WEBVTT

00:00:11.136 --> 00:00:13.263 align:center
ดูอย่างเมลโชรา อากีโนสิ

00:00:13.346 --> 00:00:16.516 align:center
ตันดัง โซรา เธอเป็นแค่คุณยายแก่ๆ คนหนึ่ง

00:00:18.059 --> 00:00:20.186 align:center
ไร้ดาบ ไร้มีด

00:00:20.687 --> 00:00:23.648 align:center
แต่เมื่อกลุ่มกาติปูนันต้องการที่ซ่อนตัว

00:00:23.732 --> 00:00:25.400 align:center
เธอก็เปิดบ้านต้อนรับ

00:00:26.067 --> 00:00:27.694 align:center
เมื่อพวกเขาบาดเจ็บ

00:00:27.777 --> 00:00:31.197 align:center
เธอก็ฉีกเสื้อผ้าตัวเองมาทำแผลให้

00:00:32.198 --> 00:00:36.661 align:center
เมื่อพวกเขาหิวโหย
เธอก็แบ่งอาหารที่มีให้พวกเขากิน

00:00:38.413 --> 00:00:42.292 align:center
และเมื่อทางการสเปนตามล่าตัวเธอ

00:00:42.959 --> 00:00:46.838 align:center
พวกนั้นสั่งให้เธอหักหลังเหล่านักปฏิวัติ

00:00:48.548 --> 00:00:50.383 align:center
แต่เธอปฏิเสธ

00:00:50.467 --> 00:00:52.802 align:center
สุดท้ายเธอจึงถูกเนรเทศไปกวม

00:00:53.970 --> 00:00:57.682 align:center
ทีนี้ลองบอกครูสิ ความกล้าแบบนั้นคืออะไร

00:00:57.766 --> 00:01:02.604 align:center
เมื่อยอมสละทุกอย่าง
โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่เธอก็ยัง…

00:01:03.605 --> 00:01:05.148 align:center
ภักดีไม่เสื่อมคลาย

00:01:07.901 --> 00:01:09.110 align:center
เอาละ นักเรียนทุกคน

00:01:09.986 --> 00:01:14.616 align:center
ประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องของคนที่เสียงดังที่สุด

00:01:15.366 --> 00:01:18.578 align:center
บางครั้ง ผู้ได้รักอย่างลึกซึ้งต่างหากที่เป็นที่จดจำ

00:01:19.204 --> 00:01:23.083 align:center
แม้แต่คนที่ยังสู้ต่อไป
ไม่ใช่เพราะพวกเขาไร้ความกลัว

00:01:23.166 --> 00:01:26.294 align:center
- พวกเขารักตัวกลัวตาย
- เธอเป็นคนเก็บไว้นะ

00:01:26.377 --> 00:01:30.131 align:center
แต่พวกเขามีรักที่มากกว่า
ความกลัวผลลัพธ์ที่จะตามมาเสียอีก

00:01:31.966 --> 00:01:33.551 align:center
รู้ไหม ความรักน่ะ

00:01:33.635 --> 00:01:35.720 align:center
- ความรักที่แท้จริงต่อใครสักคน
- เดี๋ยวเราค่อยตามไปเหรอ

00:01:35.804 --> 00:01:36.721 align:center
- หรือต่อประเทศชาติ
- ไม่เป็นไร

00:01:36.805 --> 00:01:38.473 align:center
มักไม่ได้สวยงามหวานชื่นเสมอไป

00:01:39.224 --> 00:01:43.311 align:center
บางครั้งคุณต้องยอมปล่อยมือจากความสบายใจ

00:01:43.394 --> 00:01:45.563 align:center
ยอมทิ้งเส้นทางที่เรียบง่าย

00:01:45.647 --> 00:01:47.315 align:center
ยอมเสี่ยงชีวิต

00:01:47.982 --> 00:01:53.279 align:center
ต้องอยู่อย่างลำพัง ถูกคนเข้าใจผิด
และบางครั้งก็ถูกลบเลือนไป

00:01:55.448 --> 00:01:59.285 align:center
เพราะงั้น ทุกคนครับ
คราวหน้าเมื่อได้ยินคำว่า “วีรบุรุษ”

00:01:59.369 --> 00:02:00.286 align:center
(วีรสตรี)

00:02:00.370 --> 00:02:05.333 align:center
อย่านึกถึงแค่เครื่องแบบหรือทหารเท่านั้นล่ะ

00:02:08.545 --> 00:02:09.712 align:center
- รอฉันข้างนอกนะ
- ได้เลย

00:02:09.796 --> 00:02:12.215 align:center
- ได้เวลาเรียนคาบต่อไปแล้ว
- เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

00:02:12.298 --> 00:02:13.967 align:center
โอเค เลิกเรียนได้

00:02:17.470 --> 00:02:19.472 align:center
- โอเค แองเจิล
- คะ

00:02:19.556 --> 00:02:21.808 align:center
อยู่ก่อนได้ไหม ครูมีเรื่องต้องคุยด้วย

00:02:22.475 --> 00:02:23.393 align:center
โอเค

00:02:24.144 --> 00:02:25.270 align:center
รอฉันข้างนอกนะ

00:02:33.528 --> 00:02:37.031 align:center
โอเค แองเจิล ครูต้องคุยกับผู้ปกครองเธอนะ

00:02:37.740 --> 00:02:38.783 align:center
ทำไมเหรอคะ

00:02:40.201 --> 00:02:44.164 align:center
ครูต้องคุยกับผู้ปกครองของเธอเรื่องเกรดน่ะ

00:02:45.748 --> 00:02:46.708 align:center
เข้าใจไหม

00:02:46.791 --> 00:02:48.376 align:center
- โอเคค่ะครู
- พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนละกัน

00:02:48.918 --> 00:02:50.086 align:center
- โอเค
- ตกลงนะ

00:02:50.169 --> 00:02:51.045 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:02:58.845 --> 00:03:00.847 align:center
- เรเน่
- ไง โทเน็ต

00:03:00.930 --> 00:03:04.475 align:center
- เขาเรียกประชุมครูน่ะ
- เรื่องอะไรเหรอ

00:03:04.559 --> 00:03:07.186 align:center
ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะเรื่องเกรดของนักเรียน

00:03:07.270 --> 00:03:08.980 align:center
ของครูทั้งสองคนค่ะ

00:03:09.063 --> 00:03:11.482 align:center
- ขอบใจมากนะแองเจิล
- ขอบใจจ้ะ

00:03:11.983 --> 00:03:14.736 align:center
ครูคะ พ่อแม่หนูต้องมาจริงๆ เหรอคะ

00:03:14.819 --> 00:03:17.572 align:center
จริงสิ ครูบอกไปแล้วนี่ใช่ไหม

00:03:18.865 --> 00:03:20.158 align:center
- ขอบใจสำหรับกาแฟนะ
- ค่ะ

00:03:20.241 --> 00:03:21.075 align:center
ขอบใจจ้า

00:03:21.743 --> 00:03:23.620 align:center
ลูกศิษย์คุณน่ารักดีนะ

00:03:25.079 --> 00:03:26.497 align:center
แต่ทำไมต้องเรียกผู้ปกครองเธอมาด้วยล่ะ

00:03:26.581 --> 00:03:29.208 align:center
ทำไมเอากาแฟของพวกเราไปให้ครูล่ะ

00:03:29.292 --> 00:03:31.419 align:center
อย่าบ่นน่า เดี๋ยวซื้อให้ใหม่ก็ได้

00:03:34.505 --> 00:03:36.925 align:center
- ข้ามถนนกัน
- พี่ครับ ผมกลัว

00:03:37.008 --> 00:03:40.011 align:center
เค้าไม่ชนพวกเราหรอกน่า พี่สัญญา

00:03:40.094 --> 00:03:42.347 align:center
- อยากข้ามถนนเหรอจ้ะ
- ครับ

00:03:44.557 --> 00:03:45.642 align:center
งั้นรอก่อน

00:03:47.352 --> 00:03:48.937 align:center
เดี๋ยวพี่พาข้ามนะ แต่ต้องรีบหน่อย

00:03:49.020 --> 00:03:50.021 align:center
ไปเลย

00:03:52.523 --> 00:03:53.775 align:center
จะไปไหนกันล่ะ

00:03:55.109 --> 00:03:57.237 align:center
- พวกเธอจะไปไหนกัน
- ตรงโน้นครับ

00:03:57.320 --> 00:03:58.696 align:center
- เธอล่ะ
- ตรงนั้นครับ

00:03:58.780 --> 00:03:59.948 align:center
- ทางนั้นเหรอ
- ใช่

00:04:00.031 --> 00:04:02.742 align:center
ไฟเขียวแล้ว ข้ามได้เลย

00:04:04.577 --> 00:04:07.288 align:center
คนเดินเท้าสามารถข้ามถนน…

00:04:07.997 --> 00:04:09.958 align:center
- ข้ามได้แล้ว
- โอเค

00:04:10.041 --> 00:04:14.462 align:center
เอากาแฟหรือชาให้เขาดื่มหน่อยสิ

00:04:14.545 --> 00:04:19.634 align:center
ถ้ามีเหล้า เราก็จะรั้งเขาไว้ได้นานขึ้น

00:04:20.134 --> 00:04:22.679 align:center
โอ๊ยตาย ใครเอาเนยถั่วมาใส่ไว้ตรงนี้เนี่ย

00:04:23.763 --> 00:04:27.892 align:center
ทำไมมีตั้งหลายกระปุกขนาดนี้ ไม่มีใครกินสักหน่อย

00:04:31.521 --> 00:04:33.606 align:center
เบียงก้า เธอทำงานกับฉันมานานแล้วนะ

00:04:33.690 --> 00:04:38.611 align:center
น่าจะเรียนรู้จากฉันได้แล้ว
ว่าต้องรับมือกับคนพวกนี้ยังไง

00:04:38.695 --> 00:04:43.157 align:center
เธอต้องบอกเขาไปว่าเรามีกำหนดการที่ต้องทำตาม

00:04:43.783 --> 00:04:44.742 align:center
ใช่

00:04:46.077 --> 00:04:49.247 align:center
อีกตั้งหลายเดือนกว่างานจะเสร็จ

00:04:49.330 --> 00:04:50.290 align:center
เข้าใจไหม

00:04:50.373 --> 00:04:51.416 align:center
เขาต้องรอไปก่อน

00:04:51.499 --> 00:04:53.960 align:center
ฉันให้ของที่ยังทำไม่เสร็จกับเขาไม่ได้หรอก

00:04:57.046 --> 00:04:59.007 align:center
- แม่
- งั้นก็ดีแล้ว

00:04:59.090 --> 00:05:01.134 align:center
พ่อ พรุ่งนี้พ่อต้องไปโรงเรียนนะ

00:05:01.217 --> 00:05:04.012 align:center
- พรุ่งนี้เหรอ พ่อต้องไปเซบู…
- แต่ก็นานพอสมควรแล้ว

00:05:04.095 --> 00:05:05.972 align:center
- เซบูเหรอคะ พ่อจะไปกี่โมง
- ใช่ บอกแม่สิ

00:05:06.055 --> 00:05:07.473 align:center
- คืนนี้แหละ
- เฉพาะพวกเขาเท่านั้น

00:05:07.557 --> 00:05:08.474 align:center
งั้นพ่อก็ไม่ไปสินะ

00:05:08.558 --> 00:05:12.145 align:center
- แม่ พรุ่งนี้โรงเรียนเรียกพบนะ
- กลอเรีย ลูกมีเรื่องจะคุยด้วย

00:05:13.104 --> 00:05:15.732 align:center
- ให้พ่อไปไม่ได้เหรอ
- พ่อจะไปเซบูค่ะ

00:05:16.566 --> 00:05:18.026 align:center
ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ

00:05:19.652 --> 00:05:21.821 align:center
พ่อ บินกี่โมงเนี่ย

00:05:23.072 --> 00:05:23.906 align:center
แค่…

00:05:23.990 --> 00:05:26.868 align:center
โอเคๆ ฉันรีบอยู่เนี่ย

00:05:26.951 --> 00:05:29.329 align:center
ใช่ ขออีกไม่กี่นาที

00:05:30.204 --> 00:05:31.247 align:center
โอเค

00:05:32.498 --> 00:05:36.002 align:center
เขาอยากได้อะไรก็ให้ๆ ไปเถอะ
ฉันกำลังออกจากบ้าน

00:05:37.628 --> 00:05:41.924 align:center
ลูกเอาของสดแช่ตู้เย็นให้หน่อยนะโอเคไหม

00:05:42.008 --> 00:05:44.427 align:center
- ฝากจัดการด้วยนะ
- อะไรนะ

00:05:44.510 --> 00:05:46.721 align:center
เอาของพวกนี้แช่ตู้เย็นที

00:05:46.804 --> 00:05:48.431 align:center
ค่ะ หนูรู้แล้วน่า

00:05:48.514 --> 00:05:50.349 align:center
สรุปคือพรุ่งนี้แม่ไม่ไปใช่ไหมคะ

00:05:51.267 --> 00:05:52.602 align:center
แม่คะ แม่

00:05:52.685 --> 00:05:55.188 align:center
- อะไร แม่ต้องรีบไปแล้ว
- พรุ่งนี้แม่ไม่ไปโรงเรียนเหรอ

00:05:58.274 --> 00:06:01.152 align:center
โทษทีนะ แม่รีบจริงๆ ไปละ บายๆ

00:06:12.872 --> 00:06:14.082 align:center
โอ๊ย

00:06:15.458 --> 00:06:18.252 align:center
มีของกินอยู่ในตู้เย็นเยอะแยะเลยนะ โอเคไหม

00:06:18.336 --> 00:06:20.129 align:center
- บาย
- บาย

00:06:37.105 --> 00:06:38.481 align:center
คอนชา

00:06:38.564 --> 00:06:40.483 align:center
แองเจิลมาแน่ะ

00:06:40.566 --> 00:06:41.734 align:center
แองเจิล

00:06:41.818 --> 00:06:43.194 align:center
คุณยาย

00:06:43.277 --> 00:06:44.320 align:center
มีอะไรจ๊ะ

00:06:44.403 --> 00:06:46.864 align:center
โอ๊ะ อย่าเพิ่ง มือยายเลอะอยู่

00:06:47.448 --> 00:06:49.909 align:center
- ลมอะไรหอบมาเนี่ย
- ยายน่าจะใส่ถุงมือนะคะ

00:06:49.992 --> 00:06:51.452 align:center
นี่โรเจอร์ เพื่อนหนูค่ะ

00:06:51.536 --> 00:06:53.412 align:center
- สวัสดีครับคุณยาย
- สวัสดีจ้ะ

00:06:55.164 --> 00:06:56.707 align:center
คุณยายไปโรงเรียนกับหนูหน่อยสิ

00:06:57.250 --> 00:06:58.292 align:center
ฮะ

00:06:58.376 --> 00:06:59.627 align:center
หนูอยากให้ยายไปด้วย

00:07:00.920 --> 00:07:01.963 align:center
ทำไมล่ะ

00:07:02.046 --> 00:07:03.631 align:center
คุณครูเค้าอยากคุยด้วยค่ะ

00:07:05.174 --> 00:07:08.052 align:center
ทำไมให้ยายไปล่ะ แล้วพ่อแม่เราไปไหนหมด

00:07:08.553 --> 00:07:10.555 align:center
พ่อกำลังจะไปเซบูค่ะ

00:07:11.973 --> 00:07:13.182 align:center
แล้วแม่ล่ะ

00:07:13.266 --> 00:07:14.725 align:center
ไม่รู้ว่าแม่ได้ยินที่หนูพูดหรือเปล่า

00:07:15.601 --> 00:07:16.894 align:center
ไปเถอะนะคะคุณยาย

00:07:17.770 --> 00:07:21.732 align:center
แองเจิล ยายเพิ่งทำสวนเสร็จเอง
ดูยายซิ เลอะเทอะไปหมดแล้ว

00:07:21.816 --> 00:07:23.651 align:center
ทำไมยายไม่ใส่ถุงมือล่ะคะ

00:07:26.279 --> 00:07:31.159 align:center
ถ้ายายไม่สัมผัสด้วยมือจริงๆ
ต้นไม้เค้าจะไม่รู้สึกถึงความใส่ใจของยายจ้ะ

