Sayang.
Jangan dekati saya.
Saya minta elok-elok.
Ikut saya!
Jangan melawan!
NEW ORLEANS, AS
Helo?
Awak tidur?
Sekarang tujuh pagi, ibu.
Baiklah, ibu telefon kemudian saja.
Tak mengapa. Ada apa?
Mak Cik Shobha baru hubungi.
Abhishek dah bertunang.
Awak dengar ibu cakap?
Ya.
Sepupu bongsu awak baru bertunang. Tinggal awak seorang saja.
Sayang sekali.
Ibu tak patut meninggalkan Amerika.
Ibu sepatutnya balik ke India selepas jumpa calon suami awak.
Baik.
"Baik"?
Biarkan saya, ibu. Saya okey.
- Saya tak disumpah. Benar. - Kenapa awak kata begitu?
- Tak lama lagi awak 29 tahun. - Ya, tahun terakhir dalam usia 20-an.
Awak tahu ramalan horoskop itu.
Kalau tak kahwin menjelang 29 tahun, awak takkan berkahwin langsung.
Langsung tak berkahwin? Kasihannya.
Beritahu pendapat awak kepada Pallavi.
Astrologi ialah perkara karut yang tak saintifik.
Sayang awak.
Awak berdua menyeksa saya.
Perkahwinan yang baik bukan berlaku begitu saja.
Awak perlu serius. Okey, Pallu?
Kalau tak berjaga-jaga…
perkara malang boleh terjadi.
Kenapa ibu selalu beranggapan buruk?
Ibu? Helo?
Ibu ialah emak awak. Memang kerja ibu.
- Awak pakai gelang itu? - Ya, saya sedang memakainya.
Bagus. Gelang itu akan melindungi awak daripada mata iblis, sayang.
Baguslah, saya suka. Boleh saya sambung tidur sekarang?
Ya. Maaf, berehatlah.
- Okey. Kita berbual lagi nanti. - Selamat tinggal.
LINDUNGI ANAKKU DARIPADA MATA IBLIS, SUPAYA DIA KELAK BERTEMU JODOH
MATA IBLIS MAMPU MEMBAWA NIAT JAHAT, TETAPI KASIH SAYANG DAPAT MENGATASINYA
TATKALA MATA IBLIS DIHALAKAN KE ARAHMU,
JANGAN KAU ENDAHKAN
BIARKAN TANGKAL MATA IBLIS MELINDUNGIMU DARIPADA KEJAHATAN YANG MENGHENDAP
- Tak sangka awak bakal menjadi ibu. - Saya dah rasa begitu.
Saya sayang si kecil ini. Rela buat apa saja demi dia.
- Boleh saya tolong, Malik? - Tak mengapa, saya boleh buat.
Bagus, sebab saya tak tahu buat chai.
IBU
Ibu saya macam dengar saja kegagalan saya sebagai wanita India.
Awak nak saya ajar cara buat chai?
- Hai, ibu. - Hai, sayang. Apa muzik itu?
Ibu takkan tahu.
Ibu suka.
Tengok saya bersama siapa?
Helo, Kelly. Awak nampak cantik sungguh.
Terima kasih, Puan Khatri.
- Di mana Malik? - Sedang buat chai di dapur.
Hai, Puan Khatri.
Budak yang baik. Pallavi pun tak pandai buat teh.
Ada apa, ibu?
Pallu, begini halnya. Ibu mahu…
Tak. Saya tak nak jumpa lelaki lagi.
Bukan itu sebabnya ibu hubungi.
Yalah.
Baiklah, disebabkan kita dah berhubung…
Tengok, sayang. Dia kacak, betul?
Ya, sangat profesional.
Tengok? Kelly pun suka. Dia tinggal di Houston,
tapi akan ke New Orleans hujung minggu ini dan kata dia boleh jumpa.
Tunggu, ibu dah aturkan?
- Kena bertindak cepat. - Dia tak tinggal di sini.
Tiada orang India di New Orleans. Apa yang patut ibu buat?
Ibu. Okey, kita pernah bincang hal ini.
Saya tak nak kenal sesiapa lagi.
Ibu tak suruh kahwin dengan dia. Minum kopi saja.
- Apa awak kata? - Saya sedang cakap dengan anak awak.
Apa yang dia cakap?
Mencari suami untuk Pallavi yang pandai buat chai.
Ibu, perkenalan ini takkan berhasil.
Bagaimana kalau berhasil kali ini, tapi awak menolak sebelum mencuba?
Macam mana chai itu? Tak panas sangat, betul?
Baiklah.
Saya buat demi ibu.
Bagaimana dengan lelaki kali ini?
Macam biasa, jurutera, mendaki pada hujung minggu,
sukakan muzik.
Sukakan muzik?
Okey.
Dia ada di dalam?
Seteruk mana?
Celaka.
- Baguslah. - Kacak sungguh.
Apa?
Bukan lelaki itu.
Sepatutnya dia. Mungkin juga.
Hei, pergi saja.
Tak salah kalau tersilap.
Lelaki kulit perang semua serupa. Betul?
Biar betul.
DIA MASIH MEMANDANG JEJAKA HOUSTON DALAM KESESAKAN TRAFIK
PILIH SI KACAK ITU! BERITAHU DIA AWAK MAHU…
Hei.
Kita pernah berjumpa?
Wah, awak selalu guna ayat itu?
Maaf.
- Awak tunggu teman yang diatur, betul? - Apa?
Awak memandang ke luar tingkap sejak tadi, menunggu seseorang.
Kalau janji temu biasa, awak mungkin dah balik.
Jadi agaknya awak mungkin perlu lapor kepada ibu bapa semula,
jadi awak terus menunggu. Betul?
Pertemuan yang diatur memang paling teruk. Betul?
- Ya. - Ya.
Apa pun, saya tak berniat untuk…
- Tak mengapa. - Maaf.
Ya. Jaga diri.
Maksud saya…
teman itu belum datang.
Betul.
- Saya Sandeep. - Pallavi.
Nama yang indah.
Terima kasih.
Maaf. Ada seorang gadis India menunggu tadi?
Ya. Dia baru pergi beberapa minit lepas.
Dia lewat lebih sejam, ibu. Sudah tentulah saya balik.
Semudah itu? Di mana awak sekarang?
- Bersama Sonia. - Awak boleh jumpa Sonia bila-bila.
Sanggup awak buat begitu, Pallu? Dia lelaki daripada keluarga yang baik.
Memang saya tak nak jumpa dia pun.
- Tak penting. - Kenapa tak penting?
Sebab kami buat demi kebahagiaan awak,
masa depan awak.
Apabila komander suruh meniarap, awak patuh.
Ini bukan tentera. Ibu bukan komander saya.
Saya tak perlu patuh membuta tuli.
Ibu minta awak percaya pada ibu.
Kenapa ibu tak boleh…
Kenapa saya tak boleh cari jodoh sendiri?
Ibu?
Helo?
- Helo? - Ya.
Sudah tentulah awak boleh cari sendiri.
Ibu hanya tak mahu awak…
cintakan lelaki yang salah.
Ibu suruh saya percaya ibu, tapi ibu tak percaya saya,
- betul? - Pallavi …
Kita berbual nanti, okey?
- Awak okey? - Ya.
Ibu saya agak melampau.
