- แผลที่มันเจ็บลึกอะ มันก็รักษายาก - [ดนตรีซึ้งหม่นหมอง]
[โอบ] ผมอาจจะยังไม่หายเร็วๆ นี้หรอก
แต่ถ้าได้อยู่กับคุณ ผมหายได้แน่ๆ
คบกับผมได้ไหม ปลาวาฬ
[ข้าวสวย] ข้าวสวยขอบคุณพี่โอบมากนะคะ
ที่ทำให้ข้าวสวยตัดใจตรงๆ
[เกลือ] เราถามจริงๆ นะ
นายกับเชฟโอบเป็นอะไรกันอยู่เหรอ
- เราชอบนาย ปลาวาฬ - [ดนตรียะเยือก]
ถ้าเราใช่สำหรับปลาวาฬอะ
ปลาวาฬค่อยตอบตกลงเป็นแฟนกับเราก็ได้
เราขอโทษนะ เกลือ
ที่ผมทำขนาดนี้อะ ยังไม่ชัดอีกเหรอว่าผมอยากจีบคุณอะ
งั้นคุณก็ลองยกเลิกโครงการ ที่คุณกำลังจะทำคอนโดตรงร้านเชฟโอบดูสิครับ
[เจเจ] คุณกล้าไหมล่ะ
รอบสุดท้ายแล้วนี่
ใครมีอะไรดี
ก็งัดออกมาให้หมดเลย
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงตึงเครียด]
กะเพราถั่วฝักยาวครับ
อะไรของแกเนี่ย
แกลืมชื่อร้านไปแล้วเหรอ
แต่ก็ไม่ได้มีกฎนี่ครับ
ว่าผัดกะเพราห้ามใส่ถั่วฝักยาว
ผมเบื่อ
เบื่อที่จะต้องทนโดนปั่นหัวเล่น ระหว่างเชฟกับปลาวาฬแล้ว
ผมมั่นใจว่ากะเพราของผมจานนี้ อร่อยกว่าของปลาวาฬแน่นอน
แต่ผมไม่เชื่อหรอกนะครับ
ว่าเชฟจะเป็นกลางในสถานการณ์แบบนี้
[พ่นลม]
[ดนตรีวูบ]
[ช้อนกระแทกจานเบาๆ]
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้น]
ผมว่าเราได้ผู้ชนะที่จะสืบทอดร้านนี้ละ
คนที่ชนะก็คือ…
[ดนตรีจบ]
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪
♪ No way, no way, no way, no ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
คนที่ชนะก็คือ…
[ดนตรีโหมชวนลุ้น]
ปลาวาฬ
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงตึงเครียด]
นี่เชฟล้อเล่นหรือเปล่าครับ
เชฟตัดสินแบบนี้ทั้งๆ ที่ดูคลิปนั้นแล้วอะนะ
[พ่นลม]
เห็นไหม
ผมบอกแล้ว
การแข่งขันที่ยุติธรรมอะ [ตะคอก] มันไม่มีจริง
แกเข้าใจฉันผิดแล้วเกลือ
ฉันยอมรับนะ
ว่าแกทำผัดกะเพราได้อร่อยทุกจานจริงๆ
แต่แกลืมชื่อร้านนี้ไปหรือเปล่า
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
กะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาว
มันเป็นเหมือนแบรนดิ้ง
และคำสัญญาที่ให้ไว้กับลูกค้า
ที่ตั้งใจมากินร้านนี้
เขาไม่ได้เตรียมใจ มาเจอกะเพราที่มีถั่วฝักยาวแน่ๆ
แกทำแบบนี้
แกลืมคนที่สำคัญที่สุดของร้านนี้
ที่ชื่อว่าลูกค้าไปนะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
เกลือ เกลือตั้งใจแพ้ใช่ไหมอะ
ทำไมถึงทำแบบนี้
ไหนบอกรักร้านนี้มากไม่ใช่เหรอ
ทำไมถึงยอมแพ้ง่ายๆ ล่ะ
[เสียงเครือ] เข้าใจผิดแล้ว
เราไม่ได้ยอมแพ้เอง
- [ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงตึงเครียด] - เราถูกบังคับให้ยอมแพ้
ทั้งเรื่องที่ปลาวาฬคบกับเชฟอะ
เราทำอะไรไม่ได้
พอปลาวาฬเป็นแฟนกับเชฟแล้วได้ร้านไปอะ
เราก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน
[สูดลมหายใจ] จะให้เราไปสู้ตรงไหน ปลาวาฬ
ฮะ
[สะอื้น]
แต่เราไม่โทษปลาวาฬหรอกนะ
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
ถึงไม่มีปลาวาฬเป็นคู่แข่งอะ
เราก็ไม่ได้เป็นผู้สืบทอดร้านของเชฟอยู่ดีอะ
ถ้าเชฟจะเลือกเราอะ
เชฟคงไม่จัดการแข่งขันนี้ขึ้นมาหรอก
[พ่นลม สูดหายใจ]
โชคดีนะ
เกลือ [เสียงดัง] เกลือ
[ปลาวาฬ] ผมขอเลิกสัญญาทุกอย่าง
แล้วผมจะคืนเงินให้คุณทุกบาททุกสตางค์
[กดส่งข้อความ]
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้น]
[เกลือ] เชฟตัดสินแบบนี้ ทั้งๆ ที่ดูคลิปนั้นแล้วอะนะ
เห็นไหม ผมบอกแล้ว
การแข่งขันที่ยุติธรรมอะ [ตะคอก] มันไม่มีจริง
[เกลือ] เราไม่ได้ยอมแพ้เอง
เราถูกบังคับให้ยอมแพ้
จะให้เราไปสู้ตรงไหน ปลาวาฬ
[ปลาวาฬครางพอใจเบาๆ]
ทำไมขึ้นมาข้างบนไม่บอกผม หืม
เชฟเสียใจเรื่องเกลือใช่ไหมครับ
ถ้าเสียใจ
จะปลอบไหมล่ะ
[ดนตรียะเยือกหม่นหมอง]
กอดแน่นขนาดนี้ คิดเงินดีไหมเนี่ย
นาทีละยี่สิบ
ได้ร้านไปแล้วยังไม่พออีกเหรอ
พูดถึงเรื่องนั้น
ผมว่าผมไม่เหมาะจะเป็นผู้สืบทอดร้าน
ถ้าเชฟจะหาคนอื่นมาแทน ผมว่าน่าจะ…
[โอบสูดหายใจ]
ต้องทำยังไง
เด็กถึงจะไม่คิดมากนะ
แล้วอยากให้ทำอะไรล่ะครับ
[ดนตรีระทึกเร้าอารมณ์]
[ปลาวาฬส่งเสียงเบาๆ]
[ปลาวาฬพ่นลมแรง]
[ดนตรีจบ]
[ปลาวาฬพ่นลมพอใจ]
จะต่ออีกรอบเหรอครับ
ไหวเหรอ
[ปลาวาฬพ่นลมหัวเราะ]
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้น]
ผมรู้แล้วนะ
ว่าคุณเป็นคนของไอ้เมธัส
[ดนตรีกระแทกแล้วโหมบีบคั้น]
(ไม่ทราบหมายเลข)
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[เมธัส] ผมโอนเงินอีกก้อนให้แล้ว
หวังว่าคุณจะอยู่จนถึงรอบสุดท้ายนะ
[นับหนึ่ง] รูปนี้มีคนส่งให้ผมมา
ปลาวาฬไปบ้านเมธัส
สองคนนี้ยังไงก็เกี่ยวข้องกันเว้ยพี่
เอาไงอะ
