Muszę się zbliżyć.
- Dwie minuty. - Wszystko gra.
Cześć. Na pewno mnie poznajecie.
Ale kilka lat temu byłem na waszym miejscu.
Mało kto wiedział, kim jest Michael Jordan.
Ruchy. Amari!
Mecz All-American jest szansą na pokazanie się w telewizji
i grę z największymi licealnymi talentami na świecie.
W tym tygodniu konkurencja jest silna, a będzie jeszcze trudniej.
Do dzieła.
- Na trzy. Raz, dwa, trzy… - Wschód!
…numer 10, Amari Bailey!
Wykorzystajcie to.
Ale pamiętajcie, kiedy traficie do NBA,
zabawa się skończy, bo będę na was czekał.
LeBron James
z St. Vincent-St. Mary,
znów mistrzowie kraju.
Wszystkim to powtarzam,
numer jeden w kraju.
Odpoczywam sobie. Co tam?
Nie osiągnęlibyście tego bez godzin ciężkiej pracy
z piłką, ciałem i marzeniami.
Dla koszykarza
udział w McDonald's High School All-American Game
jest jak rozdanie Oscarów.
Święty Graal.
Kiedy dostajecie zaproszenie,
pierwsze, co sobie mówicie, to:
„Będę grał w lidze”.
Bob Geoghan poświęca temu dużo czasu
i dzięki temu odniósł sukces.
Trzydzieści drużyn NBA i ponad 100 skautów dziś w South Bend.
Jaki wpływ ma to na mecz?
Żaden. Muszę po prostu dobrze grać.
Nie znam ich nazwisk,
tych wszystkich Rileyów i Birdów.
Muszę wyjść na boisko, dobrze grać i reprezentować siebie.
To wszystko i wiele więcej.
Występ w krajowej telewizji,
granie z najlepszymi zawodnikami,
to spełnienie marzeń.
Pora na konkurs wsadów dziewczyn.
Dziewczyny potrafią to, co chłopcy.
W porządku. Greg?
Cieszę się, że zagrałem i że wygraliśmy.
Wszyscy oglądają dziś mecz,
ale to coś więcej.
Mecz McDonald's All-American High School Basketball.
ZŁOTY BILET
PO PONAD 40 LATACH
MECZ NUMER JEDEN DLA LICEALNYCH KOSZYKARZY,
MCDONALD'S ALL-AMERICAN GAMES, ZOSTAŁ ODWOŁANY Z POWODU PANDEMII.
W 2022 WRÓCIŁ, BY ODZYSKAĆ STATUS
OSTATECZNEJ ROZGRYWKI DLA NOWEJ GENERACJI GWIAZD.
2022 – PRZYLOTY ZAWODNIKÓW CHICAGO, ILLINOIS
McDonald's All-American.
Cieszę się, że tu jestem.
- Toast za McDonald's. - Nie rozlej.
Jesteśmy w telewizji.
- To nie jest zwykły trening. - Nie.
Chyba że sparing.
- Tak. - To jak trening.
Jest najlepsza w kraju. Chcę zająć jej miejsce.
Ale luz. I tak ją uwielbiam.
MCDAAG ROCZNIK 2022
To moja jedyna opcja.
Bez koszykówki nie byłabym sobą. Nie byłabym tu teraz.
Każdy marzy o zostaniu McDonald's All-American.
Wiem, że każde z nas ma szczęście
i cieszy się, że może tu być.
Poświęciliśmy wiele godzin, mnóstwo czasu i poświęcenia,
by być coraz lepszymi koszykarzami.
To najlepsi z najlepszych.
Lubię konkurować z najlepszymi, by poznać swoją wartość.
Jeśli pokonacie najlepszych, będziecie najlepsi.
Wszyscy są tu traktowani tak samo.
Po prostu dajemy z siebie wszystko i rywalizujemy.
MCDAAG ROCZNIK 2022
Bycie jednym z 48 All-Americans wiele dla mnie znaczy.
To historia.
Nigdy nie widzimy tylu talentów w jednym miejscu.
Jesteście najlepsi.
Jesteście elitą.
A to przycisk „reset”.
Proces oceny zaczyna się od początku.
Oceny waszej pracy, waszego IQ.
Wszystko zostanie poddane ocenie.
Rozmawiałem z menadżerami, skautami.
W tamtych czasach ocenialiśmy zawodników przed draftem
na rozgrywkach McDonald's.
Nigdy nie spotkamy 24 świetnych zawodników jednocześnie.
W koszykówce nie ma nic lepszego.
W dzieciństwie zastanawiacie się:
„Co chcę robić zawodowo?”.
MCDAAG ROCZNIK 1990
Rozgrywki McDonald's
są jednym z kamieni milowych.
To jedno z osiągnięć, które patrząc wstecz,
świadczy o naszym szczęściu.
Przywołuje miłe wspomnienia
i doceniamy je ponownie.
- Witajcie. - Dzień dobry.
Jestem Sonny. Nie znam was wszystkich,
ale porozmawiamy sobie.
Słuchajcie uważnie.
Potem zrobicie, co chcecie.
Proszę tylko o to.
ZAŁOŻYCIEL DAPPER DAN
To będzie prawdziwy dokument.
To dobra historia.
Naprawdę.
Rozgrywki otworzyły drzwi
tysiącom młodych ludzi w Ameryce.
„Sonny, poznałem cię w 1973, kiedy przyjechałeś
do Waszyngtonu,
by omówić mój pomysł McDonald's Capital Classic”.
Bob Geoghan był jednym z promotorów sportowych
w Waszyngtonie,
który nigdy nie zarobił.
Ale miał pasję do koszykówki.
Mówił: „Musicie wyciągnąć ludzi z barów.
Miejscowych 20, 30-latków, którzy chcą obejrzeć mecz,
by faktycznie zabrać ich na mecz”.
Przed rokiem 1960 licealni koszykarze
nie rywalizowali na poziomie krajowym,
a uznanie zdobywali dzięki gazetom i czasopismom.
Sonny Vaccaro dostrzegł okazję
i zaprezentował regionalny mecz gwiazd Dapper Dan.
Zainspirowany inicjatywą Sonny'ego
Bob Geoghan wpadł na pomysł krajowych rozgrywek,
by kibice mogli zobaczyć najlepszych licealistów
grających przeciwko sobie.
Geoghan zwrócił się do Boba Beaversa z McDonald's i Morgana Woottena,
którzy zwerbowali Sonny'ego Hilla, Howarda Garfinkela
i wielkiego Johna Woodena, by zapewnić rozgrywkom sukces.
Początkowo Wooden był przeciwko meczom gwiazd,
ale Morgan przekonał go
dzięki celom charytatywnym rozgrywek.
Wooden w końcu się zgodził
i tak powstał McDonald's All-American Game.
Muszę się napić.
Zadałeś sobie tyle trudu, by mi to zdobyć, więc się napiję.
ZAŁOŻYCIEL MCDONALD'S ALL-AMERICAN GAMES
Dobrze.
Byłem jednym z tych,
którzy mieli wizję i pracowali,
by stała się rzeczywistością.
Poszedłem do McDonald's Corporation
i zapytałem, czy zasponsorują rozgrywki.
Pomyślałem, że tak duża korporacja mogłaby je zorganizować.
Chciałem kupić bilet i oglądać.
Powiedzieli: „Znamy się na hamburgerach.
Nie wiemy nic o meczach licealnych gwiazd.
Jako że ma pan trzyletnie doświadczenie,
pan się tym zajmie”.
2022 – SPOTKANIE TRENERÓW CHICAGO, ILLINOIS
Grając w McDonald's All-American, mamy ponad 60% szans
na karierę w NBA lub WNBA.
To najlepsi gracze w ich wieku na świecie.
W komisji mamy dziś
21 głosujących członków, 23 licząc mnie i Joego.
Oni ciężko pracują.
Godzinami.
W trakcie sezonu są na każdej sali gimnastycznej.
Całe lato są w trasie na obozach.
Szukamy nie tylko najlepszego koszykarza,
ale też dobrej i wszechstronnej osoby.
Co ta osoba osiągnie w college'u, w NBA, w WNBA?
Dokąd zmierza jej przyszłość?
Witajcie w najwspanialszym mieście na świecie.
Gratulujemy wam zostania McDonald's All-Americans.
Teraz nie jesteście w stanie docenić tej chwili,
ale to jest coś cudownego.
Jako historyk potrafię docenić, kiedy dzieje się historia.
A wy teraz tworzycie historię.
Nieważne, czy dożyjecie 95, czy 105 lat,
wasze nazwiska trafią do podręczników.
Zostaniecie zapamiętani na zawsze.
To naprawdę surrealistyczne uczucie
założyć strój McDonald's.
Marzyłem o tym, by tu być.
Nie opiszę tego słowami.
Myślę, że bycie w tych rozgrywkach
to dodatkowy poziom szacunku.
Byłem akurat na lekcji,
kiedy napisała do mnie mama.
„Muszę do ciebie zadzwonić”.
Bałem się, że stało się coś złego.
Ale zawsze dzwoniła, by powiedzieć, że jest ze mnie dumna.
„McDonald's cię wybrał”.
Byłam na treningu,
kiedy trenerka powiedziała mi: „Udało ci się”.
Pomyślałam…
Ludzie nie wiedzieli, czy dam radę. Liczyłam, że tak.
Teraz mi dopingują. A ja nie wiem.
Nigdy nie wiecie, co myśli komisja.
Ale udało mi się, to było super.
Zaczęłam płakać, koleżanki mnie przytuliły.
Były ze mnie dumne, mówiły, że zasłużyłam.
Byłam w szkole.
Zorganizowaliśmy wspólne oglądanie.
Trenerka powiedziała, że kupimy jedzenie z maka,
napoje, lody i w ogóle.
Byłam podenerwowana.
„Czy jeśli się nie uda, będzie niezręcznie?”
Zrobiliśmy imprezę.
Oglądaliśmy ESPN.
Podgłośnij.
W telewizji mówili o Mcdonald's,
w końcu przyszedł czas na dziewczyny.
Teraz.
Bądźcie ciszej.
A w końcu…
Kiki Rice, Janiah Barker i Ayanna Patterson.
Oprócz tego Paris Clark, Flau'jae Johnson…
Moja praca się opłaciła.
W końcu to zauważyli.
Widzą to, co widzę ja.
