Dude, may nangyari sa 'min ni Chef Oab.
Gusto kong malaman ano'ng plano mo para manalo sa kompetisyon.
Ano'ng gagawin ko?
Gusto ko nang umalis.
Kung aamin ka rin lang ng pag-ibig mo, unahin mo muna mga kasalanan mo.
Mukhang ang saya mo kagabi.
Kailan ka titigil magtatapon ng pera para sa tao?
At kung itutuloy mo 'yan,
magsimula ka nang maghanap ng physiotherapist.
Pa'no kung mag-invest ulit ako sa restaurant mo?
Sa pagkakataong ito, di na 'ko aalis.
Bigyan mo 'ko ng pagkakataong patunayan ang sarili ko para bumalik ka.
ANG NAKARAAN
Kluer, ito ba ang facebook ni Chef Oab?
Oo, 'yan ang personal Facebook niya.
Wow.
Di niya pa inaalis ang photos nila ni Khaosuay.
Heartbroken talaga siguro siya.
Di siya tumitigil sa pagpo-post ng mga malulungkot na quotes.
Gusto n'yo bang uminom mamaya? Biyernes naman. Masaya 'yon.
Sama ka? Parang gusto kong sumayaw.
Plawan, sasama ka ba?
Hindi, salamat. Masakit ang mga daliri ko.
Kailangan mo ng mga daliri mo para sumayaw o ano?
Pa'no ko malalaman?
Ikaw si Plawan?
Oo.
Hinahanap ka ni Oab.
No'ng una, akala ko gusto ka niyang tulungan sa mga tanim na basil.
Nakita kong kausap mo si Chef
kaya di ko na siya inabala.
Tingin ko di na kailangan 'yon.
Di na niya kailangan ng tulong ng sinuman.
Kuha ko na.
Salamat sa pagtawag para sabihin ang tungkol sa dad ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Wala akong alam d'yan.
NAGBEBENTA NG NEGOSYO
NAGHAHANAP NG ANGKOP NA KAHALILI SA PAMAMAGITAN NG KOMPETISYON
Bumalik ang ex niya ng ganito.
Paano ako magpapatuloy?
Ang perpekto nilang tingnan na magkasama.
Naiintindihan mo ba ang "perpekto"?
Tama!
Ito na ang pagkakataon para makaalis ka.
Gawin mong pagkakataon ang krisis na ito.
Gamitin mo ang pagkakataong ito para pakawalan siya.
Bumalik ang ex niya, kaya hayaan mo na silang magkabalikan.
Imposible naman talaga ang sa inyo sa simula palang.
Sapat na ang kasinungalingan tungkol sa restaurant.
Wag mo nang hayaang mahulog pa siya sa 'yo.
Pumunta ka sa impiyerno mag-isa, wag mo 'kong idamay.
Kung pumapayag ka.,
Hindi na kailangan ng kompetisyon
para makahanap ng kahalili.
Ano sa tingin mo?
NO LONG BEANS BASIL HOUSE
Ang lahat,
malapit na ang ikalawang hamon.
Nakaka-excite, di ba? Ano kaya ang susunod na hamon.
Sino'ng nakakaalam?
Bumalik na si Khaosuay,
Baka magbago ng isip si Chef at hindi na ibenta ang restaurant.
Ibig sabihin… nagkabalikan na sila?
Ibig sabihin walang silbi ang kompetisyong 'to?
Oo, na parang…
bumalik ang passion niya o kung ano man.
Sa edad niya ngayon, duda akong di siya maseseryoso
sa seryoso din sa kanya.
Paghandaan natin ang susunod na round.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Bakit di pa kayo naghahanda?
Gusto naming sabihin
kahit na magbago ang isip mo,
gusto naming patunayan ang sarili namin para kunin mo kami dito.
Magbago ang isip ko? Ano'ng sinasabi mo?
Kasi… bumalik na si Khaosuay.
Walang magbabago.
Ngayong araw, bibigyan ko kayo ng bagong hamon.
Basil lang.
Isang salita lang ang hamon: Basil.
Puwede kayong gumawa ng kahit anong putahe na gusto n'yo,
pero dapat basil ang pangunahing sangkap.
Sa round na ito, magbibigay ako ng puntos batay sa pagiging malikhain.
Matatangal ang makakakuha ng pinakamababang puntos.
May tanong pa kayo?
Wala po, Chef.
Ayos. Maghanda na kayo ngayon.
-Opo, Chef. -Opo, Chef.
Salamat.
-Salamat. -Salamat.
Balik kayo sa uulitin.
Hello, sa lahat.
Hello, Oab.
May papakita ako sa 'yo.
Maupo tayo.