ไล่ออกเลยปะล่ะ
รอดูไปก่อน
[นับหนึ่ง] เฮ้ย พี่โอบ
นี่อย่าบอกนะว่าพี่ตกหลุมรักปลาวาฬหัวปักหัวปำ
แล้วถึงขั้นจะยอมยกร้านให้ศัตรูอะ
เรื่องนี้เดี๋ยวกูจัดการเอง
รอให้เรื่องที่ร้านมันจบก่อน
แล้วผมจะมาเคลียร์เรื่องคุณกับผมให้ชัดเจน
[ดนตรีโหมระทึก]
เชฟครับเชฟ
เชฟฟังผมก่อนนะครับเชฟ
ผมมีคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้นะครับ
คุณเป็นคนของไอ้เมธัสจริงๆ ใช่ไหม
[ดนตรีกระแทกตึงเครียด]
บอกไว้ก่อนนะว่าอย่าโกหก
เพราะไม่ว่ายังไง ผมก็จะไปถามไอ้เมธัสด้วยตัวเอง
จริงครับ
ผมถูกส่งมาจริงๆ
[หายใจหอบสั่น]
ผมพอจะเห็นหลักฐานมาตลอด
แต่ก็พยายามมองข้ามมาตลอดเหมือนกัน
ว่าท้ายที่สุดแล้วคุณคงไม่เลือกทำแบบนั้นกับผม
กับร้านที่ผมรัก
[ปลาวาฬหายใจสั่น]
แต่สุดท้าย คุณก็แค่เข้ามาหลอกปั่น
หลอกลวงผม
หลอกให้ผมหลงเพื่อที่จะเอาร้านนี้
ไปขายให้กับเมธัส
[เสียงดัง] ใช่ไหม
[สะอื้นเบาๆ]
[ตะคอก] ใช่ไหม
[หายใจหอบสั่น]
[ดนตรีหม่นหมองบีบอารมณ์]
[สูดหายใจ]
เชฟ
เชฟ เชฟฟังผมก่อน เชฟ
เชฟ เชฟฟังผมก่อนได้ไหม
[ปลาวาฬสูดหายใจ หายใจสั่น]
ความรู้สึกที่ผมมีให้เชฟอะมันเป็นเรื่องจริงนะครับ
ผมรักเชฟ
ชอบเชฟ
ผมไม่เคยแกล้งเลย
[เสียงเครือ] แต่เรื่องร้าน ผม…
[เสียงแข็ง] หรือคุณจะบอก ว่าคุณไม่มีข้อตกลงอะไรกับเมธัส
ที่มันมาหาคุณ มาคุยกับคุณ
มันมาเสนอดีลสุดท้ายให้คุณใช่ไหม
คุณทำให้ผมมีแพชชั่น
มีความคิดอยากจะทำร้านนี้ต่อ
แต่พอทุกอย่างมันยืนยัน
ว่าคุณหวังจะเข้ามาหลอกผม ทำร้ายผม
[ตะคอก] ร้านนี้แม่งก็มีแต่ความทรงจำแย่ๆ
[สะอื้น]
[ดนตรีหม่นหมองบีบอารมณ์บรรเลงต่อเนื่อง]
- [สูดหายใจ] - [ปลาวาฬพ่นลม สะอื้น]
เชฟ เชฟ
ผมบอกเมธัสไปแล้ว
[เสียงเครือ] ว่าผมจะไม่ทำทุกอย่างแล้ว
ผมจะยกเลิกสัญญาทุกอย่าง
[เสียงเครือ] นะเชฟ
ผมไม่รู้แล้ว
ว่าคำพูดคุณมันเชื่ออะไรได้บ้าง
คุณไม่ต้องพยายามโกหกผม หรือทำอะไรอีกต่อไปแล้ว
ปลาวาฬ
คุณชนะแล้ว
สัญญาซื้อขายอยู่บนโต๊ะ
คุณเอาไปให้ไอ้เมธัสเซ็น แล้วนัดวันโอนมาได้เลย
แล้วพวกคุณจะเอาร้านนี้ไป [แค่นเสียง] ทำเหี้ยอะไรก็เชิญ
[ตะคอก] ผมพอกับทุกอย่างแล้ว
- [ปลาวาฬสะอื้น] - [ดนตรีจบ]
ที่ผ่านมา
ถือว่าผมโง่เอง
จากนี้ไป
ถือว่าไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้นเลย
[สะอื้น เสียงเครือ] เชฟ เชฟๆ อยู่กับผมก่อน
เชฟ
- [ดนตรีกระแทก] - [ปลาวาฬสะอื้น]
เชฟ
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]
[พ่นลมปนสะอื้น]
[เมธัสพ่นลมสบายใจ]
(เอ็มทีกรุ๊ป)
[เมธัส] โว้ว
ผมได้ที่ตรงนั้น คุณปลาวาฬได้เงินก้อนโต
มีแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้น
อะ คุณ
คุณ
[พ่นลมสดชื่น]
[เมธัส] อ้าว
คุณ
บอกให้เพื่อนคุณให้เลิกร้องไห้สักทีดิ๊
เรามาดื่มฉลองกันดีกว่า
ขอบคุณทั้งคุณและปลาวาฬมากๆ นะครับ
ที่ทำงานนี้เพื่อผม
[พ่นลมหัวเราะ]
[เสียงดี๊ด๊า] ชนครับ
- [เมธัสพ่นลมพอใจ] - [ถอนหายใจเซ็งๆ]
คุณนี่ยิ่งพูดยิ่งแย่นะ คุณเมธัส
[ปลาวาฬพ่นลมเบาๆ]
[ปลาวาฬพ่นลมหายใจ]
ไม่เป็นไรหรอกมึง ไม่ต้องปกป้องกูก็ได้
[ถอนหายใจแรง]
นี่ครับ สัญญาการซื้อขายตึก
คุณจะเอาไปทำอะไรก็เรื่องของคุณเถอะ
แต่ผมขอเวลาเก็บของที่ตึกหน่อยนะครับ
ของเยอะเหรอ
อ้าว คุณ
เขาขอเวลาเก็บของแค่นี้
จะงกทำไม
ตึกมันไม่หายไปไหนหรอกมั้ง
เป็นคนรวยไม่ใช่เหรอ
ซื้อคลินิก
ซื้อเวลาผมก็ซื้อมาแล้ว
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้น]
ผมแตะอะไรเพื่อนคุณไม่ได้เลยใช่ไหม
เออ ก็ได้ๆๆ
ผมให้เวลาคุณเก็บของสามวันนะ
พอใช่ไหม
พอครับ
[ปลาวาฬสูดหายใจ]
อ้าว คุณๆๆ
วันนี้คุณไปทำกายภาพที่บ้านผมไหม
หรือว่าจะไปดูหนังแทนดีอะ คุณเลือกได้เลยนะ
ดินเนอร์ก็ยังได้
[ดนตรีกระแทก]
คุณอาการดีขึ้นเยอะแล้วอะ
คุณน่ะสามารถใช้นักกายภาพคนอื่นได้แล้ว
ก็ผมบอกแล้วไง
ว่าผมจะไม่ใช้นักกายภาพคนอื่นนอกไปจากคุณ
แต่คุณน่ะทำกายภาพให้ผม
ได้แค่คนเดียวนะ
ผมว่าจะลาออกจากคลินิก
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
และไปเรียนต่อเมืองนอกสักพัก
คุณอยากจะถามผมไปแค่ไหนเนี่ย
ก็ตามไปเฝ้าถึงเมืองนอกไม่ได้หรอกมั้ง
ได้ดิ ผมรวย
[เมธัสส่งเสียงดีใจ]
งั้นผมเปลี่ยนแผน
ผมจะไปทำงานโรงพยาบาลรัฐแทน
ไม่ต้องไปถามซื้อรัฐบาล ซื้อประเทศนะ
ทำไมคุณถึงอยากหนีผมจังอะ
ผมทำอะไรผิดตรงไหน
ผมผิดหวังในตัวคุณมากนะ คุณเมธัส
ผมคิดว่าต่อให้ผมรอคุณนานกว่านี้ยังไงเนี่ย
ผมก็เปลี่ยนคุณให้เชื่อใจคนมากกว่านี้ไม่ได้หรอก
[ดนตรีตึงเครียด]
ผมยอมแพ้ตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า
คุณยังไม่แพ้ซะหน่อย
คุณชนะผมตั้งนานแล้ว
ไม่งั้นผมก็ไม่ไล่ตามตื๊อคุณแบบนี้หรอก
เห็นแบบนี้