00:07:31.242 --> 00:07:35.037 align:center
คุณยายครับ ที่ผมเชิญมาวันนี้

00:07:35.121 --> 00:07:38.416 align:center
เพื่อจะแจ้งให้ทราบว่า…

00:07:38.499 --> 00:07:39.792 align:center
(นายเรเน่ บี ซานเชส
อาจารย์)

00:07:39.876 --> 00:07:43.296 align:center
เกรดของแองเจิลไม่ผ่านเกณฑ์ครับ

00:07:44.672 --> 00:07:49.302 align:center
ถึงจะเรียนเสริมได้ แต่ผมว่าแค่นั้นอาจไม่พอ

00:07:49.385 --> 00:07:55.641 align:center
เธอต้องลงเรียนซัมเมอร์
วิชาคณิตศาสตร์กับเคมีครับ

00:07:59.770 --> 00:08:01.147 align:center
แองเจิล

00:08:01.939 --> 00:08:05.026 align:center
หนูต้องเรียนซัมเมอร์ให้ผ่านนะ
จะได้ไม่ต้องเรียนซ้ำชั้นเกรด 12

00:08:07.028 --> 00:08:08.196 align:center
ได้ค่ะ

00:08:08.988 --> 00:08:13.117 align:center
ถ้าเธอสอบซัมเมอร์ผ่าน

00:08:13.743 --> 00:08:16.370 align:center
เธอก็จะยังเรียนจบพร้อมเพื่อนรุ่นเดียวกันนะ

00:08:17.872 --> 00:08:20.791 align:center
ข้อดีมันอยู่ตรงนี้แหละ

00:08:20.875 --> 00:08:22.919 align:center
แค่ต้องผ่านสองวิชานี้ให้ได้

00:08:23.002 --> 00:08:23.961 align:center
ค่ะ

00:08:24.462 --> 00:08:28.508 align:center
เอาละครับ ขอบคุณที่มานะครับคุณยาย

00:08:28.591 --> 00:08:29.967 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณครับ

00:08:30.468 --> 00:08:31.761 align:center
แองเจิล

00:08:31.844 --> 00:08:32.929 align:center
ไปกันเถอะ

00:09:30.861 --> 00:09:32.280 align:center
คุณบินกี่โมงนะ

00:09:33.281 --> 00:09:34.407 align:center
คืนนี้

00:09:36.909 --> 00:09:38.119 align:center
แล้วไง

00:09:38.786 --> 00:09:40.162 align:center
เรื่องแองเจิลจะเอายังไง

00:09:42.456 --> 00:09:44.709 align:center
ก็เห็นๆ อยู่ว่าคุณต้องเป็นคนจัดการ

00:09:44.792 --> 00:09:47.295 align:center
คุณก็รู้ว่าเราต้องแก้ปัญหาของแองเจิล

00:09:47.878 --> 00:09:49.672 align:center
ลูกต้องเรียนต่ออีกตั้งหลายปี

00:09:52.216 --> 00:09:54.260 align:center
คุณเป็นแม่นะ ก็ดูแลลูกไปสิ ผมจะไปรู้อะไรได้ไง

00:09:54.343 --> 00:09:56.262 align:center
แค่เพราะฉันเป็นแม่เนี่ยนะ

00:09:56.345 --> 00:09:58.139 align:center
แล้วคุณล่ะ ไม่ใช่พ่อของลูกหรือไง

00:09:58.222 --> 00:09:59.974 align:center
คุณเองก็ต้องรับผิดชอบลูกเหมือนกัน

00:10:00.766 --> 00:10:02.226 align:center
ฉันต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียวเหรอไง

00:10:02.310 --> 00:10:04.186 align:center
เราทั้งคู่ให้ลูกเกิดมานะ

00:10:06.772 --> 00:10:09.942 align:center
ทำไมถึงโยนปัญหามาให้ผมคนเดียวล่ะ

00:10:10.026 --> 00:10:12.737 align:center
คุณเป็นแม่นะ ส่วนผมต้องโฟกัสกับงาน

00:10:13.613 --> 00:10:15.865 align:center
คุณควรดูแลบ้าน ไม่ใช่ผม

00:10:15.948 --> 00:10:17.783 align:center
ฉันก็ทำงานเหมือนกันย่ะ

00:10:17.867 --> 00:10:20.828 align:center
แค่เพราะเราทำงานทั้งคู่
คุณเลยจะไม่สนใจลูกเลยงั้นเหรอ

00:10:20.911 --> 00:10:24.040 align:center
งั้นเรื่องดูแลลูกฉันต้องทำคนเดียวเลยว่างั้น

00:10:24.123 --> 00:10:26.417 align:center
นั่นมันหน้าที่ของคุณ อย่ามายัดเยียดให้ผม

00:10:26.500 --> 00:10:28.252 align:center
อย่าลืมบทบาทของตัวเองสิ

00:10:28.836 --> 00:10:30.671 align:center
ฉันเนี่ยนะลืม…

00:10:30.755 --> 00:10:33.257 align:center
ให้ตายเถอะ เรย์มอนด์

00:10:34.550 --> 00:10:38.846 align:center
ตั้งแต่แรกแล้ว คุณไม่เคย
ช่วยเลี้ยงแองเจิลเลยสักนิด

00:10:38.929 --> 00:10:40.890 align:center
มีแต่ฉันที่เป็นแม่ คอยทำทุกอย่าง

00:10:40.973 --> 00:10:42.183 align:center
ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ

00:10:43.684 --> 00:10:44.894 align:center
หัดทำหน้าที่ตัวเองบ้างสิ

00:10:44.977 --> 00:10:46.354 align:center
ขอฉัน…

00:10:46.437 --> 00:10:48.064 align:center
ขอฉันพักหายใจหายคอบ้างเถอะ ให้ตายสิ

00:10:48.731 --> 00:10:51.108 align:center
ฉันดูแลลูกมาทั้งชีวิตนะ

00:10:51.192 --> 00:10:54.070 align:center
ฉันต้องยอมสละตั้งกี่อย่างเพื่อดูแลเด็กคนนั้น

00:10:54.153 --> 00:10:56.364 align:center
ผมขอมากเกินไปงั้นเหรอ

00:10:58.074 --> 00:11:01.202 align:center
พระเจ้า งั้นครั้งนี้ให้ฉันขอบ้างได้ไหม

00:11:01.285 --> 00:11:02.453 align:center
แค่ครั้งนี้

00:11:03.287 --> 00:11:05.039 align:center
คุณพูดอะไรของคุณน่ะ ผมอยู่ที่นี่มาตั้งนาน

00:11:05.122 --> 00:11:07.792 align:center
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมก็อยู่เพื่อคุณนะ
ผมเป็นอะไรสำหรับคุณกันแน่

00:11:07.875 --> 00:11:08.709 align:center
ผมไร้ประโยชน์นักหรือไง

00:11:08.793 --> 00:11:12.171 align:center
ใช่ คุณอยู่ที่นี่ แต่คุณเข้าๆ ออกๆ บ้าน

00:11:12.254 --> 00:11:17.218 align:center
โดยไม่เคยถามเลยว่าเราสบายดีไหม
ใช้ชีวิตกันยังไงในแต่ละวัน

00:11:18.135 --> 00:11:20.805 align:center
แล้วคุณเรียกการทำแบบนั้นว่าพ่อ ว่าสามีงั้นเหรอ

00:11:20.888 --> 00:11:23.140 align:center
คุณไม่เคยเป็นเลยสักนิด

00:11:23.224 --> 00:11:25.643 align:center
พูดออกมาได้ ใครกันแน่ที่อยู่บ้าน ฮะ

00:11:25.726 --> 00:11:27.019 align:center
- ใครที่อยู่ตรงนี้
- ก็ใช่น่ะสิ

00:11:27.103 --> 00:11:31.399 align:center
- ฉันนี่ไงที่อยู่บ้านตลอด
- แม้แต่วันหยุดคุณก็ยังไม่อยู่

00:11:31.482 --> 00:11:34.902 align:center
ฉันทำงานนะ โธ่เว้ย
คนที่ไม่เคยอยู่บ้านคือคุณต่างหาก

00:11:34.985 --> 00:11:37.488 align:center
- ตอนนี้คุณก็ดูแลแองเจิลสิ
- นั่นไม่ใช่ข้ออ้างสักหน่อย

00:11:38.197 --> 00:11:40.157 align:center
รู้ไหม แบบนั้นแหละจะดีต่อตัวลูกเอง

00:11:40.241 --> 00:11:44.203 align:center
พาลูกไปเซบูกับคุณสิ ให้ลูกได้เริ่มชีวิตใหม่

00:11:44.286 --> 00:11:46.247 align:center
จะได้มีเพื่อนใหม่ๆ

00:11:46.330 --> 00:11:50.584 align:center
ลูกไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่หรอก
ฉันไม่มีอะไรจะให้ลูกอีกแล้ว

00:11:50.668 --> 00:11:52.837 align:center
ฉันให้ลูกไปมากพอแล้ว

00:11:53.421 --> 00:11:55.756 align:center
ฉันทนมามากพอแล้ว

00:11:55.840 --> 00:11:58.175 align:center
ฉันพอกันทีกับแองเจิล พอกันทีกับคุณ

00:11:58.259 --> 00:11:59.969 align:center
พอกันทีกับชีวิตแบบนี้

00:12:00.803 --> 00:12:02.430 align:center
ถึงตาคุณแล้ว ไปทำหน้าที่ของตัวเองซะ

00:12:02.513 --> 00:12:03.806 align:center
ให้ตายเถอะ

00:12:04.723 --> 00:12:06.100 align:center
ฉันพอแล้ว

00:12:11.981 --> 00:12:17.027 align:center
(โรเจอร์)

00:12:49.602 --> 00:12:53.189 align:center
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้
ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ

00:13:15.628 --> 00:13:17.630 align:center
อยู่ไหนเนี่ย ทำไมไม่รับสาย

00:13:17.713 --> 00:13:21.300 align:center
อยู่กับแม่น่ะ ไปช้อปปิ้งแล้วก็กินข้าวข้างนอกมา

00:13:21.383 --> 00:13:23.093 align:center
แล้วทำไมไม่ส่งข้อความบอกกันบ้าง

00:13:23.177 --> 00:13:24.595 align:center
แบตหมดน่ะสิ

00:13:24.678 --> 00:13:27.348 align:center
แบตหมด แล้วทำไมตอนนี้ส่งข้อความได้ล่ะ

00:13:27.431 --> 00:13:29.099 align:center
พูดมั่วๆ นี่

00:13:29.183 --> 00:13:32.186 align:center
ก็ฉันพยายามเปิดเครื่องตอบเธอนี่ไง

00:13:32.269 --> 00:13:35.105 align:center
ทีงี้มาทำเป็นหงุดหงิดใส่
ทั้งที่เรามีเวลาคุยกันแค่ตอนนี้เนี่ยนะ

00:13:35.189 --> 00:13:37.233 align:center
ฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอแท้ๆ

00:13:37.316 --> 00:13:38.901 align:center
ช่างมันเถอะ

00:13:49.078 --> 00:13:52.623 align:center
- ได้อะไรมาบ้างอ่ะ
- ทำไมของฉันได้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย

00:13:54.583 --> 00:13:56.835 align:center
- ฉันแกะของฉันไม่ได้อะ
- ฉันได้เสื้อสายเดี่ยวแหละ

00:13:56.919 --> 00:13:58.337 align:center
แกะดูสิ เร็วเข้า

00:13:58.420 --> 00:14:01.507 align:center
- แกะให้หน่อย ช่วยหน่อย
- ไหนดูซิ

00:14:02.383 --> 00:14:04.552 align:center
ตื่นเต้นใหญ่เลยนะ

00:14:04.635 --> 00:14:05.678 align:center
เดี๋ยว อันนี้ของใครอะ

00:14:10.057 --> 00:14:13.102 align:center
อันนี้ต้องเป็นของฉันสิ เอาของฉันไปเลย

00:14:31.829 --> 00:14:33.122 align:center
คอนชา

00:14:33.956 --> 00:14:36.125 align:center
แองเจิลจะมาอยู่ที่นี่กับเราสักพักนะ

00:14:36.709 --> 00:14:37.543 align:center
อ้าว

00:14:38.586 --> 00:14:39.795 align:center
เกิดอะไรขึ้นเหรอ

00:14:41.380 --> 00:14:42.673 align:center
ให้หนูอยู่ที่นี่นะคุณยาย

00:14:43.841 --> 00:14:45.009 align:center
ได้สิจ๊ะ

00:14:45.092 --> 00:14:46.719 align:center
ห้องเดิมของหนูนั่นแหละ

00:14:46.802 --> 00:14:48.220 align:center
ขนกระเป๋าขึ้นไปเลยไป

00:14:48.304 --> 00:14:49.179 align:center
คะ

00:14:50.472 --> 00:14:53.517 align:center
ยายบอกให้ขนของขึ้นไปบนห้อง

00:14:53.601 --> 00:14:54.560 align:center
ได้ค่ะ

00:14:55.144 --> 00:14:58.522 align:center
แล้วเรื่องที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างล่ะ

00:14:59.064 --> 00:15:00.232 align:center
เรียบร้อยดีค่ะ

00:15:04.320 --> 00:15:07.740 align:center
เอาละ ขนของขึ้นไปข้างบนเถอะ

00:15:13.954 --> 00:15:18.876 align:center
นี่คือบ้านคุณยายของฉันเอง เดี๋ยวฉันพาเดินชมนะ

00:15:18.959 --> 00:15:20.669 align:center
นี่ ดูนี่สิ

00:15:20.753 --> 00:15:25.007 align:center
รูปวาดเทวดาอีกแล้ว แล้วก็นักบุญอะไรสักอย่าง

00:15:25.591 --> 00:15:27.801 align:center
ดูนี่สิ น่ารักมาก

00:15:28.344 --> 00:15:29.803 align:center
ยังใช้ได้อยู่ไหมเนี่ย

00:15:30.304 --> 00:15:32.181 align:center
ฮัลโหล

00:15:33.015 --> 00:15:36.769 align:center
ส่วนนี่คือรูปวาดคุณยายสุดที่รักของฉันเอง

00:15:36.852 --> 00:15:38.437 align:center
หวัดดีค่ะคุณยาย

00:15:38.520 --> 00:15:39.855 align:center
หวัดดี

00:15:39.939 --> 00:15:43.317 align:center
แล้วก็ตรงนี้… รูปครอบครัว

00:15:43.400 --> 00:15:44.902 align:center
นี่แม่ฉันเอง

00:15:44.985 --> 00:15:47.488 align:center
สวยมาก เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ เลย

00:15:47.571 --> 00:15:50.032 align:center
เราหน้าเหมือนกันใช่ไหมล่ะ สวยเหมือนกัน

00:15:50.115 --> 00:15:51.575 align:center
นี่ฉันเอง

00:15:52.242 --> 00:15:53.452 align:center
ดูสิ

00:15:55.704 --> 00:16:01.168 align:center
เพอร์เฟกต์สุดๆ ไปเลยเนอะ

00:16:01.251 --> 00:16:03.837 align:center
คุณยายของฉันสวยมากเลยนะ

00:16:06.340 --> 00:16:09.093 align:center
เห็นไหมล่ะว่าฉันได้ความสวยมาจากใคร

00:16:09.176 --> 00:16:10.594 align:center
นี่อะไรเนี่ย

00:16:11.887 --> 00:16:14.682 align:center
ยังใช้ได้ไหม

00:16:16.725 --> 00:16:18.686 align:center
เค้าใช้กันยังไง

00:16:19.269 --> 00:16:20.646 align:center
ช่างเถอะ เดี๋ยวพัง

00:16:20.729 --> 00:16:23.774 align:center
ทางนี้เดินกลับไปห้องนั่งเล่นนะ

00:16:24.525 --> 00:16:25.818 align:center
นั่นไง

00:16:25.901 --> 00:16:29.697 align:center
เห็นไหมล่ะว่าบ้านคุณยายใหญ่ขนาดไหน โอ๊ยตาย

00:16:31.365 --> 00:16:33.200 align:center
หวัดดี

00:16:33.283 --> 00:16:34.785 align:center
หวัดดีทุกคน

00:16:34.868 --> 00:16:37.246 align:center
ก็ประมาณนี้แหละ บ้านคุณยายของฉัน

00:16:37.329 --> 00:16:40.082 align:center
ขอบคุณที่รับชมนะคะ อย่าลืมกดติดตามด้วยนะ

