Pucha! Ano'ng nangyayari?
Ano'ng ginawa ko?
Pucha. Gago!
Stressed o balisa sa trabaho?
Hindi ka nag-iisa.
64% ng mga tao ay nakakaranas ng parehong bagay.
Kasama sa mga sintomas ang muscle tension,
pagpapawis,
bumibilis na tibok ng puso at presyon ng dugo.
Pwede kang maging iritable o walang pakialam dahil sa stress.
Pwedeng mawalan ka ng interes sa trabaho…
Pucha, Billy Bob. Sabi mo maaga ka.
-Sabi ko nando'n tayo bago magtanghalian! -Kalma. Mag-drive ka na.
Di pwedeng mawala ang pinakamalaking client natin!
TURN OF THE TIDE
…malayo sa mga kaibigan at pamilya.
Heto ang ilang relaxation techniques.
Nakausap ko si Botelho. Di niya ibebenta nang mas mababa sa 20 libo.
Hinaan mo ang boses mo. Buwisit!
Tulog siya at naka-headphones. Hindi niya tayo naririnig.
Pupunta tayo do'n bukas at mag-o-offer ng 15.
Di ako pwede. Pupuntahan ko ang tatay ko.
Sa hapon tayo pupunta. Tatapusin ko muna ang trabaho.
Tatapusin mo ang trabaho ngayon.
Natatakot ka ba?
Hindi 'to takot.
-Respeto, di ba? -Respeto?
Konting respeto lang…
Huminga ka nang malalim,
dahan-dahan at malalim na paghinga.
Susunod, ituon ang atensyon
sa kanang paa mo. Focus…
Ba't di ka sa tapat nila huminto?
Nakaw 'tong kotse, at may lalaking nakatali sa likod.
Oo nga.
Kapag ang nakakasagabal ang ibang iniisip mo sa session mo…
Gusto ring tumakas ng gago.
Tapusin na natin 'to.
Sa halip, dahan-dahang ilipat ang atensyon
pabalik sa pinagtutuunan mo ng pansin.
-Ms. Marilia, pasensiya, late kami. -Magandang umaga.
Eto na ang goodies mo.
Eto. Ang dami.
Isa, dalawa, tatlo!
Hoy!
-Pinakamagandang talong sa isla. -'Yong mga kamatis?
-'Yong mga kamatis, Billy Bob? -Nandiyan 'yon. Di ba?
Puro lamog.
Akin na.
-Di ako magbabayad. -Eto ang manok.
-Salamat. -Salamat.
O.
Buwisit ka, matandang bruha.
Ano'ng alam mo sa kamatis? Kung ipasok ko 'yan sa…
'Tang ina!
Billy Bob, tara!
Pasok!
-Bilis! Pasok! -Dali!
-Ingat! -Sorry!
Ingat!
Tabi!
Pucha.
Bilis, bilis!
Hayop!
Ano'ng ginagawa mo? Bagalan mo.
Hindi pwede!
Tabi!
'Yon lang ang paraan.
Zero tolerance.
Laging humahantong ang maliliit na krimen sa malalaking krimen.
Walang nagsisimula sa pagnanakaw o pagpatay.
Sinusubukan muna nila sa maliliit na paglabag.
Doon natin sisirain ang cycle.
Kaya nakakakuha ng malawak na coverage 'yong independent candidate.
'Yan ang gagawin ko pag nahalal ako.
IBOTO IS BRUM
Sinasabi mo sa 'kin na alam mo ang sanhi at bunga,
at nangangako kang haharapin ang kahihinatnan.
Ilang henerasyon pa bago maayos ang problem sa istruktura,
pero reponsibilidad ng mga sangay ng gobyerno na siguruhing
di mabubuhay sa takot ang mga taga-São Miguel.
Night Vigilantes sa 21st century?
Sa korte kinukuha ang hustisya,
hindi ng mga sangganong naka-hood. Kung hindi, gugulo lang.
Historically, di basta-basta nagpapakita ang Night Vigilantes.
Galing sila sa pakikibaka laban sa mga nang-aapi.
