[โอบ] ผมทำอาหารให้คนทาน ไม่ได้ทำให้กล้องดู [ตะคอก] ไป
เชฟพูดจริงเหรอครับที่บอกว่าจะขายกิจการ
[โอบ] ผมแค่ต้องการขายให้คนที่มือถึงเท่านั้น
พวกมักมากไม่ต้องติดต่อมา
เสียเวลา
[ปลาวาฬ] คนรวยนี่กินอะไรเหรอครับ
ปากคอมันถึงได้พูดจาไม่ให้เกียรติคนอื่นได้ขนาดนี้
[โอบ] นี่มันเอฟซีเลยนี่หว่า
ตามมาถึงนี่เลยเหรอ
[โอบ] ผมว่าคุณแข่งไปก็เกะกะคนอื่นเปล่าๆ กลับบ้านไปดีกว่าไหม
- ปล่อย เชฟ โอ๊ย - คุณจะปล่อยให้มือคุณบวมแบบนี้เหรอ
โอ๊ย เชฟไม่ต้องเข้าใกล้ผมขนาดนี้ก็ได้ครับ
คุณเป็นแฟนคลับไม่ใช่เหรอ
[เชฟ] จะอึดอัดอะไร ดีใจซะสิ
คุณเป็นคนที่ไอ้เมธัสส่งมาแข่งใช่ไหม
[เสียงตื่น] จะบ้าหรือไง เชฟ
- เป็นไปได้ไง คุณเอามาจากไหน - [ดนตรีซุกซน]
หน้าตาอย่างผมอะนะ เมธัสจะจ้าง
[เสียงแข็ง] คุณทำตัวลับๆ ล่อๆ ตั้งแต่ตอนตามผมแล้ว
แล้วดูยังไงก็ทำอาหารไม่เป็นชัวร์
ทอดไข่ยังไหม้เลย
บอกผมมาเหอะ ผมไม่เอาเรื่องหรอก
เชฟคิดว่าผมเป็นคนของเมธัสจริงๆ หรือแค่เชฟจะแกล้งผมกันแน่ ฮะ
ครั้งที่แล้วก็ไล่ผมออกจากร้าน
แค่ผมอยากจะช่วยรีวิวเรียกลูกค้าก็เท่านั้น
แบบนี้มันทำคุณบูชาโทษชัดๆ
ถ้าเชฟไม่ชอบหน้าผมอะ ก็บอกผมมาตรงๆ
ไม่ต้องหาข้ออ้าง
ก็ทั้งไม่เชื่อ แล้วก็ไม่ชอบนั่นแหละ
[แค่นหัวเราะ]
เชฟ จะไล่ผมออกจากการแข่งขัน
แค่ไม่ชอบหน้าผม
แค่เนี้ย
โอ้โฮ
ความยุติธรรมของเชฟมันอยู่ตรงไหน ฮะ
- [ดนตรีจบ] - [โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ข้อความเข้า]
[นับหนึ่ง] รู้ตัวคนของเมธัสแล้ว
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้น]
[เสียงแข็ง] ครั้งนี้ผมจะปล่อยคุณไปก่อน
เพราะดูจากสภาพแล้วเนี่ย
ผมไม่จำเป็นต้องไล่คุณออกหรอก
[เสียงดัง] คุณคงไม่ผ่านตั้งแต่รอบนี้แหละ
[ปลาวาฬแค่นเสียง]
- ถึงหน้าตาจะดูไม่ได้นะ - [ดนตรีจบ]
แต่รับรองว่ารสชาติเนี่ย เชฟต้องอึ้งแน่
[ถอนหายใจรำคาญ]
[ดนตรีจังหวะสนุกสร้างกำลังใจ]
[ดนตรีจบ]
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ ♪
♪ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ No way, no way, no way, no ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
[เพลงจบ]
เมนูผัดกะเพราโต้วฝูครับเชฟ
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงตึงเครียด]
[ปั้นสิบ] เมนูกะเพราไข่ข้นหมูสับครับเชฟ
[ออโต้] ไข่เยี่ยวม้ากะเพรากรอบครับ
เนี่ยน่ะเหรอ
ที่บอกว่าจะทำให้ผมอึ้ง
- [ดนตรีสดใสจังหวะสนุกสนาน] - จานนี้ผมตั้งใจพรีเซนต์
ความไม่ธรรมดาในความธรรมดา ของกะเพราหมูสับ
รสชาติกับหน้าตาอาจจะซับซ้อนสักหน่อย
แต่รับรองไม่ผิดหวังครับ
[ดนตรีจบ]
[โอบ] หึ
ให้ผมเลียพื้น รสชาติยังดีกว่านี้อีก
- [ดนตรีระทึกตึงเครียด] - พริกกับกระเทียมไหม้
ส่วนรสชาติอย่าเรียกว่าซับซ้อนเลย
เรียกว่าเละเทะ เผ็ด เค็ม หวาน ตีกันไปหมด
ไม่ได้เรื่อง
อย่าคิดมากเลย
เชฟโอบเขาก็โหด แล้วก็จริงจังแบบนี้แหละ เวลาทำงานน่ะ
ไม่ต้องคิดมากหรอก
[ปั้นสิบส่งเสียงผิดหวัง]
โคตรกดคะแนนอะ
ถ้าเชฟจะคิดคะแนนทุกเม็ดขนาดนี้
คงต้องให้กอร์ดอน แรมซี่ หรือเจ๊ไฝมาสมัครเองแล้วมั้ง
[เสียงประกอบตลก]
ถึงจะได้ที่สุดท้ายรอบนี้ก็ไม่เป็นไรนะ
ยังมีรอบหน้า
[เกลือพ่นลมเบาๆ]
ถ้านายได้คะแนนเต็มอะ
ก็ยังมีหวังผ่านหนึ่งในสามได้
- [พ่นลมเบาๆ] - เราชื่อเกลือนะ
นายชื่อ…
ปลาวาฬ
ชื่อแปลกดีอะ
อยากให้เรียกสั้นๆ ว่าปลาหรือวาฬเหรอ
จะเรียกอะไรก็เรียกเถอะ ไม่สำคัญอะ
ได้ที่หนึ่งแล้วจะมาขิงเหรอ
[ปลาวาฬพ่นลมเบาๆ]
- [ปรบมือเรียกความสนใจ] - ทุกคน
[ดนตรีจบ]
- ต่อไปจะเป็นการเทสต์รอบสุดท้าย - [ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ]
แต่ผมไม่ได้ให้พวกคุณทำอาหารนะ
แต่จะให้ชิมและวิจารณ์
เพราะสิ่งสำคัญของการเป็นเชฟ ไม่ใช่แค่การทำอาหารให้อร่อย
แต่ต้องวิเคราะห์รสชาติของอาหาร เพื่อนำไปพัฒนาและปรับปรุง