Potwierdzili to.
Przyklepali.
Jestem z ciebie taka dumna.
Gratulacje.
O mój Boże.
Zobacz Twitter.
Jestem Mcdonald's All-American!
O mój Boże.
Jestem Mcdonald's All-American!
To był najlepszy moment w moim życiu.
Ten mecz interesuje każdego licealistę w kraju,
który gra w koszykówkę.
Chciałem, by każdy dzieciak w Ameryce
marzył o zostaniu Mcdonald's All-American.
W dzieciństwie oglądamy te mecze,
widzimy gwiazdy sprzed naszych czasów,
to cudowne doświadczenie, mogąc tu być i to chłonąć.
Mój tata dostał telefon.
„Pański syn dostał się do drużyny McDonald's All-American”.
Byłem zachwycony.
To wielki zaszczyt,
największe osiągnięcie w mojej karierze.
Odwiedziłem dziś Ronald McDonald House,
to był cudowny widok. Bawiliśmy się z dziećmi.
Byliśmy w Ronald McDonald's House,
by zobaczyć, jak żyją rodziny,
i mogliśmy sprawić, że się uśmiechną.
To wspaniałe uczucie.
Cudownie było poznać Michaela Jordana.
Mógłbym wymieniać nazwiska w nieskończoność.
W kraju jest tylu koszykarzy,
a wybierają tylko 24 osoby.
To wielki zaszczyt.
Mike, to będzie świetny mecz.
Ten mecz wzbudził większe zainteresowanie
niż jakikolwiek w tej dekadzie.
To dlatego, że na boisku jest on,
Earvin „Magic” Johnson,
faworyt wszystkich i zawodnik w pierwszym składzie.
Mój tata dzwonił do trenerów,
pytając: „Mamy właściwych graczy?”.
Powiedział Johnny'emu Orrowi:
„W Michigan jest pewien Earvin”.
Ostatnim wybranym zawodnikiem był Magic Johnson.
Magic był wtedy w ostatniej klasie,
a jego osobowość była taka jak dziś.
Był niesamowity.
Earvin Johnson, jeśli nie słyszeliście.
Johnson przy piłce.
Bieg pod kosz.
Zatrzymuje się. Rzuca. Jest.
Earvin Johnson zawsze był wyjątkowy,
nawet zanim znaliśmy go jako „Magica”.
Mierzący 205 cm rozgrywający o zaraźliwym uśmiechu,
który stał się trampoliną do liceum, jako że był wśród All-American…
MCDAAG ROCZNIK 1991
…na studia, bo był mistrzem,
a w NBA zaraz został mistrzem.
Dlatego do dziś noszę bródkę.
Znacie Magica Johnsona.
Jeśli mowa o ambasadorze wszechczasów,
to jest on.
Chcieliśmy być jak on.
Chcieliśmy trafić do drużyny.
Był to dla mnie zaszczyt i przywilej,
znając moją sprawność fizyczną, by poznać najlepszych zawodników.
Nie tylko sportowców, ale też cudownych trenerów i ludzi.
Nie znam bardziej skutecznej metody
wyboru 25 najlepszych zawodników w Ameryce.
Wasza trójka zdecydowanie jest wśród najlepszych.
Rocznik 1979 był jednym z najlepszych w historii.
Tegoroczne talenty są niesamowite.
Ralph Sampson, James Worthy, Byron Scott,
Sam Bowie, Clark Kellogg, John Paxson, Dominique Wilkins,
i Isiah Thomas to tylko niektóre z nich.
Isiah miał reputację twardego dzieciaka,
ale kiedy poszedł do Ronald McDonald's House
i zobaczył dzieci,
bardzo się wzruszył, aż w końcu zaczął płakać.
To utkwiło mi w pamięci.
Zawsze chciałem to zrobić.
Zawsze chciałem wziąć wolne, by odwiedzić dzieci w szpitalu,
ale grając w koszykówkę, nie miałem na to czasu.
Cieszę się, że McDonald's House dał nam na to szansę.
Chcesz autograf Isiaha na piłce?
- Masz łaskotki? - Ma.
Kiedy przyszedł czas na mecz,
byliśmy podekscytowani Isiahem Thomasem,
ale ja interesowałem się dzieciakiem z Karoliny Północnej,
o którym nikt nie wiedział. To był Dominique Wilkins.
Czasem słyszymy historie o dzieciakach. Nie, to mity.
Ludzie kłamią i koloryzują.
„Ten chłopak doskoczył do tablicy”.
Opowiadali o nim zwariowane historie.
Zacząłem robić wsady, kiedy miałem 13 lat.
Pierwszy w okolicy zrobiłem wsad
do kosza na wysokości 3,35 m.
W wieku 13 lat skakałem przez samochody.
Nie denerwowałem się aż do rozgrywek McDonald's.
Było tam tylu utalentowanych zawodników,
nigdy nie widziałem tylu naraz.
Reflektory rozświetlają ciemność,
kiedy największe gwiazdy liceów
pokazują swoje nadludzkie umiejętności.
Musimy wrócić do obrony.
W tamtym roku zawodnicy przeszli samych siebie,
jeśli chodzi o to, co prezentują rozgrywki McDonald's All-American.
Najpierw Wschód. Zabierzemy państwa do każdego regionu.
W każdym jest 12 drużyn.
We wczesnych latach McDonald's All-American Game
NCAA interweniowało z zasadą,
która głosiła, że uczestnicy rozgrywek
nie będą mogli grać na studiach.
Pewnego dnia dostałem telefon z NCAA, że odwołają
wszystkie rozgrywki All-Star, bo usłyszeli od dyrektorów szkół,
że uczniowie opuszczają zbyt wiele lekcji.
Zapytałem NCAA, czy mają do tego prawo.
Po co wylewać dziecko z kąpielą?
Nie wiem, jak działały inne rozgrywki All-Star,
wiedziałem tylko o moich.
Przez pół roku próbowałem
wypowiedzieć się na konwencji NCAA.
Bob i ja musieliśmy powiedzieć im,
czemu uważamy McDonald's All-American Game za wyjątkowe mecze.
W ciągu tygodnia ogłoszono,
że uczniowie ostatnich klas mogą zagrać
w dwóch meczach All-Star w ciągu roku i wciąż iść na studia.
Rozgrywki mogły trwać.
Kiedy rozgrywki w końcu się zaczęły,
to było coś.
Słuchaliśmy i czytaliśmy o nich.
Teraz ich widuję,
mamy szansę spędzać razem czas,
dobrze się bawimy.
Potem trening. „Do dzieła, pokaż, co potrafisz”.
Patrząc wstecz,
trening All-American był naprawdę intensywny
w porównaniu z treningiem WNBA,
który polega na rzucaniu z połowy boiska.
Było poważnie.
Wszyscy wiedzieli, co tu robimy.
TRENER UCONN
Treningi są ciekawsze od meczów.
Bądźcie twardzi.
Musicie być twardzi, w środę gramy przeciwko Zachodowi,
poradzimy sobie z nimi.
Walczymy o czas na boisku.
W drużynie jest 12 zawodników,
trener musi wybrać, kto jest najlepszy.
Żadnych przyjaciół.
BRYANT KONTRA HAMILTON TRENING MCDAAG 1996
Potraktowałem ten tydzień treningu
jako kolejny sprawdzian. Na ile jestem dobry?
Pamiętam też,
że wtedy po raz pierwszy dowiedziałem się, że na sali są skauci z NBA.
Kiedy kamery są wyłączone, a wy trenujecie,
trenerzy obserwują was, waszą etykę pracy,
widzą wasze nastawienie, to, jak traktujecie kolegów,
na tych szczegółach należy się skupić.
W 2002 roku był chłopak, o którym dużo się mówiło,
Amar'e Stoudemire.
Podczas rozgrywek licealistów
wyglądał jak Shaq,
robił wsady, dominował na boisku.
Niedługo później trafił do McDonald's All-American Game.
Zmierzam prosto do ligi.
Tak uważałem i to nie był żart.
Mówiłem poważnie.
Podczas treningu inni próbują sprawdzić,
czy jesteście tak dobrzy, jak uważacie.
Wiedzieliśmy, że w naszym roczniku Carmelo, Bosch i Amar'e
byli inni niż reszta. Niesamowici.
Byliśmy mocni.
Ale oni byli najlepsi, wszyscy to wiedzieliśmy.
Cofam to.
Jeden chłopak o tym nie wiedział,
bo myślał, że jest naprawdę dobry.
Nie chcę podawać nazwisk.
DeAngelo Collins.
Słyszałem plotki, że jest lepszy ode mnie.
Amar'e zmierzył się z nim, zdominował go i pokazał, kto rządzi.
Nie było wątpliwości, kto jest lepszy.
Żadnych.
Podszedłem do tego inaczej.
Nie bawiłem się w finezję.
Atakowałem kosz, aż trzęsła się tablica.
Myślę, że w tamtej chwili
wszyscy wiedzieli, że trafię do NBA.
„Żadnych studiów. On idzie prosto do NBA”.
Po treningach McDonald's All-American,
kiedy już nas nie było,
na pewno parę śrubek odpadło z tablicy.
Byłem wtedy bestią.
2022 - TRENING MCDONALD'S ALL AMERICAN CHICAGO, ILLINOIS
Kto nadaje się na zawodowca?
Gradey Dick. Ponoć świetnie rzuca.
Nie tylko.
Dariq to zawodowiec! Świetny zawodnik i dobry dzieciak.
Są tu jak na przesłuchaniu.
Zwłaszcza przy nas. Mam listę tych, których chcę.
Mamy jeszcze pięć minut.
Na pewno jest tu ktoś, komu chcą się przyjrzeć.
Jeśli nie byliście z siebie zadowoleni, naprawcie to.
Jeśli byliście, wykażcie się,
bo może chodzić o was.
Atakujemy i dominujemy.
Znajdź rozgrywającego. Wy zaczynacie.
- Na trzy. Raz, dwa, trzy… - McDonald's!
Wszystko gra?
Dereck Lively jest kimś więcej niż zawodnikiem.
Świetnie się komunikuje i jest niewiarygodnie inteligentny.
Mógłby być ambasadorem, gdyby nie NBA,
a na pewno kiedyś tam trafi.
Czasem warto rzucać.
Teraz nie opuszczamy ramion.
Jestem gotów na wszystko,
by pokazać, że potrafię się dostosować
do grania w lidze.