00:16:40.165 --> 00:16:41.917 align:center
ห้ามดราม่านะ โอเคไหม

00:16:42.001 --> 00:16:43.335 align:center
บาย

00:16:49.299 --> 00:16:53.429 align:center
ช่วยยายจับสักตัวสิ เดี๋ยวเราจะทำซุปไก่กินกัน

00:16:54.805 --> 00:16:56.890 align:center
- ได้ค่ะ
- ไปเลย

00:16:57.725 --> 00:17:00.477 align:center
เลือกตัวอ้วนๆ นะ

00:17:02.146 --> 00:17:02.980 align:center
เดี๋ยวก่อน

00:17:03.063 --> 00:17:04.314 align:center
ตรงหางน่ะ

00:17:08.610 --> 00:17:13.073 align:center
เดี๋ยวก่อน ให้มันนิ่งๆ แป๊บนึง รอเดี๋ยว

00:17:14.158 --> 00:17:15.534 align:center
เดี๋ยวมันอึใส่หนู

00:17:15.617 --> 00:17:16.994 align:center
รอก่อน

00:17:17.077 --> 00:17:18.620 align:center
นิ่งไว้

00:17:18.704 --> 00:17:20.122 align:center
นี่หมาน้อย

00:17:20.205 --> 00:17:22.416 align:center
เป็นเด็กดีสิ เดี๋ยวก่อน

00:17:22.499 --> 00:17:24.418 align:center
- เดี๋ยวนะๆ
- ส่งมาให้ยายมา

00:17:25.044 --> 00:17:28.589 align:center
- ในที่สุด หนูจับได้แล้ว
- เห็นไหมล่ะ

00:17:28.672 --> 00:17:30.257 align:center
จับได้แล้ว

00:17:30.340 --> 00:17:32.342 align:center
ทีนี้ก็รู้วิธีจับแล้วใช่ไหม

00:17:32.426 --> 00:17:35.929 align:center
คุณยายจะดูแลพวกมันไปทำไม
ในเมื่อยังไงก็จะเอามากินอยู่ดี

00:17:36.013 --> 00:17:41.226 align:center
หน้าที่ของพวกมันคือการหล่อเลี้ยงชีวิตเรา

00:17:42.478 --> 00:17:48.358 align:center
นี่ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวหรอกนะ
แต่คือวัฏจักรของชีวิตน่ะ

00:17:48.442 --> 00:17:51.153 align:center
คุณยายนีนาย อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วคะ

00:17:55.657 --> 00:17:57.534 align:center
นานมากแล้วล่ะ

00:17:57.618 --> 00:18:03.040 align:center
คิดดูสิ ยายเลี้ยงคุณยายของหนูมานะ

00:18:06.502 --> 00:18:08.670 align:center
แล้วก็เลี้ยงแม่ของหนูด้วย

00:18:09.421 --> 00:18:11.548 align:center
ตอนหนูเกิด

00:18:12.257 --> 00:18:14.718 align:center
ยายก็เป็นคนเลี้ยงหนูเหมือนกันนะ

00:18:16.011 --> 00:18:17.387 align:center
รู้หรือเปล่าเนี่ย

00:18:17.888 --> 00:18:22.351 align:center
แต่เลี้ยงแค่สามปีนะ

00:18:22.935 --> 00:18:25.854 align:center
เพราะครอบครัวหนูย้ายบ้านไปก่อน

00:18:30.692 --> 00:18:32.569 align:center
คุณตาเสียตอนไหนเหรอคะ

00:18:34.988 --> 00:18:37.866 align:center
- ว่าไงนะ
- คุณตาเสียตอนไหนเหรอคะ

00:18:38.659 --> 00:18:41.495 align:center
ตอนนั้นหนู…

00:18:42.371 --> 00:18:46.792 align:center
หนูน่าจะอายุประมาณห้าขวบ ตอนที่เขาเสีย

00:18:48.168 --> 00:18:49.378 align:center
คุณตาเสียเพราะอะไรคะ

00:18:50.212 --> 00:18:54.466 align:center
เขาน่ะชอบกิน…

00:18:55.717 --> 00:18:59.054 align:center
อาหารไม่ดีต่อสุขภาพน่ะ

00:18:59.138 --> 00:19:03.016 align:center
เขาชอบกินหมูตุ๋นกับหมูย่าง

00:19:03.100 --> 00:19:05.686 align:center
สุดท้ายก็หัวใจวาย

00:19:05.769 --> 00:19:10.899 align:center
เพราะงั้นเลิกกินของไม่มีประโยชน์
ได้แล้ว มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ

00:19:11.650 --> 00:19:15.612 align:center
ยายถึงได้ทำแต่เมนูผัก
ให้คุณยายของเรากินตลอดไง

00:19:15.696 --> 00:19:19.533 align:center
แบบนี้ดีต่อสุขภาพนะ

00:19:20.617 --> 00:19:24.079 align:center
ที่บ้านหนูไม่มีแบบนี้หรอกค่ะเพราะแม่ไม่เคยทำเลย

00:19:29.376 --> 00:19:30.836 align:center
เดี๋ยวหนูเปิดให้

00:19:35.841 --> 00:19:38.385 align:center
ทำไมเปิดประตูรั้วทิ้งไว้ล่ะ

00:19:39.469 --> 00:19:40.679 align:center
นี่ แองเจิล

00:19:41.346 --> 00:19:44.516 align:center
มาอยู่ที่นี่ก็ไม่บอกแม่สักคำ

00:19:44.600 --> 00:19:46.602 align:center
ถ้าแม่ไม่เห็นโพสต์ของลูก

00:19:46.685 --> 00:19:49.313 align:center
แม่ก็คงไม่รู้หรอกนะว่าลูกมาอยู่กับคุณยาย

00:19:50.063 --> 00:19:51.398 align:center
หนูแค่มาเยี่ยมคุณยายค่ะ

00:19:51.481 --> 00:19:54.651 align:center
บอกแม่หน่อยก็ได้นี่ลูก แม่อนุญาตให้มาอยู่แล้ว

00:19:55.360 --> 00:19:58.739 align:center
แม่ไม่มีกะจิตกะใจจะดูแลลูกค้าเลยนะ
เพราะมัวแต่เป็นห่วงลูกเนี่ย

00:19:58.822 --> 00:20:03.118 align:center
วันนี้แม่ต้องยกเลิกประชุมช่วงเช้าเพื่อมาที่นี่นะ

00:20:03.202 --> 00:20:04.786 align:center
เพื่อมาดูว่าลูกเป็นยังไง

00:20:05.579 --> 00:20:07.289 align:center
แองเจิล เกิดอะไรขึ้นลูก

00:20:07.372 --> 00:20:10.751 align:center
- เอาข้าวไหมจ๊ะ
- ค่ะ นิดเดียวพอค่ะ

00:20:11.919 --> 00:20:15.422 align:center
- กินอีกหน่อยสิ
- ช่วงนี้หนูไม่ค่อยกินข้าวเท่าไร

00:20:17.549 --> 00:20:18.759 align:center
นี่จ้ะ แองเจิล

00:20:20.135 --> 00:20:21.261 align:center
นี่ ลองนี่สิ

00:20:21.345 --> 00:20:22.971 align:center
- ยายนีนาย
- นี่จ้ะ

00:20:23.055 --> 00:20:25.182 align:center
กินซุปไก่นี่หน่อยสิ

00:20:25.265 --> 00:20:29.311 align:center
- น่ากินจังเลย
- กินตอนร้อนๆ นะ นี่จ้ะ

00:20:30.062 --> 00:20:32.022 align:center
ทั้งอร่อยทั้งมีประโยชน์

00:20:32.522 --> 00:20:34.066 align:center
นี่ กลอเรีย

00:20:34.149 --> 00:20:36.610 align:center
แองเจิลบอกว่าเธอไม่ทำผักให้ลูกกิน

00:20:36.693 --> 00:20:37.986 align:center
แบบนั้นไม่ดีนะ

00:20:38.070 --> 00:20:40.239 align:center
ยัยนี่ไม่ยอมกินผักเองต่างหาก

00:20:40.322 --> 00:20:43.116 align:center
แองเจิล กินผักด้วยนะ
ได้ยินที่ยายนีนายพูดแล้วใช่ไหม

00:20:43.200 --> 00:20:44.660 align:center
- บังคับให้ลูกกินผักด้วยนะ
- ยายนีนาย

00:20:44.743 --> 00:20:46.745 align:center
ยายนีนาย นั่งลงเถอะค่ะ

00:20:46.828 --> 00:20:50.040 align:center
- มากินข้าวด้วยกันก่อน
- เดี๋ยวก่อน ยายต้องไปล้างครัว

00:20:50.123 --> 00:20:51.500 align:center
กินกันไปก่อนเลย

00:20:52.251 --> 00:20:54.002 align:center
ตักซุปให้ยายหน่อยสิลูก

00:20:54.503 --> 00:20:55.504 align:center
แองเจิล

00:20:59.758 --> 00:21:03.428 align:center
ต้องอร่อยแน่นอน กลอเรีย เคยทำซุปไก่บ้างไหม

00:21:03.512 --> 00:21:07.891 align:center
หนูไม่ค่อยได้ทำกับข้าวหรอกค่ะ
เพราะมัวแต่ทำงานตลอด

00:21:08.433 --> 00:21:10.727 align:center
ยัยคนนี้เลยกินแต่ของสำเร็จรูป

00:21:11.228 --> 00:21:15.983 align:center
ลูกควรหัดทำกับข้าวไว้นะ
อยู่ที่นี่ก็ให้ยายนีนายช่วยสอนสิ

00:21:16.066 --> 00:21:20.404 align:center
ยายนีนาย ขอบคุณที่ทำอาหารนะ อร่อยมากเลย

00:21:21.029 --> 00:21:22.447 align:center
รสชาติกำลังดีเลย

00:21:27.494 --> 00:21:31.498 align:center
กลอเรีย แล้วอสังหาฯ ของ
โซลาร์ เวนเจอร์ส ขายได้บ้างหรือยัง

00:21:32.541 --> 00:21:35.627 align:center
ขายได้หลังนึงค่ะ

00:21:36.878 --> 00:21:39.172 align:center
- หลังเดียวเองเหรอ
- แต่เป็นลูกค้ารายใหญ่นะคะ

00:21:39.256 --> 00:21:40.299 align:center
หลังเดียวเนี่ยนะ

00:21:40.382 --> 00:21:44.052 align:center
พวกที่ดินในตาไกไตกำลังเป็นที่ต้องการจะตาย

00:21:45.012 --> 00:21:50.142 align:center
ก็มีลูกค้าอีกหลายราย

00:21:50.225 --> 00:21:52.477 align:center
ที่กำลังต่อรองกันอยู่ค่ะ

00:21:53.061 --> 00:21:57.149 align:center
อสังหาฯ พวกนั้นดีมากก็จริง
แต่ราคาก็สูงมากเหมือนกันนะคะแม่

00:21:57.941 --> 00:22:00.902 align:center
ลูกค้าก็ต้องคิดหนักหน่อย แต่หนูมั่นใจว่า…

00:22:01.695 --> 00:22:03.071 align:center
สุดท้ายพวกเขาจะตัดสินใจซื้อค่ะ

00:22:03.155 --> 00:22:07.367 align:center
- เดี๋ยวหนูก็ปิดการขายได้
- ขายมาตั้งนานแล้วนะ

00:22:07.451 --> 00:22:11.038 align:center
จะเป็นนายหน้าตัวท็อปได้ยังไง
ถ้าขายไม่ได้มากกว่านี้

00:22:17.419 --> 00:22:21.173 align:center
แล้วเรย์มอนด์ล่ะ งานเป็นยังไงบ้าง

00:22:25.010 --> 00:22:27.095 align:center
เขาโฟกัสกับงานที่เซบูค่ะ

00:22:27.179 --> 00:22:32.100 align:center
เห็นว่าเปิดธุรกิจที่นั่นด้วย อาจจะปักหลักยาวเลย

00:22:32.184 --> 00:22:33.393 align:center
ก็ดีแล้ว

00:22:36.021 --> 00:22:36.855 align:center
แม่คะ

00:22:38.356 --> 00:22:40.400 align:center
คุณยาย เป็นอะไรไปคะ

00:22:40.484 --> 00:22:42.360 align:center
- แม่
- เกิดอะไรขึ้นคะ

00:22:42.444 --> 00:22:44.154 align:center
แม่

00:22:44.738 --> 00:22:45.655 align:center
แม่เป็นอะไรไปคะเนี่ย

00:22:45.739 --> 00:22:46.865 align:center
แม่

00:22:46.948 --> 00:22:48.283 align:center
- ยายนีนาย
- แม่เจ็บ

00:22:49.284 --> 00:22:50.535 align:center
ยายนีนาย

00:22:50.619 --> 00:22:54.206 align:center
ยายนีนาย เอายาของแม่มาทีค่ะ

00:22:54.831 --> 00:22:56.041 align:center
แม่

00:22:56.625 --> 00:22:57.834 align:center
เข้าห้องกันก่อนค่ะแม่

00:22:58.376 --> 00:22:59.377 align:center
เจ็บเหลือเกิน

00:22:59.461 --> 00:23:01.755 align:center
- ยายนีนาย
- ยายนีนาย เอายามาเร็ว

00:23:01.838 --> 00:23:03.465 align:center
- ขอยาหน่อยค่ะ
- เจ็บ

00:23:03.548 --> 00:23:06.343 align:center
มาค่ะ นอนลงก่อนนะแม่

00:23:11.264 --> 00:23:12.432 align:center
แม่

00:23:13.183 --> 00:23:15.852 align:center
ยาออกฤทธิ์หรือยังคะ ยังเจ็บอยู่ไหม

00:23:25.153 --> 00:23:26.279 align:center
แม่คะ

00:23:27.072 --> 00:23:28.323 align:center
คุณยายป่วยเป็นอะไรเหรอคะ

00:23:34.454 --> 00:23:35.997 align:center
ยายเขาเป็นมะเร็งน่ะลูก

00:23:39.918 --> 00:23:41.503 align:center
มะเร็งตับอ่อน

00:23:44.714 --> 00:23:46.007 align:center
ยายจะหายไหมคะ

00:23:51.179 --> 00:23:53.390 align:center
หมอบอกว่ายายเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือน

00:23:56.143 --> 00:23:57.352 align:center
แม่ต้องไปแล้วนะ

00:23:58.228 --> 00:23:59.604 align:center
แม่คะ หนูจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพักนะ

00:24:01.481 --> 00:24:02.732 align:center
ตามใจลูกแล้วกัน

00:24:05.443 --> 00:24:07.028 align:center
ฝากดูแลยายด้วยล่ะ เข้าใจไหม

00:24:11.992 --> 00:24:13.160 align:center
แม่ไปละ

00:24:30.302 --> 00:24:33.054 align:center
(โรเจอร์)

00:24:48.278 --> 00:24:50.280 align:center
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้

00:24:50.363 --> 00:24:52.240 align:center
กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ

00:25:21.978 --> 00:25:23.230 align:center
ฮัลโหล

00:25:24.189 --> 00:25:25.273 align:center
แม่คะ…

00:25:27.108 --> 00:25:28.818 align:center
หนูจะยังไม่เรียนซัมเมอร์นะคะ

00:25:29.486 --> 00:25:31.446 align:center
หนูจะอยู่ที่นี่คอยดูแลคุณยายค่ะ

00:25:31.988 --> 00:25:34.491 align:center
อืม ฝากดูแลยายด้วยแล้วกัน

00:25:34.574 --> 00:25:37.577 align:center
เดี๋ยวแม่กับพอลจะไปบาเกียวกันน่ะ

00:25:42.207 --> 00:25:43.583 align:center
โอเค บายค่ะ

00:26:17.450 --> 00:26:21.204 align:center
สายลมยามค่ำคืนหมุนวนบนฟากฟ้าและขับขาน

00:26:22.289 --> 00:26:25.125 align:center
ค่ำคืนนี้ ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด

00:26:26.126 --> 00:26:27.544 align:center
ฉันเคยรักเธอ

00:26:28.628 --> 00:26:30.714 align:center
และบางครั้ง เธอก็เคยรักฉันเช่นกัน

00:26:33.508 --> 00:26:35.760 align:center
ในค่ำคืนเช่นนี้

00:26:37.304 --> 00:26:39.431 align:center
ฉันเคยโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน

00:26:40.974 --> 00:26:44.894 align:center
พรมจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใต้ผืนฟ้าอันกว้างใหญ่นี้

00:26:44.978 --> 00:26:46.229 align:center
เธอเคยรักฉัน

00:26:48.064 --> 00:26:50.692 align:center
และบางครั้ง ฉันก็เคยรักเธอเช่นกัน

00:26:52.485 --> 00:26:56.948 align:center
จะอดใจไม่ให้หลงรักดวงตา
นิ่งสงบอันงดงามคู่นั้นได้อย่างไร

00:26:57.490 --> 00:27:02.412 align:center
ฉันเคยโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
พรมจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

00:27:03.371 --> 00:27:05.332 align:center
ใต้ผืนฟ้าอันกว้างใหญ่นี้

00:27:08.335 --> 00:27:14.174 align:center
ฉันเคยรักเธอ และบางครั้ง
เธอก็เคยรักฉันเช่นกัน

00:27:16.509 --> 00:27:20.764 align:center
จะอดใจไม่ให้หลงรักดวงตา
นิ่งสงบอันงดงามคู่นั้นได้อย่างไร

00:27:24.351 --> 00:27:26.853 align:center
ค่ำคืนนี้ ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด

00:27:28.021 --> 00:27:30.565 align:center
เมื่อคิดว่าฉันไม่มีเธออีกแล้ว

00:27:31.107 --> 00:27:33.777 align:center
เมื่อรับรู้ว่าฉันได้สูญเสียเธอไป

00:27:33.860 --> 00:27:35.403 align:center
คุณยายคุยกับใครอยู่เหรอคะ

00:27:39.783 --> 00:27:40.867 align:center
เปล่าหรอกลูก

00:27:44.704 --> 00:27:47.082 align:center
ทำไมยังไม่นอนอีกฮะ ดึกมากแล้วนะ

00:27:48.375 --> 00:27:49.709 align:center
ไปนอนกันเถอะ

00:27:50.835 --> 00:27:52.003 align:center
มาสิ

00:28:43.805 --> 00:28:45.515 align:center
คุณยายกำลังทำอะไรอยู่คะ

00:28:47.434 --> 00:28:48.768 align:center
โอ๊ะ ไม่มีอะไรหรอก

00:28:49.519 --> 00:28:50.854 align:center
ยายแค่ดูชุดไปงานพรอมของยายอยู่น่ะ

00:28:52.939 --> 00:28:54.315 align:center
นี่ไง มีอีกชุดด้วยนะ

00:28:54.399 --> 00:28:55.316 align:center
ชุดนี้แหละ

00:28:56.609 --> 00:28:58.111 align:center
ชุดพรอมของยายสมัยก่อน

00:28:58.194 --> 00:28:59.654 align:center
ไหนลองเอามาทาบตัวซิ

00:29:00.196 --> 00:29:01.364 align:center
ว้าว

00:29:01.448 --> 00:29:03.324 align:center
- ท่าทางจะพอดีตัวหนูเลยนะ
- คุณยายคะ

00:29:03.408 --> 00:29:06.077 align:center
หันหลังหน่อยสิ ยายว่าเหมาะกับหนูแน่ๆ

00:29:07.036 --> 00:29:08.955 align:center
ดูสวยมากเลย

00:29:09.622 --> 00:29:11.416 align:center
น่าจะใส่ได้พอดีเลยนะ

00:29:11.499 --> 00:29:14.377 align:center
แองเจิล ลองใส่ดูหน่อยสิ

00:29:14.461 --> 00:29:17.213 align:center
- อะไรนะคะ
- ยายอยากเห็นหนูใส่ชุดนี้จ้ะ

00:29:19.090 --> 00:29:21.468 align:center
ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูไปลองที่ห้องนะคุณยาย

00:29:23.219 --> 00:29:24.721 align:center
ค่า ขอบคุณค่ะ ฝันดีค่ะ

00:29:25.305 --> 00:29:26.598 align:center
ฝันดีจ้ะ

00:30:39.879 --> 00:30:43.091 align:center
(คุณยายของเธอน่ารักจัง
คิดถึงคุณยายของฉันเลย)

00:30:43.174 --> 00:30:47.220 align:center
อย่างไรก็ตาม มีการรับรอง
ว่าประชาชนของเราจะได้รับการดูแล

00:30:47.303 --> 00:30:50.723 align:center
ท่านประธานาธิบดี
รับประกันว่ารัฐบาลจะช่วยเหลือ

00:30:50.807 --> 00:30:53.935 align:center
ครอบครัวที่ได้รับผลกระทบทั้งหมด
โดยเฉพาะผู้ที่ต้องสูญเสียบ้านเรือน

00:30:54.018 --> 00:30:56.938 align:center
จากอุทกภัยร้ายแรงครั้งนี้

00:30:59.357 --> 00:31:03.444 align:center
เด็กหญิงวัยสิบขวบช่วยชีวิต
แมวที่กำลังจมน้ำในเหตุอุทกภัย

00:31:04.445 --> 00:31:08.449 align:center
ท่ามกลางกระแสน้ำท่วมสูงมิดเอว
ในบารังไกซานอิสิโดร

00:31:09.450 --> 00:31:13.663 align:center
เด็กหญิงวัยสิบขวบชื่อแอนนา
กลายเป็นฮีโร่เมื่อยอมเสี่ยงชีวิตตัวเอง

00:31:13.746 --> 00:31:15.874 align:center
เพื่อช่วยแมวที่กำลังจะจมน้ำ

00:31:15.957 --> 00:31:16.916 align:center
(หย่อมความกดอากาศต่ำ
กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ภูมิภาค)

00:31:17.000 --> 00:31:18.209 align:center
ขณะเกาะเชือกเอาไว้

00:31:20.253 --> 00:31:21.254 align:center
คุณยายคะ

00:31:28.344 --> 00:31:29.304 align:center
คุณยาย

00:32:06.341 --> 00:32:09.052 align:center
(แคทเธอรีน เดอ เลออน)

00:32:16.309 --> 00:32:20.980 align:center
(ถึงคอนชา ค่ำคืนนี้
ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด)

00:32:21.064 --> 00:32:24.901 align:center
(ถึง แคทเธอรีน)

00:33:08.027 --> 00:33:14.659 align:center
(แคทเธอรีนที่รัก
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะได้อ่านสิ่งนี้ไหม)

00:34:11.299 --> 00:34:12.300 align:center
คุณยาย…

00:34:14.802 --> 00:34:16.012 align:center
แคทเธอรีนคือใครเหรอคะ

00:34:44.832 --> 00:34:47.126 align:center
คุณยาย ให้หนูช่วยอะไรไหมคะ

00:34:47.210 --> 00:34:48.252 align:center
เอาสิ ได้เลย

00:34:58.096 --> 00:35:00.431 align:center
คุณยายเจอแคทเธอรีนได้ยังไงเหรอคะ

00:35:08.231 --> 00:35:10.608 align:center
แคทเธอรีนเคยเป็นครูสมัยมัธยมของยาย

00:35:12.819 --> 00:35:16.823 align:center
แต่เรามาสนิทกันเพราะกิจกรรมปลูกต้นไม้น่ะ

00:35:16.906 --> 00:35:18.908 align:center
เธอชอบต้นไม้เหมือนกัน

00:35:23.037 --> 00:35:25.331 align:center
ตอนนั้นชีวิตของยายมีแค่บ้านกับโรงเรียน

00:35:26.249 --> 00:35:30.795 align:center
ยายอาจเป็นนักเรียนคนเดียวในโรงเรียนมั้ง
ที่ตื่นเต้นอยากไปเรียนทุกวัน

00:35:30.878 --> 00:35:33.005 align:center
เพราะจะได้เจอเธอ

00:35:33.089 --> 00:35:34.549 align:center
แคทเธอรีน

00:35:39.846 --> 00:35:41.764 align:center
เธออยู่ตัวคนเดียว

00:35:43.182 --> 00:35:48.146 align:center
เป็นลูกบุญธรรม แต่ก็ถูกรัก
และดูแลเหมือนคนในครอบครัวนะ

00:35:50.731 --> 00:35:52.567 align:center
เธอเป็นเหมือนพี่สาวของยาย

00:35:53.818 --> 00:35:55.319 align:center
เป็นยิ่งกว่าพี่สาวซะอีก

00:35:57.363 --> 00:35:59.407 align:center
เวลาอยู่กับเธอ ยายเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่

00:36:01.033 --> 00:36:03.202 align:center
เธอคอยนำทางชีวิตให้กับยาย

00:36:08.416 --> 00:36:13.171 align:center
นั่นคือช่วงเวลาที่ยายมีความสุขที่สุดในชีวิตเลยล่ะ

00:36:14.213 --> 00:36:17.258 align:center
ช่วงวันเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน

00:36:31.939 --> 00:36:33.316 align:center
แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นคะ

00:36:37.570 --> 00:36:39.947 align:center
คุณตาทวดย้ายยายไปเรียนที่โรงเรียนอื่นน่ะ

00:36:40.740 --> 00:36:42.158 align:center
ก่อนที่ยายจะเรียนจบซะอีก

00:36:43.618 --> 00:36:46.495 align:center
ท่านไม่อยากให้ยายสนิทกับเธอ

00:36:48.080 --> 00:36:50.333 align:center
ท่านบอกว่าเธอทำให้ยายเสียการเรียน

00:37:02.678 --> 00:37:05.181 align:center
คุณยายคะ อยากให้หนูช่วย
ตามหาแคทเธอรีนไหมคะ

00:37:21.989 --> 00:37:23.241 align:center
เฮ้ย ไปกันเถอะ

00:37:24.575 --> 00:37:26.410 align:center
- เร็วสิพวก
- แป๊บนึง ขอเล่นตานี้ให้จบก่อน

00:37:26.494 --> 00:37:27.745 align:center
ไม่ต้องเล่นแล้ว

00:37:27.828 --> 00:37:29.163 align:center
ทำไมต้องมาเล่นตรงนี้ด้วยเนี่ย

00:37:29.247 --> 00:37:30.998 align:center
ก็ไวไฟที่บ้านโดนตัดอ่ะ

00:37:31.916 --> 00:37:35.378 align:center
โรเจอร์ เรื่องที่ฉันเคยบอกเธอ
ช่วยขับรถพาฉันไปที่ๆ หนึ่งได้ไหม

00:37:36.254 --> 00:37:39.423 align:center
ขอแบบนี้ลำบากนะ ฉันต้องยืมรถแม่มา

00:37:40.049 --> 00:37:42.093 align:center
แล้วฉันก็มีแค่ใบขับขี่ชั่วคราว

00:37:46.681 --> 00:37:47.556 align:center
ไหน

00:37:48.182 --> 00:37:50.559 align:center
ใกล้จะเสร็จแล้วเนี่ย

00:37:53.229 --> 00:37:55.773 align:center
ฉันขับให้ก็ได้ แต่เราต้องรีบกลับทันทีเลยนะ

00:38:00.111 --> 00:38:04.448 align:center
ขี้กังวลจริง ทำไมล่ะ ฉันไม่ใช่แฟนเธอเหรอ

00:38:04.949 --> 00:38:09.453 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันขอให้เธอช่วย
ทีฉันยังเลี้ยงเธอออกจะบ่อย

00:38:15.167 --> 00:38:18.087 align:center
ก็จริง แต่เราต้องรีบกลับกันจริงๆ นะ
เพราะเดี๋ยวแม่ฉันจะโกรธเอา

00:38:18.170 --> 00:38:20.673 align:center
แม่ต้องใช้รถคันนี้ส่งของ

00:38:34.562 --> 00:38:38.357 align:center
ต่อให้ฉันจะหลงทาง

00:38:38.441 --> 00:38:43.154 align:center
ฉันก็จะหาทางกลับไปหาเธอจนเจอ

00:38:44.613 --> 00:38:47.408 align:center
เธอคือจุดหมายปลายทางของฉัน

00:38:48.701 --> 00:38:55.166 align:center
แม้แสงจะเลือนราง
แต่เธอก็ยังคงเป็นแสงสว่างของฉัน

00:38:55.249 --> 00:39:01.422 align:center
โอ โอ โอ้ โอะ โอ

00:39:01.505 --> 00:39:07.219 align:center
ทำไมฉันโหยหาการเต้นรำของเธอนักนะ
ทำไมต้องเป็นเธอเสมอเลย

00:39:09.680 --> 00:39:15.061 align:center
ฉันจะไม่ปล่อยมือ
ฉันเป็นของเธอ เป็นของเธอเสมอ

00:39:15.853 --> 00:39:21.108 align:center
หนาวจัง มานี่สิ มาอยู่กับฉันนะ

00:39:28.199 --> 00:39:30.534 align:center
(อาคารดร.ลิเดีย เอ็ม โปรเฟตา)

00:39:46.133 --> 00:39:48.594 align:center
คุณคะ ห้องพักครูไปทางไหนคะ

00:39:48.677 --> 00:39:51.764 align:center
เก็บข้อมูลครูที่เกษียณแล้วไว้ที่ไหนเหรอคะ

00:39:53.432 --> 00:39:58.479 align:center
เดินตรงไปทางนั้นเลยครับ เดี๋ยวก็เห็นเอง

00:39:59.063 --> 00:40:00.231 align:center
โอเค ขอบคุณนะคะ

00:40:00.314 --> 00:40:01.273 align:center
ครับ

00:40:05.903 --> 00:40:07.738 align:center
ฉันมาตามหาแคทเธอรีน เดอ เลออน ค่ะ

00:40:07.822 --> 00:40:09.073 align:center
แคทเธอรีน เดอ เลออน

00:40:09.156 --> 00:40:12.284 align:center
เธอสอนอยู่ที่นี่ปีไหนครับ

00:40:13.994 --> 00:40:15.913 align:center
ปี 1974 หรือประมาณนั้นครับ

00:40:16.455 --> 00:40:17.706 align:center
ปี 1974

00:40:17.790 --> 00:40:19.375 align:center
- ฟาติมา
- คะ หัวหน้า

00:40:19.458 --> 00:40:24.422 align:center
ช่วยหาประวัติของครูแคทเธอรีน…

00:40:24.505 --> 00:40:26.340 align:center
- ได้ค่ะ
- เดอ เลออนที

00:40:26.424 --> 00:40:28.676 align:center
ปี 1974 นะ

00:40:31.387 --> 00:40:35.391 align:center
รู้ไหม ที่นี่น่ะ

00:40:35.975 --> 00:40:40.146 align:center
เหลือครูรุ่นเก่าแบบผมอยู่ไม่กี่คนหรอก

00:40:40.229 --> 00:40:44.692 align:center
ครูหลายคนย้ายไปโรงเรียนเอกชนกันหมด

00:40:44.775 --> 00:40:47.361 align:center
ที่นั่นคงมีโอกาสก้าวหน้ามากกว่าล่ะมั้ง

00:40:48.112 --> 00:40:54.660 align:center
เพราะงั้น ตอนนี้เลยไม่ค่อยเจอ
พวกครูรุ่นเก่าๆ เท่าไรแล้วล่ะ

00:40:57.580 --> 00:41:00.082 align:center
- เจอของแคทเธอรีนไหม
- เจอแล้วค่ะ นี่ค่ะประวัติของเธอ

00:41:01.333 --> 00:41:02.877 align:center
แคทเธอรีน เดอ เลออน

00:41:09.341 --> 00:41:12.511 align:center
อ้อ ผมจำได้แล้ว

00:41:13.012 --> 00:41:18.684 align:center
คาธี่ ใช่ครับ เธอเคยสอนที่นี่

00:41:20.478 --> 00:41:24.690 align:center
เดี๋ยวนะ ในนี้บอกว่าที่อยู่ของเธอคือ 827

00:41:24.773 --> 00:41:28.319 align:center
- แปดสองเจ็ด บี…
- บี…

00:41:28.944 --> 00:41:30.988 align:center
ถนนเปนญาฟรันเซีย

00:41:31.071 --> 00:41:32.615 align:center
ถนนเปนญาฟรันเซีย โอเค

00:41:32.698 --> 00:41:36.327 align:center
- บารังไกปิโอ เดล ปิลาร์
- บารังไกปิโอเหรอคะ