Iniisip kong baguhin ang harapan.
May kaibigan akong nagdisenyo ng bagong interior sa restaurant.
Tingnan mo. Nagustuhan mo ba?
Maganda, pero…
Iniisip ko ring magbukas ng bagong branch.
Kung gagawin nating mas organisado ang lahat,
hindi ka na masyadong mapapagod.
Di ba masyadong maaga?
Di ko pa naisip 'yan sa ngayon.
Okay lang.
Wag kang mag-alala.
Magpokus ka lang sa kusina,
at ako na'ng bahala sa lahat gaya ng dati.
Pero plano kong ibenta ang restaurant.
Wala na akong gana na ipagpatuloy ang pagpapatakbo nito,
kaya hindi na kailangan pang i-renovate.
Oab,
puwede tayong maglaan ng oras para ganahan ka ulit.
O ayaw mo na bang magluto?
Tutulungan kitang ganahan ulit.
Siguro pagod ka lang sa basil.
Puwede nating palitan na lang ang konsepto ng restaurant.
Basta wala pa rin mahabang beans,
kasi allergic ako do'n.
Doon nga nakuha ang pangalan ng lugar natin, di ba?
Kumain ka.
Ayaw ko, salamat. Sasama ako sa mga kaibigan kong kumain.
Sandali lang.
Umalis na sila Punsib at Kluer para kumain.
Di ka siguro nila mahanap, kaya iniwan ka na nila.
Ang bango, di ba?
Bigyan mo 'ko.
Hindi, sa 'kin 'to.
Para kang bata.
Naiinis ka lang kanina,
pero nagbago ang mood mo pag may pagkain.
Kaninong kasalanan 'yon sa tingin mo?
Alam kong naiinis ka,
kaya pinuntahan kita.
Nagtatampo ka kanina.
Sila Kluer at Punsib din.
Hindi pa ako pumapayag sa kahit ano kay Khaosuay
tungkol sa pagbabago ng restaurant.
Hindi pa sa ngayon, di natin alam sa mga susunod na araw.
Paano ako magtitiwala sa 'yo?
No'ng una, sabi mo nakipaghiwalay ka sa kanya,
pero ngayong bumalik siya, mukhang masaya ka pa nga.
-Uy! -Chef!
Anong ibig mong sabihin na masaya ako?
Bitiwan mo 'ko.
Talagang nagagalit ka nga.
Sabi mo no'ng una, wala kang pakialam.
Talaga namang wala akong pakialam.
Matagal kitang hinihintay na magpaliwanag.
Ayokong maging wala sa rason.
Puwede ka na bang bumitaw ngayon?
Mapagkakatiwalaan mo 'ko.
Chef!
Som, bakit mo 'ko tinawag sa clinic?
May problema ba sa mga papeles? O may bagong pasyente tayo?
Hindi, di 'yon.
Bakit ka nag-iimpake ng mga gamit mo?
Matagal muna tayong di magkikita.
Ingatan mo ang sarili mo, okay?
Ano'ng ibig mong sabihing di tayo magkikita nang matagal?
Wag mong sabihing mamatay ka na
o may malubhang sakit na di sinasabi.
-Oh, tigil mo nga 'yan. -Uy! Tingnan ko.
Puwede bang maging positibo ka naman.
Ngayon ang huling araw ko dito.
Sandali, aalis ka na?
Bakit di mo sinabi sa 'kin?
Sandali, ikaw may-ari ng clinic.
Bakit ka aalis sa sarili mong clinic?
Hindi ako aalis.
Benenta ko na 'to.
May nagbigay sa 'kin ng magandang presyo.
Pero wag kang mag-alala,
sabi ng bagong may-ari, wala siyang tatanggalin.
Walang mawawalan ng trabaho.
Sandali, aalis ka na lang nang ganun-ganun na lang?
Sandali, sino ang bagong may-ari ng clinic?
Kilalang-kilala mo siya.
Oh, nandito na siya.
Magmatigas ka hangga't gusto mo.
Kalaunan maiisip mo din na lahat nabibili ng pera.
Anong ginagawa mo?
-Sandali. -Ano bang problema mo?
Di mo kailangang matakot sa 'kin.
Hindi ako takot sa 'yo.
Kaya mong bilhin ang lugar na 'to.
Pero kung gusto kong umalis, choice ko 'yon.
Pero kailangan ko ang lugar kung saan ka nagtatrabaho.
Kaya kahit saan ka pumunta,
susundan kita at bibilhin ang negosyo.
Nakita mo na ang kaya kong gawin, o hindi pa?
Totoong buhay ito, hindi Monopoly.
Sa tingin mo talaga
sa paraang 'to mo makukuha ang tao?
