WEBVTT

00:04.000 --> 00:05.640
- [ดนตรีมีความหวัง]
- [ออโต้] เชฟให้ผมเก็บไว้ได้เหรอครับ

00:05.720 --> 00:06.960
ผมเชื่อว่าคุณเก่ง

00:07.040 --> 00:09.240
คุณจะต้องหาจุดเด่นของร้านคุณได้แน่นอน

00:09.320 --> 00:11.360
[โอบ] แต่คุณต้องเชื่อมั่นในตัวเองมากกว่านี้

00:11.440 --> 00:12.880
[ออโต้] ผมคิดเมนูใหม่ที่ร้านผมเสร็จเนี่ย

00:12.960 --> 00:14.600
ผมจะกลับมาชวนทุกคนไปกินนะ

00:14.680 --> 00:16.040
[เมธัส] คุณดูเหมือนจะเกลียดผม

00:16.120 --> 00:17.920
แต่ทุกครั้งที่เจอก็ทำให้ผมใจสั่นไม่หยุดเลยนะ

00:18.000 --> 00:19.680
ไม่ใจสั่นด้วยความโมโห

00:19.760 --> 00:20.920
ก็ใจสั่นเพราะอย่างอื่น

00:21.000 --> 00:22.760
คุณเป็นนักกายภาพหัวใจด้วยไหม

00:22.840 --> 00:23.720
[โอบ] นี่คุณโกรธผมเหรอ

00:23.800 --> 00:25.560
ผมไม่ชอบอะไรที่มันไม่ชัดเจน

00:25.640 --> 00:26.800
ผมถามตรงๆ นะ

00:26.880 --> 00:28.080
เรื่องของเราที่ดาดฟ้าอะ

00:28.160 --> 00:29.240
เชฟคิดยังไงกันแน่

00:29.320 --> 00:31.680
คุณทำให้ผมอยากกลับมาทำกรานิต้าอีกครั้ง

00:31.760 --> 00:33.000
แต่เป็นรสชาติใหม่

00:33.080 --> 00:34.240
ที่หน้าตาเหมือนกับคุณ

00:39.320 --> 00:41.880
[ดนตรีดังกระแทกระทึกใจ]

00:45.200 --> 00:46.640
ถ้าเริ่มแล้วอะ

00:47.680 --> 00:49.200
ผมไม่ให้หยุดแบบคราวก่อนแล้วนะ

00:55.600 --> 00:58.120
[ดนตรีร้อนแรงเร้าใจ]

01:55.720 --> 01:58.000
(ไม่ทราบหมายเลข)

01:59.840 --> 02:03.400
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]

02:11.280 --> 02:14.960
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪

02:16.080 --> 02:20.000
♪ เป็นไรไหมเธอ
Stop it, stop it, stop it now ♪

02:20.080 --> 02:24.680
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน
ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪

02:25.280 --> 02:27.680
♪ ยังไงของเธอ ♪

02:27.760 --> 02:31.920
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪

02:32.000 --> 02:35.720
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪

02:35.800 --> 02:38.120
♪ No way, no way, no way, no ♪

02:38.200 --> 02:42.560
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪

02:43.160 --> 02:47.400
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪

02:48.160 --> 02:50.480
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪

02:50.560 --> 02:53.840
[เพลงจบ]

02:56.640 --> 03:00.000
[โทรศัพท์สั่น]

03:05.680 --> 03:06.640
โอ๊ย

03:09.800 --> 03:11.240
แม่งเอ๊ย

03:13.120 --> 03:14.880
นี่ที่บ้านมึงไม่ได้สอนมารยาทเหรอ

03:14.960 --> 03:16.440
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว

03:16.520 --> 03:17.960
พรุ่งนี้กูมีงานเช้า

03:18.040 --> 03:21.520
มึง กูกับเชฟโอบนอนด้วยกันแล้วว่ะ

03:21.600 --> 03:23.040
[ดนตรีดังกระแทก]

03:23.120 --> 03:25.680
ฮะ มึงว่าไงนะไอ้วาฬ

03:28.440 --> 03:30.240
กูเตือนมึงแล้วใช่ไหม

03:30.320 --> 03:31.280
ไอ้เหี้ย

03:31.360 --> 03:33.000
มึง อย่าเพิ่งว่ากูดิ

03:33.080 --> 03:35.160
หัวใจกูยิ่งบอบบางอยู่

03:35.240 --> 03:37.720
มึง ไอ้เจเจ กูควรทำไงดีวะ

03:37.800 --> 03:39.560
ตอนนี้มึงต้องตั้งสติเท่านั้น ไอ้วาฬ

03:39.640 --> 03:41.040
นอนก็ส่วนนอน

03:41.120 --> 03:42.440
ความรักก็ส่วนความรัก

03:42.520 --> 03:45.840
แต่มึงอะ ห้ามตกหลุมรักเชฟเขาเด็ดขาด

03:45.920 --> 03:48.440
เฮ้ย พูดง่ายแต่ทำยากนะเว้ย

03:50.080 --> 03:52.360
กูจะพูดกับมึงเป็นครั้งสุดท้ายเลยนะ

03:52.440 --> 03:53.400
ยากก็ต้องทำ

03:53.480 --> 03:56.520
ไม่งั้นอะ มึงก็ไปออกจากการแข่งขันซะ

03:56.600 --> 03:57.600
เข้าใจไหม

03:58.440 --> 04:00.120
ไอ้เจเจ ไอ้เจเจ…

04:08.880 --> 04:13.080
[ดนตรีบรรเลงช้าชวนเศร้า]

04:33.320 --> 04:34.160
เข้ามาสิ

04:35.600 --> 04:36.640
ครับ

05:19.400 --> 05:21.480
[ปลาวาฬ] เชฟครับ มาตรงนี้หน่อยสิครับ

05:32.560 --> 05:34.560
- นี่คุณเตรียมเองเลยเหรอ
- ครับ

05:35.480 --> 05:37.160
ไม่คิดว่าจะตื่นไหวนะเนี่ย

05:37.800 --> 05:40.680
ขนาดเมื่อคืนออกกำลังกายด้วยกันหนักขนาดนั้น

05:40.760 --> 05:42.160
เป็นเด็กนี่มันดีจริงๆ เลยนะ

05:43.000 --> 05:45.400
ออกกำลังกายหนักกว่านี้ ผมก็เคยมาแล้วครับ

05:45.480 --> 05:47.000
[ดนตรีดังกระแทก]

05:47.080 --> 05:48.000
[ดนตรีเบาสมอง]

05:48.080 --> 05:49.800
เรื่องแบบนี้มันต้องอวดกันด้วยเหรอ

05:50.560 --> 05:54.120
เด็ดมากเลยหรือไง ถึงจำได้จนต้องมาอวดผมเนี่ย

05:54.200 --> 05:56.640
ผมก็ไม่ได้จู้จี้จุกจิกอะไรนะ

05:57.240 --> 05:58.680
แต่ว่าเขาดีกว่าผมตรงไหน

06:02.320 --> 06:04.640
คือผมหมายถึงออกกำลังกายจริงๆ

06:04.720 --> 06:05.920
ไม่ใช่ออกกำลังกายแบบเมื่อคืน

06:15.720 --> 06:17.040
แต่ไม่มีใครสอนเหรอ

06:17.120 --> 06:21.040
ว่าเด็กที่พูดจาสองแง่สองง่ามเนี่ย
มักจะโดนลงโทษ

06:23.280 --> 06:26.680
ผมไม่โดนลงโทษหรอกครับ
เพราะผมกำลังตั้งใจเป็นเชฟที่ดี

06:31.360 --> 06:33.560
[ดนตรีอบอุ่นหัวใจ]

06:33.640 --> 06:35.200
เชฟลองชิมหน่อยสิครับ

06:38.240 --> 06:39.160
นี่คุณทำเองเลยเหรอ

06:39.800 --> 06:41.240
ใช่ครับ ลองหน่อยครับ

06:48.680 --> 06:52.960
[ดนตรีสดใส]

07:00.360 --> 07:01.200
อร่อยดีนี่

07:03.200 --> 07:06.000
แต่ว่าไส้กะเพราของคุณต้องปรับปรุงนะ

07:06.080 --> 07:09.680
คุณผัดแฉะเกินไป
แล้วก็กลิ่นของใบกะเพราเนี่ยมันหายหมดแล้ว

07:09.760 --> 07:11.280
[เสียงประกอบตลก]

07:12.080 --> 07:13.480
- โอเคครับ งั้นก็ไม่ต้องกิน
- [ปรามเบาๆ]

07:14.680 --> 07:16.760
- กินสิ
- งั้นก็ไม่ต้องกิน

07:16.840 --> 07:18.680
- กิน
- มันแฉะไม่ใช่เหรอ

07:19.480 --> 07:21.000
มาๆๆ

07:21.080 --> 07:23.760
[ดนตรีสดใส]

07:30.400 --> 07:31.440
เชฟครับ

07:32.640 --> 07:34.720
ผมมีเรื่องอยากคุยเรื่องจริงจัง
กับเชฟหน่อยน่ะครับ

07:41.560 --> 07:43.400
ทำไมอะ เรื่องอะไร

07:48.880 --> 07:51.560
ผมอยากให้เชฟเก็บเรื่องเมื่อคืนของเรา
เป็นความลับอะครับ

07:53.000 --> 07:54.600
ผมไม่อยากให้คนอื่นมองไม่ดี

07:54.680 --> 07:57.200
แล้วก็มองว่าการแข่งขันไม่ยุติธรรม

07:59.040 --> 08:00.320
[ดนตรีชวนกดดัน]

08:00.400 --> 08:02.120
แค่ชอบหรือนอนด้วยกันเนี่ย

08:02.200 --> 08:04.880
ไม่ได้แปลว่าผมจะเข้าข้างคุณเรื่องการแข่งขันนะ

08:04.960 --> 08:07.240
คนที่จะสืบทอดต่อร้านผม

08:07.320 --> 08:09.160
ต่อให้เป็นแฟนหรือพ่อแม่

08:09.240 --> 08:10.560
ถ้าฝีมือไม่ถึงเนี่ย

08:10.640 --> 08:12.040
ผมก็ไม่ยกร้านให้เด็ดขาด

08:12.120 --> 08:15.240
ไม่งั้นผมก็ขายร้านให้คนอื่นไปง่ายๆ ตั้งนานแล้ว

08:18.000 --> 08:18.920
ดีครับ

08:20.520 --> 08:21.480
ว่าแต่

08:23.040 --> 08:24.640
เชฟชอบผมจริงๆ เหรอครับ

08:37.960 --> 08:39.240
หรือว่าคุณไม่ชอบผม

08:41.159 --> 08:42.080
แต่เท่าที่ดูเนี่ย

08:42.760 --> 08:44.600
เมื่อคืนคุณก็ดูมีความสุขดีนี่

08:44.680 --> 08:47.960
[ดนตรีซึ้งอ่อนหวาน]

08:48.880 --> 08:50.000
ครับ

08:53.480 --> 08:54.520
ว่าไง

08:55.680 --> 08:56.920
ชอบอะไร

09:06.600 --> 09:13.600
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”]
♪ เธอมาเติมเต็มใจที่ขาดหายไปด้วยหัวใจ ♪

09:14.440 --> 09:19.080
♪ ทำให้ทุกวันมีความหมาย ♪

09:19.160 --> 09:22.720
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪

09:22.800 --> 09:26.280
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪

09:26.360 --> 09:29.520
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪

09:29.600 --> 09:32.320
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪

09:32.920 --> 09:34.320
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪

09:34.400 --> 09:35.440
ทั้งคู่อะครับ

09:36.400 --> 09:39.560
แต่ผมไม่แน่ใจว่า… เชฟจะชอบผมจริงๆ

09:39.640 --> 09:42.080
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป ♪

09:42.160 --> 09:45.280
♪ มองตากันก็เข้าใจ เป็นความสุขข้างในใจ ♪

09:45.360 --> 09:49.840
♪ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪

10:01.440 --> 10:02.680
รอให้เรื่องที่ร้านมันจบก่อน

10:02.760 --> 10:03.720
[เพลงจบ]