พร้อมไหม
[พร้อมกัน] ครับเชฟ
เชิญทางนู้นได้
อย่างคุณน่ะ ไม่ต้องพยายามมากหรอก
เตรียมตัวเก็บกระเป๋ากลับบ้านไปได้เลย
[ดนตรีระทึกเร้าใจ]
ตรงหน้าของพวกคุณคือ ผัดกะเพราที่มาจากร้านแตกต่างกัน
สิ่งที่พวกคุณต้องทำคือชิม
แล้วบอกให้ได้ว่า รสชาติเป็นยังไง ส่วนประกอบมีอะไรบ้าง
และที่สำคัญ ต้องบอกให้ได้ว่า แต่ละจานมาจากร้านไหน
[เกลือ] เอ่อ
ต้องบอกร้านด้วยเหรอครับ
ยากเกินไปหรือเปล่าครับเชฟ
นั่นสิครับเชฟ หน้าตามันก็เหมือนๆ กันอะ
ใช่ มันยาก
แต่ถ้าพวกคุณเป็นเซียนกะเพราอย่างที่อ้างมา
ก็น่าจะต้องทำให้อยู่แล้วปะ
แต่ถ้าใครคิดว่าทำไม่ได้
ประตูร้านผมไม่ได้ล็อก
เชิญออกไปได้เลย
มีใครจะบ่นอะไรอีกไหม
คะแนนในรอบนี้จะรวมกับรอบก่อนหน้า
คนที่ได้คะแนนสามอันดับแรกเท่านั้นที่ได้ไปต่อ
ชิมได้
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[เกลือชิมลิ้มรสอาหาร]
[คนชิมลิ้มรสอาหาร]
- [ดนตรีจบ] - [ช้อนกระแทกจานเบาๆ]
[เสียงประกอบระยิบระยับ]
[ดนตรีจังหวะสนุกสร้างกำลังใจ]
[หัวเราะเบาๆ]
ขอตอบครับ
จะตอบเหรอ
คุณมีโอกาสแค่ครั้งเดียวนะ
ถ้าพลาดก็ศูนย์คะแนน
จานแรกรสชาติกลางๆ
ติดเค็มนิดนึง เพราะใส่ซีอิ๊วดำเยอะ
ดูจากสีก็ได้
ใช้กะเพราเกษตรที่มีใบใหญ่สวย แต่กลิ่นไม่ค่อยหอม
ใช้พริกขี้หนูสวนและกระเทียมไทย
ความเผ็ดระดับปานกลาง
เป็นผัดกะเพราที่มีน้ำเยอะที่สุดในสามจานนี้
ไข่ดาวสุกกำลังดี ไข่แดงเยิ้มๆ
ข้าวหอมนิ่มเรียงเม็ด
ผมคิดว่าเป็นผัดกะเพราของร้านคุณหนูที่อยู่สยาม
ถูกไหมครับ
- [ดนตรีจบ] - [ช้อนกระทบจานเบาๆ]
ส่วนจานนี้
ใช้กะเพราแดง
- [ดนตรีซุกซน] - ที่มีกลิ่นกะเพราและเครื่องเทศชัด
ผัดแห้งๆ โบราณๆ หน่อย
ไข่ขาวกรอบ ไข่แดงเยิ้ม
จานนี้ต้องเป็นของร้านเจ๊อ้อแถวราชวัตร
จานที่สาม ใช้กะเพราขาวป่า
กลิ่นหอม เข้ากับจานนี้ที่สุด
ไม่ฉุนเกินไป รสกลมกล่อม ลงตัว
แต่ไข่ดาวอมน้ำมันไปนิด
ของร้านกะเพราชาวกรุง
ที่อยู่ถัดจากที่นี่ไปสองซอย
ใช่ไหมครับ
อืม
ผมตอบถูกหมดหรือเปล่าครับเชฟ
รอบนี้ผมได้คะแนนเท่าไหร่เหรอครับ
ก็สิบเต็มสิบ
[ดนตรีจบ]
แหม โทษทีนะครับ
บังเอิญผมไม่ได้ถูกเขี่ยออกทิ้งง่ายๆ
เหมือนถั่วฝักยาวในผัดกะเพราที่เชฟไม่ชอบ
[ดนตรีระทึกเร้าอารมณ์]
[ปลาวาฬจิ๊ปาก]
โธ่เว้ย อีกอันดับเดียวเอง
[พ่นลมหายใจ]
- ยินดีกับคนที่ทำคะแนนติดอันดับหนึ่งถึงสามด้วย - [ดนตรีจบ]
พวกคุณมีความสามารถมากพอ
ที่จะเข้ารับการเทรนกับผมเป็นเวลาหนึ่งเดือน
แต่ผมมีเรื่องที่ต้องประกาศ
คือหนึ่งในผู้เข้ารอบ เป็นคนที่มีดีลลับกับนายเมธัส หรือเอ็มทีกรุ๊ป
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ]
จะสารภาพเอง หรือให้ผมพูดชื่อออกมา
ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่คนของเมธัส
ทำไมต้องจ้องหาเรื่องผมนัก [ขึ้นเสียง] ฮะ
ผมพูดแล้วเหรอว่าเป็นคุณ
[เสียงประกอบเจื่อน]
[เสียงประกอบหน้าแตก]
- [เสียงประกอบเจื่อน] - [ปลาวาฬ] อ้าว
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงระทึกเป็นจังหวะ]
[พ่นลมหัวเราะเจื่อน]
ไม่ใช่ผมนะครับ เชฟ
ผมจะไปเกี่ยวข้องกับเศรษฐีแบบนั้นได้ไงอะ
ผมเป็นแค่พ่อครัวธรรมดา
คนอย่างผมไม่พูดอะไรลอยๆ
[พ่นลมหายใจ]
รูปนั้นมันไม่ใช่ผมนะเชฟ
ผมว่าคุณออกไปจากร้านของผมดีกว่า ก่อนที่ผมจะลากคอคุณออกไป
[ตะคอก] ไป
[ดนตรีจบ]
แล้วอย่างนี้ลำดับคนที่เข้ารอบ จะเลื่อนขึ้นมาด้วยไหมครับ
กติกาไม่ได้บอกไว้
ว่าถ้ามีคนสละสิทธิ์ อันดับต่อไปจะต้องเลื่อนขึ้นมา
แต่มันเป็นกติกาสากลนะครับ
ถ้าไม่มีคนได้ที่สาม คนที่ได้คะแนนรองลงมาก็ต้องเลื่อนขึ้นมาสิครับ
แต่ไม่ใช่คุณคนเดียวสักหน่อยที่มีคะแนนอันดับสี่
ปั้นสิบก็เป็นอีกคนนึงที่มีคะแนนเท่ากับคุณ
ถ้าจะต้องเลื่อนอันดับ
คุณกับปั้นสิบก็ต้องแข่งกันใหม่เพื่อหาผู้ชนะ
เอาแบบนั้นไหมล่ะ
[ดนตรีระทึกกดดัน]
[เกลือ] เชฟครับ
ทำไมเราไม่ให้ทั้งปั้นสิบแล้วก็ปลาวาฬ ผ่านเข้ารอบทั้งสองคนล่ะครับ