Takot lang sila sa pera mo.
Sa tingin mo ba, dahil iniinis mo 'ko, titigil na ako?
Hinding-hindi.
Sandali lang.
Seryoso, may iba ka pa bang paraan
para magustuhan ka ng mga tao o para mapalapit sa 'yo?
May pera ako. Wala akong ibang kailangan.
Hindi. Di mo lang alam kung pa'no, at natatakot ka lang subukan.
Para sabihin ko sa 'yo.
Kung gusto mong makuha ang loob ng tao,
kailangan mong paghirapan,
hindi sa pagtatapon ng pera sa bawat problema.
Oo, kaya mong bilhin ang lugar na 'to,
pero di mo kayang bilhin ang tulad ko.
Paano mo naisip ang 'yan?
Talagang nadismaya ako sa 'yo.
-Sandali, JJ. -Bitiwan mo 'ko.
JJ!
Paghirapan ko?
Guys, may naisip akong paraan para
makapasa tayong tatlo sa second round.
Kung magtutulungan tayo
makagawa ng menu at maluto ang parehong putahe,
paano niya tayo matatanggal?
Tama, di ba?
Hindi 'yan gagana.
Lahat tayo matatanggal
kung susubukan natin 'yan.
Tama.
Mapapalampas ni si Chef ang ibang bagay, pero hindi pagdating sa pagluluto.
Oh, kailangan ba talaga nating maglaban?
Ayaw ko ng makipagkompetisyon.
Bakit?
Ayaw mo ba ang lugar na 'to?
Pero sa totoo lang, Punsib, ang yaman ng pamilya mo.
Bakit di na lang magbukas ng restaurant ang tatay mo para sa 'yo?
-Bakit ka pa sumali dito? -Oo nga, ang yaman ng pamilya n'yo.
Kasi gusto kong maging magaling na chef sa sarili kong paraan.
Simula pagkabata, lagi akong may pribadong tutor.
Hindi ako nagkaroon ng kaibigan. Lagi akong mag-isa.
Pag nagluluto tayong tatlo, ang galing.
No'ng umalis si Auto nalungkot ako.
Ayaw kong mawalan ulit ng kaibigan.
Pero kompetisyon 'to.
Isang araw, maghihiwalay din tayo.
Pagkatapos nito, matatapos na din ang pagsasama natin.
Hindi naman kailangang maging gano'n.
Kung may malasakit ka sa isang tao,
gagawan mo ng paraan para mapanatili ang relasyon.
Hindi porke natapos na sa restaurant
magtatapos din tayo.
Paano kung magkasundo tayo?
Isasama ng mananalo ang iba para magtrabaho sa restaurant.
Sige, okay ako d'yan.
Mas malamang na mas malaki ang chance n'yong manalo kaysa sa 'kin.
Oh, ano ba 'yan.
Gutom na 'ko.
Palihim ka na namang kumukuha ng pagkain sa restaurant.
Pag madami ang kinain mo, kailangan na kitang singilin.
Oh, Chef!
Nagulat mo ako, bigla kang pumasok.
Gutom ka pa rin?
Pag stress ako, di ako nakakakain.
Stressed?
Saan?
Siyempre, ang kompetisyon.
Walang gustong matalo.
Tungkol sa restaurant?
Bakit ang dami mong tanong?
Tungkol sa lahat.
Kasama na si Khaosuay.
Malinaw na ba?
Matutulog na 'ko. Pagod na 'kong sumagot.
Sandali lang!
Naiinis ka na naman?
Hindi ka na gutom?
Maghintay ka muna.
Tapos na.
Wow, sabi mo simple lang ang gagawin mo.
Simple lang 'yan. Di naman matagal gawin.
-Talaga? -Ako muna kakain.
Ang sarap.
Hindi ko 'to bibigay sa 'yo.
Ano?
Bakit mo gagawin 'yan?
Sabi mo para sa 'kin 'to.
Wow,
Ang sarap.
Dadalhin ko na 'to sa kuwarto ko.
Good night.
Plawan, sandali!
NO LONG BEANS BASIL HOUSE
May iba pa ba?
Dahon na lang ng basil.
Okay na 'to.
Kayong lahat, maghanda na sa pagbukas ng restaurant.
-Opo, Chef. -Opo, Chef.
Hello, sa inyong lahat.
Hello, Khaosuay.
Hello, Oab.
Nandito ka ba para tulungan kami?
Oo, pero hindi para mag-serve.
May naisip akong bagong putahe baka puwede mong pag-isipan.
-Bagong putahe? -Oo.
Matagal na rin tayong walang bago sa menu, Chef.
Maraming customers ang nagtatanong na rin ng bago.