Kapag pinagkaitan sila ng buhay na marangal,
at ang tinutukoy ko ay access sa edukasyon, trabaho, at health care,
normal lang na mangyari 'to, di ba?
Nagsisimula na 'tong maging debate,
hindi interview.
Pasensiya na.
Maaga dapat akong dadating. Nag-set ako ng alarm.
Pero pagdating ko dito, nakalimutan ko pala 'yong film.
Walang problema.
Tapos na tayo. Hindi ba?
Okay, sige.
Madame candidate.
-Ayos lang? -Sa susunod na lang.
Gusto mong isuot 'yan sa photoshoot?
Bakit?
Buksan natin nang konti, okay? Konti lang.
-Sobra na? -Walang sobra pag cleavage.
Simulan na natin.
Ayos 'yan.
Magsalita ka lang, na parang nasa ano ka…
-Magsalita ka. -Blah, blah, blah.
-Sige pa. -Blah, blah, blah.
Tumayo ka diyan. Ayan.
-Tigil. -Ganito?
-Pero tingin ka dito, wag sa lens. -Pero sobrang laki.
Wag mong sabihin 'yan. Lady size 'to.
Tingnan mo.
Rafael Medeiros, nasa front page uli.
Si Ian Barros ang nag-picture.
Si Ian ba 'yan? Ian natin?
Wala akong problema sa pag-renew ng lisensiya ko, kaya bakit…
Wala akong magagawa, Ms. Valentina. Sumusunod lang ako sa utos.
Alam ko ang pakiramdam na 'yan.
Parang gumuguho ang lupang kinatatayuan mo.
Nasangkot ako sa gulo ilang taon na ang nakalipas, at nasira ang buhay ko.
Yumaman ako, pero nawala ang lahat.
Kasama ang asawa ko.
At ang pinakamalala ay no'ng kinuha no'ng pulis ang JFK plate ko.
-Ano? -Wag mo siyang pansinin.
Dito ka tumingin. Ipaliwanag mo ang nangyayari.
Parating na raw ang turismo.
-Siguradong papalpak 'to. -Hindi kaya.
Una, dahil mabait na tayo ngayon.
Pangalawa, walang may alam na tayo 'yon.
At pangatlo…
Sobrang ganda mo.
Pakasalan mo 'ko, Silvia.
Buwisit.
Uy, si Eduardo.
Ano'ng nangyari, pare?
-Pwede? -Oo.
Kumanan sila, sinagasa 'yong carpet at sinira 'yon.
Nagkalat ang mga tao at tumakbo ako.
Tumakbo ako buong araw, parang Forrest Gump.
Takbo, Forrest…
Paano mo 'yon nalusutan?
Nagpanggap akong patay.
Parang 'yong kakilala kong may maliit na bigote.
Laging gumagana 'yon.
-Lagi ngang gumagana. -Hindi mo nakita kung sino?
Hindi. Pero di mahirap hulaan.
Hinipo natin ang pugad ng bubuyog at nakagat.
-Paano nila nalamang tayo 'yon? -Itigil na natin 'to.
-Wag na tayong gumawa ng gulo. -Ituloy lang natin.
Magpapadala ba tayo ng gift basket na may cheese tarts?
May mini éclairs at note na nagso-sorry tayo?
May anak ako, Rafael.
Oo, pero itinago mo ang cocaine wafers para ibenta, di ba?
Itinago ko 'yong wafers, di para gumanti, pero para magkapera.
Makinig ka, mahal. Para sa anak natin ang lahat ng ginagawa ko.
Para lumaki siya sa patas na mundo. Mas malaya at mas maayos na mundo.
-Buwisit. -Rafael, high ka ba?
'Yong lakas ng loob ko, high.
-'Yon ba ang tinatanong mo? -Hindi.
Pipigain ko siya para malaman kung sino'ng nanggagago sa 'tin.
-Di natin pwedeng pabayaan. -Pare?
-Ayoko na. -Silvia!
Carlinhos. Seryoso?
Pare…
Tingnan n'yo kayong tatlo, nagpapalakihan ng bayag.
