[นับหนึ่ง] จะเปิดตัวจีบเด็กก็จีบไปเลย
จะไปเกรงใจข้าวสวย กับเรื่องที่มันจบๆ แล้วทำไมล่ะพี่
มันจะยิ่งเป็นการให้ความหวัง ข้าวสวยเขาหรือเปล่า
[เมธัส] ไหนคุณจะทำให้ผมเห็นว่า
เนื้อแท้ของคนดีอะเป็นยังไงไง
- ช่วยผมถอดกางเกงหน่อยดิ - นี่คุณจะบ้าเหรอ
อุ๊ย คุณ
ผมผิดหวังในตัวคุณมากนะ
[โอบ] นึกว่าฝีมือจะพัฒนาขึ้นแล้ว
ดูออกเลยว่าไม่ตั้งใจทำ
เกลือ คงมีแต่นายคนเดียวจริงๆ นั่นแหละ ที่เชื่อมั่นในตัวเราขนาดเนี้ย
แต่เราพูดจริงๆ นะ เรื่องที่รีบๆ สารภาพรักปลาวาฬอะ
มันต้องเป็นวันนี้เท่านั้นแหละ
[ปั้นสิบ] ผมไม่ควรบอกเชฟ แต่ว่า
คิดไว้ว่าบอกไว้ดีกว่า
คือเกลือมันจะสารภาพรักปลาวาฬครับ
ปลาวาฬ
[ตอบรับ]
[ดนตรีสนุกรื่นเริงบรรเลงคลอในงาน]
คือ…
เรามีอะไรจะบอกอะ
[ดนตรียะเยือกหม่นหมอง]
[ดนตรีโหมชวนลุ้น]
เกลือ ปลาวาฬ
เชฟมาอยู่นี่ได้ไงครับ
ก็แค่ผ่านมาแถวนี้อะ
แล้วทำไมปลาวาฬเป็นอย่างงั้น
น่าจะดื่มหนักไปหน่อยน่ะครับ
แกเอารถมาใช่ไหม
งั้นเดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านนะ เดี๋ยวฉันพาปลาวาฬไปก่อน
[โอบ] ลงมาก่อน
[ดนตรีหม่นหมองชวนหวั่นใจ]
[โอบ] ปลาวาฬๆ
ปลาวาฬ ตื่นก่อน
- ค่อยๆ ลุกมา - [ปลาวาฬครางงัวเงีย]
ถึงแล้วเหรอ
[โอบเค้นแรง]
[ดนตรีหม่นหมองชวนหวั่นใจ]
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ ♪
♪ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪
♪ No way, no way, no way, no ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
[เพลงจบ]
- [เด็กจอแจจากไกลๆ] - [เค้นเแรง]
ผมรู้นะว่าคุณไม่ได้หลับอะ
ลงมาเดินเองได้แล้ว
ผมหนักนะเนี่ย
- [เอฟเฟกต์ตลก] - [ดนตรีซุกซน]
ลงไปเลย
ปวดหลังไปหมดแล้วเนี่ย
แล้วทำไมต้องแกล้งเมาด้วย
ผมเมาจริง แต่ตอนนี้หายแล้ว
[ดนตรีซุกซนบรรเลงต่อเนื่อง]
ไหนบอกจะพาผมกลับไง ไม่ขึ้นรถล่ะ
กลับแน่
แต่ผมต้องรู้ก่อนว่าคุณพูดอะไรกับเกลือไปบ้าง
เชฟจะสนใจทำไม
ทำไมจะสนไม่ได้
ผมรู้นะว่าเกลือคิดยังไงกับคุณน่ะ
แต่สิ่งที่ผมอยากรู้มากกว่า คือคุณคิดยังไงกับเกลือ
แล้วคุณตอบรับอะไรเกลือไปหรือเปล่า
ผมจะตอบหรือไม่ตอบ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเชฟ
อย่าลืมสิ ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
[โอบร้องเจ็บเบาๆ]
[พ่นลมเจ็บ]
ที่บอกว่าเจ็บหลังเนี่ย ผมเจ็บจริงๆ
อยู่คุยกันดีๆ ให้รู้เรื่องก่อน
อะๆ
ยังโกรธเรื่องเมนูใหม่ข้าวสวยอยู่เหรอ
ผมพูดได้เหรอ
พูดได้สิ
ทำไมจะพูดไม่ได้
ก็ตั้งแต่คุณข้าวสวยกลับมาอะ เชฟก็ดูไม่เหมือนเดิมเลยอะ
พูดเหมือนจะตัดใจได้ แต่ก็ดูทำไม่ได้อะ
เหมือนจะกันคุณข้าวสวยออกไปจากชีวิต
แต่สุดท้ายอะ ก็ให้เขาเข้ามาหาเชฟง่ายๆ อยู่ดี
เหมือนคุณข้าวสวยเป็นจุดอ่อนของเชฟ
แต่ผมเข้าใจนะ
แผลที่มันเจ็บลึกอะ มันก็รักษายาก
ผมจึงไม่อยากเร่งรัดอะไรเชฟมากไง
เชฟรู้จักคำว่า “เพนออฟจอย” ไหม
ไม่อะ ทำไมอะ
ในเชิงวิทย์กีฬาอะ
ตอนที่เรารู้สึกว่า กล้ามเนื้อกำลังเจ็บปวดเหมือนจะแตกสลาย
นั่นแหละ
มันกำลังจะสร้าง กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งกว่าขึ้นมาใหม่
เชฟรู้สึกแบบนั้นใช่ไหมครับ
ถ้ารู้สึกแบบนั้นน่ะ
ผมจะได้รอเชฟอย่างมีความหวัง
เหมือนที่เชฟพยายามบอกให้ผมทำ
แต่ถ้าเชฟทำไม่ได้จริงๆ อะ
