WEBVTT

00:16.240 --> 00:18.920
แม่งเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย

00:19.640 --> 00:21.320
ฉันทำผิดอะไร

00:21.400 --> 00:23.840
ฉันทำผิดอะไรวะ

00:35.120 --> 00:37.120
ให้ตายสิวะ แม่งเอ๊ย!

00:39.040 --> 00:43.360
คุณเครียดหรือวิตกกังวลในที่ทำงานหรือเปล่า

00:43.440 --> 00:45.000
ไม่ใช่แค่คุณคนเดียวที่เป็น

00:45.840 --> 00:50.120
คน 64 เปอร์เซ็นต์พบเจอเรื่องแบบเดียวกัน

00:51.480 --> 00:54.480
อาการที่เกิดรวมถึงอาการกล้ามเนื้อตึง

00:55.240 --> 00:57.600
เหงื่อออกมาก

00:57.680 --> 01:01.200
อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตที่สูงขึ้น

01:03.480 --> 01:08.960
ความเครียดอาจทำให้คุณรู้สึกหงุดหงิดหรือด้านชา

01:09.040 --> 01:11.080
คุณอาจหมดความสนใจในงานของคุณ…

01:15.120 --> 01:17.600
แม่งเอ๊ย บิลลี่ บ็อบ นายบอกว่าจะมาเร็วไง

01:17.680 --> 01:20.680
- ฉันบอกไว้ว่าเราจะไปถึงที่นั่นก่อนเที่ยง!
- ใจเย็นน่า ขับไป

01:20.760 --> 01:23.040
เราจะเสียลูกค้ารายใหญ่ที่สุดไปไม่ได้!

01:32.160 --> 01:37.120
(อาชญากรน้ำเค็ม)

01:37.200 --> 01:40.560
ห่างไกลจากเพื่อนฝูงและครอบครัว

01:41.480 --> 01:45.360
นี่คือเทคนิคการผ่อนคลาย

01:46.400 --> 01:49.480
ฉันคุยกับโบเตลโญ่แล้ว
เขาจะไม่ขายที่ดินนั่นต่ำกว่า 20,000 ยูโร

01:49.560 --> 01:51.560
พูดเบาๆ หน่อยได้มั้ย ให้ตายสิวะ

01:51.640 --> 01:54.360
หมอนั่นหมดสติแถมใส่หูฟังอยู่
คิดว่าจะได้ยินอะไรเหรอ

01:57.080 --> 01:59.720
เราจะไปที่นั่นพรุ่งนี้ เสนอเงินให้เขาหมื่นห้า

01:59.800 --> 02:02.520
พรุ่งนี้เช้าฉันไปไม่ได้ ฉันมีธุระต้องทำกับพ่อฉัน

02:02.600 --> 02:06.000
ก็ได้ งั้นไปตอนบ่าย
ระหว่างนั้นฉันจะทำงานให้เสร็จ

02:06.080 --> 02:07.880
นายจะทำงานให้เสร็จวันนี้

02:15.080 --> 02:16.360
กลัวเหรอ

02:17.200 --> 02:18.480
ไม่ใช่กลัวหรอก

02:20.880 --> 02:23.640
- เป็นการให้เกียรติกันน่ะ โอเคนะ
- ให้เกียรติเหรอ

02:25.240 --> 02:26.840
แค่ให้เกียรติกันนิดหน่อย…

02:28.160 --> 02:31.600
หายใจเข้า หายใจออก

02:31.680 --> 02:36.360
ลึกๆ ช้าๆ

02:36.440 --> 02:40.400
ต่อไป ให้เพ่งสมาธิ

02:40.480 --> 02:43.800
ไปที่เท้าขวา มุ่งความสนใจ…

02:46.120 --> 02:48.000
ทำไมไม่จอดหน้าบ้านยัยแก่นั่นล่ะ

02:49.440 --> 02:52.960
เพราะเราอยู่ในรถที่ขโมยมา
แล้วก็มีคนถูกมัดอยู่เบาะหลัง

02:53.880 --> 02:54.880
ใช่สิ

03:02.800 --> 03:08.040
เมื่อความคิดอื่นๆ แทรกเข้ามาในช่วงที่คุณ…

03:08.800 --> 03:10.040
ไอ้เวรนี่ก็อยากหนีเหมือนกัน

03:16.880 --> 03:18.840
มาทำให้มันจบๆ ไปเถอะ

03:20.320 --> 03:26.400
แทนที่จะทำแบบนั้น
ให้ค่อยๆ ดึงความสนใจของคุณ

03:26.480 --> 03:30.840
กลับมาที่จุดที่คุณเพ่งสมาธิอยู่…

03:35.720 --> 03:38.600
- คุณมาริเลีย ขอโทษค่ะที่มาช้า
- อรุณสวัสดิ์

03:41.480 --> 03:43.240
นี่ของที่คุณสั่งครับ

03:43.320 --> 03:45.640
นี่ครับ เยอะเลย

03:50.840 --> 03:54.680
หนึ่ง สอง สาม!

03:54.760 --> 03:55.760
นี่!

03:55.840 --> 03:58.600
- มะเขือม่วงที่อร่อยที่สุดบนเกาะ
- แล้วมะเขือเทศล่ะ

03:58.680 --> 04:02.560
- มะเขือเทศล่ะ บิลลี่ บ็อบ
- อยู่นั่นไง ไม่ใช่เหรอ

04:18.400 --> 04:20.000
มันช้ำหมดทุกลูก

04:20.080 --> 04:21.400
เอามาสิครับ

04:21.480 --> 04:23.840
- ฉันไม่จ่ายนะ
- นี่ไก่ครับ

04:24.800 --> 04:26.000
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบใจ

04:26.080 --> 04:27.080
นี่

04:32.120 --> 04:33.920
ไปตายซะ อีแก่เอ๊ย

04:34.000 --> 04:36.880
แกรู้อะไรเรื่องมะเขือเทศบ้าง ฉันน่าจะยัดมัน…

04:37.400 --> 04:38.920
บ้าเอ๊ย!

04:41.560 --> 04:44.040
บิลลี่ บ็อบ เร็วเข้า!

04:44.760 --> 04:45.880
ขึ้นมา!

04:46.720 --> 04:49.360
- เร็วเข้า! ขึ้นมา!
- ไปเลย!

05:01.400 --> 05:02.480
- ระวัง!
- ขอโทษครับ!

05:11.080 --> 05:12.000
ระวัง!

05:23.120 --> 05:24.480
หลีกไป!

06:19.800 --> 06:20.840
แม่งเอ๊ย

06:30.520 --> 06:32.040
ไปๆ

06:33.920 --> 06:34.800
ไอ้ตุ๊ดเอ๊ย!

06:41.680 --> 06:43.520
ทำอะไรน่ะ ช้าหน่อย

07:01.680 --> 07:03.080
ไม่จริงน่า!