ผมจริงจังกับคุณนะ
ผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อนอะ
จะจริงจังแค่ไหน
ผมก็แพ้เงินในมือคุณอยู่ดี
[ดนตรีกระแทก]
คุณรักเงินมากกว่าทุกคน
สัญญาตรงนั้นน่ะก็เป็นหลักฐานยืนยันอยู่
ผมไม่มีวันรักคนที่เห็นค่าของเงิน มากกว่ามนุษย์ด้วยกันหรอก
ถ้าลูกค้ามีอะไร
ก็ติดต่อคลินิกนะครับ
แต่ไม่ต้องมาติดต่อผมอีก
ผมขอตัวครับ
เดี๋ยวดิคุณ คุณ
[เสียงดัง] คุณ
[ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์]
[ดนตรีวูบ]
[ดนตรีสดใสชวนผ่อนคลาย]
เอ้าน้อง เสิร์ฟได้เลยจ้ะ
โอ้โฮ ปั้นสิบ
ลูกค้ากินวันนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้ เร่งมือหน่อย
ครับเชฟ
เขฟอะไร
บอกให้เรียก “พี่” ไง
ไม่ได้อยากแบบพี่โอบนะเว้ย
[ลากเสียง] รู้แล้วครับ
เสร็จแล้วครับพี่
[กระดิ่งประตูดัง]
สวัสดีครับ ยินดีต้อน…
[นับหนึ่งถอนหายใจแรง]
มาอีกคนละ
นี่สรุปกูไม่ใช่เชฟ
แต่เป็นพี่อ้อยพี่ฉอด รับปรึกษาปัญหาความรักเหรอวะเนี่ย
[นับหนึ่งพ่นลม]
[ดนตรีเศร้าปนซึ้ง]
[นับหนึ่ง] คุณไม่ต้องมาถามอะไรผมเลย
ผมไม่รู้เรื่องอะไรกับคุณหรอกว่าพี่โอบอยู่ที่ไหนอะ
[ปลาวาฬ] แต่ผมไม่รู้ว่าจะตามหา
เชฟโอบได้จากที่นี่แล้วจริงๆ
เชฟนับหนึ่งได้คุยกับเชฟโอบบ้างไหมครับ
ไม่ใช่แค่คุณหรอกนะที่ติดต่อพี่โอบไม่ได้อะ
ผมก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน
♪ ยังเจ็บอยู่ในใจ ♪
♪ เจ็บเมื่อคนที่เคยรักจากไป ♪
(เมนูพิเศษ)
♪ แทบจะทนไม่ไหว ♪
♪ แทบไม่เชื่อว่ารักจริงๆ ยังมี ♪
♪ ถ้าไม่ได้เจอเธอ ♪
♪ อาจต้องอยู่ลำพังเหงากว่านี้ ♪
♪ ถ้าไม่มีเธอที่เดินเข้ามา ♪
[โอบ] แล้วรอบนี้ มันหนักว่ารอบข้าวสวยอีกนะคุณ
คุณไม่คิดบ้างเหรอวะ
ว่าที่คุณทำอะแม่งเกินไปอะ
เป็นผมนะ ผมไม่กล้ามาเสนอหน้าที่นี่หรอก
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ชอบที่เธอ… ♪
เชฟครับ พูดแรงไปไหมครับ
- เพื่อนผมคอตกหมดแล้ว - แล้วไงวะ
คนที่แม่งขายคนอื่นเพื่อเงินอะ มันก็ต้องโดนลงโทษแบบนี้บ้างปะ
♪ เป็นความสุขขึ้นในใจ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
(ครัวของมืออาชีพ จากสวนหลังบ้านสู่อาหารในครัว)
ผมผิดเองครับ
ที่ตัดสินใจดีลกับคุณเมธัสจนทำให้ทุกคนผิดหวัง
♪ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป มองตากันก็เข้าใจ ♪
♪ เป็นความสุขขึ้นในใจ You fill my heart ♪
[ปลาวาฬ] แต่ผมไม่ขออะไรมากนะครับ
ขอแค่เชฟโอบติดต่อกลับมาว่าสบายดี
ผมฝากเชฟนับหนึ่งบอกผมด้วยนะครับ
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่มีเธอ… ♪
♪ ข้างๆ ♪
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[พ่นลมแรง]
นี่เมื่อไหร่มึงจะเลิกเป็นแบบนี้วะ ไอ้วาฬ
มึงจะมาทำแบบนี้ที่บ้านกูไม่ได้นะเว้ย
นี่บ้านกูมีแต่กลิ่นกะเพราหมดแล้ว
[ถอนหายใจหน่าย]
กูขอฝากต้นกะเพราไว้กับมึงแป๊บเดียวเอง
กูกำลังหาที่ลงใหม่อยู่
แต่คอนโดกูไม่มีที่เหมาะสำหรับปลูกต้นกะเพราเลย
[ปลาวาฬส่งเสียงเบาๆ]
กูอะไม่ได้หมายถึงแค่เรื่องต้นกะเพราเว้ย
กูหมายถึงมึงด้วย
ทรงเป็นหมาหงอยแบบนี้ทุกวันอะ
เมื่อไหร่มึงจะหายวะ
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
ไม่รู้ว่ะ
อาจจะไม่หายเลยก็ได้
[ตะโกน] เจเจ
เจเจ รอผมก่อน
เจเจ
เจเจ เจเจ
รอผมก่อน
[เมธัสพ่นลมแรง]
ใครอนุมัติเรื่องการลาออกของคุณ ฮะ
ผมยังไม่ได้รับเอกสารเลย
[เจเจ] เอาไป
[ดนตรีสดใสบรรเลงคึกคัก]
ไหนเอกสาร
ผมไม่ได้ตอบรับให้คุณลาออกซะหน่อย
ได้
เล่นแบบนี้ใช่ไหม
งั้นคุณเอาไป
นี่คุณจะเล่นแบบนี้ทั้งวันก็ได้นะ คุณเมธัส
เดี๋ยวผมปรินต์เพิ่ม
คุณ คุณไม่ลาออกไม่ได้เหรอ
ทำไมคุณต้องปล่อยให้เรื่องของปลาวาฬ มากระทบเรื่องของเราสองคนด้วยอะ
มันไม่เคยมีเรื่องของเรา “สองคน” ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
คุณจะโกหกเรื่องอะไรก็ได้นะ แต่จะโกหกว่าไม่หวั่นไหวกับผมไม่ได้
ผมยอมรับตามตรงนะ ว่าผมเนี่ยอาจจะมีเผลอใจไปให้คุณบ้าง
[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]
ถึงผมจะแพ้ทางคนขี้ตื๊อเนี่ย แต่ผมก็มีหลักการของผม
ผมไม่ชอบคนที่เอาเปรียบคนอื่น
ไม่ชอบคนที่รักเงินมากกว่าทุกอย่าง
นี่…
คุณเผลอใจให้กับผมเหรอ
ยังไงความรู้สึกของผมเนี่ย มันก็ไม่สำคัญเท่าเงินของคุณหรอก จริงไหม
[ดนตรีจบ]
(ทำงานและเรียนในฝรั่งเศส)
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
[โอบสูดหายใจ]
ทำไรอะพี่
ดูที่เรียนต่อเหรอ
เออ
ก็ดูๆ ไว้ก่อนอะ [พ่นลมหายใจ]
ถ้ากูไม่เรียนต่อก็กะว่าจะไปเป็นเชฟที่ฝรั่งเศส
ไม่อยากเป็นเจ้าของร้านละ
ปวดหัว
ผมว่าปวดใจมากกว่ามั้ง
[เสียงประกอบเจื่อน]
- อ๊ะ - [ดนตรีซุกซน]