Obrona. Skok.
Bardzo dobrze.
Flau'jae ma osobowość.
Ktoś powiedział mi, że nie jesteśmy jej pewni.
Ja na to, że ona jest McDonald's All-American.
Nigdy nic nie dostałam.
Jestem z Savannah,
widzę ludzi, którzy nie mają nic.
Dzieciaki potrafią chodzić bez butów.
Nie wiedzą, kiedy dostaną jeść.
Mam szczęście, że mam tyle opcji i talentów.
Doceniam to.
Ciężko pracowałam,
a gdy czułam, że już nie mogę, pracowałam dalej.
Codziennie piszę teksty.
Codziennie freestyle'uję.
Rozwijam talent każdego dnia.
To się opłaci.
Odłóż tę broń
Czy wiesz, jak to jest Nie mieć ojca?
Nie mieć z kim pogadać Gdy jesteś zła na mamę?
Wiem, że nie odbierzesz Ja i tak zadzwonię
To boli tak Bo cię nie widzę
Proszę, odłóż tę broń
Proszę, odłóżcie broń
Dziś to był mój ulubiony występ.
O mój Boże!
Zaczęłam rapować, bo mój ojciec był raperem.
- Tak. - I…
Umarł, zanim się urodziłam, więc nie mógł spełnić swoich marzeń.
Więc po to tu jestem.
Dziewiętnastego maja zastrzelono rapera Camoflauge'a…
Do dziś to najsmutniejszy dzień, jaki spotkał Savannah.
- Najsmutniejszy. - Przyjaciele i fani są w szoku.
ZABÓJSTWO
Mój tata, Jason, znany jako Camoflauge,
był obiecującym raperem z Savannah w Georgii.
Bardzo utalentowanym.
- Przyjaciele z bonusem - Z bonusem
- Ty i ja - Potajemnie
Podpisał kontrakt z Universal Records w wieku 21 lat.
Podpisał umowę. Niedługo potem umarł.
Został zamordowany w Savannah.
Moja mama była ze mną w ciąży.
W tym samym roku, kiedy go zamordowano.
Był na drodze do sukcesu.
Był bardzo utalentowany.
Dlatego czuję, że muszę kontynuować jego dzieło.
Miałem siedem lat, kiedy zmarł.
Zostałem sam z mamą.
W 2013 roku zdiagnozowano u niej raka.
Od dziecka musiałem myśleć o czymś więcej niż tylko o sobie.
Za młodu mama była koszykarką.
Zdobywała po 1000 punktów, zaliczała ponad 700 zbiórek.
Wiecznie o tym opowiada.
Posiadanie kogoś bliskiego, komu na was zależy,
i kto doskonale zna się na koszykówce,
to duży atut.
Wiem, że przechodzi teraz trudny okres.
Jest w szpitalu i zostanie tam przez miesiąc.
Będę dźwigał na barkach jej ciężar,
jak i ciężar jej przyszłości.
DERECK I JEGO CIOTKA
- Gotowe. - Oto ona.
- Cześć, mamo. - Cześć.
Cześć.
Pięknie wyglądasz w okularach.
Kiedy przechodziła trudności,
kiedy była na chemioterapii, jej ciało bardzo na to reagowało.
To ja musiałem o nią dbać.
Czasami nie mogła wstać z łóżka.
Jestem z ciebie dumna.
Napiszę do ciebie.
Kocham cię.
Wzruszam się, gdy widzę ich relację.
Nie znam wielu rodzin,
które by to przetrwały.
Jest bardzo dumna, bo jako jedna z pierwszych
widziała chudziutkiego Derecka, który…
Kojarzycie nadmuchiwane pajace,
które nie kontrolują swoich kończyn?
Tak wyglądałem przy stole, kiedy byłem mały.
Wiecznie rozlewał mleko.
Najlepsi licealni koszykarze w kraju
spotkają się w Wichicie podczas McDonald's All-American.
Billy Packer pożegnał się ze swoimi partnerami,
Alem McGuire'em i Dickiem Enberkiem, by zdać nam raport.
Billy.
Każdego roku nowa grupa licealnych gwiazd z całego kraju
wkracza na scenę uniwersytecką.
Po raz kolejny
drużyna McDonald's All-American reprezentuje najlepszych.
Dzieciaki wiedzą, że będą bohaterami.
Trudno uwierzyć, ale cztery lata temu
Magic Johnson był jednym z McDonald's All-Americans.
Od tego czasu poprowadził swoją drużynę do mistrzostw NCAA i NBA.
Dwa lata temu udział brali Sampson, Bowie i mały Isiah Thomas.
Ten sam Thomas, który poprowadził IU
do wygranej i sam został MVP.
W tegorocznych mistrzostwach NCAA w składach startowych
sześciu z dziesięciu zawodników było z McDonald's All-Americans.
Miałem szczęście należeć do drużyny McDonald's All-American.
MCDAAG ROCZNIK 1981
Tegoroczni zawodnicy są niesamowici.
Najlepsze wielkoludy, jakich widzieliśmy.
Dwóch mamy tutaj.
Pat Ewing, Cambridge, Massachusetts. Greg Dreiling, Wichita, Kansas.
Ich umiejętności powalają.
Miałem okazję zostać trenerem rozgrywek All-Star
i z chęcią się zgodziłem.
Macie grupę dzieciaków.
Nie wiedziałem, kim są, bo o nich nie słyszeliśmy.
Pamiętam jednego,
który za każdym razem chciał wygrać wyścig.
Zawsze był pierwszy.
Nie zgadzał się…
Nie chciał przegrać. Nazywał się Michael Jordan.
Mierzymy tych wielkoludów ogromną linijką.
WILMINGTON, KAROLINA PÓŁNOCNA
Michael Jordan, 195 cm, zasięg 2,6 m,
dotknie tablicy na wysokości 3,35 m, a skoczy na 76 cm.
MCDAAG ROCZNIK 1981
Pamiętam, jak Michael śmigał po boisku.
„Nigdy nie widziałem tak wysportowanej osoby.
On jest inny”.
Pamiętam, jak obrażał innych.
To część jego DNA. Jego osobowości.
Obaj mamy ponad 60 lat, a wciąż mnie obraża.
Drużyna Wschodu była na przegranej pozycji.
Oni byli gospodarzami.
My byliśmy gośćmi ze Wschodu.
Mieliśmy przegrać.
Szybko zaczęliśmy przegrywać.
Adrian Branch dawał z siebie wszystko.
Zostało pięć minut, mieliśmy kilka punktów straty.
GOSPODARZE – GOŚCIE
Ruszają.
Ale my mamy Michaela Jordana.
Jordan. Co za dwutakt!
Pod koniec meczu mieliśmy piłkę pięć razy,
a Michael Jordan trafiał.
Po ostatnim jego rzucie
prowadziliśmy 96 do 95.
Kiedy oglądałem ten mecz,
myślałem: „Mike Jordan wydaje się surowy,
ale to nie byle kto”.
Nie tylko zdobył mistrzostwo
dla Karoliny Północnej w 1982, ale dzięki niemu jego drużyna
wygrała McDonald's All-American Game.
Rzut, Jordan!
Świetny rzut, świetny zawodnik.
Tak robią wielcy zawodnicy.
REKORDZIŚCI
Dopiero lata później dowiedziałem się, że to był rekord.
Michael pewnie też.
Nie chodziło o punkty. Chodziło o wygraną.
Pamiętam, że pogratulowałem Michaelowi.
„Na pewno zostaniesz MVP”.
Adrian Branch i Aubrey Sherrod podzielili się tytułem MVP.
Michael był MVP tamtego meczu.
Adrian był MVP i grał świetnie,
ale miał coś, czego Michael Jordan nie miał.
Trenera, Morgana Woottena.
Należał do komisji.
To zawsze pomaga.
Po meczu jechałem windą z państwem Jordan,
pani Jordan powiedziała do Billy'ego Packera:
„Mój biedny Michael.
Nigdy go nie doceniają.
Nikt go nie szanuje”.
Była wkurzona,
ale miała prawo.
Cóż, było, minęło.
Jedną z wyjątkowych cech tego meczu
i występu Michaela było to…
że dał światu znać
o swojej wielkości.
Uznałem, że koszykówka zmieniła się na lepsze.
A dzięki ESPN i telewizji
coraz więcej osób wie o tych rozgrywkach.
Bycie jednym z 20 najlepszych zawodników w Ameryce…
- Zawsze będę… - Do końca życia…
Rozkwit McDonald's All-American Game
sprawił, że czarnoskóre dzieciaki coraz wcześniej zaczynały marzyć o tym,
co może dać im koszykówka.
A kiedy w 1985 McDonald's zdobył partnera telewizyjnego,
który emitował rozgrywki, wszystko się zmieniło.
Witamy na ósmych corocznych rozgrywkach Mcdonald's All-American
sponsorowanych przez McDonald's.
To dobry moment, by spróbować McDonald's.
Jestem Jim Thacker, a ze mną jest Dick Vitale.
Opowiedz nam, czemu te rozgrywki są takie ważne.
Przed nami prawdziwe przedstawienie.
Wystąpią najlepsi z najlepszych.
Tacy zawodnicy jak Magic Johnson, Ralph Sampson i Patrick Ewing
brali udział w rozgrywkach i są dziś gwiazdami.
Zaczynamy za chwilę.
Piłka przejęta przez Zachód w białych strojach.
Salut McDonald's…
DeLorean, podnoszone drzwi…
Jestem Danny Manning z Lawrence High School w Kansas.
Kenny Smith, Archbishop Molloy High School, Queens, Nowy Jork.
Szczegóły dotyczące tego zawodnika…
27 punktów,
mocny kandydat do nagrody Johna Woodsa.
Uczę się, pracuję i chodzę na zajęcia.
…numer 43,
Derrick Coleman!
Mnóstwo utalentowanych zawodników.
Z roku na rok są coraz lepsi.
Nie możemy oczekiwać dobrej gry zespołowej,
bo zawodnicy nie mieli okazji współpracować.
Szczerze wierzę w to,
że telewizja, której jesteś dużą częścią,
dała zawodnikom więcej indywidualizmu.
Chcą pokazać się od najlepszej strony.
Dziękuję. Trener John Wooden.
Dołączmy do Dicka Vitale i kilku wielkoludów.