07:17.160 --> 07:18.120
หลบไป!

07:50.840 --> 07:51.680
(เลือกบรูมเป็นประธาน)

07:51.760 --> 07:53.320
มันเป็นทางเดียว

07:53.400 --> 07:55.120
ไม่ประนีประนอมเด็ดขาด

07:55.200 --> 07:58.600
ความผิดเล็กๆ น้อยๆ
นำไปสู่อาชญากรรมร้ายแรงเสมอ

07:58.680 --> 08:00.720
ไม่มีใครเริ่มด้วยการเป็นโจรหรือฆาตกรหรอก

08:00.800 --> 08:03.680
ทีแรกพวกเขาลองทำความผิดลหุโทษก่อน

08:04.280 --> 08:06.760
นั่นคือตอนที่เราต้องหยุดวงจรนั้นซะ

08:06.840 --> 08:10.400
นั่นคือเหตุผลที่ผู้สมัครอิสระคนหนึ่ง
ได้พื้นที่สื่อเยอะมาก

08:10.480 --> 08:12.400
นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำเมื่อได้รับเลือกตั้ง

08:12.480 --> 08:13.480
(เลือกบรูม)

08:14.080 --> 08:17.880
งั้นคุณก็กำลังบอกว่าคุณรู้สาเหตุและผลที่ตามมา

08:17.960 --> 08:20.400
และคุณก็สัญญาจะจัดการกับผลที่ตามมา

08:22.240 --> 08:25.200
ปัญหาเชิงโครงสร้างต้องใช้เวลา
หลายชั่วอายุคนในการแก้ไข

08:25.280 --> 08:28.120
แต่หน่วยงานรัฐมีหน้าที่ให้ความมั่นใจ

08:28.200 --> 08:30.720
ว่าประชาชนในเซามิเกล
จะไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับความกลัว

08:30.800 --> 08:32.880
แก๊งศาลเตี้ยในศตวรรษที่ 21 เนี่ยนะ

08:32.960 --> 08:35.400
ความยุติธรรมเกิดขึ้นในศาล

08:35.480 --> 08:39.560
ไม่ใช่ด้วยน้ำมือนักเลงใส่หมวกไอ้โม่งฝูงหนึ่ง
ไม่งั้นมันจะวุ่นวายสุดขีด

08:39.640 --> 08:42.680
ตามประวัติศาสตร์ ศาลเตี้ยไม่ได้โผล่มาเฉยๆ

08:42.760 --> 08:45.520
มันเกิดจากการต่อสู้กับผู้กดขี่

08:45.600 --> 08:48.560
เมื่อพวกเขาถูกขัดขวาง
ไม่ให้ใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี

08:48.640 --> 08:52.520
และผมก็กำลังพูดถึงเรื่องการเข้าถึง
การศึกษา งาน และบริการด้านสุขภาพ

08:53.240 --> 08:55.720
ไม่แปลกเลยที่เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น ว่างั้นมั้ยครับ

08:58.480 --> 09:02.000
นี่มันชักจะเหมือนการโต้วาที

09:02.080 --> 09:03.680
ไม่ใช่การสัมภาษณ์

09:05.520 --> 09:06.640
ขอโทษจริงๆ ครับ

09:06.720 --> 09:09.120
ผมอยากมาตรงเวลานะ
ผมตั้งนาฬิกาเตือนไว้แล้ว

09:09.200 --> 09:12.720
แต่พอมาถึงที่นี่ ผมถึงรู้ตัวว่าลืมเอาฟิล์มมา

09:12.800 --> 09:15.200
ไม่เป็นไรค่ะ

09:15.800 --> 09:18.640
เราสัมภาษณ์เสร็จแล้ว ใช่มั้ยคะ

09:19.160 --> 09:20.680
โอเคครับ

09:21.280 --> 09:22.800
คุณผู้สมัคร

09:27.440 --> 09:28.880
- โอเคนะ
- ไว้เจอกัน

09:34.800 --> 09:36.720
คุณอยากใส่ชุดนั้นถ่ายรูปเหรอครับ

09:38.240 --> 09:39.480
ทำไมล่ะ

09:45.200 --> 09:48.320
แหวกออกอีกหน่อยเถอะ
โอเคนะครับ นิดหน่อยเอง

09:49.720 --> 09:52.640
- มากไปมั้ยคะ
- ไม่มีคำว่าโชว์ร่องอกมากไปหรอก

09:52.720 --> 09:53.800
มาเริ่มกันเถอะ

09:53.880 --> 09:55.400
ยอดเลย

09:59.600 --> 10:02.720
พูดต่อไปสิครับ เหมือนคุณกำลังกล่าว…

10:03.320 --> 10:05.200
- พูดสิครับ
- บลาๆๆ

10:05.280 --> 10:07.360
- เอาเลย
- บลาๆๆ

10:08.520 --> 10:10.560
ยืนตรงนั้น นั่นแหละ

10:10.640 --> 10:11.760
- หยุด
- แบบนี้เหรอ

10:11.840 --> 10:16.160
- แต่มองมาทางนี้ ไม่ใช่ที่เลนส์
- แต่มันใหญ่จัง

10:17.600 --> 10:20.440
อย่าพูดงั้นสิ มันไซส์ผู้หญิงนะ

10:46.920 --> 10:47.840
(ศาลเตี้ยกลับมาแล้ว)

10:47.920 --> 10:49.480
ดูนี่สิ

10:49.560 --> 10:53.080
ราฟาเอล เมเดรอส กลับมาขึ้นหน้าหนึ่ง

10:53.160 --> 10:54.960
รูปนี้ถ่ายโดยเอียน บาร์รอส

10:55.640 --> 10:57.960
นั่นเอียนเหรอ เอียนของเราเหรอ

10:58.480 --> 11:01.880
ฉันไม่เคยมีปัญหากับการต่อใบอนุญาต แล้วทำไม…

11:01.960 --> 11:05.520
ผมจะพูดอะไรได้ล่ะ คุณวาเลนติน่า
ผมแค่ทำตามคำสั่ง

11:05.600 --> 11:07.200
ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง

11:07.280 --> 11:10.480
ที่พื้นที่เรายืนอยู่แหลกสลายไปใต้เท้า

11:10.560 --> 11:15.680
ฉันเข้าไปพัวพันกับธุรกิจบางอย่าง
เมื่อสองสามปีก่อน และมันก็ทำชีวิตฉันพัง

