[ปลาวาฬ] นี่
กลับมาพบกันอีกแล้วนะครับ กับปลาวาฬ ลิ้นกะเพราทองคำ
ช่องที่จะพาทุกคนไปชิมกะเพราทั่วทุกสารทิศ
- แล้ววันนี้ครับ ผมจะพาทุกคนมาที่ร้าน - [ดนตรีสนุกสนาน]
กะเพราไม่มีถั่วฝักยาวครับ
แน่ะ ได้ข่าวว่าร้านนี้เชฟดุมาก
ผมไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
เราเข้าไปดูกันหน่อยดีกว่า
ไปครับ ทุกคน ตามผมเข้ามาเลย
ประตูยัง… อื้อหือ
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
และนี่ครับทุกคน
แค่เข้ามาก็ได้กลิ่นกะเพราหอมมากๆ แล้วครับ
โห บรรยากาศร้าน
นั่นโต๊ะที่ผมจองไว้ครับ ไปเลยครับ
[สูดลมหายใจตื่นเต้น]
โอ้โฮ สไตล์การจัดจาน บรรยากาศ
สวยงามมากๆ ครับ
เอ๊ย [ทำเสียงตื่นเต้น]
เหมือนจะมาแล้ว
โว้ว
แค่ถือมาก็หอมมากๆ แล้วนะครับ
การจัดจานของเขานะครับ สวยงามมากครับ
- เรามาถ่ายรูปหน้าปกกันหน่อยดีกว่า - [ชัตเตอร์ถ่ายรูป]
เริ่มชิมกันเลยดีกว่าครับ
[กลืน]
[เสียงประกอบระยิบระยับ]
เฮ้ย อู้หู
ที่ที่ว่าหน้าตาสวยแล้วนะครับ
รสชาติเนี่ย อร่อยลึกล้ำ
ต่อไปกินไรดี เนื้อ เนื้อเลย เนื้อ เนื้อ…
ใครอนุญาตให้คุณมาถ่ายวล็อกในร้านผม
เฮ้ย ได้ไงอะ ผมเป็นแฟนคลับเลยนะ
ผมมารีวิวร้านให้คุณเลยนะ
และนี่ครับ ทุกคน นี่คือเชฟโอบตัวจริงเสียงจริงนะครับ
ฉายาเชฟทะลุนรก
หูว
ตัวจริงนะเนี่ย
เอาไปเก็บ
เฮ้ย เดี๋ยว เอาไปไหนครับ
ผมยังไม่ทันกิน…
[โอบ] เราไม่อนุญาตให้คุณถ่ายอะไร รบกวนคนอื่นนะครับ
เชิญ
เฮ้ย ได้ไง เชฟ
กว่าผมจะจองร้านนี้ได้ก็นานเกิ๊น
ยังไม่ให้ผมทำคอนเทนต์อีก
เฮ้ย
- [ดนตรีตัดจบ] - โอ้โฮ
ร้านนี้ต้อนรับแค่คน ที่อยากทานกะเพราจริงๆ เท่านั้น
พวกทำรีวิวคอนเทนต์ฉาบฉวย
เราไม่ต้อนรับ
- [ตกใจ] - [โอบ] เชิญออกไปครับ
เบาหน่อยสิ
[ดนตรีชวนลุ้นบรรเลงเบา]
กว่าผมจะจองร้านนี้มาได้นะ
โคตรนานเลย
ทำงี้กับลูกค้าได้ไง
นี่ครับ ทุกคน
โฉมหน้าของเชฟโอบ
ร้านกะเพราไม่มีถั่วฝักยาวนะครับ
แฟนคลับทุกคนครับ อย่ามาร้านนี้นะครับ
ไม่อร่อยครับ บริการแย่มากๆ
ไม่ดีเลย
คุณทำผิดกฎของร้านเองนะ
โอ๊ย อื้อหือ
ผมทำอาหารให้คนทาน ไม่ได้ทำให้กล้องดู
วันหลังไม่ต้องมาอีก [ตะคอก] ไป
เออ วันหลังกูไม่กลับมาหรอก ร้านแย่ๆ แบบเนี้ย