00:41:36.410 --> 00:41:38.037 align:center
- ใช่
- เดล ปิลาร์ โอเค

00:41:38.120 --> 00:41:39.622 align:center
- เขตปาโก มะนิลา
- เขตปาโก มะนิลา

00:41:39.705 --> 00:41:41.874 align:center
อ้อ โอเค

00:41:41.957 --> 00:41:45.044 align:center
คุณคาธี่

00:41:45.127 --> 00:41:51.342 align:center
ผมจำได้ว่าเธอเคยสอนวิชาวรรณกรรมอังกฤษที่นี่

00:41:53.802 --> 00:41:56.639 align:center
ถ้าจำไม่ผิด

00:41:57.890 --> 00:42:00.893 align:center
เธอชอบนั่งอยู่ตรงมุมนั้นน่ะ

00:42:01.393 --> 00:42:06.315 align:center
มุมโปรดของเธอเวลานั่งหาข้อมูลเลย

00:42:07.816 --> 00:42:13.364 align:center
พรมจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าใต้ผืนฟ้าอันกว้างใหญ่นี้

00:42:14.198 --> 00:42:19.370 align:center
เธอเคยรักฉัน
และบางครั้ง ฉันก็เคยรักเธอเช่นกัน

00:42:19.954 --> 00:42:25.334 align:center
จะอดใจไม่ให้หลงรักดวงตา
นิ่งสงบอันงดงามคู่นั้นได้อย่างไร

00:42:26.502 --> 00:42:30.005 align:center
ค่ำคืนนี้ ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด

00:42:31.215 --> 00:42:33.801 align:center
นี่คือห้องเรียนของแคทเธอรีน

00:42:34.426 --> 00:42:36.470 align:center
เธอเคยสอนอยู่ที่นี่แหละครับ

00:42:36.554 --> 00:42:38.430 align:center
แต่ฉันได้สูญเสียเธอไปแล้ว

00:42:40.724 --> 00:42:46.480 align:center
ยิ่งได้ยินเสียงค่ำคืนอันเวิ้งว้าง
ก็ยิ่งอ้างว้างจับใจเมื่อไม่มีเธอ

00:42:49.400 --> 00:42:54.989 align:center
บทกวีหยาดหยดสู่วิญญาณ
ดั่งน้ำค้างหยาดพรมสู่ผืนหญ้า

00:42:56.156 --> 00:43:00.077 align:center
จะสำคัญอะไรเล่า
ในเมื่อความรักของฉันไม่อาจเหนี่ยวรั้งเธอไว้ได้

00:43:22.516 --> 00:43:26.186 align:center
ทำไมต้องตามหาเธอด้วยล่ะ
พวกเขาเป็นแค่เพื่อนกันนี่

00:43:27.021 --> 00:43:29.315 align:center
พวกเขาเป็นมากกว่าเพื่อน

00:43:29.857 --> 00:43:31.817 align:center
มากกว่าเพื่อนงั้นเหรอ

00:43:31.900 --> 00:43:34.236 align:center
หมายความว่าไงอะ
เป็นคนรักกันอะไรแบบนี้เหรอ

00:43:34.945 --> 00:43:36.113 align:center
เรอะ

00:43:39.325 --> 00:43:42.828 align:center
พวกเขาผูกพันลึกซึ้งกันมากตั้งแต่ยังเด็ก

00:43:42.911 --> 00:43:44.496 align:center
ไม่เหมือนเธอหรอก ตื้นเขินจะตาย

00:43:44.580 --> 00:43:45.456 align:center
ฮะ

00:43:46.915 --> 00:43:47.958 align:center
โอ๊ย

00:43:48.042 --> 00:43:49.418 align:center
ไอ้เวร

00:43:49.501 --> 00:43:50.628 align:center
อุ๊ย

00:43:50.711 --> 00:43:52.004 align:center
- โง่รึเปล่าวะ
- เฮ้ยๆ…

00:43:52.087 --> 00:43:53.547 align:center
มองทางบ้างสิวะ

00:43:53.631 --> 00:43:56.884 align:center
- โรเจอร์ พอแล้ว หยุดเถอะ
- หัดใช้ตาซะบ้าง ไอ้โง่ ไปตายซะ

00:43:57.468 --> 00:44:00.095 align:center
ถ้ารถเป็นรอยขึ้นมาจะว่าไง
เกือบชนเราแล้วไหมล่ะ

00:44:01.972 --> 00:44:03.932 align:center
- แม่ฉันฆ่าตายแน่
- ไอ้บื้อ ถ้าตำรวจจับขึ้นมา

00:44:04.016 --> 00:44:05.100 align:center
เธอไม่มีใบขับขี่นะเว้ย

00:44:05.184 --> 00:44:07.269 align:center
ก็ใช่ไง ฉันไม่มีใบขับขี่ เลยขับระวังอยู่แล้ว

00:44:07.353 --> 00:44:09.188 align:center
แต่มันขับมาชนฉันเองนะ

00:44:09.772 --> 00:44:11.231 align:center
ควายขับรถชัดๆ

00:44:13.275 --> 00:44:14.276 align:center
เกือบไปแล้วไหมล่ะ

00:44:32.628 --> 00:44:34.922 align:center
พวกเราดูแลแคทเธอรีนต่อไม่ไหวแล้วล่ะ

00:44:35.005 --> 00:44:38.258 align:center
ก็เลยพาเธอไปอยู่บ้านพักคนชราเมื่อห้าปีก่อน

00:44:40.803 --> 00:44:44.014 align:center
เราไม่มีปัญญาดูแลเธอให้ดีได้หรอก

00:44:44.098 --> 00:44:46.058 align:center
ฉันเองก็มีปัญหาสุขภาพ

00:44:46.684 --> 00:44:50.187 align:center
บันไดพวกนี้ก็ชันเกินไปสำหรับฉัน

00:44:50.270 --> 00:44:55.442 align:center
ถึงต้องนอนข้างล่างบ่อยๆ บนโซฟาตัวนั้นแหละ

00:45:04.785 --> 00:45:07.037 align:center
ที่นี่อยู่กันแค่เราสองคน

00:45:07.121 --> 00:45:10.040 align:center
พวกลูกๆ ก็ไปอยู่เมืองนอกกันหมดแล้ว

00:45:13.085 --> 00:45:15.629 align:center
กินอีกสิจ๊ะ

00:45:15.712 --> 00:45:18.632 align:center
เอาอันนี้กลับไปด้วยนะ

00:45:19.216 --> 00:45:22.136 align:center
พวกคุณพาครูแคทเธอรีนไปที่บ้านพักไหนเหรอคะ

00:45:22.219 --> 00:45:24.930 align:center
เธออยู่ที่อาซิโล แถวซานตาอานา

00:45:28.267 --> 00:45:29.351 align:center
เอาละ

00:45:29.435 --> 00:45:30.436 align:center
กินสิกิน

00:45:30.519 --> 00:45:32.855 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- กินอีกสิ

00:45:32.938 --> 00:45:35.232 align:center
ของพวกหนูหมดเลยนะ

00:45:35.315 --> 00:45:37.568 align:center
- ห่อกลับบ้านไปด้วยนะ
- พอได้แล้วน่า…

00:45:37.651 --> 00:45:39.528 align:center
จะได้มีของกินระหว่างทาง

00:45:39.611 --> 00:45:41.780 align:center
- พวกเราต้องไปแล้วค่ะ
- แน่ใจนะ

00:45:41.864 --> 00:45:43.866 align:center
ค่ะ พวกเราหาเจอแล้ว

00:45:43.949 --> 00:45:46.118 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- เดินทางปลอดภัยนะ

00:45:46.201 --> 00:45:47.035 align:center
บ๊ายบาย

00:45:59.298 --> 00:46:05.095 align:center
(สถานสงเคราะห์
อาซิโล เด ซาน วิเซนเต เด ปอล)

00:46:21.487 --> 00:46:23.030 align:center
ซิสเตอร์เฟลี่

00:46:23.113 --> 00:46:24.198 align:center
เชิญข้างในเลยค่ะ

00:46:27.034 --> 00:46:29.953 align:center
นี่แองเจิล ตอร์เรส คนที่ฉันเคยเล่าให้ฟังค่ะ

00:46:30.871 --> 00:46:34.625 align:center
ปล่อยพวกเขาไว้ตรงนี้ได้เลย นั่งก่อนสิ

00:46:41.465 --> 00:46:44.134 align:center
หนูเป็นอะไรกับ
แคทเธอรีน เดอ เลออน เหรอจ๊ะ

00:46:45.052 --> 00:46:46.803 align:center
เธอเป็นเพื่อนของคุณยายหนูค่ะ

00:46:46.887 --> 00:46:49.097 align:center
แต่ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว

00:46:50.349 --> 00:46:52.643 align:center
แล้วทำไมถึงมาตามหาเธอล่ะ

00:46:54.603 --> 00:46:58.106 align:center
หนูไม่แน่ใจค่ะ แต่พวกเขา
ไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว

00:46:59.942 --> 00:47:01.401 align:center
หนูมีบัตรประชาชนไหม

00:47:28.178 --> 00:47:30.305 align:center
แล้วหนูหาแคทเธอรีนเจอได้ยังไงจ๊ะ

00:47:33.100 --> 00:47:34.851 align:center
พวกเราค้นหาในอินเทอร์เน็ตครับ

00:47:35.519 --> 00:47:37.145 align:center
สมัยนี้หาง่ายจะตาย

00:47:37.646 --> 00:47:41.066 align:center
- เคยได้ยินเรื่องเอไอไหมครับ
- ไม่เคยจ้ะ

00:47:41.149 --> 00:47:45.279 align:center
แค่พิมพ์ชื่อคนที่เรากำลังตามหาลงไป

00:47:45.362 --> 00:47:48.365 align:center
แล้วข้อมูลก็ขึ้นมาหมดเลย

00:47:49.032 --> 00:47:52.369 align:center
- จริงเหรอ ดีจังเลยนะ
- ใช่ครับ

00:47:53.328 --> 00:47:57.207 align:center
ผมหาพ่อเจอก็เพราะวิธีนี้แหละ

00:47:57.291 --> 00:48:00.711 align:center
ตอนนี้ตามส่องในเน็ตได้สบายเลย

00:48:30.991 --> 00:48:33.452 align:center
- สวัสดีค่ะซิสเตอร์เฟลี่
- สวัสดีค่ะ

00:48:33.535 --> 00:48:34.620 align:center
นี่คุณยายคอนชาค่ะ

00:48:34.703 --> 00:48:36.872 align:center
- คุณยาย นี่ซิสเตอร์เฟลี่ค่ะ
- สวัสดีค่ะ

00:48:36.955 --> 00:48:38.665 align:center
สวัสดีค่ะ

00:48:38.749 --> 00:48:41.627 align:center
ขอบคุณที่อนุญาตให้พวกเรามาเยี่ยมนะคะ

00:48:41.710 --> 00:48:42.961 align:center
ยินดีค่ะ

00:48:43.045 --> 00:48:49.926 align:center
ญาติๆ หรือเพื่อนๆ ของผู้ป่วย
มาเยี่ยมได้ตลอดเวลาเลยค่ะ

00:48:50.010 --> 00:48:50.886 align:center
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ

00:48:50.969 --> 00:48:57.559 align:center
ขอโทษทีนะ วันนี้คนเยอะหน่อย
เพราะเรามีกิจกรรมเยอะแยะเลย

00:48:57.643 --> 00:49:00.604 align:center
วันนี้มีงานพอดี

00:49:00.687 --> 00:49:06.026 align:center
- พวกเราเข้าไปได้เลยไหมคะ
- ได้สิ เชิญเลย

00:49:06.109 --> 00:49:11.073 align:center
- คุณยายหนูไปด้วยได้ไหมคะ
- ถ้าท่านอยากร่วมก็ยินดีเลย

00:49:11.156 --> 00:49:12.032 align:center
ตามนี้ละกันค่ะ

00:49:12.115 --> 00:49:13.408 align:center
- พวกเราต้องเซ็นชื่อ…
- น่าสนุกดีนะ

00:49:13.492 --> 00:49:15.077 align:center
ใช่ค่ะ สนุกมากเลย

00:49:15.702 --> 00:49:21.333 align:center
ไม่ต้องเซ็นหรอกค่ะ
ไม่ต้องแสดงบัตรประชาชนด้วย

00:49:21.416 --> 00:49:23.001 align:center
- อยู่ได้ถึงกี่โมงคะ
- ขอบคุณค่ะ

00:49:23.085 --> 00:49:26.338 align:center
อยู่ได้นานเท่าที่ต้องการเลย ไม่เป็นไร

00:49:26.421 --> 00:49:29.091 align:center
จอดรถตรงโน้นได้นะ

00:49:29.174 --> 00:49:30.467 align:center
โอเคครับ

00:49:30.550 --> 00:49:34.137 align:center
- ขอบคุณค่ะ ซิสเตอร์
- ไม่เป็นไรจ้ะลูก

00:50:47.210 --> 00:50:48.336 align:center
แคทเธอรีน

00:52:42.117 --> 00:52:45.120 align:center
โทรศัพท์เก่าเครื่องนั้นยังใช้ได้อยู่ไหมคะ

00:52:55.005 --> 00:52:57.757 align:center
เธอเคยบอกไว้ก่อนที่จะความจำเสื่อม

00:52:58.425 --> 00:52:59.926 align:center
ว่าห้ามเอาโทรศัพท์เครื่องนี้ไปเด็ดขาด

00:53:00.010 --> 00:53:02.345 align:center
เพราะเธอกำลังรอสายจากใครบางคนอยู่

00:53:13.273 --> 00:53:16.818 align:center
ทางเราไม่มีปัญหาอะไรกับคำขอของคุณคอนชาค่ะ

00:53:16.902 --> 00:53:19.571 align:center
อีกอย่างคุณกับคุณดูเรียนก็เข้าใจกันดี

00:53:19.654 --> 00:53:22.574 align:center
คุณแค่ต้องเซ็นหนังสือยินยอม

00:53:22.657 --> 00:53:26.995 align:center
ที่ระบุว่าทางเราจะไม่มีส่วนรับผิดชอบ
ในการดูแลคุณแคทเธอรีนอีกต่อไปค่ะ

00:53:27.078 --> 00:53:28.246 align:center
ฉันจะเซ็นค่ะ

00:53:28.997 --> 00:53:30.624 align:center
ขอบคุณนะครับซิสเตอร์

00:53:30.707 --> 00:53:32.375 align:center
- ขอบใจนะคอนชา
- ยินดีค่ะ

00:53:32.959 --> 00:53:35.837 align:center
พวกเราก็แก่และเกษียณกันหมดแล้ว

00:53:37.255 --> 00:53:42.552 align:center
เราอยากใช้เวลากับครอบครัวที่แคนาดา

00:53:42.636 --> 00:53:45.513 align:center
ก็เลยดูแลแคทเธอรีนไม่ได้ตลอด

00:53:46.014 --> 00:53:51.853 align:center
ทั้งชีวิตพวกเราก็สอนหนังสือมาตลอด
ตอนนี้ก็อยากอยู่กับครอบครัวบ้าง

00:53:52.896 --> 00:53:55.815 align:center
ถ้าแคทเธอรีนไม่ล้มป่วยซะก่อน

00:53:56.566 --> 00:53:59.152 align:center
ป่านนี้เธอก็คงยังสอนหนังสืออยู่แน่ๆ

00:54:01.863 --> 00:54:03.990 align:center
ฉันจำเธอได้นะ

00:54:04.491 --> 00:54:11.206 align:center
เธอคือคนที่ลองชุดพรอมที่บ้านของพวกเขาใช่ไหม

00:54:11.289 --> 00:54:14.292 align:center
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ไปงาน

00:54:14.376 --> 00:54:18.338 align:center
เพราะคุณน้าเซียโลเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้นพอดี

00:54:18.421 --> 00:54:19.464 align:center
ใช่ค่ะ

00:54:29.432 --> 00:54:31.017 align:center
แองเจิล เธอตดเหรอ

00:54:31.601 --> 00:54:32.811 align:center
เปล่านะไอ้บ้า

00:54:33.353 --> 00:54:36.272 align:center
กลิ่นเหม็นชะมัด จะอ้วกแล้วเนี่ย

00:54:38.525 --> 00:54:39.901 align:center
แคทเธอรีน…

00:54:42.696 --> 00:54:44.030 align:center
เธออึเหรอ

00:54:44.781 --> 00:54:46.324 align:center
ฮะ

00:54:46.408 --> 00:54:49.119 align:center
- แองเจิลมีทิชชู่ไหม
- อะไรกันเนี่ยแองเจิล

00:54:49.202 --> 00:54:51.997 align:center
- ฉันเพิ่งยืมรถมาจากแม่นะเว้ย
- ขอทิชชู่หน่อย

00:54:52.080 --> 00:54:52.914 align:center
โทษทีๆ

00:54:52.998 --> 00:54:56.084 align:center
บอกให้ฉันขับแวะปั๊มน้ำมันก่อนก็ได้นี่

00:54:56.167 --> 00:54:58.461 align:center
เธอก็รู้ว่ายายเขาป่วย

00:54:58.545 --> 00:54:59.921 align:center
ช่วยจอดรถข้างทางหน่อยได้ไหม

00:55:00.588 --> 00:55:02.632 align:center
- ระวังด้วยนะ
- ต้องเลอะแน่ๆ เลย

00:55:03.383 --> 00:55:05.010 align:center
เหม็นฉิบหาย!