[นับหนึ่งร้องอุบอิบ]
มึงนี่มันรู้ดีจริงๆ เลยนะ
อีกสักทีไหม
[นับหนึ่งพ่นลมหายใจ]
ผมก็ไม่รู้ดีเท่าหัวใจพี่หรอก
วันก่อนปลาวาฬมาหาพี่ด้วย
ท่าทางเฮิร์ตหนัก
นั่งเป็นหมาหงอยเหมือนกับ
หมาที่ถูกเจ้าของหลอกไปทิ้งในปั๊มอะ
มึงบอกกูแล้ว
แล้วอีกอย่างนะ
กูไม่ได้หลอกเด็ก เด็กต่างหากที่มาหลอกกู
ผมก็บอกให้พี่ฟังอีกทีไง
พี่โอบ
ถ้าพี่ตัดสินใจอะไรไปแล้วอะ
มันย้อนกลับไม่ได้แล้วนะพี่
[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]
[คนเคาะประตู]
ครับ
- โอ๊ย ปลาวาฬ ลูกรัก - [เสียงประกอบระยิบระยับ]
[ภาษาอังกฤษ] ไม่เจอกันนานเลยนะ
- [จิ๊ปาก] - เจ๊มาหาผมที่คอนโดเนี่ย
มีอะไรหรือเปล่าครับ
แหม
ตั้งแต่แกเป็นผู้สืบทอด ร้านกะเพราของเชฟโอบเนี่ย
แกก็เนื้อหอมเลยนะ
มีคนมาติดต่อให้แกไปออกรายการเยอะเลย
มีทั้งรายการอาหาร รายการครอบครัว
นี่ เจ๊จัดตารางให้แกแล้วนะ
มีทั้งพิธีกรร้านอาหาร ออกบู๊ท
ปีนี้ปังแน่ๆ เลยจ้ะ
เจ๊
ผมไม่อยากทำงานในวงการบันเทิงแล้วอะ
ผมจะรีไทร์
- ฮะ - [ดนตรีกระแทก]
รีไทร์
หืม
แล้วแกจะทำงานอะไร
ที่ผ่านมา ผมไม่รู้ว่าผมอยากทำอะไร
ผมรู้ว่าผมหน้าตาดีแล้วก็หุ่นดี
เลยอยากลองทำงานในวงการบันเทิงดูอะ จะได้มีเงินใช้จ่ายเยอะๆ
แต่ตอนนี้ผมมีสิ่งที่อยากทำแล้ว
สิ่งที่ใจผมอยากจะทำก็คือ…
การเป็นเชฟ
[ดนตรีกระแทก]
[ถอนหายใจแรง]
- เชฟ - ครับ
[ดนตรีจังหวะคึกคัก]
ไอ้เจเจ
หายหัวไปเลยนะมึง
กูนึกว่าเน่าตายคาคอนโดไปซะแล้ว
แต่มึงมาก็ดี
มึงรีบเอาต้นกะเพราของมึงเนี่ย
ออกไปจากบ้านกูได้แล้ว
กูตั้งใจมาเอาต้นกะเพรานี่แหละ
แล้วกูก็อยากชวนมึงทำอะไรสักหน่อย
กูตกงานอยู่ เงินก็ไม่ค่อยจะมี
มึงยังจะมาชวนกูไปทำอะไรอีก
กูไม่ไปไหนทั้งนั้นอะ
กูตัดสินใจแล้วว่ากูอยากเปิดร้านขายผัดกะเพรา
กูคิดมาดีแล้ว
นี่แหละสิ่งที่กูชอบ
ตอนนี้ความฝันของกูคือการเป็นเชฟ
กูอยากเปิดร้านให้ได้แบบเชฟโอบ
- [ดนตรีสนุกสนาน] - นี่ ไอ้วาฬ
มึงคิดดีๆ นะ
มึงแน่ใจเหรอว่านี่ใช่ความฝันของมึง หรือว่าความรู้สึกผิดของมึงกันแน่
การเปิดร้านอาหารเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะเว้ย
กูอยากเปิดจริงๆ
มึงก็รู้อยู่ว่ากูไม่เคย มีแพชชั่นอยากทำอะไรแบบนี้เลยอะ
แล้วมันจะดีมากเว้ย ถ้ามีมึงมาร่วมในแผนการกูด้วย
แล้วไอ้แผนการที่มึงพูดเนี่ย มันเป็นยังไงวะ ไหนพูดมาซิ
[ดนตรีจบ]
[เจเจ] ผมถามตรงๆ นะ คุณเคยมีช้อยส์อื่นบ้างไหม
คุณจำเป็นต้องทุบตึกแถวนั้นจริงๆ เหรอ
แต่คุณก็รู้อะว่าที่ตรงนั้น มันเป็นทำเลคอนโดระดับลักชูรี่คลาส
แล้วผมก็ตั้งใจไว้แล้วว่า อยากทำโครงการนั้นให้สำเร็จอะ
ไม่งั้นผมจะจ้างเพื่อนคุณทำไมอะ
แล้วถ้าพัฒนาพื้นที่ตรงนั้นให้เป็นพื้นที่มิกซ์ยูสอะ
ด้านหน้าเป็นคอมมูนิตีมอล
ส่วนด้านหลังเนี่ย ก็เป็นคอนโดระดับลักชูรี่คลาสของคุณ
ไหนๆ ก็จะทำแล้วก็สร้างเมือง สร้างสังคม
ให้พวกคนรวยเนี่ย ครบจบในโครงการเดียวไปเลย
แบบบริการวันสต๊อปเซอร์วิส
ทำอหังสาฯ ประเภทมัลติฟังชั่นคอนโดเหรอ
- ใช่ไง ก็คิดเป็นนี่ - [พ่นลมแรง]
นอกจากคุณจะได้เงินแล้วนะ คุณยังได้ยกระดับสังคมตรงนั้นเองด้วย
สร้างรายได้ให้คนแถวนั้น
ให้คนแถวนั้นเนี่ยเข้ามาทำงานในคอมมูนิตีมอล
ส่วนร้านอาหารเนี่ยก็จะช่วยให้คนแถวนั้นอยู่สบาย
แบบนี้ก็วินวินกันทั้งสองฝ่าย
คุณก็จะได้ไม่ต้องไปบีบบังคับหรือไล่พื้นที่เขาอีก
เกิดวันไหนมีคนแค้นคุณขึ้นมา แล้วก็เอาปืนมายิงคุณตายเนี่ย คุณจะทำยังไง
นี่คุณยิ้มอะไร
ไหวปะเนี่ยคุณ อยู่ดีๆ ก็ยิ้มคนเดียว
นี่ผมคุยเรื่องซีเรียสอยู่นะครับ
คุณเป็นห่วงผมนี่
คุณดูเป็นห่วงผมมากเลยนะเนี่ย
[ดนตรีซึ้งบรรเลงสดใส]
ก็…
ผมก็อยากจะมีความรักกับคนดีๆ สักคน
แต่ต้องไม่ใช่คนที่ชาวบ้านเนี่ยก่นด่าลับหลัง
- [สูดหายใจ] - นี่ คุณ
คุณไม่จำเป็นต้องเป็น นายทุนหน้าเลือดแบบนั้นหรอกนะ คุณเมธัส
[เจเจ] คุณลองคิดดูดีๆ
รีพอร์ทที่คุณเมธัสขอครับ
ถ้าคุณเมธัสก็โอเค ทางเราก็ปิดดีลกับทางจีนได้เลยนะครับ
วางไว้
คุณเมธัส
ไม่สบายหรือเปล่าครับ
ปกติคุณเมธัสไม่เคยช้าเรื่องที่ได้เงินนะครับ
[เสียงประกอบขัดอารมณ์]
[พ่นลมเจื่อนๆ] ขอโทษครับ
(เอ็มทีกรุ๊ป)
[คนเคาะประตู]
[เสียงหอบหายใจ]
สวัสดีครับ คุณเมธัส
- [ดนตรีสดใสบรรเลงช้า] - [ปลาวาฬพยักพะเยิดเบาๆ]
[เมธัสพ่นลมแรง]
คุณ
ไม่น่าเชื่อ
ว่าคุณจะมาหาผมถึงที่นี่
อ้าว มีอะไรจะพูดมึงก็พูดสิ
[พ่นลม]
น่า เจเจ กูขอละ นะ
คุณจะพูดอะไรก็รีบพูดสิครับ
มาเฉยๆ แบบนี้ ผมนึกว่าคุณคิดถึงผมนะ
[เสียงประกอบกระอักกระอ่วน]
เพื่อนผมอะ
มันจะขอให้คุณเนี่ยไม่ต้องทุบ พื้นที่เดิมของร้านกะเพรามันได้ไหม
มันจะจ่ายเป็นค่าเช่าแทน
ค่าเช่าเหรอ
ผมคิดแพงนะ