ในเมื่อกติกาไม่ได้บอกว่า ต้องมีคนผ่านเข้ารอบแค่สามคนนะครับ
เชฟแค่แจ้งว่าอันดับหนึ่งถึงสามนะครับ
ถ้าอันดับสามมีสองคน ผมว่า
ก็ให้ผ่านทั้งสองคนก็ได้นะครับ
จริงด้วยครับ
กติกาไม่ได้ระบุไว้ชัดเจน อย่างนี้พวกผมสองคนก็มีสิทธิ์
คือ… เชฟลองคิดดูอีกทีได้ไหมครับ
ผมตั้งใจมากจริงๆ นะครับ
[ดนตรีจบ]
ได้ด้วยเหรอวะ
เยส
- [ส่งเสียงดีใจ] - [เสียงประกอบตลก]
เฮ้ย
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงเป็นจังหวะ]
ผมจะเตือนคุณอีกครั้งนะ
- [ดนตรีจบ] - [ปั้นสิบ] เชฟลองคิดดูอีกทีได้ไหมครับ
ผมตั้งใจมากจริงๆ นะครับ
หรือว่า…
เชฟจะเป็นคนผิดคำพูด
- [ดนตรีซุกซน] - แล้วก็ไม่มีความยุติธรรม
กลั่นแกล้งผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด
ผมฟ้องนักข่าวได้นะครับ
ว่าเชฟโอบหลอกลวง ต้มตุ๋น
โห
ข่าวใหญ่เลยนะเนี่ย
[ปลาวาฬ] หืม
เบอร์อะไรนะ
ก็ได้
คุณสองคนผ่านเข้าไปเทรนกับผมก็ได้
- เยส - เยส [ร้องดีใจเบาๆ]
[ปั้นสิบ] เยส
การเทรนจะเริ่มต้นขึ้นในวันจันทร์หน้า
เตรียมตัวมาให้พร้อมด้วย
[พูดพร้อมกัน] ครับ เชฟ
[ดนตรีจบ]
[เสียงประกอบตลก]
แฟนคลับอย่างคุณ ถ้าไม่จริงจังก็ถอยไปเถอะ
คนอย่างคุณไม่มีทางสมหวังหรอก
[ดนตรีระทึกเน้นจังหวะ]
[ดนตรีจบ]
เฮ้ย
โธ่เอ๊ย
กลัวตายแหละ
[พ่นลมเยาะ] เชฟอะไร ดุอย่างหมา
- [ดนตรีเน้นจังหวะ] - แฟนคลับเหรอ
ใครจะอยากเป็นแฟนคลับแก
[ส่งเสียงหงุดหงิด]
[จิ๊ปาก แค่นเสียง]
[ดนตรีจบ]
ผ่านแล้วโว้ย [ร้องดีใจ]
เงินจ๋า พี่มาแล้วจ้ะ
[ปลาวาฬกระดกเหล้า]
เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ โห พอเลย มึงอะ
อือหือ
นี่มึงกินยาแก้ปวดอยู่ไม่ใช่เหรอ
มึงอย่ากินดุขนาดนี้
จริงๆ อะนะ มึงไม่ควรจะกินแอลกอฮอล์เลยด้วยซ้ำ
[จิ๊ปาก] เอาน่า นานๆ ทีเนี่ย
กูอะไม่ได้ฉลองบ่อยๆ นี่หว่า
ตั้งแต่ที่ผ่านมานะ กูแคสต์งานมาตั้งนาน
นี่เป็นครั้งแรก ในรอบหลายเดือนเลยนะเว้ยที่กูแคสต์ผ่านอะ
- ปล่อยให้กูฉลองหน่อยเถอะ - [ดนตรีจังหวะสนุก]
แต่พรุ่งนี้มึงต้องตื่นเช้าไงครับ
ต้องเข้าไปดีลอะไรกับไอ้คุณเมธัสอะไรนั่นอีก
มึงพร้อมแล้วเหรอ
[แค่นเสียงพอใจ]
กูคิดมาเรียบร้อยแล้ว
กูว่าจะไปขอเงินเขาหนึ่งล้านบาทเป็นค่าจ้าง
กูว่าน้อยไป ต้องล้านห้าครับ
[ปลาวาฬส่งเสียงอึ้ง]
เป็นเชี่ยไรเนี่ย
ล้านห้า
โห คุณเจเจครับ
มึงนี่โลภกว่ากูอีกนะ
ไหนบอกกูว่าไม่ให้รับงานนี้ มันผิดศีลธรรม
กูไม่ได้โลภ แต่กูห้ามมึงแล้วมึงฟังกูที่ไหนอะ
มึงก็ยังดึงดันจะรับงานนี้อยู่ดี
ฉะนั้นนะ มึงต้องใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์ที่สุด
มึงต้องเอาชนะไอ้คุณเมธัสนั่นให้ได้
ไอ้คนที่ชอบดูถูกคนอื่นเพราะแค่มีเงินอะ
ต้องโดนขูดรีดซะบ้าง
จะได้เข้าใจหัวอกคนจน
อุ๊ย
หงุดหงิดเว้ย
แต่เยอะขนาดนั้นน่ะ เขาจะให้กูเหรอวะ
[ถอนหายใจเซ็งๆ] มึงจะกลัวอะไรวะ
มึงดูนี่
นี่
ไอ้คุณเมธัสเนี่ย มันเปิดให้จองพื้นที่ขายของ
ทั้งๆ ที่มันยังซื้อที่ที่ร้านเชฟโอบไม่ได้เลย
ถึงมึงเรียกมากกว่านี้ ยังไงเขาก็จ้างมึง
เชื่อกู
[เสียงประกอบปิ๊งไอเดียและกลองรัว]
[หัวเราะเบาๆ]
[เสียงประกอบตลก]
ไม่มีทาง
ผมไม่มีวันจ่ายราคานี้ให้คุณหรอก
[ปลาวาฬพ่นลมเบาๆ]
เดี๋ยวครับคุณเมธัส เราต่อรองกันได้นะครับ
ห้าแสน
ผมให้คุณได้แค่นี้แหละ จะเอาไหม
เอ่อ ได้ไงครับ
นี่มันราคาน้อยกว่าปกติ ที่คุณจ่ายให้ตั้งครึ่งนึงเลยนะ
ตอนแรกคุณตั้งใจหาคน เข้าไปแฝงตัวในการแข่งขัน
คุณตั้งใจจะจ่ายให้ล้านนึงไม่ใช่เหรอ
ผมไม่ใช่นักธุรกิจโง่ๆ ง่อยๆ นะ ที่พวกคุณจะคิดปอกลอกเท่าไหร่ก็ได้อะ
ดีลวันก่อนกับดีลวันนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นเหมือนกัน
ห้าแสน ผมให้คุณได้แค่นี้แหละ
จะเอาไหม
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[เมธัส] ห้าแสนเนี่ย
มันมากพอที่คุณจะใช้ได้ตั้งนานเลยนะ สำหรับคนที่กำลังลำบากอย่างคุณ