10:03.800 --> 10:06.720
แล้วผมจะมาเคลียร์เรื่องคุณกับผมให้มันชัดเจน

10:21.960 --> 10:23.840
[เจเจ] ตอนนี้มึงต้องตั้งสติเท่านั้น ไอ้วาฬ

10:23.920 --> 10:26.800
นอนก็ส่วนนอน ความรักก็ส่วนความรัก

10:26.880 --> 10:27.720
- [โทรศัพท์สั่น]
- แต่มึงอะ

10:27.800 --> 10:29.960
ห้ามตกหลุมรักเชฟเขาเด็ดขาด

10:31.560 --> 10:33.320
[เมธัส] หวังว่าคุณจะทำสำเร็จนะ

10:33.400 --> 10:36.520
[ดนตรีบรรเลงกดดัน]

10:36.600 --> 10:37.800
เอาไงดีวะ

10:47.600 --> 10:50.440
[ปลาวาฬ] ผมมีเรื่องอยากคุยเรื่องจริงจัง
กับเชฟหน่อยน่ะครับ

10:50.520 --> 10:53.480
ผมอยากให้เชฟ
เก็บเรื่องเมื่อคืนของเราเป็นความลับอะครับ

11:09.440 --> 11:11.440
[เมธัส] ผมไม่เข้าออฟฟิศไม่กี่วันเนี่ย

11:11.520 --> 11:13.400
รายได้หายไปขนาดนี้เลยเหรอ

11:13.480 --> 11:14.720
พวกคุณทำอะไรกันอยู่เนี่ย

11:14.800 --> 11:18.040
คุณเมธัสคะ คุณนักกายภาพมาค่ะ

11:20.280 --> 11:22.040
รีบจัดการให้ผมล่ะ

11:22.120 --> 11:23.080
เร็วๆ เข้า

11:26.400 --> 11:27.320
มาแล้วเหรอ

11:27.400 --> 11:29.200
มาทำเลย ผมพร้อมแล้ว

11:33.120 --> 11:34.600
- คุณ
- โอ๊ย

11:35.600 --> 11:37.120
ระวังหน่อยสิคุณ

11:38.320 --> 11:41.960
[ดนตรีเปียโนบรรเลงโรแมนติก]

11:43.960 --> 11:45.320
แล้วนี่คุณทานข้าวแล้วเหรอ

11:45.400 --> 11:46.760
ผมไม่ทานข้าวเช้า

11:46.840 --> 11:49.400
ปกติอะ ผมกินกาแฟแค่แก้วเดียว

11:49.480 --> 11:51.840
นี่ แล้วทำไมคุณไม่ทาน

11:51.920 --> 11:53.680
มื้อเช้านี่มันสำคัญนะคุณ

11:53.760 --> 11:56.800
ถ้าคุณไม่กินเนี่ย
แล้วคุณจะเอาแรงไหนมากายภาพ

11:57.720 --> 11:58.760
คุณนั่งลงเลย

12:00.200 --> 12:01.320
นั่งสิ

12:05.440 --> 12:06.880
คุณรอผมอยู่ตรงนี้แหละ

12:06.960 --> 12:09.880
[ดนตรีจังหวะเร่งเร้า]

12:29.560 --> 12:32.200
ปลาวาฬ ดูน้ำสต๊อกให้หน่อยดิว่าได้ยัง

12:32.280 --> 12:33.240
ได้สิ

12:42.080 --> 12:44.080
ทุกคน เตรียมของไปถึงไหนแล้ว

12:44.160 --> 12:45.240
ใกล้เสร็จแล้วครับเชฟ

12:45.320 --> 12:47.560
[โอบ] วันนี้ผมจะอยู่สเตชันผัดนะ

12:47.640 --> 12:49.600
ปั้นสิบ วันนี้ไม่ต้องทอดนะ

12:49.680 --> 12:50.720
ออกไปรับลูกค้าแทน

12:50.800 --> 12:51.800
ครับเชฟ

12:53.600 --> 12:57.000
เกลือ วันนี้อยู่สเตชันล้างแล้วก็เตรียมของนะ

12:57.640 --> 12:59.720
ปลาวาฬ วันนี้อยู่สเตชันทอด

12:59.800 --> 13:01.440
ทอด ผมเนี่ยนะ

13:02.120 --> 13:04.680
[โอบ] ใช่ ก็บอกแล้วว่า
งานในครัวต้องเวียนกันทำ

13:04.760 --> 13:06.240
คุณจะเอาแต่เสิร์ฟอย่างเดียวหรือไง

13:06.920 --> 13:09.480
จะเป็นผู้สืบทอดเนี่ย มันก็ต้องเก่งทุกตำแหน่ง

13:10.160 --> 13:11.080
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า

13:11.160 --> 13:12.320
[ดนตรีชวนลุ้น]

13:13.320 --> 13:14.440
ไม่มีครับเชฟ

13:21.920 --> 13:23.520
- ไปสิ
- ครับเชฟ

13:25.680 --> 13:28.880
[ดนตรีชวนลุ้นบรรเลงต่อเนื่อง]

13:34.000 --> 13:35.000
รีบห่อสิ

13:35.720 --> 13:36.840
ถูกไหมครับเชฟ

13:36.920 --> 13:37.760
[โอบ] อืม…

13:39.720 --> 13:40.600
ห่อดีๆ

13:41.200 --> 13:42.680
[โอบ] จริงจังหน่อย

13:42.760 --> 13:43.840
[ปลาวาฬ] แล้วห่อยังไงครับ

13:59.760 --> 14:01.120
นี่คุณทำอะไรของคุณเนี่ย

14:01.200 --> 14:02.680
ใช้ไม่ได้เลยสักชิ้น

14:02.760 --> 14:05.840
นี่ก็เละ นี่ก็ไหม้ ทอดใหม่

14:08.040 --> 14:09.160
[ขึงขัง] ครับเชฟ

14:15.160 --> 14:16.040
เอามานี่

14:17.120 --> 14:18.240
เอามา

14:27.040 --> 14:27.920
บอกแล้วไง

14:28.600 --> 14:31.720
ว่าผมไม่เลือกปฏิบัติ
เพียงเพราะแค่เรื่องบนเตียงหรอกนะ

14:32.760 --> 14:34.600
คุณตกรอบเร็วก็ดีเหมือนกัน

14:35.480 --> 14:36.880
เรื่องของเราจะได้ชัดเจน

14:38.560 --> 14:41.880
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]

14:42.960 --> 14:44.600
ทอดสิ เอ้า

14:47.720 --> 14:49.040
ทอดให้มันดีๆ ด้วย

14:51.800 --> 14:52.720
[ถอนหายใจ]

14:53.400 --> 14:56.320
คิดถูกคิดผิดวะเนี่ย ที่ไม่ใช้อภิสิทธิ์คู่นอน

14:57.720 --> 14:58.680
[พ่นลมหายใจ]

14:59.240 --> 15:01.000
[โอบ] เอ้า เร็วสิ

15:01.520 --> 15:02.560
ทอดให้มันดีๆ

15:02.640 --> 15:06.000
แล้วดูด้วยว่าชิ้นไหนเหลือง
แล้วก็พลิกดูรอบๆ ว่ามันเหลืองเท่ากันไหม

15:06.960 --> 15:08.000
ครับเชฟ

15:09.400 --> 15:11.840
คุณนี่มันไม่ได้ดั่งใจเลยนะ เอามานี่

15:14.960 --> 15:15.800
ดูสิ

15:18.680 --> 15:20.800
- [โอบ] ให้มันสีเหลือง
- เกลือ ดูดิ

15:21.560 --> 15:24.520
ตอนเรานะ ด่าลั่นครัวแถมยังเททิ้งอีก

15:25.160 --> 15:27.240
ปลาวาฬน่ะ แทบจับมือสอน

15:27.320 --> 15:28.400
ยังไงเนี่ย

15:28.480 --> 15:31.760
[เกลือ] ใครจะไปรู้
เชฟโอบอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

15:32.400 --> 15:33.240
เหรอ

15:34.640 --> 15:35.800
เอาไป

15:39.240 --> 15:41.000
เอ้า แล้วทำไมไม่ไปรับลูกค้า

15:41.080 --> 15:42.240
มาอยู่ในครัวทำไม

15:43.160 --> 15:44.080
ครับ

15:44.160 --> 15:45.280
[ฝีเท้าวิ่ง]

16:11.840 --> 16:13.280
ผมไม่กินข้าวเช้ามาทั้งชีวิต

16:13.360 --> 16:14.560
ผมกินไม่ลงหรอก

16:14.640 --> 16:16.200
ร่างกายผมมันจำไปละ

16:16.760 --> 16:18.440
คุณจะมาวุ่นวายอะไรกับผมเนี่ย

16:19.080 --> 16:21.720
[จิ๊ปาก] นี่คุณ นั่งลงเลย

16:23.640 --> 16:24.720
เร็วๆ

16:25.680 --> 16:28.600
ความเคยชินกับวินัยเนี่ย มันคนละเรื่องกันนะครับ

16:28.680 --> 16:32.080
ถ้าร่างกายคุณจำไปแล้ว
คุณก็สร้างความจำให้ร่างกายคุณใหม่สิ

16:32.160 --> 16:34.200
เริ่มจากกินอะไรเบาๆ แบบนี้ก่อน

16:35.120 --> 16:38.040
คุณเป็นนักกายภาพ ก็ทำกายภาพไปสิ

16:38.120 --> 16:39.920
คุณจะไปบังคับผมให้กินทำไมเนี่ย

16:40.520 --> 16:43.960
อาหารเช้าเนี่ย ช่วยให้ร่างกายของคุณ
ได้รับสารอาหารอย่างเต็มที่

16:44.040 --> 16:46.520
แล้วก็ช่วยให้ร่างกายของคุณเนี่ยหายได้ไวขึ้นด้วย

16:47.200 --> 16:50.800
หรือว่าถ้าคุณไม่อยากสมองฝ่อก่อนวัยเนี่ย
ก็แค่ทานอาหารเช้า

16:50.880 --> 16:51.720
ไม่เห็นจะยากเลยครับ

16:52.440 --> 16:54.160
ขี้บ่นวุ่นวายจริงๆ

16:54.240 --> 16:57.920
[ดนตรีเบาสมอง]

17:04.839 --> 17:05.800
ผมจะกินให้

17:05.880 --> 17:08.520
เพราะผมอยากให้
ชั่วโมงกายภาพมันจบลงไวๆ หรอกนะ

17:08.599 --> 17:09.880
ขอบคุณมากครับ

17:13.400 --> 17:14.440
เดี๋ยวสิคุณ

17:15.960 --> 17:17.240
นั่งเป็นเพื่อนผมก่อน

17:20.119 --> 17:21.480
[ถอนหายใจหน่าย]

17:22.200 --> 17:26.160
[ดนตรีขี้เล่น]

17:37.560 --> 17:39.960
คุณก็… ทำอาหารอร่อยเหมือนกันนะ

17:40.040 --> 17:43.040
คุณเคยเป็นพวกพ่อบ้าน
หรือว่าพี่เลี้ยงอะไรมาก่อนใช่ปะ

17:44.000 --> 17:47.160
ผมก็เคยดูแลคนมาบ้างนะ อย่างเช่น ไอ้วาฬ

17:47.760 --> 17:49.560
รายนั้นเนี่ย เยอะกว่าคุณอีก

17:51.840 --> 17:53.640
คุณนี่ดูสนิทกับปลาวาฬมากเลยนะ

17:54.640 --> 17:56.840
ไม่ใช่แบบพวกเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อใช่ปะ