- [เสียงประกอบเงินเข้า] - [หัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีซุกซน]
แล้วคุณจะคิดเท่าไหร่ คุณก็รู้ว่ามันไม่มีเงิน
[พ่นลมแรง] ไม่ให้เช่าก็ไม่ต้องให้เช่า
กูบอกแล้วใช่ไหมว่าแผนนี้ไม่เวิร์ก
[ปลาวาฬปรามเบาๆ]
ผมว่าเพื่อนคุณจ่ายได้
แต่ผมจะขอดีลกับคุณแค่สองคน
ให้เพื่อนคุณไปรอข้างนอกก่อน
เยส แผนนี้เวิร์กสัตว์
แผนขายกูอะนะ
- [ปลาวาฬ] อะไรๆ - [เจเจ] อยู่เป็นเพื่อนกูก่อน
กูฝากด้วยนะ
- กูฝากด้วย เจเจ กูฝากด้วยนะ - [เจเจ] ไอ้วาฬ
- [ดนตรีจบ] - [เสียงประกอบระยิบระยับ]
แล้วคุณจะให้ผมจ่ายเป็นอะไร
ผมบอกก่อนนะ
ว่าผมเนี่ยหน้าเลือดไม่แพ้นายทุนแบบคุณหรอก
[เสียงแข็ง] มีก็จ่าย ไม่มีก็ไม่จ่าย
ผมคิดไว้แล้ว
คิดอะไร
[ดนตรีกระแทก]
[ดนตรีสดใสจังหวะสนุก]
คุณคิดมาแล้วจริงๆ แฮะ
[เสียงประกอบตลก]
- [ดนตรีจบ] - [เสียงประกอบกระอักกระอ่วน]
แล้วไอ้โครงการคอนโดของคุณ ที่หมายมั่นปั้นมือมาตลอดล่ะ
จะทิ้งลงเหรอ
ทิ้งได้
ผมยอมทิ้งตั้งแต่เห็นคุณ เดินเข้ามาหน้าประตูเมื่อกี้แล้ว
ถ้าเปลี่ยนโครงการที่อยากทำ
เพื่อแลกกับการที่คุณยอมให้ผมจีบแบบเต็มตัว
[ดนตรีสบายบรรเลงช้า]
แบบนี้
ผมโอเค
พูดมาขนาดนี้แล้วเนี่ย
เหลือช่องให้ผมปฏิเสธได้ด้วยเหรอ
[เมธัสพ่นลมหัวเราะ]
แบบนี้
เรียกว่าจีบได้แล้วใช่ไหม
อุ๊ย คุณ
คุณ
- [เมธัสครางปลื้ม] - [เจเจ] โอ๊ย คุณ
[เมธัสร้องดีใจ]
เห็นแบบนี้แล้ว ทั้งสองคนนี่เหมาะสมกันมากเลยนะครับ
ถ้าต้องการให้ผมไปเซ็นเป็นพยาน ตอนจดทะเบียนสมรสในอนาคตเมื่อไหร่เนี่ย
เรียกผมได้เลยนะครับ
ผมเนี่ยจะเตรียมปากกาไว้ตั้งแต่วันนี้เลย
[แค่นเสียงปราม] ไอ้วาฬ
- [เจเจบ่นอุบ] - [ดนตรีเร่งจังหวะ]
พูดดี พูดถูกใจ
สามเดือนแรก ผมไม่คิดค่าเช่า
คุณเก็บไว้เป็นเงินทุนเถอะ
[พ่นลมหัวเราะแรง]
ขอบคุณนะครับ คุณเพื่อนเขย
[หัวเราะลั่น]
พูดดีมาก
[เมธัสหัวเราะ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
[ดนตรีวูบจบ]
ปลาวาฬ
อะ นี่ของเกลือ
เดี๋ยวก่อนสิเกลือ เรามีเรื่องอยากคุยด้วยอะ
คือเรากำลังจะเปิดกะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาว
เราอยากให้เกลือไปเป็นเชฟที่นั่น
เราไม่ทำอาหารแล้วอะ
ไปชวนคนอื่นเถอะ
เกลือ
เดี๋ยวก่อนสิเกลือ
เกลือ เกลือ
ถ้าเป็นเพราะเรื่องนั้นอะ เราขอโทษนะ
ขอโทษที่เป็นคนของเมธัส
ขอโทษ
ขอโทษที่ไม่สามารถรับรักได้
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
เราเองก็รู้สึกผิด
รู้สึกเสียใจเหมือนกัน
แต่ไม่เท่าความเสียดาย
ที่จะไม่ได้เห็นเกลือยืนอยู่ในครัวอีกนะ
เกลือ
เราไม่อยากให้เรื่องนี้ เป็นเหตุผลที่ทำให้เกลือไม่อยากอาหารอีกนะ
ขอโทษนะ
เกลือ เกลือ
(เอเซียบุ๊คส)
เอ้า ปลาวาฬ ยอมปะ
ไม่ยอมอะ คงโกรธกูมากอะ
[ทั้งคู่พ่นลมหายใจ]
งั้นก็ต้องประกาศรับสมัครแล้วมั้ง [พ่นลม]
[ปลาวาฬ] คงต้องเป็นงั้นอะ
อะนี่
กูทำเตรียมพวกกราฟิกไว้พีอาร์ร้านแล้ว
- ดีปะ - เฮ้ย
[เสียงประกอบกลองรัว]
ไอ้เจเจเพื่อนรัก
- [เจเจพ่นลม] - [ปลาวาฬคิกคัก]
- [ปลาวาฬร้องปลื้ม] - ไอ้วาฬ ทำอะไรเนี่ย ปล่อย
ชาติที่แล้วกูทำบุญด้วยอะไรวะเนี่ย
ชาตินี้กูถึงมีเพื่อนที่ประเสริฐที่สุด
อื้อหือ ลงโซเชียลเลยนะ ลงแม่งทุกแพลตฟอร์มเลยนะ เพื่อน
[เจเจ] เออๆ
นี่ ลงเลยๆ
ลงเลยๆๆ
[ร้องดีใจ]
เพื่อนรัก
[เจเจ] ไอ้วาฬ
อะไรวะเนี่ย
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
[โอบ] คุณชนะแล้ว
แล้วพวกคุณจะเอาร้านนี้ไป [แค่นเสียง] ทำเหี้ยอะไรก็เชิญ
- [ปลาวาฬสะอื้น] - [ตะคอก] ผมพอกับทุกอย่างแล้ว
[เสียงสดใสขึ้น] เลือกแล้วจริงๆ ใช่ไหม
ว่าจะเอาแบบนี้
ครับ อาจารย์
งั้นก็โชคดีกับเส้นทางใหม่แล้วกันนะ
แกเป็นคนมีพรสวรรค์
แล้วก็มีพรแสวง
ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่อดตายหรอก
แต่จำไว้นะ
ถ้าไม่รู้จะไปไหนอะ
กลับมาหาอาจารย์
[พ่นลมเบาๆ]
ขอบคุณมากนะครับ อาจารย์
[ดนตรีสบายจังหวะเร็วขึ้น]
[พ่นลมแรง]
[ปลาวาฬพ่นลม]
- สวยแล้ว - [ปลาวาฬ] ขอบคุณนะ
[ทุกคนร้องปลื้มใจพร้อมกัน]
(ฮังกรี อีทเทอรี)
[นับหนึ่ง] พี่แน่ใจนะ
ว่าจะไม่ให้ผมไปส่งอะ
[โอบ] อืม
กูเรียกรถละ
มึงก็อยู่เก็บร้านต่อเหอะ
เดี๋ยวต้องเคลียร์ออเดอร์ออนไลน์อีกนี่
[กระดิ่งประตูดัง]
โทษนะครับ ร้านปิดแล้วครับ
[ดนตรีวูบระทึก]
เฮ้ย มึงมาไมวะ
[โอบ] เฮ้ยไอ้หนึ่ง หนึ่ง หยุด
เดี๋ยวกูคุยเอง
ผมมาหาเชฟโอบ
คุณมีธุระอะไรกับผม
มาหลบอยู่ที่นี่เองเหรอ
มีอะไรก็รีบพูดมาเลยดีกว่า
ผมไม่มีอารมณ์เล่นกับคุณ
[พ่นลมเยาะ] โธ่
ใจเย็นๆ สิครับเชฟ
ผมแค่อยากจะบอกว่า…
ผมชอบฝีมือการทำอาหารของคุณนะ
อร่อยดี
[นับหนึ่งพ่นลม]
คุณมาเพื่อบอกผมแค่นี้
- คนอย่างคุณเนี่ยจะมีเชฟทำอาหารให้กี่คนก็ได้ - [ดนตรีจบ]