Maaf.
Gambar kami di majlis perkahwinan beberapa tahun lalu di Edison.
Sebelum ibu bapa saya kembali ke Delhi.
Ayah saya dapat tawaran di universiti
dan mereka pun pulang ke sana.
Mesti susah tinggal berjauhan.
Saya jarang jumpa ibu bapa saya juga.
Begini, saya rasa seronok, tapi saya perlu…
Ada janji temu lain?
Ya, mungkin teman saya masih menunggu di kedai kopi itu.
Boleh kita berjumpa lagi?
Mungkin.
Cakaplah.
Sudah hampir sebulan awak asyik alami migrain.
- Biar saya teman dan jaga awak. - Kalau saya bersendirian, migrain hilang.
- Awak pasti? - Tak mengapa. Pergilah, saya okey.
Saya semakin risau.
Apa patut saya beritahu mereka?
Saya akan bawakan manisan.
Percaya tak? Mereka kenal melalui Skype sebulan lalu
dan perkahwinan ditetapkan waktu itu juga.
Saya tak faham. Orang muda sekarang sangat moden.
- Tak boleh. - Hari ini hari rehat saya.
Di mana Usha? Saya dah puas cari dia.
Dia tak sihat sejurus sebelum kami datang
jadi dia akan melawat pada lain masa.
Dia masih taasub dengan mata iblis?
- Ya. - Pallavi tak disumpah.
Mengarut. Bawa dia jumpa doktor.
Jumpa doktor saya. Dia berikan segala jenis ubat.
Dia akan baik nanti.
Saya larang ambil, tapi awak ambil sepinggan penuh.
- Berilah peluang. - Maaf.
- Biar saya makan. - Tak boleh.
Biar saya makan dan mati esok
- Hari ini? - Esok.
Ayuh.
Helo?
Hai, ibu. Ibu okey?
- Ya, sudah tentulah. - Tunggu, saya buat ibu terjaga?
Tak, ibu cuma berbaring.
Ibu, bukankah malam ini majlis pertunangan Abhishek?
Ibu sangat kecewa sehingga tak menghadirinya?
Apa pun…
- Saya kenal seseorang. - Awak kenal seseorang?
Apa maksudnya? Awak ada kekasih?
Kami telah bersama kira-kira empat minggu sekarang.
Awak sukakan dia?
Saya takkan beritahu ibu kalau tak sukakan dia.
Siapa nama dia?
Okey, jangan terlalu teruja.
Nama dia ialah Sandeep Patel.
Orang India? Gujarati? Keluarga Patel sangat kaya.
Tolong jangan sebut begitu.
- Berapa umurnya? Pekerjaan dia? - Sebaya saya.
Bekerja dalam bidang teknologi.
Dia sangat berjaya.
Pallu, ini berita yang sangat baik.
- Betul? - Ya.
Ibu berdoa agar awak dapat lelaki yang baik.
Dia lelaki yang baik?
- Sudah tentulah. - "Sudah tentulah"? Awak perlu yakin.
Awak perlu kenal hati budinya.
Beri maklumat ibu bapa dia. Biar ibu bincang.
Tolonglah, bertenang dulu. Dia orang yang baik.
- Dia layan saya dengan baik. - Orang boleh jadi baik pada mulanya.
Ibu…
Kami baik saja.
Kenapa ibu tak percayakan saya?
Maafkan ibu, Pallu.
Namun, hantar gambar dia, okey?
- Okey, baca mesej ibu. - Ya.
- Sayang ibu. - Sayang awak.
Rasa lebih baik?
Pallu ada kekasih.
Itu saja?
Awak tak perlu risaukan dia lagi.
Saya bawa ladu.
Berapa ramai?
Okey.
- Lapan. - Lapan.
- Harus dihormati. - Saya nak dihormati.
Awak? Beritahulah.
Oh, Tuhan.
Tolonglah.
Saya dah beritahu.
Dua? Betul?
Saya gemar hubungan jangka panjang.
Apa?
Sebenarnya…
Saya buat carian Google tentang awak.
Awak selalu lakukannya? Selidik orang?
Orang yang tidur bersama saya?
Ya, saya wanita abad ke-21.
Saya cuma nak kata, nampaknya awak…
bergaul dengan kru parti di New York.
Itu satu kesalahan?
Saya tak tuduh apa-apa.
Cuma…
seorang daripada mereka ialah Ratu India?
Pemenang tempat kedua.
- Okey. - Dia mahu berkahwin.
Memang gila.
Awak hampir bertunang dengan orang yang hampir jadi Ratu India.
Apa yang terjadi?
Rumit.
Rumit bagaimana?
Hubungan kami tak baik.
Dia curang.
Tak, kami tak serasi bersama.
Dia cuma mahukan awak kerana duit?
Bukan. Ada beberapa isu.
Macam apa? Apa maksudnya?
Contohnya, dia cuba bunuh diri semasa kami berpisah.
Tak guna.
- Maaf, saya tak berniat… - Tak mengapa.
Dia tak seperti yang saya sangka.
Nampaknya memang sukar untuk betul-betul mengenali seseorang, ya?
Kalau nak tahu apa-apa tentang saya, tanya saja.
Saya akan beritahu segala-galanya.
Saya sukakan awak.
Saya berjanji takkan tipu awak.
- Janji awak pun sama? - Ya.
Ya.
Dia kaya, tampan dan pandai melayan bayi?
Tak hairanlah jarang jumpa kebelakangan ini.
Ibu awak gembira?
Pada mulanya saya rasa dia gembira.
Kemudian, dia mula tanya soalan yang aneh
seolah-olah dia risau.
Sukar nak percaya dia begitu baik.
Saya boleh ambil dia kalau awak tak mahu.
Baiknya awak. Saya akan ingat pesanan itu, terima kasih.
Kami tumpang gembira.
Dulu saya ingat awak tak percaya pada cinta, tapi tengoklah.
Saya tak tahu soal cinta.
Biar betul. Awak dah jatuh hati.
- Jumpa lagi. Terima kasih datang. - Kami sangat seronok.
- Jumpa lagi. - Jumpa lagi.
- Jaga diri. - Kita berbual nanti.
Selamat ulang bulan.
Ya.
- Ya. - Kita patut raikan, betul?
Ya.
Saya belikan awak sesuatu.
Tak, saya tak kata…
Batu nilam.
Saya nampak dan teringatkan awak.
Hadiah ini terlalu mahal.
Ayuh, perkara kecil saja. Cubalah pakai.
Saya tak boleh terima.
Memang cantik. Cuma saya tak boleh terima.
Terima kasih.
Okey.
Hei.
Saya hanya nak buat sesuatu yang bagus.
Ya, awak dah lakukannya.
Awak datang ke parti bersama saya. Jumpa kawan-kawan saya.
Sangat bermakna buat saya.
Ada kaitan dengan bekas kekasih awak?
Dia akan marah
kalau saya tak tunjuk saya menghargai dia.
Adakalanya saya tertanya-tanya jika sebab itu dia…
Tidak.
Tak, saya bukan seperti itu.
Anting-anting ini cantik.
Cuma…
Simpan untuk pertunangan kita.
Saya…
- Saya bergurau. - Okey. Ya, saya akan simpan.
- Ya, baiklah. - Baiklah.
Apa semua ini?