11:15.760 --> 11:18.600
ฉันรวยขึ้นมา แต่เสียทุกอย่างไป

11:18.680 --> 11:20.400
รวมถึงเมียฉันด้วย

11:21.280 --> 11:25.400
และส่วนที่แย่ที่สุดคือ
ตำรวจที่เอาจานเจเอฟเคของฉันไปนั่น

11:25.480 --> 11:28.000
- อะไรนะ
- อย่าไปสนใจเขาเลย

11:28.080 --> 11:30.200
มองฉัน อธิบายมาว่าเกิดอะไรขึ้น

11:30.280 --> 11:32.440
ว่ากันว่าอุตสาหกรรมท่องเที่ยวกำลังจะมา

11:32.960 --> 11:37.240
- นี่มันต้องเละแน่ๆ
- ไม่หรอกน่า

11:37.320 --> 11:39.760
อย่างแรก เพราะตอนนี้เราเป็นคนดีแล้ว

11:39.840 --> 11:41.720
สอง ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเรา

11:41.800 --> 11:43.440
และสาม…

11:44.840 --> 11:46.480
เธอสวยมาก

11:46.560 --> 11:48.440
แต่งงานกับฉันนะ ซิลเวีย

11:49.760 --> 11:52.440
น่ารำคาญโคตรๆ

11:57.640 --> 11:59.160
ดูสิ เอดูอาร์โด้มา

12:06.960 --> 12:08.160
เกิดอะไรขึ้น พวก

12:09.360 --> 12:11.080
- ดื่มได้มั้ย
- เอาสิ

12:14.880 --> 12:17.960
พวกนั้นเลี้ยวขวา ขับทับพรมนั่น ทำมันพัง

12:18.040 --> 12:20.560
คนแตกฮือกันหมดแล้วฉันก็วิ่งหนี

12:20.640 --> 12:23.240
ฉันวิ่งทั้งวันเหมือนฟอร์เรสท์ กัมพ์เลย

12:23.320 --> 12:24.280
วิ่ง ฟอร์เรสท์…

12:24.360 --> 12:26.240
นายหนีออกมาได้ไง

12:26.320 --> 12:27.720
ฉันแกล้งตาย

12:28.280 --> 12:31.360
เหมือนบางคนที่ฉันรู้จักที่ไว้หนวดจุ๋มจิ๋ม

12:31.440 --> 12:32.720
มันไม่เคยพลาด

12:32.800 --> 12:35.920
- มันไม่เคยพลาด
- นายไม่เห็นเหรอว่าเป็นใคร

12:36.000 --> 12:39.520
ไม่ แต่ก็ไม่ยากเกินจะคิดออก

12:39.600 --> 12:42.280
เราแหย่รังแตนแล้วก็โดนต่อย

12:42.360 --> 12:45.480
- พวกนั้นรู้ได้ไงว่าเป็นเรา
- ฉันว่าเราหยุดตอนนี้เถอะ

12:45.560 --> 12:48.920
- เลิกสร้างแรงกระเพื่อม
- ฉันว่าเราไปต่อดีกว่า

12:49.000 --> 12:51.800
เราควรส่งกระเช้าของขวัญ
ให้พวกเขามั้ย ใส่ชีสทาร์ต

12:51.880 --> 12:55.480
กับเอแคลร์จิ๋ว แล้วก็โน้ตบอกว่าเราขอโทษ

12:55.560 --> 12:57.040
ฉันมีลูกชาย ราฟาเอล

12:57.640 --> 13:01.840
ใช่ แต่เธอเก็บแผ่นปังโคเคนนั่นไว้ขายใช่มั้ยล่ะ

13:03.120 --> 13:07.160
ฉันเก็บแผ่นปังไว้
แต่ไม่ได้ไว้แก้แค้น ฉันเก็บไว้หาเงิน

13:08.200 --> 13:11.880
ฟังนะ ที่รัก ฉันทำทุกอย่างเพื่อลูกเรา

13:11.960 --> 13:16.160
เขาจะได้โตมาในโลกที่ยุติธรรมกว่านี้
โลกที่เป็นอิสระกว่าและดีกว่านี้

13:16.240 --> 13:18.800
- ให้ตายสิวะ
- ราฟาเอล นายดีดเหรอ

13:18.880 --> 13:20.840
กำลังใจฉันดีดเด้ง

13:20.920 --> 13:23.280
- เธอจะถามแบบนั้นใช่มั้ย
- ไม่

13:23.360 --> 13:26.320
ฉันจะบีบคั้นไอ้อ้วนนั่น
หาคำตอบว่าใครเล่นงานเรา

13:26.400 --> 13:28.920
- เราปล่อยมันไปเฉยๆ ไม่ได้
- พวก

13:33.680 --> 13:35.480
- ฉันไม่เอาด้วย
- ซิลเวีย!

13:36.600 --> 13:38.880
คาร์ลินญอส เอาจริงดิ

13:38.960 --> 13:40.360
พวก…

13:42.840 --> 13:45.320
ดูพวกนายสามคนสิ แข่งกันวัดไอ้จ้อน

13:46.400 --> 13:49.160
ฉันเคยเห็นมาทั้งสามคน
และบอกได้เลยว่าไม่มีใครชนะรางวัล

14:02.840 --> 14:06.800
ทุกคนแบกเรื่องบ้าๆ ไว้ในตัวที่ไม่เผยให้ใครเห็น

14:07.920 --> 14:10.080
แต่ความทรงจำก็เหมือนโรคเริม

14:10.160 --> 14:13.520
คุณคิดว่าคุณกำจัดมันไปแล้ว
คุณลืมไปด้วยซ้ำว่าคุณมีมันอยู่

14:14.080 --> 14:16.800
แต่แล้ววันหนึ่งคุณก็ตื่นขึ้นมากับปากเยินๆ

14:19.480 --> 14:21.960
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณไม่เคยไปดูหนัง

14:23.080 --> 14:25.800
- ไม่เคยเลย
- คุณอยากไปอยู่แผ่นดินใหญ่มั้ย

14:26.520 --> 14:27.880
อยากสิ

14:27.960 --> 14:29.600
ใช่มั้ย ซิลเวีย

14:30.320 --> 14:33.480
เขาเป็นไอ้งั่งจากแผ่นดินใหญ่
ที่มาทำงานบนเกาะนี้

14:33.560 --> 14:35.240
เป็นคนคารมดี

14:36.520 --> 14:39.920
เขาเกลี้ยกล่อมแม่เธอ
ให้เดิมพันกับการแข่งทางจดหมาย

14:40.000 --> 14:44.080
"ชิงรางวัลเที่ยวพักผ่อนหนึ่งเดือนในโมร็อกโก
ออกค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้ แม้แต่อูฐ"

14:45.120 --> 14:49.680
ในคืนที่เขาดื่มมากไป
เขาพูดด้วยซ้ำว่าเขาจะพาพวกเธอไปลิสบอน

14:53.240 --> 14:54.520
ริคาร์โด้!