[ฮึดฮัดพร้อมสู้]
- [ปลาวาฬ] อะไร มา - เชฟ อย่าครับ เชฟ
เข้ามา เข้ามาดิ เข้ามา อื้อ นึกว่าแน่ เข้ามาดิ
โอ้โฮ
คิดว่าเชฟชื่อดังแล้วเหรอ
โอ้โฮ อยากจะบอกว่าช่องผมนี่ดังกว่า
คนซับฯ กว่าพันคนเลยนะ
คุณดังแน่ ไอ้เชฟ
โอ๊ย
[โทรศัพท์สั่น]
[ดนตรีสนุกดังเป็นจังหวะ]
[เสียงแข็ง] ฮัลโหลครับ
[เสียงอ่อย] ครับผม เดี๋ยวรีบไปเลยครับ แป๊บเดียวจริงครับ
ครับ หวัดดีครับ
จำไว้เลยนะ
(ยินดีต้อนรับ)
(ปิดวันอาทิตย์)
[เพลง “ห้ามไม่ทัน (STOP)”]
♪ เป็นไรของเธอต้องมาให้เจอเรื่อยเลย ♪
♪ เป็นไรไหมเธอ ♪
♪ Stop it, stop it, stop it now ♪
♪ ไม่รู้เธอเป็นคนแบบไหน ♪
♪ ไม่รู้เธอน่ะคิดแบบไหน ♪
♪ ยังไงของเธอ ♪
♪ ห้ามใจไงไหวให้ไม่คิดกับเธอ ♪
♪ ห้ามไม่ทันแล้วห้ามไม่ให้รักเธอ ♪
♪ No way, no way, no way, no ♪
♪ ไม่น่าไปรักเลย ♪
♪ ไม่เห็นน่ารักเลย ♪
♪ แต่ใจมันเผลอ ♪
♪ ห้ามหัวใจไม่ทัน ♪
[เพลงจบ]
[แอกติงโค้ช] หน้าตรง หน้าตรง อุ๊ย หล่อเข้มเลย โอเคมา
หือ อย่างแน่นเลยค่ะ โอเค ลูบท้องๆ
- เออๆ ลูบท้องอีก - ดี
[ดนตรีสนุกสนาน]
อะ คนต่อไปเลยค่า
คนต่อไป
ไปไหนวะ
[หอบเหนื่อย] ผมขอโทษครับพี่
มาสักที น้องปลาวาฬ
[แอกติงโค้ช] หน้าตรงเลยค่ะ หน้าตรงเลย
เออ [ร้องตื่นเต้น] มาๆ ด้านข้างเลย
นี่ อะ หมุนหนึ่งรอบมา
นี่ โอเคค่ะ น้องปลาวาฬ ถอดเสื้อเลยค่ะ
[ดนตรีตัดจบขัดอารมณ์]
ถอดเสื้อเลยค่ะ เอาเลยค่ะ
คือ ผมขอไม่ถอดได้ไหมครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ อ๋อ แอร์เย็นเหรอ
ทีมงานคะ ลดแอร์ให้หน่อยค่ะ
ทำไมล่ะน้อง เอาดีๆ กองถ่ายเสียเวลา
[ขำแห้ง]
- คือ… - อะไร
คือช่วงนี้ครับ ผม… ยังไม่มีซิกซ์แพ็กเลยอะครับ
ไม่มีเวลาปั้นเลยอะ
[กักเสียง] ก็พี่บอกแล้วไง ตั้งแต่แรกแล้วว่าเอาคนมีซิกซ์แพ็กไง
- ถอดเลย เออ ไม่เป็นไรหรอก - เอ่อ
- แต่ผมหล่อมากเลยครับพี่ - เฮ้ย
ในยุคนี้แล้วน่ะ หุ่นแบบไหนก็พรีเซนต์สินค้าได้
หรือว่าพี่จะกำหนดบิวตี้สแตนดาร์ดสังคม
ก็ใช่
แต่นี่มันโฆษณาคลินิกลดน้ำหนักไงน้อง
(เคซซี สเลนเดอร์ คลินิก)
เข้าใจไหมเนี่ย คลินิกลดน้ำหนักเนี่ย
[ดนตรีขี้เล่น]
ไหนบอกดาวรุ่งไง
ดาวร่วงแล้วมั้ง
แล้ว…