Nakuha ko ang ideya sa focus group kasama ang dati nating customers.
Ibinahagi nila kung anong mga bagong putahe ang gusto nila.
Kamakailan, uso ang lobster sa Asian chef's tables.
Pero pag ihain 'to ng ginisang basil medyo masyadong pangkaraniwan.
Ano kaya kung clay pot lobster basil na may sinangag na lang?
Tingin ko bebenta 'to.
Wow, mukhang maganda 'yan.
Kung maghahain tayo ng bagong putahe,
kailangan ko pa ng oras para pasarapin
bago natin ihain 'yan sa customers.
Kailangan ng maraming oras at trabaho.
Kaya nga gusto kong sabihin sa 'yo agad-agad
para makapagplano tayo nang maaga.
May naisip na akong bagong promotion.
Kailangan ko lang i-finalize ang graphics.
Pero gusto na ng customers natin ang menu.
Iyon talaga ang signature ng restaurant.
Tingin ko di na kailangan baguhin.
Perpekto na ang lahat sa ganito.
Ano sa tingin mo, Chef?
Tama ka.
Pero…
matagal na tayong walang bagong putahe.
Tama si Khaosuay.
Eh ba't di na lang tayo gumawa ng ginisang basil na may mahabang beans?
Magugulat ang mga customers at ipapakita nito na nagre-rebrand tayo.
Hindi puwedeng gawin ni Oab 'yan kasi allergic ako sa mahabang beans.
Eh ano?
Hindi puwede.
Allergic talaga siya sa mga 'yon.
Eh pa'no kung maikling beans na lang?
Magtrabaho na kayo.
-Opo, Chef -Opo, Chef.
Oab, tingnan mo ang menu.
May galit ba sa 'kin si Plawan?
Masyado kang nag-iisip.
Hindi niya nga alam kung bakit gano'n ang pangalan ng restaurant.
Kung gano'n…
may relasyon ba kayo ni Plawan?
Kung pa'no ka niya kausapin,
iba kung pa'no siya sa iba.
Khaosuay,
ang totoo n'yan,
Si Plawan at ako…
-para kaming… -Okay lang.
Baka di ko gaanong maintindihan ang menu tulad ng ginagawa n'yong dalawa.
Ikaw na magdesisyon para sa sarili mo.
Kung gusto mong magdagdag ng putahe,
wala akong problema do'n.
Ang init!
Sandali, sandali!
Pa'no ka nakapasok sa bahay ko?
Pa'no mo nalaman kung saan ako nakatira?
Tinatanong kita, sagutin mo 'ko.
Di naman gano'n kahirap.
Tiningnan ko lang sa rekord ng clinic.
At bakit ka nandito?
Linawin ko na lang sa 'yo ngayon.
Wala akong pakialam sa presyo, di ko ibebenta.
Di ko ibebenta ang bahay na 'to sa 'yo.
Di mo kailangan gawin.
Kung gusto ko talaga 'to, bibilhin ko na lang ang buong lupa
sa paligid ng bahay mo at kapitbahay mo.
Wag mong sabihing…
Hindi ko nagagawa 'yon.
Pinag-isipan ko yung sinabi mo noong isang araw.
Siguro hinusgahan kita base sa sarili kong mga karanasan.
Di mo kailangang umalis sa clinic.
Pumasok ka lang sa trabaho gaya ng dati.
Gayunpaman,
ako lang ang gagawan mo ng physical therapy.
Sabi ko na e.
Sa ngayon,
Gusto ko munang obserbahan ka.
Tingnan ko kung mabait ka ba talaga.
Baka mabago mo pa ang isip ko.
Babalik ako para magpa-physical therapy sa 'yo,
pero may iba rin akong pasyenteng gagawan.
Kung tatanggapin mo man o hindi, nasa sa 'yo 'yon.
Ang malala. magtatrabaho na lang ako sa pampublikong ospital.
Kaunti man ang kikitain ko,
pero di mo naman mabibili ang ospital, di ba?
Dapat pinapakita mo sa 'kin
kung pa'no maging totoong mabuting tao.
Bakit ang hirap mong intindihin?
-Bwisit. -Sandali.
Kita mo?
Dapat mas maingat ka sa pagkikilos.
Matutulungan mo ba akong makapasok?
Ang init na dito.
Halika, tara na.
Hindi maganda sa kalagayan mo ang nakatayo dito.
O baka sisihin mo pa ang physiotherapist na gaya ko
na nanakit ng pasyente,
kahit gustuhin ko man.
Pakihipan mo ang tsaa. Mainit 'yan.
Mag-iingat ka baka mapaso ka.