14:57.400 --> 14:58.960
ผมจะออกไปซื้อบุหรี่

15:02.440 --> 15:04.440
ฉันจะเดินไปส่งที่ประตู

15:05.720 --> 15:08.840
- คุณคิดว่าผมนอนแก้ผ้ามั้ย
- ไม่รู้สิ คุณจะนอนที่นี่กับฉันมั้ยล่ะ

15:08.920 --> 15:12.120
- แน่อยู่แล้ว จะบ้าเหรอ
- จริงเหรอ

15:16.520 --> 15:17.840
- สาบานนะ
- สาบานได้

15:17.920 --> 15:21.760
เขาเป็นนักต้มประเภทที่บอกว่า
เขาไม่เคยรักใครแบบนั้นมาก่อน

15:21.840 --> 15:23.360
แต่เขาไม่ได้รักเธอหรอกว่ะ

15:23.440 --> 15:25.760
เขาเอาเงินนั่นไปและหายตัวไปในวันรุ่งขึ้น…

15:25.840 --> 15:28.560
ฉันทำอะไรลงไป

15:29.800 --> 15:33.000
พวกเขามารู้ทีหลัง
ว่าเขามีเมียกับลูกขี้มูกยืดสามคน

15:33.080 --> 15:36.080
ลูกคนเล็กเกิดตอนเขาอยู่ในเซามิเกล

15:37.040 --> 15:38.720
โอ๊ย ซิลเวีย

15:40.480 --> 15:42.600
ผู้ชายน่ะเกิดมาเพื่อทำชีวิตเราพัง

15:43.600 --> 15:46.320
อย่าลืมนะ ได้ยินมั้ย

15:46.400 --> 15:47.400
อย่าลืมเด็ดขาด

15:57.160 --> 15:59.040
- แม่
- ตายแล้ว ซิลเวีย!

15:59.120 --> 16:02.520
แม่มีรายชื่อคนที่แม่ดึงตัวมาขายไฮพาวเดอร์มั้ย

16:02.600 --> 16:04.640
แม่ไม่มีรายชื่อหรอก

16:05.160 --> 16:07.040
แต่จะบอกชื่อให้ แกรู้จักทุกคนแหละ

16:08.640 --> 16:10.560
- โอเค
- ตอนนี้เลยเหรอ

16:10.640 --> 16:11.720
ตอนนี้เลย

16:25.200 --> 16:26.040
ให้ตายสิ

16:31.640 --> 16:33.600
(ไฮพาวเดอร์ - ไมค์)

17:08.560 --> 17:09.840
อะไรวะเนี่ย

18:44.120 --> 18:45.560
ไง ที่รัก

18:46.720 --> 18:48.720
เอาขนมนั่นมาดูซิ

19:06.280 --> 19:07.480
ฉันเอาด้วย

19:21.560 --> 19:23.960
คุณนอนหลับได้ยังไง
ในเมื่อหลอกต้มคนไปเยอะขนาดนั้น

19:25.440 --> 19:27.880
ไมค์หลับปุ๋ยเหมือนทารกเลย

19:28.400 --> 19:31.080
ทารกน่ะอึรดตัวเองสามหนกลางดึก

19:34.120 --> 19:36.600
ให้ตายสิ ฉันไม่รู้ว่าคนยังเชื่อคุณได้ยังไง

19:37.800 --> 19:39.640
เพราะรอยยิ้มนี่ไง

19:42.520 --> 19:45.560
มันช่วยให้ฉันรอดใบสั่งขับรถเร็วด้วยซ้ำ รู้มั้ย

19:45.640 --> 19:49.800
ถ้าคุณรวยนัก ทำไมไม่ช่วย
คนที่เสียทุกอย่างไปเพราะคุณล่ะ

19:51.040 --> 19:52.800
- อะไรนะ
- ตอบมาสิ

19:53.680 --> 19:56.400
- ตอบมาสิวะ!
- เธอทำตัวเหมือนคนบ้า

19:56.480 --> 20:00.200
- เธอสบถบ่อยสินะ
- นั่นมันเกี่ยวอะไรกับคุณวะ

20:00.280 --> 20:01.480
ฟังนะ

20:07.000 --> 20:08.520
นี่น่ะของดี

20:11.200 --> 20:12.400
ฉันจะเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง

20:12.480 --> 20:14.960
นักวิทยาศาสตร์ขอให้คนกลุ่มหนึ่ง

20:15.040 --> 20:17.600
เอามือจุ่มถังน้ำแข็ง

20:18.120 --> 20:20.360
เพื่อดูว่าพวกเขาจะทน
ความเจ็บปวดได้นานแค่ไหน

20:20.440 --> 20:25.400
เธอแบ่งกลุ่มนั้นออกเป็นสองกลุ่ม
กลุ่มหนึ่งสบถได้ อีกกลุ่มสบถไม่ได้

20:25.480 --> 20:27.480
กลุ่มที่ทนเอามือแช่ถังน้ำแข็ง

20:27.560 --> 20:30.120
ได้นานที่สุด

20:32.120 --> 20:33.360
คือกลุ่มที่สบถได้

20:34.040 --> 20:37.600
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าถ้าไอ้พวกน่าเวทนานั่น

20:38.640 --> 20:40.080
ปล่อยให้ตัวเองถูกเหยียบย่ำ…

20:42.520 --> 20:44.040
พวกเขาก็ทนความเจ็บปวดได้

20:44.120 --> 20:47.080
- เปิดสิ
- เปิดประตูห่านี่!

20:47.920 --> 20:49.320
อยากอยู่ต่อมั้ย

20:56.560 --> 21:00.720
ฟังนะ ลองเอาไข่คุณแช่น้ำแข็งดูสิ
ว่าจะทนได้นานแค่ไหน

21:04.480 --> 21:06.560
- เขาอยู่ไหน
- เขาอยู่นี่!

21:06.640 --> 21:09.000
- เขาอยู่ไหน
- อยู่ทางนี้

21:09.080 --> 21:11.920
- เขาอยู่ไหน อยู่นี่เอง!
- ยินดีต้อนรับ!

21:12.000 --> 21:13.880
หัวเราะอะไร

21:13.960 --> 21:16.040
- ใจเย็นน่า
- ส่งมา…

21:16.120 --> 21:17.040
เฮ้ย!

21:18.040 --> 21:21.200
เอารองเท้าเขาไป ดูสิ รองเท้าเขา!

21:21.280 --> 21:22.800
ไอ้นักต้มเอ๊ย

21:23.520 --> 21:26.800
แกจะออกจากที่นี่ไปแบบล่อนจ้อน แน่ใจได้เลย

21:28.600 --> 21:29.720
(แม่)

21:36.840 --> 21:38.240
นั่นอะไรน่ะ ลูก

21:41.120 --> 21:42.240
เงินชดเชย

21:48.760 --> 21:49.720
ซิลเวีย!