ผมจะได้ตัดใจ
[ดนตรีบรรเลงซึ้ง]
[สูดลมหายใจ]
ถ้าเชฟยังลืมแฟนเก่าไม่ได้อะ
ผมก็ไม่รู้จะอยู่ตรงนี้ทำไม
[ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์]
ผมก็เจ็บปวดมากจริงๆ เหมือนที่คุณพูดนั่นแหละ
แต่ว่าตั้งแต่มีคุณเข้ามาอะ
ผมก็รู้สึกได้เลย
ว่ามันกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ
ผมอาจจะยังไม่หายเร็วๆ นี้หรอก
แต่ถ้าได้อยู่กับคุณ
ผมหายได้แน่ๆ
คบกับผมได้ไหม ปลาวาฬ
ครับเชฟ
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”]
♪ ยังเจ็บอยู่ในใจ ♪
♪ เจ็บเมื่อคนที่เคยรักจากไป ♪
♪ แทบจะทนไม่ไหว ♪
♪ แทบไม่เชื่อว่ารักจริงๆ ยังมี ♪
♪ ถ้าไม่ได้เจอเธอ ♪
♪ อาจต้องอยู่ลำพังเหงากว่านี้ ♪
♪ ถ้าไม่มีเธอที่เดินเข้ามา ♪
[ดนตรีเพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[สูดกลิ่น]
จนถึงตอนนี้ คุณยังไม่เล่าให้ผมฟังเลย ว่าคุณตอบเกลือไปว่ายังไง
มันสำคัญด้วยเหรอครับ
ก็ผมอยากรู้
ผมไม่ได้พูดอะไร
หึ
จริงอะ
จริงครับ
- [เกลือ] ปลาวาฬ - [ปลาวาฬ] หือ
คือ…
เรามีไรจะบอกอะ
เอ่อ…
โทษทีนะเกลือ เรามือเปียกอะ
[หัวเราะเจื่อนๆ]
ไม่เป็นไร เราไม่ได้ว่าไรสักหน่อยอะ
[ดนตรียะเยือกชวนกดดัน]
ปลาวาฬ
หืม
คือ…
คือเรา…
[ครางปวด จิ๊ปาก] โอ๊ย
เราปวดหัวอะ เราปวดหัวอะเกลือ
โอ๊ย เรา… เราน่าจะเมาแล้วอะ
- [ดนตรีตลกบรรเลงอลังการ] - โอ๊ย
[หัวเราะเบาๆ]
นี่คุณแกล้งหลับไปดื้อๆ อย่างนั้นเลยเหรอ
ก็ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไง
อยู่บนม้าหมุนแบบนั้น หนีไปไหนไม่ได้ด้วย
อีกอย่างนะ ผมไม่อยากปฏิเสธเกลือตรงๆ อะ
ผมกลัวว่าไอ้เกลือจะเสียใจ
เชฟรู้จักเกลือดี
เชฟว่าเกลือจะเสียใจมากไหมครับ
[ดนตรีหม่นหมองบีบอารมณ์]
[สะอื้นร้องไห้]
[โอบ] มันก็ช่วยไม่ได้อะ
แต่ผมว่าคนเข้มแข็งอย่างเกลือเนี่ย ต้องผ่านเรื่องนี้ไปได้แน่นอน
[ดนตรีหม่นหมองบีบอารมณ์บรรเลงต่อเนื่อง]
[ครางปวด จิ๊ปาก] โอ๊ย เราปวดหัวอะ เราปวดหัวอะเกลือ
[สะอื้น]
[ครางสะอื้น]
[โอบ] ถึงยังไงคุณก็รับรักเกลือไม่ได้อยู่ดี
เพราะว่าคุณมีผมอยู่ทั้งคน
เชฟเปลี่ยนเร็วไปปะครับ
ใจผมรับไม่ทัน
แล้วไง
คืนนี้จะแกล้งหลับอีกไหม
เรื่องนี้…
ก็แล้วแต่เชฟละกันครับ
ว่าอยากจะให้ผมนอนหรือเปล่า
[ดนตรีบรรเลงเย้ายวน]
[เพลงสากลอารมณ์เย้ายวนชวนฝัน]
[สะอื้นร้องไห้]
[เพลงจบ]
[สะอื้นร้องไห้]
[น้ำไหลและหยุด]
[ปลาวาฬฮึบ]
- [จุ๊บ ทำเสียงหมั่นไส้] - โอ๊ยๆ
[กลั้วหัวเราะ] เดี๋ยวๆๆ
[หัวเราะ]
[โอบ] ทำอะไร
อะไรครับ ก็ผมอยากกัดบ้างอะ
- เมื่อคืนยังไม่พอใช่ไหม - ไม่พอ
[คิกคัก]
พอแล้ว
ทำไมรีบตื่นอะ วันนี้วันหยุดนะ นอนต่ออีกหน่อยไหม
ไม่อะครับ
เพราะว่ามีคนแถวเนี้ย บังคับให้ผมตื่นเช้าเป็นเดือนๆ
[หัวเราะในลำคอ]
เดี๋ยวนี้ผมชินละ
กินข้าวเช้าเลยไหมครับ ผมจะได้โชว์ฝีมือ
ไม่ดีกว่า
ทำไมอะเชฟ ไม่มั่นใจในฝีมือผมเหรอ
เปล่า คุณทำอะไรมาผมก็กินทั้งนั้นแหละ
- จริงอะ - ไม่จริง
- [เสียงประกอบขัดอารมณ์] - [พ่นลมหายใจ]
โอ๋ ล้อเล่น
แต่ว่าวันเนี้ยผมจะไป เยี่ยมอาจารย์ที่โรงพยาบาลนะ
คงไม่ได้อยู่กินข้าวเช้ากับคุณ
จะไปคุยกับคุณข้าวสวยเหรอครับ
อื้ม
ก็บอกแล้วไงว่าผมอยากทำให้มันจบจริงๆ อะ
- [ดนตรีผ่อนคลาย] - [พ่นลมพอใจเบาๆ]
รีบไปรีบมานะครับ