No'ng umalis ka, ano'ng una mong ginawa?
Wala masyado.
Kumain ako, nanood, at nakinig ng musika,
naglaro ako, tapos nanood ng ilang serye.
Pang medyo matandang maybahay ang buhay mo.
Oh, puwede ba.
Kung parang matandang maybahay na ang buhay ko,
tigilin mo na'ko.
Sapat na akong nai-stress sa trabaho.
May mga kaibigan din ako.
Kung libre si Wan, niyayaya ko siyang manood.
Mahilig ka ring manood ng pelikula?
Akala ko sa 'yo
seryoso, at masyadong pormal.
Pinapanood ko lahat ng klase ng pelikula.
Komedi, drama, aksyon, at horror.
Kaya kong manood ng kahit ano.
Pero takot si Wan sa multo,
kaya ako lang mag-isa ang nanonood ng horror movies.
Malapit ka sa kaibigan mo.
Tingin ko di masyadong maganda 'yon.
Alam mo, di masyadong matalino si Wan.
Ikaw ha.
Kahit mukhang medyo kalog at kakaiba ang kaibigan ko,
may isang bagay na lamang siya sa 'yo,
at 'yon ay pagiging tapat.
Kung hindi, bakit magkaibigan pa rin kami hanggang ngayon?
Tapat din ako sa 'yo.
Pero mali ang mga paraan mo.
Kung gagamitin mo ang paraan ni Wan,
baka maging magkaibigan tayo.
Ano 'yon?
Sang-ayon ako.
Sang-ayon saan?
Sang-ayong umalis.
Di mo kailangan sabihin ng dalawang beses.
Manonod akong kasama ka.
Hindi pa pala kita naimbitahan.
Hello.
I-reserve mo ang buong sinehan
sa pinakasikat na horror movie ngayon.
Kahit anong pelikula, basta gawin mo.
Hindi ako sigurado sa traffic, kaya i-reserve mo lahat ng oras.
Para lang sigurado. Ikaw na bahala.
Hindi ka na magbibihis?
Aalis kang ganyan ang suot mo?
Ako?
Alam mo dadalhin kita sa sinehan.
Shit!
Pa'no ka nakapasok ng basta-basta?
Kailangan kong umihi.
Gusto mo bang umihi ako sa gitna ng bahay mo?
Di ka ba makapaghintay?
Wag ka ng magreklamo at iihi muna 'ko.
Sandali.
Ano na naman?
Tulungan mo 'kong alisin ang pantalon ko.
Baliw ka ba?
Di ko gagawin 'yan.
Ang legs mo ang may problema,
hindi naman ang mga kamay mo.
Walang hawakan ang bahay mo di tulad ng bahay ko.
Pa'no kung madulas at matumba ako?
Dalian mo na, kailangan ko ng umihi.
Dalian mo.
Lumapit ka.
Dahan-dahan lang.
Hinay-hinay lang.
Pa'no ko makakaihi ng ganito?
-Kailangan ko bang hawakan para sa 'yo? -Oo, kailangan.
Dalian mo, kailangan ko ng umihi.
Okay, heto na.
At itutok mong mabuti.
-Gaya nito? -Oo.
-Hindi ka pa ba tapos? -Sandali, d'yan ka lang baka kumalat.
Hoy! Kumakalat kung saan-saan.
Pumunta kayo dito lahat.
Napagdesisyunan kong magbenta ng bagong putahe.
Hindi ako magdadagdag ng bago sa menu para lang bigyan kayo ng dagdag trabaho.
Naisip ko lang
hindi ko pa kayo naturuan kung pa'no gumawa ng bagong putahe.
Magagamit n'yo 'to sa pangalawang round ng kompetisyon.
Para sa isang chef, mahalaga ang paglikha ng mga bagong putahe
kasing-halaga ng lasa.
Naiintindihan?
Hindi mo kailangang ipaliwanag.
Malinaw na sa 'min.
Bibigyan ko kayo ng base recipe na susundin,
CLAYPOT LOBSTER NA KANIN
wag kalimutang masarapin ang lasa
at ang presentasyon ng putahe.
At ano ang makukuha ng mananalo?
Bakit mo tinatanong?
Idadagdag sa menu ang mananalo.
Hindi pa ba sapat 'yon?
Ibebenta talaga dito.
Talaga? Totoo ba, Chef?
Maghanda na kayo.
-Opo, Chef. -Opo, Chef.
-Dalian n'yo. -Opo, Chef.
-Simulan mo nang ihanda ang hipon, Kluer. -Opo, Chef.
Mag-pokus kayo.
Gusto ng mga customer na kumain ng pagkain, hindi ng dugo n'yo.
-Opo, Chef. -Opo, Chef.