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีงานถ่ายแบบไม่ใช่เหรอ
[เมธัส] ผมช่วยคุณแบบสุดๆ แล้วนะ
หกแสนได้ไหมครับ
- ดีล - [ขึ้นเสียง] ไม่
ไม่ลดราคาเว้ย
มึงพอเลย ไอ้วาฬ
มึงไม่ต้องไปดงไปดีลอะไรทั้งนั้นอะ
มึงไม่เห็นเหรอว่ามันกำลังเอาเปรียบมึงอยู่เนี่ย
เห็นคนอื่นกำลังลำบาก ก็เลยยิ่งกดราคา
แบบเนี้ยไม่สุภาพบุรุษเลยนะครับ
ผมนักธุรกิจนะ ไม่ใช่นักบุญ
[กระซิบกระซาบ] ไอ้เจ หกแสนนี่ก็เงินเปล่าวะ
พันนึงในบัญชีกูตอนนี้ กูยังมีไม่ถึงเลย
ถ้ามึงไม่ได้ล้านห้า มึงก็ไม่ต้องเอา
ไม่สิ ถ้ามึงไม่ได้สองล้าน
คุณก็ไม่ต้องมาจ้างเพื่อนผมทำงานนี้อีก
[หัวเราะ]
[ดนตรีจบ]
คุณนี่สมองกลับหรือเปล่า
ล้านนึงผมยังไม่จ่ายเลย
นี่คุณมาเรียกสองล้าน
นี่คุณบ้าปะ
ก็คนของคุณที่แฝงตัวเข้าไปเนี่ย โดนจับได้ โดนเขี่ยออกมาหมดแล้วไม่ใช่เหรอครับ
[ดนตรีตึงเครียด]
ถึงเพื่อนผมจะดูเซ่อซ่า
แต่มันก็ผ่านรอบคัดเลือกแล้วนะคุณ
แปลว่ามันมีสิทธิ์ชนะ
เป็นผู้สืบทอดร้าน
ในขณะที่คนของคุณเนี่ยทำไม่ได้แล้ว
ถ้าคุณไม่จ้างไอ้ปลาวาฬเนี่ย
คุณก็ต้องไปดีลกับคนที่เข้ารอบพวกนั้นใหม่
คนอื่นเขาไม่ใจดีแบบพวกผมสองคนหรอกนะคุณ
นี่ก็ราคาช่วยมากๆ แล้ว
หรือถ้าคุณไม่อยากจ่ายสองล้านเนี่ย
ผมเอาข้อเสนอนี้ ไปเสนอกับทางทูบีเดเวลอปเมนต์ก็ได้
เขาเป็นคู่แข่งอสังหาฯ กับคุณไม่ใช่เหรอ
ผมเสนอเขาเบาๆ ล้านห้า
เขาก็น่าจะรับ
แล้วหลังจากนั้นเนี่ย คุณค่อยไปดีลกับคู่แข่งของคุณเอาเองก็แล้วกัน
ก็ได้ แต่ผมยังไม่มั่นใจในตัวเพื่อนคุณเลย
[ดนตรีจบ]
ผมจะจ่ายแค่ห้าเปอร์เซ็นต์ก่อน
ถ้าทำสำเร็จ
ผมจะจ่ายส่วนที่เหลือให้
- ก้อนแรกสามสิบเปอร์เซ็นต์ - [ดนตรีตึงเครียด]
ก้อนที่สองหลังจากผ่านการทดสอบรอบแรก อีกสามสิบเปอร์เซ็นต์
แล้วก้อนสุดท้ายเนี่ย หลังจากได้ร้านแล้ว อีกสี่สิบเปอร์เซ็นต์
แล้วผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าเพื่อนคุณจะชนะ
ทุกการลงทุนมีความเสี่ยงนะครับ
คุณเป็นนักธุรกิจนี่ เรื่องนี้เป็นกฎพื้นฐานเลยนะ
เอาไงครับ
เวลาของพวกผมสองคนก็มีค่าเหมือนกันนะ
ตามนั้น
[ดนตรีจบ]
แต่ถ้าเพื่อนคุณไม่ชนะ แล้วเอาที่มาให้ผมไม่ได้
เพื่อนคุณจะต้องคืนเงินทุกบาททุกสตางค์ให้กับผม
ดีล
[ดนตรีซุกซน]
ไอ้เจเจ มึงไปสัญญากับคุณเมธัสแบบนั้นได้ไงวะ
เงินเข้ากระเป๋ากูแล้วอะ กูไม่คืนนะเว้ย
[เจเจพ่นลมรำคาญ] ไอ้เหี้ยวาฬ มึงเงียบๆ ดิ๊
มึงไม่เห็นเหรอว่าเขากำลังเซ็นเช็คให้มึงอยู่น่ะ
นู่น
ก้อนแรก สามสิบเปอร์เซ็นต์ของยอดสองล้าน
- [ดนตรีจบ] - ขอบคุณครับ
เซ็นเฉยๆ ไม่ได้นะครับ
พอดีผมไม่ไว้ใจพ่อค้าแบบคุณ
- [ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ] - ช่วยส่งสัญญาตามไปทีหลังด้วย
ขอบคุณครับ
[ปลาวาฬพึมพำ]
ครับ เอาตามที่เพื่อนผมว่าเลยครับ
ลาก่อนนะครับ คุณเมธัส
สวัสดีครับ
[ดนตรีจบ]
[ปลาวาฬ] ไอ้เจเจ ไอ้เจเจ
- ไอ้เจเจ - ว่า
มึงไปดีลแบบนั้นกับคุณเมธัสได้ไงวะ
ถ้ากูไม่ชนะอะ กูไม่มีเงินไปคืนเขาหรอกนะเว้ย
เงินตั้งเป็นแสนๆ
[ถอนหายใจเบาๆ]
งั้นทางเดียวคือมึงต้องชนะไง
โอ้โฮ แค่ผ่านรอบแรกเนี่ย กูยังรากเลือดขนาดนี้
แล้วอีกสามคนที่ผ่านเข้าไปนะ
โคตรเก่งเลย
กูไม่มีทางชนะพวกนั้นหรอก
[ส่งเสียงรำคาญ]
นี่มึงช่วยคิดในแง่บวกหน่อยได้ไหม มานิเฟสต์สิ มานิเฟสต์
- ขนาดรอบแรก มึงยังผ่านมาแล้วเลย - [ดนตรีขี้เล่น]
แค่มึงพยายามอะ มึงก็เอาชนะได้แล้ว
มาขนาดนี้แล้วอะ
มันถอยไม่ได้แล้วโว้ย
- [ปลาวาฬถอนหายใจ] - แล้วอีกอย่างนะ ไอ้วาฬ
ถึงมึงจะชนะหรือไม่ชนะเนี่ย
ตอนนี้มึงก็ไม่มีเงินอยู่ดี
เพราะฉะนั้นมึงไม่มีอะไรต้องเสีย
อย่างมากนะ กูก็ให้มึงยืมเงินไปคืนไอ้คุณเมธัสก่อนก็ได้
- [พ่นลมเบาๆ] - แต่ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ
มึงกับกูก็เลิกเป็นเพื่อนกันไปเลย
เออๆ กูต้องชนะ
เงินตั้งเกือบล้านอะ
[ปลาวาฬถอนหายใจเบาๆ]