[ทำเสียงมันเขี้ยวเบาๆ]
- ไปแล้ว - ก็ไปสิครับ
ก็ปล่อยสิ
- ปล่อยแล้วครับ - ไปด้วยกันเลยไหมล่ะ
[ขำเบาๆ]
[เครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะ]
[โอบ] ข้าวสวย
กินมื้อเช้าหรือยัง พี่ซื้อมาฝาก
นี่มันแซนด์วิชจากร้านโปรดของข้าวสวยเลยนี่คะ
[ข้าวสวย] ดีใจจัง
ที่พี่โอบยังจำได้ด้วย
เราไปหาที่นั่งกินกันไหม
พี่มีเรื่องจะคุยกับข้าวสวยอะ
[ดนตรียะเยือกหม่นหมอง]
[ดนตรียะเยือกหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
- ข้าวสวย… - ข้าวสวยรู้ว่าพี่โอบจะพูดว่าไรค่ะ
แต่ข้าวสวยไม่อยากฟัง
พี่ยังพร้อมซัพพอร์ตข้าวสวยเสมอนะ
แต่เป็นในฐานะพี่ชาย ไม่ใช่คนรัก
ที่ผ่านมาพี่ยังไม่มั่นใจหรือว่าลังเลไปบ้าง
พี่ขอโทษนะ
แต่ตอนนี้พี่มั่นใจแล้ว
ว่าพี่อยากเริ่มต้นใหม่กับใคร
ซึ่งคนคนนั้น
ก็คือปลาวาฬใช่ไหมคะ
ชัดเจนจังเลยนะคะ
ถ้าตอนที่ข้าวสวยบอกเลิกพี่โอบก่อนจะไปเรียน
พี่โอบมั่นใจที่จะรั้งข้าวสวยให้อยู่ไทย
ข้าวสวยก็คงจะไม่ไปตอนนั้น
พี่อยากจะมองข้าวสวยเป็นคนที่ต้องดูแล
เป็นคนในครอบครัวแต่แรก
เพราะความรู้สึก ที่พี่มีให้กับปลาวาฬมันไม่เหมือนกัน
- [สะอื้น] - [ดนตรียะเยือกชวนกังวล]
พี่คิดกับปลาวาฬไปไกลกว่าที่พี่คิดกับข้าวสวย
[สะอื้น]
พี่ทุกข์ใจเวลาเขาเศร้าใจ
พี่ร้อนใจเวลาเขาไม่อยู่
แค่คิดว่าจะต้องห่างกันหลายวัน พี่ก็นั่งไม่ติดแล้ว
- [ดนตรียะเยือกชวนกังวล] - [สะอื้น]
พี่โอบมาพูดให้ข้าวสวยฟังแบบนี้
ข้าวสวยก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะคะ
[สะอื้น]
ที่พี่ต้องพูดตรงๆ แบบนี้
เพราะเราจะได้ไม่ต้องต่างคนต่างเสียเวลาอีก
พี่ยังมองข้าวสวยเป็นน้องสาวเสมอนะ
แล้วพี่ก็อยากให้ข้าวสวยมองพี่เป็นแค่พี่ชายคนนึง
[สะอื้น]
พี่ขอโทษนะ
ข้าวสวยไม่โทษพี่โอบหรอกค่ะ
ข้าวสวยเป็นคนผิดเองตั้งแต่แรก
ข้าวสวยขอบคุณพี่โอบมากนะคะ
ที่ทำให้ข้าวสวยตัดใจตรงๆ
- [ดนตรีซึ้ง] - [สะอื้น]
[อึกอักเบาๆ]
- [สะอื้น] - [ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์]
- [เมธัส] คุณมาช่วยพยุงผมหน่อยสิ - [ดนตรีจบ]
วันเนี้ยผมเจ็บขานะ
คุณต้องฝึกพึ่งพาตัวเองได้แล้วนะครับ คุณเมธัส
ผมอยู่ช่วยคุณไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก ฝืนหน่อยนะครับ
มา
เอ้า
วันนี้ทำไมคุณดูเข้มจังเลยอะ ไม่เห็นใจดีเหมือนแต่ก่อนเลย
ผมก็ยังใจดีกับคุณอยู่ ในฐานะนักกายภาพ
แต่ผมไม่อยากเป็นแค่นักกายภาพกับคนไข้แล้วนี่
ผมกับคุณน่ะ เราไปดูหนังกันแล้วนะ
ผมอยากอยู่สถานะเดียวกับปลาวาฬ
เอ๊ย ไม่สิ ผมอยากอยู่สถานะอื่น
จะอยู่สถานะไหนเนี่ย ผมไม่รู้ด้วยหรอก
ผมไม่คุยเล่นในเวลางานนะครับ
[ถอนหายใจ]
วันนี้เนี่ย ลองทำสควอทแบบเบาๆ ไปก่อนนะครับ
เผื่อกล้ามเนื้อของคุณเนี่ยจะได้กลับมาแข็งแรง
มาครับ
อืม
เดินดีๆ นะครับ
[ดนตรีซึ้งโรแมนติก]
[เจเจ] พอครับ
อ้าขากว้างกว่าหัวไหล่เล็กน้อยครับ
แล้วก็ย่อลงเบาๆ
สั่งเก่งจังเลยนะ
กับปลาวาฬน่ะ สั่งเก่งแบบนี้ปะ
มันเรื่องของผม
ทำเร็วๆ ถ้าคุณไม่ทำเนี่ย ผมจะกลับแล้วนะ
อะๆๆ ทำก็ได้
ย่อลงแค่ครึ่งเดียวก็พอนะครับ
ให้มันเป็นมินิสควอท
[เจเจ] มาครับ
แบบนี้พอไหวไหมครับ
[ดนตรีซึ้งโรแมนติก]
อีกรอบครับ
[ดนตรีซึ้งโรแมนติกบรรเลงต่อเนื่อง]
อีกทีนึงครับ
อยู่ๆ ก็ทำตัวห่างเหิน