21:50.920 --> 21:52.240
ผู้หญิงที่ชื่อบรูมนั่น

21:53.520 --> 21:55.920
ผมไม่เชื่อที่เธอพูดแม้แต่คำเดียว

21:56.000 --> 21:58.360
งั้นตีพิมพ์เรื่องที่เธอพูดทำไมล่ะ

21:58.440 --> 22:02.200
- เพราะเธอนำอยู่ในโพล…
- มีคนให้แสงเธอ

22:02.280 --> 22:07.000
เธอเลยได้คะแนนเสียงเพิ่มสองสามเปอร์เซ็นต์
แล้วก็ได้แสงมากขึ้นเรื่อยๆ

22:07.080 --> 22:10.600
ฉันเคยบอกแล้วว่าผู้หญิงนั่นเป็นนังตอแหล คุณก็รู้

22:11.440 --> 22:13.360
มันเหมือนคุณไม่อยากฟัง

22:13.440 --> 22:16.440
- เกาะเวรนี่…
- คุณอยู่ท้ายรายชื่อนั่น เปาลา

22:16.520 --> 22:18.680
- ฉันมีข้อกังขา…
- คุณมี…

22:18.760 --> 22:21.040
อย่ามาพูดเรื่องนั้นอีก

22:21.120 --> 22:23.640
คดียังไม่คลี่คลาย ฉันจะทำแบบเดียวกัน…

22:23.720 --> 22:26.000
ปัญหาคือมันไม่ใช่แค่คดี

22:26.080 --> 22:28.880
นั่นเป็นลูกสาวคุณ และคุณก็มี…

22:28.960 --> 22:32.200
ฉันมีอะไรวะ ฉันมีอะไร

22:33.760 --> 22:35.840
ลูกสาวอีกคนที่ต้องการคุณ

22:37.680 --> 22:38.680
ใช่เลย

22:41.040 --> 22:42.600
นั่นแหละใช่เลย

22:44.240 --> 22:47.680
ลูกสาวอีกคนของฉัน
ต้องได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่สาวเธอ

22:53.400 --> 22:55.720
ไอ้งั่งนั่นทำอะไรอยู่ถึงนานขนาดนี้

22:56.400 --> 22:57.400
เขาไปหาพวกกะหรี่

22:58.800 --> 23:01.760
รู้ได้ไง เขาอาจจะ… ไม่รู้สิ

23:02.280 --> 23:05.520
- เขาอาจประชุมอยู่ก็ได้
- เขาไปหาพวกกะหรี่ เชื่อสิ

23:06.560 --> 23:08.880
ถนนนี่กลิ่นเหมือนอีตัว

23:10.560 --> 23:12.840
- กลิ่นอีตัวเป็นยังไง
- กลิ่นวานิลลา

23:14.400 --> 23:16.840
ในฐานะคุณพ่อที่ทุ่มเทคนหนึ่ง
นายรู้เรื่องอีตัวเยอะเลยนะ

23:18.360 --> 23:22.240
- มีกลิ่นอยู่ และไม่ใช่กลิ่นวานิลลา
- ฟังนะ คาร์ลอส พ่อพระเอก

23:22.320 --> 23:25.640
ซิลเวียเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันเคยอึ๊บในชีวิตนี้

23:25.720 --> 23:27.840
นายหลุดปากพูดความจริงมาแล้ว

23:27.920 --> 23:29.720
ระวัง เขามาแล้ว

23:39.560 --> 23:40.480
โอเค

23:41.880 --> 23:43.320
ไปกันเถอะ ฝักวานิลลาของฉัน

24:06.000 --> 24:07.320
ชื่ออะไร

24:11.800 --> 24:13.080
เปโดร มิเกล

24:27.720 --> 24:30.440
ไม่มีชื่อเปโดร มิเกลจองไว้

24:30.520 --> 24:34.200
ที่จริงเราสงสัยอยู่ว่าคุณรู้จักดร.เลสซ่ามั้ย

24:36.120 --> 24:39.520
ที่รัก ความสัมพันธ์ระหว่างโสเภณีกับลูกค้าน่ะ

24:39.600 --> 24:42.840
ก็เหมือนบาทหลวงฟังคนสารภาพบาป

24:47.240 --> 24:49.520
เธอเป็นลูกของมาริโอ้ เจาใช่มั้ย

24:49.600 --> 24:51.160
สวัสดี คุณโรแบร์ต้า

24:51.880 --> 24:53.000
สวัสดี

24:56.600 --> 24:59.640
- กลิ่นวานิลลาหอมดีนะ
- ใช่

25:02.080 --> 25:03.600
พ่อเธอเป็นไงบ้าง

25:03.680 --> 25:04.960
ก็โอเคมั้ง

25:06.240 --> 25:08.680
เขาเป็นคนพูดน้อย แต่ฉันชอบเขานะ

25:08.760 --> 25:10.920
เขาเป็นช่างซ่อมจิปาถะที่เก่งที่สุดในเมือง

25:11.000 --> 25:16.680
เขาจะทิ้งเราไว้ในห้องนั่งเล่น
ให้ดูการ์ตูนระหว่างที่เขาซ่อมฟิวส์

25:16.760 --> 25:18.920
เขาจะได้เงิน แล้วก็ไป

25:19.000 --> 25:22.840
เป็นผู้ชายคนเดียวที่เคยออกไปจากที่นี่
โดยไม่โดนรีดน้ำเพิ่มจากตอนมา

25:25.560 --> 25:27.360
จนกระทั่งพวกเธอมาที่นี่ นั่นแหละ

25:31.320 --> 25:32.200
เธอจะให้เท่าไร

25:34.240 --> 25:36.600
- ค่าอะไร
- โอ๊ย ที่รัก

25:36.680 --> 25:38.440
ค่าข้อมูลไง

25:39.080 --> 25:42.520
ฉันว่าเธอไม่ต้องการอะไรอื่นจากบ้านนี้หรอก

25:44.040 --> 25:45.440
ผมก็ว่าไม่

25:49.240 --> 25:51.560
เธอจะต้องให้อีกเยอะ

25:53.440 --> 25:55.000
ข้อมูลที่ฉันมีเกี่ยวกับเลสซ่าน่ะ

25:57.240 --> 25:59.200
มันเหลืองอร่ามเหมือนทอง

26:12.000 --> 26:13.440
เดี๋ยว จริงจังกันหน่อย

26:13.520 --> 26:16.560
นี่เป็นเรื่องจริงจัง โอเคนะ

26:16.640 --> 26:19.360
แม่งเอ๊ย ราฟาเอล
ไม่เอาน่า เราทำแบบนี้ไม่ได้

26:19.440 --> 26:20.840
โทษที

26:22.680 --> 26:24.280
โอเค เอาละ

26:24.360 --> 26:27.080
เลสซ่าอ่านหนังสือพิมพ์
อะโครเรียโน่ โอเรียนทัลทุกวัน

26:27.160 --> 26:30.080
เพราะงั้นเราจะลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์นั่น
เพื่อเขาโดยเฉพาะ