แล้วมึงแค่ไปเทรนเป็นผู้สืบทอดเนี่ย
มันต้องย้ายเข้าไปนอน ในร้านเชฟโอบเลยเหรอวะ
ไอ้วงการเชฟอะไรของมึงเนี่ย โหดขนาดนั้นเชียว
แต่มึงรู้ไหมว่ากูต้อง อยู่ในสายตาเชฟโอบตลอด 24 ชั่วโมง
กูไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย
แล้วถ้าโป๊ะเรื่องดีลกับคุณเมธัสเนี่ย จะทำยังไง
มึงนี่นะ เรื่องยังไม่ทันเกิดเลย ปอดแหกซะละ
เป็นคนปอดแหกตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย
ก็ตั้งแต่ที่กูรู้ว่าถ้ากูแพ้เนี่ย กูต้องคืนเงินคุณเมธัส
เงินตั้งเป็นแสนๆ กูจะสบายอยู่ละ
[พ่นลมรำคาญ]
เหลือจะเชื่อกับคนอย่างมึงจริงๆ
[ดนตรีจบ]
[นับหนึ่ง] นี่โชคดีนะเนี่ยที่ผมส่งรูปให้พี่ทันอะ
ไม่งั้นนะ
พี่ได้คนของไอ้เมธัสเป็นแคนดิเดตแล้ว
ถ้ามันเข้ามาได้ กูก็เอามันออกได้ปะ
การทำอาหารนะเว้ย
ถ้าไม่มีใจรักจริงอะ มันหลอกกันไม่ได้หรอก
ผมก็เข้าใจ พี่ แต่พี่ก็ต้องระวังอยู่ดี
เพราะผมไม่แน่ใจว่า ยังมีคนของไอ้เมธัสหลงเหลืออยู่เปล่า
คนของผมอะ ส่งรูปให้ผมดูแค่คนเดียวก็จริง
แต่ก็ไม่ได้แปลว่า ไอ้สี่คนที่เข้ารอบของพี่อะ จะไม่ใช่คนของมัน
[เชฟโอบพ่นลมเบาๆ] เดี๋ยวก็รู้
ถ้ายังมีคนของไอ้เมธัสอยู่ในร้านนะเว้ย มันจับไม่ยากหรอก
แล้วนี่พี่คุยกับข้าวสวยยังอะ
[ถอนหายใจเบาๆ] กูคุยแล้ว
กูแค่บอกให้น้องโทรหาอาจารย์บ้าง
แค่นั้นแหละ
เพราะยังไงอะ
การผ่าตัดของอาจารย์ก็สำคัญที่สุด
แล้วข้าวสวยจะบินกลับมาเมื่อไหร่อะ
ผมก็อยากให้อาจารย์ได้เข้าผ่าตัดไวๆ อะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้า]
กูก็ไม่กล้าถามขนาดนั้นหรอก
ยังไงก็ต้องเคารพการตัดสินใจของอาจารย์
พ่อลูกเขาต้องคุยกันเองว่ะ
- [ดนตรีจบ] - [จิ๊ปาก]
หืม
ตรงนู้นปะวะ
[ดนตรีจังหวะสนุกสนาน]
- [เจเจพ่นลม] นี่ ไอ้วาฬ - [วาฬพึมพำตอบรับ]
มึงจะเอาไปหมดนี่เลยเหรอ
เออดิ ไปตั้งเดือนนึง
[เจเจพ่นลม]
แล้วมึงรู้จักไหม คำว่า “ซัก” เนี่ย
“ซัก” อะ
นี่มึงไปเป็นเชฟนะเว้ย มึงไม่ได้ไปเดินเป็นนายแบบแฟชั่นวีค
- หรือเอาตัวนี้ดีวะ - เฮ้ย
มึงอะ ไม่ควรเลือกเสื้อผ้าแฟชั่นจัดๆ แบบนี้
เอามา
- โอ๊ย - ไม่ได้ๆ ไม่ได้สักตัว
ถ้าแต่งแบบนี้
เชฟโอบต้องรู้แน่เลยว่ะ
- เพราะว่าออร่านายแบบมันออกไงเพื่อน - [ดนตรีจบ]
[เสียงประกอบตลก]
- ไม่เอาอะ - นี่
แล้วถ้ามึงได้เงินมาเนี่ย มึงยังจะทำอยู่ไหม ไอ้งานนายแบบมึงเนี่ย
อื้ม
ยังไม่รู้ว่ะ
- งั้นหลังจบงานเนี้ย - [ดนตรีซุกซน]
มึงต้องหางานจริงจังทำได้แล้วมั้ง
วิ่งแคสต์งานเป็นนายแบบแบบนี้ กูว่าไม่น่าเวิร์กว่ะ
มึงก็รู้ว่ามึงไม่ได้โชคดี ได้งานใหญ่ๆ แบบนี้บ่อยๆ นะเว้ย
มึงอะ ควรจะคิดถึงอนาคตตัวเองได้แล้ว
มึงบอกให้กูหาอะไรทำ
กูก็พยายามคิดอยู่เนี่ย
แต่กูคิดไม่ออก
ถ้ามึงคิดออกอะ บอกกูด้วยละกัน
[ถอนหายใจ] เออๆ
เดี๋ยวช่วยๆ กันหา เดี๋ยวก็เจอ
บางคนเนี่ยนะ อายุสี่ห้าสิบเนี่ย เพิ่งทำธุรกิจเอง
มึงก็คงมีช่วงเวลาดีๆ แบบนั้นบ้างแหละ
- [ดนตรีจบ] - [พึมพำ]
แต่ยังไง ธุรกิจกูก็ต้องเกี่ยวข้องกับหน้าตาปะ
[ดนตรีซุกซน]
กูหล่อซะขนาดนี้อะ
ไม่ทำคงเสียดายแย่ [จิ๊ปาก]
จ้า
- มีสไตล์ - กูเนี่ยนะ
เสียเวลาเป็นห่วงมึงจริงๆ
มีมึงเนี่ย ก็เหมือนมีลูกจริงๆ ว่ะ ไอ้วาฬ
[แค่นเสียง] ไอ้เวรเอ๊ย
[พึมพำ] คุณพ่อดุจังเลยครับ
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีจังหวะสนุกสร้างกำลังใจ]
[ปลาวาฬ] ขอฝากเนื้อฝากตัวกับเจ้าที่เจ้าทาง
ให้ดลจิตดลใจเชฟโอบ
- อุ๊ย - [เสียงประกอบตลก]
ทำให้ผมชนะการแข่งขันในครั้งนี้ด้วยเถิด
ถ้าผมขายร้านได้จริงๆ
เจ้าที่จะได้อยู่กับคนที่รวยกว่า หนุ่มกว่า หล่อกว่า
ใจดีกว่าเชฟโอบสิบเท่าเลยนะครับ
[ดนตรีจบ]
รับรู้ด้วยเว้ย
- [ชัตเตอร์ดังรัว] - [ปั้นสิบ] โห
เฮ้ย ถ่ายไร
ใครสั่งให้ถ่าย [ขึ้นเสียง] ลบเลย
โอเค
มากันแล้วเหรอ
[เกลือ] ยินดีต้อนรับนะ ยินดีต้อนรับนะ
พูดเหมือนเป็นร้านตัวเองแล้วเลยนะ
[ดนตรีซุกซน]
โห