มาครับ
- โอ๊ยๆ - คุณๆ
- คุณเป็นไรหรือเปล่า นั่งก่อน - [โอดโอยต่อเนื่อง]
- คุณเป็นไร - ก้นผมคุณ ก้นผมตะคริว
- [เจเจ] ตรงนี้เหรอ - ใช่
งั้นคุณนอนก่อน
- มา - โอ๊ย
โอ๊ยคุณ ผมเจ็บ เร็วๆ
[เมธัส] คุณ เบาๆ
- ตึงไหมคุณ - ตึงสิ
ค่อยๆ นะ
- เจ็บอยู่ไหมคุณ - เจ็บสิคุณ
[ครางเจ็บ]
โอ๊ย
คุณเบาๆ สิ
[ดนตรีซึ้งโรแมนติก]
ผมจะไม่ทำกายภาพให้คุณแล้วนะ
ถ้าคุณยังมัวล้อเล่นกับผมแบบนี้อยู่เนี่ย
ผมไม่ได้ล้อคุณเล่นสักหน่อย
ผมก็แค่ไม่รู้ว่าวันนี้คุณหงุดหงิดอะไรอะ
คุณไม่เหมือนเดิมเลยนะ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมไม่ได้เป็นไรหรอก คุณหายก็ดีแล้ว
งั้นวันนี้ผมขอกลับก่อนนะ ผมรู้สึกไม่ค่อยดีอะ
[พ่นลมหายใจ]
คุณ เดี๋ยวก่อน มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน
คุณไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า
ผมเอายาให้ไหม
ตัวคุณก็ร้อนนี่
คุณ…
[ดนตรีซึ้งโรแมนติก]
[เสียงอ่อย] ไม่สบายอีกแล้ว
คุณไม่ต้องมาสนใจผมหรอก
ก็ผมสนคุณนี่
เจเจ
[ใจเต้นตึกตัก]
ผมขอกลับก่อนนะ
เดี๋ยวสิคุณ เจเจ
เจเจ เจเจ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ดนตรียะเยือกชวนกดดัน]
[เค้นแรง]
[ปลาวาฬ] เกลือ ทดสอบวันนี้ขอให้โชคดีนะ
[เย็นชา] ขอบใจ
[โอบ] มาถึงรอบนี้แล้ว ผมว่าพวกคุณคงรู้แล้วว่าต้องทำอะไร
ผมย้ำว่าโจทย์จัสต์กะเพรา
ผมตัดสินจากความคิดสร้างสรรค์เป็นหลัก
ถ้าพร้อมแล้ว
- เริ่ม - ครับเชฟ
[ดนตรีแข่งขันดุเดือด]
[เปิดเตา]
[น้ำมันฉู่ฉี่]
[ดนตรีบรรเลงดุเดือด]
[น้ำมันฉู่ฉี่]
[ดนตรีบรรเลงดุเดือดต่อเนื่อง]
[น้ำมันฉู่ฉี่]
[ดนตรีบรรเลงดุเดือดต่อเนื่อง]
เหลือเวลาอีกสิบนาที
[น้ำมันฉู่ฉี่]
[ดนตรีบรรเลงดุเดือดต่อเนื่อง]
[ดนตรีเร่งจังหวะเร้าใจ]
เหลือเวลาอีกสองนาที
เหลือเวลาอีกสิบวินาที
เก้า แปด
เจ็ด หก
[โอบ] ห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง
- [นาฬิกาปี๊บ] - หมดเวลา ทุกคนวางมือ
[ดนตรีโหมดังชวนลุ้น]
อาหารจานนี้คือ “ผัดกะเพราบัวสี่เหล่า” ครับ
[เกลือ] โดยบัวแต่ละเหล่าจะแทนในคำแต่ละคำ
ความแตกต่างของสี่คำนี้คือระดับความเผ็ดร้อน
โดยจะไล่ระดับความเผ็ดร้อนจากน้อยไปมาก
บัวเหล่าที่หนึ่ง ระดับความเผ็ดร้อนจะน้อย
จนไปถึงบัวเหล่าที่สี่ ระดับความเผ็ดร้อนจะสูง
แล้วอะไรคือไฮไลต์ของจานนี้
[เกลือ] แนะนำคำนี้ครับ
“บัวใต้ตม”
[เกลือ] เผ็ดน้อยที่สุด
ภายนอกดูน่าสนใจน้อยที่สุด
ผมว่ามันเหมาะกับ คนที่ทั้งซื่อแล้วก็โง่แบบผมดีครับเชฟ
[ดนตรีดังกระแทก]
[ดนตรีชวนกดดัน]
ผัดกะเพราหอยเชลล์ครับ
เหมือนไข่มุกอันล้ำค่าที่อยู่ใต้เปลือกหอย
ผมนำหอยเชลล์ไปผัดกับกะเพรา
แล้วนำแป้งไปทำเป็นรูปเปลือกหอย นำไปอบให้บาง
เพื่อที่จะไม่ให้มันกลบกลิ่นกะเพรา
ตรงกลางเป็นหอยเชลล์ครับ
[ดนตรีชวนกดดัน]
[ดนตรีชวนกดดันโหมแล้วจบ]
[ช้อนกระทบจาน]
[ดนตรีระทึกกระแทก]
ผมไม่เคยสงสัยฝีมือการจัดจานของคุณเลยนะ
แต่ดูเหมือนคุณจะให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์
จนลืมไปว่าสิ่งสำคัญที่สุดของการทำร้านอาหาร
คือความสะอาด
มีกรวดจากเปลือกหอยอยู่ในจานนี้
ผมว่าคุณให้ความสำคัญผิดจุดไปนะ
ขอโทษครับเชฟ
จานต่อไป เชิญ
เชฟเคยอยากมีเวทมนตร์ไหมครับ
ผมจะพาเชฟทั้งสองคน ไปท่องสู่ดินแดนแห่งเวทมนตร์ครับ