Opo, Chef.
Kluer, masarap ang pagkain mo.
Manatili ka lang sa lasa.
Punsib,
maganda ang presentasyon mo.
Tingin ko pagpinagsama ang dalawang 'yan
magiging mabenta ang putahe.
Ikaw naman,
nakakadismaya,
akala ko mas gumaling ka na ngayon.
Malinaw na hindi ka nagbigay ng effort.
Kailangan mong malaman kung ano talaga ang gusto mo.
Gusto mo lang talagang kumain, o gusto mo talagang maging chef?
Plawan.
Plawan!
Ginawa niya lahat ng makakaya niya, Chef.
Medyo stress lang siya ngayong araw.
Plawan.
Plawan, huminahon ka.
Kumalma ka.
Ayos lang. Tingin ko aalis na 'ko sa kompetisyon.
Wala akong ginawang tama sa paningin niya.
Lahat ng ginagawa ko palpak.
Baka di naman gano'n ibig niyang sabihin.
Alam mo namang lagi siyang ganyan.
Tama, pero simula palang hanggang ngayon,
ilang buwan na, pero lagi pa din akong napapagalitan.
Siguro kailangan kong pag-isipan 'to.
Uy!
Wag ka mong isipin 'yon.
Maniwala ka sa 'kin, kaya mo 'yan.
Kaya mo talaga.
Medyo galit lang ako.
Ang biglaang magsabak sa hamon ng ganito,
hindi lahat nagagawa 'yon.
Pero kahanga-hanga ang ginawa mo.
Hindi naman gano'n kasama.
Kaunting pagsasanay pa, malalampasan mo pa 'ko.
Salamat.
Kluer,
ikaw lang ang nagtatanging naniniwala sa 'kin.
Salamat.
Ayos lang.
Lagi akong naniniwala sa 'yo.
Puwede mong sabihin sa 'kin lahat.
Salamat.
Tama ang sinabi ko kanina.
Grabe ang traffic.
Sabi ko sa 'yo di na kailangan.
Bakit di ko gagawin?
Gusto mong manood ng pelikula,
Kailangan kong alagaan ang physiotherapist ko sa maganda paraan.
Alagaan mo muna ang sarili mo.
Dami mo ng pahirap sa 'kin.
Mom, gusto kong manood ng Paranormal Rivalry.
Bakit di ko puwedeng mapanood?
Sabi ng nagbebenta ng ticket, may nagreserve ng buong sinehan.
Iba nalang panoorin mo.
Pero gusto ko mapanood 'yan.
Sige na, Mom.
Uy, ano ba!
Kung gusto mong manood, sumama ka sa 'min.
Ayaw naman naming makaistorbo.
Okay lang.
Hindi rin naman ako ang nagbayad nito.
-Siya! -Ikaw!
Siya ang nag-reserve ng sinehan para sa 'tin.
Magpasalamat ka sa kanya, dear.
Maraming salamat, pogi.
Napakabait mo naman!
Ang cute!
Tara na, manood na tayo ng pelikula.
-Sandali. -Ano na?
Dahil tinawag ako ng bata na pogi,
papalampasin ko 'to.
Ako ang tinutukoy niya.
Ang yabang. Tara na.
-Manood na tayo. -Uy, ikaw!
-Magaling. -Ikaw!
Hintayin mo 'ko.
Wag mo 'kong iwan.
'Yan ang tunay na nakakatakot.
Ikaw!
Shit!
-Ano ba! -Ano?
Oh!
Uy, ikaw.
-Ano? -Wag masyadong malapit.
Natatakot ako.
Okay na 'ko.
Makakabalik ka na sa pag-aaral.
Bakit ka pa nag-aalala sa bagay na 'yan?
Ano bang nangyayari sa 'yo?
At ikaw,
di ba dapat inaasikaso mo ang restaurant mo?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Maayos na ba ang pakiramdam mo?
Ano?
Wala akong sakit o ano man.
Hindi nakakatawa, Dad.
Hindi 'to biro.
Pa'no kung may masamang mangyari sa 'yo?
Bakit di mo sa 'kin sinabi?
Ano'ng gagawin ko kung wala ka?
Khaosuay, …
Hindi ko sinasadyang ilihim sa 'yo.
Nag-aalala lang ako sa 'yo
Ayaw kong isakripisyo mo ang kinabukasan mo.
Patawad, anak.
Oab.
Aba,
nag-aalala ka sa kanya kanina,
ngayon pinagtataasan mo na ng boses.
Mahirap talagang pasayahin ang anak mo.
Bukod sa 'kin,
kahit gaano katigas ang ulo niya,
ikaw lang nakakaintindi sa kanya.
