[เจเจ] มึงทำอาหารเก่งขึ้นบ้างยัง
มึงต้องรีบฝึกฝีมือตัวเองได้แล้วนะเว้ย
[เกลือ] โอ๊ย
- เกลือนี่ - ปลาวาฬ
อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกเชฟได้ไหม
- แต่เราช่วยเกลือปิดบังเชฟฟรีๆ ไม่ได้หรอกนะ - ปลาวาฬจะเอาอะไรอะ
[ปลาวาฬ] สอนเราทำอาหารดิ
ผมมีโอกาสจะได้เข้าครัวอีกไหมครับ
คิดว่าฝึกหนักคืนเดียวเนี่ย จะข้ามขั้นเป็นยอดฝีมือเลยหรือไง
- [เมธัสอุทานตกใจ] - อ้าว คุณ
เป็นไง หายซ่าเลยดิ
ถ้าจะกวนประสาทแบบเนี้ย เชิญคุณกลับไปก็ได้นะครับ
พูดจาแบบนี้
แสดงว่าคุณอยากกินผม
เหมือนที่คุณอยากกินผัดกะเพราหรือเปล่า
[ดนตรีช้าบรรยากาศซึ้ง]
[หัวใจเต้นแรง]
[เสียงประกอบวิ้งแหลมสูง]
[ดนตรีซึ้งบีบอารมณ์]
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ ♪
♪ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ♪
♪ ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪
♪ No way, no way, no way, no ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
[เพลงจบ]
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[ข้าวสวย] กรานิต้าแก้วนี้อร่อยจังเลยค่ะ
พี่โอบจะเอาไปใส่ไว้ในเมนูร้านด้วยไหมคะ
ข้าวสวยว่าต้องขายดีแน่ๆ
[โอบ] ไม่
พี่จะทำเมนูนี้ให้กับข้าวสวยคนเดียว
พี่ไม่ใช่เชฟของหวาน
แต่ว่าพี่จะทำของหวานให้กับคนพิเศษของพี่เท่านั้น
เข้าใจไหมคะ
[ข้าวสวย] พี่โอบน่ารักที่สุดเลยค่ะ
โอ๊ย ยังไงวะๆๆ
[ครางร้อนใจ]
คิดๆๆ
[เจเจ] โอ๊ย
จะงอแงทำไมวะ
มันก็เรียกว่าจอจาน สระอู บอใบไม้
จูบไงครับ เพื่อน [เน้นเสียง] จูบอะ
เชฟโอบเขากำลังจะจูบมึง แต่เปลี่ยนใจวินาทีสุดท้าย
ทำเป็นไม่เคยไปได้
แล้วเขาจะจูบกูทำไมอะ
เขาหวั่นไหวกับกูงี้เหรอ
กูจะไปรู้กับมึงเหรอครับ
แต่ถ้าถึงขั้นจูบได้เนี่ย
มันก็ต้องมีรู้สึกบ้างแหละ
เขาอาจจะหยอกกูเล่นก็ได้
[ถอนหายใจแรง]
เชฟโอบเนี่ย เขาจะหวั่นไหวกับมึงหรือเปล่า กูไม่รู้นะ
แต่มึงเนี่ยยังไงๆ อยู่นะ ไอ้วาฬ
นี่มึงแอบหวั่นไหวกับเชฟโอบปะเนี่ย
[เสียงประกอบกระแทก]
[หัวใจเต้นแรง]
ยังไง
[ตะกุกตะกัก]
[เสียงดัง] กูเปล่า
กูแค่ว้าวุ่น
กูไม่อยากถูกปั่นหัวก็เท่านั้นแหละ
บ้า
กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับ [กระแทกเสียง] เชฟแม่งนั่นหรอก
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เนี่ย มันก็ดีเปล่าวะ
ถ้าเชฟโอบเนี่ยเกิดหวั่นไหวกับมึง มึงก็จะได้ผลประโยชน์ไง
เพราะว่ามึงเนี่ยจะได้ทำตาม
ข้อตกลงกับไอ้คุณเมธัสอะไรนั่นน่ะ สำเร็จง่ายขึ้น
แต่กูบอกไว้ก่อนนะ ถ้ามึงหวั่นไหวเนี่ย เรื่องนี้จบไม่สวยแน่
[ดนตรีเศร้ามีเลศนัย]
[ดนตรีพิศวงตึงเครียด]
[โอบ] กฎของร้านคือห้ามกลับเกินสี่ทุ่ม
คุณไม่กลัวโดนตัดคะแนนหรือไง
เชฟอยากทำอะไรก็ทำเถอะครับ
[ดนตรีระทึกวูบ]
คุณโกรธผมเหรอ
- [ดนตรีช้าบรรยากาศซึ้ง] - [ถอนหายใจยาว]
เปล่าครับ แค่มันหงุดหงิด
ผมไม่ชอบอะไรที่มันไม่ชัดเจน
ผมถามตรงๆ นะ
เรื่องของเราที่ดาดฟ้าอะ เชฟคิดยังไงกันแน่
คุณก็คิดซะว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นละกัน
[ถอนหายใจแรง]
ก็ได้ครับ
ตามนั้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ไม่มี
หวังว่าเชฟจะทำตามที่ตัวเองพูดนะครับ
[ครุ่นคิด จิ๊ปาก]
เป็นไงบ้าง เมื่อคืนหลับสบายไหม
ครับ
- ก็ดีละ - สวัสดีตอนเช้าครับเชฟ
มากันครบแล้วนี่ ไปทำงานดิ
- [เสียงแข็ง] ไปดิ - ครับ
[โอบ] วันคัดเลือกใกล้เข้ามาแล้วนะ
ผมขอย้ำอีกครั้ง
ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในร้านนี้เป็นคะแนนทั้งหมด
วันนี้ใครอยากจะลองสเตชันไหนบ้างไหม
ผมขออยู่สเตชันผัดครับ
ผมมั่นใจสเตชันนี้ที่สุด
ผมขออยู่สเตชันทอดครับ
ผมอยากลองทอดดูอีกครั้งครับ
[เกลือ] ผมอาสาไปเสิร์ฟเองดีไหมครับเชฟ
เผื่อปลาวาฬจะได้ลองเข้าครัวบ้าง
ว่าไงล่ะ คนที่เคยเสิร์ฟ
อยากลองเข้ามาทำงานในครัวบ้างไหม
อยากครับ
แต่คิดอีกที [เน้นเสียง] ไม่ดีกว่า
ผมทำงานข้างนอกน่าจะดีกับทุกคนที่สุด
[ดนตรีตึงเครียดเน้นจังหวะ]
ออโต้อยู่สเตชันผัด
ปั้นสิบอยู่สเตชันทอด
ส่วนเกลือสเตชันล้าง
วันนี้แบ่งงานตามนี้ แยกย้ายไปทำงาน
[พร้อมกัน] ครับเชฟ
ปลาวาฬเป็นอะไรหรือเปล่า
ที่เห็นตึงๆ กับเชฟเนี่ย
เพราะโดนเชฟจับได้ว่าเมื่อคืนกลับดึกใช่ไหม
เราเห็นกว่าปลาวาฬจะกลับเข้าห้อง ก็เที่ยงคืนแล้วอะ
- เปล่าอะ เรื่องอื่น - อ๋อ
ถ้าไม่มีอะไรก็ดีละ
ถ้าเชฟจะปากจัดไปบ้างก็ทำใจเหอะ
เชฟไม่ได้คิดอะไรจริงๆ หรอก
เชฟโอบนี่เป็นคนทำอะไรไม่คิดจริงๆ ใช่ไหม
นอกจากนายแล้วอะ ใครอยู่กับเชฟได้บ้าง
ทำไมจะไม่มี
เห็นนิสัยแบบนี้นะ เชฟโอบฮอตมาก
แถมยังเคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนด้วย
ฮะ จริงอะ
แฟนเก่าเชฟโอบชื่อคุณข้าวสวย
คบกันตั้งนาน เกือบจะแต่งงานกันอยู่ละ
แต่ไม่รู้ทำไม อยู่ๆ คุณข้าวสวยก็
ตัดสินใจไปเรียนต่อเมืองนอกอะ
หายจากร้านนี้ไปเลย
เชฟโอบก็เลยหมดแพสชั่น
แล้วก็จะยกร้านนี้ให้คนอื่นอะ
ยังคงรักกันมากสินะ
- แกดูดิ ของตกแต่งในร้านนี้ - [ดนตรีระทึกกระแทกจังหวะ]
คุณข้าวสวยเขาช่วยเชฟตกแต่ง
ถ้าลืมคนรักเก่าได้
เชฟคงเปลี่ยนของตกแต่งพวกนี้ไปนานแล้ว
นี่เชฟยังมูฟออนไม่ได้
ถึงได้เป็นแบบนี้
เพราะงั้น
เชฟคงไม่คิดจะมีคนใหม่เร็วๆ นี้หรอก
เชิญทางนี้เลยครับ คุณลูกค้า
ทางร้านเราจะเปิดเป็นคอร์สทั้งหมดห้าเมนู
ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าแพ้อาหารชนิดไหนไหมครับ
- [พร้อมกัน] ไม่แพ้ค่ะ - [ดนตรีจบ]
- ดีครับ - เดี๋ยวขอถ่ายรูปได้ไหมคะ
ได้ครับ
ขอเซลฟี่หน่อยนะ
[ไม่มีเสียงพูด]
ยินดีครับ
เอาใหญ่เลยนะ
[ดนตรีร็อกบรรเลงเร้าใจ]
เชฟครับ เชฟจะผัดเองเลยไหมครับ จานต่อไป
เชฟครับ เชฟ
[จิ๊ปาก]
- [กระแทกเสียง] อะไร - วัตถุดิบเสร็จแล้วครับ เอ่อ
ให้ผมผัดลงกระทะเลยไหมครับ
ไม่ต้อง เดี๋ยวผมทำเอง
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
วันนี้เชฟดูแปลกๆ เนอะ
ปกติเชฟเหม่อแบบนี้ที่ไหนอะ
แถมดูระเบิดจะลงตลอดเวลาด้วย
ออโต้อะ อยู่ใกล้เชฟสุด ระวังด้วยนะ
- ไม่มีอะไรให้ทำเหรอ จะไปไหนก็ไปไป - [ดนตรีจบ]
รำคาญ
[ดนตรีวูบชวนลุ้น]
เชฟทำซอสผัดกะเพราอยู่เหรอครับ
ใช่ เป็นซอสสูตรพิเศษของผมเอง
แล้วเทคนิคนี้เขาเรียกอะไรว่าครับ
ใช้อะไรบ้าง
ก็ผัดพริกกับกระเทียมให้มันหอมก่อน
กระเทียมนี่เชฟต้องผัดนานแค่ไหนครับ
ถ้าจะถามขนาดนี้
วันหลังเอาโทรศัพท์มาถ่ายคลิปเลยไหม
ไปเตรียมวัตถุดิบเมนูต่อไป
- [ตะคอก] ไป - ครับเชฟ
- ปลาวาฬ - หืม
- กินข้าวปะ - เอาดิ
วันนี้มีอะไรกินบ้างอะ
มีหมูทอดกับผัดผัก
- [ส่งเสียงพอใจ] - กินได้ปะ
- อร่อยปะ - ข้าวๆ
เชฟโอบ
มาทานด้วยกันสิครับ เดี๋ยวผมตักข้าวให้
อืม เอาดิ
มาเลยครับ มาๆๆ
[ดนตรีตึงเครียด]
เฮ้ย ปลาวาฬ ไปไหนอะ
เราอิ่มแล้วอะ
เดี๋ยวเราไปเตรียมของรอบต่อไปให้นะ
เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ
ไอ้เกลือ รูมเมตแก มันจะทำตัวน่ารำคาญแบบนี้ทั้งวันปะ
ผมถามจริงๆ
เชฟโอบไปทำอะไรกับไอ้ปลาวาฬมัน เมื่อคืนหรือเปล่าครับ
เปล่านี่
ถ้าเชฟไม่ได้ทำอะไร