Potong kiub lobak merah. Bagaimana?
Potong kiub.
Kiub…
Usha!
Benda ini…
Usha!
Usha, saya ada masalah dengan…
Saya ada masalah dal. Boleh awak tengok?
Awak tak nak makan malam ini?
Sudahlah! Saya akan pesan piza!
Helo, Pallu?
Kenal ibu bapa Sandeep guna Skype.
Pallu, apa awak cakap tadi?
Sandeep nak kamu kenal ibu bapanya guna Skype.
Begitu cepat?
Dia cuba berikan saya barang kemas. Ibu percaya?
Barang kemas?
Memang baik tapi sudah tentu saya menolak.
Ibu okey? Ibu kedengaran pelik.
Ya, sudah tentulah.
Jadi, dia nak teruskan begitu cepat?
Dia memang anak jati India.
Macam ibu carikan dia untuk saya.
Semua itu sangat bagus.
Sayang, boleh ibu beri nasihat?
Jangan tinggal serumah selagi belum berkahwin.
- Okey? - Ibu. Jangan begitu.
Saya hanya minta satu perkara saja.
Ibu orang kolot. Tolonglah.
Saya akan pertimbangkan. Saya nak bersiap untuk kelas.
Terima kasih. Ibu sangat sayangkan awak.
Saya sayang ibu juga.
Dia sentiasa luangkan masa bersama lelaki itu.
Lelaki itu belikan barang kemas.
- Berlebihan dan terlalu cepat. - Awak saja yang berlebih-lebihan.
Apa?
Apabila tiada perkara untuk dirisaukan,
awak perlu reka masalah baharu.
Betul cakap saya?
Sekarang pukul berapa?
Pukul satu.
Tidurlah.
Hei, awak tahu bekalan air panas tiada?
Ya, kadangkala ada.
- Apa? - Bukan masalah besar.
Saya mandi di gimnasium jika terpaksa.
Makan malam dah siap. Duduklah.
Saya minta maaf lebih awal. Jangan makan bahagian hangus.
Mungkin kita boleh makan di luar.
Selepas saya bersusah payah memasak di dapur untuk awak?
Tak boleh, awak patut cuba.
"Apabila komander suruh meniarap…
- …awak meniarap." - "Awak meniarap."
Sekejap. Awak kenal ungkapan itu?
Daripada cerita tentang komander tentera India, betul?
- Datuk saya. - Wah, betul?
Nanaji saya.
Datuk selalu cakap begitu kepada ibu saya supaya ibu saya patuh.
Katanya dia selamatkan ramai orang waktu dulu.
Mengagumkan. Tiada orang pernah tahu.
- Tinggal bersama saya. - Apa?
Awak patut tinggal di rumah yang lebih baik.
Tak boleh.
Tak boleh. Ibu bapa saya.
Okey, kalau begitu biar saya tolong belikan pangsapuri.
Tak perlu, Sandeep. Jangan belikan pangsapuri.
Pallavi, jangan risau soal duit.
Kalau saya carikan pangsapuri, apa yang akan awak buat dalam hidup?
Jangan bohong, awak dah janji.
- Saya nak menulis. - Biar saya tolong.
Tolonglah.
- Saya ada pekerjaan dan… - Jadi? Berhenti kerja.
- Hal itu boleh ditangguhkan. - Tak, itu macam kawan-kawan awak.
Saya mampu menanggungnya.
SELAMAT HARI JADI, USHA
Itu dia.
Cantiknya.
Satu lagi…
Buat hajat.
Namun, hajat awak sudah tertunai. Betul tak, Usha?
Pallavi ada kekasih.
Usha? Kenapa tak beritahu kami?
Awak melecur? Awak tak apa-apa?
- Tak. - Melecur? Usha…
- Alir pada air sejuk. - Ya.
Biar saya buat.
- Awak okey? - Ya.
Saya nak masuk ke dalam.
Mari duduk di luar sekejap, boleh?
Petang ini sangat indah.
Awak nikmatilah dan saya harus pergi.
Usha, tolonglah cuba dulu.
- Tak mengapa. - Tolonglah.
Saya tak dapat pujuk dia.
Biar kami cuba.
Marilah.
Baik, siapa nak kek? Ayuh.
Hari ini hari rehat saya.
Awak kerap menolak kebelakangan ini.
Kami jarang jumpa awak sejak dua bulan ini.
Usha, awak pasti ibu bapanya ialah Nidhi dan Rajdeep Patel?
Itu yang Pallavi cakap.
Keluarga Patel itu?
Kawan, mereka memiliki hampir separuh motel di Amerika.
Mereka kaya-raya.
Budak lelaki ini sukakan Pallavi?
Dia patut segera berkahwin sebelum mereka hantar
penyiasat persendirian untuk menyiasat dia.
- Penyiasat? Jangan merepek. -Tak, saya tak merepek.
- Helo. - Saya tak merepek.
Memang benar begitulah keadaan
- keluarga kaya di Delhi Selatan. - Selamat hari jadi, ibu.
- Hai, Pallu. - Bagaimana parti itu?
Bagus, tapi ibu harap awak berada di sini juga.
Saya pun sama.
Saya ada berita mengujakan. Saya pindah rumah.
- Apa? - Ke pangsapuri yang lebih baik.
Namun, awak selalu cakap tak mampu berpindah.
Sandeep tolong saya bayar sewa dan berpindah juga.
Kami upah tukang pindah macam orang dewasa sebenar.
- Pallavi… - Saya tahu.
Bayaran seribu sebulan tak membebankan dia langsung.
- Seribu? - Dia menyokong saya.
Bukankah itu yang ibu mahu?
Sayang, boleh beri tarikh lahir, masa dan tempat dia lahir?
- Tak boleh. - Apa? Kenapa?
Jangan periksa horoskop kami untuk tengok keserasian.
Saya tak percaya.
Awak tak perlu percaya. Biar ibu yang percaya.
Dia pasti tahu kalau saya tanya. Memalukan, ibu.
Bukankah dia memahami?
Untuk ibu saja. Ibu takkan beritahu kepada awak.
Ayuh, sayang.
Baiklah, saya akan hantar.
Usha, sayang? Semuanya baik?
- Ibu? Helo? - Ibu awak?
- Ya. - Boleh saya masuk?
- Ibu, Sandeep mahu… - Ibu terpaksa pergi.
Helo? Ibu?
Usha, semuanya okey?
Saya okey. Saya akan keluar nanti.
Terima kasih sebab datang segera, Guruji.
Demi puan, sudah tentu.
Berapa ramai lelaki kita tengok untuk Pallavi setakat ini, 100, 200?
Bukan seramai itu.
Namun, yang ini…
Lelaki ini…
Saya gembira puan panggil.
Oh, Tuhan. Saya dah agak.
Saya tak pernah tengok keserasian sesempurna ini
- antara dua orang. - Apa?
Semuanya sepadan dengan Pallavi.
Hebat sekali!
Beritahu saya tentang Sandeep. Perkara yang tertulis pada cartanya.
Semuanya elok. Dia lahir bawah bintang Bharani.
Amat bertuah.
Bintang Bharani? Dia lelaki berkuasa.
Ya, sangat berkuasa dan kaya.
Saya pasti segerakan perkahwinan.
- Beritahu saya tentang perwatakannya. - Perwatakan?