26:30.160 --> 26:31.720
"สาวมองหาหมู"

26:31.800 --> 26:33.360
(สาวมองหาหมู ย่านริเบรา กรานเด)

26:36.040 --> 26:40.040
มันต้องโจ่งแจ้งน้อยกว่านี้
ไม่งั้นหนังสือพิมพ์จะไม่ยอมพิมพ์ให้

26:40.120 --> 26:45.040
เอาเป็น "สาวมองหาหนุ่มยามยาก" เป็นไง

26:45.120 --> 26:46.840
(สาวมองหาหนุ่มยามยาก
ย่านริเบรา กรานเด)

26:49.360 --> 26:52.360
คลุมเครือไป
ทำให้มันชัดกว่านี้ ไม่งั้นเขาจะไม่งับเหยื่อ

26:52.440 --> 26:56.240
รู้แล้ว "สาวอยากได้หนุ่มใจจะขาด"

26:56.320 --> 26:58.200
(สาวอยากได้หนุ่มใจจะขาด)

27:00.520 --> 27:02.760
แต่เพิ่ม "ไม่รับสายที่ไม่โชว์เบอร์" เข้าไป

27:02.840 --> 27:05.440
ไม่งั้นเราจะไม่รู้ถ้าเลสซ่าโทรมา

27:05.520 --> 27:09.160
ต้องมีคนรับโทรศัพท์มือถือนี่ตอนที่เขาโทรมา

27:09.240 --> 27:11.160
เราต้องมีห้อง ไปคุยกับเพื่อนผู้หญิงของนาย

27:19.080 --> 27:20.880
และเราก็ต้องมีกล้องซ่อนไว้

27:20.960 --> 27:23.040
ฉันว่าเรารู้จักคนที่จะช่วยเราได้

27:23.120 --> 27:26.240
การล้างมือก่อนน่ะสำคัญกว่าล้างทีหลัง

27:26.320 --> 27:28.800
ฉันล้างมันทั้งก่อนและหลังฉี่

27:28.880 --> 27:29.960
เพื่ออะไร

27:30.040 --> 27:32.120
อนุรักษ์สายพันธุ์ไงวะ

27:37.040 --> 27:38.280
ให้ตายสิ

27:38.360 --> 27:42.280
ที่ไหนในเซามิเกลที่เราจะหากะหรี่
ที่ยอมรับรสนิยมทางเพศของไอ้หมูนั่นได้

27:42.360 --> 27:45.040
ถ้าหาไม่ได้ เราจะหามาจากแผ่นดินใหญ่

27:45.120 --> 27:48.960
แต่ไม่ใช่สำหรับฉันนะ เป็นงานปาร์ตี้
ทำเซอร์ไพรส์ให้เพื่อน

27:49.040 --> 27:52.080
มาเจอเขาที่เซามิเกล
เราจะออกค่าใช้จ่ายให้หมด

27:52.160 --> 27:55.600
ค่าเครื่องบิน อาหาร รวมถึงอย่างอื่นทุกอย่าง

27:55.680 --> 27:57.280
เราจ่ายไม่ไหวหรอก

27:57.360 --> 28:00.680
ใครจะรับสายนั่นล่ะ เขาจะคาดหวังให้เป็นผู้หญิง

28:02.280 --> 28:03.600
หวัดดี

28:04.120 --> 28:07.400
- ไม่ อย่าแม้แต่จะคิดให้ฉันทำ
- เป็นไงบ้าง

28:07.480 --> 28:09.520
- น้ำมันฉันหมด
- ไม่ กับไมค์น่ะ

28:09.600 --> 28:10.680
ไม่มีใครเหยียบย่ำฉันได้

28:13.240 --> 28:17.120
ไม่มีใครเหยียบย่ำเธอได้
นั่นแหละเหตุผล ซิลเวีย ขอร้องละ

28:17.800 --> 28:19.760
ดัดเสียงเป็นผู้หญิงสิ ฉันไม่สนหรอก

28:19.840 --> 28:21.920
- อะไรนะ
- เสียงผู้หญิงเหรอ แบบนี้เหรอ

28:22.000 --> 28:25.720
ฉันจะไม่แม้แต่จะลอง ฉันหลอกใครไม่ได้หรอก

28:26.520 --> 28:27.760
ขอร้องละ ซิลเวีย

28:27.840 --> 28:28.800
ที่รัก…

28:29.400 --> 28:32.080
พวกนายมันไอ้ขี้ขลาดฝูงหนึ่งจริงๆ

28:33.800 --> 28:35.200
เกิดอะไรขึ้นกับนาย

28:35.280 --> 28:38.600
พวกนั้นเอาถุงครอบหัวฉันแล้วโยนฉันขึ้นรถ

28:40.360 --> 28:42.480
ก็แค่วันอังคารอีกวันในชีวิตเอดูอาร์โด้

28:43.720 --> 28:44.720
ใช่

28:50.160 --> 28:51.640
ตอนนายพาฉันกลับบ้านน่ะ…

28:53.640 --> 28:55.720
ส่งฉันลงห่างๆ ประตูหน่อย

28:55.800 --> 28:59.840
นายเป็นอันธพาล พ่อฉันเป็นตำรวจ
มันมีแนวโน้มจะพังสูง

29:02.120 --> 29:03.840
มีที่มืดๆ อยู่แถวนั้นนะ

29:05.480 --> 29:07.520
มันเหมาะจะให้คนสองคนจูบกัน

29:08.120 --> 29:09.760
ขอเบียร์อีกสอง!

29:12.320 --> 29:13.920
จะปิดร้านแล้ว

29:17.360 --> 29:20.800
ลืมวันนี้ไปซะเถอะ
เขาจะลงเอยด้วยการอึ๊บลูกสาวตำรวจนั่น

29:20.880 --> 29:21.920
ตำรวจอะไร

29:22.000 --> 29:23.400
- ไว้เจอกัน
- ราตรีสวัสดิ์

29:23.480 --> 29:24.880
- บันญาเหรอ
- ใช่

29:27.240 --> 29:29.000
แม่งเอ๊ย! เธอต้องถูกเก็บมาเลี้ยงแน่

29:32.600 --> 29:35.760
ไอ้งั่งเอดูอาร์โด้นี่รู้เรื่องที่ตัวเองทำดีจริงๆ

29:35.840 --> 29:37.320
อยากช่วยฉันปิดร้านมั้ย

29:37.400 --> 29:40.120
เขากล้ากว่านาย นายน่ะอิดออดอยู่นั่นแหละ

29:40.200 --> 29:41.880
ใช่สิ…

29:42.400 --> 29:43.440
เก็บโต๊ะนั่น

29:43.520 --> 29:45.640
- เลิกมองสาวนั่นได้แล้ว
- เฮ้!