Nakita ko na lahat, at walang mananalo sa inyo.
Lahat sila ay may tinatagong baho na di nila pinapakita sa iba.
Pero parang buni ang mga alaala.
Akala mo wala na. Nakalimutan mong meron ka pala no'n.
Tapos isang araw, gigising kang may sugat ang labi mo.
Di ako makapaniwalang di ka pa nakakanood ng sine.
-Hindi pa. -Gusto mo bang tumira sa mainland?
Gusto ko.
Di ba, Silvia?
Tanga siya na galing sa mainland na nagtatrabaho sa isla,
magaling magsalita.
Nakumbinsi niya ang nanay niya na tumaya sa mail-in competition.
"Magbakasyon ng isang buwan sa Morocco. Walang bayad, pati mga camel."
Sa mga gabing nasobrahan siya ng inom, sabi niya dadalhin niya sila sa Lisbon.
Ricardo!
Magyoyosi lang ako.
Ihahatid na kita sa labas.
-Akala mo hubad akong natutulog? -Ewan. Dito ka ba matutulog?
-Oo naman. Baliw ka ba? -Ikaw?
-Pangako? -Pangako.
Siya 'yong tipong mahilig magsabi na di pa siya nagmahal nang ganoon.
Di niya siya minahal.
Kinuha niya ang pera at nawala kinabukasan.
Ano'ng ginawa ko?
Nalaman nila kalaunan na may asawa at tatlong anak siya.
Ipinanganak ang bunso habang nasa São Miguel siya.
Hay, Silvia.
Ipinanganak ang mga lalaki para lokohin tayo.
Wag mong kakalimutan 'yon, naintindihan mo?
Wag na wag.
-Mama. -Ano ba, Silvia?
May listahan ka ba ng mga ni-recruit mo para sa High Powder?
Wala akong listahan.
Pero ibibigay ko ang mga pangalan. Kilala mo sila.
-Okay. -Ngayon na?
Ngayon na.
Pucha.
Ano ba?
Hello, honey.
Patingin ng candy.
Payag na 'ko.
Paano ka nakakatulog sa gabi pagkatapos manloko ng maraming tao?
Mahimbing matulog si Mike na parang baby.
Tumatae ang mga sanggol tatlong beses sa gabi.
Pucha, di ko alam ba't naniniwala pa rin sila sa 'yo.
Dahil sa ngiti ko.
Nagagamit ko rin 'to para makalusot sa speeding ticket.
Kung napakayaman mo, ba't di mo tulungan 'yong mga nawalan dahil sa 'yo?
-Ano? -Sagutin mo!
-Sumagot ka! -Para kang baliw.
-Palagi ka palang nagmumura. -Ano'ng paki mo?
Makinig ka.
Magandang klase 'to.
May ikukuwento ako.
May scientist na sinabihan ang isang grupo ng tao
na ilagay ang kamay nila sa timba ng tubig na may yelo.
Para makita kung gaano katagal nila matitiis.
Hinati niya ang grupo sa dalawa. 'Yong isa pwedeng magmura, ang isa hindi.
Ang pinakatumagal na grupo
habang nasa timba ng tubig na may yelo ang kamay nila
ay 'yong mga nagmura.
Ang aral do'n, kung hinahayaan ng mga kawawa
na tapak-tapakan sila…
kaya nilang tiisin ang sakit.
-Buksan mo. -Buksan mo ang pinto!
Gusto mong mag-stay?
Ilagay mo sa malamig na tubig ang bayag mo tapos orasan mo.
-Nasa'n siya? -Nandito siya!
-Nasa'n siya? -Nandito siya.
-Nasaan siya? Nandito siya! -Welcome!
Ano'ng nakakatawa?
-Kalma. -Akin na 'yan…
Teka!
Kunin mo ang sapatos niya! 'Yong sapatos niya!
Scammer ka.
Aalis kang nakahubad, sinisiguro ko sa 'yo.
MAMA
Ano 'yan, anak?
Bayad.
Silvia!
'Yong Brum.
Di ako naniniwala sa sinasabi niya.