Mówię ci, Keith,
chcę zrezygnować z telewizji i zostać trenerem.
Spójrzcie na nich.
Pamiętam to. „Będę w telewizji.
MCDAAG ROCZNIK 1988
Musimy zrobić show”.
Alonzo Mourning, mistrz blokowania rzutów, Hoya.
Utalentowany zawodnik, świetnie blokuje.
Jak dobrze?
Zablokował 27 rzutów w ostatnim meczu.
Piłka leci gdzie indziej.
Bob Hurley pokazuje sygnał.
Bob Hurley pokazuje „dwa faule”.
Oni na to: „Co? To rozgrywki All-Star. Ja chcę rzucać”.
Byliśmy wielcy.
Dwunastu na 24 zawodników miało co najmniej 205 cm wzrostu.
Wzrost, wysportowanie,
umiejętności.
Christian Laettner,
Stanley Roberts, Chris Jackson, Mahmoud,
Billy Owens, Shawn Kemp.
Rocznik 1988 był na wysokim poziomie.
Byłem celem.
Widzieli we mnie wroga.
Kemp. Potęga w niebieskim.
Shawn Kemp.
Shawn Kemp z Elkhart…
Shawn Kemp był jednym z najbardziej wysportowanych gigantów,
jakich w życiu widziałem.
Co za talent. Zbiórka, są przy piłce.
Spójrzcie na niego. Czy ja śnię?
Ty tak naprawdę?
Potencjał na gwiazdę.
Te dzieciaki to złoto.
Myślę, że kiedy grają na tym poziomie,
potrafią natychmiast zmienić warunki gry.
Mourning dominuje, potrafi zastraszyć.
Ma szansę zostać pierwszym licealistą
w drużynie olimpijskiej USA,
nie tylko z powodu trenera.
Trener Thompson zadzwonił i powiedział, że potrzebujemy pewnego młodego człowieka.
„Nazywa się Alonzo Mourning i jest twoim wielkim fanem.
Nie mów mu nic,
chcę tylko wiedzieć, że cię zobaczy”.
Przywitałem się z nim na boisku
i poszedłem dalej.
Siedział z taką miną…
Tamten rocznik w szczególności
miał naprawdę mocnych zawodników.
Teraz trenerzy rywalizują nie tylko na boisku,
ale i przy rekrutacji.
Niektóre drużyny i trenerzy przekroczyli granicę,
być może więcej razy, niż nam się wydaje.
To prowadzi mnie od razu do tego,
czego ja i wielu trenerów nienawidzimy w uniwersyteckim sporcie.
Tej potwornej potrzeby rekrutacji
i związanego z nią bałaganu.
W tamtych czasach rekrutacja
dla każdego, kto widział Drużynę asów…
Myślę, że taki sportowiec jak ja
zasługuje na coś ekstra, jakieś 30 kafli.
Chcę to dostać w gotówce.
Wynoś się stąd, Ricky.
Wszystkie szkoły to robią.
Nie zatwierdziłem samochodu dla Ricky'ego.
Ale pozwoliłeś tym z programu,
by robili swoje.
Tak właśnie było.
Nigdy nie będę się czepiał, że ktoś coś dostał.
Chris Mills był spoko.
Mills i Kentucky mają problem.
Pracownik firmy kurierskiej
znalazł otwartą paczkę
zaadresowaną do ojca Chrisa Millsa z Uniwersytetu w Kentucky.
Znaleźli w środku 1000 dolarów.
NCAA nalegało na przesłuchanie Chrisa Millsa
w celu rozmowy o oskarżeniach
w sprawie skandalu łapówkowego.
Nie było dowodów na to, że nie powinien grać.
Chris o niczym nie wiedział.
To była sprawa między asystentem trenera a ojcem Chrisa.
Claud Mills rzekomo nic nie dostał.
Pracownicy uniwersytetu mówią, że nie wysyłali żadnych pieniędzy.
Też powiedziałbym, że nie wiem, gdzie ta kasa.
Zrobiłbym to samo.
„Nie wiem, gdzie ten hajs”.
Tak wyglądały wojny o licealnych zawodników.
ZAŁOŻYCIEL SLAM MAGAZINE
Wszyscy dostawali pieniądze i wszystko gra.
Zaczynamy 12. doroczne rozgrywki McDonald's All-American Game.
Przed nami pierwsze składy,
a oto nasz prezenter, Kevin Harlan.
W tamtych czasach
rozgrywki pokazywały widzom to, co nieznane.
Matt Winston. Wiedziałem, że jest duży.
Ale spojrzałem na jego kolegę. „Ale gigant”.
To był Shaquille O'Neal.
To była idealna okazja,
żeby Shaq mógł się wykazać.
Kiedy wychodziłem,
spytał mnie: „Długo jesteś w wojsku?”.
Powiedziałem, że mam 13 lat. Spanikował.
W swoim pierwszym wywiadzie
pokazał początek persony, którą znamy teraz,
żartownisia, który dba o dobry humor,
ale prawdziwej bestii na boisku.
Słyszałem o Shaqu,
ale nigdy nie miałem okazji zobaczyć, jak gra,
dopóki nie wszedł wtedy na boisko.
Pokazał wielu ludziom:
„Mogę być wielki, ale i grać z finezją”.
Kiedy Shaq zablokował rzut,
zaatakowaliśmy we trzech.
Biegłem prawą stroną.
Pomyślałem, że mam pewny wsad.
Shaq przyspieszył i to on zrobił wsad, jakby Shauna Goldena tam nie było.
Tłum oszalał, a Dick Vitale postradał zmysły.
Shaquille ma piłkę!
Nie do wiary! A ma ponad dwa metry!
To naprawdę się dzieje?
Dale Brown. Poważnie?
Trzymajcie mnie!
Wciąż podskakuję.
Ci z NBA tak nie potrafią.
Pomyślałem: „Rety”. Myślałem, że dostanę podanie.
Ale kiedy on to zrobił…
W jego wymiarach było coś, czego nie znaliśmy.
Był jak lokomotywa.
Jako obrońca próbowałem się za niego brać,
ale czasem trzeba było zejść z drogi.
Shaq nie był jedyną nową gwiazdą wieczoru.
Był też dzieciak z Jersey City.
Bobby Hurley Jr, którego określają
jednym z najlepszych zawodników w USA.
Dawaj, Bobby. Tak!
Tracy Murray za dwa. Robinson.
Robinson rzuca.
Uwaga!
To będzie faul.
Wstaje bez pomocy.
Hurley wykazał się odwagą, faulując go.
Zastanawialiśmy się, co Bobby sobie myślał,
wpadając pod pociąg i stojąc tam?
Ale pokazał swoje serce
i odwagę z Jersey.
Coś wam powiem.
Dowiedziałem się, co nas różni,
bo ja bym tego nie zrobił.
Mówi: „No dalej, gigancie, uderz we mnie”.
„Uderz”.
Bobby poszedł do Duke, bo trener K rekrutował chłopaków,
którzy byli równie obłąkani jak on.
Dlatego mnie zwerbował.
Shaq zaśmiał się i upadł na ziemię, po czym odbiegł.
…remis, jeśli chodzi o rekord.
Gigant, 210 centymetrów.
Kibice są zachwyceni. Shaquille O'Neal.
Najlepszy zawodnik.
A MVP Wschodu zostanie Bobby Hurley.
Zawodnicy o wzroście 182 i 210 cm
reprezentujący 12. edycję McDonald's All-American Game.
Duke zdobył mistrzostwo w 1991.
W '91 mieli sześcioro Mcdonald's All-Americans.
To tyle, ile cała Karolina Północna miała
w roku 1992, sześciu zawodników.
Każda drużyna, która wygrała mistrzostwa,
miała jednego z McDonald's All-Americans.
Pamiętam, gdzie byłem, kiedy oglądałem rozgrywki w 1991 roku.
Właśnie wygraliśmy
poniedziałkowy finał mistrzostw w Duke,
a mecz miał mieć miejsce w niedzielę.
Na parkiecie było mnóstwo
utalentowanych zawodników.
Widziałem czterech gości,
którzy szli do Michigan,
co było czymś niesłychanym.
Wbrew powszechnej opinii
zmiany w amerykańskiej koszykówce nie zaczęły się w Michigan.
W 1991 roku Fab Four po raz pierwszy zagrali razem
na McDonald's All-American Game.
Nie licząc Raya Jacksona, nas czterech zaproszono do gry
na McDonald's All-American Game.
Znaleźliśmy pokój.
C-Webb, ja, Jimmy i Juwan dzieliliśmy pokoje
oddzielone łazienką.
Właśnie tam wszystko obmyśliliśmy.
Że zostaniemy Fab Five i zmienimy zasady gry.
Trudno to powtórzyć,
bo to wstęp do naszej kultury.
To, co dziś widzimy w koszykówce,
wywodzi się od nich.
ZWYCIĘZCA KONKURSU WSADÓW
To były chłopaki z ulicy.
Wnieśli swoją pewność siebie.
Mieli oryginalne fryzury.
Reprezentowali to, co dzieciaki,
które lubią uliczną koszykówkę, reprezentowały.
Gdy zobaczyliśmy to na boisku, kultura się zmieniła.
Chris Webber, Billy.
Już ma budowę ciała zawodowca.
Zdecydowanie.
Na początku lat 90. rozgrywki wykazały
gwałtowną zmianę stylu gry.
Ma 221 centymetrów.
W meczu z 1991 roku wielu zawodników
uosabiało grę „bez konkretnej pozycji”.
C-Webb rzucający do obrońcy.
Teraz to wydaje się normalne.
Idealne wyczucie czasu. Rose patrzy w jedną stronę, rzuca w drugą.
Robinson za dwa punkty.
Big Dog, 208 centymetrów,
umiał się wykazać.
Jeden z najlepszych wsadów w historii McDonald's Game.
Bez walki…
Glenn Robinson!
Chcieliśmy zwerbować Big Doga do Michigan.
Teraz zawodnicy chcą drużyny, w której mogą błyszczeć.
Uśrednić wyniki i trafić do ligi.
My chcieliśmy zmienić zasady gry.
Przyszli zawodnicy Michigan żartowali sobie.
„Idziesz do Purdue, będziesz grał przy obręczy”.
Do Nathana.
Znów Robinson. Tak!
Spójrzcie tylko na wyniki Webbera.
Brakuje mu sześciu punktów do Michaela Jordana.