ทั้งตัวนี่หลายบาทอยู่นะ
[ปั้นสิบพ่นลมหัวเราะ] ปกติเราแต่งงี้อยู่แล้วอะ ลืมไปว่าคนอื่นคงไม่แต่งกัน
โหย ไม่เป็นไรๆ แต่งแบบนี้ก็สีสันดี
- [ปั้นสิบพ่นลมเบาๆ] - มันแพงอะ
ถ้ามันเลอะจะเสียดายเอานะ
วันหลังแต่งอะไรง่ายๆ ดีกว่า เชื่อเรา
[ปั้นสิบหัวเราะเบาๆ] โอเค ขอบคุณนะ
ยินดีต้อนรับ ทุกคน
ผมจะย้ำกติกาให้อีกครั้ง เผื่อว่าจะมีใครถอดใจถอนตัวออกไปก่อน
เพราะการเทรนครั้งนี้ไม่ใช่การเล่นขายของ
ทุกคนจะต้องทำงานจริงและผลัดกันทำทุกหน้าที่
ตั้งแต่เลือกซื้อ เตรียมวัตถุดิบ ล้าง หั่น
ผัด เสิร์ฟ และทำความสะอาดครัว
ทุกสัปดาห์จะมีการคัดคนออก
ทุกการกระทำของพวกคุณเป็นคะแนนทั้งหมด
ต่อจากนี้ทุกคนคือคู่แข่งกัน
คนที่เหลือคนสุดท้ายคือผู้ชนะ
เกลือ แกเคยอยู่ร้านฉันมาก่อน จัดการเรื่องที่พักละกัน
ครับเชฟ
ทุกนาทีมีค่า
ไปเก็บของแล้วมาเจอกันที่ครัวภายในสิบนาที
[พูดพร้อมกัน] ครับเชฟ
ครับเชฟ
[ผู้ชาย 1] ตามมาๆ
เราจะอธิบายคร่าวๆ นะ
[ดนตรีจบ]
ชั้นสองของร้านเรา จะเป็นโซนห้องพักของพนักงาน มีทั้งหมดสองห้อง
แล้วก็มีห้องน้ำห้องเดียว
ฮะ ห้องน้ำห้องเดียว
เป็นห้องน้ำรวมเหรอ
- [ดนตรีซุกซน] - อืม ใช่
แปลว่าเราก็ต้องอาบน้ำ แล้วก็ใช้ห้องน้ำร่วมกันอะนะ
มันก็ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
ก็แค่ผลัดกันอาบน้ำเท่านั้นเอง
รีบเอาของเข้าไปเก็บกันดีกว่า จะได้รีบลงไปที่ครัว
ปั้นสิบอยู่ห้องเดียวกันกับออโต้นะ
ห้องนี้
ส่วนปลาวาฬอยู่ห้องเดียวกับเรา ทางนี้
[ปั้นสิบ] ได้ๆ งั้นเดี๋ยวเรา รีบไปเก็บของก่อนนะ ของมันเยอะอะ
ของเยอะแบบนี้
เก็บให้มันดีๆ หน่อยละกัน อย่าให้มาเกะกะเรานะเว้ย
อืม งั้นเดี๋ยวนายเลือกเตียงก่อนได้เลย
อ๊ะ แป๊บนึง
กฎเหล็กของที่นี่นะ คือห้ามขึ้นไปชั้นสามเด็ดขาดเลยนะ
ทำไมอะ
ชั้นสามเป็นพื้นที่ต้องห้ามอะ
- มีเฉพาะเชฟโอบเท่านั้นที่ขึ้นไปได้ - [ดนตรีชวนระแวง]
[ออโต้] มีกฎอะไรอีกก็ส่งมาในไลน์ต่อแล้วกัน
นี่เหลือเวลาไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำอะ
ไม่รีบกันหน่อยเหรอ
เจอกันข้างล่างนะ
[ดนตรีจบ]
[ปลาวาฬพึมพำ]
เป็นดาราปะเนี่ย
หน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นตามทีวีเลย
[ดนตรีซุกซน]
เห็นแบบนี้ เราก็ดูโฆษณาอยู่บ้างนะ
ได้อยู่ใกล้คนดังแบบนี้ ก็ตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ
[เสียงประกอบระยิบระยับ]
[ปลาวาฬจิ๊ปาก]
เฮ้ย บ้า ไม่ได้ดังอะไรขนาดนั้น [หัวเราะเบาๆ]
พูดไป
[เสียงประกอบเจื่อน]
[เสียงประกอบตลก]
ไม่ต้องเครียดมากนะ
ถึงเชฟจะดูเพ่งเล็งนายเป็นพิเศษ
แต่จริงๆ อะ เชฟใจดีมากนะ
อยู่ๆ ไป เดี๋ยวก็รู้เอง
ก็แค่อย่าทำให้เชฟโมโห แล้วก็อย่าพูดถึงเรื่อง เอ่อ…
[ดนตรีจบ]
[โอบ] เหลืออีกหนึ่งนาที
โอ๊ย
ไม่เร่งสักเรื่องจะได้ไหมเนี่ย
ปะ ไปเร็ว
ไปเร็ว
[ดนตรีระทึกวูบจังหวะเร็ว]
จะลับอีกนานไหม
- เริ่มหั่นได้แล้ว - ครับ เชฟ
[โอบ] นี่คุณกล้าหั่นทั้งที่มีดไม่คมได้ไง
ลับมีดใหม่ หรือไม่ก็เปลี่ยนมีดเลย
- เร่งมือหน่อย เกลือ - ครับ เชฟ
[ดนตรีจบ]
คุณทำอะไรเนี่ย
ก็หั่นแคร์รอตไงครับเชฟ
จะทำน้ำสต๊อกไม่ใช่เหรอครับ
[เสียงดัง] ทำสต๊อกต้องเน้นความเร็ว
ไม่ต้องประณีตขนาดนั้น
ไม่ได้เอาไปผัดหรือไหว้อะไร
- [ดนตรีซุกซน] - งั้นแบบไหนครับ
จัดระเบียบร่างกายหน่อย
[ตะกุกตะกัก] ยังไงครับ
[ส่งเสียงตกใจ]
ถ้าคุณยืนหั่นแบบนี้ หลังได้พังแน่
เตรียมหาหมอกระดูกได้เลย
อ้าขาออกอีก
เอ่อ [หัวเราะแกนๆ]
- เชฟบอกก็พอครับ [หัวเราะเบาๆ] - [ดนตรีจบ]
- [โอบ] นี่ - [ส่งเสียงตกใจ]
กะความสูงให้พอดีกับเคาน์เตอร์
จับมีด
หั่น หั่น
หั่นแบบนี้สามท่อน
น้ำสต๊อกต้องทำใหม่ทุกวัน
แล้วต้องเป็นสิ่งแรกที่ทำเสร็จในตอนเช้า
ถ้าคุณทำช้าแบบนี้ ลูกค้าไม่ได้กินหรอก
เอาลูกใหม่มา
หั่น
[ปลาวาฬสูดหายใจ]
[นกร้อง]
[ดนตรีวูบชวนพิศวง]
[ปลาวาฬสูดหายใจ]
หอมกินกะเพราจัง