Untuk itu, kita perlu tengok…
…yoga iaitu rumahnya.
Dia dilahirkan bawah yoga Gajakesari.
Jangan risau. Perwatakannya sangat kuat.
Dia akan dapat segala-gala yang diinginkan.
Puan?
Puan? Puan tak apa-apa?
Adakah Pallavi selamat?
- Selamat? - Okey.
Saya selalu hantar kepada dia.
Kalung dan gelang tangan, tapi dia selalu lupa pakai.
- Dia tak melindungi diri sendiri. - Mata Iblis.
Ya, dia patut dengar cakap puan. Horoskop menunjukkan semuanya baik.
Kalau puan mahu, kami boleh lakukan puja
supaya puan berasa lega.
Hanya 5,000 rupee.
Sebahagian daripada proses menulis?
Ya. Kenapa kalau benar?
USHA SUKA GAMBAR AWAK
Helo?
Kenapa ibu melayari internet?
- Bukankah pukul tiga pagi di Delhi? - Ibu tidur sekejap lagi.
Awak di tempat kerja?
Tak, di rumah.
Cuba siapkan novel saya.
Ibu sangat gembira awak menulis semula, Pallavi.
Saya tahu.
Tiba masanya saya guna ijazah penulisan untuk menulis, bukan jaga siswazah.
Jadi, awak tak pergi pejabat hari ini? Atau pergi nanti?
Sebenarnya, saya berhenti kerja.
Apa?
Ya, tenaga dan masa saya dihabiskan untuk bekerja.
Sekarang, barulah saya ada masa untuk menulis.
Idea siapa? Sandeep?
Ibu, saya harap ibu boleh tumpang gembira.
- Bagaimana awak nak sara hidup? - Itulah halnya.
Saya tak perlu risau lagi.
Awak belum berkahwin lagi. Tak baik buat begini.
Ibu dan ayah boleh
sara saya semasa saya menulis novel?
Kalau mampu pun, kami harapkan awak untuk bekerja.
Awak tak boleh serahkan kebebasan semudah itu.
- Pallavi? - Sekarang ibu peduli kebebasan saya?
Apa? Ibu…
Ibu tak pernah peduli sebelum ini.
Tak kisah pun saya bebas selama ini.
Apa maksud awak?
Maksud ibu, hubungan awak terlalu cepat.
Terlalu cepat?
Ibu rasa kenapa agaknya terlalu cepat?
Ibu rasa bagaimana hubungan kita sebenarnya?
- Pallavi… - Tunggu, ibu.
Selama ini, setelah bertahun-tahun,
walau semasa saya jaga diri dan tanggung diri sendiri,
ibu buat saya rasa macam saya bukan anak yang baik.
Hanya kerana saya bujang.
Akhirnya sekarang, saya bersama seseorang yang saya sayang,
ibu masih tak gembira.
Saya masih salah.
Ibu tahu betapa ibu buat saya rasa seperti si gagal saban hari?
Awak cintakan dia?
Semuanya baik?
Hanya itu ibu nak cakap.
Kalau tak cintakan dia…
Sekarang ibu kisah soal cinta?
- Ibu sangat hipokrit. - Jangan berkasar.
Tak. Kenapa saya peduli pendapat ibu selama ini?
Hei.
- Dia buat saya naik gila. - Mari sini.
Jangan jawab.
Awak boleh hubungi dia esok.
Bukan itu saja, zaman kecilnya dihabiskan di sekolah berasrama.
Semasa berusia 13 tahun, ibu bapanya hantar dia pergi kerana
pada tahun itu, ada satu kes mahkamah yang dirahsiakan
yang kita tak boleh tengok, tapi jelasnya sesuatu yang dahsyat terjadi.
Semasa meningkat dewasa, dia berhenti belajar di kolej.
Lebih-lebih lagi, bekas para kekasihnya semua tutup mulut tentang dia.
Ada yang tak kena.
- Bagaimana awak tahu? - Saya upah detektif.
- Apa? - Saya jumpa di Internet.
- Berapa kosnya? - Saya cuma melindungi anak awak.
Berapa? Kenapa penting berapa kosnya?
Kelakuan awak…
sungguh memalukan.
Awak mencabul privasi dia.
Bagaimana kalau kita disiasat?
Tanya tentang hidup kita?
Kisah kita lari ke Amerika selepas Pallavi dilahirkan?
Tolonglah.
Kalau ibu bapa dia tahu…
Ibu bapa dia amat mengenali dia.
Siapa dia?
Awak tak dengar langsung apa yang saya cakap?
Cuba fikirkan.
Siapa lagi yang awak tahu belajar di sekolah berasrama?
Siapa lagi ada wang melimpah ruah dan kuasa tak ternilai?
Siapa hancurkan para kekasihnya sehingga tak boleh sebut tentang dia?
Ia ingatkan awak kepada seseorang?
Semua itu kebetulan saja.
Tak bermakna Sandeep seperti lelaki itu.
Saya dah cakap dengan dia di telefon.
- Dia lelaki yang baik. - Saya tahu.
Semua orang kata dia baik.
Kawan saya semua cakap, "Dia baik." Ibu bapa saya pun sama.
Usha, tolong dengar.
Perkara yang menimpa awak takkan terjadi kepada anak kita.
Pallavi takkan biar sesiapa ambil kesempatan.
Dia tak begitu. Awak yang ajar dia.
Betul cakap awak.
Dia bukan macam saya.
Jadi, sudahlah. Jangan sebut lagi.
Saya perlu beri amaran.
Jangan, Usha.
Dia dengar cakap awak. Kata-kata awak penting kepada dia.
Dia tak peduli pun.
"Tak peduli"?
Sebab itu dia bercakap dengan awak setiap hari.
Dia tak peduli?
Awak dengar apa awak cakap?
Dia disumpah.
Lelaki di jambatan itu menyumpah dengan mata iblis
semasa saya hamilkan dia dan Pallavi terima akibatnya
- dan saya harus selamatkan dia. - Semua ini gila.
Boleh kita…
Boleh kita jumpa doktor?
Awak paranoia, Usha. Ini…
Awak berkhayal.
- Ayah, ada apa? - Helo, Pallu.
Ayah buat awak terjaga, sayang?
Tidak.
Tak, saya dah bangun. Tiada masalah.
- Kenapa? - Ayah hubungi kerana ibu kamu.
Saya tahu ayah mahu cakap apa, tapi ibu yang mulakan.
Bukan, ibu awak tak sihat.
Tak sihat?
Dia mengalami migrain. Migrain yang teruk. Dia…
Dia sangat gelisah. Tak mahu keluar rumah. Dia tak…
Jadi, kalau dia cakap sesuatu,
ingat supaya jangan kecil hati, okey?
Dia sedang melalui sesuatu.
Ayah? Kenapa? Ayah buat saya risau.
Okey. Pallu…
sebelum ibu awak dan ayah berkahwin, beberapa tahun sebelum itu,
ibu awak ada hubungan dengan seseorang,
kawan lelakinya di kolej dan…
- Dan? - Hubungan mereka…
- sangat teruk, sayang. - Seteruk mana?
Lelaki itu berbahaya.
Tak gemar ditolak.
Jadi, ibu awak terpaksa melarikan diri daripada dia.
Teruknya.