Best za trzy…
Remis!
Widzicie, ile zostało czasu.
Nie było faulu?
Nie ma rzutu wolnego.
Nie zdążą.
Best chce rzucić za trzy, ale nie ma czasu.
Koniec, Chris Webber zdobywa 28 punktów.
Mogliście widzieć czterech kolesi, którzy zrozumieli:
„Patrzymy na życie podobnie,
mimo że nasze pochodzenie jest inne”.
Nie przejmowali się tym, kim są.
To ich łączy.
Ich więź z McDonald's All-American Game
nie kończyła się na parkiecie.
Wyjątkowa grupa przyjaciół.
Oglądałem ten mecz w łóżku.
Oni zdobyli najwięcej punktów.
Powiedziałem przyjacielowi,
że też zagram w tych rozgrywkach.
To było moje marzenie.
Mam autografy na koszulce.
Wygląda super.
Co nie?
Zaraz zacznę mecz, coś tam pokażę.
Cześć, mamo.
Chłopaki z Inglewood, siemanko.
Wiedzieliśmy o sobie nawzajem, więc gdy się spotkaliśmy,
dobrze było być wśród nich.
Wszyscy byli pewni siebie.
Reprezentowali to, skąd są.
Nigdy nie zapomnę tych chwil.
Ludzie zawsze pytali mnie o plaster na uchu.
Zawsze chciałem mieć przekłute uszy.
Chcieli zrobić to razem.
Ja na to: „Zróbmy to”.
Nie mogliśmy grać w kolczykach,
więc nakleiliśmy plastry.
Nie pamiętam, kto to był.
Ale pamiętam tamtą dyskusję,
a potem powrót z plastrami na uszach.
„Zrobiliście to.
Spoko”.
Ktoś, kto przekłuwa uszy w St. Louis,
właśnie zarobił na wakacje.
To był mój pierwszy raz, gdy oglądałem te rozgrywki.
Pamiętam, jak włączyłem telewizor
i zobaczyłem Paula Pierce'a, Stephona Marbury'ego, Shammgoda,
Kevina Garnetta, Roberta Traylora, Vince'a Cartera.
Oglądaliśmy tę taśmę w kółko.
MCDONALD'S 1995
„Jeśli to ma być mój cel,
muszę zagrać w tych rozgrywkach”.
W drużynie Zachodu młody człowiek,
który zwrócił na siebie uwagę, Kevin Garnett z Chicago.
Co za osobowość.
Kiedy zobaczyłem go po raz pierwszy,
pomyślałem: „To jakiś wariat”.
Do wszystkich plótł jakieś bzdury. Do siebie też.
Nigdy nie widziałem takiej energii.
Krzyczał przy każdym bloku. Cały czas się pocił.
Kapało z niego jak…
Krzyczał, pluł.
„Dawaj. Spadaj”.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Od razu podniósł poziom gry.
B.J. McKie i…
Wsad!
Dasz mu dziesiątkę?
Pierwszy po Jordanie.
Marbury…
Kontra Louis Bullock.
Nie trafiłem do pierwszego składu.
Mimo że byłem najlepszy na Zachodzie.
Kiedy wszedłem na boisko,
chciałem się wykazać.
Paul Pierce na parkiecie zamiast McCoya.
Obaj tam są. Wygląda to ciekawie.
Tamtego dnia było niezłe zamieszanie.
Miałem koszulkę Jelaniego McCoya,
pewnie dostał część moich punktów.
Mamy dwie koszulki z numerem 35, bo jedna została skradziona.
Kiedy dotarliśmy na miejsce,
zginęła część koszulek.
Ktoś ukradł kilka sztuk.
Jelani McCoy, prawdziwy McCoy, znów na parkiecie z numerem 35.
Drugi McCoy też tam jest, Paul Pierce.
Można się pogubić.
Oglądaliśmy mecz w Los Angeles, kibicowaliśmy Paulowi.
Wiedzieliśmy, że walczy o rekord.
Liczyliśmy jego punkty, bo wiedział,
że powinien mieć ich więcej niż Jordan.
Piłka przejęta przez Zachód.
Na drugim końcu…
Zdobywałem mnóstwo punktów.
Dobrze.
Ale statystycy słyszeli tylko nazwisko McCoya,
więc on dostawał punkty.
Po drugiej stronie boiska z numerem 35 Jelani McCoy.
Będzie studiował na UCLA.
Przez wszystkie lata
Paul Pierce był rekordzistą.
Michael Jordan był pierwszy z 30 punktami.
Ja miałem chyba 28.
Webber też jakieś 28.
Obejrzałem ten mecz jeszcze raz, bo miałem go na taśmie.
Żeby się upewnić.
Wiem, że oczy mnie nie mylą,
bo gdy policzyłem punkty,
okazało się, że mam 30.
Ostatnie pięć sekund.
Paul zdecydowanie pobił rekord.
Nie wiem, czy mu go uznali, ale na pewno go pobił.
Pierce powraca.
Skok i koniec gry.
Jeśli Paul pobił ten rekord,
może twierdzić, że jest lepszy od Jordana.
Serio. Właśnie wam to mówię.
Muszę dotrzeć do sedna sprawy.
Cieszmy się z Luechtefeldem. Żegnamy z St. Louis.
Pamiętam rozmowy po meczu.
„Dokąd Kevin idzie na studia?”
Krążyły plotki, Karolina Północna, Michigan,
ale on nic nie mówił.
Po prostu siedzieliśmy i odpoczywaliśmy.
Żartowaliśmy, że zbudujemy kolejną Fab Five na Uniwersytecie Michigan.
Ja, K.G., „Tractor” Traylor,
Paul i Stephon.
A kiedy K.G. nie zdał egzaminu, powiedział:
„Pójdę więc prosto do ligi”.
Kiedy o tym usłyszałem,
pomyślałem: „To tak można?”.
Zmienił zasady na zawsze.
Minnesota Timberwolves wybierają Kevina Garnetta.
Zmiana miała miejsce w 1995 roku.
Jeśli wykazaliście się w Mcdonald's All-American,
mieliście ułatwioną drogę do NBA.
Garnett zaryzykował jako pierwszy i zmienił zasady gry.
Zrobił coś, czego nie powinno było się robić.
Wszyscy mówili: „Nie rób tego”.
Więc kiedy to zrobił,
GRAŁ GO MATT DAMON
otworzyły się drzwi.
Gdy jeden coś zrobi, inni idą w jego ślady.
Myśleli: „Jeśli K.G. może, to ja też”.
ROCZNIK 1996
W drafcie pojawili się zawodnicy tuż po liceum.
Kobe Bryant, Jermaine O'Neal, Tracy McGrady.
Kiedy trafili do ligi,
ta postanowiła być lepsza i młodsza.
Oto Jonathan Bender,
przyszły filar Mississippi State.
Trzy czwarte boiska, skok z linii faulu!
W 1999 roku Jonathan Bender wziął udział w McDonald's All-American Game
i chciał iść na Mississippi State.
Wszystko było gotowe, ale tamtego wieczoru wydarzyło się coś naprawdę magicznego.
Z przyjemnością ogłaszam,
że numer 23 Michaela nie będzie już w użyciu.
Po dzisiejszym meczu nie zobaczycie już numeru 23 na boisku.
Michael Jordan zdobył 30 punktów, co nadal jest rekordem.
Numer koszulki Jordana został wycofany.
W miarę upływu czasu
kibice nie wierzyli w to, co widzą.
- Bardzo im zależy. - Naprawdę.
To niesamowite.
Znakomita końcówka świetnego meczu.
- Jest! - Tak!
31 PUNKTÓW – NOWY REKORD
Ile osób może powiedzieć, że pozbawiło Air Jordana rekordu?
Pobił rekord wszech czasów McDonald's All-American Game
ustanowiony przez Michaela Jordana.
Zyskał trampolinę,
dzięki której mógł iść do NBA, i wykorzystał ją.
…Toronto Raptors wybierają Jonathana Bendera
z Picayune w Mississippi.
Jak się czujesz? Jak nastawienie?
DZIEŃ DO MECZU
Musimy wygrać. Kiki też musi tu być.
- Dołączy do Bruins. - Tak.
- UCLA. - Tak musi być.
Naprzód! Zróbcie to dla mnie!
Moim celem na najbliższe lata
jest mistrzostwo kraju
a potem mistrzostwo w żeńskiej drużynie UCLA.
Potem chcę być na szczycie draftu,
mieć świetną karierę zawodową.
MCDAAG ROCZNIK 2022
Mistrzostwa, wygrane, same sukcesy.
Kiki Rice jest wyjątkowa.
TRENERKA DZIEWCZĄT 2022
Jest pełna energii, wszechstronna.
Świetnie współpracuje z Janiah Barker.
Janiah jest bardzo głośna na boisku i poza nim.
Zamazane.
Zrobiłaś jedno zdjęcie.
Kto zrobił mi zdjęcie?
Masz? Zobaczmy.
Jest u kogoś w telefonie.
Janiah.
Pokaż, jak się cieszysz.
Janiah Barker jest zabawna, kochana i wysoka.
Oczywiście jest liderką, lubi rywalizować,
ma osobowość zabójcy.
Na boisku i poza nim jest zupełnie inna.
Zachód przegra, a Wschód wygra.
Postaram się o MVP. To nic osobistego.
- To moja psiapsi. - Najpierw musisz wygrać.
Masz urojenia.
Nie dostałam żadnej nagrody.
Żadnej nagrody Naismith czy Gatorade.
To moja szansa, by pokazać,
że będę numerem jeden w drafcie.
Dziś kobieca koszykówka jest niesamowita,
zarówno na studiach, jak i w WNBA.
Nic dziwnego, że kibice są zachwyceni.
Ale był taki moment,
kiedy kobiety walczyły o równość.
Był rok 1997, a wizja WNBA stawała się rzeczywistością.
Kiedy liga WNBA wystartowała w 1997, było bardzo gorąco.
Wszyscy o tym mówili.
Pełne stadiony chciały oglądać mecze kobiet.
Comets miały swój czas, ale w 2001 roku dobiegł on końca.
Nie mówiło się już zbyt wiele.
Popularność kobiecej koszykówki trochę spadła.
Rozgrywki McDonald's to przywróciły.
To było proste. W tamtych czasach
wszystko kręciło się wokół chłopaków,
a Bob…
- Pomysłodawca. - Zapytał, co z dziewczynami.