00:55:05.093 --> 00:55:08.596 align:center
บ่นเกินไปแล้วนะ ฉันขอโทษจริงๆ โรเจอร์

00:55:08.680 --> 00:55:09.889 align:center
อย่ามาจับตัวฉันนะ

00:55:09.973 --> 00:55:13.101 align:center
- จะไปไหนน่ะ
- ฉันทนกลิ่นไม่ไหวแล้วเว้ย

00:55:15.562 --> 00:55:19.149 align:center
- เราแวะจอดล้างห้องน้ำที่ไหนสักแห่งได้นะ
- แองเจิล

00:55:19.232 --> 00:55:20.567 align:center
- แล้วจะเอายังไง
- ก็ยายแกอึไปแล้วนี่นา

00:55:20.650 --> 00:55:22.152 align:center
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ

00:55:22.902 --> 00:55:25.321 align:center
- ทนไม่ไหวแล้วเว้ย
- ฉันจะจ่ายค่าล้างรถให้เอง

00:55:25.405 --> 00:55:28.283 align:center
- มีอะไรก็ควรบอกกันก่อน
- ขึ้นรถมา เดี๋ยวโดนรถชน

00:55:28.366 --> 00:55:30.368 align:center
- ไม่ไหวจริงๆ นะเว้ย
- ขับรถพาพวกเรากลับบ้านที

00:55:30.452 --> 00:55:33.288 align:center
- ฉันต้องล้างตัวให้แคทเธอรีนนะ
- อย่ามาจับตัวฉันนะ

00:55:33.371 --> 00:55:35.248 align:center
- อย่ามาแตะตัวฉัน
- กลับบ้านกันเถอะ

00:55:35.331 --> 00:55:37.667 align:center
- นี่ ไปกันเถอะ
- ไม่ไป

00:55:37.751 --> 00:55:39.461 align:center
จะให้ขับรถยังไงในเมื่อหายใจไม่ออกเนี่ย

00:55:39.544 --> 00:55:40.754 align:center
- เช็ดตัวให้ยายสิ
- โรเจอร์

00:55:40.837 --> 00:55:42.088 align:center
- ไปช่วยยายเธอเช็ดอึไป
- ฉันต้องอาบน้ำให้แคทเธอรีนนะ

00:55:42.172 --> 00:55:45.133 align:center
- แคทเธอรีนต้องล้างตัวด่วนเลยนะ
- มาติดอยู่ตรงนี้แล้วจะล้างได้ยังไงล่ะ

00:55:45.216 --> 00:55:47.761 align:center
ขึ้นรถมา เดี๋ยวฉันออกค่าล้างรถให้เอง

00:55:47.844 --> 00:55:49.971 align:center
- พอที
- ขึ้นรถเถอะน่า

00:55:50.055 --> 00:55:52.182 align:center
ใจเย็นๆ นะ ไม่ต้องร้อง

00:55:52.265 --> 00:55:53.975 align:center
เฮ้ย ขึ้นรถมา

00:57:20.854 --> 00:57:24.524 align:center
ฟอกสบู่เยอะๆ นะ จะได้รู้สึกสดชื่น

00:57:35.118 --> 00:57:36.703 align:center
เจ็บ

00:57:55.847 --> 00:57:58.475 align:center
เจ็บเหลือเกิน

00:58:01.936 --> 00:58:03.188 align:center
เจ็บ

00:58:03.271 --> 00:58:04.314 align:center
ยายนีนาย

00:58:19.704 --> 00:58:20.997 align:center
เจ็บ

00:58:22.290 --> 00:58:23.750 align:center
ยายนีนาย

00:58:34.969 --> 00:58:35.845 align:center
ยายนีนาย

00:58:36.554 --> 00:58:37.680 align:center
เจ็บ

00:58:38.640 --> 00:58:39.807 align:center
ยายนีนาย

00:58:45.647 --> 00:58:46.856 align:center
ยายนีนาย

00:58:58.910 --> 00:59:00.828 align:center
ยายนีนาย

00:59:07.710 --> 00:59:10.547 align:center
คุณยาย ทำไมแม่ไม่เป็นคนดูแลยายล่ะ

00:59:12.924 --> 00:59:16.594 align:center
โอ๊ย แม่ของหนูงานยุ่งมาก

00:59:18.555 --> 00:59:20.348 align:center
ยายมียายนีนายคอยดูแลก็ดีอยู่แล้ว

00:59:23.184 --> 00:59:24.894 align:center
แถมยังมีหนูอยู่นี่ด้วยไง

00:59:28.106 --> 00:59:31.734 align:center
ค่ะ แต่แม่น่าจะดูแลยายได้ดีกว่านะ
ก็แม่เป็นลูกสาวของยายไม่ใช่เหรอ

00:59:33.611 --> 00:59:36.906 align:center
แม่ของหนูกับยาย เราไม่ค่อยสนิทกันนัก

00:59:37.448 --> 00:59:39.492 align:center
ตั้งแต่เด็กแล้ว

00:59:41.327 --> 00:59:43.037 align:center
แม่หนูเป็นคนพึ่งพาตัวเองมาตลอด

00:59:44.163 --> 00:59:46.249 align:center
ราวกับว่าไม่ต้องการพวกเราเลย

00:59:48.543 --> 00:59:51.296 align:center
แม่หนูโตมากับการเห็น
ยายกับตาทะเลาะกันตลอดเวลา

00:59:54.257 --> 00:59:57.051 align:center
เราให้ความรักกับเธอได้ไม่มากพอ

01:00:03.057 --> 01:00:04.642 align:center
เพราะงั้นแม่ถึงเป็นแบบนั้นกับพ่อเหรอคะ

01:00:09.188 --> 01:00:10.356 align:center
อาจจะนะ

01:00:13.526 --> 01:00:15.695 align:center
เธออยากอยู่คนเดียว

01:00:20.074 --> 01:00:22.577 align:center
เธอเลือกจะเอาตัวรอดด้วยตัวเอง

01:00:30.168 --> 01:00:31.294 align:center
ผิดด้วยเหรอคะ

01:00:36.341 --> 01:00:37.300 align:center
ก็ไม่เชิง

01:00:40.803 --> 01:00:46.559 align:center
แต่หัวใจเราควรจะยังเชื่อมถึงกันกับคนที่เรารัก

01:00:49.103 --> 01:00:54.359 align:center
ต่อให้เราต้องอยู่ไกลกันแค่ไหน
สายใยก็ไม่ควรขาดหาย

01:00:56.235 --> 01:00:59.155 align:center
นี่หาใช่ความผูกพันทางกาย

01:01:02.075 --> 01:01:07.914 align:center
ความรักที่แท้จริงจะคงอยู่ในใจของคนที่เรารัก

01:01:09.123 --> 01:01:10.750 align:center
แม้เธอจะอยู่ไกลจากเราก็ตาม

01:01:55.378 --> 01:01:56.546 align:center
นีนาย

01:01:59.674 --> 01:02:01.008 align:center
นีนาย

01:02:10.351 --> 01:02:11.686 align:center
นีนาย

01:02:14.897 --> 01:02:15.940 align:center
นี…

01:02:16.941 --> 01:02:19.610 align:center
แคทเธอรีนกินข้าวหรือยัง

01:02:20.111 --> 01:02:22.280 align:center
กินแล้ว ฉันป้อนให้แล้ว

01:02:23.030 --> 01:02:24.073 align:center
แล้วเธออยู่ไหน

01:02:24.157 --> 01:02:25.283 align:center
อยู่นั่นไง

01:02:41.007 --> 01:02:41.966 align:center
อีกรอบนะ

01:02:44.302 --> 01:02:45.219 align:center
เฮ้

01:02:53.478 --> 01:02:54.812 align:center
ยากนะนั่น

01:02:55.980 --> 01:02:56.981 align:center
อีกรอบเหรอ

01:03:03.905 --> 01:03:05.114 align:center
ดูพวกเราสิ

01:03:09.702 --> 01:03:12.371 align:center
ยายเต้นเก่งกว่าหนูอีกนะ

01:03:46.197 --> 01:03:47.657 align:center
เธอต้องกินข้าวนะ

01:03:48.616 --> 01:03:50.076 align:center
กลืนลงไปนะ

01:03:51.077 --> 01:03:52.119 align:center
ไหนอ้าสิ

01:03:54.539 --> 01:03:55.581 align:center
อ้าปาก

01:03:56.457 --> 01:03:58.709 align:center
นั่นแหละ เก่งมากเลย

01:04:02.338 --> 01:04:04.048 align:center
เอาอีกไหม ดูทำท่าเข้าสิ

01:04:07.134 --> 01:04:09.762 align:center
ไม่เอา!

01:04:13.432 --> 01:04:14.267 align:center
ฉันไม่ชอบ

01:04:30.074 --> 01:04:31.492 align:center
อิ่มแล้วเหรอ

01:04:32.451 --> 01:04:33.411 align:center
ไม่อยากกินอีกแล้วเหรอ

01:04:35.872 --> 01:04:37.081 align:center
กินอิ่มแล้วใช่ไหม

01:04:47.300 --> 01:04:49.260 align:center
- เดี๋ยวเราจะย้อม
- นั่นอะไรน่ะ

01:04:49.343 --> 01:04:53.222 align:center
- ผมหงอกให้เธอนะ
- เธอเป็นใคร

01:04:54.765 --> 01:04:55.808 align:center
เจ็บนะ

01:04:56.434 --> 01:05:00.396 align:center
แป๊บเดียว ไม่เจ็บหรอก

01:05:00.479 --> 01:05:02.064 align:center
เจ็บนะ!

01:05:02.857 --> 01:05:03.900 align:center
ทำแบบนี้ทำไม!

01:05:04.650 --> 01:05:06.819 align:center
เธอเป็นใคร

01:05:07.945 --> 01:05:09.363 align:center
ทำไมล่ะ

01:05:09.447 --> 01:05:11.824 align:center
บอกว่าเจ็บไง เจ็บจะตายอยู่แล้ว

01:05:11.908 --> 01:05:14.660 align:center
- เจ็บนะ หยุดนะ
- โอเค ไม่ทำแล้ว

01:05:14.744 --> 01:05:18.164 align:center
หยุดนะ

01:05:20.082 --> 01:05:25.504 align:center
เลอะพื้นหมดเลยเนี่ย เดี๋ยวฉันเช็ดเอง

01:05:25.588 --> 01:05:30.092 align:center
เธอเป็นใคร ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย

01:05:30.176 --> 01:05:32.219 align:center
- แป๊บหนึ่งนะ
- เธอเป็นใครน่ะ

01:05:34.430 --> 01:05:37.350 align:center
ไม่เอาแล้ว

01:05:37.433 --> 01:05:43.564 align:center
- บอกให้หยุดไง
- เจ็บนะ

01:05:43.648 --> 01:05:45.274 align:center
- ฉันหยุดแล้วแคทเธอรีน
- เจ็บนะ

01:05:45.358 --> 01:05:48.319 align:center
หยุดนะ

01:05:48.402 --> 01:05:50.947 align:center
โอเคค่ะ หยุดแล้ว

01:05:51.030 --> 01:05:53.491 align:center
อืม มันเจ็บ

01:05:53.574 --> 01:05:54.575 align:center
เจ็บ

01:05:57.995 --> 01:05:59.497 align:center
ยังเจ็บอยู่ไหม

01:06:08.339 --> 01:06:09.548 align:center
โอเค

01:06:10.508 --> 01:06:11.717 align:center
ไปล้างตัวกันนะ

01:06:20.685 --> 01:06:23.562 align:center
รักของฉันหล่อเลี้ยงด้วยรักของเธอ ยอดรัก

01:06:27.066 --> 01:06:31.779 align:center
ตราบใดที่เธอยังมีชีวิตอยู่
รักจะอยู่ในอ้อมแขนของเธอ

01:06:34.073 --> 01:06:35.741 align:center
โดยไม่พรากจากอ้อมแขนของฉันไป

01:07:07.273 --> 01:07:08.858 align:center
แคทเธอรีน

01:07:11.277 --> 01:07:13.279 align:center
เธออาจจะจำเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว

01:07:14.488 --> 01:07:16.407 align:center
แต่ฉันอยากจะขอบคุณเธอนะ

01:07:21.162 --> 01:07:23.247 align:center
เย็นวันนั้นที่เธอมาหาฉันที่บ้าน

01:07:23.330 --> 01:07:25.916 align:center
ให้ฉันได้ลองชุดพรอมที่เธอให้ฉัน

01:07:27.376 --> 01:07:29.795 align:center
และเราใช้เวลาทั้งคืนอยู่ด้วยกัน

01:07:31.130 --> 01:07:34.425 align:center
นั่นคือวันที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิตเลยล่ะ

01:07:36.886 --> 01:07:40.139 align:center
ฉันรับรู้ได้ว่าเธอรักฉันมากแค่ไหน

01:07:40.723 --> 01:07:42.767 align:center
ว่าเรามีความหมายต่อกันยังไง

01:07:49.356 --> 01:07:52.276 align:center
ฉันอยากจะตักตวงความรู้สึกทุกวินาทีเอาไว้

01:07:52.359 --> 01:07:54.737 align:center
อยากจะขอให้เวลาหยุดหมุน

01:07:55.529 --> 01:07:59.617 align:center
เพื่อที่เราจะได้อยู่ในอ้อมกอดนั้นตลอดไป

01:08:08.250 --> 01:08:12.797 align:center
แต่ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น
โลกของเราก็พังทลายลงมา

01:08:14.381 --> 01:08:16.675 align:center
หลังจากคืนนั้น

01:08:18.344 --> 01:08:21.263 align:center
- ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไป
- กะแล้วเชียว

01:08:21.347 --> 01:08:24.809 align:center
- พ่อเริ่มทำตัวห่างเหินกับฉัน
- ไอ้ตัวประหลาด

01:08:25.893 --> 01:08:30.106 align:center
- หนูขอโทษค่ะพ่อ
- แกทำให้บ้านนี้ต้องอับอายขายขี้หน้า

01:08:30.856 --> 01:08:32.316 align:center
ยังจะให้ท้ายมันอีกเหรอ

01:08:32.399 --> 01:08:38.906 align:center
แม่ของฉันล้มป่วยจนกระทั่งเสียชีวิต

01:08:42.243 --> 01:08:46.080 align:center
- พ่อโทษฉันทุกอย่าง
- ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของแก

01:08:52.503 --> 01:08:55.381 align:center
ถึงพวกเขาจะพรากฉันไปจากเธอ

01:08:56.799 --> 01:08:59.260 align:center
- แต่ไม่มีครั้งไหนที่ฉันจะลืมเธอได้
- ลูกแกมันดื้อ

01:08:59.343 --> 01:09:00.553 align:center
ไปกันเถอะ

01:09:00.636 --> 01:09:01.804 align:center
แคทเธอรีน

01:09:05.975 --> 01:09:07.935 align:center
ลูกแกมันไม่ฟังใคร

01:09:09.603 --> 01:09:13.482 align:center
- อยากให้พวกเราขังแกไว้ใช่ไหม
- อยากให้ส่งแกไปมินโดโรใช่ไหม

01:09:13.566 --> 01:09:17.528 align:center
เราจะส่งแกไปอยู่กับญาติ
นังนั่นจะได้ตามหาแกไม่เจอ

01:09:17.611 --> 01:09:22.449 align:center
ท่านบังคับให้ฉันแต่งงานกับอาร์มันโด
จนมีลูกด้วยกันหนึ่งคน

01:09:40.634 --> 01:09:43.470 align:center
แต่ถึงอย่างนั้น
เธอก็ยังเป็นเจ้าของหัวใจฉันเสมอ