พูดไม่รู้เรื่องแบบเนี้ย แบล็กลิสต์ไว้เลยนะ
แล้วไปบอกโมเดลลิ่งด้วย ทีหลังไม่ต้องส่งมาอีก
- เดี๋ยวก่อนนะครับพี่ พี่ใจเย็นๆ ก่อนครับ เอ่อ… - พอแล้ว
ถึงหุ่นผมจะไม่ค่อยดีนะครับตอนนี้
แต่ว่าผมโพสต์เต็มที่ได้นะครับ
แบบอย่างงี้ อย่างงี้ อย่างงี้
นะครับพี่ ขอผมลองเทสต์ครั้งนึงครับ
ลองหน้ากล้องอีกครั้งนึงครับ
[ตะคอก] แล้วกูจะเอาแอกติงไปทำไม
นี่มันคลินิกลดน้ำหนักโว้ย
ลูกค้าเขาอยากได้ซิกซ์แพ็ก มึงเข้าใจไหม
[ตะคอกแรง] ออกไป
โอ๊ยๆ
อู้หู
คนสมัยนี้ทำไมมันดูคนแต่ภายนอกวะ
ไม่ให้โอกาสกันบ้าง
เชี่ยเอ๊ย [จิ๊ปาก]
- แม่ง เอาไงต่อดีวะ - [แจ้งเตือนโทรศัพท์]
อะไรอีกวะเนี่ย
ไอ้เชี่ย ทำไมเหลือแค่นี้เองวะ
[ดนตรีชวนลุ้น]
เอาไงต่อดีวะ
[เจ๊] ฉันอุตส่าห์ยัดแกให้ไปแคสต์งาน ไอวาฬ
แกก็ทำจนเขาไล่กลับคากอง
แล้วยังมีหน้ามาขอให้ฉัน
ช่วยจ่ายค่าไฟห้องอีก
ผมพยายามเต็มที่แล้วนะเจ๊
แต่ทีมแคสติงเขาไม่เลือกผมนี่
คิดจะเป็นนายแบบ หุ่นมันต้องดี
ไม่งั้นก็เหมือนเอาเชือก ไปรัดคอตัวเองนั่นแหละย่ะ
เจ๊จ๋า เจ๊ช่วยหางานให้วาฬหน่อยน้า
ขอแบบงานเดียวก็ได้ แบบปังๆ เลย
รับรองนะ ผมจะคืนเงินเจ๊แบบทบต้นทบดอกเลย
เจ๊จ๋า นะๆ
ไหนบอกจะฟิตห่งฟิตหุ่นตั้งแต่ต้นปีไง
มัวแต่ตระเวนกินผัดกะเพราอยู่นั่นแหละ
หืม เจ๊ ก็ผัดกะเพรามันอร่อยนี่นา
ใครจะอดใจไหว
แล้วอีกอย่างนะ ไม่ใช่ผมไม่ออกกำลังกาย
แต่เนี่ย เจ๊ก็รู้อยู่ว่าผมเจ็บข้อมือ
เพราะไปถ่ายงานโฆษณามอไซค์ให้เจ๊ไง
เนี่ย ดูเจ๊ ยังเจ็บอยู่เลยอะ
- เจ๊ ดูดิ เจ๊ เนี่ย - [ตบดังเพียะ]
- [ร้องตกใจเบาๆ] - เออๆๆ ฉันเข้าใจ
ถ้าเป็นนายแบบแล้วมันยุ่งยากมากนัก
ก็ผันตัวเองเลยดีมะ
อินฟลูเอนเซอร์อะเงินดี
ยิ่งใหญ่กว่าดาราดังๆ ซะอีก
ถ้าแกอะ เชี่ยวชาญอะไรสักอย่าง
แต่ผมกินเมนูเดียวมาสองเดือนแล้วนะเจ๊
ยังไม่ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญอีกเหรอ
เนี่ย ไปกินก็ไม่เห็นเงาหัวลูกค้าสักรายอะ
ไปกินผมก็ต้องจ่ายเงินเอง
ผัดกะเพราร้านไหนไม่อร่อย ผมก็ชมไม่ลง
ลิ้นผมอะเกิดมาเพื่อ กินผัดกะเพราอร่อยอย่างเดียวเท่านั้น
[ครางหน่าย] โอ๊ย ไม่รู้เรื่อง
พูดกับแกเนี่ย พูดไปก็เท่านั้น
[ถอนหายใจหงุดหงิด]
เจ๊จ๊ะ