Teruknya, ayah. Kenapa tak pernah beritahu saya?
Sayang, kenapa ayah nak beritahu?
Lelaki itu dia kenal…
Bukan masalah besar.
Ayah beritahu sekarang supaya awak dapat faham.
Faham apa?
Kenapa? Lelaki itu datang mengganggu dia?
Bukan, sayang. Lelaki itu dah mati.
Dia mati selepas kami berkahwin, sejurus sebelum awak lahir.
Ayah, apa yang lelaki itu buat pada ibu?
Ayah tak tahu ciri-cirinya, tapi…
ibu awak tak benar-benar pulih selepas itu.
Secara mental dan emosi.
Oh, Tuhan.
Saya bersimpati.
Kasihan, ibu. Patutlah.
- Ya, jadi… - Aduhai.
Segalanya masuk akal sekarang. Namun, ayah…
kenapa ibu sangat risau tentang Sandeep?
Dia tak fikir semua lelaki sama, betul?
Awak nak kopi?
Itu Sandeep?
Ya, dia baru datang singgah.
Dia baru singgah? Dia cuma menjenguk?
Awak fikir ayah siapa?
Awak muda dan warga Amerika. Awak bukannya rahib.
- Ayuh. - Berhenti bercakap…
Boleh berhenti cakap hal itu?
Tunggu. Boleh ayah bercakap dengan dia?
Ya, sudah tentu. Sebentar.
Ayah saya.
- Saya buatkan kopi. - Okey.
Helo, pak cik.
Helo, anak. Apa khabar?
Saya baik, pak cik. Sebenarnya saya gembira pak cik hubungi.
Ibu bapa saya setuju. Saya akan melamar dia.
Bagus. Saya tumpang gembira.
- Terima kasih. - Sebenarnya,
Usha tak sabar nak cakap dengan awak. Sekarang masa yang sesuai?
- Sudah tentu. - Sandeep di talian.
Tak, dia nak cakap dengan awak.
- Dia nak cakap dengan awak. - Saya masih bertuala.
Usha, dia akan salah faham kalau awak tak cakap dengan dia.
Dia tak nampak awak. Peganglah gagang ini.
Helo? Sandeep?
Sandeep? Helo?
Ya. Helo, mak cik. Apa khabar?
Saya sihat.
- Awak pula? - Saya baik.
Gembira dapat dengar suara mak cik.
- Pallavi sentiasa cerita tentang mak cik. - Ya.
Jelas sekali dia sentiasa bercerita tentang awak.
Cuma mak cik sibuk sekarang, jadi…
Ya, baiklah. Saya takkan ganggu.
Saya gembira kita berhubung.
Saya rasa seperti ditakdirkan, betul?
- Takdir apa? - Hubungan kami.
Sudah tentu saya dan Pallavi.
Mungkin saya kolot, tapi saya percaya pada takdir.
Saya rasa kita sama dari segi itu, betul?
Ya.
Mak cik nak ucap terima kasih untuk pangsapuri Pallavi.
Beri dia menulis, semua itu ialah impian dia
dan awak sangat murah hati.
Perkara kecil saja, mak cik.
Segala yang saya buat adalah demi kebaikan dia.
Helo?
Mak cik? Helo?
Baiklah, selamat tinggal, Sandeep. Mak cik terpaksa pergi.
Apa?
Apa? Apa yang awak buat?
Usha?
Usha, apa…
Apa yang berlaku, sayang?
Usha?
Mana perginya dia? Usha?
Usha, awak ada di sini, sayang?
Usha!
- Helo, Krishnan. Ada apa? - Radhika, maaf mengejutkan awak.
Usha ada hubungi awak? Dia tiada dan telefonnya tak dibawa.
Dua bulan dia tak keluar rumah.
Kenapa dia keluar sekarang? Ke mana dia pergi?
Usha? Apa yang sedang berlaku?
Saya nak tanya dia beberapa soalan.
Tanya siapa?
Dia dah mati. Dah mati dan lesap selama 30 tahun.
Saya tak pasti.
Jadi, inkues besar-besaran itu,
upacara pengebumian terpampang di akhbar, semua itu tak terjadi?
Tak, saya tahu dia mati. Saya cuma rasa dia tak benar-benar pergi.
Okey, sekarang mari…
- Mari kita balik, okey? - Betul cakap awak.
- Tentang apa? - Pallavi.
Dia bukan macam saya. Dia pintar dan berdikari.
Jadi, kenapa semua ini berulang lagi?
Hanya ada satu jawapan.
Dia dilahirkan semula sebagai Sandeep.
Dia ialah Sandeep. Sandeep ialah dia.
- Apa maksud awak? - Sandeep cakap di telefon,
segala yang dia buat adalah demi kebaikan Pallavi.
Itulah yang lelaki itu sentiasa cakap kepada saya.
- "Demi kebaikan awak." - Tiada makna sama sekali.
Malam tadi, tahu saya buat apa?
Saya tengok hari lahir Sandeep pada carta bintang.
Tepat di situ.
Sandeep lahir sembilan bulan tepat selepas Pallavi lahir.
Sembilan bulan selepas lelaki itu jatuh dari jambatan ini.
Marilah, tak mengapa.
Kita akan dapatkan bantuan untuk awak, sayang.
Sekarang kita balik dulu, okey? Marilah.
Awak fikir saya gila.
Tak, saya rasa semua ini salah saya.
Kenapa salah awak?
Kita tak patut kembali ke Delhi.
Kerjaya saya tak berbaloi untuk semua ini. Bertolak esok kalau perlu.
- Ya, mari… - Tak, saya serius.
Pergi jauh dari bandar ini dan memori buruk yang menghantui awak.
Tak bagus untuk awak.
Bukan memori buruk, tapi karma.
Kita tak boleh lari daripada karma.
Kalau berada di pinggir dunia pun, dia akan ikut kita.
Untuk selesaikan perkara yang dia mulakan.
Marilah.
- Hai, ibu. - Helo.
Awak tidur?
Tak, saya bangun. Saya di rumah Sandeep.
Maaf kita tak berbual beberapa hari.
Tak mengapa. Awak apa khabar?
- Saya baik. Ibu pula? - Awak pasti?
Awak boleh beritahu ibu apa-apa saja.
Ya.
Ibu pun boleh beritahu saya, betul?
Apa?
Ayah beritahu tentang kekasih ibu sebelum ibu berkahwin?
Apa yang ayah awak cakap?
Hubungan kamu tak sihat. Betul, ibu?
Kekasih ibu lukakan ibu?
Ya.
Aduhai, ibu.
Ibu tak tahu betapa luluhnya hati saya.
Sebab itu kami tak beritahu. Kenapa nak membebankan awak?
Membebankan saya? Bukan beban.
Saya nak tahu segalanya tentang ibu.
Awak masih kenal ibu.
Pallu, tiada apa-apa yang berubah.
Hal ini mengubahnya.
Apa? Bagaimana?
Hal…
Hal ketaasuban ibu mencarikan suami sempurna untuk saya,
kerana ibu tak nak saya melalui perkara sama macam ibu.
- Ya, sudah tentu. - Jelas sekali.
Saya kenal Sandeep tanpa bantuan ibu.
Ibu takut, tapi ketakutan itu tak berasas.
Sandeep layan saya dengan baik sekali.