17:56.920 --> 17:58.240
- [ดนตรีตลกขบขัน]
- โอ๊ย

17:58.320 --> 18:00.400
คุณนี่ ผมกับไอ้วาฬเนี่ยนะ

18:00.480 --> 18:03.080
คุณนี่อย่ามาคิดอะไรที่มันไม่เข้าท่าหน่อยเลย

18:03.160 --> 18:05.800
ผมกับไอ้วาฬเนี่ยรู้จักกันมาตั้งแต่มัธยมละ

18:05.880 --> 18:07.960
นอกจากผมมันก็ไม่มีใครละ

18:08.040 --> 18:11.680
รายนั้นเนี่ยนะ
ชอบกวนประสาทล่อตีนคนอื่นไปเรื่อยอะ

18:11.760 --> 18:13.600
ผมเนี่ยต้องเข้าไปเคลียร์ให้ทุกทีเลย

18:13.680 --> 18:16.240
งั้นก็แปลว่าเหมือนเรื่องร้านกะเพรา

18:17.240 --> 18:18.760
ที่คุณต้องมาเคลียร์กับผมให้

18:20.640 --> 18:22.200
แล้วคุณได้อะไรจากเรื่องนี้อะ

18:22.880 --> 18:24.840
ปลาวาฬทำข้อตกลงอะไรให้กับคุณบ้าง

18:24.920 --> 18:26.280
ให้อะไร

18:26.360 --> 18:28.440
อย่างมันเนี่ยนะจะทำอะไรให้ผมได้

18:29.040 --> 18:31.120
ถ้ามันไม่มานอนค้างบ้านผมแบบฟรีๆ เนี่ย

18:31.200 --> 18:32.920
ผมก็ขอบคุณมากและ

18:33.000 --> 18:34.520
งั้นก็แปลว่าคุณขาดทุน

18:34.600 --> 18:35.800
- [เสียงประกอบเครื่องคิดเงิน]
- คุณต้องเสียค่ารถ

18:35.880 --> 18:36.760
เพื่อมาคุยกับผม

18:36.840 --> 18:38.520
เสียเวลาหาเงิน

18:39.040 --> 18:43.560
แถมเผลอๆ นะ คุณยังต้อง
เสียค่าข้าวเพื่อเลี้ยงเพื่อคุณด้วย

18:43.640 --> 18:44.840
- [เสียงประกอบปิ๊งไอเดีย]
- ก็จริง

18:44.920 --> 18:48.280
ตอนนี้ผมก็ไม่แน่ใจละว่าผมเนี่ยมีเพื่อนหรือมีลูก

18:50.120 --> 18:51.080
งั้นเอางี้

18:51.680 --> 18:54.040
ถ้าเพื่อนคุณชนะการแข่งขันอะ

18:55.000 --> 18:56.920
ผมเปิดคลินิกกายภาพให้กับคุณเอาไหม

18:57.000 --> 18:58.760
[ดนตรีดังกระแทก]

18:58.840 --> 18:59.680
เพื่ออะไร

18:59.760 --> 19:02.000
ก็คุณเป็นนักกายภาพที่เก่ง

19:02.560 --> 19:04.800
คุณก็ควรมีคลินิกเป็นของตัวเองได้แล้ว

19:04.880 --> 19:06.000
ทำไม

19:06.080 --> 19:10.120
นี่คุณจะมาลงทุนกับผม
แล้วจะมาขูดรีดกำไรจากผมทุกวันงี้เหรอ

19:10.200 --> 19:11.880
คุณเก็บเงินของคุณไปเถอะ

19:11.960 --> 19:13.800
ตอนนี้ผมยังทำงานหาเงินเองได้

19:13.880 --> 19:16.640
หรือว่าถ้าคุณมีเงินมากจนไม่รู้จะเอาไปทำไรเนี่ย

19:17.320 --> 19:19.640
คุณก็เอาไปบริจาคเพื่อลดหย่อนภาษีสิ

19:19.720 --> 19:23.040
อย่างน้อยก็คงมีคนได้ประโยชน์
จากเงินของคุณบ้างแหละ

19:24.680 --> 19:27.920
คุณ คุณยังเคยบอกเพื่อนคุณขูดรีดผมอยู่เลย

19:28.000 --> 19:30.960
ตอนเนี้ย ผมเสนอให้กับคุณเลยนะ

19:31.040 --> 19:32.560
ผมไม่อยากให้คุณโดนเอาเปรียบ

19:33.280 --> 19:35.000
ถ้าเราเป็นคู่ค้ากันอะ

19:35.720 --> 19:37.360
เราก็จะได้วินวินกันทั้งคู่ปะ

19:39.160 --> 19:40.400
ผมไม่คิดแบบคุณไง

19:40.480 --> 19:44.640
คนเราเนี่ย ไม่ต้องมานั่งคิดว่า
จะได้เปรียบหรือเสียเปรียบกันทุกเรื่องหรอก

19:45.640 --> 19:46.480
[พ่นลมเยาะ]

19:46.560 --> 19:47.480
ทำเป็นเก่ง

19:48.080 --> 19:49.240
ผมจะรอดู

19:49.840 --> 19:52.240
ว่าคุณจะเป็นคนดีแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน

19:52.320 --> 19:55.160
คนเราอะ มันก็เห็นแก่ตัว
กันแบบนี้กันทุกคนแหละคุณ

19:56.280 --> 19:57.240
[ถอนหายใจ]

20:16.760 --> 20:18.200
(พรีเมียม 100%)

20:23.800 --> 20:25.960
[โอบ] พวกเรา เก็บร้านเสร็จแล้ว

20:26.040 --> 20:28.640
ไปกินหมูกระทะกันไหม เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง

20:28.720 --> 20:30.800
ฮะ เชฟพูดว่าอะไรนะครับ

20:30.880 --> 20:32.400
จะเลี้ยงข้าวพวกผมเหรอ

20:32.480 --> 20:33.760
หูตึงหรือไง

20:33.840 --> 20:35.320
ก็บอกว่าจะเลี้ยงหมูกระทะไง

20:35.400 --> 20:38.160
[ดนตรีขี้เล่น]

20:40.040 --> 20:41.600
ร้อยวันพันปี

20:41.680 --> 20:43.880
ผมไม่เคยเห็นเชฟจะเลี้ยงข้าวใครเลยนะครับ

20:44.680 --> 20:45.760
นั่นสิครับ

20:45.840 --> 20:47.360
อะไรเข้าสิงครับเนี่ยเชฟ

20:47.440 --> 20:49.080
[ดนตรีกดดัน]

20:49.160 --> 20:51.120
ไม่มีอะไรเข้าสิงทั้งนั้นแหละ

20:51.200 --> 20:53.520
ก็เห็นพวกนายเครียดมาหลายสัปดาห์แล้ว

20:53.600 --> 20:55.240
แค่อยากพาไปรีแลกซ์บ้าง

20:55.320 --> 20:57.560
บอกแล้วไงว่างานในครัวเราทำกันเป็นทีม

20:58.280 --> 21:00.160
ไปกินข้าวด้วยกันบ้าง

21:00.760 --> 21:02.360
ถือเป็นการสร้างความสัมพันธ์ไง

21:02.440 --> 21:05.160
[ดนตรีแซกโซโฟนบรรเลงเซ็กซี่]

21:10.080 --> 21:12.440
ถ้าเชฟอยากสร้างความสัมพันธ์กับพวกผมจริง

21:12.520 --> 21:14.880
น่าจะชวนตั้งแต่ออโต้ยังไม่ออกไหมครับ

21:16.240 --> 21:19.240
[เสียงประกอบเจื่อน]

21:19.320 --> 21:21.320
พูดมากจังอะ สรุปจะกินไหม

21:21.400 --> 21:23.360
[ปั้นสิบ] หูว ใครจะไม่กินละครับเชฟ

21:23.440 --> 21:25.080
ผมไปแน่นอนครับ ไปปะ

21:25.160 --> 21:27.200
[ดนตรีเบาสมองชวนสงสัย]

21:28.320 --> 21:29.480
ไปก็ไป

21:30.640 --> 21:31.880
[โอบ] อือ

21:35.560 --> 21:36.600
เราอะ ว่าไง

21:36.680 --> 21:38.760
ของฟรีแบบนี้ ผมจะพลาดได้ไงล่ะครับ

21:42.080 --> 21:44.400
[โอบ] งั้นก็เก็บร้านเสร็จแล้วก็
เจอกันหน้าร้านนะ

21:44.480 --> 21:45.400
ครับเชฟ

21:45.480 --> 21:46.680
[เมธัส] มาเจอกันหน่อย

21:46.760 --> 21:50.480
[ดนตรีระทึก]

21:50.560 --> 21:51.520
[ดนตรีจบ]

21:51.600 --> 21:52.960
[เจเจ] ค่อยๆ เดินนะครับ คุณเมธัส

21:54.040 --> 21:56.240
ดีครับ ค่อยๆ เดินนะครับ

21:56.320 --> 21:57.240
ดีครับ

21:57.880 --> 21:59.400
ช้าๆ ช้าๆ

22:02.240 --> 22:03.640
ค่อยๆ หันมานะ คุณเมธัส

22:04.280 --> 22:05.640
ช้าๆ ครับ ช้าๆ

22:15.360 --> 22:16.640
- [เมธัสพ่นลมเหนื่อย]
- [พ่นลมหายใจ]

22:16.720 --> 22:18.120
เก่งมากครับ คุณเมธัส

22:18.200 --> 22:20.920
ผมว่าคุณเนี่ย ดีขึ้นเยอะเลยนะ

22:22.000 --> 22:26.600
ว่าแต่คุณเหอะ ไหนบอกว่า
จะทำกายภาพวันละ 45 นาทีไง

22:27.480 --> 22:29.960
ดูสิ นี่ก็มืดแล้วนะ

22:30.040 --> 22:32.160
คุณยังไม่กลับบ้านกลับช่องอีก

22:33.040 --> 22:34.480
เดี๋ยวผมเรียกเลขาให้ไปส่งคุณ

22:34.560 --> 22:36.000
ไม่เป็นไรหรอกครับคุณ

22:36.600 --> 22:38.960
คือผมเนี่ยตั้งใจอยู่ช่วยคุณอาบน้ำก่อนอะ

22:39.560 --> 22:42.080
สภาพแบบเนี้ย น่าจะอาบน้ำไม่ถนัด

22:42.160 --> 22:43.440
ไป เดี๋ยวผมช่วย

22:44.040 --> 22:45.080
ไม่ต้อง

22:45.160 --> 22:46.360
[ดนตรีขี้เล่น]

22:47.400 --> 22:49.600
แต่คุณอะ ไม่ต้องเรียกเลขาคุณมาหรอกนะ

22:49.680 --> 22:51.440
งานเขาเลิกไปตั้งแต่กี่โมงแล้ว

22:51.520 --> 22:52.680
เดี๋ยวผมกลับเองได้

22:52.760 --> 22:55.520
ผมจ่ายค่าจ้างเลขาแบบ 24 ชั่วโมง

22:55.600 --> 22:58.480
คุณกลับไปเหอะ ผมดูแลตัวเองได้

23:03.720 --> 23:04.840
ผมช่วยดีกว่า

23:08.280 --> 23:10.720
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]

23:26.760 --> 23:27.600
เชฟครับ

23:30.120 --> 23:31.000
ว่าไง

23:32.400 --> 23:34.880
ผมขอโทษนะครับ ผมไปด้วยไม่ได้แล้วอะ

23:34.960 --> 23:35.800
ผมติดธุระด่วน

23:36.640 --> 23:38.120
อ้าว เฮ้ย

23:43.400 --> 23:45.800
เชฟไม่กินแบบเนี้ย ชวนพวกผมออกมาทำไมครับ

23:47.920 --> 23:49.280
ก็พามาเลี้ยงไง

23:49.880 --> 23:50.760
กินกันไปเหอะ

23:52.240 --> 23:55.880
- งั้นผมขอรีฟิลของหวานด้วยได้ไหมครับ
- ตามสบาย

23:55.960 --> 23:58.000
เยส เดี๋ยวไปเอาของหวานก่อนนะ

24:07.240 --> 24:08.760
เชฟคิดยังไงกับปลาวาฬเหรอครับ

24:08.840 --> 24:12.800
[ดนตรีกระแทกตึงเครียด]

24:13.520 --> 24:15.080
ทำไมแกถามฉันอย่างงั้นอะ

24:17.560 --> 24:18.920
ก็ไม่ได้คิดอะไร

24:19.000 --> 24:21.560
ปลาวาฬก็เป็นผู้เข้าแข่งขันคนนึง

24:22.240 --> 24:24.680
ฉันก็ทรีตเหมือนกับแกเหมือนกับปั้นสิบนั่นแหละ

24:25.400 --> 24:26.760
ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ

24:27.600 --> 24:29.200
- ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นครับ
- [ดนตรีขี้เล่น]