ก็คงไม่มีเรื่องอะไรให้ปลาวาฬต้องโมโหนี่ครับ
มันคงมีเรื่องหงุดหงิดใจเฉยๆ
เชฟไม่ต้องไปสนใจมันหรอกครับ
กินข้าวกันดีกว่า
กินข้าวๆ
เดี๋ยวเรื่องปลาวาฬ ผมช่วยดูแลให้เอง
[ดนตรีระทึกกระแทกจังหวะ]
[ปลาวาฬบ่นอุบอิบ]
เชฟโอบแม่ง เพิ่งกินหมูไปชิ้นเดียวเอง
[ส่งเสียงไม่พอใจ]
[ท้องร้อง]
หิวอะ มีอะไรให้กินบ้างไหมเนี่ย
[ท้องร้อง]
โอ๊ย ไม่หิวๆ
[สูดและพ่นลมหายใจแรง]
ออโต้ กินข้าวปะ
ออโต้
ออโต้ ทำอะไรอะ
- จดไรอยู่เหรอ - เฮ้ย
ทำไมนายชอบมาลับๆ ล่อๆ เนี่ย
นี่นายเครียด เรื่องการทดสอบใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เราเห็นออโต้จดอะไรอยู่ตลอดเวลาเลยอะ หน้าก็เครียดมากด้วย
ก็แค่เตรียมตัวเหมือนคนอื่นเขาไง
คิดพวกสูตร พวกพรีเซนต์ หรือว่านายไม่ได้ทำ
ทำดิ เราทำไว้เยอะด้วย ดูปะ
นี่ๆๆ
เนี่ยเป็นพวกงานที่เราเคยถ่ายไว้เป็นไอเดียอะ
แล้วก็บางภาพอะนะ เราหามาจากในเน็ต
ดูพวกนี้ก็มีไอเดียใหม่ๆ แล้ว
นี่นายเอาการบ้านที่เตรียมตัวไว้ให้คู่แข่งดูเนี่ยนะ
ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยปะ
เราเห็นนายเครียดอยู่อะ ก็เลยอยากช่วยหาทางออกให้
แต่เราไม่ได้ขอไง
นายช่วยเลิกจับตาดูเราสักทีเหอะ
แค่ต้องอยู่ร่วมห้องกับคนอื่นอะ
เราก็รู้สึกอึดอัดมากพอละ
[ถอนหายใจเซ็งๆ]
[ดนตรีช้าบรรยากาศเศร้า]
- กระเช้าได้แล้วครับ - [จิ๊ปาก] ไปวางไว้
[ถอนหายใจเซ็งๆ]
มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ พี่ส้ม
อะไรพี่ มองผมแบบนั้นทำไม
เจเจ
แกไปทำอะไรคุณเมธัส ลูกค้าดับเบิลวีไอพีของฉัน ฮะ
ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย
ว่าแต่ใครมาบอกพี่ดีกว่า
คุณเมธัสหน้าเลือดนั่นน่ะเหรอ
ก็เลขาคุณเมธัสน่ะสิ
เขาติดต่อคอมเพลนคลินิกเข้ามา
บอกว่าส่งนักกายภาพบำบัด ดูแลคุณเมธัสไปเมื่อวันก่อน
ทำงานไม่ดี
จนคุณเมธัสต้องเข่าหลุด
มันความผิดผมที่ไหน
ผมเนี่ยเตือนเขาแล้ว แต่คุณเมธัสของพี่เนี่ยเขาดื้อเอง
นี่ยังไม่รวมที่ผมเนี่ยไปนั่งเฝ้าเขา
ตอนผ่าตัดเข่าอีกนะ
นักกายภาพทำเกินหน้าที่ขนาดนี้
เขายังกล้ามาคอมเพลนผมอีกเหรอ
นี่พี่ส้ม พี่เคยเห็นผมทำงานพลาดด้วยเหรอครับ
ฉันก็รู้ว่าแกทำงานเป๊ะมากแต่ไหนแต่ไร
แต่เขาคอมเพลนมาไง แกจะให้ฉันทำยังไงวะ
ก็ปล่อยเขาไปสิพี่
ปล่อยเขางี่เง่าต่อไป เดี๋ยวเขาก็เลิกไปเองอะ
หรือว่าเขาจะฟ้องผม
ถ้าเขาจะฟ้องผมนะ ก็ปล่อยเขาฟ้องไป
เพราะว่าผมเนี่ยมีหลักฐานทุกอย่างที่ผมพูดไป
แกช่วยดูชื่อเสียงเขาหน่อยนะ
ถ้าเขาโพสต์เรื่องนี้ลงโซเชียลขึ้นมา คลินิกเราจบเห่เลยนะเว้ย
ต่อให้เราไม่ผิดก็ตามอะ
แต่ถ้าเรื่องนี้มันลงโซเชียลเมื่อไหร่อะ มันก็พิสูจน์ได้ยากปะวะ
ฉันว่ามันมีวิธีที่ง่ายกว่านั้น
แค่แกต้องฝืนใจหน่อย
อะไรพี่
[พ่นลมหายใจหงุดหงิด]
พี่ส้มนะพี่ส้ม
หนักก็หนัก
[ถอนหายใจเซ็งๆ]
เอาวะ ถือว่าทำเพื่ออนาคตของตัวเอง
ไป เจเจ
- อ้าว - [เมธัสตะคอก] บอกแล้วไง
ว่าผมไม่ใช้อะไรทั้งนั้น ไอ้พวกวอล์กเกอร์ ไม้ค้ำอะไรเนี่ย
แต่ถ้าคุณเมธัสไม่ยอมฝึกกายภาพ อาการก็จะไม่ดีขึ้นนะครับ
ผมบอกแล้วไง
ผมยอมจ่ายเท่าไหร่ก็ได้
แต่หมอต้องช่วยทำให้ผมหายเร็วที่สุด
โดยไม่ใช้ไม้พวกนี้อะ
หมอไม่รู้เหรอ ว่าผมมีธุรกิจหลายพันล้านที่ต้องดูแล
ออกจากโรงพยาบาลได้พรุ่งนี้ยิ่งดีเลย
[หมอ] แต่ว่าคุณเพิ่งผ่าตัดนะครับ
งั้นผมเปลี่ยนโรงพยาบาล
แบบนั้นก็คงจะดีกว่าเสียเวลาให้คนอย่างพวกคุณ
- [กระแทกแรง] - [เจเจ] ขอโทษนะครับ
แต่คุณช่วยพูดจาดีๆ กับคนอื่นเขาได้ไหม
คิดว่ามีเงินพอจะถมที่ แล้วจะพูดจากดขี่คนอื่นยังไงก็ได้เหรอ