♪ โอมมะลึกกึ๊กกึ๋ยๆๆ ♪
♪ โอม มะลึกกึ๊กกึ๋ย มะลึกกึ๊กกึ๋ย มะลึกกึ๊กกึ๋ย ♪
เพี้ยง
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
[ควันพุ่งวูบ]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[ปลาวาฬ] น่ารักใช่ไหมครับ
- เหมือนซาลาเปาธรรมดาไม่มีพิษสงอะไร - [ดนตรีจบ]
แต่ความพิเศษของมันคือ
ไส้ด้านในที่ราวกับมีเวทมนตร์ครับ
เอ็นจอยครับ
[ดนตรีชวนประทับใจ]
หืม
[นับหนึ่ง] หืม เฮ้ย นี่ไส้อะไรอะ
ซอสกะเพราหม่าล่าเหรอ
เจ๋งนะ
[นับหนึ่ง] ยังมีกลิ่นของใบกะเพรา
ตัวซอส ความเผ็ด และความข้นมีมากกว่าปกติ
ซาลาเปาที่ซับน้ำซอส
ตัดรสชาติกันได้ดี
ไม่แย่นะ พี่โอบ
ก็แค่ผัดกะเพราซอสหม่าล่า
ปกติเห็นเชฟโอบทานแค่คำเดียวนี่ครับ
แต่ครั้งนี้ ทานตั้งสองครั้งนะครับ
อร่อยใช่ไหมครับ
ก็ดี
อร่อยดี
ถือว่าพัฒนา
[ดนตรีซึ้งสื่อถึงความหวัง]
[พ่นลมพอใจ]
ผลการตัดสินออกมาแล้ว
ผมกับเชฟนับหนึ่งมีความเห็นตรงกัน
และคนที่ต้องออกจากการแข่งขันวันนี้
คือปั้นสิบ
[ดนตรีหม่นหมอง]
ผมเข้าใจครับเชฟ
ผมเอาแต่ห่วงเรื่องรูปลักษณ์ จนพลาดอะไรง่ายๆ แบบนี้ไป
คนจะเป็นเชฟ ห้ามมองข้ามรายละเอียด เรื่องความสะอาดเด็ดขาด
แต่ก็เอาเถอะ
[โอบ] คุณเพิ่งอายุเท่าไหร่เอง ความสามารถก็มี
ยิ่งฝึกก็ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ
[ดนตรีหม่นหมอง]
เชฟชมผมจริงๆ เหรอครับ
ผมจะมีโอกาสเก่งมากกว่านี้ จริงๆ ใช่ไหมครับเชฟ
คุณก็แค่ขาดประสบการณ์
ผมเชื่อมั่นในตัวคุณนะ ปั้นสิบ
ถึงตอนนี้คุณจะยังไม่ได้ร้านนี้ไป
แต่ผมเชื่อว่าวันหนึ่ง คุณก็จะมีร้านเป็นของตัวเองแน่นอน
[ดนตรีหม่นหมองบีบอารมณ์]
ขอบคุณครับเชฟ
[ปลาวาฬ] จริงๆ ปั้นสิบเก่งกว่าเราอีกอะ
น่าจะผ่านเนอะ ไม่น่าเป็นเราเลยอะ
เราไม่คิดว่าจะเป็นแบบเนี้ย
นายก็มีดีอยู่
ไม่งั้นเชฟโอบคงไม่ให้ผ่านหรอก
ยกเว้นจะผ่านเพราะเรื่องอื่น
[ดนตรียะเยือกชวนกดดัน]
เราถามจริงๆ นะ
นายกับเชฟโอบเป็นอะไรกันอยู่เหรอ
ออกไปข้างนอกก่อนนะ
วันนั้นนายรู้ใช่ไหมว่าเราจะพูดว่าอะไรอะ
เราชอบนาย ปลาวาฬ
ชอบแบบคนรักอะ
ไม่ได้ชอบแบบเพื่อนชอบเพื่อนอะ
คือเรา…
เราพร้อมนะวาฬ
เราพร้อมที่จะค่อยๆ คุย พัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ อะ
ถ้าเราใช่สำหรับปลาวาฬ
ปลาวาฬค่อยตอบตกลงเป็นแฟนกับเราก็ได้
เพราะตอนเนี้ย
ปลาวาฬคือคนที่ใช่สำหรับเราแล้ว
[ดนตรีซึ้งชวนหวั่นใจ]
เราขอโทษนะเกลือ
เราตกลงคบกับเชฟโอบแล้ว
[เกลือหายใจถี่แรง]
แต่มันไม่กระทบกับการแข่งขันหรอก
เราสาบานได้
[ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์]
[ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์เร่งจังหวะ]
[นับหนึ่ง] เอ้าชน
เออ
[ส่งเสียงสดชื่น]
โอ้โฮ พี่โอบ
ดูเหมือนช่วงเนี้ย อะไรๆ มันก็ดูจะเป็นไปได้ด้วยดีเนอะพี่เนอะ
ทั้งเรื่องหัวใจ
เรื่องร้าน
[ลากเสียง] เอ๊ะ
หรือว่าหัวใจกับร้านเนี่ย
มันจะเป็นคนเดียวกันไปได้หนอ
- [ทำเสียงมันเขี้ยว] - เฮ้ย
มึงนี่เมาแล้วพูดมากนะ
เอ้าพี่ แล้วผมพูดผิดตรงไหน
ผมรู้แล้วนะ ว่าพี่ไปเคลียร์กับข้าวสวยมาแล้วอะ
เออ
พี่โอบ แต่ผมข้องใจอย่างนึงว่ะ
ไอ้ตอนที่เกลือมันพูดว่า “บัวใต้ตม” อะ
มันพูดถึงมันหรือว่าพูดถึงพี่วะ
เอาจริง ผมไม่เคยเห็น ไอ้เกลือมันกล้าหือกับพี่เลยนะ