24:29.280 --> 24:32.960
หมายถึงว่าเชฟคิดว่า
ปลาวาฬมีพัฒนาการอะไรเพิ่มขึ้นบ้างหรือยังครับ

24:33.480 --> 24:37.200
ก็ตอนแรกอะ เชฟยังไม่มั่นใจ
ในฝีมือการทำอาหารของปลาวาฬเลย

24:37.280 --> 24:41.040
ตอนแข่งแรกๆ อะ
เชฟยังบอกให้ผมคอยจับตาดูปลาวาฬอยู่เลย

24:41.640 --> 24:44.480
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ

24:45.240 --> 24:47.760
ก็… ดีขึ้นนะ

24:48.360 --> 24:50.760
ขอบใจแกละกันที่คอยเป็นหูเป็นตาให้อะ

24:51.440 --> 24:54.960
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ผมเต็มใจทำ ให้ทำมากกว่านี้ก็ได้

24:59.680 --> 25:00.880
แกหมายความว่าไง

25:03.600 --> 25:05.520
ผมชอบปลาวาฬครับเชฟ

25:05.600 --> 25:08.080
[ดนตรีกระแทกกดดัน]

25:13.480 --> 25:14.440
คุณ

25:18.080 --> 25:19.320
ไม่ต้องล็อกประตูนะคุณ

25:23.880 --> 25:25.640
[เมธัสตะโกนดังลั่น] โอ๊ย

25:25.720 --> 25:27.400
คุณเมธัสๆ

25:31.920 --> 25:33.040
[ดนตรีดังกระแทก]

25:33.120 --> 25:36.920
เฮ้ย คุณ คุณเมธัส คุณเป็นอะไรหรือเปล่าอะ

25:37.920 --> 25:40.120
พลิกตัวก่อนคุณ พลิกตัวก่อน

25:40.200 --> 25:41.520
[เสียงประกอบขัดอารมณ์]

25:41.600 --> 25:44.480
คุณเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย
เจ็บตรงไหนไหม บอกผม

25:44.560 --> 25:46.160
คุณเข้ามาทำไมเนี่ย ฮะ

25:46.240 --> 25:48.640
คุณออกไป ผมโป๊อยู่เนี่ยคุณ

25:49.160 --> 25:50.320
- [ดนตรีเบาสมอง]
- โอ๊ะ โอ๊ย

25:50.400 --> 25:51.960
- คุณ
- ผ้า

25:54.440 --> 25:56.600
ไม่เป็นไรนะคุณ ใจเย็นๆ ค่อยๆ ลุก

25:56.680 --> 25:58.600
พยายามอย่าลงน้ำหนักข้างที่เจ็บ โอเค้

25:58.680 --> 26:00.760
ค่อยๆ ลุก เดี๋ยวผมช่วย มา

26:00.840 --> 26:02.160
[เมธัส] คุณเบาๆ [ออกแรงเหนื่อย]

26:02.240 --> 26:04.160
[เค้นแรงลุก]

26:04.240 --> 26:06.520
หนึ่ง สอง นั่นแหละคุณ

26:06.600 --> 26:08.280
- โอ๊ย
- [ร้องตกใจ]

26:14.600 --> 26:16.840
คุณเมธัสคะ แขกมาแล้วค่ะ

26:16.920 --> 26:19.440
- [ดนตรีดังกระแทก]
- [เสียงประกอบหันขวับ]

26:22.040 --> 26:23.640
[ทั้งคู่ตะโกนดังลั่น]

26:23.720 --> 26:26.280
- คุณ ปิดสิ ปิด
- คุณ ปิด [ร้องตกใจ]

26:26.360 --> 26:28.960
- ปิดดิ ปิดเลยคุณ ปิดสิ
- เร็ว

26:29.040 --> 26:30.320
- ปิดประตูก่อน
- ปลาวาฬ

26:32.440 --> 26:34.000
[ครุ่นคิด]

26:35.240 --> 26:37.320
[เสียงประกอบชวนสงสัย]

26:37.400 --> 26:38.560
อะไรของมึง

26:38.640 --> 26:41.040
มีนักกายภาพเป็นพันคนในประเทศ

26:41.120 --> 26:43.400
แต่มึงดันทำกายภาพให้คุณเมธัสเนี่ยนะ

26:44.600 --> 26:45.800
แถมดึกขนาดนี้

26:45.880 --> 26:47.920
ไม่มีนักกายภาพคนไหนอะเขาทำแล้ว

26:49.560 --> 26:52.080
แล้วเมื่อกี้ในห้องน้ำ…

26:52.160 --> 26:53.280
มึงหยุดเลย ไอ้วาฬ

26:53.360 --> 26:56.680
คุณเมธัสเขาแค่ล้ม กูก็แค่เข้าไปช่วยก็แค่นั้นแหละ

26:57.520 --> 26:59.320
อ๋อเหรอ

27:00.800 --> 27:01.920
แค่นั้นเหรอ

27:03.440 --> 27:04.400
เออดิวะ

27:07.560 --> 27:08.720
[กระซิบ] เฮ้ย ลุกดิ

27:09.320 --> 27:10.400
[เจเจ] อะไรวะ

27:11.960 --> 27:16.440
[ดนตรีมีเลศนัย]

27:18.720 --> 27:19.960
[เจเจ] เชี่ยไรเนี่ย

27:20.480 --> 27:22.240
[จิ๊ปาก] อย่าสะกิดกูดิ๊

27:25.280 --> 27:26.640
อย่าสะกิดกู

27:27.280 --> 27:28.480
[ตะคอก] เข้าเรื่องเลยแล้วกัน

27:30.000 --> 27:32.440
- คุณต้องกลับก่อนสี่ทุ่มใช่ไหม
- ครับ

27:32.520 --> 27:34.800
ผมอยากให้ทุกการลงทุนของผมไม่สูญเปล่า

27:34.880 --> 27:37.680
ผมอยากรู้แพลนการเอาชนะ
ในการแข่งขันในครั้งนี้ของคุณ

27:37.760 --> 27:40.760
ผมจะได้รู้ว่าคุณจะชนะแน่ไหม

27:40.840 --> 27:44.960
หรือว่า ผมจะต้องเตรียมเงิน
ไว้ซื้อคนที่ชนะแทนคุณด้วย

27:45.040 --> 27:47.720
[ดนตรีลุ้นระทึก]

27:48.640 --> 27:53.240
หรือ… คุณไม่มีความมั่นใจ
ในการแข่งขันในรอบต่อไปเลย

27:53.320 --> 27:55.720
ก็บอกผมนะ จะได้ไม่เสียเวลา

28:01.440 --> 28:04.520
ขนาดเชฟโอบเนี่ย
ไอ้วาฬเพื่อนผมยังได้มาแล้วเลย

28:04.600 --> 28:07.440
เดี๋ยวเรื่องร้านนะ
มันก็หาวิธีมาให้คุณได้เองนั่นแหละ

28:07.520 --> 28:10.840
คุณเนี่ยสนใจข้อตกลงตอนนี้ก็พอแล้ว จริงไหม

28:12.320 --> 28:13.520
[ปลาวาฬ] อะไรของมึง

28:13.600 --> 28:16.560
เชี่ยเจเจ มึงไม่ต้องเล่าเรื่องนี้ให้ฟังก็ได้

28:16.640 --> 28:18.160
กูไม่ได้อยากให้คนอื่นรู้สักหน่อย

28:19.200 --> 28:21.240
[ดนตรีซุกซน]

28:21.320 --> 28:22.800
แต่กูก็ไม่ได้พูดโกหกนี่หว่า

28:22.880 --> 28:25.760
แต่ถ้ามึงไม่อยากให้กูพูดเนี่ย กูไม่พูดก็ได้

28:30.440 --> 28:31.440
ไม่เบานี่

28:32.040 --> 28:34.800
แบบเนี้ย มันดีกว่าที่ผมคิดอีกนะเนี่ย

28:34.880 --> 28:38.120
- คุณน่ะ ก็ใช้ความเป็นคู่นอนของคุณเนี่ย
- [ดนตรีระทึก]

28:39.400 --> 28:41.960
ทำให้เชฟโอบยกร้านให้คุณเร็วๆ สิ

28:44.080 --> 28:45.160
จะบ้าเหรอครับ

28:45.240 --> 28:46.920
ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

28:47.000 --> 28:49.920
เออ เพื่อนผมเนี่ยก็มีศักดิ์สิทธิ์นะเว้ย คุณเมธัส

28:50.000 --> 28:52.360
ศักดิ์สิทธิ์น่ะมันไม่อิ่มท้องหรอกคุณ

28:52.960 --> 28:54.520
งานเสร็จปั๊บ

28:54.600 --> 28:56.640
เงินโอนเข้าบัญชีทันทีเลย

28:56.720 --> 28:58.400
ว่ามา คุณจะเอาไง

29:08.760 --> 29:09.680
อะ

29:09.760 --> 29:11.960
สรุปมึงกับคุณเมธัสเนี่ยยังไง

29:12.040 --> 29:14.240
กูต้องเรียกมึงว่าเป็นสะใภ้เงินล้านได้หรือยัง

29:14.320 --> 29:17.240
- [เค้นเสียงหมั่นไส้] สะใภ้เงินล้านเหรอ
- [ดนตรีเบาสมอง]

29:17.320 --> 29:19.440
กูบอกแล้วใช่ไหมให้เลิกนิสัยพูดไปเรื่อย

29:19.520 --> 29:20.920
ไอ้วาฬ ไอ้เวร

29:21.000 --> 29:23.560
คุณเมธัสเขาก็แค่มาซื้อแพ็กใหญ่ที่คลินิกกู

29:23.640 --> 29:26.640
แล้วเขาก็สั่งให้กูเนี่ยมากายภาพให้ ก็แค่นั้นอะ

29:27.280 --> 29:28.720
[แค่นเสียงตอบรับ จิ๊ปาก]

29:29.440 --> 29:32.600
แต่ที่กูเห็นน่ะ มันไม่ใช่แค่นั้นนะ

29:33.520 --> 29:34.960
หยุดเลย

29:35.040 --> 29:37.080
พูดมา ไอ้เจเจ

29:37.160 --> 29:38.160
ไปถึงไหนกันละ

29:39.120 --> 29:43.080
ถ้าเกิดกูแข่งแพ้รอบเนี้ย
กูได้ใช้มึงเป็นตัวประกันได้ไง

29:45.080 --> 29:48.160
เสียใจด้วยว่ะ ถ้ามึงแข่งแพ้นะ มึงต้องจ่ายเต็ม

29:48.240 --> 29:51.520
เพราะกูกับคุณเมธัสเนี่ยไม่ได้มีซัมติงอะไรกัน

29:53.240 --> 29:55.200
- ชัวร์เหรอ
- เออ

29:57.520 --> 29:58.960
กูก็แค่ไปรู้มา

29:59.040 --> 30:02.160
ว่าทำไมคุณเมธัสเนี่ย
ถึงกลายเป็นนายทุนหน้าเลือดแบบนั้น

30:02.800 --> 30:04.600
เพราะว่าที่บ้านเขาโดนโกง

30:04.680 --> 30:08.080
คนที่สูญเสียทุกอย่าง
จะกลายมาเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลก

30:08.160 --> 30:11.600
[ดนตรีชวนซึ้ง]

30:13.240 --> 30:18.520
บางครั้ง ความสงสาร
ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการมีใจ

30:18.600 --> 30:20.560
พี่อ้อยพี่ฉอดกล่าวไว้

30:20.640 --> 30:21.880
[แค่นหัวเราะ]

30:21.960 --> 30:24.160
นี่ไง พี่อ้อยพี่ฉอดเหรอ

30:24.240 --> 30:25.680
- [ดนตรีสนุกเบาสมอง]
- หยุดคาดคั้นกูครับ

30:25.760 --> 30:27.680
มึงเนี่ยฟังคลับฟรายเดย์เยอะเกินไปนะ

30:27.760 --> 30:31.160
กูก็แค่สงสารเขา ไม่ได้มีอะไรไปถึงขั้นนั้น

30:31.240 --> 30:34.600
กูว่าสถานการณ์ของกูตอนเนี้ย
ยังไม่น่าสงสัยเท่ามึงเลย

30:34.680 --> 30:38.960
จะไปเป็นผู้สืบทอดร้านเขา
รับบทนาตาชาให้คุณเมธัส

30:39.040 --> 30:41.760
แต่ดั๊นเสือกไปนอนกับเขาเนี่ยนะ

30:41.840 --> 30:43.040
ไม่หวั่นไหวเลยดิ

30:44.880 --> 30:45.800
[ครางหงุดหงิดเบาๆ]