Sayang naman.
Akala ko magiging isang pamilya tayo.
Tulog na siya.
Kumain na tayo.
Ginisang curry na naman?
Alam mong lagi silang naglalagay ng mahabang beans d'yan.
At lagi kong inaalis para sa 'yo.
Bakit ka nag-order ng di mo naman puwedeng kainin?
Salamat, Oab.
Ikaw lang ang nakakakilala sa 'kin.
Nakasanayan na lang siguro.
Pag sanay ka na sa isang tao,
wala na lang 'to.
Hindi 'yan ginagawa ng isang tao
para sa taong casual lang nilang kilala.
Wow, bakit ang dami mong oras?
Pumunta ka pa dito para gumawa ng granita.
Wala ka bang sariling kuwarto?
Meron, pero ayaw kong makita ang iba.
Sandali.
Hindi ito ang karaniwang granita recipe
na ginawa mo kay Khaosuay, di ba?
May naaalala ako sa itsura niyan.
Naalala ko si Plawan sa restaurant mo.
Di ba?
Bakit? Kung totoo man, ano naman?
Oo!
Gawin mo ang gusto mo.
Kung gusto mo siyang landiin nang harapan, gawin mo lang.
Bakit iniisip mo pa rin si Khaosuay gayong tapos na naman kayo?
Puwede ko naman siyang landiin kung gusto ko.
Pero ngayon, kailangan ni Khaosuay ng taong nasa tabi niya.
Kahit hindi ko na siya mahal,
ang pangalan ng restaurant ko ay
"No Long Beans Basil House".
Alam mo kung bakit?
Kasi allergic siya sa mahabang beans.
At sa totoo lang,
mahirap ang pinagdadaanan niya ngayon.
Inaasahan mo bang lalayuan ko siya?
Oh, Oab.
Hanggang kailan mo pa ba ito papatagalin?
Iba ang pasasalamat sa pagmamahal.
Kung hindi na tama, tatanggihan mo din siya.
Kung ipagpapatuloy mo 'yan,
parang pinapaasa mo lang siya.
Tumba na ang isa.
Sige, halika na.
Hindi ka ba nai-stress?
Malapit na ang second round.
-Halika. -Ano?
Kung hindi ka nag-iisip para sa sarili mo, tulungan mo akong mag-isip.
Tulungan mo 'ko.
Sige, sige na.
Ituring mo na lang na kabayaran 'to sa pagtuturo mo sa 'king magluto.
Ano'ng mga ideya mo, Kluer?
Wala.
isipin mo kung saan ka magaling.
Isang bagay na talagang gusto mo.
Pagluluto.
Bukod sa pagluluto, wala ka ba talagang gusto kahit ano?
Gusto?
Ahm, meron, pero…
Di ko puwedeng sabihin sa 'yo.
Ha?
Bakit hindi?
Sabihin mo. Baka matulungan kitang makaisip ng ideya.
Puwedeng manggaling ang inspirasyon kahit saan.
Wag kang mag-alala kung magmukha kang katawa-tawa.
Pangako di kita pagtatawanan.
Hindi ko kaya, di ko talaga masabi sa 'yo.
Ganito na lang.
Wala tayong maiisip kung nandito lang tayo.
Punta tayo sa amusement park.
Baka makatulong pag nasa ibang lugar.
Ayos ba?
Ayos. Puwede din tayong kumain.
Kluer, tara na.
Sige, sige, tara.
Puwedeng tapusin ko muna ang trabaho ko sa restaurant?
Balik na sa laro.
Oo, Oab?
Khaosuay, puwede ka bang pumunta sa restaurant?
Kailangan nating mag-usap.
Hindi pa natutulog si Dad.
Abala pa 'ko sa pag-aalaga sa kanya.
Puwede sa ibang araw na lang?
Sige. alagaan mo muna ang dad mo.
Hintayin kita sa restaurant.
Pag tapos ka na, puntahan mo 'ko sa restaurant.
Gusto kong pag-usapan ang tungkol sa 'tin.
Pero ngayon alam kong mahal ko pa siya.
Nubneung, puwede mo ba akong tulungang kausapin si Oab?
Kahit papano,
pag-isipan niya ulit.
Kung talagang mahal natin ang tao,
gusto nating makita siyang masaya, di ba?
Tingin ko
dapat mo ring irespeto ang desisyon niya.
Ang masasabi ko,
isa ako sa malapit na kaibigan niya,
hindi ako ang tamang tao para mamagitan.
Pero kung may ibibigay akong payo,
pag-isipan mong mabuti
bago ka may gawin na kahit ano.
Pamilya ang turing niya sa 'yo.