มันไปกินยาผิดตัวมาปะเนี่ย
ไม่ผิดหรอก
กูว่าป่านเนี้ยเกลียดกูแล้วมั้ง
เฮ้ย พี่
ไอ้เกลือมันลูกน้องคนสนิทพี่เลยนะเว้ย
ผมว่าไม่ใช่หรอก
ถ้าพี่มีปัญหาอะไรกันอะ
ผมว่าพี่ก็ไปเคลียร์ให้มันจบๆ เถอะ อย่าปีนเกลียวกันเลยเนอะพี่เนอะ
ก็ถ้ามันยอมคุยกับกูอะนะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
[เจเจ] นี่มึงคบกับไอ้เชฟโอบนั่นแล้วเหรอ
ไอ้วาฬ มึงคิดอะไรของมึงอยู่วะ
แบบนี้ปัญหามันจะไม่ยิ่งยุ่งยากไปกว่าเดิมเหรอ
ไอ้เจเจ มึงใจเย็นนะ มึงฟังกูก่อน
กูมีทางออกสำหรับเรื่องนี้ทั้งหมด
ทางออกอะไรของมึง
ที่กูตัดสินใจคบกับเชฟโอบได้อะ
เพราะว่ายังไง ฝีมือกระจอกๆ อย่างกูเนี่ย ก็ไม่มีทางแข่งชนะหรอก
[เจเจ] ไปเป็นตัวประกอบเขาชัดๆ
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
แล้วยังไง แล้วมันดีกับมึงตรงไหนเนี่ย
แบบนั้นอะมึงจะไม่ได้เงินนะเว้ย
ไม่เป็นไรนี่
เงินกับความรักอะ กูเลือกความรัก
[ปลาวาฬ] มึงฟังกู
ถ้ากูแพ้เนี่ย
ไม่ว่าตอนนี้อะ กูจะคบกับเชฟโอบหรือไม่ได้คบอะ
ยังไงกูก็ต้องคืนเงินคุณเมธัสเขาอยู่ดี
กูเลยว่าจะไปขอสินเชื่อธนาคารเนี่ย มาผ่อนเขาแทนละ
[พ่นลมหงุดหงิด]
เรื่องที่มึงต้องแพ้อะ แล้วก็ต้องคืนเงินคุณเมธัสเนี่ย มันก็จริงอยู่หรอก
ใช่มะ
กูเลยตัดสินใจทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจกู
แต่มึงอะไปสารภาพบาปกับเชฟเขาแล้วใช่ไหม
ว่ามึงเป็นนาตาชาให้คุณเมธัสอะ
มึงได้พูดออกจากปากมึงแล้วใช่ไหม ฮะ
แล้วเชฟโอบเนี่ย เขาก็ให้อภัยมึงแล้วหรือเปล่า
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงกุกกัก]
- เฮ้ย [ถอนหายใจ จิ๊ปาก] - [พ่นลมพอใจ]
ดีนะที่ผมล้างจานอยู่ มือไม่ว่างเนี่ย
เอ้า ทำไม
คุณจะทำไม
เล่นแบบเนี้ย
ผมเผลอเอามีดแทงเชฟได้นะครับ
โอ้โฮ
โหดเกินไปแล้วนะ
แล้วนี่เป็นอะไร ทำไมลงมาล้างจานคนเดียว
ก็… เครียดอะครับ
อยู่เฉยๆ แล้วฟุ้นซ่านอะ เลยลงมาหาไรทำดีกว่า
เครียดเรื่องแข่งเหรอ หรือว่าเรื่องอื่น
เรื่องเกลือครับ
พวกผมเปิดใจคุยกันแล้วอะ
แต่ผมไม่รู้ว่าเกลือจะโอเคไหม
ผมกลัวจะทำให้เกลือเสียใจ
ก็ต้องเสียใจอยู่แล้วแหละ
ไม่งั้นวันนี้เกลือไม่ด่ากระทบผมแบบนั้นหรอก
ทั้งๆ ที่เกลือทำดีกับผมมาตลอดแท้ๆ อะ
ดียิ่งกว่าเชฟซะอีก
โอ้โฮ
- พูดจาแบบนี้เหรอ - โอ๊ย เชฟ ปล่อยๆ ผมเจ็บ
[พ่นลมเจ็บ]
ก็คุณมันไม่มีทางเลือกนี่
คุณเลือกผมได้แค่คนเดียวเท่านั้นแหละ
งั้นเอางี้
เดี๋ยวผมทำเมนูใหม่ให้คุณกิน
ถือว่าเป็นเมนูปลอบใจ เอาไหม
เมนูอะไรครับ
[ดนตรีสดใส]
[น้ำมันฉู่ฉี่]
[ดนตรีสดใสบรรเลงต่อเนื่อง]
[โอบ] โครเกต์ยัดไส้ผัดกะเพรา
เมนูนี้ผมทำให้คุณกินแค่คนเดียว
รับรองอร่อยเหาะ
[พ่นลมหัวเราะ] โอ้โฮ
ไม่ได้ยินคำนี้มานานแล้วนะเนี่ย
โบราณมาก
น่าอนุรักษ์ไหมล่ะ
น่าอย่างอื่นมากกว่า
อย่างเช่น น่ากิน
[ดนตรีเซ็กซี่เย้ายวน]
กินโครเกต์ดีกว่า
[ดนตรีอารมณ์ดี]
[กรอบ]
[ดนตรีอารมณ์ดีบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงประกอบประทับใจ]
เฮ้ย
อร่อยมากเลยเชฟ
โครเกต์แบบนี้ทำยากแน่ๆ เลยอะ
เชฟสอนผมทำหน่อยสิ
สอนได้
แต่ว่าตอนผมสอนเนี่ย
อย่าร้องไห้ละกัน
ผมไม่เคยร้องไห้ตอนเชฟสอนอะไรอยู่แล้ว
แน่ใจใช่ไหม
แน่ใจสิ
[เพลงสากลอารมณ์เซ็กซี่เร้าใจ]
[ของตกพื้น]