30:46.920 --> 30:50.600
[ดนตรีชวนเศร้า]

30:54.280 --> 30:56.800
ก็หวั่นไหว หวั่นไหวหมดแล้วเนี่ย

30:57.440 --> 31:00.000
กูทำไงดีวะ กูไม่อยากทำแล้วอะ

31:00.080 --> 31:02.240
แต่กูก็หาเงินมาคืนคุณเมธัสเขาไม่ได้หรอก

31:02.320 --> 31:05.880
กูเอาเงินไปจ่ายค่าเช่าคอนโดหมดแล้วอะ

31:05.960 --> 31:07.640
เครียดโว้ย

31:12.080 --> 31:13.600
[เจเจ] กูเตือนมึงเลยนะ ไอ้วาฬ

31:13.680 --> 31:16.120
ถ้าวันไหนเชฟโอบรู้ว่ามึงโกหกขึ้นมาเนี่ย

31:16.200 --> 31:19.280
มึงเตรียมตัวขึ้นเขียงให้เชฟโอบเนี่ยหั่นมึงได้เลย

31:19.360 --> 31:20.800
กูพูดจริงนะ ไอ้วาฬ

31:20.880 --> 31:22.360
วันไหนเรื่องแดงขึ้นมาเนี่ย

31:22.440 --> 31:25.600
เชฟโอบเนี่ยไม่มีวันคุยกับมึงไปทั้งชีวิตแน่

31:26.800 --> 31:29.040
โอ้โฮ ไอ้เจเจ

31:29.120 --> 31:32.000
ถ้าจะไม่พูดแทงใจดำกูสักเรื่องมันจะตายไหมวะ

31:32.080 --> 31:35.040
หัวใจกูเนี่ย เจ็บไปหมดแล้ว

31:35.120 --> 31:39.160
งั้นมึงก็ช่วยเลือกด้วยแล้วกัน
ถ้ามึงจะไปสารภาพรักเนี่ย

31:39.240 --> 31:41.320
[เจเจ] มึงต้องไปสารภาพบาปก่อน

31:41.400 --> 31:42.760
สารภาพบาปอะ

31:44.240 --> 31:45.720
เอาไงดีวะ ไอ้วาฬ

31:46.960 --> 31:47.800
[จิ๊ปาก]

31:49.160 --> 31:50.840
[ดนตรีดังกระแทก]

31:53.800 --> 31:55.640
มาทำไม มีอะไร

31:56.320 --> 31:57.240
เอ่อ…

31:58.320 --> 32:00.640
[หัวเราะเจื่อน อ้ำอึ้ง]

32:00.720 --> 32:03.800
ไม่มีอะไรครับ
ผมแค่จะมารายงานตัวว่าถึงร้านแล้ว

32:04.400 --> 32:06.600
แค่นี้แหละครับ ฝันดีนะครับเชฟ

32:08.640 --> 32:09.520
ไปไหนมา

32:09.600 --> 32:11.640
ทำไมวันนี้ไม่ออกไปกินข้าวด้วยกัน

32:11.720 --> 32:14.320
ผมอุตส่าห์ตั้งใจพาทีมไปเลี้ยงเพื่อความสามัคคี

32:14.400 --> 32:16.040
คุณไม่ไปแล้วมันจะครบทีมได้ยังไง

32:17.800 --> 32:19.000
[อ้ำอึ้ง]

32:19.600 --> 32:20.680
ผมบอกไม่ได้ครับ

32:24.560 --> 32:28.040
ถ้าคุณบอกไม่ได้ก็ไม่ต้องบอก

32:28.680 --> 32:31.200
แต่ผมบอกไว้เลยนะ ว่าผมไม่พอใจ

32:31.280 --> 32:33.720
[ดนตรีกดดัน]

32:34.680 --> 32:36.480
เอ่อ… เดี๋ยวครับเชฟ

32:39.080 --> 32:40.240
จะบอกได้หรือยัง

32:43.240 --> 32:44.440
คือ…

32:45.240 --> 32:46.320
คือผม…

32:47.080 --> 32:49.280
อะ… เอ่อ เชฟ

32:49.360 --> 32:51.280
[ดนตรีหม่นหมอง]

33:02.600 --> 33:06.160
[เมธัส] คุณน่ะ ก็ใช้ความเป็นคู่นอนของคุณเนี่ย

33:06.240 --> 33:08.840
ทำให้เชฟโอบยกร้านให้คุณเร็วๆ สิ

33:13.360 --> 33:14.720
คือที่ผมไปไม่ได้อะ

33:14.800 --> 33:16.240
เพราะผมมีธุระกับครอบครัว

33:16.920 --> 33:20.400
ไว้ถ้าผมเคลียร์เรื่องสำคัญได้เมื่อไหร่อะ
ผมจะบอกเชฟแน่นอนครับ

33:23.120 --> 33:24.440
[ดนตรีหนักแน่นกดดัน]

33:24.520 --> 33:25.920
แน่ใจว่าเป็นเรื่องที่บ้าน

33:27.600 --> 33:29.120
ครับ แน่ใจ

33:29.840 --> 33:31.040
แต่บอกไม่ได้จริงๆ ครับ

33:34.440 --> 33:35.520
บอกไม่ได้

33:36.480 --> 33:37.800
หรือไม่ยอมบอก

33:43.080 --> 33:45.160
เดี๋ยวคุณก็ต้องบอกผมทุกเรื่องอยู่ดี

33:46.040 --> 33:48.160
คุณปิดบังอะไรผมไม่ได้หรอก

33:57.160 --> 34:00.320
[เพลงสากลอารมณ์เย้ายวนชวนฝัน]

34:30.239 --> 34:34.440
[เพลงเร่งจังหวะเร้าใจ]

35:11.520 --> 35:15.560
[เพลงเร้าใจหน่วงจังหวะ]

35:24.000 --> 35:25.680
[หายใจอย่างแผ่วเบา]

35:29.320 --> 35:30.520
[เพลงจบ]

35:48.200 --> 35:49.520
เดี๋ยวก็แสบมือหรอก

35:50.520 --> 35:53.200
[เกลือ] แดงหมดแล้วเนี่ย ล้างมือ

36:03.080 --> 36:07.800
เกลือแกงเนี่ย มันจะช่วยทำให้
ผิวที่แสบจากพริกอะ คลายหายไปเลย

36:11.280 --> 36:13.480
นี่คุณทำอะไรอะ ซุ่มซ่ามอีกแล้วเหรอ

36:13.560 --> 36:15.760
[ดนตรีตึงเครียด]

36:19.120 --> 36:21.120
ผมไม่อยากให้มือปลาวาฬ
แสบร้อนเพราะพริกอะครับ

36:21.200 --> 36:23.520
- กำลังช่วยล้างอยู่
- ดูหน่อย

36:31.400 --> 36:32.760
[อ้ำอึ้ง หัวเราะเจื่อน]

36:33.360 --> 36:34.920
ไม่เป็นไรครับ

36:35.000 --> 36:37.360
ผมไม่เป็นไรมาก เดี๋ยวผมล้างเองก็ได้

36:39.240 --> 36:40.280
ตามใจ

36:43.440 --> 36:44.400
- [เกลือ] รีบล้างเร็ว
- [น้ำไหล]

36:45.120 --> 36:46.920
[ดนตรีชวนสงสัย]

36:47.520 --> 36:48.560
ล้างดีๆ

36:48.640 --> 36:51.400
ถ้าโดนตาขึ้นมาจะแย่เอานา

36:53.480 --> 36:56.120
นี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ รู้แล้วน่า

36:58.480 --> 36:59.840
นี่มันกี่โมงแล้ว

36:59.920 --> 37:01.200
มัวแต่คุยเล่นกันอยู่ได้

37:01.280 --> 37:02.560
ลูกค้าจะเข้าร้านแล้ว

37:03.160 --> 37:04.080
ครับเชฟ

37:05.560 --> 37:07.240
งั้นเดี๋ยวเรารีบไปรอรับลูกค้าด้านหน้านะ

37:07.320 --> 37:08.200
หายแสบละ

37:08.280 --> 37:09.680
แต๊งกิ้วมาก เกลือ

37:21.640 --> 37:23.120
[เกลือ] ผมชอบปลาวาฬครับเชฟ

37:23.200 --> 37:24.840
รักในที่ทำงานเหรอ

37:25.600 --> 37:27.400
แกสองคนไม่กลัวมีคอนฟลิกต์กันหรือไง

37:27.480 --> 37:31.080
ลืมไปแล้วเหรอว่าแกสองคนเนี่ย
เป็นผู้เข้าแข่งขันชิงร้านฉันอยู่นะ

37:31.160 --> 37:32.920
ไม่เป็นไรหรอกครับเชฟ

37:33.000 --> 37:35.560
แต่ก่อนเชฟกับคุณข้าวสวยยังทำร้านด้วยกันได้เลย

37:35.640 --> 37:36.520
[ดนตรีดังกระแทก]

37:36.600 --> 37:38.160
ผมว่าแค่นี้ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ

37:38.240 --> 37:40.400
ถ้าเราสองคนได้เป็นแฟนกัน

37:40.480 --> 37:42.000
ไม่ว่าผมหรือปลาวาฬชนะ

37:42.680 --> 37:43.840
เราก็ทำร้านด้วยกันได้

37:44.440 --> 37:48.720
ว่าแต่… เชฟจะไม่ห้าม
เรื่องที่ผมจะจีบปลาวาฬใช่ไหมครับ

37:57.640 --> 38:00.400
เออ อยากทำไรก็ทำไปเหอะ

38:01.000 --> 38:02.320
อย่าให้งานที่ร้านมันเสียละกัน

38:02.920 --> 38:04.160
รับรองได้เลยครับเชฟ

38:30.160 --> 38:34.000
[ดนตรีบรรเลงอ่อนหวาน]

38:48.720 --> 38:53.120
[ดนตรีเครื่องสายค่อยๆ โหมดัง]

39:02.600 --> 39:03.840
สวัสดีครับ คุณลูกค้า

39:03.920 --> 39:06.120
ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจองเข้ามาชื่อคุณอะไรครับ

39:06.720 --> 39:07.840
ไม่ได้จองจ่ะ

39:08.600 --> 39:11.720
ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ทางร้านเรารับแต่คิวที่จองมาเท่านั้น

39:12.600 --> 39:15.640
ถ้าคุณลูกค้าไม่สะดวกจองผ่านไลน์
ก็โทรเข้ามาก็ได้นะครับ

39:18.480 --> 39:20.520
คุณลูกค้าครับ ร้านเรายังไม่เปิดนะครับ

39:22.360 --> 39:24.080
ร้านยังไม่เปิดนะครับ คุณลูกค้า

39:25.200 --> 39:27.960
[โอบ] เกลือ เดี๋ยวเตรียมทุกอย่าง
ก่อนเปิดร้านด้วยนะ

39:28.040 --> 39:29.240
ครับเชฟ

39:29.320 --> 39:31.920
[ดนตรีดังกระแทก]

39:36.280 --> 39:37.240
ข้าวสวย

39:50.240 --> 39:51.320
พี่โอบ

40:08.360 --> 40:12.280
[ดนตรีสดใส]