Bagus. Ya.
Semuanya dia buat demi kebaikan awak, dia kata.
Kenapa ibu tak tumpang gembira?
Tolonglah. Saya tak nak kehilangan ibu.
- Kehilangan ibu? - Ya.
Jadi, kalau ibu tak izinkan, awak akan pilih dia, bukan ibu?
Ibu…
kami dah bertunang.
Dia melamar malam tadi.
Kenapa ibu menyusahkan kami,
tanpa sebab munasabah?
Ibu nak awak tinggalkan dia.
- Apa? - Malah, ibu mendesak.
Ibu beri arahan sebagai emak awak, kalau awak sayangkan ibu.
Ibu, hentikan semua ini!
Saya tahu ibu ada masalah,
tapi jangan lepas geram sedangkan saya tak bersalah.
- Sandeep tak bersalah pun. - Ibu upah penyiasat peribadi.
- Apa? - Awak tahu tak
ada kes mahkamah rahsia semasa dia berumur 13 tahun?
- Ibu tak boleh buat begitu. - Apa yang dia sembunyikan?
Tolonglah. Dia tak sembunyikan apa-apa.
Dia pecahkan tingkap kereta seseorang
sebab bergaduh tentang seorang gadis.
Dia muda dan bodoh, ibu bapanya merahsiakan kes itu.
Dia beritahu saya segalanya. Puas hati ibu?
Jadi, dia baran?
Ibu berlebih-lebihan.
Kenapa dia dibuang dari kolej pertamanya?
Bukan dibuang. Dia yang berhenti. Dia nak mulakan perniagaan baharu.
Kemudian, bekas-bekas kekasih.
Penyiasat itu bersemuka sekurang-kurangnya lima orang.
Tiada seorang pun memuji dia.
Malah, mereka tak nak sebut tentang dia.
- Ibu cakap macam orang gila. - "Gila"?
Tak guna, ibu. Maaf, saya tak berniat untuk bermaksud begitu
Apa pendapat kawan-kawan awak tentang dia?
Apa pendapat Sonia dan Kelly?
- Mereka sukakan dia. - Pendapat mereka tentang
dia bayar sewa awak dan hal awak berhenti kerja?
- Awak tak beritahu mereka. - Kenapa hal itu penting?
Kami bakal berkahwin.
Penting kerana awak asyik beri alasan untuk dia dan diri awak!
Ibu minta awak patuh dan percaya.
Ibu suruh awak meniarap.
Ibu perlukan bantuan.
Ibu cuba selamatkan nyawa awak, Pallu!
Apa?
Ibu.
Tak boleh cakap begitu dan tiba-tiba diam.
Ibu…
Ibu? Helo?
Ibu masih di situ?
Helo?
Ibu ada di situ?
Awak tahu parut pada dahi ibu?
- Ya. - Lelaki itu puncanya.
Lelaki itu, bekas kekasih ibu.
Ibu kata parut itu kerana kemalangan sebelum saya lahir.
Tak, dia hentak kepala ibu pada penghadang konkrit.
Ibu bekerja sebagai guru di Delhi.
Ibu gembira. Buat kali pertama setelah sekian lama,
ibu ada harapan untuk masa depan.
Ibu sangka sudah terlepas daripada dia.
Ayah awak dan ibu sudah dua tahun berkahwin.
Apabila lelaki itu tahu ibu telah meneruskan hidup,
dia mula hubungi dan ekori ibu.
Dia pastikan ibu tahu dia ada.
Ibu nampak kereta dia di mana-mana.
Setiap kali balik kerja, dia menunggu ibu.
Ibu sentiasa berharap dia akan lupakan ibu.
Ibu tak beritahu ayah awak betapa teruk keadaan itu.
Ibu mula ambil jalan pintas, melencong, ubah arah.
Apa-apa saja asalnya dia tak ekori.
Namun, dia enggan berputus asa.
Apabila ia terjadi, awak lapan bulan dalam kandungan.
Keretanya mengekori ibu ke Jambatan Yamuna.
- Sayang. - Tidak. Jangan dekati saya.
Saya minta elok-elok.
Ikut saya!
Jangan melawan!
Ketika itu, ibu sedar yang dia akan bunuh ibu.
Lebih daripada itu, ibu tahu dia akan bunuh awak.
Tak tahu bagaimana ibu lakukannya.
Ibu lawan dia dan tolak dia ke bawah jambatan.
Airnya amat kotor dan dia tak tahu berenang.
Selepas itu, ibu lari.
Syukurlah, sebuah motosikal beca berhenti
dan bawa ibu ke hospital terdekat.
Ibu tak tahu ketika itu ibu sakit melahirkan anak.
Awak anak yang bertuah.
Awak lahir awal, tapi sihat.
Polis tak pernah dakwa sesiapa atas kematian dia.
Ibu…
adakah ibu…
Adakah ibu serius?
Ibu tak mereka-reka cerita?
Kenapa ibu nak tipu?
Ibu bunuh seseorang?
Ya.
Polis tak tahu?
Mereka tak terfikir tentang ibu.
Lelaki itu ramai musuh dan berhutang keliling pinggang.
Ketika dia mati malam itu, ibu melahirkan awak di hospital.
Ayah pula…
Ayah awak tahu segalanya.
Ibu tak pernah beritahu saya…
Bagaimana ibu patut beritahu?
Ibu tak mahu cakap atau fikir tentangnya sama sekali.
Satu-satunya sebab ibu beritahu sekarang ialah ibu terpaksa.
Kalau tak, awak pasti enggan dengar.
Apa maksud ibu?
Awak sedar bahawa Sandeep lahir
- sembilan bulan selepas awak? - Usha.
Saya tak faham maksud ibu.
- Apa kaitannya? - Dia dah kembali, Pallu.
- Dia telah lahir semula sebagai Sandeep. - Usha.
Berikan…
Usha.
Tolonglah.
- Usha, tolonglah. - Awak ketawa?
Jangan buat begini.
Ini kerana…
otak saya rasa hampir pecah.
Tak, semua ini…
Memang dahsyat.
Awak faham kata-kata ibu?
Sandeep beritahu ibu dia buat semuanya demi kebaikan awak.
Itulah yang lelaki itu cakap selepas melukakan ibu.
Dia cakap begitu semasa melukakan ibu, Pallu.
Ibu, lidah saya kelu.
Ibu dah jumpa doktor?
Ibu sihat saja.
Bunyinya ibu macam percaya apa yang ibu katakan.
Tolonglah, ibu. Jumpa doktor, okey?
Saya tak nak kehilangan ibu.
Ibu sanggup buat apa saja
asalkan awak tinggalkan Sandeep selagi belum terlewat.
- Tak, ibu. - Tak? Awak tak nak kehilangan ibu.
Apa ibu akan buat kalau kehilangan awak?
Awak nyawa ibu.
Saya nak ibu tarik nafas dalam-dalam.
Semuanya pasti baik.
Saya tahu ibu mengalami perkara yang saya tak dapat bayangkan.
Dengar sini.
Dengar cakap saya. Sandeep segala-galanya yang saya mahukan.
Ibu tanya jika saya cintakan dia…
Memang saya cintakan dia.
Kami saling mencintai.
Dia buat saya bahagia.
Ibu dengar? Saya bersama dia sekarang.