Bakit mo ipina-publish ang sinasabi niya?
-Dahil nangunguna siya sa botohan— -Binibigyan siya ng coverage.
Pag nakakuha pa siya ng percentage points, mas lumalaki ang coverage.
Sabi ko sa'yo, sinungaling ang babaeng 'yon. Alam mo 'yon.
Parang ayaw mong makinig.
-Itong islang 'to… -Nasa dulo ka na ng listahan, Paula.
-Nagdududa ako. -May—
Wag mo nang ituloy 'yan.
Di pa nalulutas ang kaso. Gagawin ko rin—
Ang problema, hindi 'to kaso.
Anak mo 'to. At meron kang—
Ano'ng meron ako? Ano'ng meron ako?
Isa pang anak na kailangan ka.
Mismo.
'Yon na nga.
Kailangang malaman ng isa kong anak ang nangyari sa kapatid niya.
Bakit ang tagal ng tangang 'yon?
Pumunta siya sa mga pokpok.
Paano mo nalaman? Pwedeng… Ewan ko.
-Baka nasa meeting siya. -Pumunta siya sa mga pokpok, maniwala ka.
Amoy pokpok ang kalye.
-Ano'ng amoy ng mga pokpok? -Vanilla.
Para sa napakabuting ama, ang dami mong alam sa mga pokpok, a.
-May amoy, at hindi 'yon vanilla. -Makinig ka, Carlos Galante.
Si Silvia lang ang babaeng nakasiping ko sa buong buhay ko.
Nadulas ka do'n, a.
Ayan na. Parating na siya.
Okay.
Tara na, mga vanilla pod ko.
Pangalan?
Pedro Miguel.
Walang booking para kay Pedro Miguel.
Ang totoo, gusto naming malaman kung kilala mo si Dr. Lessa.
Darling, ang relasyon ng pokpok at ng kliyente niya
ay parang 'yong sa pari at nagkukumpisal na makasalanan.
Anak ka ni Mario João, di ba?
Hello, Ms. Roberta.
Hello.
-Ang bango ng amoy ng vanilla. -Oo.
Kumusta ang tatay mo?
Maayos naman yata.
Tahimik siya, pero gusto ko siya.
Siya ang pinakamagaling na handyman sa bayan.
Iiwan ka niya sa sala na nanonood ng cartoons habang inaayos niya ang fuse.
Pagkakuha ng bayad, aalis na kayo.
Ang nag-iisang lalaking pumasok at lumabas dito na puno pa rin ang bayag.
Hanggang sa dumating kayo.
Magkano ang ibabayad mo?
-Para saan? -Ay, darling.
Para sa impormasyon.
Wala ka namang ibang gusto galing sa lugar na 'to.
Sa tingin ko, wala.
Marami ka pang kakailanganin.
Ang impormasyong meron ako kay Lessa,
sobrang juicy.
Teka, seryoso na.
Seryoso 'to, okay?
Pucha, Rafael! Dali na. Hindi tayo matatapos.
Sorry.
Okay, sige na.
Nagbabasa si Lessa ng Acoriano Oriental araw-araw.
Maglalagay tayo ng ad sa diyaryo para lang sa kanya.
"Babae, naghahanap ng baboy."
Dapat di masyadong halata, kung hindi, hindi nila ipi-print.
Paano kung, "Babae, naghahanap ng lalaki sa tag-ulan"?
Masyadong malabo. Gawin mong medyo halata o di siya maniniwala.
Alam ko na. "Babae, desperado sa lalaki."
BABAE, DESPERADO SA LALAKI
Isama mo, "Bawal tumawag ang pribadong numero."
Kung hindi, di natin malalaman kung tumatawag si Lessa.
Kailangang may sumagot sa cell phone pag tumawag siya.
Dapat may kwarto. Kausapin mo 'yong babae.
Kailangan natin ng hidden cameras.
May kakilala tayong makakatulong sa 'tin.
Mas mahalagang maghugas ng kamay bago kesa pagkatapos.
Hinuhugasan ko bago at pagkatapos umihi.
Bakit?