Bob Geoghan dostał ochrzan od szefostwa.
Kiedy prosicie o podwojenie budżetu,
bo uważacie, że dziewczęta też powinny grać,
sponsor odpowiada: „Chwileczkę,
już i tak wydajesz półtora miliona.
Chcesz wydawać trzy? Dlaczego?
Czy popularność to wynagrodzi?”.
Myślałem, że to coś doskonałego dla zawodniczek,
świetna sprawa dla kibiców,
a także dla organizacji charytatywnej i sponsora.
Uznałem, że w takiej sytuacji nie ma przegranych.
Trenerka przyszła z listem od McDonald's.
MCDAAG ROCZNIK 2002
Powiedziałam: „Widzę tu małe logo.
O co chodzi?”.
Zaczęłam czytać: „Zostałaś zaproszona
do rozgrywek McDonald's…”.
„Co, są też rozgrywki dla dziewczyn?”
Musiałam wziąć w nich udział, ale nie rozumiałam ich skali,
w końcu to były pierwsze rozgrywki dla kobiet.
2002 – NOWY JORK
Zagramy w Madison Square Garden.
To nie były zwykłe rozgrywki. To były pierwsze kobiece rozgrywki.
Jednomyślnie uznaliśmy, że to super.
Robiliśmy to wszystko razem.
Pamiętam, że miałam warkoczyki. Taki miałam wtedy styl.
Oczywiście Melo też miał warkoczyki.
Pamiętam, jak mnie skomplementował
tuż przed konkursem rzutów za trzy.
Amar'e był znanym licealistą,
wszyscy byli nim podekscytowani, ale okazywał nam szacunek.
Zawsze był miły.
Nawet po meczu potrafił nas pochwalić.
W koszykówce też umiemy poznać, kto jest w porządku.
Okazali nam dużo miłości.
To przyjaźnie na całe życie.
To był pierwszy rodzaj interakcji pośród zawodników.
Dziewczęta i chłopcy wspierali się nawzajem
i cieszyli sukcesami obu grup.
Augustus, jedna z dwóch oficjalnie zwerbowanych,
była świetna w pierwszej połowie,
budząc zainteresowanie.
Droga kobiet różni się.
Patrzymy, jak chłopcy są wybierani, płaczą, przeżywają to,
ich rodzice też. Ich życie się zmieniło.
To jak wygrana na loterii.
Jaka była wtedy pensja dla nowicjusza w NBA? Nie wiem.
Miałam kolegę z pierwszej rundy,
zarabiał cztery miliony, potem pięć.
Tymczasem my cieszyłyśmy się ze spełnionych marzeń,
ale moi rodzice wciąż musieli chodzić do pracy.
Musiałam mieć za co opłacić rachunki.
To przygnębiające,
bo różnice w płacach w Ameryce są ogromne,
mimo to słyszymy: „Kochamy cię. Chcemy, żeby było dobrze…”
Wolno nam to idzie.
Kiedy powstało WNBA, wykorzystałyśmy to,
by przecierać szlaki dla tych,
które przyjdą po nas.
Myślę, że tego typu gesty
i okazje, by kobiety też mogły się wykazać,
były spóźnione, ale bardzo ważne,
jeśli chodzi o rozwój i sukces kobiecej koszykówki.
Nigdy nie zapomnę moich doświadczeń w rozgrywkach McDonald's.
Jeszcze kilka lat temu siedziałem tam, gdzie wy teraz,
byłem jednym z najlepszych młodych koszykarzy w kraju,
szykując się do pierwszego meczu emitowanego w telewizji.
Tak jak wy marzyłem o karierze w NBA,
byłem w tej samej sytuacji, co wy.
Michael Jordan mówił do nas,
a nawet mimo tego, że to był Mike,
myśleliśmy: „Dobra, skończ już.
Za dużo gadasz”.
Nie zrobię wam tego samego.
Lećcie. Bawcie się dobrze.
A ja będę czekał na was w NBA.
W czerwcu 2001 roku część z nas grała w Colorado Springs
na obozie koszykarskim.
Siedzimy w internacie, a Sean Dockery z Chicago mówi do mnie:
„Powiem moim kolegom,
że spotkałem najlepszego koszykarza w historii”.
Mówił o LeBronie. LeBron miał wtedy 15 lat.
Ma za sobą okładkę Sports Illustrated, wyprzedane mecze,
widzów pay-per-view, LeBron James jest wszędzie.
Nawet David Letterman musi czekać w kolejce.
Ten dzieciak to hit.
O LeBrona Jamesa walczą producenci butów,
by zaoferować mu 20 czy 30 milionów.
A chłopak jeszcze nie był na balu maturalnym.
Postrzegam to jako szansę dla mnie i moich kolegów.
Za każdym razem widzą też moich kolegów.
Na pierwszym miejscu stawiam drużynę, nie siebie.
Przed LeBronem Jamesem
licealna koszykówka nie była hitem telewizji.
Rozgłos był na najwyższym poziomie.
Jego reputacja go wyprzedzała,
więc w Cleveland wybuchła burza medialna.
Porozmawiajmy o twoich doświadczeniach z rozgrywek.
O twoich ostatnich dniach.
Mimo powszechnego zainteresowania
był opanowany.
Wciąż był po prostu dzieciakiem z Akron.
Był w centrum zainteresowania.
Występ podczas McDonald's All-American Game
był ważnym wydarzeniem z udziałem LeBrona Jamesa.
Wszyscy od Dicka Vitale, przez Hamburglara,
po samego Ronalda wiedzieli, że LeBron James
weźmie udział w McDonald's All-American Game.
Wydarzenie ma miejsce w Cleveland w Ohio,
45 minut drogi, by zobaczyć ostatni amatorski występ
w historii króla Jamesa.
Gund Arena w Cleveland,
26. coroczne rozgrywki McDonald's Boys High School All-American.
Tegoroczne rozgrywki są wyjątkowe,
LeBron James zmierzy się z pozostałymi All-Americans.
Dominował tyle razy.
Czy zdominuje tak wybitnych graczy?
Czy to świętokradztwo sugerować, że być może nie zasłużył na taką opinię?
Porównują go z najlepszymi.
Możemy o to pytać?
Jego zawodnicy zaczynają od obrony.
Chris Paul do LeBrona Jamesa. To nie trwało długo.
Biegnie przez parkiet.
Przejął piłkę. Uprzejme podanie,
a Michael Jones kończy to wsadem.
Wydaje mi się, że dobrze się bawiłeś,
ale nie byłeś sam.
Angażowałeś kolegów.
Opowiedz, co myślałeś.
Gdy koledzy też grają, jest dużo fajniej.
Nie chcę być egoistą.
Gramy w grę zespołową. Prowadzimy 12 punktami.
Koniec.
To chwila LeBrona Jamesa z Akron,
kibice są zachwyceni.
Trener Wooden prezentuje
trofeum dla LeBrona Jamesa.
…LeBron James.
Jesteś najlepszy. A widziałem ich wszystkich.
Czy jeśli o nikim nie słyszeliście,
a przyszliście obejrzeć mecz, pytalibyście:
- „Kto był najlepszy?” - Skąd.
To był wieczór LeBrona Jamesa.
Byłem dość sceptyczny. Widziałem go kiedyś na treningu.
Widziałem jego mecze w ESPN.
Jest dobry, pełen energii.
Podczas rozgrywek mogliśmy zobaczyć, co potrafi,
grał w koszulce z numerem 32, by uhonorować Magica.
Jedyny raz zobaczyliśmy go też w konkursie wsadów.
Jest gotowy.
Dlatego tu jesteśmy.
Boję się, że może wyskoczyć ze spodenek.
Daleki rozbieg.
O mój Boże.
To był pierwszy?
Widzieliście, jaki był wielki,
był prawdziwym gigantem,
w NBA też zrobiłby wrażenie.
To wspomnienie trwa wiecznie.
To było piękne.
O mój Boże!
Rok temu na imprezie McDonald's High School All-American
słychać było tylko jedno słowo, LeBron.
Wygrał konkurs wsadów i zdobył tytuł MVP.
Tegoroczna zwyciężczyni konkursu wsadów nie zostanie MVP, bo nie gra.
Tak, zwyciężczyni.
Faceci przegrali z dziewczyną.
Dziś miał miejsce koedukacyjny konkurs wsadów.
Carmelo Anthony zna się na wsadach.
Pozwoliłbyś dziewczynie wygrać w konkursie wsadów?
- Nie. - Candace Parker. Idzie do Tennessee.
- Zasłania oczy. - Rzuca na oślep.
Same dziesiątki.
W Oklahoma City pisze się historia.
Candace Parker, zwyciężczyni.
Mój brat grał wtedy za granicą,
więc zapytał, co u mnie.
SIEDMIOKROTNA ALL-STAR WNBA
Powiedziałam, że wygrałam.
Rozłączył się, nie wierząc mi.
Dziś zobaczymy, która młoda gwiazda spełni oczekiwania,
kiedy najlepsi licealiści przejmą parkiet
w 27. corocznym McDonald's All-American High School Game.
Mieliśmy poczucie, że sytuacja się zmienia,
że NBA wraz ze związkiem zawodowym sprawi,
że licealiści nie będą mogli iść prosto do NBA.
Przez kolejny rok lub dwa wszyscy skauci
pojawiali się na rozgrywkach,
bo wiedzieli, że to może być to.
Nie było pewności,
jak sytuacja będzie wyglądać w przyszłości.
Ten mecz ogląda więcej skautów niż kiedykolwiek.
Przed nami być może największa walka
w 27 latach historii McDonald's All-Star Game.
Są tu reprezentanci wszystkich 29 drużyn NBA.
Dziewięciu chłopców rozważa natychmiastowe przejście do NBA
w zależności od rezultatu meczu.
Ich etyka pracy jest niezwykła.
Zatrzymany przez Josha Smitha!
- Co za blok. - Niesamowita wysokość.
- Mój Boże. - Doug, mówiłem ci,
że ci chłopcy chcą zaimponować skautom.
Stawką jest draft.
To już nie są te same rozgrywki.
Tego typu ruchy zapewnią zawodnikom lepsze miejsce w drafcie.
Washington do Smitha.
Josh Smith po obu końcach boiska.
J.R. Smith wciąż imponuje.