[หัวเราะในลำคอ]
โอเค ถ้างั้นอะ ถ้าแกไม่ฟิตหุ่นให้ดีอะ
แกไม่ต้องโทรหาเจ๊ เข้าใจไหม
เอ๊า เจ๊ๆ
เจ๊ ช่วยออกค่าไฟหน่อย เจ๊
ออกค่ากาแฟก็ยังดี เจ๊
เจ๊ เจ๊ เจ๊จ๋า
[ถอนหายใจ]
โห
เจ้าหนี้สมัยนี้ทำไมมันทวงเก่งจังวะ
โอ้โฮ ไม่เห็นใจกันบ้างเลย
[ส่งเสียงไม่พอใจ]
- [เสียงประกอบสื่อความคิด] - [ฮึดฮัดไม่พอใจ]
เฮ้ยๆๆ นี่มึงทำไร
ก็มานอนบ้านมึงไง
[ถอนหายใจเหนื่อยใจ]
กูให้มึงนอนบ้านกูแค่วันนี้เท่านั้นนะ
พรุ่งนี้ก็รีบกลับไปนอนห้องตัวเองได้แล้ว
โอ้โฮ กูเพิ่งมาถึง มึงก็ไล่เลยเหรอ
ห้องกูไม่มีแอร์ ไฟก็โดนตัด
เจเจ มึงจะให้เพื่อนรักอย่างกูเนี่ย อยู่แบบนั้นได้ไง หืม
- โอ๊ย - หยุดเลย
ค่าไฟอะ กูจ่ายให้แล้วครับ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ไฟก็ติด
มึงจะมีปัญหาอะไรอีกไหม
[ปลาวาฬ] อื้อหือ
ขอบคุณนะ เพื่อนรัก แต่…
กูเพิ่งรู้ว่าเขายกมิเตอร์น้ำไปด้วยอะ
มึงจ่ายค่าน้ำให้กูด้วยนะ
[จิ๊ปาก] ไอ้วาฬ [แค่นเสียง] นี่
- จ่ายค่าน้ำให้ด้วยเหรอ - โอ๊ยๆๆ
- นี่กูเป็นเพื่อนมึงนะ กูไม่ใช่พ่อ - พอๆๆ
โอ๊ย เจเจ เพื่อน
เห็นแก่ความเป็นเพื่อน มากกว่าสามสิบปีของเราไง
สามสิบปีเหรอ กูเพิ่ง 25 ครับ ไอ้สัตว์
ไม่รู้อะ
กูจ่ายให้มึงแค่เดือนนี้เท่านั้นนะ
แล้วถ้ากูยังเห็นมึงระเห็จมานอนบ้านกูอีกเนี่ย
กูจะคิดค่าพัก วันละห้าร้อย
ค่าทำความสะอาดอีกห้าร้อย เป็นพันนึง
โอ้โฮ
หน้าเลือด
[ดนตรีขี้เล่น]
เออ
ไว้กูหางานนายแบบได้เมื่อไหร่นะ กูจะเอาเงินมาคืนมึง
งานนายแบบอะไร กินเก่งขนาดเนี้ย
- ออกกำลังกายก็ออกไม่ได้ - อื้อหือ
แค่ยังออกไม่ได้
พูดให้ครบด้วย
นี่กูเป็นนักกายภาพให้มึง
มึงต่างหากที่ลืมคำสั่งกู
กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่าห้ามตามใจปาก
มึงอะยังออกกำลังกายเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้นะเว้ย
- ไม่งั้นมึงต้องผ่าตัดข้อมือนะ - โอ้
- เนี่ย มึงเห็นไหมข้อมือมึงเนี่ย - [ร้องเจ็บปวด]
กูรู้ละ ปล่อยๆ กูเจ็บๆ
ปล่อย โอเค
กูถามจริงนะ ไอ้วาฬ
งานนายแบบอะไรของมึงเนี่ย
มึงจะฝืนทำอยู่ทำไมวะ
ฝืนอะไร กูชอบจะตายงานนายแบบเนี่ย
มึงไม่ได้ชอบงานนายแบบครับ
มึงชอบเงิน