ต้องการอะไร พูดมาเลยตรงๆ
[หัวเราะ]
คุณนี่เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะครับ
ผมแค่อยากจะบอกเรื่องร้านกะเพราของคุณน่ะ
ว่าผมไม่ได้ทุบทิ้งแล้วนะ
ปลาวาฬอะตั้งใจทำร้านนั้นต่อ
เพื่อรอให้คุณกลับไป
ผมเองก็อยากลงทุนกับร้านนี้ด้วย
น่าจะคุ้มค่าดี
โอกาสมาอยู่ตรงนี้ขนาดนี้แล้วอะ
อย่าทำให้เสียโอกาสล่ะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
พูดจบแล้วก็ไปได้แล้ว
โอเค
กลับมาก็รู้สึกผิด
แล้วทำตัวเป็นคิวปิดเลยเหรอวะ
- [นับหนึ่งแค่นหัวเราะ] - [เสียงประตู]
แล้วเอาไงอะพี่
จะกลับไปปะเนี่ย
[ดนตรีจังหวะสนุกสร้างกำลังใจ]
[มีดสับรัว]
อีกสิบนาทีเริ่มรับลูกค้าแล้วนะ
ครับเชฟ
[ออโต้] เอ่อ
เดี๋ยวนะ นี่จะมีเราคนเดียวจริงๆ เหรอ ที่เป็นพ่อครัวอะ
ไม่นับเราเหรอ ออโต้
เราก็พอทำได้นะ
แหม มึงก็ไม่ได้ทำอาหารเก่งเนาะ ไอ้วาฬ
มีพ่อครัวคนเดียวแบบนี้ ร้านเราจะรอดเหรอวะ
พูดจาไม่ให้กำลังใจกันบ้างเลย
- ก็เรื่องจริง - นั่นดิ
ทำอาหารได้กับทำอาหารอร่อยมันต่างกันนะเว้ย
- [ประตูเปิด] - ขอโทษนะครับ
[ดนตรีโหมชวนลุ้น]
ที่นี่ยังรับสมัครเชฟอยู่ไหมครับ
[ดนตรีสดใสบรรเลงผ่อนคลาย]
ว่าไงครับ ยังรับสมัครเชฟอยู่ไหมครับ
ปลาวาฬ เหยื่อมาเสิร์ฟขนาดนี้แล้วอะ
ไม่รับไว้หน่อยเหรอ
รับดิๆ
[ปลาวาฬ] เอ่อ
ไม่ทราบว่าพร้อมเริ่มงานวันนี้เลยหรือเปล่าครับ
พร้อมครับเชฟ
รอดแล้วร้านกู
[ถอนหายใจแรง] เอ้า
ไปๆๆ เลิกดราม่าเป็นซีรีส์ได้แล้ว
ร้านอีกสิบนาทีจะเปิดแล้ว เร็วๆ
[พร้อมกัน] ครับเชฟ
[เสียงประกอบขัดอารมณ์]
- กูเชฟ - กูเจ้าของร้าน มึงอะไปทำงาน ไปได้แล้ว
[เสียงประกอบเจื่อน]
(จุดรับออร์เดอร์ สำหรับลูกค้าสั่งกลับบ้านและเดลิเวอรี่)
[เจเจ] พี่รับอะไรดีครับ
[ผู้หญิง] พี่เอากะเพราเนื้อวากิวสองที่
- เอาเผ็ดกลางนะจ๊ะ - ได้ครับ เผ็ดกลางนะครับ
- [เจเจ] เนื้อวากิวใช่ไหมครับ - [ผู้หญิง] พี่เอา
ไอ้เอากะเพราเนื้อ… [ฟังไม่ได้ศัพท์]
- [ผู้หญิง] แต่เป็น… - มาม่าผัดกะเพรา
ได้เลย ได้ครับ
[ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]
[ปั้นสิบ] ข้าวร้านผัดกะเพราปลาหมึก
บวกไข่ดาวสอง
หอยเชลล์ราดซอสหมาล่า ผัดกะเพราหนึ่ง
เชฟครับ
อืม เสิร์ฟได้
- เสิร์ฟได้ - พร้อมครับ
[ฮัมเพลงสบายอารมณ์]
[ปลาวาฬส่งเสียงแซว]
กูว่ามึงเอนจอยกับการทำร้านอาหาร มากกว่าเป็นนักกายภาพอีกนะเนี่ย
โห มึงไม่ต้องมาบิ๊วกูเลย
มึงอะเตรียมหา พนักงานรับออเดอร์คนใหม่ได้เลยนะ
กูเนี่ยปวดหลังไปหมดแล้ว
กายภาพให้คนอื่นแล้ว ยังต้องมากายภาพให้ตัวเองอีก
- [แจ้งเตือนออเดอร์เข้า] - หืม [กลั้วหัวเราะ] ต้องมาฟังมันบ่น
- [แจ้งเตือนออเดอร์เข้า] - เอ้า
แต่กูปิดรับออเดอร์ไปแล้วนี่หว่า
ทำไมยังขึ้นมาอีกวะ
ออเดอร์เยอะปะล่ะ เดี๋ยวกูทำเองก็ได้
เมนูเดียวอะ
แต่สั่งผ่านระบบออนไลน์ของร้านมาเลยเหรอวะ
มึง แต่เมนูนี้ร้านเราไม่มีไม่ใช่เหรอวะ
เมนูอะไรวะ
คร็อกเก้ยัดไส้กะเพรา
[ดนตรีกระแทกระทึก]
คร็อกเก้ยัดไส้ผัดกะเพรา
เมนูนี้ผมทำให้คุณกินแค่คนเดียว
รับรอง อร่อยเหาะ
อ้าว ไอ้วาฬ
มีใครอยู่ไหมครับ มีใครอยู่ไหมครับ
มีใครอยู่ไหมครับ เอาอาหารมาส่งครับ
[กดแป้นพิมพ์โทรศัพท์]
[ดนตรีระทึกบรรเลงยะเยือก]
[สัญญาณรอสาย]
[ผู้ชาย] มาส่งอาหารเหรอครับ
- [สัญญาณรอสาย] - [ดนตรีระทึก]
ครับ
เอ่อ
นี่อาหารที่สั่งครับ
[ดนตรีตึงเครียดชวนกดดัน]
[ดนตรีวูบ]
นี่ปลาวาฬ
แบบนี้มันเงียบเกินไปหรือเปล่า
นั่นดิ คนหายไปไหนหมดอะ
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
- ไอ้วาฬ - ฮะ
[หอบ]
- มึงออกมาดูนี่หน่อยดิ - อะไร
- เร็ว - อะไรของมึงเนี่ย
[ออโต้] ไอ้วาฬ มึงมาดูนี่เลย
วิ่งเร็วๆ
[ดนตรีโหมชวนลุ้น]
[ผู้หญิง 1] อยากเจอเชฟแล้วอะ
[ผู้หญิง 2] เมื่อไหร่เชฟจะออกมา
[ผู้หญิง 2] จะถามเขา…
[ผู้หญิง 1] อยากเจอเชฟอะ
[ดนตรีตึงเครียด]
คนหรือมดวะเนี่ย
แบบนี้เจ๊งแน่
ตอนนี้ร้านของเราพร้อมแล้วนะครับ เชิญทุกคนได้เลยครับ
ผมผัดเองทุกจาน
[โอบ] เชิญได้เลยครับ
[ดนตรีตึงเครียด]
[ผู้หญิง] โต๊ะไหนดี โต๊ะไหนดี
[ผู้หญิง] โต๊ะโน้นดีกว่า ไป
[ผู้หญิง] โต๊ะนี้
[ผู้หญิง] เฮ้ย
- บรรยากาศในร้านดีมาก - [โอบ] บอกพนักงาน
[ผู้หญิงสูดหายใจ]
[ผู้หญิง] เชฟหล่อมากเลย
[เกลือ] เชฟโอบ
นี่พวกนายเห็นแบบที่เราเห็นปะ
[ออโต้] เออ
นี่มันร้านเชฟโอบจริงเหรอวะ
เชฟโอบเนี่ยนะขายอาหารตามสั่ง
โลกแตกแล้วมั้ง
เออ
ไอ้เจเจ
มึงจำคนเมื่อวานที่สั่งคร็อกเก้ได้ปะ
ออเดอร์สุดท้ายอะคือเชฟโอบนี่แหละ
- ฮะ - อ้าว
กวนส้นตีนนี่
แบบนี้ก็เท่ากับ ประกาศสงครามกับร้านเราเลยอะดิ
[ดนตรีตึงเครียด]
แล้วนี่มึงได้ไปเคลียร์กับเชฟเขาหรือยัง
- เอ่อ - ยังไง