นี่คุณอีกแล้วเหรอ
เลขาผมส่งเรื่องคอมเพลนคุณไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ทำไมคุณถึงโผล่มาอีก
ที่จริงผมก็ตั้งใจมาขอโทษคุณนั่นแหละ
แต่พอเห็นคุณปฏิบัติกับคนอื่นเขาแบบนี้
ผมเปลี่ยนใจละ
แล้วถ้าคุณอยากจะฟ้องเรื่องการทำงานของผมอีก
ก็เชิญครับ
นี่คุณ โอ๊ย [สูดหายใจเจ็บปวด]
[พ่นลมแรง]
คุณเจ็บแบบนี้อะ อย่าเพิ่งขยับตัวเลยดีกว่าครับ
คุณน่ะควรจะทำตามที่หมอเขาสั่ง
ก็คือนอนพัก
แล้วก็ไม่ต้องสนใจเรื่องดูแลธุรกิจอะไรของคุณ
แล้วผมขอแนะนำอะไรคุณอย่างนึงเลยนะ
คุณน่ะควรจะมีใครสักคนมาเฝ้าดูแลคุณบ้าง
ถ้าคุณไม่เอาแต่ใช้นิสัยแย่ๆ แบบนี้กับคนอื่น
[ดนตรีตึงเครียด]
[ประตูกระแทกปิด]
โธ่เว้ย
[ถอนหายใจแรง]
เอ่อ
อาหารไม่ถูกปากใช่ไหมครับ
เดี๋ยวผมจะสั่งให้ร้านประจำปรับสูตร แล้วส่งมาให้นะครับ
ไม่ต้องอะ ผมไม่หิว
เดี๋ยวคุณทำเรื่องออกจากโรงพยาบาล พรุ่งนี้ได้เลยนะ
แล้วเรื่องแผนกายภาพที่คุณหมอแนะนำล่ะครับ
ผมมีที่ในใจอยู่แล้ว
- คุณไปติดต่อให้ด้วยละกัน - ครับ
[เจเจ] แล้วผมขอแนะนำอะไรคุณอย่างนึงเลยนะ
คุณน่ะควรจะมีใครสักคนมาเฝ้าดูแลคุณบ้าง
[ดนตรีร็อกเร้าใจบรรเลงขึ้นแล้วจบ]
- [ท้องร้อง] - โอ๊ย
- [ท้องร้อง] - [โอดครวญเบาๆ]
[เบาๆ] หิวว่ะ
[ปลาวาฬถอนหายใจ]
[ดนตรีขี้เล่น]
ถ้ากลางวันไม่กินข้าวเนี่ย กลางคืนจะเป็นลมเอาได้ง่ายๆ นะ
ปกติเชฟก็ไม่ควรทำกับข้าวให้ผมกินนี่ครับ
นี่เชฟทำกับข้าวให้ผมกินในฐานะอะไร
ก็ในฐานะเจ้านายนี่แหละ จะกินหรือไม่กิน
- [ดนตรีซุกซน] - [ท้องร้อง]
[เสียงประกอบระยิบระยับ]
[ดนตรีซุกซนบรรเลงต่อเนื่อง]
[ครางพอใจ]
[หัวเราะเบาๆ]
อะไรของพี่เนี่ย
อยู่ๆ ก็มาชวนผมกินเบียร์
ทำไม เดี๋ยวนี้ชวนไม่ได้ ฮะ
หยิ่ง หรือว่าไง
- เป็นเจ้าของร้าน - โอ้โฮ
- แล้วมันหยิ่งเหรอ - โอ้โฮ
พี่ นี่พี่ไปไม่พอใจอะไรในร้านพี่ แล้วมาลงกับผมปะเนี่ย
ไม่พอใจใครไอ้เด็กคนไหนเนี่ย
พี่ก็เรียกมันมาด่าให้จบๆ ไป
มันไม่ใช่ไม่พอใจเว้ย
แต่มันมีอยู่ไอ้ตัวนึงเนี่ย
ต่อปากต่อคำเก่งฉิบหายเลย
แม่ง ต้องมานั่งง้อมันอีกเนี่ย
มึงพอจะมีวิธีง้อคนเจ๋งๆ ปะ
ไอ้วิธีมันมีครับพี่ แต่ผมต้องถามพี่ก่อน
ว่าพี่ไปง้อมันอะในฐานะอะไร
ฮะ ลูกน้องในร้านเหรอ
หรือว่าคนที่พี่แอบชอบวะ
- หือ ไอ้หนึ่ง มานี่เลย - เฮ้ย
- มานี่เลย - [ตกใจ] โอ๊ย
มึงนี่ยังไม่เลิกนิสัยแบบนี้อีกนะ
นิสัยอะไรวะ พี่
ก็นิสัยชอบเสือกสรุปเอาเองไง
อ้าว แล้วพี่มาบ่นกับผมทำไม
น่ะ ไม่ปฏิเสธ
เห็นไหม ผมไม่ได้คิดไปเองครับพี่
แต่ว่าคนอย่างพี่เนี่ย
มันเคยง้อใครที่ไหน
ตอนที่ข้าวสวยบอกเลิกพี่อะ แล้วพี่แม่งร้องไห้เหมือนหมาเลย
พี่ไม่ง้อเขาเลย
มันไม่เหมือนกันเว้ย
พี่โอบ แต่ว่ามันถือเป็นสัญญาณที่ดีเว้ยพี่
แปลว่าพี่เนี่ยเริ่มจะมูฟออน จากน้องข้าวสวยได้สักที
ซึ่งถ้ามันเป็นแบบนั้นเนี่ย ผมจะถือว่าดีมาก
แต่… ผมต้องบอกพี่ไว้ก่อน
ว่าถ้าพี่ยังลืมรักเก่าของพี่ไม่ได้เนี่ย
พี่ก็ไม่ต้องไปง้อเขาหรอก
[ดนตรีช้าบรรยากาศเศร้า]
เดี๋ยวมันจะเกิดปัญหาตามมาทีหลัง
พี่อะต้องแน่ใจตัวเองก่อน
แล้วถ้าสมมติว่ากูแน่ใจตัวเองเนี่ย
กูต้องทำไงต่อวะ
[ร้องดีใจ]
ก็เล็ทส์โก เล็ทส์โก
เล็ทส์โกๆๆ
แล้วก็ “วี โก ทูเกเตอร์”
เดินหน้าง้อ เดินหน้าจีบไปเลยดิพี่
รออะไรอะคร้าบ
เล็ทส์โก
เล็ทส์โกๆๆ
- เพลงอะไรของมึง - อ้าว
หมดแก้ว
หมดแก้วครับพี่
[ปั้นสิบ] เฮ้ย
- [ดนตรีระทึก] - เออ นั่นแหละ ไปๆ
[จิ๊ปาก]
[ปั้นสิบพึมพำชอบใจ]
[ปั้นสิบแค่นลมหายใจ]
[เสียงเรียกเข้า]
ฮัลโหลครับ
แป๊บนึงนะครับ
[ปั้นสิบ] ไป
