać.
ŚRODA
Uniwersytet Culver, Wirginia
Doktor Ross. Nie wiem, czy mnie pani pamięta, ale...
Pamiętam.
I powtórzę to samo,
co powiedziałam T.A.R.C.Z.Y. ostatnim razem.
Nie widziałam go.
Nie przyszłam tu w sprawie... zielonego.
„Zielony〞 nazywa się doktor Bruce Banner. A ja się śpieszę, agentko Romanow.
Chcę pogadać o Tonym Starku. Sądzę, że został zamordowany.
Co? Przez kogo?
Przeze mnie. A przynajmniej ktoś chce mnie wrobić... przy użyciu tego.
Dlaczego przyszła pani do mnie?
Jest pani ekspertką od taktycznych zastosowań biologii komórkowej.
Jest wielu innych ekspertów. Po co pani przyszła naprawdę?
Nie chcę, żeby T.A.R.C.Z.A. coś zwąchała.
A z tego, co wiem, jest pani bardzo dyskretną osobą.
Iniektor jest czysty...
i nie wykryłam żadnego rodzaju patogenów.
- Więc co go zabiło? - Nic biologicznego.
Antidotum nawet nie opuściło strzykawki.
Wygląda to raczej, jakby z igły został wystrzelony niewielki pocisk.
Nanotechnologia?
Mam doktorat z biologii. Nie znam się na balistyce.
A ta rozmowa dobiegła końca.
PIZZERIA Stanley's
Dorabia pani po godzinach?
Co? Nie wiem.
Może jakiś student to zostawił.
Mam złe wieści i jeszcze gorsze wieści.
- Możesz swobodnie rozmawiać? - W tej chwili nie.
Barton nie żyje.
Wiem, że byliście blisko.
Kogo mam za to zabić?
Mam wrażenie, że to się łączy z zabójstwem Starka.
- W jaki sposób? - Przez Program Avengers.
Nasz zabójca pozbywa się kandydatów.
Jeśli ktoś chce zaszkodzić T.A.R.C.Z.Y., to świetnie zaczął.
Kto jeszcze jest na liście?
W tym właśnie rzecz. Bruce Banner i ty.
W innych okolicznościach byłabym zachwycona. Clint też.
Musisz przycupnąć na jakiś czas. Ale najpierw znajdź Bannera.
Śmieszna sprawa, szefie. Chyba już znalazłam.
Przepraszam, nie mogę tam pani wpuścić.
Odsuń się albo ja cię odsunę.
Przemoc jest zbyteczna, agentko Romanoff.
To się najpewniej źle skończy. Dla wszystkich.
Co? Co się dzieje?
Musimy się zwijać. Już.
Gdzieś jesteś, Coulson?
Skoczyłem po kawę. Trochę odetchnąć.
Kupiłem panu podwójne macchiato. Wiem, że pan lubi.
Co do...
Dyrektorze, czujniki wykryły ogromne wyładowanie energii.
- Nie znamy przyczyny. - Co tam widzisz, Coulson?
Jakieś zjawisko meteorologiczne!
O kurczę. Chyba ten huragan przywiał tu jakichś zbirów.
- Wyglądają jakby byli z Ziemi? - Raczej ze Śródziemia.
Załatw ich, szefie.
Wskazać panu drogę? Bo chyba pan się trochę zgubił.
Nie wiesz, że przed bogami pada się na kolana?
Nie u nas. Nieważne, kim pan jest.
Jam jest Loki. Następca tronu Asgardu.
Prawowity król Jotun...
Jotunheimu. I... bóg oszust...
...oszustwa. Odbierzesz? Bo trochę mnie to rozprasza.
Cholera, Fury, odbierz.
Powtarzam, będzie lepiej dla wszystkich, jeśli sam się sobą zajmę.
- Mnie się nie da zabić. - Chyba zaraz się przekonamy.
Ruszać się, ludzie.
Macie być zwarci i gotowi. Wkraczamy na mój rozkaz.
Mam akurat mały kryzys.
Dobrze, założę grupę wsparcia.
Ja mam tu generała Rossa, tuzin snajperów i kilka czołgów.
- A ty? - Wikingów z kosmosu.