แล้วปลาวาฬ นายพูดอะไรกับเชฟไปบ้างอะ
- ตอบเร็วๆ ตอบอะไร - ใช่
- เงียบทำไมเนี่ย - ตอบอะไรอะ
ก็พูดแค่ว่า
“นี่อาหารที่สั่งครับ”
- [เกลือส่งเสียงหงุดหงิด] - [ปลาวาฬพ่นลม]
[เจเจแค่นเสียงรำคาญ]
เชี่ยนี่
มีแต่เจ๊งกับเจ๊งแน่ร้านเราอะ
ก็คนมันตื่นเต้นนี่หว่า จะให้กูทำยังไง
เชฟโอบมองกูเหมือนคนแปลกหน้าเลยอะ
ไม่คิดจะสนใจกูเลยอะ
กูยังมีหวังอยู่หรือเปล่าวะแบบเนี้ย
โอกาสอะมันอยู่ตรงนี้แล้วเพื่อน มึงไม่เห็นเหรอ
โอกาสที่มึงรอมาเป็นเดือนๆ อะ
มึงจะรออะไร
ไปขอโทษแล้วก็ไปปรับความเข้าใจกับเชฟเขาซะ
ก็เชฟเขาไม่คุยกับกู จะให้กูทำยังไง
เมื่อวานที่ส่งอาหารเสร็จอะ
เขาก็เดินเข้าร้านไปเลย
[ถอนหายใจแรง]
ดีนที่กูสั่งคร็อกเก้กะเพราอะ
กูเลยรู้ว่าเป็นเชฟโอบอะ
แบบนี้หนามยอกต้องเอาหนามบ่ม
[เกลือ] ถ้าเชฟสั่งอาหาร จากร้านเราให้ไปส่งได้
เราก็สั่งอาหารจากร้านเชฟให้ไปส่งได้เหมือนกัน
อย่าไปยอม
[เจเจ] เออดี เอาเลยไอ้วาฬ
มึงสั่งอาหารแล้วก็ให้เชฟเนี่ยไปส่งที่ร้านเราซะ
- [เกลือ] สั่งเลย - เอาเมนูแม่งยากที่สุดอะ
- เออ - พิมพ์ไปด้วยว่ามาส่งเอง เออนั่นแหละ
[ปลาวาฬ] สั่งกรานิต้าสูตรพิเศษของเชฟ รบกวนมาส่งด้วยตัวเอง
[ดนตรีซุกซน]
- เสร็จแล้วใช่ไหมคุณ - อืม
จัดเสื้อให้ดี…
ผมจองโรงหนัง พร้อมกับดินเนอร์ไว้ที่โรงแรมด้วยนะ
ผมคงไม่ไปแล้วอะ
ว่าจะอยู่เป็นเพื่อนไอ้วาฬมันหน่อย
[เสียงประกอบขัดอารมณ์]
[เมธัสพ่มลมไม่พอใจ]
เพื่อนคุณโตขนาดนี้แล้วอะ
ไม่ขัดเวลาเพื่อนไปเที่ยวกับแฟนหรอก
[เมธัสครางหงุดหงิดเบาๆ]
- [ดนตรีกระแทก] - ใช่ไหม ปลาวาฬ
[ดนตรีเบาสมอง]
เออ มึง ไปเถอะ
ไม่ต้องสนใจกู กูอยู่ได้
[เมธัสพ่นลมดีใจ]
เครียดอะไรวะมึง
เชฟโอบเขาก็รับออเดอร์มึงแล้วนี่
[เจเจส่งเสียงถาม]
ขึ้นว่ากำลังทำมาสามสี่ชั่วโมงแล้วอะ
กรานิต้านี่มันทำยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ
เชฟคงไม่อยากเจอกูแล้วละมั้ง
แบบนี้มันอกหักซ้ำซ้อนชัดๆ
ไม่เป็นไร
[เจเจ] นะ
คุณ
- อะไรอะ คุณ - ก็ผมหวงนี่
ไปจับปลาวาฬได้ยังไง
ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้
คุณรักเขาจริงปะเนี่ย
รักใครต้องเดินหน้าเข้าใส่สิ
[พ่นลม] ดูตัวอย่างอย่างผมก็ได้
[เสียงประกอบตลก]
อะไรของคุณเนี่ย
- เอ้า - ไอ้วาฬมันเครียดอยู่
นี่ ร้านใหม่เชฟโอบอะก็อยู่ใกล้แค่นี้เอง
เป็นผมนะ ปิดร้าน
แล้วก็ไปนั่งเฝ้าหน้าร้านเชฟโอบแล้ว
จริงมึง ไปเลย เชื่อกู
[เจเจ] เร็ว ลุกดิ
[ดนตรีซึ้ง]
เออ
ลองดูอีกทีก็ได้วะ
[เสียงประกอบตลก]
คุณ เล่นบ้าอะไรเนี่ย
อ้าว ไม่ได้เหรอ
ก็ได้ แต่มันใช่เวลาไหม
- [ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า] - [น้ำมันฉู่ฉ่า]
ร้านเราปิดแล้วนะครับ
คุณเดินเข้ามาแบบนี้เนี่ย
ผมแจ้งตำรวจจับข้อหาบุกรุกได้เลยนะ
[ดนตรีตึงเครียด]
ผมสั่งกรานิต้าไป แล้วไม่มีใครไปส่ง
หักเงินผมแล้วด้วย
ผมก็แค่มาตามหาว่ากรานิต้าของผมอยู่ไหน
ถ้าเชฟไม่อยากทำ
เชฟจะกดรับออเดอร์ผมทำไม
เชฟยังกดสั่งคร็อกเก้กะเพรา
เชฟยังกดรับกรานิต้าของผม
ทำแบบนี้ ผมจะเผลอคิดว่าผมยังมีความหวังอยู่นะ
ผมไม่รู้หรอก
ผมแค่อยากกินอาหารฝีมือคุณ
ส่วนเรื่องจะทำกรานิต้าให้คุณ
ผมก็คิดอยู่ว่าจะทำดีไหม
เชฟไม่ต้องทำให้ผมก็ได้
จริงๆ
ผมแค่อยากได้โอกาสมาขอโทษเชฟ
ผมขอโทษนะครับ
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
ที่ผมหลอกลวงเชฟมาโดยตลอด
จนทำให้เชฟเสียความรู้สึก
ถึงแม้ว่าผมจะมีโอกาส สารภาพความจริงกับเชฟก็ตาม
แต่ผมกลัวที่ต้องเสียใจ
ผมเลยละเลย
ที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้องมาโดยตลอด
[หนักแน่น] ผมขอโทษนะครับ
ขอบคุณที่อดทนกับเด็กคนนี้นะครับ
ตอนที่คุณมาส่งอาหาร
ผมก็หวังว่าคุณจะพูดคำนั้นออกมา
คำว่า “ขอโทษ”
แต่คุณกลับพูดว่า
“อาหารที่สั่งได้แล้วครับ”
คุณนี่มันป่วนประสาทที่สุดเลยนะ
ผมจะให้โอกาสคุณครั้งสุดท้ายนะ ปลาวาฬ
ถ้าคุณทำให้ผมเสียใจอีก
กรานิต้าที่ผมทำ คุณจะไม่ได้กินทั้งชีวิตเลย
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[สะอื้นเบาๆ]
ผมขอโทษ
ผมขอโทษๆๆ
ที่ผ่านมาอะ ความรู้สึกของผมที่มีให้เชฟ มันเป็นเรื่องจริงนะครับ
ผมไม่เคยรักใครเท่าเชฟมาก่อนเลยนะครับ
มันก็เป็นซะแบบนี้แหละ
เด็กอย่างคุณอะ
[ปลาวาฬสูดหายใจ]
วันหลังถ้าทำผิด
ก็แค่พูดว่าขอโทษ
เข้าใจไหม
[เสียงเครือ] ครับ
[ดนตรีโรแมนติก]
อ้าว คุณ
ดึกแล้วนะ
ผมจะนอนแล้ว กลับได้แล้ว
[ดนตรีวูบ]
[ดนตรีเซ็กซี่เร้าอารมณ์]
ผมขับกลับไม่ไหวแล้วคุณ
ผมปวดขามากด้วยเนี่ย
ผมนอนที่นี่เลยแล้วกันนะ
แล้วคุณก็ช่วยทำกายภาพให้ผมด้วย
ทำหนักๆ ยิ่งดีเลยคุณ
- [เสียงประกอบตลก] - [เมธัสพ่นลมหัวเราะ]
นี่คุณ