[ออโต้] ครับ
[ดนตรีระทึกกระแทก]
เชี่ย
[ออโต้] แล้วเทคนิคนี้เขาเรียกอะไรว่าครับ
- ใช้อะไรบ้าง - [ปั้นสิบ] ทำไรอะ
- จดไรอยู่เหรอ - [ตกใจ] เฮ้ย
จดไว้หมดเลยเหรอวะเนี่ย
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[จิ๊ปาก]
เข้าๆๆ
[ร้องสะใจ]
[ดนตรีระทึกกระแทก]
[ปั้นสิบร้องสะใจ]
[ปั้นสิบถอนหายใจแรง]
[เจเจ] เกิดอะไรขึ้นพี่
อย่าบอกนะว่าโดนเอกสารส่งฟ้องมาแล้วอะ
- [ดนตรีจบ] - [ครางเอ็นดู]
อะไรน่ะ พี่ส้ม
อะไรของแก เจเจ
ฉันแค่จะถามว่า เมื่อวานแกไปคุยอะไรกับคุณเมธัสเขามา
ทำไมวันนี้เขาถึงมาซื้อแพ็กเกจ ราคาพิเศษต่อเลยทันที
มันเลิศมาก
นี่พี่พูดจริงปะเนี่ย
ก็จริงอะดิ
งั้นก็ยินดีด้วยนะครับที่ได้ลูกค้ารายใหญ่ละ
ฝากบอกพี่เอกนักกายภาพตัวตึงของพี่ด้วยนะ ว่าให้ระวังตัวไว้หน่อย
รายนั้นเนี่ยนะ ยิ่งชอบอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อย่างกับคนวัยทอง
อะไร
ฉันยังไม่ได้พูดสักคำเลยว่าจะให้เอกเป็นคนทำ
อ้าว แล้วถ้าไม่ใช่พี่เอกจะเป็นใครล่ะครับ
ก็พี่เอกเนี่ยเขาเคยดูแลคุณเมธัสมาแล้ว
ก็คราวนี้คุณเมธัสเขาเจาะจงเลือกแกแค่คนเดียว
ฮะ ผมเนี่ยนะ
- อื้ม - ผมไม่ทำอะ
ไม่เอา พี่ส้ม
พี่ไปหาคนอื่นมาทำเคสนี้เถอะ
ผมกลัวทำงานพี่เสียหาย ไม่เอาๆ
- โอ๊ย [อ้อน] เดี๋ยวสิ - ไม่เอาอะ
แกทำงานดีซะขนาดนี้อะ แกจะทำงานพังได้ไง
[ส้ม] อื้ม
เริ่มงานวันนี้วันแรกเลยนะ [เสียงสูง] โอเค
พี่ส้ม พี่ส้ม
[ถอนหายใจเซ็งๆ]
เวรกรรมอะไรของกู
[ดนตรีระทึกกระแทกจังหวะ]
เอ่อ เชฟครับ
- มีอะไร - เอ่อ…
คือ…
[อึกอัก]
ไม่มีอะไรครับ
ไม่มีอะไรก็ไปเตรียมตัวได้แล้ว
จะแข่งรอบต่อไปแล้ว
ครับเชฟ
วันนี้เป็นการทดสอบใหญ่รอบแรก
ผมจะย้ำกติกาให้อีกครั้ง
วันนี้จะต้องมีคนถูกคัดออกหนึ่งคน
ถ้าไม่อยากให้เป็นคุณเอง ทำให้เต็มที่
โจทย์ตามที่ผมได้บอกไปแล้ว
ผัดกะเพราไข่ดาวกลม
ทุกคนจะได้รับไข่ไก่คนละหนึ่งฟอง
เท่ากับว่าใครพลาดก็ออกจากการแข่งขันไปเลย
เพราะไม่มีพื้นที่สำหรับความผิดพลาดในครัวนี้
มีเวลาให้ 15 นาที
พร้อมแล้ว เริ่มได้
- ครับเชฟ - ครับเชฟ
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
ไอ้วาฬ ตั้งสติ
มึงทำได้
[พ่นลมหายใจ]
[ตกใจ] เฮ้ย
เฮ้ย
เฮ้ย…
[ร้องลนลาน]
ออโต้ ช่วยเราหน่อยดิ
เกลือ ปลาวาฬ ช่วยเราหน่อยดิ
[พ่นลมหายใจหงุดหงิด]
ปั้นสิบ
เดี๋ยวเราแบ่งไข่ให้
- ฮะ - เดี๋ยวเราแบ่งไข่ให้
[เกลือ] ปลาวาฬ ทำไรอะ
แกบ้าปะ
มา เดี๋ยวเราช่วย
เดี๋ยวเราช่วยๆ
แค่นี้น่าจะพอทำไข่ดาวนะ
ขอบคุณนะ ปลาวาฬ ขอบคุณนะ เกลือ
ดูนิสัยดีใช้ได้เลยเนี่ยพี่
สมกับเป็นเด็กที่พี่เล็งไว้จริงๆ เลย
ไอ้หนึ่ง พูดมาก
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
เหลือเวลาสิบวินาที
สิบ เก้า
แปด
เจ็ด
หก
ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
หมดเวลา ทุกคนหยุด
รสชาติถูกต้อง เครื่องเข้าถึงเนื้อ
ไข่ดาวก็ทำออกมาได้ดี
ผมชอบการพรีเซนต์ของจานนี้นะ
ดูเข้ากับกะเพราหมูตุ๋นดีครับ
ขอบคุณครับเชฟ
ออโต้ คุณผัดเนื้อได้ดีนะ
มีกลิ่นใหม่ของกระทะนิดๆ
รสชาติเข้มข้นดี
ขอบคุณครับเชฟ
จานนี้เวิร์กเลย
ปั้นสิบ คุณทำของทอดได้ดีนะ
เสียแต่ว่าไข่ดาวมันเล็กไปนิดนึง
แต่ผมชอบการจัดจานนะครับ
เป็นระดับที่สวยงามมาก
ส่วนเรื่องไข่ ผมคิดว่าพวกคุณแก้ปัญหากันได้ดีนะครับ
ขอบคุณครับเชฟ
อ้าว พี่ ไม่คอมเมนต์เหรอ พี่
ไม่ จบแล้ว
จะประกาศเลยละกัน
คนที่จะถูกคัดออกในวันนี้ก็คือ…
ออโต้
เฮ้ย ได้ไงอะเชฟ
จานของผมเพอร์เฟกต์ที่สุดด้วยซ้ำ
ทั้งกะเพรา ทั้งไข่ดาวตรงตามโจทย์