- อะไรเนี่ย - ครับ
ผมไม่ให้คุณผัดเร็วๆ นี้หรอกนะ
เตรียมของให้มันดีก่อนเถอะ
[ตะกุกตะกัก] ครับเชฟ
[เสียงดัง] เร่งมือหน่อย มีอย่างอื่นต้องทำอีก
[เสียงเข้ม] ครับ
[ดนตรีช้าโรแมนติก]
[ปลาวาฬถอนหายใจ]
[ปลาวาฬ] ทำไมคนใจร้ายแบบนี้ ต้องหอมขนาดนั้นด้วย
อยากกินเชฟ…
เฮ้ย อยากกินกะเพราว่ะ
[เสียงประกอบเจื่อน]
[ดนตรีซุกซน]
[ดนตรีจบ]
[ส่งเสียงเหนื่อยล้า]
แค่เตรียมของ ทำไมมันเหนื่อยขนาดนี้เนี่ย
[ถอนหายใจแรง] พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าอีก
เจอเชฟเนี้ยบๆ แบบนี้
ถ้าเทียบกับร้านอื่นนะ ความเหนื่อยคูณห้าไปเลย
ก่อนหน้านี้นายไปฝึกเชฟที่ไหนเหรอ
ก็ไม่เคยฝึกจริงจังอะ แค่อยากลองทำดู
[พ่นลมเบาๆ]
แล้วทำไมถึงเลือกร้านนี้อะ
คนที่เห็นเชฟโอบแต่ในรายการทีวี ก็น่าจะกลัวหรือเปล่า
ในรายการเขาด่ากันยับเลยนะ
อื้ม
เคยมากินแล้วชอบอะ
อ๋อ
- แฟนคลับเหรอ - [ดนตรีซุกซน]
ทำงานจริงๆ กับไอดอลตัวเองอะ มักเจอเรื่องผิดหวังนะ
อย่าเสียใจไปล่ะ
[พ่นลมเบาๆ]
[ฮึดฮัด]
เฮ้ย ออโต้ ถ่ายรูปกันปะ
[ดนตรีจบ]
ออโต้ๆ เราขอไอจีหน่อยดิ
ไม่มีไอจี
อ๋อ
[ปั้นสิบกระแอม]
[ดนตรีจังหวะสนุก]
เจอละ
ออโต้โอห้าตัวใช่ปะ
เรารีเควสต์ไปแล้วนะ กดรับหน่อยดิ
นี่เราต้องเป็นเพื่อนกันให้ได้เลยเหรอ
- [ปั้นสิบ] อื้ม - [ออโต้ถอนหายใจเซ็งๆ]
[ออโต้จิ๊ปาก] อะไรวะเนี่ย
[แกมรำคาญ] รับละ
ขอบคุณนะ
(ออโต้)
[ปั้นสิบ] หืม
ปกติทำอาหารจีนเหรอ
เห็นมีแต่รูปอาจารย์จีนอะ
แค่เคยฝึกอะ ไม่ค่อยได้ทำหรอก
อ้าว รออะไรอะ ไปได้แล้ว
น่ารำคาญ
[ปั้นสิบถอนหายใจเบาๆ]
อะไรวะเนี่ย
ดูของเกลือบ้างดีกว่า
โห คนดังขอนแก่นนี่นา
เป็นเจ้าของร้านทองด้วย
มาดูของปลาวาฬกันปะ
- [ดนตรีจบ] - [ท้องร้อง]
หิวโว้ย
[ปลาวาฬพึมพำ]
[ออโต้] เป็นคนดังแท้ๆ จะมาเป็นเชฟทำไมวะ
[ส่งเสียงแย้ง] ไม่ได้ดังขนาดนั้นปะ
ถ้าดังมากอะนะ ก็ต้องออกรายการแบบเชฟโอบละ
(ปลาวาฬ)
แต่ปลาวาฬอะ เป็นเซียนกะเพราจริงๆ นะเนี่ย
ไม่แปลกบ้างเหรอ ที่ปลาวาฬดูไม่มีอะไรเกี่ยวกับการทำอาหารเลย
- [ดนตรีระทึก] - สกิลในครัวก็ไม่ค่อยมีด้วย
- [ท้องร้อง] - หิวเว้ย
- [ท้องร้อง] - [พึมพำ]
นอนๆๆ
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ดนตรีจบ]
[ข้อความเข้า]
[เมธัส] สืบเรื่องบัญชีรายรับรายจ่าย ของร้านให้หน่อย
ผมอยากรู้ว่ามันเดือดร้อนเรื่องเงินแค่ไหน
[ดนตรีระทึกวูบ]
[เสียงประกอบตลก]
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[พึมพำ]
[พ่นลมเบาๆ]
(สแกนลายนิ้วมือหรือป้อนรหัสผ่าน)
[โอบ] ทำไรอะ
เอ่อ…
[เสียงแข็ง] มาทำอะไรตรงนี้ดึกๆ ดื่นๆ
เอ่อ คือ [ตะกุกตะกัก] คือผม…
ผมถามว่าทำอะไร
เอ่อ คือผมหิวอะครับ เลยลงมาหาอะไรกินหน่อย
หิว
แล้วมาทำอะไรตรงนี้
ทำไมไม่ไปหาอะไรกินในครัว
เอ่อ ผมไม่อยากเปิดเตาแก๊สอะครับ กลัวทำครัวสกปรก
เลยกะว่าจะสั่งอาหารมากินครับ
[หัวเราะแกนๆ]
นี่ครับ จริงๆ ครับ [พ่นลมเบาๆ]
เอามาดิ
[เกลือ] ปลาวาฬ
ยังหาอะไรกินไม่ได้อีกเหรอ
- ยังเลยอะ [พ่นลมเบาๆ] - [ดนตรีซุกซน]
เนี่ย เมื่อกี้เพิ่งเปิดแอปดูอะ
แล้วก็ลงมาเจอเชฟพอดีอะ
เอาอะไรไหม จะได้สั่งพร้อมกัน
เชฟเอาอะไรไหมครับ
[เสียงแข็ง] ไม่เอา กินเสร็จแล้วก็เก็บล้างเข้าที่ด้วย
[ถอนหายใจยาว]
จะกินไรอะ
หิวไม่ใช่เหรอ
ได้ยินเสียงท้องร้องตั้งแต่อยู่บนห้องแล้ว
ไม่ต้องสั่งหรอก เดี๋ยวทำให้กิน
- [ท้องร้อง] - มาเร็ว
อยากกินไรอะ เดี๋ยวเราทำให้
- [ดนตรีจบ] - มาม่ากะเพราหมูสับก็ได้
โอเค ได้
[ดนตรีบรรยากาศสดใส]
ให้เราช่วยอะไรไหมอะ
เอ่อ [ครุ่นคิด]
งั้นเตรียมพริกกับกระเทียมให้เราหน่อยดิ
โอเค
[ดนตรีจบ]
[เกลือ] เสร็จละ
ไหนชิมดิ๊
หอมมากเลยอะ
งั้นกินเลยนะ
[ปลาวาฬ] โห
- [เสียงประกอบระยิบระยับ] - [ปลาวาฬ] หืม
อาการนี้น่าจะหิวแหละ
ค่อยๆ กินก็ได้ เดี๋ยวติดคอ
เข้มข้นสุดๆ เลยนะเนี่ย
[ปลาวาฬส่งเสียงอร่อย]