มึงชอบเงิน ได้ยินกูไหม
คุยกับมึงนี่…
หงุดหงิดเว้ย
- ไม่ต้องกิน - เฮ้ยๆ มึงเอาไปไหน
เฮ้ย เดี๋ยว เจเจ
โอ้โฮ
[ดนตรีไฟลุกไหม้]
[ผู้บรรยาย] จากสุดยอดเชฟแห่งรายการ
ครัวพ่นไฟ
[กลืนน้ำลาย]
คุณกล้าเรียกสิ่งนี้ว่าอาหารได้ยังไง
หมูไม่สุก รสชาติก็ห่วยแตก
ถ้าคิดจะมาทำเล่นๆ ออกไปเลย
ครับ เชฟ
[โอบ] อาหารแต่ละจานถูกคัดสรร
วัตถุดิบจากมือเชฟด้วยความใส่ใจ
ถึงผมจะขายแต่ผัดกะเพรา
แต่ก็จะเป็นผัดกะเพราที่คุณหาทานที่ไหนไม่ได้
และที่สำคัญ
กะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาว
[เกลือ] เชฟว่าไงบ้างครับ
ผมว่าดีมากเลยนะครับเชฟ
[อ้ำอึ้ง] เอ่อ ถ้าเชฟอยากให้แก้ตรงไหน บอกได้เลยนะครับ
เอาให้กระชับกว่านี้
หรือเอาโลโก้ให้ใหญ่ขึ้นไหมครับ
- ไม่ครับ - ไม่เอา
คือไม่ต้องตัดให้กระชับขึ้น หรือไม่เอาโลโก้ให้ใหญ่ขึ้นนะครับเชฟ
ไม่เอามันทั้งหมดนี่แหละครับ
[ดนตรีตึงเครียด]
ผมตัดสินใจจะไม่ใช้คลิปนี้
เกลือ ทำเรื่องเบิกค่าใช้จ่ายให้ทีมงานด้วยนะ
แต่เชฟครับ
นี่เพิ่งดราฟต์แรกเองนะครับ
จะแก้ตรงไหนยังไงก็ยังแก้ได้นะครับ
ทีมคุณทำดีมากครับ
ผมไม่ได้ไม่พอใจอะไร
แต่ผมเพิ่งตัดสินใจจะไม่ทำร้านนี้ต่อ
ผมกำลังทำเรื่องขายกิจการครับ
ฮะ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงเบา]
เชฟ
เชฟครับ
เชฟพูดจริงเหรอครับที่บอกว่าจะขายกิจการ
แกเป็นผู้ช่วยฉันมาตั้งกี่ปี
เคยเห็นฉันพูดจาล้อเล่นหรือไง
เพราะแบบนี้
ช่วงที่ผ่านมา เชฟถึงไม่ออกเมนูใหม่เลยใช่ไหมครับ
หมดแพชชันว่ะ
ก็ว่า
ผมคุยกับเพื่อนที่ร้านอยู่ว่ามันแปลกๆ
ที่ผ่านมาฉันยังไม่แน่ใจ
ฉันเลยยังไม่ได้บอกพวกแก
แต่ว่าไม่ต้องห่วงนะเว้ย
ถ้ามีใครติดต่อมาทำร้านต่อ
ฉันจะขอให้เขารับพวกแกทำงานเหมือนเดิม
เชฟไม่อยากทำกะเพราแล้วเหรอครับ
ฉันยังรักการทำอาหารอยู่
แต่แค่บางอย่างมันไม่เหมือนเดิมว่ะ
เพราะคุณข้าวสวยเหรอครับ
[ดนตรีชวนประทับใจ]
[โอบ] ร้านของเรา
กะเพราไม่มีถั่วฝักยาว
[ข้าวสวย] ยินดีต้อนรับค่า
ถ้าใครเขารู้ว่าพี่โอบ
เปิดร้านกะเพราไม่ใส่ถั่วฝักยาวเพราะอะไร
คงงงแย่
[โอบ] อธิบายง่ายๆ เลย
แฟนพี่แพ้ถั่วฝักยาว
เชฟโอบได้บอกคุณข้าวสวยหรือยังครับ ว่าจะขายร้านนี้