เชฟตัดสินแบบนี้ได้ไง
ตอนที่ปั้นสิบลำบาก คุณทำอะไรอยู่
[เสียงดัง] ก็ผมตั้งใจทำงานของผมไงครับ
ก็ถูกของคุณ
แต่งานในครัวมันทำคนเดียวไม่ได้หรอกนะ
ถ้าคนนึงพลาด อีกคนนึงต้องพร้อมช่วยเหลือทันที
ไม่งั้นร้านมันก็ไปไม่รอด
บอกแล้วไง ผมเก็บคะแนนจากทุกอย่าง
แล้วอีกอย่างนะ
ผมไม่มีทางให้คนของไอ้เมธัสเข้ารอบไปได้หรอก
คนของเมธัส
นี่เชฟกล่าวหาผมเนี่ยนะ
คุณทำตัวลับๆ ล่อๆ ออกไปคุยโทรศัพท์ทุกคืน
คิดว่าจะรอดสายตาผมไปได้เหรอ
บอกแล้วไง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในร้านนี้ ผมรู้หมด
แต่เชฟไม่มีหลักฐานนะครับ
แล้วออโต้จะอธิบายอย่างงี้ว่าไง
นี่มันไม่ใช่การเตรียมสอบแล้วนะ ออโต้
มันเหมือนกำลังหาข้อมูลอะไรอยู่เลยอะ
ปั้นสิบ ส่งมานี่หน่อย
เฮ้ยพี่ นี่มันสูตรร้านพี่ทั้งหมดเลยนะ
ราคาต้นทุน เบอร์ซัพพลายเออร์ด้วยพี่
มีอะไรจะแก้ตัวไหม
ก็ผมไม่ได้เป็นคนของเมธัสจริงๆ
[เสียงดัง] แล้วคุณจะให้ผมเชื่อได้ไง
คือ…
เอาจริงๆ บ้านผมเองก็เปิดร้านอาหารครับ
แต่เป็นร้านอาหารจีน
ตอนนี้ร้านผมก็กำลังจะเจ๊ง
ผมเลยต้องดิ้นรนหาทางรอดให้กับร้าน
จนมาเห็นป้ายประกาศของเชฟนี่แหละครับ
ผมเลยคิดว่าถ้าผมมาเรียนรู้ และจดสูตรกะเพราของเชฟ
มันสามารถต่อยอดร้านผมได้
และอาจจะทำให้ลูกค้าของผมกลับมามากขึ้น
ก็แค่นั้นเอง
แล้วที่ออกมาคุยโทรศัพท์ทุกคืน
คุณจะอธิบายยังไง
ก็ผมคุยกับแม่
ถ้าเชฟไม่เชื่อ ผมให้เชฟดูก็ได้ครับ
[สัญญาณเรียกสาย]
[ผู้หญิง] ออโต้ มีอะไรหรือเปล่า ลูก
โทรมาทำไม
วันนี้แข่งทดสอบไม่ใช่เหรอ แล้วเป็นยังไงบ้าง
เอ่อ…
ผมตกรอบแล้วครับ แม่
ผมขอโทษนะครับ
ไม่เป็นไรลูก แพ้ก็ช่างมัน
กลับบ้านเราเนอะลูกเนอะ
[เสียงเครือ] ได้ครับแม่ ผมจะรีบกลับครับ
เชฟครับ
ถึงผมจะมีเจตนาที่แอบแฝงอยู่บ้าง
แต่ผมก็ไม่เคยคิดร้ายกับร้านของเชฟหรอกนะครับ
และผมเองก็ยืนยันได้ว่า ไม่ใช่เป็นคนของเมธัสแน่นอน
และอีกอย่าง
ผมก็ไม่ได้อยากได้ร้านของเชฟอยู่แล้ว
แล้วผมก็ไม่เคยคิดจะเอาร้านเชฟไปด้วย
[สูดจมูก]
ออโต้ เรา…
[เสียงเครือ] เราขอโทษนะ ที่ไม่เชื่อในตัวนายอะ
ไม่เป็นไร
เรารู้อยู่แล้วว่าปั้นสิบสังเกตเห็นตั้งนานแล้ว
แต่ก็ไม่พูดออกไปใช่ไหมล่ะ
ถ้าเชฟโอบไม่พูดเปิดประเด็น นายเองก็คงไม่พูดอยู่ดี
ขอบใจนายมากนะ
แล้วที่ทำตัวไม่สุงสิงกับใครอะ
เพราะว่าต้องปิดบังตัวตนอะไรอย่างนี้ปะ
ไม่อะ เราเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ยังไงอะ เราขอบใจนายมากนะ ที่เป็นรูมเมตที่ดีมาตลอดอะ
ถ้าว่างๆ เดี๋ยวเราเข้าไอจี ไปกดไลก์รูปให้ก็แล้วกันนะ
[ดนตรีซึ้งกินใจ]
ไม่เป็นไรนะ ออโต้
แล้วเจอกันนะ
[โอบ] เดี๋ยว
ครับเชฟ
เชฟ เชฟให้ผมเก็บไว้ได้เหรอครับ
อืม
แต่ไม่ได้ให้คุณไปลอกสูตรทั้งหมดหรอกนะ
ผมเชื่อว่าคุณเก่ง
คุณจะต้องหาจุดเด่นของร้านคุณได้แน่นอน
แต่คุณต้องเชื่อมั่นในตัวเองมากกว่านี้
แล้วเมื่อไหร่ที่ต้องการคนชิม คุณโทรหาผมได้ตลอด
ขอบคุณครับเชฟ
ถ้าผมคิดเมนูใหม่ที่ร้านผมเสร็จเนี่ย
ผมจะกลับมาชวนทุกคนไปกินนะ
- พวกนายด้วยนะ - โอเค
ไปแน่นอน
ไปอยู่แล้ว เดี๋ยวรีวิวให้ด้วย เอาห้าดาวไปเลย
ไว้เจอกันนะ
- เจอกันนะ - รีบทำให้เสร็จล่ะ
- [ปลาวาฬ] โอเคนะ - [เกลือ] บาย
[ผู้หญิง 1] คุณคะ น้ำค่ะ
บ้านนี้คุณเมธัสเขาอยู่คนเดียวเลยเหรอครับ
หรือว่าครอบครัวเขาอยู่อีกหลังนึง
ผมต้องเข้าไปทักทายเขาก่อนไหมครับ
คุณท่านคนอื่นเสียไป
ตั้งแต่คุณเมธัสเรียนอยู่ต่างประเทศแล้วค่ะ
ช่วงนั้นก็เป็นข่าวใหญ่โตอยู่เหมือนกัน
ก็มีแค่คุณเลขาที่แวะมาบ้าง