อย่ามาพูดจาอะไรบ้าๆ แบบนี้นะ
กลับได้แล้ว ไป
เดี๋ยวผมว่าจะโทรหาไอ้ปลาวาฬสักหน่อย ไม่รู้ป่านนี้มันเป็นไงบ้าง
เร็วๆๆ
เมื่อไหร่คุณจะเลิกเลี้ยงเพื่อนคุณ เหมือนลูกแหง่สักทีอะฮะ
นี่มันเวลาของคุณกับผมแค่สองคนนะ
[เจเจปราม]
คุณนี่
กลับได้แล้ว กลับได้แล้ว เร็วๆ
ไม่กลับได้ไหมอะ
ผมอยากย้ายมาอยู่บ้านเดียวกับคุณอะ
[เจเจจิ๊ปาก]
กลับได้แล้ว
ไปเร็วๆ
[เมธัสส่งเสียงประท้วง]
คุณ กลับได้แล้วๆ
- อย่าดื้อๆ - ไม่เอา ผมยังไม่อยากกลับ
[ดนตรีโรแมนติกสดใส]
บ้าสิ
บ้านผมเล็กแค่นี้ คุณจะอยู่ไหวเหรอ
ไม่ใช่ว่าแค่อยากย้ายมาอยู่
แต่พออยู่จริงๆ เนี่ย อยู่ไม่ไหวหรอกนะ
แบบนั้นน่ะ ผมโกรธจริงๆ ด้วย
บ้านเล็ก แต่มีคุณคอยด่าทุกวันแบบนี้
ผมโดนคุณด่ามาตั้งนาน
ยังไม่เคยเบื่อเลยเนี่ย
ถ้าผมย้ายมาอยู่บ้านคุณเนี่ยนะ คงไม่เบื่อหรอก
เพราะคุณเนี่ย
คือคนเข้ามาที่เปลี่ยนชีวิตผม
นี่คุณจริงจังกับผมจริงๆ เหรอ
จริงจังที่สุด
จริงจังถึงขั้นทิ้งเงิน
ทิ้งบ้าน
เพื่อมาอยู่กับคุณอะ
[ดนตรีโรแมนติกสดใสบรรเลงต่อเนื่อง]
[เมธัสพ่นลมแรง]
แต่ผมบอกไว้ก่อนนะ
เรื่องด่าผมอาจจะเก่ง
แต่เรื่องรักอะ ผมไม่เก่งนะ
ไม่เป็นไร
ผมสอนคุณได้
ผมสอนคุณได้ทั้งชีวิตอะ
[เพลง “ทุ่มใจ (No Lies)”]
♪ ถ้าไม่เล่นต้องจริงจังแค่ไหน แล้วฉันทุ่มใจให้เธอได้ไหม ♪
♪ ใจที่ทุ่มไปจะต้องใช้เท่าไหร่ ♪
♪ ถ้าพร้อมทุ่มเทก็ยังพอไหว งั้นฉันทุ่มใจไปที่เธอนะ ♪
♪ แบบนี้ดีกว่าไหม ♪
♪ Baby, I'll be here by your side Never, never tell me no lies ♪
♪ Never, never tell you no lies No lies ♪
♪ ทุ่มใจให้แล้วเพื่อเธอจริงๆ ♪
[ดนตรีสดใส]
[ปลาวาฬ] แต่งตัวให้ดีๆ หน่อย
- [โอบ] ผมทำเองได้ - [ปลาวาฬส่งเสียงปราม] อยู่เฉยๆ
[ปั้นสิบ] เจอแล้วครับเชฟ
[ออโต้] ใส่เลย
ปั้นสิบ
สุดยอดว่ะ
ขอบคุณครับ
[ปลาวาฬ] เนี่ย เรียบร้อย
สวยงาม
ยัง อยู่เฉยๆ ฮึ
[เกลือ] ยินดีต้อนรับครับ
[ดนตรีสดใสคึกคัก]
ยินดีด้วยนะครับกับร้านใหม่
ผมลดค่าเช่าให้สามเดือน
ถือซะว่าเป็นการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเพื่อนเขย
[พ่นลมเบาๆ] ไม่ต้อง
[ดนตรีระทึก]
ผมมีปัญญาจ่าย ไม่ได้ขอ
- [ปราม] เราไว้สิ - [สูดลมเจ็บเบาๆ]
[ดนตรีสนุกสนาน]
ขอบคุณนะครับ คุณเพื่อนเขย
- [กักเสียง] ปลาวาฬ - [เบาๆ] เฮ้ย รับไป
- เอาไปเร็ว - [โอบส่งเสียงงง]
- [เจเจปรามเบาๆ] - อะไร
ขอโทษ
- [พ่นลมแรง] - [เสียงประกอบระยิบระยับ]
แสงเข้าตาเลยเนี่ย
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ปลาวาฬ] อื้อหือ
[ปลาวาฬ] ไอ้เจเจ
อื้อหือ
มึงเป็นสะใภ้พันล้านแล้วเหรอวะ
ไม่ใช่ ยังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย จะเป็นได้ไง
ก็แค่แหวนจีบแบบจองไว้ก่อน
ส่วนแหวนแต่งงานจะใหญ่ขนาดไหนเนี่ย
ก็ต้องฝากทุกคนรอดูนะครับ
[ปลาวาฬ] อื้อหือ
- อย่า - [ปลาวาฬแซว]
[เสียงดัง] แต่งเลยๆๆ
[พร้อมกัน] แต่งเลยๆๆ
รำคาญว่ะ
[เสียงแซว] ทำมาเป็นตัวเล็กตัวน้อย
- แล้วมึงนู่น - [ปลาวาฬร้องตกใจเบาๆ]
ทำเป็นตัวอ่อน
[เจเจหัวเราะ]
ของผมอะไม่นานหรอก
ของคุณอะ เมื่อไหร่
ของผมก็อีกไม่นานเกินรอหรอก
แล้วเมื่อไหร่อะครับ
[ทุกคนส่งเสียงแซว]
[หลายคนร้องเชียร์]
แต่งเลยๆๆ
[ร้องเชียร์]
[ดนตรีซุกซน]
[ปลาวาฬส่งเสียงตกใจเบาๆ]
นี่ผมโดนเด็กยึดห้องเหรอเนี่ย
ยึดทั้งห้องนอน
แล้วก็ยึดทั้งหัวใจด้วยไหมครับ
[ปลาวาฬส่งเสียงถาม]
ยังจะมาถามอีก
ก็ได้ไปหมดแล้วนี่
[โอบ] คุณไม่อยากมีแหวนจีบ
แหวนแต่งเหมือนเจเจบ้างเหรอ
ผมไม่รีบหรอกครับ ผมไม่สนใจของนอกกาย
เป็นไปได้ไงเนี่ย
คนหน้าเงินอย่างคุณเนี่ยนะ
[โอบ] อืม
[ปลาวาฬ] นี่
[ปลาวาฬทำเสียงมันเขี้ยว] ให้มันน้อยๆ หน่อย
อายุผมยังน้อยเนี่ย จะแต่งเมื่อไหร่ก็แต่งได้
อายุเท่าเชฟเถอะ
อื้อหือ ถ้าเลิกกับผมไป ไม่มีใครเอาแล้ว
แถมดุอย่างกับหมา
[เสียงประกอบชะงัก]
ผมเลยตัดสินใจแล้วว่า
จะรับเชฟมาเลี้ยงดูเอง
ผมเนี่ยนะ
โธ่
[ดนตรีโรแมนติกบรรเลงช้า]
โทษทีนะครับ
ผมต้องชิงขอเชฟแต่งงานก่อน
เพราะถ้าผมรอให้เชฟเอ่ยปากอะ
สงสัยพวกเราสองคนได้แต่งงานกันชาติหน้าแน่ๆ
สมรสเท่าเทียมก็ผ่านแล้ว
ผมไม่อยากรอ
แต่งงานกับผมนะครับเชฟ
[ปลาวาฬพยักพะเยิด]
สวมเสร็จแล้วต้องทำไงต่อ
ถ่ายรูป
แบบนี้
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)” บรรเลง]
ไอ้เด็กบ๊อง
เลิกกวนประสาทผมสักวันได้ไหม
ไม่ได้หรอกครับ สนุกดี
อยู่ให้ผมกวนประสาทไปนานๆ นะครับ
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”]
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป ♪
♪ มองตากันก็เข้าใจ เป็นความสุขขึ้นในใจ ♪
♪ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่มีเธอ… ♪
♪ ข้างๆ ♪