01:09:52.104 --> 01:09:57.735 align:center
ฉันไม่เคยคิดเลยว่า
จะมีวันที่เราจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

01:10:01.322 --> 01:10:03.866 align:center
แต่ถึงเธอจะจำไม่ได้

01:10:06.994 --> 01:10:08.245 align:center
ฉันก็รู้ว่า…

01:10:09.872 --> 01:10:13.542 align:center
ในใจของเธอคงรู้สึกไม่ต่างจากฉัน

01:10:15.419 --> 01:10:19.048 align:center
ว่าเรารักกันมากแค่ไหน

01:10:27.598 --> 01:10:30.392 align:center
(รวมบทกวีแห่งความรัก
ปาโบล เนรูดา)

01:11:36.625 --> 01:11:37.668 align:center
คอนชา

01:11:40.796 --> 01:11:42.006 align:center
คอนชา

01:11:47.720 --> 01:11:48.721 align:center
คอนชา

01:12:06.155 --> 01:12:07.197 align:center
คอนชาเหรอ

01:12:10.534 --> 01:12:12.119 align:center
คอนชา ฉันจำได้แล้ว

01:12:14.455 --> 01:12:15.706 align:center
จำได้แล้วล่ะ

01:12:23.047 --> 01:12:25.007 align:center
ฉันรอมานานเหลือเกิน

01:12:27.426 --> 01:12:29.219 align:center
แต่ฉันไม่เคยนึกถอดใจ

01:12:30.721 --> 01:12:33.349 align:center
เพราะฉันรู้ว่าวันหนึ่ง

01:12:35.809 --> 01:12:37.269 align:center
เธอจะต้องมา

01:12:49.656 --> 01:12:51.241 align:center
ถ้าฉันจะบอกเธอว่า

01:12:52.618 --> 01:12:53.994 align:center
รักแท้นั้น

01:12:55.454 --> 01:12:59.958 align:center
บางครั้งก็หมายถึงการจากลาล่ะ

01:13:06.090 --> 01:13:09.218 align:center
สิ่งที่ยากที่สุดที่คนเราจะทำได้คือการได้รัก

01:13:10.219 --> 01:13:11.387 align:center
แม้ไม่ได้อยู่ใกล้กัน

01:13:13.889 --> 01:13:18.769 align:center
ไม่ใช่เพราะรักนั้นไม่จริงแท้

01:13:20.562 --> 01:13:23.482 align:center
แต่เพราะรักนั้นไม่อาจเติบโตที่นี่ได้

01:13:25.984 --> 01:13:28.612 align:center
เธอจึงเลือกที่จะซื่อสัตย์กับความรู้สึก

01:13:30.280 --> 01:13:33.492 align:center
แทนที่จะดึงดันฝืนรักกันต่อไป

01:13:38.038 --> 01:13:40.666 align:center
เธออยากจะขอให้เวลานั้นหยุดหมุน

01:13:44.002 --> 01:13:45.546 align:center
เกินกว่าที่จะเป็นไปได้

01:13:50.092 --> 01:13:51.510 align:center
เพราะว่านะ คอนชา

01:13:55.180 --> 01:13:58.684 align:center
ความรักไม่ควรทำให้อึดอัดใจ

01:14:00.436 --> 01:14:02.146 align:center
รักควรทำให้นิ่งสงบ

01:14:04.773 --> 01:14:10.028 align:center
แม้ว่าความสงบนั้นจะหมายถึงการจากลาก็ตาม

01:14:10.946 --> 01:14:13.073 align:center
นี่คือจดหมายถึงเธอ

01:14:15.284 --> 01:14:16.869 align:center
ที่ฉันไม่เคยส่ง

01:14:19.121 --> 01:14:20.747 align:center
ฉันจะอ่านให้ฟังนะ

01:14:26.670 --> 01:14:28.213 align:center
“แคทเธอรีนที่รัก

01:14:30.299 --> 01:14:33.635 align:center
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ไหม

01:14:35.053 --> 01:14:36.346 align:center
ไม่รู้ด้วยซ้ำ

01:14:37.431 --> 01:14:43.562 align:center
ว่าฉันจะ… กล้าพอที่จะส่งมันไปหรือเปล่า

01:14:46.273 --> 01:14:47.816 align:center
แต่ฉันจำเป็นต้องเขียนมันขึ้นมา

01:14:49.651 --> 01:14:51.487 align:center
เพราะถ้าฉันไม่เขียน

01:14:51.570 --> 01:14:57.201 align:center
ฉันคิดว่าความรู้สึกของการไม่ได้บอกลา
คงจะติดค้างอยู่ในใจฉันไปตลอดชีวิต

01:15:01.246 --> 01:15:02.706 align:center
ขอโทษนะ

01:15:04.249 --> 01:15:08.086 align:center
พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ

01:15:08.879 --> 01:15:10.255 align:center
ฉันทิ้งเธอ…

01:15:11.340 --> 01:15:12.799 align:center
เสียดื้อๆ แบบนั้นเอง

01:15:14.092 --> 01:15:17.596 align:center
ไม่มีคำเตือน ไม่มีคำอธิบาย

01:15:19.264 --> 01:15:21.141 align:center
ไม่มีแม้แต่จดหมายสักฉบับ

01:15:24.645 --> 01:15:27.147 align:center
เธอไม่สมควรได้รับการปฏิบัติแบบนั้นเลย

01:15:29.483 --> 01:15:30.859 align:center
ไม่สมควรเลยสักครั้ง

01:15:32.528 --> 01:15:33.987 align:center
ความจริงก็คือ

01:15:34.863 --> 01:15:40.160 align:center
ฉันไม่รู้ว่าจะบอกลาเธอยังไง
โดยที่ตัวเองจะไม่แตกสลาย

01:15:41.912 --> 01:15:45.123 align:center
ฉันไม่รู้ว่าจะมองหน้าเธอ

01:15:45.958 --> 01:15:50.003 align:center
เป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินจากมาได้อย่างไร

01:15:50.087 --> 01:15:51.964 align:center
ฉันเลยเลือกที่จะจากมาเงียบๆ

01:15:53.382 --> 01:15:57.386 align:center
เพราะคิดว่าบางที
แบบนี้อาจจะทำให้เธอเจ็บปวดน้อยลง

01:15:59.096 --> 01:16:00.472 align:center
แต่ไม่ใช่เลยสักนิด

01:16:02.099 --> 01:16:05.477 align:center
ไม่ว่าจะสำหรับเธอ หรือสำหรับฉันก็ตาม

01:16:06.770 --> 01:16:10.065 align:center
เธอคือคนเดียวที่มองเห็นตัวตนของฉันจริงๆ

01:16:11.358 --> 01:16:15.362 align:center
คนเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า

01:16:16.822 --> 01:16:18.824 align:center
และฉันรักเธอก็เพราะสาเหตุนั้น

01:16:21.743 --> 01:16:26.873 align:center
ในเวลานั้นฉันคิดว่าฉันรักเธอ
มากกว่าที่ตัวเองจะเข้าใจซะอีก

01:16:27.958 --> 01:16:32.879 align:center
แต่ฉันกลัวว่าฉันจะต้องการเธอมากเกินไป

01:16:33.922 --> 01:16:39.803 align:center
กลัวว่ามันรู้สึกเบาสบายขนาดไหน
กลัวว่ามันจริงแท้เพียงใด

01:16:41.638 --> 01:16:46.059 align:center
ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกเหตุผลกับเธอเลย

01:16:46.143 --> 01:16:51.690 align:center
และขอโทษที่จดหมายฉบับนี้
เพิ่งเดินทางมาถึงเธอเอาป่านนี้

01:16:55.819 --> 01:16:59.489 align:center
แต่บางทีมันอาจยังไม่สายเกินไป

01:17:00.115 --> 01:17:02.159 align:center
ที่จะบอกว่าฉันรักเธอ

01:17:02.659 --> 01:17:04.745 align:center
และฉันไม่เคยลืมเธอเลย”

01:17:11.293 --> 01:17:14.630 align:center
ฉันขอโทษจริงๆ นะ

01:17:17.549 --> 01:17:19.301 align:center
ฉันขอโทษ

01:17:22.763 --> 01:17:24.139 align:center
ฉันขอโทษ

01:17:29.478 --> 01:17:31.146 align:center
ฉันขอโทษจริงๆ

01:17:40.364 --> 01:17:41.990 align:center
ฉันรักเธอ

01:17:42.699 --> 01:17:44.743 align:center
ตอนนี้ก็ยังรักอยู่

01:17:56.254 --> 01:18:01.385 align:center
เหตุใดตะวันยังคงส่องแสง

01:18:03.011 --> 01:18:08.433 align:center
เหตุใดคลื่นทะเลยังซัดสาดเข้าฝั่ง

01:18:09.851 --> 01:18:16.274 align:center
ไม่รู้หรือไรว่าโลกถึงกาลอวสานแล้ว

01:18:16.358 --> 01:18:21.822 align:center
เพราะเธอไม่ได้รักฉันอีกต่อไปแล้ว

01:18:23.490 --> 01:18:28.954 align:center
เหตุใดเหล่านกน้อยยังคงขับขาน

01:18:30.288 --> 01:18:36.211 align:center
เหตุใดดวงดารายังส่องประกายระยับ

01:18:37.087 --> 01:18:43.510 align:center
ไม่รู้หรือไรว่าโลกถึงกาลอวสานแล้ว

01:18:43.593 --> 01:18:49.558 align:center
ทุกอย่างจบลงตั้งแต่
วันที่ฉันสูญเสียความรักของเธอ

01:18:50.350 --> 01:18:56.189 align:center
ตื่นมาในยามเช้าและฉันได้แต่สงสัย

01:18:57.274 --> 01:19:02.904 align:center
เหตุใดทุกสิ่งยังเหมือนเดิมไม่แปรเปลี่ยน

01:19:04.156 --> 01:19:10.871 align:center
ไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

01:19:10.954 --> 01:19:17.586 align:center
ว่าชีวิตยังคงดำเนินต่อไปเช่นนั้นได้อย่างไร

01:19:18.086 --> 01:19:23.675 align:center
เหตุใดหัวใจของฉันยังคงเต้นอยู่

01:19:24.926 --> 01:19:30.766 align:center
เหตุใดดวงตาคู่นี้ยังมีน้ำตา

01:19:31.850 --> 01:19:37.981 align:center
ไม่รู้หรือไรว่าโลกถึงกาลอวสานแล้ว

01:19:38.482 --> 01:19:44.362 align:center
ทุกอย่างจบลงตั้งแต่คำบอกลาของเธอ

01:20:46.758 --> 01:20:47.968 align:center
แคทเธอรีน

01:20:50.136 --> 01:20:51.429 align:center
แคทเธอรีน

01:20:55.559 --> 01:20:56.852 align:center
คอนชาเหรอ

01:20:57.811 --> 01:20:58.645 align:center
อ้อ

01:20:59.229 --> 01:21:01.231 align:center
ตื่นเช้าจังเลยนะเรา

01:21:01.314 --> 01:21:02.774 align:center
- ทำงานแล้วเหรอเนี่ย
- ดูสิ

01:21:02.858 --> 01:21:05.360 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- นกน้อยน่าสงสาร

01:21:06.403 --> 01:21:08.113 align:center
มันตกลงมาน่ะ

01:21:08.947 --> 01:21:12.617 align:center
- เป็นอะไรมากไหม ตายหรือเปล่า
- มันบาดเจ็บน่ะ

01:21:13.535 --> 01:21:15.161 align:center
น่าสงสารจัง

01:21:17.289 --> 01:21:19.833 align:center
เข้าบ้านก่อนเถอะ เธอคงเหนื่อยแล้ว

01:21:19.916 --> 01:21:21.167 align:center
มากับฉันสิ

01:22:27.609 --> 01:22:28.902 align:center
เธอเป็นใครน่ะ

01:24:00.702 --> 01:24:02.287 align:center
จริงด้วยค่ะคุณยาย สวยมากเลย

01:24:03.163 --> 01:24:04.372 align:center
ใส่ได้พอดีเป๊ะ

01:24:23.141 --> 01:24:24.434 align:center
หนูจะทำยังไงต่อไปดีคะ

01:24:27.687 --> 01:24:28.855 align:center
คุณยายจากหนูไปแล้ว

01:24:37.697 --> 01:24:39.074 align:center
แล้วหนูจะเป็นยังไงต่อไป

01:24:44.496 --> 01:24:46.456 align:center
หนูจะไปทางไหนดี

01:24:52.128 --> 01:24:54.255 align:center
ไม่มีใครต้องการหนูเลย

01:24:59.552 --> 01:25:02.013 align:center
หนูกับยายแคทเธอรีนจะเป็นยังไงต่อไป

01:25:14.025 --> 01:25:16.486 align:center
หนูไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะคุณยาย

01:25:27.789 --> 01:25:28.998 align:center
คุณยายคะ

01:25:31.126 --> 01:25:33.378 align:center
แค่อย่าทอดทิ้งหนูก็พอ

01:25:35.004 --> 01:25:36.840 align:center
หนูอยู่คนเดียวไม่ไหว

01:25:40.802 --> 01:25:46.975 align:center
ช่วยคอยชี้ทางให้หนูต่อไปนะ

01:25:55.942 --> 01:25:57.318 align:center
ถึงจะยากลำบาก

01:26:00.488 --> 01:26:04.534 align:center
ทุกๆ วันหนูจะพยายามตื่นขึ้นมาเพื่อคุณยายค่ะ

01:26:08.288 --> 01:26:13.418 align:center
หนูจะเป็นคนดีก็เพราะคุณยาย

01:27:03.051 --> 01:27:06.638 align:center
น่าอายชะมัด
แขกเหรื่อต้องมารอเลย ไหวใช่ไหม

01:27:07.972 --> 01:27:09.432 align:center
ดูแลตัวเองด้วยล่ะ

01:27:10.475 --> 01:27:12.352 align:center
คุณลุง มาแล้วเหรอคะ

01:27:12.435 --> 01:27:14.729 align:center
- ขอโทษทีค่ะ
- ไม่เป็นไร

01:27:14.812 --> 01:27:17.523 align:center
ขอโทษทีที่ให้รอนานนะ

01:27:17.607 --> 01:27:19.317 align:center
รถติดวินาศสันตะโรเลย

01:27:19.400 --> 01:27:21.444 align:center
- เดี๋ยวก็ดีขึ้นนะ
- จ้ะ

01:27:22.362 --> 01:27:23.655 align:center
สวัสดี

01:27:23.738 --> 01:27:26.282 align:center
รอนานไหมคะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ

01:27:26.908 --> 01:27:28.660 align:center
รถติดมากเลยค่ะ

01:27:28.743 --> 01:27:30.620 align:center
ทานของว่างกันก่อนนะคะ

01:27:31.746 --> 01:27:34.374 align:center
ช่วยเอาน้ำไปเสิร์ฟแขกหน่อยสิ อากาศร้อนจะตาย

01:27:34.457 --> 01:27:35.667 align:center
ครับผม

01:27:35.750 --> 01:27:37.877 align:center
แองเจิล

01:27:38.461 --> 01:27:40.964 align:center
บอกให้ยายนีนายเสิร์ฟอาหารเลยนะลูก

01:27:41.047 --> 01:27:44.133 align:center
แขกที่กลับมาจากงานศพใกล้จะมาถึงแล้ว

01:27:44.759 --> 01:27:46.135 align:center
ฝากด้วยนะ ขอบใจมาก

01:27:48.471 --> 01:27:51.057 align:center
ทุกคนนั่งสบายดีไหมคะ

01:27:51.933 --> 01:27:54.852 align:center
เดี๋ยวฉันให้คนยกอาหารมาให้นะ

01:27:54.936 --> 01:27:56.437 align:center
ฝากดูแลตรงนั้นด้วยนะ

01:27:57.522 --> 01:27:58.982 align:center
นี่ เรย์มอนด์

01:27:59.065 --> 01:28:00.275 align:center
- สวัสดี
- พวกเรามาสาย

01:28:00.358 --> 01:28:01.401 align:center
เพราะเที่ยวบินดีเลย์น่ะ

01:28:01.484 --> 01:28:04.320 align:center
ไม่เป็นไร

01:28:04.404 --> 01:28:05.530 align:center
นั่งก่อนสิ

01:28:05.613 --> 01:28:07.740 align:center
เรย์มอนด์มาแล้วล่ะ

01:28:07.824 --> 01:28:11.077 align:center
เฮ้ ดีใจที่ได้เจอนะครับ

01:28:13.496 --> 01:28:14.622 align:center
นั่งก่อนสิ

01:28:17.250 --> 01:28:20.295 align:center
อย่างน้อยคุณก็มาทันนะ เรื่องนั้นสำคัญที่สุด