Para sa preservation ng tao.
Pucha.
Saan tayo makakahanap dito ng babae na papayag sa fetish ng baboy na 'yon?
Kung wala, hahanap tayo sa mainland.
Pero hindi para sa 'kin. Party 'to. Sorpresa para sa kaibigan.
Pumunta ka sa São Miguel para kitain siya, libre lahat.
Mga flight, pagkain, at lahat ng kasama.
Hindi natin afford 'yon.
Sino'ng sasagot ng tawag? Babae ang ie-expect niya.
Hello.
-Ayoko. Wag n'yong ipasa sa 'kin. -Kumusta?
-Naubusan ako ng gas. -Hindi, kay Mike.
Walang umaapak sa 'kin.
Walang makakatapak sa 'yo. Kaya nga. Silvia, sige na.
Magboses babae kayo. Wala akong paki.
-Ano? -Boses ng babae? Ganito?
Di ko na susubukan. Wala akong maloloko!
Sige na, Silvia.
Babe…
Mga duwag talaga kayo.
Napa'no ka?
Nilagyan nila ako ng bag sa ulo at pinasok ako sa kotse.
Normal na Martes sa buhay ni Eduardo.
Oo.
Pag hinatid mo 'ko…
wag mo 'kong iwan sa tapat ng bahay mismo.
Sanggano ka, pulis ang tatay ko. Magkakagulo lang.
May madilim na lugar sa malapit.
Magandang puwesto para maghalikan.
Dalawang beer pa!
Last call.
Kalimutan mo na 'yong kanina. Ikakama niya 'yong anak ng pulis.
Sinong pulis?
-Bye. -Good night.
-Banha? -Oo.
Pucha! Ampon siguro siya.
Matinik talaga 'tong tangang Eduardo na 'to.
Tulungan mo 'kong magsara?
Mas matapang siya kesa sa 'yo. Sobrang bagal mo.
Oo na…
Linisin mo ang lamesa.
-Wag kang tumingin sa babae. -Uy!
Ang kalat.
Di ba may madilim na lugar dito para maghalikan?
Sabi mo, di ba?
-Sinubukan ko. -Muntik na.
Ano, gusto mo isa pa?
Isang subok pa. Ano sa tingin mo?
MAG-INGAT SA ASO
Buwisit.
Good night.
Pepper spray? Ngayon mo na lang uli ako binigyan ng ganito kaganda
mula no'ng pink bike na ibinigay mo no'ng Pasko.
Para ligtas ka.
Delikado pag mag-isa ka sa gabi.
In love ka na kay Julia Roberts Pretty Woman pa lang?
'Yong ngiti niya kasi.
Aalis ba 'ko nang walang paalam?
Kung magiging maayos ang lahat sa America,
pwede kang sumunod.
Ikaw na ang padre de pamilya.
Alam kong masyado pang maaga. Di patas sa 'yo.
"Nakita nila ang ugly duckling at sinabi nila, 'Mag-isa ka. Sumama ka sa 'min.'"
"Natuwa ang ugly duckling."
"Bigla siyang nakarinig ng putok ng baril,
nahulog ang mga gansa sa tubig, at inatake sila ng malaking aso."
Pucha.
Kahit sa fairy tales, laging talo ang mahihirap at pangit.
Silvia!
-'Yong cell phone! -Ano?
'Yong work phone! Tumutunog na!
-Sandali. -Tingnan mo.
Hello?
Naka-schedule ang meeting sa brothel.
Naka-book ang kuwarto sa pangalan mo.
Ikaw ang mauuna at ihahanda mo lahat.
Huhubarin mo ang damit mo,
hihiga ka sa kama,
at hihintayin mo ako.
Ayan. Hihintayin natin ang expert para simulan 'to.
Sige.
Kanina ko pa siya tinatawagan. Walang sagot. Tanghali ang flight.
-Di siya hihiga do'n buong gabi. -Alam ko…
Uy, kailan n'yo sinimulan ang Night Vigilantes?
Nang marinig ko 'yong sa harbor guy, Naisip ko, "Mga kaibigan ko 'yan!"