[ข้าวของกระจัดกระจาย]
[เพลงเซ็กซี่เร้าใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีเซ็กซี่บรรเลงต่อเนื่อง]
[เพลงหน่วงจังหวะลง]
[เพลงจบ]
ผมจะจัดการแข่งขันรอบสุดท้ายในวันพรุ่งนี้
โจทย์ของรอบสุดท้ายคือ…
ไม่มีโจทย์
[ดนตรีชวนหวั่นใจบรรเลงช้า]
พวกคุณจะทำผัดกะเพราอะไรก็ได้ แบบไหนก็ได้
แต่ต้องอร่อย
เพราะผมจะใช้รสชาติเป็นการตัดสิน
และคนที่ชนะ
ก็จะเป็นผู้สืบทอดร้านไปได้เลย
[ดนตรีชวนหวั่นใจบรรเลงต่อเนื่อง]
ถ้าอย่างงั้น ผมคงไม่ได้ร้านนี้หรอกครับ
เชฟยินดีกับเกลือได้เลย
ตอนนี้เราเหลือกันอยู่สามคน คงรับลูกค้าไม่ไหว
[โอบ] ผมเลยจะปิดร้านก่อน
พวกคุณจะได้มีเวลาเตรียมตัว
[หนักแน่น] ครับเชฟ
[ฝีเท้าก้าวดัง]
[ดนตรีชวนลุ้นระทึก]
วันนี้ร้านปิดนะครับ คุณลูกค้า
เมธัส คุณมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
ใครอนุญาตให้คุณเข้ามาในร้านผม
เจ้าของร้านนี้ทักทายลูกค้าแบบนี้เหรอครับ
ไร้มารยาทจังนะครับ
มารยาทอะ ผมเอาไว้ใช้กับคนที่สมควรจะได้รับ
คนอย่างคุณไม่จำเป็นหรอก
ออกไปจากร้านผมได้แล้ว
เสียดายจังนะครับ
ร้านจะโดนปิดอยู่แล้ว ผมยังไม่ได้ลองชิมฝีมือคุณเลย
ต่อไปนี้ คุณคงเป็น…
ตำนาน
เหมือนอาจารย์ของคุณใช่ไหมครับ
[หัวเราะเยาะเย้ย]
เชฟ ใจเย็นก่อนครับเชฟ
ออกไปจากร้านของผม ก่อนที่ผมจะโยนคุณออกไป
[ตะคอก] ไป
เชฟ ใจเย็นก่อน
ใจเย็นๆ สิครับเชฟโอบ
[ดนตรีบรรเลงดุเดือด]
[หัวเราะสะใจ]
[กดโทรศัพท์]
[สัญญาณรอสาย]
[พึมพำร้อนใจ]
เจเจ รับดิวะ
[เจเจ] ว่าไง ไอ้วาฬ
ไอ้เจเจ คุณเมธัสของมึงอะ
ไม่รู้มาทำเหี้ยไรที่ร้านเชฟโอบ
ฮะ
แล้วเขาไปทำอะไร ไปเปิดโปงมึงเหรอ
โอ๊ย
กูไม่รู้เหมือนกันว่ะ
แต่คุณเมธัสดูมั่นใจมากเลยว่าจะได้ที่ดินร้านเนี้ย
ไม่รู้ว่าเอาความมั่นใจมาจากไหนว่ากูจะชนะ
เชฟโอบแม่งตอนเนี้ย เชี่ยโมโหสุดๆ เลยเนี่ย
[ทำเสียงร้อนใจ]
คนรวยนี่แม่งวันๆ ทำไรวะ ขยันหาแต่เรื่อง
ทำไมไม่อยู่เฉยๆ บ้าง
แล้วมึงอีกตัวนะ…
[เจเจ] มึงมากลัวอะไรตอนนี้
กูห้ามมึงกี่รอบแล้ว มึงก็ไม่ฟัง
ห่า
[ปลาวาฬ] ฮัลโหล ไอ้เจเจ
ฮัลโหล ไอ้เจเจ
ไอ้เชี่ยเอ๊ย ไม่ช่วยเชี่ยไรกูเลย
- [ดนตรีตึงเครียด] - [พ่นลมร้อนใจ]
[ไม้เท้ากระทบพื้น]
เข้ามาคลินิกเองได้ด้วยเหรอครับ
ก็ไหนๆ ผมเข้ามาหาคนรู้จักทั้งทีเนี่ย
จะแวะเช็กธุรกิจด้วยตัวเองก็ไม่แปลก
คุณหนีผมไม่พ้นหรอก
[ดนตรีมีเลศนัยบรรเลงสนุก]
[ดนตรีจบ]
[เมธัส] อืม
[ถอนหายใจ]
ตั้งแต่เริ่มดีขึ้นเนี่ย ก็เดินเองไม่หยุดเลยนะครับ
คุณจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางไปหาผมไง
ที่คุณขยันทำกายภาพเนี่ย
เพราะอยากเดินมาหาผม
หรือต้องการเดินไป หาเรื่องเชฟโอบที่ร้านกันแน่ครับ
เพื่อนคุณนี่คาบข่าวมาบอกเร็วเหมือนกันนะ
[ดนตรีขี้เล่น]
[เจเจถอนหายใจ]
ผมก็ไม่ได้อยากก้าวก่ายธุรกิจพันล้าน อะไรของคุณหรอกนะ
แต่ผมอยากบอกว่า
คนเราเนี่ยมันอยู่ร่วมกันได้นะคุณ
เราไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกับใครไปทั้งหมด
เหมือนคุณกับผมงี้ปะ
[เมธัสหัวเราะ]
อะไร
ก็ดูหนังไง
วันนี้หนังผีเข้าใหม่ คู่แค้นวิญญาณพยาบาท
คุณไม่อยากดูเหรอ
[เมธัสคะยั้นคะยอเบาๆ]
นี่คุณ
นี่คุณจะบอกว่า… ว่าเหมาโรงอีกแล้วเหรอ
ผมไม่ได้เหมา
แค่ซื้อไว้หลายรอบเอง
[หัวเราะเบาๆ] คุณเลิกงานกี่โมงอะ