จะให้ฉันบอกไปเพื่ออะไร
บอกไปก็ใช่ว่าเขาจะสนใจไยดีอะไรอีก
ฉันก็แค่จะไปพัก
ให้แพชชันมันกลับมา
ทำอาหารมาตั้งสิบปีนะเว้ย
คนมันก็ต้องเหนื่อยกันบ้าง
อดีตเชฟทะลุนรกรายการทีวีดัง
อยู่ๆ ทำตัวร้อนเงินขายร้านทิ้งแบบเนี้ย
มันยังไงๆ อยู่นะครับ
ฉันก็มีปัญหาของฉัน
แล้วอีกอย่างนะเว้ย
ฉันไม่ได้ยืมเงินแกนะ ไอ้เกลือ
[ทำเสียงหาเรื่อง]
[ดนตรีซึ้งบรรเลงสงบ]
แล้วเชฟมองว่าจะขายให้ใครล่ะครับ
ใครติดต่อมาก็ขายคนนั้นดิวะ
ฉันไม่ได้เป็นคนพูดยากซะหน่อย
คิดจะขายแล้ว จะคิดเล็กคิดน้อยทำไม
[ดนตรีกดดันดังเป็นจังหวะ]
[โอบ] จะกี่ร้อยล้านผมก็ไม่ขายให้คุณ
เลิกติดต่อผมมาได้แล้ว
ไหนคุณบอกว่าจะขายให้กับทุกคนที่สนใจไง
ถ้าคุณคิดว่าตัวเลขที่ผมให้ไปมันน้อยเกินไปเนี่ย
คุณจะลองเขียนตัวเลขกลับมาใหม่ก็ได้นะ
อยากได้เท่าไหร่อะ
ตัวเลขไม่ใช่เรื่องใหญ่
คนต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่
ผมจะขายร้านนี้ให้กับคนที่ผมพอใจเท่านั้น
ผมจะไม่ขายร้านนี้ให้กับนายทุนหน้าเลือด
เพื่อเอาพื้นที่ตรงนี้ไปทำประโยชน์อย่างอื่น
ไอ้คุณเมธัส
[อานัส] เฮ้ย มึงมาทำอะไรร้านกูเนี่ยฮะ
ที่นี่โดนยึดแล้วครับ
- ลุงไม่ได้นะ ลุง - หยุดๆ
[ร้องเจ็บปวด]
- อาจารย์ - อาจารย์
อาจารย์ พวกมึงทำอะไรอาจารย์กู
[เจ้าหน้าที่] ไม่ได้ครับ ออกไปให้หมด
[โอบ] ออกไปดิ
ออกไป
[แค่นเสียงขัดขืน]
[ถอนหายใจผิดหวัง]
ผมนึกว่าคุณโกรธอะไร
ที่แท้ก็คือคอนโดตรงนั้นนี่เอง
ร้านอาหารมันก็เก่ามากแล้ว
อนุรักษ์ไปก็เท่านั้นแหละ
ผมให้พัฒนาพื้นที่นั้นใหม่
ให้มันเกิดประโยชน์กับคนอื่น
มันไม่ใช่เรื่องที่ดีกว่าเหรอ
ร้านเชฟอานัสเปิดมาเกือบร้อยปี
จากรุ่นสู่รุ่น
คุณบีบให้เขาขายได้ไงวะ
มันไม่ใช่ที่ของเชฟอานัสเขา
- ผมมาซื้อจากเจ้าของที่ - [ดนตรีตึงเครียดหม่นๆ]
แล้วมันผิดตรงไหน
ผมไม่อยากเสียเวลา
คุยกับขยะ ที่ไม่เห็นคุณค่าเรื่องของอาหารอย่างคุณว่ะ
ผมรู้ว่าคุณกำลังกว้านซื้อที่ร้านผม
เพื่อทำคอมมูนิตีมอลและคอนโดใหม่
ประโยชน์อะไรที่คุณพล่ามมาอะ
มันก็ประโยชน์ของตัวคุณเองทั้งนั้น
ออกไปได้แล้ว
ก็แล้วแต่ครับ
แต่คงไม่มีใครให้ราคาคุณดีแบบผมอีกแล้วนะ
ที่คุณอยากรีบขายร้านน่ะ