40:29.200 --> 40:32.240
ข้าวของทุกอย่างยังอยู่เหมือนเดิมเลยนะคะ

41:05.760 --> 41:07.680
[โอบ] ทำไมข้าวสวยกลับมาไวขนาดนี้อะ

41:08.880 --> 41:10.280
นี่เบรกเรียนมาเลยเหรอ

41:11.800 --> 41:13.760
ถ้าข้าวสวยรู้เรื่องพ่อเร็วกว่านี้

41:13.840 --> 41:16.000
ข้าวสวยก็คงกลับมาตั้งนานแล้วค่ะ

41:16.920 --> 41:19.240
ทำไมพี่โอบถึงไม่บอกข้าวสวยเรื่องพ่อล่ะคะ

41:20.640 --> 41:22.680
อาจารย์เขาไม่อยากให้ข้าวสวยทิ้งทุน

41:22.760 --> 41:23.760
ทิ้งอนาคต

41:24.600 --> 41:25.800
แล้วกลับมาเพราะเขาป่วยอะ

41:25.880 --> 41:28.400
แต่การผ่าตัดแบบนี้มันเป็นเรื่องใหญ่มากเลยนะคะ

41:28.480 --> 41:30.600
พี่โอบกับพ่อจะสรุปเอาเองแบบนี้ได้ยังไง

41:30.680 --> 41:33.040
พี่ก็พยายามคุยกับอาจารย์แล้ว

41:33.120 --> 41:36.320
แต่พ่อไม่ยอมให้พี่โอบโทรหาข้าวสวยใช่ไหมคะ

41:40.160 --> 41:41.160
คือพี่…

41:41.240 --> 41:44.880
เป็นเพราะแบบนี้ใช่ไหม
พี่โอบเลยไม่ติดต่อข้าวสวยมาเลย

41:47.760 --> 41:50.320
ข้าวสวยโทรไปที่โรงพยาบาลมา

41:51.240 --> 41:54.320
เขาบอกว่าพ่อกำลังจะผ่าตัดด่วน

41:54.400 --> 41:56.160
[ดนตรีช้าชวนเศร้า]

41:56.240 --> 41:57.240
[สะอื้น]

41:58.720 --> 41:59.680
พี่โอบ

42:00.400 --> 42:02.800
ไปเป็นเพื่อนข้าวสวยได้ไหมคะ

42:17.960 --> 42:21.320
[สะอื้น]

42:42.640 --> 42:44.760
[ปั้นสิบ] เกลือ ผู้หญิงคนเมื่อกี้ใครอะ

42:44.840 --> 42:45.840
แฟนเชฟโอบเหรอ

42:45.920 --> 42:48.000
อือ แฟนเก่าเชฟอะ

42:48.960 --> 42:49.920
[ปั้นสิบ] อ๋อ

42:51.480 --> 42:54.960
ทุกคน วันนี้ผมติดธุระด่วน ปิดร้านได้เลยนะ

42:57.200 --> 42:58.240
- เกลือ
- [เกลือ] ครับ

42:58.320 --> 43:01.880
โทรแคนเซิลลูกค้าวันนี้ทั้งหมดนะ
แล้วก็จัดการคืนเงินเต็มจำนวน

43:01.960 --> 43:04.560
บอกไปว่าผมติดธุระด่วนของครอบครัว
เขาน่าจะเข้าใจ

43:04.640 --> 43:05.360
ได้ครับเชฟ

43:12.840 --> 43:15.400
เชฟรีบขนาดเนี้ย เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นหรือเปล่านะ

43:15.480 --> 43:19.080
นั่นดิ สีหน้าคุณข้าวสวย
ก็ดูไม่ดีตั้งแต่แรกที่มาแล้วด้วยอะ

43:19.960 --> 43:21.760
พ่อของคุณข้าวสวยต้องผ่าตัดด่วนอะ

43:21.840 --> 43:23.120
ฮะ

43:27.120 --> 43:30.600
เชฟโอบเขาถือว่าคุณข้าวสวยกับพ่อ
เป็นเหมือนคนในครอบครัวอะ

43:31.440 --> 43:32.440
น่าเป็นห่วงเนอะ

43:33.640 --> 43:34.800
ต่อให้เป็นห่วง

43:35.360 --> 43:37.160
เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีปะ

43:37.240 --> 43:40.440
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

43:51.440 --> 43:52.720
[พ่นลมเค้นแรง]

43:54.440 --> 43:55.560
[ถอนหายใจ]

44:06.680 --> 44:09.240
เฮ้ย ปลาวาฬ เกลือ

44:09.320 --> 44:10.680
ออกไปหาไรกินกันปะ

44:11.400 --> 44:14.480
เนี่ย เกิดมาเรายังไม่เคยไปตลาดนัดเลยอะ ดูดิ

44:15.000 --> 44:17.160
มันไม่มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้นหรอก

44:17.240 --> 44:20.480
กลับไปเดินซูเปอร์มาร์เกตเหมือนเดิมเหอะ
ตลาดร้อนก็ร้อน

44:20.560 --> 44:21.720
โห

44:21.800 --> 44:23.920
[ดนตรีซึ้งปนเศร้าบรรเลงช้า]

44:24.000 --> 44:26.840
วาฬ ไปตลาดนัดกับเรานะ

44:26.920 --> 44:27.880
นะๆๆ

44:27.960 --> 44:30.040
ไม่ไปอะ เราขอนอนต่อดีกว่า

44:30.120 --> 44:31.840
พวกนายสองคนอยากไปอะ ไปเลย

44:31.920 --> 44:34.600
โฮ ทำตัวเป็นคนแก่ไปได้

44:34.680 --> 44:37.080
ปกติอะนายก็ทำวล็อกของกินอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง

44:37.160 --> 44:40.440
เนี่ย คนดูในช่องนายเริ่มทวงแล้วนะว่า
เมื่อไหร่ตอนใหม่จะมา

44:40.520 --> 44:42.960
- ไม่อยากทำไรทั้งนั้นอะ ไปละ
- โห่

44:43.040 --> 44:45.000
เฮ้ย อย่าเพิ่งๆ

44:45.600 --> 44:47.280
เกลือ ช่วยพูดหน่อยดิ

44:48.040 --> 44:49.240
เราสัญญาเลย

44:49.320 --> 44:51.360
ว่าจะถ่ายรูปรูปเดียวลงโซเชียลแล้วจบเลย

44:51.440 --> 44:53.800
นานๆ ทีได้ปิดร้านไวอะ นะ

44:56.960 --> 44:58.480
ปลาวาฬ ไปด้วยกันสิ

44:59.200 --> 45:01.120
[เกลือ] ถือซะว่าไปกินข้าวด้วยกัน ไม่นานหรอก

45:01.200 --> 45:03.600
เดี๋ยวเราก็ต้องกลับมาเฝ้าร้านกันอยู่ดี

45:04.360 --> 45:06.480
เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดีออก

45:06.560 --> 45:07.960
เดี๋ยวเราพาไปเดินเล่นแถวนี้

45:08.560 --> 45:10.560
นานๆ ทีเชฟจะไม่อยู่อะ นะ

45:10.640 --> 45:11.480
ไป

45:12.760 --> 45:14.480
ใช่ ทีมเวิร์กไง

45:14.560 --> 45:17.440
กลับมาอะ เชฟจะได้หาว่า
พวกเราอะแน่นแฟ้นมากขึ้น

45:17.520 --> 45:19.280
[ร้องดีใจ] นะ

45:23.400 --> 45:24.280
เออๆ

45:24.360 --> 45:26.120
[ร้องดีใจ]

45:26.200 --> 45:27.960
ไปตลาดนัด [ร้องดีใจ]

45:41.680 --> 45:44.200
คุณหมอคะ พ่อเป็นยังไงบ้างคะ

45:44.920 --> 45:45.960
ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะครับ

45:47.320 --> 45:48.320
หลังจากผ่าตัดแล้ว

45:48.400 --> 45:51.520
หมอจะย้ายคนไข้นะ
ไปอยู่ในห้องไอซียูเพื่อรอดูอาการก่อนนะครับ

45:51.600 --> 45:52.800
ถ้าไม่มีอะไรแล้ว

45:52.880 --> 45:55.000
หมอก็จะย้ายคนไข้ไปห้องพักผู้ป่วยนะครับ

45:55.080 --> 45:56.560
ขอบคุณนะคะ คุณหมอ

45:56.640 --> 45:58.320
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

45:58.400 --> 45:59.400
[หมอ] ครับ

46:04.200 --> 46:05.520
ไม่ต้องห่วงนะ

46:05.600 --> 46:08.120
หมอให้อยู่ในไอซียูก็แค่ดูอาการเท่านั้นแหละ

46:08.200 --> 46:09.040
ไม่เป็นไรหรอก

46:10.560 --> 46:14.920
เรื่องนั้นข้าวสวยเชื่อค่ะ
เพราะหมอเขาคงทำเต็มที่ที่สุดแล้ว

46:16.040 --> 46:16.920
แต่…

46:21.280 --> 46:22.840
ข้าวสวยกังวลอะไรเหรอ

46:22.920 --> 46:24.280
[ดนตรีช้าชวนเศร้า]

46:24.360 --> 46:27.840
[เกลือ] แต่… คุณข้าวสวยกลับมาแบบเนี้ย
มันจะกระทบการแข่งขันเราไหมอะ

46:28.440 --> 46:30.480
ถ้าเชฟตัดสินใจไม่ขายร้านนี้จริงๆ อะ

46:30.560 --> 46:31.880
เราโคตรจะดีใจเลยนะ

46:31.960 --> 46:33.920
เราอะไม่เคยอยากให้ร้านนี้เป็นอย่างอื่นไปเลย

46:34.600 --> 46:35.560
[ปั้นสิบ] หืม

46:35.640 --> 46:37.360
แต่อุตส่าห์อยู่ทำเลดีแบบเนี้ย

46:37.440 --> 46:39.160
มันก็ต้องเรโนเวตร้านหน่อยปะ

46:39.240 --> 46:40.760
ถ้าเราเป็นคนได้ร้านไปนะ

46:40.840 --> 46:43.720
เราจะขยายร้านให้รับลูกค้าได้เยอะขึ้น

46:43.800 --> 46:46.120
- แล้วก็จัดเมนูให้มันหลากหลายมากขึ้นน่ะ
- [เสียงคุยเบาลง หูวิ้ง]

46:46.200 --> 46:47.760
แล้วก็เชิญพวกอินฟลูดารามา…

46:47.840 --> 46:48.920
[ข้าวสวย] พี่โอบ

46:49.000 --> 46:52.400
[ดนตรีค่อยๆ โหมบีบคั้น]

46:54.920 --> 46:56.000
[ปั้นสิบ] ดึงให้ลูกค้าอะ…

46:56.080 --> 46:57.160
แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วเว้ย

46:57.240 --> 46:58.280
แล้วปลาวาฬอะ

46:58.360 --> 47:00.040
อยากเอาร้านกะเพราไปทำอะไรเหรอ

47:01.720 --> 47:02.760
[ถอนหายใจแรง]

47:02.840 --> 47:05.760
ไม่รู้สิ ไม่รู้จะคิดไปทำไมอะ

47:06.720 --> 47:09.640
เกลือบอกเองไม่ใช่เหรอ
ว่าถ้าคุณข้าวสวยกลับมาแบบเนี้ย

47:09.720 --> 47:10.760
อะไรก็เกิดขึ้นได้

47:12.000 --> 47:13.600
ก็คงต้องปล่อยให้เป็นงั้นไปอะ

47:14.840 --> 47:17.200
[โอบ] ถ้าข้าวสวยกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายอะ

47:17.280 --> 47:18.360
ไม่ต้องห่วงเลยนะ

47:18.440 --> 47:19.720
พี่เตรียมเอาไว้แล้ว

47:20.320 --> 47:21.880
พี่โอบไม่ต้องคิดจะเอาเงินที่ขายร้านกะเพรา

47:21.960 --> 47:23.120
มาให้ข้าวสวยเลยค่ะ

47:23.880 --> 47:26.040
ข้าวสวยไม่ได้อยากให้พี่โอบขายร้านด้วยซ้ำ

47:26.840 --> 47:27.760
ข้าวสวยรู้ด้วยเหรอ

47:27.840 --> 47:31.040
เล่นประกาศตามหาผู้สืบทอดลงโซเชียลขนาดนั้น

47:31.680 --> 47:33.080
ข้าวสวยอยู่ที่นู่นยังรู้เลยค่ะ

47:33.160 --> 47:35.800
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]

47:36.400 --> 47:38.560
เดี๋ยวข้าวสวยว่าจะลองหาทางดูเอาเองดีกว่า

47:39.400 --> 47:40.360
ข้าวสวย

47:41.160 --> 47:42.920
ข้าวสวยเก็บเงินไว้เรียนต่อเถอะนะ

47:43.000 --> 47:44.920
กว่าจะเรียนจบเนี่ย ใช้เงินอีกเยอะเลย

47:45.000 --> 47:48.040
ส่วนเรื่องอาจารย์เนี่ย
ไม่ต้องห่วงเลย เดี๋ยวพี่คุยเอง

47:48.120 --> 47:51.440
ถึงยังไงพี่ก็นับถืออาจารย์เหมือนพ่อคนนึง
พี่ไม่ทิ้งไปไหนหรอก