Boleh ibu cakap dengan dia?
Pallu.
Ibu cakap dengan dia, okey?
Dia tak terima pertunangan kita dengan baik.
Helo, mak cik.
Saya tahu kami buat keputusan yang penting.
Saya juga tahu betapa rapat kamu berdua.
Saya tak mahu merosakkan hubungan kamu.
Jadi…
Saya belum berbincang dengan Pallavi, tapi…
saya tak selesa berkahwin
sehingga dapat restu mak cik.
Mak cik lega mendengarnya?
Ya.
Saya tak sabar nak jumpa mak cik.
Saya ada bilik tetamu khas untuk mak cik.
Mak cik dan pak cik.
Saya cintakan anak mak cik dan saya enggan berganjak.
Okey.
Selamat tinggal, Sandeep.
- Awak okey? - Maafkan saya.
Maaf, saya…
Terima kasih.
Saya sentiasa fikir selama bertahun-tahun ini,
saya patut ada semasa dia sedang mengekori awak.
Saya tak patut biarkan kejadian itu terjadi.
Itu kegagalan saya.
Jadi, saya faham…
apa jua yang saya cakap,
awak tiada sebab kukuh untuk percaya cakap saya, saya terima.
Sayang…
saya tak fikir begitu.
Namun, Pallavi pernah buat awak tak terima atau percaya kepadanya?
Tidak.
Awak telah membesarkan seorang anak gadis yang baik.
Kenapa? Dia jumpa teman yang hebat.
Awak selamatkan dia.
Awak selamatkan diri dia dan kami semua.
Disebabkan itu,
awak selamat.
Sekarang dan sentiasa selamat.
Saya tak nak rasa begini lagi. Saya…
Saya tahu, sayang.
Awak tak perlu berwaspada lagi.
Saya tak boleh…
Sekejap lagi hari jadi Pallu.
Betul.
Kita hubungi dia malam ini semasa dia bangun tidur.
Saya akan jemput awak tepat pukul empat.
Dr. Mehta adalah yang terbaik.
- Saya akan bersedia. - Baiklah.
Boleh buang kalung ini untuk saya?
Apa?
Awak pasti?
Macam awak cakap…
sekarang saya dah selamat.
Saya perlu lupakan semuanya.
Awak selamat.
Baiklah.
- Sayang awak. - Sayang awak.
BERTUNANG DENGAN SANDEEP PATEL
Dia cuba beri saya barang kemas.
Pallu, syukurlah. Dengar sini.
Awak suka anting-anting itu?
Awak suka gambar itu.
Jadi, maknanya awak suka.
Sudah tentulah suka, memang cita rasa awak, betul?
Saya ingat lagi awak tak pernah tanggalkannya.
Awak ikat rambut,
supaya semua orang nampak.
Awak boleh tunjukkan betapa awak menyukainya.
Tunjuk bahawa awak hargai hadiah saya.
Apa yang awak mahu?
Saya dah cakap.
Saya benar-benar nak jumpa awak…
secara berdepan.
Kita boleh jadi satu keluarga.
Mengagumkan,
Pallavi memiliki inti pati yang sama…
semangat yang sama
Itulah sebabnya saya bercakap dengan dia di kedai kopi itu.
Saya nampak wajah dia…
dan tak dapat menolak,
walaupun saya tak tahu sebabnya.
Namun, sehinggalah saya mendengar suara awak
barulah saya faham.
Waktu itu saya ingat…
segala-galanya.
Jangan apa-apakan dia.
Tak, saya berjanji.
Saya akan jaga Pallavi.
Sehingga maut memisahkan kami…
macam peribahasa itu.
Serahkan telefon kepada dia.
Saya akan beri.
Suatu ketika nanti.
Keseronokan baru saja bermula, Usha.
Usha! Awak dah siap?
Usha, jadual dia padat…
Angkat telefon, Pallu.
Angkat telefon cepat, Pallavi.
Hei, saya Pallavi. Awak tahu caranya.
Pallavi, ayah tak tahu bila awak akan dengar,
tapi hubungi ayah segera. Hal penting.
Saya Usha. Sila tinggalkan pesanan.
Usha, kalau awak dengar, tolong hubungi saya semula.
Boleh awak pandu lebih laju?
Saya Usha. Sila tinggalkan pesanan.
Usha, tolonglah. Fikir tentang tindakan awak.
Saya risau. Tolong mesej saya atau apa-apa saja.
Tak kira apa awak buat, saya sayangkan awak.
Pallu?
Pallavi?
Pallavi…
Awak ada? Pallavi?
Sayang.
Di mana dia?
Awak dah sampai.
Awak dah berubah.
Kita berdua dah berubah.
Rakesh…
hal ini antara kita berdua. Jangan babitkan Pallavi.
Bukan begitu caranya.
Keputusan bukan di tangan awak.
Bukan kali ini.
Apa sebenarnya yang awak mahu?
Satu-satunya yang saya mahu, Usha…
ialah awak.
Selama-lamanya.
Kenapa awak tak lupakan saja?
Kerana awak milik saya.
Awak tak sedar lagi?
Di mana Pallavi?
Jaga kelakuan dan saya akan bawa awak berjumpa dia.
Kita akan makan malam.
Awak akan tunjukkan Pallavi
saya suami yang awak inginkan untuk dia.
Okey.
- Makan malam. - Bagus.
Mudah saja, betul?
Awak tahu saya buat segalanya demi kebaikan awak.
Cakap.
Semua yang awak buat adalah demi kebaikan saya.
Sekarang, Pallavi akhirnya akan bahagia
sebab tahu dialah anak yang awak inginkan.
Dia memang anak yang saya inginkan.
Tak sehingga dia berumah tangga, betul Usha?
Awak akan merestui dia?
Ya…
saya akan merestuinya.
Awak akan restuinya.
Saya kenal awak, Usha. Ingat tak?
Awak menipu. Jangan tipu saya.
Awak tak nak anak awak hidup?
Awak nak telefon siapa?
Semua orang fikir awak gila.
Krishnan akan percaya.
Suami bodoh awak?
Awak tahu dia tak percaya.
Awak tak cintakan dia dan dia tahu.
Awak silap.
Awak ajar Pallavi cara menjalani alam perkahwinan dengan dia.
Awak nak Pallavi berkahwin dengan lelaki baik walau tanpa cinta.
Betapa susahnya
jika dia menunggu cinta sejati?
Saya pun tak mampu berpura-pura.
Saya tak nak bunuh Pallavi.
Saya akan ikut awak.
Saya akan beritahu dia saya restui perkahwinan dia dengan awak.
Bagus.
Simpan
jika awak rasa ia membantu.
Sebenarnya...
saya tak pernah percaya pada tahyul karut itu.
Padan muka saya, betul?
Silakan.
Kalau saya syak awak cuba mempengaruhi dia,
atau cuba melawan walau sedikit,
saya akan terus bunuh dia.
Awak faham?
Boleh kita masuk?
Hai.
Ibu!
Pallu.
- Awak ada di sini. - Ibu ada di sini.
Apa yang ibu buat di sini?
Awak tahu?
Selamat hari jadi.
Terima kasih.
Aduhai.
Sebenarnya, Sandeep belikan tiket untuk ibu.
Wah, okey. Gembira dapat jumpa ibu.