ก็เพราะว่าต้องใช้เงินก้อนใหญ่ไม่ใช่เหรอคับ
[ดนตรีเร่งเร้าอารมณ์]
เปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็โทรมานะครับ
ผมพร้อมรับ 24 ชั่วโมง
[เจ้าหน้าที่] ที่นี่โดนยึดแล้วครับ
[โอบ] ไม่ให้ยึด ไป ไปดิ
[ร้องขัดขืน]
ผมแจ้งตำรวจนะครับ
ไปแจ้งมาเลย
ออกไปให้หมด
ไป
[เครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะ]
[หมอถอนหายใจ]
ภาวะหลอดเลือดหัวใจตีบ ของคุณอานัสเนี่ยนะครับ
ตอนนี้อยู่ในขั้นรุนแรงแล้ว
ทำให้หัวใจเนี่ยขาดเลือดมาก
ควรจะเร่งผ่าตัดให้เร็วที่สุดนะครับ
พวกคุณพอจะติดต่อ ลูกสาวของคุณอานัสได้หรือยังครับ
ยังเลยครับหมอ
แต่ว่าจะพยายามติดต่อนะครับ
ครับ หมอขอตัวก่อนครับ
ไม่ต้อง
[อ่อนแรง] อย่าไปรบกวนข้าวสวยดีกว่า
อาจารย์ครับ
อาจารย์ไม่คิดจะบอกข้าวสวยจริงๆ เหรอครับ
ว่าอาการของอาจารย์มาถึงขั้นนี้แล้วอะ
แค่เรียนอย่างเดียวอะ
ข้าวสวยลำบากมากพออยู่แล้ว
ไม่ต้องให้เขามารู้เรื่องฉันหรอก
[อานัสสะอื้น]
ถ้าอย่างงั้น
อาจารย์ให้ผมกับนับหนึ่ง ช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายนะครับ
จะได้รีบผ่าตัด
ฉันไม่เอานะ ไอ้โอบ
พอเลยนะ
อาจารย์
อาจารย์ให้พวกผมช่วยบ้างเถอะนะครับ
ไม่เอา
โอบ [เค้นแรง] ไม่เอา
บอกว่าไม่เอา
พี่โอบ
อาจารย์อานัสแกก็ดื้อแบบนี้แหละ
ก่อนมาเนี่ย กูโอนเงินให้มึงห้าแสน
มึงเอาไปโอนให้โรงบาลนะ
แล้วบอกเขาว่ากูจะเซ็นทุกอย่าง ขอแค่ประคองอาการให้ได้มากที่สุด
เดี๋ยวกูหาเงินมาเพิ่มอีก
แล้วนี่พี่ไปหาเงินมาจากไหนเนี่ย
อย่าบอกนะ พี่ทุบหม้อข้าว
เอาเงินก้อนสุดท้ายมาเลยอะ
แล้ว… แล้วร้านพี่พี่ไม่ทำแล้วเหรอ
เรื่องของกูน่า
มึงไปทำเรื่องจ่ายให้มันเรียบร้อยเหอะ
เรื่องเงินปล่อยให้เป็นหน้าที่กูเอง
เฮ้ยพี่ เดี๋ยวก่อนดิ
โอ๊ย
ลูกศิษย์กับอาจารย์แม่งเหมือนกันเลยว่ะ
พี่แม่งก็ดื้อเหมือนอาจารย์พี่อะ
พี่โอบ
พี่ลองทางเลือกสุดท้ายดูไหมอะ
[ดนตรีตึงเครียดล่องลอย]
[โอบ] มึงหยุดความคิดนั้นเลยนะ นับหนึ่ง
[นับหนึ่ง] ทำไมวะ พี่
พี่ก็แค่ตามข้าวสวยกลับมาไทยอะ
พี่ก็รู้ปะ ว่าอาจารย์เขาฟังลูกสาวเขาอยู่แล้วอะ
[โอบ] กูไม่ตามมาหรอก
อาจารย์เป็นคนบอกเองว่าไม่เอา