อ๋อ เหรอครับ
- เดี๋ยวดิฉันขอตัวไปตามคุณเมธัสสักครู่นะคะ - ครับ
[เจเจ] แล้วญาติพี่น้องคุณไปไหนหมด เลขาคุณอีก
เลขาผมอะ มาทำเรื่องเบิกประกันให้แล้วก็คงกลับ
ส่วนญาติอะไรนั่นน่ะ ผมไม่มีหรอก
[พ่นลมแรง]
เชี่ย
สมกับเป็นนักกายภาพมืออาชีพ รู้จักมาก่อนเวลาซะด้วย
สวัสดีครับ คุณเมธัส
เดี๋ยวผมช่วยครับ
เดินแบบนี้มันอันตรายนะครับ มา
- ระวัง คุณ - [พ่นลมแรง]
เดี๋ยววันนี้เราจะมาทำกายภาพกัน ทั้งหมด 45 นาทีนะครับ
ก่อนอื่นเลยเนี่ย รบกวนคุณเมธัสช่วย เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบายๆ กว่านี้หน่อยนะครับ
นี่ไม่สบายตรงไหน
นี่ชุดสบายที่สุดของผมแล้ว
เอาเป็นชุดออกกำลังกายก็ได้ครับ
ขอโทษนะครับ คุณแม่บ้าน
เดี๋ยวช่วยหยิบชุดออกกำลังกาย ของคุณเมธัสมาให้ผมสักชุดนึงนะครับ
เดี๋ยวผมช่วยเปลี่ยนให้เอง
- ค่ะ - ขอบคุณนะครับ
ขออนุญาตเปลี่ยนให้นะครับ คุณเมธัส
เสื้อผ้าลักษณะนี้เนี่ย ผมทำงานไม่ได้
เฮ้ย
ช่วยปลดกระดุมให้ด้วยครับ
ผมไม่คิดว่าคุณจะมาทำกายภาพถึงที่นี่จริงๆ นะ
เห็นไหมว่าไม่มีอะไรที่เงินซื้อไม่ได้
ผมไม่ได้มาที่นี่เพราะเงิน
ผมแค่มาทำตามหน้าที่
ผมไม่อยากให้ใครคนอื่นต้องมาเดือดร้อน
เพราะแค่คุณเนี่ยมีปัญหากับผม
[ดนตรีช้าบรรยากาศซึ้ง]
คุณเป็นแบบนี้บ่อยๆ เหรอ
ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ประโยชน์อะไรเพื่อคนอื่น
อย่างตอนที่ไปเฝ้าผมเหมือนกัน
คุณต้องการอะไร ต้องการเงินจากผม
หรือคอนเน็กชันที่ช่วยคุณได้
อะไรที่ทำให้คุณคิดแบบนั้น
ผมเนี่ยดูอยากได้อะไรจากคุณมากเลยเหรอ
ผมไม่เข้าใจอะ
ก็ในเมื่อสิ่งที่คุณทำ ไม่ได้ประโยชน์อะไรกับตัวคุณ แล้วคุณจะทำทำไม
[ถอนหายใจเบาๆ] ตอนนี้คุณยังไม่ต้องเข้าใจหรอก
เอาไว้เดี๋ยวคุณก็เข้าใจเองอะ
[ดนตรีช้าบรรยากาศซึ้งบรรเลงต่อเนื่อง]
[เจเจ] เริ่มทำกายภาพเลยนะครับ
ตึงไหมครับ
[พ่นลมเบาๆ]
นิดนึงอะ
[ดนตรีช้าบรรยากาศซึ้งบรรเลงต่อเนื่อง]
[พ่นลมแรง]
ท่านี้เป็นการวอร์มนะครับ
คุณ เบาๆ
[ดนตรีโรแมนติกสดใส]
ฝืนหน่อยนะครับ
ยกเข่าขึ้น
- พับขา ขวานะ - คุณค่อยๆ
เห็นไหม ผมช่วยอยู่ มา
คุณเบาๆ สิ
- เจ็บ - รู้แล้วน่า
โอเค ค่อยๆ นะครับ
พร้อมนะครับ
โอ๊ย คุณ
[พ่นลมแรง]
เจ็บหรือเปล่าครับ
ก็พอทนได้
เป็นยังไงบ้างครับ
ก็ปวดอยู่อะ
โอ๊ย คุณ [จิ๊ปาก]
พาผมออกมาเดินเล่นเนี่ย
อันนี้รวมอยู่ในแพ็กเกจการทำกายภาพปะเนี่ย
ผมต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่
ไม่ต้องจ่าย
ผมทำเพราะผมเนี่ยอยากทำให้คุณจริงๆ
คุณน่ะเจ็บขาอยู่แต่ในบ้าน
คงไม่กล้าเรียกใครให้พาคุณออกมาใช่ไหมล่ะ
ผมเชื่อนะว่าเวลาคนเราทำอะไรให้คนอื่นเนี่ย
ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนทุกอย่างหรอก
[ดนตรีซึ้งบรรเลงช้า]
[เมธัส] โอ๊ย
มันแน่นเกินไป คุณ
แน่นแบบนี้แหละครับดี คุณจะได้หายไวๆ
แล้วทำไมต้องทำให้ผมอะ
ก็วันๆ คุณจะได้อารมณ์ดีไง
คุณน่ะจะได้เลิกทำตัวหงุดหงิดใส่คนอื่นเขาบ้าง
ผมจะบอกให้นะ ว่าจิตใจเนี่ยมันส่งผลกับร่างกายนะคุณ
ยิ่งคุณเครียด ร่างกายคุณก็จะฟื้นตัวได้ช้า
[หัวใจเต้นแรง]
คุณดูเหมือนจะเกลียดผม
แต่ทุกครั้งที่เจอก็ทำให้ผมใจสั่นไม่หยุดเลยนะ
ไม่ใจสั่นด้วยความโมโห
ก็ใจสั่นเพราะอย่างอื่น
คุณเป็นนักกายภาพหมดใจเลยไหมเนี่ย
เพ้อเจ้ออะไรครับ คุณลูกค้า
ถ้าคุณอยากให้ผมอยู่เป็นเพื่อนเนี่ย
ก็นั่งเงียบๆ
แล้วก็รีบตั้งใจทำกายภาพให้หาย
ผมจะได้ทางใครทางมันสักที
ตอนแรกก็อยากรีบหายหรอกนะ
แต่ตอนนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่แล้วละ