Jestem Roy Williams i wyłączam telewizor.
W Chapel Hill będą się zastanawiać,
czy zapisze się na studia.
Jesienią dostaniesz pierwszą dużą wypłatę.
Co kupisz jako pierwsze?
Kupię rodzicom jakieś ładne auto.
Świetnie. Wracaj i baw się dobrze.
Jeśli chodzi o NBA,
oficjalne oświadczenie wyda 12 kwietnia.
Sebastian Telfair, powinien zostać czy iść do NBA?
Uważamy, że powinien zostać,
ale jeśli może trafić do pierwszej rundy draftu
i wyrwać rodzinę z gorszej części Bronksu,
pewnie będzie musiał iść.
Zrobiłeś to, co musiałeś.
To, co musiałeś. Byłeś generałem.
To było cudowne. Nie musiałeś zdobywać punktów.
Tego chcieli pozostali. Jestem z ciebie dumny.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Cudownie.
Nie próbowałeś robić nic poza tym, co powinieneś.
Czyli kierowaniem drużyną.
Tak powinien grać prawdziwy lider i obrońca.
Nikt tak nie robi. Tylko ty.
- Dziękuję. - Bo jesteś zawodowcem.
- Serio? - Tak.
Mam nadzieję.
David Stern, komisarz NBA, wypowiedział się.
Oto co powiedział.
„Chcielibyśmy dodać jeden rok,
co oznaczałoby, że zawodnicy musieliby zaczekać,
ale Stowarzyszenie Zawodników nie chce się na to zgodzić.
Zasada głosi, że zawodnicy mogą brać udział w drafcie w wieku 19 lat”.
W 2006 NBAPA wdrożyło specjalną zasadę.
Zawodnicy musieli iść na studia albo zaczekać co najmniej rok
od zakończenia szkoły średniej.
Nagle stawka przestała być tak wysoka.
Ale nawet mimo tej zmiany rozgrywki dużo znaczyły.
Wciąż były celem, do którego dążyli
młodzi ludzie zainteresowani rozgrywkami.
To wciąż powód do dumy,
gdy ktoś z tych młodych ludzi zostaje wybrany.
Wybranie mnie do rozgrywek
było spełnieniem marzeń.
Oglądałam rozgrywki i marzyłam, by zagrać,
więc to, że zostałam McDonald's All-American,
jest dla mnie wyjątkowe.
Nie pozwólcie nikomu dyktować wam marzeń.
Nie dajcie się zniechęcić. Nikt nie zna waszych marzeń.
WIECZÓR PRZED MECZEM
Bóg nie dał ich im, tylko tobie.
Nie rezygnujcie z marzeń przez to, co mówią inni.
Przegapiłam bal maturalny.
Dwudziestego szóstego marca.
Rozgrywki McDonald's All-American, od 25 do 30 marca.
Chciałam pokazać się w sukience,
w czerwonej koronce i obcasach, ale spoko.
Może zrobię sobie w niej kilka zdjęć,
kiedy już wrócimy.
Ale przegapiłam bal. Masakra.
Rozgrywki są tego warte.
W zależności od tego, jak mi pójdzie.
Dostałam w usta.
Mam spuchnięty mały palec.
Stało się.
Spuchnięta warga,
być może złamany palec,
w koszykówce to normalne. Nie narzekam.
Niektórzy wykorzystaliby to jako wymówkę.
Ja zostanę MVP mimo tego.
Zaczynałam od zera.
Kiedy widzę, co osiągnęłam,
jestem wdzięczna ludziom wokół mnie.
To szaleństwo. Samo bycie w tym miejscu…
Przepraszam.
Wszystko zawdzięczam rodzicom i trenerom.
Moja rodzina się dla mnie wyprowadziła.
Wzięli wszystko, co mieli,
i przenieśli się z domu do mieszkania.
Na początku dzieliłam pokój z bratem.
Pierwszy raz dzieliliśmy pokój.
Ale on też się poświęcił.
Kiedy rozmawiacie z Bogiem, zadajecie Mu pytania,
macie wątpliwości.
Ale potem dzieje się coś takiego.
On pokazuje wam, czemu musieliście przez wszystko przechodzić.
Wiem, jak to jest nie mieć nic,
więc to wszystko to błogosławieństwo.
To mój złoty bilet.
Muszę go wykorzystać.
DZIEŃ MECZU
Do dzieła.
- Na trzy. Raz, dwa, trzy… - Wschód!
Kiki, Flau'jae, Chance,
Ruby, Justine, Raegan,
Ayanna, Lauren, Janiah.
Dobrze.
Znam kulturę i historię,
które stoją za McDonald's All-American,
a teraz jestem tu,
moi rodzice są bardzo dumni.
Oślepiająca czerwień rakiet
Bomby rozdzierające powietrze…
Jestem wdzięczna za ten list,
dzięki któremu byłam częścią czegoś,
MCDAAG ROCZNIK 2002
co będzie żyć wiecznie.
Że nasz sztandar ciągle tam trwa…
Oglądałam ESPN z rodzicami i zobaczyłam swoje nazwisko.
Nie sądziłam, że wymienią je
obok nazwisk tylu wielkich zawodników.
…czy jeszcze gwiaździsty sztandar powiewa
Dajcie nam grać, a my zrobimy show.
Zapewnijcie platformę, a my ją wykorzystamy.
Pokażcie nas w telewizji, a ludzie będą oglądać.
Mecz gwiazd licealnej koszykówki.
Jedna z wyróżniających się zawodniczek, Flau'jae Johnson, gwiazda sportu i muzyki.
Tego się spodziewaliśmy, szybkie tempo i utalentowane zawodniczki.
Mocny blok Ayanny Patterson.
Barker już jest aktywna.
Dwie na jedną. Barker trafia.
Sześć punktów.
Ashlyn Watkins kontra Rice,
dwa punkty i faul.
Rzut za trzy, Johnson nad Rice,
Johnson biegnie, Wschód blokuje.
Zachód na pewno pragnie akcji od Flau'jae Johnson.
Ma na koncie dwa punkty.
Flau'jae Johnson, jej pierwszy rzut.
Znów Rice kontra Jaquez.
Rice przedziera się.
I zdobywa punkty w Chicago.
Wschód triumfuje nad Zachodem.
Dwie MVP są z Brook.
Co sądzisz o meczu?
Skupiłyśmy się na defensywie.
Zaczęłyśmy z przytupem. Skupiłyśmy się na tym,
żeby dobrze zacząć i grałyśmy dalej.
Zgodnie z planem.
FINAŁ ZACHÓD – WSCHÓD
Dobra robota.
Jestem z ciebie dumna.
Flau'jae, przestań.
Zadręczasz się.
Wiem, że to kwestia psychiki,
ale to był mecz samych gwiazd.
Wszyscy musieli grać.
- Wszystko gra. - Wiem, co ci się stało,
ale zdobyłaś 15 punktów ze złamanym palcem.
Byłaś na boisku krótko,
zadręczasz się bez powodu.
Wiem. Wymagałam od siebie więcej.
To co innego.
To ma być zabawa.
Pokazujecie swój talent.
Nie powinno być tak,
że musisz zdobyć konkretną ilość punktów.
To nie tak. Byłaś super.
Naprawdę.
Zapomniałam. Wybacz.
Jestem zła, że nie zostałam MVP, ale mimo to
jestem McDonald's All-American.
- Byłam w telewizji. - Dzięki, Boże.
Przestań się zadręczać.
Jesteś cudowna. Rozumiesz?
Rozumiesz, mała?
- Tak. - Okej.
- Ale już się nie przejmuję. - Właśnie.
Wrócę po zemstę. Pamiętajcie.
Pokażę wam następnym razem w ESPN.
Ludzie widzą w nich świetnych zawodników NBA.
Ale podczas rozgrywek McDonald's są dziećmi.
Chcą być ludźmi, niekoniecznie zawodnikami.
To dla mnie święte.
Powiem dlaczego.
Nie chodzi o to, jakie noszą buty.
Ani o to, gdzie się uczą.
Chodzi o 24 najlepszych chłopców i 24 najlepsze dziewczyny.
Dlatego to robimy.
To spuścizna naszej rodziny i wszystko, czego Morgan oczekiwał.
Rozgrywki trwają już od 47 lat,
a licealne zawody, które trwają od 47 lat,
to właśnie dziedzictwo Boba Geoghana.
Prosimy o chwilę ciszy
na cześć Boba Geoghana.
Cały czas działał zza kulis.
Nie zarabiał pieniędzy.
BYŁY WICEDYREKTOR DS. MARKETINGU MCDONALD'S
Czego żałuję.
Jego dzieło stało się czymś wyjątkowym,
a on…
Odszedł w biedzie,
nie miał pieniędzy,
to bolesne. Naprawdę bolesne.
Ale jego spuścizna go przerosła.
To coś wyjątkowego.
Co czyni tutejszy sport wyjątkowym?
Oto i on, Bob Geoghan, już siódmy rok,
kolejne wyjątkowe wydarzenie w Capital Centre.
Dziękuję, Mel. Jesteśmy naprawdę dumni.
Póki kibice będą nas wspierać,
nie mam wątpliwości,
że dalej będą to rozgrywki numer jeden w kraju.
„Sonny, poznałem cię po raz pierwszy w roku 1973,
kiedy spotkałeś się ze mną
w College Park naprzeciwko restauracji Lefty Driesell's,
by porozmawiać o moim pomyśle na McDonald's Capital Classic.
Chcę powiedzieć, że zawsze cię podziwiałem,
choć bywało, że rywalizowaliśmy o zawodników
na nasze rozgrywki.
W sierpniu miałem udar
i jestem w trakcie leczenia,
więc odchodzę na dobre.
Powodzenia, przyjacielu.
Jako że nasze życie zbliża się do końca,
dziękuję ci, Sonny, za wspomnienia.
Bob Geoghan”.
Miło cię widzieć.
Pytałem o ciebie.
Wiem. On właśnie mi powiedział.
Pójdę sprawdzić…
Rozgrywki McDonald's rozpędziły moją karierę,
miałem szansę wykazać się na dużym wydarzeniu.
Wtedy nie występowaliśmy co weekend w ESPN,
więc rozgrywki McDonald's All-American
dawały nam dużą rozpoznawalność.
Nie ma większej imprezy niż McDonald's All-American Game.
Jako że większość zawodników, którzy biorą udział,
gra potem zawodowo.