ที่ผ่านมาเอาแต่หน้าบึ้ง เพราะไม่ชอบหน้าเรา หรือเพราะ…
[ดนตรีจบ]
อาหารยังไม่ตกถึงท้องอะ
เรารู้นะว่าปลาวาฬมองเราเป็นคู่แข่ง
แต่มีมิตรก็ดีกว่ามีศัตรูไม่ใช่เหรอ
- [ดนตรีซึ้งปนเศร้า] - งั้นเราบอกไว้ให้รู้ละกัน
เราไม่ได้มองปลาวาฬ เป็นคู่แข่งหรือศัตรูอะไรทั้งนั้นอะ
เพราะทำร้านอาหารมันทำคนเดียวไม่ได้
ยังไงก็ต้องช่วยกัน
[ปลาวาฬครุ่นคิด]
[ปลาวาฬครุ่นคิดเบาๆ]
โอเค งั้นเราเป็นเพื่อนกันก็ได้
ถือซะว่าเป็นคำขอบคุณที่ทำให้เราหายหิวคืนนี้
ขนาดนั้นเลย
งั้นกินต่อนะ
กินให้หมดด้วย
[ปลาวาฬ] โหย หมดอยู่แล้ว ระดับเรา
[ออโต้หัวเราะเบาๆ]
[โอบ] ร้านของเราเป็นเชฟส์เทเบิล
- [ดนตรีเร่งจังหวะสนุก] - รับลูกค้าวันละสองรอบ
ลูกค้ารอบแรกจะมาแล้ว
สำหรับการทำงานในวันนี้
ล้าง ผัด ทอด รับลูกค้า
ใครจะทำหน้าที่อะไร
- ผัดครับ - ทอดครับ
ผมรับลูกค้าก็ได้ครับ
ปลาวาฬ คุณรับหน้าที่ล้าง
อย่างที่บอก ทุกอย่างเป็นคะแนนหมด
ถ้าใครทำผิดพลาด
อย่าหวังกลับมายืนในครัวนี้อีก
- ครับ เชฟ - ครับ เชฟ
เริ่ม
ไม่น่ายาก
ทำไมคนอื่นต้องแย่งกันก็ไม่รู้
งานล้างจานออกจะสบาย
[พ่นลมหายใจ] ที่ทุกคนแย่งหน้าที่กัน เพราะอยากจะแสดงฝีมือให้เชฟเห็นไง
ถ้าสมมติว่าเชฟเห็นฝีมือนะ ก็อาจจะได้คะแนนเพิ่ม
- อ๋อ - [เสียงจาน]
[ดนตรีจังหวะเบาชวนลุ้น]
เราเคยได้อ่านมานะ
เห็นว่าเชฟอะ สั่งจานทำมาแบบพิเศษ เพื่อเสิร์ฟแต่ละเมนู ไม่มีสำรองด้วย
ถ้าทำแตกขึ้นมา เชฟอะวีนโลกแตกแน่ๆ เลย
มันใช่เวลาคุยกันไหม
โทษครับ เชฟ
[อุทานตกใจ] เชี่ยเอ๊ย นึกว่าจะเป็นงานง่ายๆ
แตกเปล่าวะ
[ตกใจ] เฮ้ย
- [ดนตรีจบ] - [ตะกุกตะกัก] เชฟจะทำอะไรครับ
[เสียงแข็ง] ระวังจานแตก
[ตกใจ] เฮ้ย
- [ดนตรีจังหวะเบาสบายชวนฝัน] - [นกร้อง]
[ปลาวาฬ] กลิ่นกะเพราในตัวเชฟหอมจัง
ปล่อยได้แล้ว
ได้กลิ่นแล้วหิว
- [เสียงดัง] ปล่อยได้แล้ว - [เสียงประกอบเจื่อน]
[ส่งเสียงไม่พอใจ]
- [ดนตรีซุกซน] - ซุ่มซ่ามแบบนี้ จะทำงานในครัวยังไง
คุณลืมไปแล้วเหรอว่าครัวนี้คุณไม่ได้ใช้คนเดียวอะ
ผมเตือนคุณอีกครั้งนะ
ถ้าคุณพลาด [เสียงแข็ง] ผมจะไม่ให้กลับมายืนในครัวผมอีก
[เสียงดัง] ครับ เชฟ ขอโทษครับ
[เชฟโอบจิ๊ปาก]
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีตึงเครียดเร่งจังหวะ]
เชิญทางนี้ได้เลยครับ
โต๊ะนี้นะครับ
[ออโต้] ขออนุญาตนะครับ
พอดีว่าร้านเราเสิร์ฟเป็นคอร์สนะครับ มีทั้งหมดห้าเมนู
ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าแพ้อาหารชนิดใดไหมครับ
โอเคไหมครับ เชฟ
เกรียมไป ทอดมาใหม่
ขออนุญาตนะครับ คุณลูกค้า
ลูกค้าจ่ายเงินมามื้อละหลายพัน
พวกคุณจะมาทำส่งๆ แบบนี้เหรอ
ถ้าคิดจะมาทำเล่นขายของ กลับบ้านไปได้เลย
[พูดพร้อมกัน] ครับเชฟ
[โอบ] เพิ่ม…
ตักขึ้นมา
จัดลงจานได้เลย
ครับเชฟ
[ดนตรีจบ]
[เสียงดัง] คุณมัวทำไรอยู่
หน้าที่ของคุณคือไร
แค่ล้างจานยังช้าขนาดนี้เลยเหรอ
ครับ เชฟ
โอ๊ย
[ตะกุกตะกัก] เอ่อ…
ขอโทษครับ เชฟ
[เสียงดัง] ออกไป
[ตะกุกตะกัก] คือผม…
[ตะคอก] ออกไป
[ดนตรีระทึกกระแทกจังหวะ]
ผมบอกให้ออกจากครัวผมไป
- [ปลาวาฬ] คือเวลาที่ไม่ได้อยู่ในครัวเนี่ย - [ดนตรีเน้นจังหวะ]
กูก็ได้กินกะเพราจากตัวเชฟทุกที
กูเข้าใกล้ทีไร กูรู้สึกแปลกๆ ทุกทีอะ
มึงอย่าบอกนะว่ามึงแอบชอบเชฟเขาอะ
เฮ้ย อะไร
[เมธัส] คราวหลังเนี่ยนะ ถ้านักกายภาพของผมไม่ว่างอะ
ก็บอกนะครับ ผมจะได้เปลี่ยนคนทัน
[นับหนึ่ง] พี่ได้ไปทำอะไรให้เขารังเกียจปะล่ะ
หรือว่าเขาเกลียดที่กูด่าเขาวะ
- คนในร้านเหรอ พี่ - [ดนตรีซึ้งบรรเลงสดใส]
[ปลาวาฬ] หอมจัง
พูดจาแบบนี้เนี่ย แสดงว่าคุณอยากกินผม
เหมือนที่คุณอยากกินผัดกะเพราหรือเปล่า
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”] ♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป มองตากันก็เข้าใจ ♪
♪ เป็นความสุขอยู่ข้างในใจ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่มีเธอ… ♪