47:52.280 --> 47:53.880
ข้าวสวยว่าจะดรอปเรียนค่ะ

47:53.960 --> 47:56.720
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงบีบคั้น]

47:56.800 --> 47:59.320
เฮ้ย พวกเรา มาถ่ายรูปกันดีกว่า

48:00.000 --> 48:01.480
มาๆๆ ถ่ายรูปกัน

48:01.560 --> 48:02.920
[ดนตรีบรรเลงบีบคั้นต่อเนื่อง]

48:03.000 --> 48:03.840
[ข้าวสวย] ตอนแรก

48:03.920 --> 48:07.360
ข้าวสวยคิดว่า
การไขว่คว้าโอกาสในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

48:07.440 --> 48:09.240
แต่จริงๆ แล้ว

48:09.320 --> 48:12.960
คนที่อยู่ข้างเรามาตลอดต่างหากสำคัญกว่า

48:13.040 --> 48:15.680
ก็คือพ่อกับพี่โอบ

48:19.160 --> 48:22.160
[ปั้นสิบ] นี่ๆๆ มาเร็ว หันมาๆๆ

48:22.240 --> 48:24.560
หนี่ง สอง สาม

48:26.840 --> 48:30.200
[ข้าวสวย] ขอบคุณนะคะ พี่โอบ
ที่ดีกับข้าวสวยมาเสมอ

48:30.760 --> 48:33.320
ไม่มีใครดีกับข้าวสวยเท่าพี่โอบเลยค่ะ

48:44.560 --> 48:47.560
[ปั้นสิบ] อีกรูปนึง หนึ่ง สอง สาม

48:48.480 --> 48:50.600
[ปั้นสิบส่งเสียงพอใจ]

48:50.680 --> 48:53.880
[ดนตรีโหมบีบคั้น]

49:00.520 --> 49:02.760
[ถอนหายใจ]

49:13.240 --> 49:14.560
มา เดี๋ยวเราช่วย

49:14.640 --> 49:17.360
หั่นแบบเนี้ย เดี๋ยวได้นิ้วหายไปแน่ๆ

49:18.840 --> 49:20.200
ขอบใจนะ

49:20.760 --> 49:22.360
เกือบเหลือปลาวาฬเก้านิ้วและ

49:25.120 --> 49:26.480
แต่ถ้าหายไปสองนิ้วเนี่ย…

49:27.680 --> 49:30.560
- ไอเลิฟยูเหรอ
- [ทำเสียงปฏิเสธ] สไปเดอร์แมน

49:30.640 --> 49:32.720
[ทำเสียงยิงรัว]

49:32.800 --> 49:33.880
[ดนตรีผ่อนคลาย]

49:33.960 --> 49:35.480
แต่ถ้าเกิดหายไปสามนิ้วเนี่ย

49:35.560 --> 49:37.280
ร้องเพลงเก่งขึ้นมาทันทีเลยนะ

49:37.360 --> 49:38.320
ทำไมอะ

49:39.360 --> 49:41.480
[เสียงว้ากแหบ] ชาวร็อก

49:42.080 --> 49:42.960
ตลกนะเรา

49:43.760 --> 49:45.360
ชาวร็อก

49:45.960 --> 49:47.520
ร็อก

49:51.520 --> 49:53.040
- ร็อก
- ร็อก

49:53.720 --> 49:54.800
[เกลือ] ขอกัดเลยได้ไหม

49:54.880 --> 49:56.320
[ปลาวาฬ] โอ้โฮ กัดเลยเหรอ

49:57.080 --> 49:58.880
[หัวเราะ]

50:03.360 --> 50:04.760
เดี๋ยวพวกผมก็เตรียมของกันเสร็จแล้วครับ

50:04.840 --> 50:06.720
เชฟออกไปนั่งรอข้างนอกก็ได้ครับ

50:10.000 --> 50:11.800
เชฟครับ คุณข้าวสวยมาครับ

50:13.680 --> 50:15.160
สวัสดีค่ะ ทุกคน

50:16.840 --> 50:18.880
วันนี้ข้าวสวยจะมาช่วยเป็นเด็กเสิร์ฟนะคะ

50:18.960 --> 50:21.800
มีอะไรแนะนำได้เลย ไม่ต้องเกรงใจค่ะ

50:21.880 --> 50:25.480
[ดนตรีขำขันชวนกดดัน]

50:28.680 --> 50:30.160
งั้นก็ตามนั้น

50:30.240 --> 50:32.240
ข้าวสวยเคยช่วยงานที่นี่อยู่แล้ว

50:33.280 --> 50:35.080
วันนี้เกลือผัด ปั้นสิบทอด

50:36.080 --> 50:37.360
ส่วนปลาวาฬ

50:38.280 --> 50:39.600
อยู่สเตชันล้างจาน

50:40.480 --> 50:41.680
วันนี้แบ่งงานตามนี้

50:42.360 --> 50:43.480
- [ปั้นสิบ] ครับเชฟ
- [เกลือ] ครับเชฟ

50:46.760 --> 50:48.880
พี่โอบ ขอผ้ากันเปื้อนหน่อยได้ไหมคะ

50:55.560 --> 50:57.000
ใส่ให้ด้วยได้ไหมคะ

51:16.320 --> 51:17.560
โอ๊ย [สูดปาก]

51:18.400 --> 51:19.440
[เกลือ] เป็นไรไหมอะ

51:19.520 --> 51:20.720
[ดนตรีดังกระแทก]

51:20.800 --> 51:22.360
เดี๋ยวเราพาไปทำแผลก่อน

51:22.440 --> 51:24.240
[เกลือ] แต่วันเนี้ยต้องใส่ถุงมือล้างจานนะ

51:28.560 --> 51:31.200
พี่โอบคะ ช่วยข้าวสวยมัดผมก่อนได้ไหมคะ

52:05.360 --> 52:06.520
[ข้าวสวย] น่ากินจังเลยค่ะ พี่โอบ

52:14.280 --> 52:16.320
- [โอบ] เสิร์ฟได้แล้ว
- [ข้าวสวย] โอเคค่ะ

52:17.200 --> 52:19.920
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงยะเยือก]

52:31.440 --> 52:33.040
ทำงานในครัวอย่าใจลอย

52:33.120 --> 52:34.280
โอเคหรือเปล่า

52:37.280 --> 52:38.640
แล้วผมจะไม่โอเคเรื่องอะไร

52:40.240 --> 52:41.320
ก็เรื่องข้าวสวย

52:41.920 --> 52:42.920
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]

52:43.000 --> 52:46.000
เชฟโอบบอกผมว่า
เลิกกับคุณข้าวสวยแล้วไม่ใช่เหรอครับ

52:47.400 --> 52:48.320
ก็ใช่

52:49.560 --> 52:50.680
ก็ตามนั้นครับ

52:50.760 --> 52:52.240
ผมเชื่อที่เชฟพูด

52:52.880 --> 52:54.440
เชฟจะอธิบายผมเพิ่มทำไม

52:55.680 --> 52:57.920
หรือเชฟมีอย่างอื่นที่ต้องอธิบายใหม่

52:59.840 --> 53:01.240
แล้วคุณโอเคหรือเปล่า

53:01.320 --> 53:03.160
ที่ข้าวสวยมาช่วยงานที่ร้านแบบนี้

53:04.840 --> 53:07.680
คุณข้าวสวยเก่งขนาดนี้ ผมจะไม่โอเคได้ไงครับ

53:08.680 --> 53:10.240
เชฟไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ

53:10.320 --> 53:11.800
อะไรที่ดีกับร้านอะ

53:11.880 --> 53:13.600
ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ

53:29.080 --> 53:30.960
[ข้าวสวย] โฟร์ซีซันจะมีสี่คำค่ะ

53:31.040 --> 53:33.920
คำแรกจะรสอ่อนเพื่อปรับสภาพลิ้น

53:34.000 --> 53:35.840
เป็นกุ้งซอสผัดกะเพรา

53:35.920 --> 53:38.800
คำที่สองจะเริ่มเข้มข้นและเน้นความหวานสด

53:38.880 --> 53:40.960
ของหอยเชลล์ผัดซอสกะเพรา

53:41.040 --> 53:42.240
คำที่สาม

53:42.320 --> 53:45.600
เด่นจะหอมกะเพรา
แต่งด้วยเนื้อปูราดซอสกะเพรา

53:45.680 --> 53:46.960
สุดท้าย

53:47.040 --> 53:50.320
กรอบและเผ็ดร้อน
กับปลาเก๋าทอดคลุกซอสกะเพราค่ะ

53:51.680 --> 53:53.640
[ปรบมือ]

53:53.720 --> 53:54.880
[ข้าวสวย] เอ็นจอยค่ะ

54:00.480 --> 54:01.600
[ถอนหายใจ]

54:06.440 --> 54:08.480
[พ่นลม เค้นแรง]

54:17.960 --> 54:19.280
[เจเจ] เอ้า คุณ

54:29.040 --> 54:30.120
เจ็บไหมเนี่ย

54:30.200 --> 54:31.320
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงช้า]

54:31.400 --> 54:33.400
นี่คุณฝึกเดินมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

54:33.480 --> 54:34.720
ฟิตเกินไปหรือเปล่า

54:37.680 --> 54:38.600
สบายมาก

54:38.680 --> 54:40.920
ผมฝึกเดินเองตั้งแต่เช้าแล้ว

54:41.000 --> 54:43.840
อาทิตย์เนี้ย ผมจะเลิกใช้วอล์กเกอร์ละ

54:43.920 --> 54:46.000
คุณเตรียมทำกายภาพท่าใหม่ได้เลย

54:46.760 --> 54:48.640
เร็วเข้า ผมต้องรีบหายละ

54:49.360 --> 54:50.800
นี่ หยุดเลย

54:51.640 --> 54:53.200
แต่นี่มันบ่ายแล้วนะคุณ

54:53.280 --> 54:54.640
คุณฝึกมากี่ชั่วโมงแล้ว

54:54.720 --> 54:56.400
แล้วคุณได้ยืดร่างกายที่ผมบอกไหม

54:56.480 --> 54:58.720
ท่าที่ผมเคยสอนอะ คุณได้ทำหรือเปล่า

54:58.800 --> 55:01.840
แล้ว… ตอนนี้คุณรู้สึกตึง
หรือว่าเจ็บมากกว่าเดิมไหม

55:02.800 --> 55:03.760
ฮะ

55:03.840 --> 55:06.440
ทำไมอะ มันก็ตึงๆ เหมือนเดิมนั่นแหละ

55:06.520 --> 55:08.360
มีเจ็บแปล๊บๆ บ้างนิดหน่อย

55:10.040 --> 55:11.840
งั้นคุณพอเลย

55:12.440 --> 55:13.480
จับแขนผม

55:14.040 --> 55:14.960
จับสิคุณ

55:17.280 --> 55:21.480
- [ถอนหายใจ]
- [ดนตรีซุกซน]

55:22.280 --> 55:24.280
นี่คุณจะเอาไงกันแน่ ฮะ

55:24.360 --> 55:27.080
ทำเองก็บ่น ฝึกเดินเองก็บ่น

55:28.840 --> 55:31.120
ก็ช่วยทำให้มันพอดีๆ หน่อยสิครับ

55:31.200 --> 55:34.040
ผมให้คุณฝึก ไม่ใช่ให้คุณเนี่ยหักโหม

55:34.600 --> 55:37.960
รีบเพราะว่าจะไปทำธุรกิจ
หมื่นล้านแสนล้านอะไรของคุณเนี่ย

55:38.040 --> 55:39.960
ร่างกายตัวเองเนี่ยไม่เอาแล้วมั้ง

55:42.600 --> 55:45.600
ขี้บ่นชะมัด คุณก็พูดง่ายนี่

55:45.680 --> 55:47.320
ผมอะไม่อยากรีบกลับไปทำงานหรอกนะ

55:48.400 --> 55:49.760
แต่ถ้าผมไม่ทำเนี่ย

55:49.840 --> 55:51.680
จะให้งานมันทำตัวเองหรือไง

55:51.760 --> 55:54.040
คุณไม่ใช่นักธุรกิจ คุณจะไปเข้าใจอะไรล่ะ

55:54.120 --> 55:55.160
แล้วคุณเห็นไหม

55:55.240 --> 55:57.440
ว่าเข่าของคุณเนี่ยมันอักเสบไปหมดแล้ว

55:57.520 --> 55:59.640
วันนี้คุณเลิกทำกายภาพได้เลย

56:04.720 --> 56:05.600
ประคบเย็นก่อน

56:06.520 --> 56:07.520
[เมธัส] อุ๊ย คุณ เบาๆ

56:07.600 --> 56:08.840
ปวดมากไหมคุณ

56:09.520 --> 56:10.400
[พ่นลมขัดใจ]