29:46.880 --> 29:47.960
ดูความเละเทะนี่สิ

29:49.120 --> 29:54.040
ไม่ได้มีที่มืดๆ อยู่แถวนี้ที่เราจะจูบกันได้เหรอ

29:54.120 --> 29:55.680
เธอบอกไว้ว่างั้นไม่ใช่เหรอ

30:07.400 --> 30:09.200
- ฉันพยายามแล้ว
- เกือบแล้ว

30:10.440 --> 30:11.840
อยากลองอีกทีมั้ย

30:13.120 --> 30:16.280
แค่ลองอีกที ว่าไงล่ะ

30:21.680 --> 30:23.360
(ระวังสุนัข)

30:24.240 --> 30:25.400
บ้าเอ๊ย

30:32.640 --> 30:33.840
ราตรีสวัสดิ์

30:41.680 --> 30:45.120
สเปรย์พริกไทยเหรอ
พ่อไม่เคยให้อะไรสวยขนาดนี้กับหนู

30:45.200 --> 30:48.040
ตั้งแต่จักรยานสีชมพูคันนั้น
ที่พ่อให้มาตอนคริสต์มาส

30:49.880 --> 30:51.560
ไว้ปกป้องลูกน่ะ

30:52.600 --> 30:55.160
ลูกอยู่ข้างนอกคนเดียวตอนกลางคืนมันอันตราย

31:00.720 --> 31:03.520
พ่อหลงรักจูเลีย โรเบิร์ตส์
ตั้งแต่ตอนเล่นเรื่องผู้หญิงบานฉ่ำใช่มั้ย

31:05.520 --> 31:07.320
เพราะรอยยิ้มของเธอน่ะ

32:31.720 --> 32:34.040
คิดว่าพ่อจะไปโดยไม่บอกลาเหรอ

32:38.080 --> 32:40.640
ถ้าอะไรๆ ไปได้สวยในอเมริกา

32:41.680 --> 32:43.200
ลูกก็ไปอยู่กับพ่อที่นั่นได้

32:46.600 --> 32:48.560
ตอนนี้ลูกเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้ว

32:49.520 --> 32:52.240
พ่อรู้ว่ามันเร็วเกินไป ไม่ยุติธรรมกับลูก

33:13.760 --> 33:18.120
"พวกมันเห็นลูกเป็ดขี้เหร่แล้วก็บอกว่า
'เธออยู่ตัวเดียว มากับเราสิ'

33:18.200 --> 33:19.720
ลูกเป็ดขี้เหร่ดีใจ

33:19.800 --> 33:22.200
แล้วจู่ๆ มันก็ได้ยินเสียงปืน

33:22.280 --> 33:25.720
ฝูงห่านร่วงลงไปในน้ำ
และหมาตัวใหญ่ก็จู่โจมพวกมัน"

33:25.800 --> 33:26.880
ให้ตายสิ

33:27.800 --> 33:30.920
แม้แต่ในนิทาน
พวกที่ยากจนและอัปลักษณ์ก็เจอหายนะ

33:31.000 --> 33:31.880
ซิลเวีย!

33:33.080 --> 33:35.280
- มือถือ!
- อะไรนะ

33:35.360 --> 33:38.120
มือถือที่ใช้ทำงานนั่น! มันดังว่ะ!

33:39.080 --> 33:40.320
- เดี๋ยวนะ
- ดูสิ

33:43.840 --> 33:44.880
ฮัลโหล

33:47.200 --> 33:49.880
เรานัดกันที่ซ่อง

33:50.400 --> 33:53.160
ห้องจองไว้เป็นชื่อคุณ

33:53.880 --> 33:56.520
คุณจะไปถึงก่อนและเตรียมทุกอย่างไว้

34:07.280 --> 34:09.320
คุณจะถอดเสื้อผ้าออก

34:09.400 --> 34:12.040
คุณจะนอนบนเตียง

34:13.200 --> 34:15.040
แล้วก็จะรอฉัน

34:18.800 --> 34:22.400
นั่นแหละ ทีนี้เราก็รอให้ผู้เชี่ยวชาญเริ่มงานนี้

34:22.480 --> 34:23.480
แน่ละ

34:23.560 --> 34:27.720
ฉันโทรหาเธอตั้งแต่เช้า
ไม่มีใครรับสาย เที่ยวบินออกเที่ยง

34:27.800 --> 34:29.760
- เขานอนอยู่ที่นั่นทั้งคืนไม่ได้
- ฉันรู้…

34:29.840 --> 34:32.920
นี่ พวกนายเริ่มตั้งแก๊งศาลเตี้ยตั้งแต่เมื่อไร

34:33.000 --> 34:37.160
ตอนฉันได้ยินเรื่องคนที่ท่าเรือนั่น
ฉันคิดว่า "นั่นแหละเพื่อนๆ ฉัน"

34:37.240 --> 34:39.920
จะว่าไป ฉันเห็นรูปที่นายถ่ายในหนังสือพิมพ์

34:40.000 --> 34:43.040
- เจ๋งมาก เก่งมาก
- ฟิล์มมีเดียมฟอร์แมต พวก

34:50.040 --> 34:52.320
ฮัลโหล เธออยู่ไหน

34:52.400 --> 34:54.240
ฉันจะไปเปิดประตู

34:54.320 --> 34:55.800
ทำไมเที่ยวบินถึงถูกยกเลิก

34:56.480 --> 35:00.080
มันถูกยกเลิกเหรอ
หรือเธอตกเครื่องเพราะไปสาย

35:00.160 --> 35:04.000
เธอใช้เงินฉันไปพักร้อนในเซามิเกลเหรอ
ให้ตายสิวะ!

35:08.920 --> 35:10.240
หมอนั่นจะไปแล้ว

35:10.320 --> 35:12.000
เขาจะไปไม่ได้

35:12.080 --> 35:14.840
- เขาไปไม่ได้ ให้ตายสิวะ
- คาร์ลินญอส เข้าไปในนั้น

35:15.480 --> 35:17.600
- อีแรดแผ่นดินใหญ่นั่น!
- ฉันจะไปทำอะไรได้ที่นั่น

35:17.680 --> 35:19.840
ใครจะสนวะว่าเป็นใคร มันก็เหมือนกันแหละ

35:19.920 --> 35:23.040
- มันไม่เหมือนกันอยู่แล้ว
- อยากให้ฉันไปมั้ย ฉันจะไปเอง

35:23.120 --> 35:25.720
ไม่มีทางที่นายจะเข้าไปในนั้น นั่งลงโว้ย

35:33.720 --> 35:34.920
เขาทำอะไรอยู่น่ะ

35:39.960 --> 35:41.040
ฮัลโหล

35:41.120 --> 35:44.160
ฉันเกือบไปถึงแล้ว

35:45.320 --> 35:48.120
หวังว่าคุณจะยังรอฉันอยู่บนเตียงนะ

35:49.280 --> 35:50.640
อีกแป๊บเดียว

35:50.720 --> 35:51.960
ฟังดูดีนะ

35:59.160 --> 36:02.760
- มองอะไรกันน่ะ
- ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ที่รัก