ผมก็มีรอบพาคุณไป
ผมไม่ไป
ไปดิคุณ
หรือว่าพรุ่งนี้ ผมก็ซื้อไว้ให้คุณได้นะ
ไปนะ
ผมรู้ครับว่าคุณเนี่ยมีเงิน
ผมถามจริงๆ นะ
นี่คุณขาดเพื่อน อยากจีบผม
หรือว่าแค่ต้องการเอาชนะผมก็เท่านั้น
ถ้าคุณต้องการเอาชนะเนี่ย ผมบอกเลยนะ ว่าผมไม่แข่งบ้าอะไรทั้งนั้นอะ
คุณเล่นไปคนเดียวเหอะ
วันนี้ผมจะให้นักกายภาพคนอื่นมาดูแลแทน
เดี๋ยวสิ เจเจ
ที่ผมทำขนาดเนี้ย ยังไม่ชัดอีกเหรอว่าผมอยากจีบคุณอะ
ผมจริงใจกับคุณนะ
คุณต้องการให้ผมพิสูจน์อะไรอีกอะ
งั้นคุณก็ลองยกเลิกโครงการ ที่คุณกำลังจะทำคอนโดตรงร้านเชฟโอบดูสิครับ
คุณกล้าไหมล่ะ
ถ้าคุณกล้าเนี่ย
ผมจะลองพิจารณา เรื่องการคบกับคุณจริงๆ จังๆ สักที
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[ดนตรีซึ้งปนเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
เกลือ
มาทำไรตรงนี้อะ
[ปลาวาฬ] มึง กูตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้กูจะแกล้งแข่งแพ้
กูจะหาเงินมาคืนคุณเมธัสเอง
[ดนตรีบีบอารมณ์]
รอบสุดท้ายแล้วนะครับ ไวจัง
เอ่อ…
ไม่ดีใจเหรอครับ
นี่ผมดีใจไปคนเดียวเหรอ
ดีใจสิ
จะได้จบสักที
[ประตูเปิด]
[ประตูปิด]
สวัสดีครับเชฟ
วันนี้เชฟนับหนึ่งไม่ได้มาด้วยเหรอครับ
วันนี้มีแค่พวกคุณสองคน
ผมชิมคนเดียวก็พอแล้ว
รอบสุดท้ายแล้วนี่ เริ่มเลยไหม
ผู้ที่ชนะจะได้เป็นผู้สืบทอดร้าน
ใครมีอะไรดี ก็งัดออกมาให้หมดเลย
เริ่มได้
[พร้อมกัน] ครับเชฟ
[จุดเตา]
[ดนตรียะเยือกอ้างว้าง]
[เกลือ] ผมมีอะไรให้ดูครับ
อะไร
[ปลาวาฬในคลิป] กูไม่รู้เหมือนกันว่ะ
แต่คุณเมธัสดูมั่นใจมากเลยว่าจะได้ที่ดินร้านเนี้ย
[ปลาวาฬในคลิป] ไม่รู้ว่า เอาความมั่นใจมาจากไหนว่ากูจะชนะ
เชฟโอบแม่งตอนเนี้ย เชี่ย โมโหสุดๆ เลยเนี่ย
[ดนตรียะเยือกอ้างว้างบรรเลงต่อเนื่อง]
[เกลือ] ถึงผมจะไม่พอใจ เรื่องเชฟกับปลาวาฬก็จริง
แต่ผมก็รักร้านนี้มากนะครับ
[เกลือ] ผมหวังว่า เชฟจะทำทุกอย่างให้มันถูกต้องนะครับ
[ดนตรียะเยือกอ้างว้างบรรเลงต่อเนื่อง]
[ปลาวาฬ] เราขอโทษนะเกลือ
เราตกลงคบกับเชฟโอบแล้ว
[ดนตรียะเยือกอ้างว้างบรรเลงต่อเนื่อง]
[ปลาวาฬ] แต่มันไม่กระทบกับการแข่งขันหรอก
เราสาบานได้
กะเพราคลุกหมูสับครับ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
กะเพราถั่วฝักยาวครับ
[ดนตรีโหมบีบคั้นสุดขีดแล้วบรรเลงดุเดือด]
นี่ไง เด็กถึงจะไม่คิดมาก
แล้วอยากให้ทำอะไรล่ะครับ
คุณไม่ต้องพยายามโกหกผม หรือทำอะไรอีกต่อไปแล้ว
ปลาวาฬ คุณชนะแล้ว
[ปลาวาฬ] ผมผิดเองครับ ที่ตัดสินใจดีลกับคุณเมธัส
แต่ผมไม่ขอไรมากนะครับ ขอแค่เชฟโอบติดต่อกลับมา
ผมผิดหวังในตัวคุณมากจริงๆ นะ ที่เห็นค่าของเงินมากกว่ามนุษย์ด้วยกัน
[โอบ] ถ้ากูไม่เรียนต่อ
ก็กะว่าจะไปเป็นเชฟที่ฝรั่งเศส
พี่ตัดสินใจไรไปแล้วอะ มันย้อนกลับไม่ได้แล้วพี่
กูตัดสินใจละ กูอยากเปิดร้านให้ได้แบบเชฟโอบ
[ปลาวาฬ] กูตั้งใจจะเอาเงิน ที่ได้จากคุณเมธัสอะ
ไปเปิดร้านขายผัดกะเพราใหม่
[ปลาวาฬ] เชฟ ผมขอโทษ
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”] ♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป ♪
♪ มองตากันก็เข้าใจ เป็นความสุขข้างในใจ ♪
♪ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุด คือที่มีเธอ… ♪
♪ ข้างๆ ♪