ฝากตัวด้วยแบบระยะยาวๆ นะครับ
คุณหมอเจเจ
- [ปราม] - อะไร
นี่ผมบอกกี่รอบละ
ว่าผมไม่ใช่หมอ ผมเป็นนักกายภาพ
ได้ครับ คุณนักกายภาพเจเจ
เกลือกับปั้นสิบล่ะ
ขึ้นไปด้านบนแล้วครับ เห็นบ่นกันว่าเหนื่อย
ไม่คิดจะขอบคุณเรื่องกะเพราหน่อยเหรอ
นี่คุณจะเมินผมไปถึงไหนเนี่ย
นี่ไงครับ ผมกำลังจะขอบคุณเชฟ
- นี่คุณจะทำอาหารให้ผมกินเหรอ - ครับ
ตอบแทนเมื่อวันก่อนที่เชฟทำผัดกะเพราให้ผมกินไง
วันนี้ผมเลยทำผัดกะเพราให้เชฟกินบ้าง
น่าสนใจดีนี่
[ดนตรีบรรยากาศสดใส]
[ดนตรีโรแมนติกสดใส]
นี่คุณคิดสูตรเองเหรอ หรือว่าไปเอาสูตรมาจากไหน
แม่ผมเคยทำเมนูนี้ให้กิน
ผมจำได้แต่รสชาติ
ผมไม่รู้ว่าแม่ใส่อะไรลงไปบ้าง
ผมเลยพยายามลองแกะสูตร จากรสชาติที่ผมเคยกินดู
จนออกมาเป็นจานนี้ครับ
กะเพราเนื้อแด่คนที่ฉันรัก
[ดนตรีโรแมนติก]
ผมตั้งชื่อเมนูนี้ให้แม่อะครับ
[เสียงประกอบเจื่อน]
อาจจะไม่อร่อยเท่ารสชาติกะเพราที่เชฟทำ
แต่หวังว่ามันจะไม่แย่จนเกินไปนะครับ
ผมบอกแล้วเหรอว่าไม่อร่อย
- ครับ - อร่อยดี
เนื้อคุณเอาไปหมักกับนมก่อน เลยทำให้นุ่ม
หั่นเป็นชิ้นแบบนี้กำลังดี
คุณใช้น้ำผัดแทนน้ำมัน
เลยเอาพริกกับกระเทียมลงไปคั่วก่อน
กลิ่นของพริกกับกระเทียมเลยยังอยู่
ทำได้ขนาดนี้เนี่ย ก็ถือว่าเก่งแล้วนะ
[หัวใจเต้นแรง]
เมื่อไหร่คุณจะภูมิใจในตัวเองสักที
วันนี้คุณเพิ่งชนะมานะ
ไม่ดีใจเหรอ
ถึงผมจะดีใจ แต่ผมรู้สึกผิด
เพราะออโต้เก่งกว่าผมจริงๆ
ของแบบนี้มันต้องใช้ประสบการณ์
เส้นทางของคุณเพิ่งเริ่มขึ้น ยังมีเวลาอีกเยอะ
แต่ผมชื่นชมคุณนะ ที่วันนี้คุณช่วยปั้นสิบในครัวน่ะ
ชมกันขนาดนี้ จะเอาอะไรเหรอครับ
จะสั่งงานให้ผม ไปช่วยปลูกต้นกะเพราอีกหรือเปล่า
ก็ไม่ได้ให้ช่วยอะไร
แค่จะให้รางวัลจิตพิสัยสักหน่อย
- เข้ามาสิ - ครับ
นี่อะไรครับ พาผมมากินขนมเหรอ
ไม่ใช่ขนมหรอก เรียกว่าเป็นของหวานชนิดนึงละกัน
- คุณจะกินไหม - [พ่นลมหัวเราะเบาๆ]
เอาสิครับ ชอบอยู่แล้วเนี่ย ของกิน
ว่าแต่เชฟทำของหวานได้ด้วยเหรอครับ
ในเมนูที่ร้านก็ไม่เห็นมีของหวานเลยนี่
อันนี้อะไรครับ
อันนี้เรียกว่ากรานิต้า
คุณลองกินดูสิ
โคตรอร่อยเลยเชฟ
ทำไมเชฟไม่ทำขายอะ
ผมไม่ทำขายหรอก เมนูนี้มันเป็นเมนูพิเศษ
หรือว่าผมไม่ใช่คนแรก
ที่เชฟพามากินกรานิต้าและนี่ถึงชั้นสามใช่ไหมครับ
ใช่ คุณไม่ใช่คนแรก
ผมทำให้แค่กับแฟนเก่า
เขาเป็นลูกสาวของอาจารย์ที่ผมนับถือ
แต่ว่าตั้งแต่เลิกกันไปเนี่ย ผมก็ไม่ได้ทำของหวานอีกเลย
ผมทำของหวานให้แค่กับเขาคนเดียว
แล้วมาบอกผมทำไม
แต่คุณทำให้ผมอยากกลับมาทำกรานิต้าอีกครั้ง
แต่เป็นรสชาติใหม่
อินเทอร์นัลซัมเมอร์
รสชาติของฤดูร้อนที่หน้าตาเหมือนกับคุณ
[ดนตรีช้าโรแมนติก]
ถ้าเริ่มแล้วอะ ผมไม่ให้หยุดแบบคราวก่อนแล้วนะ
[ดนตรีกระแทกเร้าอารมณ์]
(ไม่ทราบหมายเลข)
[ปลาวาฬ] กูกับเชฟโอบนอนด้วยกันแล้วว่ะ
ผมอยากรู้แพลนการเอาชนะ ในการแข่งขันในครั้งนี้ของคุณ
กูทำไงดีวะ กูไม่อยากทำแล้วอะ
ถ้ามึงจะไปสารภาพรักเนี่ย
มึงต้องไปสารภาพบาปก่อน
เมื่อคืนคุณก็ดูมีความสุขดีนะ
คุณกลับไปได้แล้ว ผมดูแลตัวเองได้
- คุณเมธัส คุณเมธัส - [เมธัสร้องเจ็บ]
- [ร้องเจ็บ] - [ร้องตกใจ]
[เสียงดัง] ระวัง
- [ร้องตกใจ] - [ร้องตกใจลากยาว]
[ข้าวสวย] พี่โอบ
[โอบ] ข้าวสวย
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”] ♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป ♪
♪ มองตากันก็เข้าใจ เป็นความสุขข้างในใจ ♪
♪ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่มีเธอ… ♪