- Wygrałeś. - Załatw to i gdzieś się zaszyj.
Kłopoty w związku?
A co pana tutaj właściwie sprowadza, panie Loki?
Zemsta.
Przedstawiciel waszej planety zamordował Thora Odinsona, następcę tronu Asgardu.
Natasha Romanoff, agentka T.A.R.C.Z.Y.
Właśnie pojmałam Bruce'a Bannera. Musicie się wycofać.
- Nie strzelać! - Kto otworzył ogień, do cholery?
Nikt z naszych!
Bruce! Już dobrze. Jest dobrze, tak?
Wyciągnę cię z tego, przysięgam.
Dyrektorze Fury, nie pojmuje pan powagi sytuacji.
Pojmuję doskonale.
Agentko Romanoff, radzę uciekać jak najdalej stąd.
I dlatego zapytam... Co jest w pudełku?
Tej zuchwałości nie mogę puścić płazem.
A w ramach rekompensaty weźmiemy waszą planetkę.
Rozwalić go!
Chcesz się bawić? To proszę!
Tato! Nie! Stój! Przestań, proszę!
Nie!
- Nic już tam nie pomożesz. - Jest moim ojcem! Posłucha mnie!
To nie generał rozpętał to piekło.
A kto?
Bruce!
Nie... Nie. Bruce.
Jest niezniszczalny.
Nie da się go zabić.
Nie da się.
Wypowiedzenie wojny tej planecie nie przywróci życia waszemu królewiczowi!
Czekaj.
On ma rację. Wszechojciec chciałby, żebyś wysłuchał.
Mamy wspólnego wroga.
Ten, kto zabił twojego brata, zabił też dwóch moich ludzi.
Dobrych ludzi. Powinniśmy współpracować.
Nie jesteśmy sprzymierzeńcami.
Więc daj sobie pomóc!
Obiecuję, jak znajdziemy zabójcę twojego brata,
coś się wyszarpie i dla ciebie.
Fascynujący dobór słownictwa.
Ale będę żądał wydania całego ciała.
Musisz dać mi czas.
Zatem dobrze.
Masz czas do wschodu midgardzkiego słońca, by wskazać mi zabójcę brata.
Albo zmienię tę nędzną planetę w morze popiołu i lodu.
BIBLIOTEKA PUBLICZNA
Manassas, Wirginia
Na co ci moje hasło?
Muszę się dostać do akt Programu Avengers,
ale nie mam dostępu do systemu. I szukają mnie za zabójstwo.
Nie zdradzę ci mojego hasła.
- Czemu nie? - Bo nie.
Coulson. Clint był też twoim znajomym.
Hasztag-Steve-Steve-Steve- serce-Steve-0-7-0-4.
- Dobre, Coulson. - No co?
Nie nie, nic. Super. Dziękuję.
Jak kobieta, która nie żyje od dwóch lat, weszła wczoraj do systemu?
Nie wygrasz. Nie ze mną, i nie z T.A.R.C.Z.Ą.
Znalazłeś mnie! Wiesz, co robić.
Fury, to Hope! Tutaj chodzi o Hope!
To Hope! Tutaj chodzi o Hope!
Do wschodu cztery godziny.
Jestem tego świadom.
Rozumiem, że ten Loki to jedna z przyczyn,
dla których stworzył pan Program Avengers.
Żeby grupa niezwykłych ludzi walczyła tam, gdzie my nie możemy.
Miałem to w przemówieniu!
Zostało jeszcze jedno nazwisko.
Pańskie.
Nie jestem ostatnim Avengerem.
Co?
Czy to jest pager? Z lat dziewięćdziesiątych?
I nasza ostatnia nadzieja.
„Tutaj chodzi o Hope〞.
Wdowa...
Szefie?
- Dokąd pan jedzie? - Jeszcze nie wiem.
Albo ubić interes z bogiem, albo zawrzeć pakt z diabłem.
Masz jakieś imię, żołnierzu?
Chcę pogadać z twoim szefem.
CZWARTEK
San Francisco, Kalifornia
HOPE VAN DYNE UKOCHANA CÓRKA - AGENTKA T.A.R.C.Z.Y.
Hank Pym we własnej osobie.