To szaleństwo.
Nie wiem, ile jeszcze jest rozgrywek
o tak dużych szansach sukcesu.
Trafiamy na odpowiednią ścieżkę,
a potem musimy się starać, by iść naprzód.
Dereck Lively II idzie do Duke.
Jako dzieciak chciałem być tego częścią.
Licealna koszykówka,
chcecie być jednym z McDonald's All-Americans. To elita ligi.
Chciałem zdobyć wszystko,
mówili, że jestem najlepszy.
Musiałem zostać McDonald's All-American.
Dwie przerwy po 20 minut,
Amari Bailey wchodzi na parkiet w rodzinnym Chicago.
Mamy tu dziewięciu z dziesięciu najlepszych.
Dereck Lively, świetnie biega,
potrafił złapać i zapunktować.
Amari Bailey z Chicago i jego pierwsza próba.
Zawodnik numer dwa w ESPN 100.
Bailey, leworęczny, rzuca za trzy.
Cam Whitmore blokuje rzut.
Ernest Udeh!
Żadnych dwutaktów.
To najlepsi zawodnicy.
Zawsze chciałem grać przeciwko najlepszym.
Chciałem się wykazać.
Każdy, kto myśli, że jest lepszy od was,
chce tam być, więc…
To były jedne z najlepszych chwil w moim życiu.
Cason Wallace za dwa.
- Whitmore. - Uwaga!
Skacze! Z obrotem.
Dereck Lively II.
Wielu skautów z NBA
zakochało się w Derecku Livelym.
Gdyby oni wszyscy trafili na draft,
- Lively byłby pierwszy. - Tak.
Wschód z trzycyfrowym wynikiem
podczas powrotu McDonald's All-American Game.
Mitchell zdobywa punkt, końcowy wynik to 105 do 81.
Wschód zwycięża w Chicago.
To moja rodzina. Kocham ich.
- Robię to dla nich. - Tak jest.
Kocham ich.
- Pierwszy raz… - Po raz pierwszy…
Licealni sportowcy mogą czerpać korzyści ze swojego nazwiska i wizerunku.
Słyszeliście o tym.
To odmieniło uniwersytecki sport.
Teraz NIL chce zrobić to samo w szkołach średnich.
Dziś zawodnicy mają swoich reprezentantów.
Są ludźmi biznesu.
Mają agentów. Zawierają umowy.
Legalnie.
To część koszykówki.
HOUSTON, TEKSAS
Witamy w Houston.
Z około pół miliona licealnych koszykarzy w kraju
24 najlepszych zaprezentuje swoje umiejętności w Delmar Fieldhouse.
Media społecznościowe odmieniły koszykówkę.
Kiedyś to były tylko nazwiska na papierze,
raport skautów albo jakiś magazyn.
Teraz dzieciaki mają miliony fanów.
Ci goście już są celebrytami.
To bardzo dobre czasy dla koszykówki,
MCDAAG ROCZNIK 2023
koszykówki uniwersyteckiej, WNBA.
Zwłaszcza dziś
ludzie mogą czerpać zyski z pracy, którą wkładają.
To bardzo dobrze.
Możliwość utrzymania mnie i mojej rodziny jest dla mnie bardzo ważna.
To pokazuje, że ciężka praca może się opłacać.
Budują marki w swoich pokojach.
MA WIĘCEJ KOSZULEK BULLS NIŻ MJ
Czemu na tym nie zyskać?
Mogą robić biznes, zanim trafią do ligi.
Teraz gdy mogą zdobyć pieniądze z NIL,
mogą liczyć na wyrównanie szans.
Nazwisko czy wizerunek
DYREKTOR GENERALNY ST.JOHN'S BASKETBALL
to wasza wartość jako człowieka i zawodnika.
Wprowadzono te przepisy, bo kto ma decydować o tym,
czy będziecie czerpać korzyści z tego, kim jesteście jako wy
i jako człowiek?
Weźmy JuJu.
Jako pierwsza licealistka dostała ofertę od Nike.
Wyobraźcie sobie, co będzie za siedem, osiem lat.
Stanie się to normą, teraz widzimy dopiero początek.
- To ekscytujące. - Nie istnieje schemat.
Nie.
- Podoba mi się to. - Improwizujemy.
Wybór do rozgrywek McDonald's znaczy bardzo wiele.
Wiecie, kim jest mój tata.
MCDAAG ROCZNIK 2023
Ale zostałem wybrany za talent.
Buduję własne nazwisko, cieszę się, że mogę się rozwijać
i uczyć się od tych ludzi.
Wybaczcie, żadnych wywiadów.
Skąd jesteście?
- Początek mogą wykorzystać. - Okej.
- Pierwszą część. - Zapiszecie sobie mój e-mail?
Nie chciałam cię odciąć.
Największą różnicą jest to, że niektórzy zawodnicy
zarabiają więcej niż trenerzy.
Od ilu lat to się dzieje?
Mówią, że to szwindel.
Bo jak to? Ten dzieciak ma samochód.
Ten dzieciak ma tyle i tyle forsy.
Kupił lub kupiła rodzicom dom.
Nie przejmujcie się.
Robimy wszystko, by dzieciaki
cały czas chodziły do szkoły.
NIL oznacza, że teraz to legalne.
Wszystko się zmienia
w świecie międzyuczelnianego i licealnego sportu,
ale wartość
i znaczenie McDonald's All-American Game nie zaginie.
Te rozgrywki są klejnotem koronnym.
Były i będą.
Dla dzieciaków bycie McDonald's All-American
to ciągle ostateczny symbol sukcesu.
TRENING MCDAAG 2023
McDonald's All-Star Game.
To jedna piątka dzieciaków
i druga piątka dzieciaków. Patrzymy na nie i wiemy,
że to ostatni raz, kiedy będą na parkiecie razem.
Rozgrywki McDonald's to wciąż ogromne wydarzenie,
pole doświadczalne numer jeden.
Nie obchodzi mnie, co zawodnicy osiągną,
może zostaną mistrzami w NCAA
czy zdobędą mistrzostwo NBA.
Ale kiedy mówią o osiągnięciach
w swojej sportowej karierze,
wszyscy wspominają o rozgrywkach McDonald's.
Te wspomnienia to nie tylko przeszłość,
ale i przyjaźnie trwające po 40, 50 lat.
To błogosławieństwo.
Kiedy piszę do znajomych, którzy wtedy grali,
wspominają rok 1995.
Hashtag „rocznik 95”.
Braterstwo będzie trwać wiecznie,
a ja nadal jestem jego częścią,
mimo że minęło 30 lat.
Pamiętam, jakby to było wczoraj.
Za nami długie i udane kariery,
graliśmy wszędzie
i pamiętamy to.
BAILEY ZAGRAŁ SEZON W UCLA, PO CZYM ZOSTAŁ WYBRANY PRZEZ HORNETS
W DRUGIEJ RUNDZIE DRAFTU 2023.
Campbell.
Czy wyjdą na prowadzenie? Tak!
Charlotte Hornets wybierają Amariego Baileya z UCLA.
DERECK LIVELY WYKAZAŁ SIĘ NA DUKE UNIVERSITY,
PO CZYM BYŁ 12. PODCZAS DRAFTU W 2023 ROKU.
W ROKU 2024 DOTARŁ DO FINAŁU MIMO ŚMIERCI MATKI.
Duke Blue Devils wygrywają ACC Tournament Championship.
Dwunaste miejsce draftu z roku 2023,
Oklahoma City Thunder wybierają Derecka Lively'ego II.
Debiutant Dereck Lively gra w swoim pierwszym finale NBA,
ale ze smutkiem,
ponieważ stracił swoją największą fankę.
Jego mama, Kathy Drysdale, zmarła w kwietniu
po dziesięciu latach walki z rakiem.
W ROKU 2024 JANIAH BARKER I JEJ KOLEŻANKI Z ROZGRYWEK,
RICE, JAQUEZ, GARDINER I BETTS Z UCLA,
ZDOBYŁY PIERWSZE MIEJSCE W KRAJU.
Podanie do Barker, rzut za dwa.
Mimo wszystko udało się.
Betts podaje do Gardiner.
Kiki Rice gotowa wyczekuje podania.
JOHNSON ODEGRAŁA ISTOTNĄ ROLĘ W MISTRZOSTWACH NCAA 2022.
CAŁY CZAS JEST WAŻNĄ CZŁONKINIĄ TIGERS.
Co za przełom!
LSU zdobywa pierwsze mistrzostwo kraju.
Zapodasz nam coś, zanim skończymy?
Zobaczmy.
W porządku.
McDonald All-American Spełnione marzenia
By zabrać babcię z dzielni To jest to, co robię
Deszcz nie ustaje Widzę to dokładnie
Myślałam, że jestem złamana Pokonałam ból
To moje przeznaczenie
Byłam cierpliwa Teraz wyczekuję
To błogosławieństwo Wyzwanie
Dziękuję Bogu Byłam w rozsypce
Pochodzę z miejsca Gdzie panuje bieda
Kiedy się uda Wiecie, co się liczy
Rzucili mnie do dżungli Wyszłam jako goryl
Głodna piszę rymy Mocne, oni to czują
Jeśli pokonasz tę burzę Będziesz świecić jasno
Zabili mojego tatka A ja zadzieram ze zbirami
Niech robią, co chcą Ja jestem prawdziwa
Nie muszą mi kadzić Nigdzie się nie spieszę
Nic mnie nie złamie Bo za każdym razem powstaję
Nie myślę, prę do przodu Cały czas na nogach
Poświęciłam wiele Nie chcę przegrać
Wyłożyli miliony Nie odmówię
Okazujecie miłość A oni tylko czekali na okazję
Kadzą wam o butach Będą wam je wiązać
Bliscy potrafią was zdradzić Tak właśnie robi wąż
Popełniłam parę błędów Jeden czy dwa
Wszyscy was kochają Potem chcą zastąpić
Kiedy nikogo nie znajdą Ścigają was
Znam tę grę Błyszczące kajdany
Widziałam gwiazdy Pokonałam przeciwności
Flau'jae, to ja Gwiazda koszykówki
Rapuję cały czas
To nie koniec Gang, o tak
Piękne! Ona jest jak pitbull!
Sztos.
- Cięcie! - To było szaleństwo.
Cięcie!
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Małgorzata Fularczyk