Biar saya bawa barang ibu. Marilah.
Sandeep memasak untuk makan malam. Kegemaran ibu, mirch ki sabzi.
Awak merancang semua ini?
Sudah tentulah. Dia nak ibu rasa dialu-alukan.
Tengok? Saya dah kata kalau ibu jumpa dia, semuanya baik.
Saya tengok dan Danny hanya berdiri
- dilumuri kacang dal dan idli. - Ya. Oh, Tuhan.
Kemudian, dia pandang saya
dan separuh keningnya hangus.
Memang dahsyat.
Kami cuci sambar dari siling sepanjang malam.
Jangan percaya lelaki kulit putih guna periuk tekanan.
Ya.
Jangan.
Duduk, mak cik. Mak cik tetamu kami.
- Terima kasih. - Ibu berehatlah.
Penerbangan ibu lama.
Saya beritahu ibu awak,
dia boleh tinggal bersama kita selama yang dia mahu.
- Apa pendapat awak? - Sudah tentulah boleh.
Berbual dengan dia. Pergilah, saya dah sedia.
Ibu, jadi…
- Saya tak sempat beritahu ibu… - Tak mengapa.
Saya tinggal serumah dengan Sandeep sebelum kami berkahwin.
Ibu tumpang gembira.
- Gembira untuk saya? - Sudah tentu, sayang.
Namun, ibu…
Tak, ibu silap sebelum ini.
Ibu dah jadi macam orang asing kepada saya.
- Awak patut buat apa awak mahu. - Semua dah siap makan?
Mahu makan lagi sebelum saya kemas?
Ya, sedap sungguh, Sandeep.
Terima kasih.
Resipi ibu, lebih pedas. Ibu sedar tak?
Kami perlu beli serbuk cili lagi sebab sudah habis.
Ya, saya tahu sebab sama macam saya buat.
- Betul, Sandeep? - Ya.
Saya pasti masakan mak cik lebih enak.
Tunggu, kenapa ibu datang seorang diri?
Sandeep tak beritahu awak?
Beritahu saya apa?
Saya tak nak rosakkan kejutan.
Ya, tak mengapa. Ayah awak terpaksa bekerja
dan dia kata, "Awak pergilah seorang."
Betul? Ibu tak suka naik pesawat seorang diri.
- Awak okey? - Ya.
Saya cemerkap.
Baik sekali sebab Sandeep belikan tiket untuk ayah awak.
- Baiknya hati awak. - Ya, sudah tentu.
Sayang sekali dia tak dapat datang.
Dia lelaki yang baik, tak gemar terima hadiah orang.
Kami mungkin tak kaya, tapi ayah mampu beli tiket.
Saya rasa bukan itu sebabnya…
Ya, Pallu. Awak kenal ayah awak.
Tak mengapa. Ibu takkan lama di sini.
- Apa? Kenapa? - Awak akan sibuk.
Awak tinggal serumah.
Ibu tak mahu menyusahkan.
Tak guna.
Ibu marah pada saya, betul? Sudah tentulah.
Tak, Pallu. Kenapa awak asyik kata begitu?
Sebab saya terfikir…
- saya harap kita bertengkar sebenarnya. - Tak, Pallu.
Maaf sebab ibu selalu mendesak awak supaya berkahwin.
Ibu buat awak rasa seperti si gagal.
Awak tak pernah gagal pada ibu, ibu percayakan awak.
- Tolong percayakan diri awak. - Mak cik mesti penat.
Mari saya bawa ke bilik.
- Ya. - Ya.
Ya, esok kita berbual lagi.
Ibu patut berehat.
Ya, okey.
Di mana bilik tetamu?
- Ayuh. - Ya.
- Tingkat atas, sebelah kanan. - Biar saya bawa ibu ke sana.
Tak, marilah.
Kita cuci pinggan. Kami berikan mak cik masa, okey?
Okey, kita cuci pinggan dulu, kemudian pergi…
- Biar saya bawa ibu… - Jangan. Okey.
Mak cik nak naik? Marilah. Boleh saja.
Mari naik. Awak nak naik?
Okey, mari pergi. Ya, ayuh.
- Saya bawakan beg mak cik. - Apa yang sedang terjadi?
Kenapa tingkah laku awak pelik?
Okey, tiada apa-apa. Mari naik, saya bawakan beg.
Marilah naik.
Ibu, dari mana ibu dapat?
Seseorang berikan ketika kolej.
Okey, saya tahu apa yang terjadi.
Sama. Anting-anting yang sama.
Usha, dengar sini. Saya dah faham sekarang.
Awak tahu.
Awak tahu sebabnya.
Awak perlu bantuan. Usha, Pallavi dah beritahu saya.
Biar kami tolong awak. Okey? Demi kebaikan diri awak.
Demi kebaikan saya, sayang?
Tutup mulut awak!
Awak kenal ibu saya?
Awak kenal ibu saya, Sandeep?
Meniarap.
Ibu!
Awak cedera.
- Baik. - Jangan!
Lepaskan dia.
Lepaskan.
Awak puncanya.
- Saya dah beri amaran. - Tolonglah.
Sayang…
pandang saya.
Saya ada bersama awak.
Pandang saya.
Hanya saya…
wahai sayang.
Mata saya!
- Semuanya baik. - Celaka!
Awak tak boleh lari.
Saya akan sentiasa jumpa awak.
Saya takkan lari lagi.
Sayang…
Ibu.
Ibu, sedarlah.
Ibu.
- Ibu, saya ada di sini. - Pallu.
Ibu.
Ibu?
Sedarlah, ibu.
Sayang.
Awak milik saya. Awak tak sedar lagi?
Sayang.
- Awak milik saya. - Tolong percaya pada diri awak.
Maaf buat puan terjaga.
Tak mengapa.
Suami puan hubungi. Dia berada di lapangan terbang.
- Dia akan segera sampai. - Terima kasih.
Pallavi pasti gembira jumpa dia.
Pallavi. Rangkap pertama sebuah lagu?
Bagusnya. Awak bertutur Hindi?
Sedikit.
Helo.
Saya akan biar awak berdua berehat.
Terima kasih.
- Pallu. - Hai.
Awak okey?
Semua ini salah saya.
Bukan.
Saya tak dengar…
Saya tak dengar nasihat itu. Malah saya tak percaya cakap ibu.
Pallu, bukan salah awak.
- Sudah berakhir. - Belum berakhir, bukan?
Bagaimana kalau dia sedar dan memburu ibu lagi,
saya atau…
- Kalau dia mati atau… - Jadi?
Bagaimana kalau dia mati?
Kalau dia kembali?
Mari sini.
Ibu okey?
Semuanya okey?
Jadi, katakan dia asyik kembali.
Apa yang awak akan cakap kepada anak gadis awak?
- Entahlah. - Lelaki begini sentiasa wujud.
Ajar anak awak,
anak awak akan ajar anaknya bahawa semua ini bukan salah mereka.
Awak akan bersemuka dengan dia bersama-sama.
Sama macam kita.
Awak tahu dia bertutur Hindi?
Macam mana ibu tahu?
Ibu ialah emak awak.
- Sakitnya apabila ketawa. - Alamak.
- Ibu sayang awak. - Saya sayang ibu juga.
Kod biru bilik 305.
Terjemahan sari kata oleh Norhidayah Azizan