Że też masz czelność tak sobie tu przyjść i stanąć nad jej grobem.
Nie martw się o nią.
Nie ma nic przeciwko, bo przecież nie żyje.
Nie żyje, bo T.A.R.C.Z.A. ją zabiła.
Zginęła przez ciebie.
Agentka Hope Van Dyne zginęła w misji w pobliżu Odessy na Ukrainie.
„Agentka〞?
Była moją córką! Moją dziewczynką!
Tęskniła za matką, a ty to wykorzystałeś!
Jej matka była agentką?
Nie udawaj idioty, Fury.
Wbiłeś jej do głowy te wszystkie bzdury o chronieniu ludzkości i ratowaniu świata,
i przez ciebie zginęła tak samo bez sensu jak jej matka,
odwalając brudną robotę dla T.A.R.C.Z.Y.!
I stwierdziłeś, że to ci daje prawo ich zamordować?
Anthony'ego Starka? Clinta Bartona? Bruce'a Bannera? Natashę Romanoff?
Zabrałeś mi wszystko.
Chciałem, żebyś cierpiał jak ja.
Żebyś zobaczył, jak wszystko, na co pracowałeś,
za co walczyłeś,
o czym marzyłeś...
umiera.
Ale co z Thorem, asgardzkim księciem?
Tym blondaskiem? Znam cię, raz-dwa byś go zwerbował!
Wcisnął mu jakieś banialuki o byciu bohaterem!
To twoja specjalność. I specjalność T.A.R.C.Z.Y.
Znajdowanie mięsa armatniego!
I to wszystko? Zamordowałeś go dlatego, że mogłeś?
Jego śmierć dała mi satysfakcję. Ale twoja będzie triumfem.
Co do...
Jesteś w całkiem... niezłej formie jak na urzędasa.
Los Hope nigdy cię nie obchodził!
Mam głęboko w nosie ich wszystkich!
Fury! Wyłaź!
Że niby jesteś mordercą? Dawaj, śmiało! Zabij mnie!
Jak ty się...
Stań w miejscu, Fury!
Jak ty to robisz? Chodźmy d-
Jesteś wszędzie naraz.
Co to za rogaty smark?
Hejka... Bóg oszustwa, cześć.
T.A.R.C.Z.A. to ludzie.
Ludzie gotowi oddać życie za wartości, których przysięgli bronić,
żeby ratować świat przed takimi jak ty.
Agentka Hope Van Dyne to rozumiała i nigdy nie zostanie zapomniana.
Więc nie zawiedź jej.
Nie zawiedź jej!
Miło się z panem współpracowało, dyrektorze Fury.
Świetnie, a teraz zabieraj młot i jazda z mojej planety.
Ano właśnie... Jednak zawrzyjmy sojusz.
Właśnie coś mi przyszło do głowy.
Pomyślałem, że może zostanę w Midgardzie na dłużej.
Jak długo?
PIĄTEK
ONZ, Nowy Jork
Witam, moi wierni poddani.
Staję dziś przed wami z wielką dumą,
by obwieścić, że w ciągu zaledwie jednego dnia
wszystkie ziemskie narody zażegnały swoje konflikty,
by zjednoczyć się pod moimi rządami.
Prawda jest taka, że ludzkość marzy o zniewoleniu.
Jasne światło wolności razi was w oczy, pozbawia radości życia.
Zostaliście stworzeni, by wami rządzono.
Przybyłem, by pomóc wam wypełnić wasze przeznaczenie.
Avengersi upadli, zanim zdążyli zaistnieć.
Niech spoczywają w pokoju.
Oni mogą, ale my nie spoczniemy.
Avengersi mieli być kimś więcej niż tylko drużyną.
Byli wcieleniem idei.
Odpowiedzią na ludzką potrzebę wiary, że nawet w najmroczniejszej godzinie
zawsze znajdzie się bohater.
Wierzę, że w tym wszechświecie, jak w każdym, nadzieja nigdy nie ginie.
Przynajmniej dopóki ktoś jest w stanie dostrzec szerszą perspektywę.
Witam w domu, pani Kapitan.
Komu trzeba wklepać?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Marcin Bartkiewicz