01:28:21.879 --> 01:28:23.423 align:center
มีใครมาอีกบ้างเนี่ย

01:28:24.299 --> 01:28:26.175 align:center
มีคุณลุงวิลเลียม

01:28:26.718 --> 01:28:27.802 align:center
ยายนีนาย

01:28:28.428 --> 01:28:29.387 align:center
ยายนีนาย

01:29:33.159 --> 01:29:34.577 align:center
แคทเธอรีน

01:29:40.958 --> 01:29:42.668 align:center
หยุดบ้าได้แล้ว

01:29:42.752 --> 01:29:44.921 align:center
แคทเธอรีน

01:29:46.756 --> 01:29:49.175 align:center
เธอ เธอคอยให้ท้ายพวกมัน

01:29:49.258 --> 01:29:51.219 align:center
แคทเธอรีน

01:29:53.971 --> 01:29:57.058 align:center
ลูกแกมันดื้อ ไม่รู้จักหลาบจำ

01:29:57.642 --> 01:29:58.976 align:center
อยากให้พวกเราขังแกไว้ใช่ไหม

01:29:59.060 --> 01:30:01.437 align:center
อยากให้ส่งแกไปมินโดโรใช่ไหม

01:30:01.521 --> 01:30:04.857 align:center
เราจะส่งแกไปอยู่กับญาติ
นังนั่นจะได้ตามหาแกไม่เจอ

01:30:05.399 --> 01:30:06.567 align:center
แคทเธอรีน

01:30:46.732 --> 01:30:49.110 align:center
ไม่ต้องห่วงนะคะยายแคทเธอรีน

01:30:50.653 --> 01:30:52.113 align:center
หนูจะอยู่ตรงนี้กับยายเองค่ะ

01:30:53.990 --> 01:30:55.825 align:center
หนูจะดูแลยายเองนะ

01:30:57.952 --> 01:31:00.788 align:center
หนูมั่นใจว่านี่คือสิ่งที่คุณยายต้องอยากให้หนูทำแน่ๆ

01:31:05.042 --> 01:31:07.253 align:center
หนูไม่มีวันทอดทิ้งยายหรอกค่ะ

01:31:11.048 --> 01:31:13.009 align:center
นี่ไม่ใช่ความเสียสละนะคะ

01:31:14.218 --> 01:31:15.720 align:center
แต่เป็นการปรนนิบัติดูแล

01:31:17.847 --> 01:31:21.017 align:center
และเป็นวิธีที่หนูจะขอบคุณ
คุณยายทั้งสองที่ทำให้หนูได้เห็น

01:31:24.478 --> 01:31:27.440 align:center
ว่ารักแท้ที่จริงคืออะไร

01:31:52.006 --> 01:31:53.090 align:center
เธอเป็นใครน่ะ

01:31:55.051 --> 01:31:56.219 align:center
หนูชื่อแองเจิลค่ะ

01:31:56.886 --> 01:31:58.471 align:center
- แองเจิลอยากให้ยายกินข้าวค่ะ
- เธอเป็นใคร

01:31:58.554 --> 01:31:59.305 align:center
กินหน่อยนะคะ

01:31:59.388 --> 01:32:01.849 align:center
- พอแล้ว
- แองเจิลอยากให้ยายกินข้าวค่ะ

01:32:02.350 --> 01:32:04.101 align:center
ไม่เอาแล้ว ไม่เอา!

01:32:06.562 --> 01:32:07.730 align:center
ไม่กินแล้ว

01:32:08.397 --> 01:32:10.441 align:center
พอได้แล้ว

01:32:10.524 --> 01:32:11.943 align:center
เธอเป็นใครน่ะ

01:32:14.153 --> 01:32:15.321 align:center
เอาออกก่อนนะ

01:32:18.282 --> 01:32:19.492 align:center
เธอเป็นใคร

01:32:22.036 --> 01:32:23.162 align:center
หนูแองเจิลไงคะ

01:32:24.455 --> 01:32:25.748 align:center
เธอเป็นใครน่ะ

01:32:31.462 --> 01:32:32.797 align:center
แองเจิลค่ะ

01:32:47.270 --> 01:32:48.396 align:center
(เมื่อครูขาน นักเรียนย่อมได้ยิน)

01:33:06.122 --> 01:33:08.958 align:center
“ค่ำคืนนี้ ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด

01:33:10.376 --> 01:33:11.752 align:center
เขียนลงไปเถิด ตัวอย่างเช่น

01:33:13.296 --> 01:33:16.257 align:center
คืนนี้ฟ้าพร่างดาว ดวงดาราต่างทอแสงสีคราม

01:33:16.340 --> 01:33:18.217 align:center
ระยิบระยับอยู่ไกลแสนไกล

01:33:19.885 --> 01:33:22.888 align:center
สายลมยามค่ำคืนหมุนวนบนฟากฟ้าและขับขาน

01:33:25.016 --> 01:33:27.518 align:center
ค่ำคืนนี้ ฉันเขียนถ้อยคำที่เศร้าสร้อยที่สุด

01:33:29.478 --> 01:33:30.855 align:center
ฉันเคยรักเธอ

01:33:32.189 --> 01:33:34.233 align:center
และบางครั้ง เธอก็เคยรักฉันเช่นกัน”

01:33:37.987 --> 01:33:41.532 align:center
“ค่ำคืนเช่นนี้ ฉันเคยโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน

01:33:43.534 --> 01:33:48.998 align:center
พรมจูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใต้ผืนฟ้ากว้างใหญ่นี้

01:33:50.833 --> 01:33:55.379 align:center
เธอเคยรักฉัน และบางครั้ง
ฉันก็เคยรักเธอเช่นกัน

01:33:57.131 --> 01:33:59.800 align:center
ยิ่งได้ยินเสียงค่ำคืนอันเวิ้งว้าง

01:34:02.011 --> 01:34:04.347 align:center
ก็ยิ่งอ้างว้างจับใจเมื่อไม่มีเธอ”

01:34:24.075 --> 01:34:25.201 align:center
หวัดดี

01:34:40.049 --> 01:34:41.133 align:center
หวัดดี

01:34:42.134 --> 01:34:43.219 align:center
หวัดดีจ้ะ

01:34:44.470 --> 01:34:45.304 align:center
หวัดดี

01:34:47.431 --> 01:34:48.516 align:center
หวัดดีจ้ะ

01:34:51.227 --> 01:34:52.061 align:center
ไงจ๊ะ

01:34:53.187 --> 01:34:54.313 align:center
ไม่นะไม่

01:34:55.064 --> 01:34:58.067 align:center
ไม่เป็นไร

01:34:58.734 --> 01:35:00.111 align:center
ไงจ๊ะ

01:35:02.863 --> 01:35:04.031 align:center
อุ๊ย

01:35:43.988 --> 01:35:45.072 align:center
ยายแคทเธอรีนคะ

01:35:46.907 --> 01:35:48.242 align:center
คุณยาย…

01:35:48.325 --> 01:35:49.577 align:center
กินข้าวกันค่ะ

01:35:51.245 --> 01:35:52.413 align:center
ยายแคทเธอรีนคะ

01:35:54.081 --> 01:35:55.124 align:center
คุณยาย…

01:36:00.171 --> 01:36:01.130 align:center
คุณยาย…

01:36:06.760 --> 01:36:07.720 align:center
คุณยาย…

01:36:10.097 --> 01:36:11.265 align:center
ยายแคทเธอรีนคะ

01:36:15.644 --> 01:36:16.479 align:center
คุณยาย…

01:37:31.595 --> 01:37:33.097 align:center
คุณยาย ให้พวกผมช่วยพาข้ามถนนไหมครับ

01:37:33.889 --> 01:37:36.559 align:center
เดี๋ยวพวกเราเดินไปด้วยนะครับ
ตอนนี้ไฟเขียวแล้ว

01:37:36.642 --> 01:37:37.935 align:center
ข้ามกันเถอะ

01:37:38.018 --> 01:37:39.186 align:center
ขอบใจจ้ะ

01:37:39.979 --> 01:37:42.022 align:center
ไม่ต้องกลัวนะ เดินได้เลยครับ

01:37:42.106 --> 01:37:43.941 align:center
ข้ามกันเถอะครับคุณยาย

01:37:44.483 --> 01:37:45.568 align:center
ไปกัน

01:38:07.590 --> 01:38:10.301 align:center
- พ่อสัญญากับหนูแล้วนะ
- ได้เสมอเลยลูก

01:38:10.384 --> 01:38:13.470 align:center
แค่ตั้งใจเรียนให้ดีก็พอ

01:38:13.554 --> 01:38:15.472 align:center
- ใช่แล้ว
- หนูจะตั้งใจค่ะ

01:38:15.556 --> 01:38:18.017 align:center
เซบูรอต้อนรับลูกเสมอ
ถ้าลูกอยากไปเที่ยวเมื่อไหร่ก็นะ

01:38:18.100 --> 01:38:19.018 align:center
ค่ะ

01:38:19.101 --> 01:38:22.396 align:center
- พร้อมเมื่อไหร่ เดี๋ยวเราไปที่นั่นกัน
- แม่มาโน่นแล้วค่ะ

01:38:22.479 --> 01:38:23.981 align:center
โอเคๆ

01:38:26.650 --> 01:38:28.152 align:center
หวัดดีค่ะ

01:38:28.652 --> 01:38:30.487 align:center
- หวัดดีค่ะ
- หวัดดีค่ะคุณลุง

01:38:30.571 --> 01:38:31.655 align:center
เป็นไงบ้างล่ะ

01:38:32.197 --> 01:38:33.032 align:center
- สนุกไหม
- สุดๆ เลย

01:38:33.115 --> 01:38:37.202 align:center
ได้ยินว่าทริปพักผ่อนสนุกมาก
ขอบคุณที่ช่วยดูแลแองเจิลนะคะ

01:38:37.286 --> 01:38:38.412 align:center
แน่นอนอยู่แล้ว

01:38:38.495 --> 01:38:40.706 align:center
เมื่อไหร่เราจะได้ทานข้าวด้วยกันอีก

01:38:41.290 --> 01:38:43.876 align:center
เอาที่คุณสะดวกเลย พวกเราว่างตลอดแหละ

01:38:43.959 --> 01:38:46.587 align:center
เดี๋ยวจะส่งข้อความไปนะ
ฉันว่าเราหาเวลาว่างตรงกันได้แน่นอน

01:38:46.670 --> 01:38:47.588 align:center
ได้เลย

01:38:47.671 --> 01:38:49.214 align:center
ไปเถอะพ่อ เดี๋ยวหนูเข้าเรียนสาย

01:38:49.298 --> 01:38:51.050 align:center
- รักพ่อนะ
- ดูแลตัวเองด้วย

01:38:51.133 --> 01:38:53.761 align:center
- ตั้งใจเรียนนะ
- ค่ะ หนูจะตั้งใจ

01:38:53.844 --> 01:38:56.472 align:center
บาย

01:38:58.515 --> 01:38:59.350 align:center
- แม่เป็นยังไงบ้าง
- สนุกไหม

01:38:59.433 --> 01:39:01.644 align:center
- สนุกมากเลยค่ะ
- ดีแล้วจ้ะคนเก่ง

01:39:02.144 --> 01:39:07.107 align:center
แม่เอาค่าใช้จ่ายประจำสัปดาห์มาให้

01:39:07.191 --> 01:39:08.651 align:center
นี่ เงินของลูกนะ

01:39:10.069 --> 01:39:12.821 align:center
ถ้าต้องการอะไรเพิ่มก็บอกแม่นะ

01:39:12.905 --> 01:39:16.200 align:center
น่าจะพอแล้ว อย่าทำเงินหายล่ะ

01:39:16.283 --> 01:39:18.869 align:center
นี่ อย่าลืมมื้อเย็นของเรานะ

01:39:18.952 --> 01:39:19.912 align:center
- ได้เลย
- เดี๋ยวลุงจะมารับ

01:39:19.995 --> 01:39:21.413 align:center
จริงเหรอคะ ได้เลย

01:39:21.955 --> 01:39:23.415 align:center
- แล้วหนูจะได้เจอแม่อีกใช่ไหม
- แน่นอนสิ

01:39:23.916 --> 01:39:25.167 align:center
- รักลูกนะ
- รักแม่ค่ะ

01:39:25.250 --> 01:39:26.543 align:center
- บายค่ะคุณลุง
- ตั้งใจเรียนนะ

01:39:26.627 --> 01:39:28.128 align:center
- ได้ค่ะ
- บาย

01:39:41.809 --> 01:39:43.185 align:center
อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน

01:39:43.268 --> 01:39:44.395 align:center
ยินดีต้อนรับกลับมา

01:39:44.895 --> 01:39:48.607 align:center
ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นหน้าตา
ที่คุ้นเคยในห้องนี้อีกครั้ง

01:39:49.775 --> 01:39:51.360 align:center
บางคนก็โตขึ้น

01:39:52.194 --> 01:39:54.405 align:center
บางคนก็ดูเงียบขรึมกว่าปกติ

01:39:55.322 --> 01:39:57.157 align:center
แต่ก็ดูมั่นใจมากขึ้น

01:39:58.242 --> 01:40:01.328 align:center
ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ยัง
เป็นตัวของตัวเองเหมือนเดิม

01:40:01.870 --> 01:40:06.625 align:center
แต่ครูอยากให้ห้องเรียนนี้เป็นพื้นที่…

01:40:07.376 --> 01:40:09.962 align:center
พื้นที่ที่พวกเธอจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

01:40:10.754 --> 01:40:13.549 align:center
สิ่งที่เรามักจะมองข้ามไปอยู่บ่อยครั้ง

01:40:14.258 --> 01:40:17.511 align:center
และหนึ่งในนั้นก็คือการใจดีกับตัวเองให้มากขึ้น

01:40:19.722 --> 01:40:25.894 align:center
การรักตัวเองไม่ใช่แค่คำคมเท่ๆ
ที่เอาไว้โพสต์ลงอินสตาแกรม เฟซบุ๊ก

01:40:25.978 --> 01:40:28.063 align:center
หรือโซเชียลมีเดียอื่นๆ หรอกนะ

01:40:28.981 --> 01:40:31.442 align:center
แต่คือการปลอบโยนตัวเอง

01:40:33.110 --> 01:40:34.528 align:center
ในวันที่เราทำเรื่องผิดพลาด

01:40:35.362 --> 01:40:39.116 align:center
พวกเธอไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุด
ในทุกๆ เรื่องที่ทำหรอกนะ

01:40:39.199 --> 01:40:40.743 align:center
ไม่จำเป็นต้องทำให้ใครประทับใจ

01:40:40.826 --> 01:40:43.162 align:center
ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น

01:40:43.704 --> 01:40:47.958 align:center
สิ่งเดียวที่ต้องทำคือแค่ก้าวเข้ามา
เหมือนที่ทุกคนทำอยู่ตอนนี้

01:40:48.959 --> 01:40:52.671 align:center
และเปิดใจเพื่อค้นหาว่าตัวเองเป็นใคร

01:40:53.630 --> 01:40:55.007 align:center
และเรากำลังจะเติบโตไปเป็นคนแบบไหน

01:40:56.884 --> 01:40:57.760 align:center
โอเค

01:40:58.302 --> 01:41:01.138 align:center
มาทำให้ปีนี้เป็นปีที่ดีนะ

01:41:01.221 --> 01:41:03.390 align:center
รู้ไหม

01:41:03.474 --> 01:41:06.977 align:center
ให้ปีนี้เป็นปีแห่งความซื่อสัตย์

01:41:07.811 --> 01:41:10.481 align:center
มีความสุขกับสิ่งเล็กๆ เติบโตขึ้นไปอีกขั้น

01:41:10.564 --> 01:41:12.649 align:center
พวกเธอไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ

01:41:14.109 --> 01:41:15.736 align:center
แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอแล้ว

01:44:25.175 --> 01:44:28.553 align:center
คำบรรยายโดย อชิรญาณ์ ดินแดง
ว