Siya nga pala, nakita ko ang picture mo sa diyaryo.
-Sobrang cool. Ang galing. -Medium format film, babe.
Hello? Nasa'n ka?
Bubuksan ko na.
Bakit na-cancel ang flight?
Cancelled? O naiwan ka dahil late ka?
Magbabakasyon ka ba sa São Miguel gamit ang pera ko? Buwisit!
Aalis na siya.
Di siya pwedeng umalis.
-Hindi pwede. Pucha. -Carlinhos, pumasok ka.
-Pokpok ng Mainland! -Ano'ng gagawin ko do'n?
Sino'ng may paki? Gano'n din 'yon.
-Magkaiba 'yon -Gusto mo ako'ng pumasok? Papasok ako.
Di ka pwedeng pumasok diyan. Maupo ka.
Ano'ng ginagawa niya?
Hello?
Malapit na 'ko.
Sana nasa kama ka pa rin at hinihintay ako.
Isang minuto na lang.
O, sige.
-Ano'ng tinitingin-tingin n'yo? -Di mo kailangang gawin 'to, mahal.
Hindi? Kayo ang nagplano nito, pero ako ang sasalba sa inyo.
Bakit hindi…
Pucha.
Kahit sa mga pantasya ko, hindi ko naisip 'to.
Wag.
Hindi. Di ka pwedeng gumalaw.
O humawak.
Sige.
Ready ka na ba?
Ready na.
Imposibleng di mahalin ang babaeng 'to.
Perfect siya.
Naisip kong magkita tayo isang beses kada linggo.
Pag Martes…
Laging mas maganda ang Miyerkules.
Maupo ka dito.
Para lang alam mo, naka-record lahat ng nangyari sa kwartong 'to.
Tingnan mo.
Manyak ka.
Ano'ng gusto n'yo?
-Nakatanggap ka ng tawag three years ago. -Maraming tumatawag sa 'kin.
Special ang isang 'to. Tungkol sa kargamento ng cocaine.
Gusto ko lang malaman mo
na kung di mo sasabihin sa 'min ang alam mo,
hindi lang ang asawa mo, mga anak mo, at malalayong pinsan mo
ang makakaalam ng ginawa mo.
Buong isla ang makakaalam.
At bukod doon…
Bukod do'n…
Babasagin ko lahat ng ngipin mo.
-Ciprião Cruz. -Sino?
Sino ang gagong 'yon?
Nagtatrabaho siya sa investment fund.
Nakikihalubilo sa mayayaman at makapangyarihan.
Alam niya ang gagawin dito. May tumawag sa akin at may tinawagan ako.
Wala akong ginawa, maniwala ka.
Walang nakikipag-spar sa duwende?
Titigil ako pag natanggalan ka ng ngipin.
Salamat, a.
-Tara na. -Simulan na natin.
-Kung di dahil sa 'kin… -Totoo.
-Anong amoy 'yon? -Ewan ko. Ang baho ng São Miguel.
Amoy sulfur, mga mahal ko.
-Sandali. Diyan ka lang. -Aalis ka na?
Di ako aalis. Isuot n'yo ang masks n'yo.
-Diyan ka lang. Teka. -Sige, kunan mo kami.
-Magppi-picture ka ngayon? -Oo.
Pero para sa 'tin lang, kalma.
-Teka. -Isuot natin 'to.
Teka lang.
-Maganda ba 'ko? -Sige na.
-Sandali. -Okay na ba dito?
Teka lang.
Sobrang ganda nito.
Teka. Isa pa. Ayos!
Tara na.
Isulat mo 'to, bata.
Listahan ng pinakamagandang pakiramdam sa mundo.
Magkaanak sa babaeng mahal mo,
makuha ang winning goal sa dagdag na oras, unang linya ng coke.
At sa oras na 'to,
no'ng naramdaman naming liwanag kami na nagniningning sa madilim na mundo.
Kailangan na lang nating hulihin ang kumuha ng droga natin.
Nagsalin ng Subtitle: Erica A. n ang kumuha ng droga natin.