36:02.840 --> 36:07.160
ไม่ต้องเหรอ นายคิดแผนพวกนี้ขึ้นมา
แล้วฉันก็ต้องช่วยนายให้รอด

36:11.920 --> 36:13.400
ทำไมไม่…

36:36.960 --> 36:37.960
แม่งเอ๊ย

36:44.040 --> 36:47.520
แม้แต่ในจินตนาการสุดเหวี่ยงที่สุดของฉัน
ฉันก็ไม่เคยนึกภาพอะไรแบบนี้

36:48.400 --> 36:49.240
ไม่

36:50.800 --> 36:53.720
ไม่ คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ขยับ

36:53.800 --> 36:55.560
หรือแตะต้อง

36:56.160 --> 36:57.440
โอเค

37:11.520 --> 37:12.960
พร้อมหรือยัง

37:14.520 --> 37:15.720
พร้อมแล้ว

37:35.440 --> 37:38.000
จะไม่รักผู้หญิงคนนี้ได้ยังไงกัน

37:41.400 --> 37:43.000
เธอสมบูรณ์แบบ

37:46.520 --> 37:50.560
ฉันคิดอยู่ว่าเราอาจเจอกันได้
อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง

37:50.640 --> 37:52.160
สำหรับฉันวันอังคารน่ะ…

37:54.280 --> 37:56.960
วันพุธดีกว่าเสมอแหละ

37:57.800 --> 37:58.800
นั่งนี่

38:07.680 --> 38:11.640
แค่จะบอกให้รู้นะ
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในห้องนี้ถูกอัดเทปไว้

38:12.200 --> 38:13.200
ดูสิ

38:17.720 --> 38:18.560
แกมันไอ้วิปริต

38:21.640 --> 38:22.960
พวกแกต้องการอะไร

38:23.760 --> 38:27.400
- แกได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งเมื่อสามปีก่อน
- ฉันได้รับโทรศัพท์เยอะแยะ

38:29.440 --> 38:33.120
สายนี้พิเศษ มันเกี่ยวกับการส่งโคเคนล็อตหนึ่ง

38:40.920 --> 38:42.520
ฉันแค่อยากให้รู้ไว้

38:43.160 --> 38:46.040
ว่าถ้าแกไม่บอกเรื่องที่แกรู้กับเรา

38:46.120 --> 38:49.600
จะไม่ใช่แค่เมียแก
ลูกๆ แก กับญาติห่างๆ ของแก

38:49.680 --> 38:51.320
ที่จะรู้เรื่องที่แกทำ

38:51.400 --> 38:53.400
แต่จะเป็นทั้งเกาะนี้

38:54.240 --> 38:55.960
และนอกจากนั้น…

38:57.160 --> 38:58.720
นอกจากนั้น…

39:02.240 --> 39:04.680
ฉันจะอัดแกให้ฟันหักหมดปาก

39:07.440 --> 39:09.120
- ซิเปรียว ครูซ
- ใคร

39:09.920 --> 39:11.080
ไอ้เวรนั่นใคร

39:11.160 --> 39:13.560
ผู้ชายคนหนึ่งที่ทำงานดูแลกองทุนรวม

39:13.640 --> 39:15.880
คบหากับพวกคนรวย คนมีอำนาจ

39:17.600 --> 39:21.640
เขารู้ว่าต้องทำยังไงกับมัน
มีคนโทรหาฉัน ฉันก็โทรหาคนอื่นต่อ

39:22.360 --> 39:24.160
ฉันไม่ได้ทำอะไรอื่นเลย สาบานได้

39:34.960 --> 39:36.640
ไม่มีใครซ้อมกับไอ้คนแคระนั่นเหรอ

39:43.240 --> 39:45.720
ฉันสัญญาจะหยุดตอนแกถ่มฟันตัวเองออกมา

39:46.680 --> 39:48.040
ขอบใจนะ

39:48.120 --> 39:49.680
- เอาเลย
- เริ่มเลย

40:26.320 --> 40:29.440
- ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน…
- นั่นก็จริง

40:29.520 --> 40:32.840
- นั่นกลิ่นอะไรน่ะ
- ไม่รู้สิ เซามิเกลมีกลิ่นพิลึกๆ

40:32.920 --> 40:34.880
กลิ่นเหมือนกำมะถันเลย ที่รัก

40:36.920 --> 40:40.120
- เดี๋ยว หยุดตรงนั้นแหละ
- นายจะไปแล้วเหรอ

40:40.200 --> 40:42.880
ฉันไม่ได้จะไปไหน ใส่หน้ากากซะ

40:43.920 --> 40:46.360
- อยู่ตรงนั้นแหละ รอเดี๋ยว
- เอาเลย ถ่ายรูปเรา

40:46.440 --> 40:48.720
- นายจะถ่ายรูปตอนนี้เหรอ
- ใช่

40:48.800 --> 40:50.720
แต่ไว้ดูกันเองเฉพาะพวกเรา ใจเย็นๆ

40:50.800 --> 40:53.280
- เดี๋ยวก่อน
- ใส่นี่กันก่อน

40:53.360 --> 40:54.760
เดี๋ยวนะ

40:56.040 --> 40:57.880
- ฉันดูดีมั้ย
- ไม่เอาน่า

40:57.960 --> 40:59.640
- เดี๋ยว
- ตรงนี้ดีมั้ย

40:59.720 --> 41:01.280
เดี๋ยวนะ

41:03.880 --> 41:05.960
มันจะสุดยอดโคตรๆ

41:06.920 --> 41:10.280
เดี๋ยว อีกรูป ยอดเลยว่ะ!

41:10.360 --> 41:11.360
ไปกันเถอะ

41:11.440 --> 41:13.520
จดนี่ไว้นะ ไอ้หนู

41:13.600 --> 41:16.120
รายการความรู้สึกที่ดีที่สุดในโลก

41:16.200 --> 41:18.480
ผู้หญิงที่เราชอบมีลูกกับเรา

41:18.560 --> 41:23.120
ยิงประตูชัยช่วงต่อเวลา สูดโคเคนครั้งแรก

41:23.640 --> 41:24.840
และช่วงเวลานี้

41:24.920 --> 41:28.760
เมื่อเรารู้สึกว่าเราเป็นแสงสว่าง
ส่องโลกสุดมืดมนนี่

41:29.720 --> 41:32.720
ตอนนี้เราก็แค่ต้องจับใครก็ตามที่เอายาเราไป

43:30.400 --> 43:32.520
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร
รก็ตามที่เอายาเราไป