Wag kang gagawa ng kahit ano na pagsisisihan n'yong dalawa.
Excuse me, pakikuha po ng bill.
Sige, sandali lang po.
Pag-isipan mong mabuti, okay?
Papunta na.
Heto na.
Hindi ako puwede ngayong gabi.
Sa ibang araw na lang.
Plawan, tara na.
Saan nagpunta si Pun Sib?
May biglaan siyang lakad.
Susunod daw siya mamaya.
Ano bang nangyari sa kanya?
Siya ang nagplano nito, tapos siya ang wala.
Hayaan mo na.
Nandito na tayo. Tara na.
Okay, tara.
Good luck, at galingan mo!
GOOD LUCK, GALINGAN MO
Kluer,
Binigay ko sa 'yo ang pagkakataong 'to. Wag mong sayangin.
Sayangin ang ano?
Ano bang sinasabi mo?
Gusto mo si Plawan, di ba?
Magtapat ka na sa kanya.
Pa'no mo nasabi 'yan nang basta-basta?
At pa'no mo nalaman?
Seryoso ako nang sinabi kong magtapat ka na sa kanya.
Malapit na ang second round ng kompetisyon,
at kung isa man sa 'tin ang matanggal,
matagal pa bago tayo magkikita ulit.
Kaya ngayong araw na dapat, okay?
Sige, gagawin ko lahat.
Maraming salamat.
Kluer,
tara na.
Oo, papunta na.
-'Yong isa. -'Yong isa, tama?
-Tingnan mo. Papakita ko paano. -Ngayon na?
-Panoorin mo. -Okay.
I-shoot mo na.
-Ano ha? -Ako naman.
-Kumusta ang skills ko? -Ano…?
Salamat.
Ang cute, di ba?
Ano ba 'yan.
Bakit?
Para sa 'yo 'to.
Talaga?
Totoo?
Salamat, Kluer.
Heto na.
Mukhang masarap yung kulay orange, pahingi.
Hoy, hoy, mauubos 'yan!
Tama na 'yan, tama na.
Aalis na 'ko.
Inom ka.
Alak?
-Gusto mo pa? -Hindi, salamat.
-Kaunti na lang, sige na. -Hindi, salamat.
Tulog ka na ba? Magkita tayo?
CHEF OAB TULOG KA NA BA? MAGKITA TAYO?
Whoa!
Ginulat mo 'ko, Chef.
Ano'ng ginagawa mo diyan mag-isa ng ganitong oras?
Wala naman, may iniisip lang ako.
Tulog na ba ang lahat?
Hindi pa.
Wala pa si Kluer at Plawan.
Mabuti at nandito ka, Chef.
Akala ko mag-isa lang ako dito sa restaurant.
Takot talaga ako sa multo.
Wala pa sila dito? Saan sila nagpunta?
Pumunta sila sa palengke sa may kanto.
Pero wag mong madaliin si Kluer.
Katunayan,
di ko dapat sinasabi 'to, pero…
Tingin ko mas mabuting sabihin sa 'yo
para di ka magalit kay Kluer kung matagalan silang umuwi.
Katunayan,
Magtatapat si Kluer kay Plawan.
Kung magkatuluyan tayo
ako man o si Wan ang manalo mapapatakbo namin ang restaurant
Hindi mo 'ko pipigilan na ligawan siya, di ba?
Chef?
Wow!
Plawan, dalian mo.
Dali.
Tara. Sakay tayo sa carousel.
Halika na.
Tara na.
Hindi diyan, bumaba ka muna.
-Hindi ba dito? -Hindi, dito tayo.
Kung hahayaan mo siyang mali ang pagkakaintindi ng bagay-bagay,
at umalis
walang ibang may kasalanan kung hindi ikaw.
Plawan?
Ganito kasi…
May sasabihin ako sa 'yo.
Maging tapat ka sa 'kin.
Ano'ng namamagitan sa inyo ni Chef Oab?
Alam ko ang nararamdaman ni Kluer sa 'yo,
pero ang gusto kong malaman, ay kung ano'ng nararamdaman mo kay kluer.
Seryoso ako sa 'yo.
Ano pa ang kailangan kong patunayan?
Bakit di mo kanselahin
yung condo project na pinaplano mong papalit sa restaurant ni Chef Oab?
Kaya mo bang gawin 'yon?
Wow, Chef, ang sarap nito.
Puwede mo 'kong turuan pa'no gawin 'to?
Oo naman, tuturuan kita.
Pero pag ginawa ko 'yon, wag kang iiyak.
SA SUSUNOD NA KABANATA
Nagsalin ng Subtitle: Rosemarie Hernandez it sa restaurant ni Chef Oab?