56:11.280 --> 56:12.440
ก็ยังพอทนได้อะ

56:12.520 --> 56:13.840
แล้วจะทนเพื่อ

56:14.800 --> 56:15.920
จับไว้ก่อน

56:16.000 --> 56:18.680
[ดนตรีสดใสบรรเลงผ่อนคลาย]

56:22.800 --> 56:24.880
คุณน่ะกินยาแก้ปวดไปก่อนเลย

56:26.200 --> 56:27.080
อะ

56:28.480 --> 56:30.800
[พ่นลมหายใจ] เดี๋ยวผมป้อนเอง ผมล้างมือละ

56:31.840 --> 56:32.800
อ้าปาก

56:34.200 --> 56:35.000
อ้าสิคุณ

56:37.000 --> 56:37.880
อ้าสิ

56:37.960 --> 56:40.800
[เพลง “ทุ่มใจ (No Lies)”]
♪ ฉันชัดเจนตลอด ♪

56:40.880 --> 56:42.040
น้ำครับ

56:42.600 --> 56:48.480
♪ ก็อยู่ที่เธอแล้ว ว่าต้องการอะไรนะ ♪

56:48.560 --> 56:49.720
อีกเม็ดนึง

56:49.800 --> 56:52.880
♪ ถ้าเอาจริงช่วยพิสูจน์ ♪

56:54.760 --> 56:58.520
♪ เพราะใจฉันมันอ่อนไหว ♪

56:58.600 --> 57:01.320
♪ ถ้าไม่เล่นต้องจริงจังแค่ไหน ♪

57:01.400 --> 57:03.960
♪ แล้วฉันทุ่มใจให้เธอได้ไหม ♪

57:04.040 --> 57:07.120
♪ ใจที่ทุ่มไป ♪

57:07.200 --> 57:08.520
♪ จะต้องใช้เท่าไหร่ ♪

57:09.240 --> 57:11.960
♪ ถ้าพร้อมทุ่มเทก็ยังพอไหว ♪

57:12.040 --> 57:14.440
♪ งั้นฉันทุ่มใจไปที่เธอนะ ♪

57:14.520 --> 57:18.800
♪ แบบนี้ดีกว่าไหม ♪

57:20.840 --> 57:21.840
[ถอนหายใจ]

57:21.920 --> 57:23.240
งั้นวันนี้คุณพักไปก่อน

57:23.320 --> 57:24.520
เดี๋ยวผมกลับละ

57:26.040 --> 57:27.080
เอ้า คุณ

57:27.920 --> 57:30.080
นี่คุณจะไม่ทำกายภาพให้ผมจริงเหรอวันเนี้ย

57:30.160 --> 57:31.760
คุณอุตส่าห์มาแล้วอะ

57:31.840 --> 57:34.360
ผมไม่ให้คลินิกกายภาพของคุณอะ

57:34.440 --> 57:36.080
ตัดชั่วโมงคุณไปฟรีๆ หรอกนะ

57:36.160 --> 57:37.640
ก็ไม่เป็นไรนี่

57:37.720 --> 57:38.760
ผมก็แค่กลับ

57:40.360 --> 57:41.480
เดี๋ยวสิคุณ

57:42.160 --> 57:43.600
[เสียงหน่าย] อะไรของคุณเนี่ย

57:48.560 --> 57:49.520
อื้อ

57:49.600 --> 57:50.640
ค่าอะไร

57:50.720 --> 57:52.320
ก็ค่ารถไง

57:52.400 --> 57:53.760
คุณมาเสียเที่ยวเนี่ยวันเนี้ย

57:54.840 --> 57:56.520
แต่คุณจ่ายคลินิกผมไปแล้วนี่

57:56.600 --> 57:57.880
มันก็เหมารวมหมดแล้วปะ

57:58.640 --> 58:00.200
แล้วคุณจะมาจ่ายผมเพิ่มอีกทำไม

58:00.280 --> 58:03.680
ทุกอย่างบนโลกเนี้ย
ก็ขับเคลื่อนด้วยเงินทั้งนั้นแหละคุณ

58:03.760 --> 58:04.640
ไม่ใช่เรื่องน่าอาย

58:05.400 --> 58:07.400
เรื่องเนี้ยรู้แค่คุณกับผม

58:07.480 --> 58:11.120
[ดนตรีกดดันชวนหวั่นใจ]

58:16.120 --> 58:18.600
เมื่อไหร่คุณจะเลิกเอาเงินฟาดหัวคนอื่นเขาสักที

58:19.240 --> 58:21.200
ผมจะพูดกับคุณชัดๆ ตรงนี้เลยนะ

58:21.280 --> 58:25.800
ว่าผมจะรับเงินอย่างถูกต้อง
จากคลินิกที่จ่ายเงินผมเท่านั้น

58:25.880 --> 58:27.960
แล้วถ้าคุณยังทำแบบนี้อีกนะ

58:28.040 --> 58:30.040
คุณเตรียมหานักกายภาพคนใหม่ได้เลย

58:33.120 --> 58:35.360
[แค่นเสียง] เออ ทำเป็นเก่งไปเหอะ

58:35.440 --> 58:36.360
เดี๋ยวก็รู้เองแหละ

58:36.440 --> 58:39.720
ว่าไม่มีอะไรบนโลกเนี้ย
ที่เงินเอาชนะไม่ได้หรอก

58:52.960 --> 58:56.920
[ดนตรีสดใสบรรเลงผ่อนคลาย]

59:02.760 --> 59:04.360
คิดถึงที่นี่จัง

59:05.040 --> 59:07.080
ทุกอย่างอยู่เหมือนเดิมเลยนะคะ พี่โอบ

59:13.480 --> 59:16.080
ขอบคุณนะคะที่ให้ข้าวสวยมาช่วยงานที่ร้าน

59:16.160 --> 59:18.880
ถ้าอยู่แต่โรงพยาบาล
ข้าวสวยคงต้องฟุ้งซ่านแน่เลย

59:21.320 --> 59:22.160
แล้ว…

59:22.840 --> 59:23.800
พ่ออาการเป็นไงบ้างอะ

59:24.480 --> 59:25.720
ฟื้นแล้วค่ะ

59:26.280 --> 59:28.840
แต่ยังอยู่ห้องไอซียูดูอาการต่อ

59:30.120 --> 59:32.160
เขาไม่ให้ญาติเข้าไปเฝ้าอะค่ะ

59:38.160 --> 59:39.880
พี่โอบจะขายร้านนี้จริงๆ เหรอคะ

59:47.200 --> 59:48.920
พี่ก็คิดเอาไว้แบบนั้นน่ะ

59:50.840 --> 59:52.080
เสียดายจัง

59:52.160 --> 59:55.280
ข้าวสวยยังจำวันแรกที่มาดูตึกนี้ได้อยู่เลย

59:56.120 --> 59:59.080
แต่เสียดายร้านไม่เท่าเสียดายฝีมือเชฟโอบนะคะ

59:59.160 --> 01:00:00.880
พี่ไม่ได้เลิกทำอาหารสักหน่อย

01:00:01.680 --> 01:00:02.600
ก็แค่พัก

01:00:03.200 --> 01:00:05.160
มีแพชชันอยากทำเมื่อไหร่ก็กลับมาทำ

01:00:07.080 --> 01:00:08.600
งั้นถ้า…

01:00:09.280 --> 01:00:11.880
ข้าวสวยอยากจะลองลงทุน
ทำร้านกับพี่โอบอีกรอบล่ะคะ

01:00:19.080 --> 01:00:21.400
[ข้าวสวย] ครั้งนี้ข้าวสวยจะไม่ทิ้งไปไหนแล้วค่ะ

01:00:21.480 --> 01:00:24.200
พ่อเองก็คงอยากให้ข้าวสวยอยู่ที่นี่

01:00:25.520 --> 01:00:29.560
ขอเวลาข้าวสวยพิสูจน์ตัวเอง
ให้ได้ใจพี่โอบกลับมาอีกครั้งได้ไหมคะ

01:00:36.480 --> 01:00:41.280
[ดนตรีชวนกดดัน]

01:01:01.840 --> 01:01:04.080
[ข้าวสวย] ข้าวสวยคิดเมนูใหม่
มาเสนอพี่โอบด้วยค่ะ

01:01:04.160 --> 01:01:06.160
[ปลาวาฬ] แต่ลูกค้าชอบเมนูเดิม
เรามากเลยนะครับ

01:01:06.240 --> 01:01:07.400
ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนก็ได้

01:01:07.480 --> 01:01:09.400
[ข้าวสวย] ทำไมดูเวลาปลาวาฬพูดกับพี่โอบ

01:01:09.480 --> 01:01:10.440
ไม่เหมือนคนอื่นเลย

01:01:10.520 --> 01:01:12.960
พี่โอบมีอะไรกับปลาวาฬหรือเปล่าคะ

01:01:13.040 --> 01:01:13.960
[โอบ] ไหนตอนแรกบอกไม่คิดอะไรไง

01:01:14.040 --> 01:01:15.800
นี่แสดงว่างอนจริงนะเนี่ย

01:01:15.880 --> 01:01:16.840
[ดนตรีชวนตกใจดังแวบขึ้น]

01:01:16.920 --> 01:01:18.760
เจ้าของคลินิกคนใหม่เนี่ยคือใครเหรอ

01:01:19.680 --> 01:01:21.960
[เจเจ] คุณคิดว่าการตามราวีผมแบบนี้เนี่ย

01:01:22.040 --> 01:01:23.440
จะทำให้ผมยอมแพ้คุณเหรอ

01:01:23.520 --> 01:01:24.480
ไม่มีวันน่ะ

01:01:24.560 --> 01:01:28.240
เกลือ คงมีแต่นายคนเดียวจริงๆ นั่นแหละ
ที่เชื่อมั่นในตัวเราขนาดเนี้ย

01:01:28.320 --> 01:01:31.280
[ปั้นสิบ] แต่เราพูดจริงๆ นะ
เรื่องที่รีบๆ สารภาพรักปลาวาฬอะ

01:01:31.360 --> 01:01:33.560
มันต้องเป็นวันนี้เท่านั้นแหละ

01:01:33.640 --> 01:01:36.640
[ดนตรีวูบจบ]

01:01:40.680 --> 01:01:44.600
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”]
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪

01:01:44.680 --> 01:01:48.120
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪

01:01:48.200 --> 01:01:51.440
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪

01:01:51.520 --> 01:01:53.960
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪

01:01:54.960 --> 01:01:58.320
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪

01:01:58.400 --> 01:02:01.640
♪ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪

01:02:01.720 --> 01:02:05.520
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป มองตากันก็เข้าใจ ♪

01:02:05.600 --> 01:02:08.360
♪ เป็นความสุขอยู่ข้างในใจ
You fill my heart ♪

01:02:08.440 --> 01:02:11.400
♪ ชอบที่มีเธอมากๆ ♪

01:02:12.600 --> 01:02:16.000
♪ You fill my heart ♪

01:02:16.080 --> 01:02:19.000
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪

01:02:26.440 --> 01:02:29.800
♪ You fill my heart ♪

01:02:29.880 --> 01:02:33.360
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪

01:02:33.440 --> 01:02:38.200
♪ สิ่งที่ชอบที่สุด คือที่มีเธอ… ♪

01:02:38.280 --> 01:02:40.600
♪ ข้างๆ ♪