กูไม่อยากสร้างเรื่องให้เขาทรุดลงอีก
ทำไมวะพี่
พี่ไม่กล้าโทรหาแฟนเก่าเหรอ
[นับหนึ่ง] ถ้าพี่ไม่โทรหาข้าวสวยอะ
แม่งก็เหมือนพี่ปล่อยให้อาจารย์พี่อะ
อาการทรุดไปเรื่อยๆ
โดยที่พี่ไม่ทำอะไรเลยปะ
[สัญญาณเรียกสาย]
(ล่าสุด)
[โทรศัพท์สั่น]
[ข้าวสวย] มีอะไรหรือเปล่าคะ พี่โอบ
[โอบปลายสาย] เปล่าอะ ไม่มีไรหรอก
พี่กดผิดอะ
อ๋อ
- ค่ะ - เอ่อ คือ…
ช่วงนี้ข้าวสวยได้โทรหาพ่อบ้างหรือเปล่า
ช่วงนี้ใกล้สอบ ไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ
เอ่อ…
คือ…
อาจารย์…
คือพี่ติดต่ออาจารย์ไม่ค่อยได้อะ
ยังไงข้าวสวยโทรหาหน่อยก็ดีนะ
มีอะไรบอกข้าวสวยได้นะคะ
[ผู้ชายพูดภาษาอังกฤษ] นี่ คริสทีน เราต้องไปแล้วนะ
[ข้าวสวยพูดภาษาอังกฤษ] โอเค ขอแป๊บนึงนะ
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงซึ้ง]
พี่โอบคะ
อ๋อ
คือที่อเมริกาตอนนี้คงเช้าแล้วใช่ไหม
เดี๋ยวข้าวสวยก็ต้องไปเรียนแล้ว
โทษทีนะ
อย่าลืมโทรหาพ่อนะ
อ๋อ ได้ค่ะ
[ตัดสาย]
[ผู้ชายพูดภาษาอังกฤษ] เร็วหน่อยสิ ที่รัก
วันนี้เรามีควิซนะ จะสายอยู่แล้วนะ
แล้วรู้ไหม
เมื่อคืนกับหนุ่มๆ ฟินมากเลยละ
ไปกันเร็ว
[ดนตรีอบอุ่นหัวใจ]
ไปกัน
[นับหนึ่ง] ถ้าพี่จะขายร้านพี่อะ
งั้นผมก็จะขายร้านผม
เอาเงินไปช่วยอาจารย์เหมือนกันอะ
คุณเชฟนับหนึ่งครับ
มึงเพิ่งเปิดร้านนี้เมื่อเดือนที่แล้ว
เงินที่กู้มาเนี่ย ผ่อนธนาคารหมดแล้วเหรอ
แค่ร้านกูร้านเดียวก็น่าจะคัฟเวอร์ ค่าใช้จ่ายโรงพยาบาลได้หมดแหละ
[ถอนหายใจ]
เออ พี่ แล้วสรุปอะ
ไอ้เมธัสมันกล้ามาขอซื้อที่พี่จริงปะเนี่ย
แม่งไม่สำนึกเลยเหรอวะ
มึงจะหวังอะไรกับคนอย่างมันวะ
แต่ไม่ต้องห่วงเว้ย กูจัดการไล่มันกลับไปละ
แล้วคนอื่นอะพี่
มีใครมาขอซื้อร้านบ้างไหม
มันก็มี
แต่พอสืบไปสืบมา ไอ้พวกที่มาขอซื้อร้านกู
มันก็เป็นพวกที่ร่วมลงทุนกับไอ้เมธัส
กูเลยยังไม่ตัดสินใจ
ถึงกูจะต้องการเงินนะเว้ย
แต่กูก็ไม่อยากให้ร้านกูโดนทุบไปเฉยๆ
อย่างน้อย กูก็อยากให้คนที่ได้ร้านไป เอาไปทำต่อจริงๆ
[ถอนหายใจ]
[เสียงประกอบปิ๊งไอเดีย]
[ดนตรีสนุกนาน]
พี่โอบ
เอางี้ปะล่ะพี่
พี่ก็จัดแข่งขันทำอาหาร
เพื่อคัดเลือกผู้สืบทอดไปเลยดิ
- แข่งทำอาหาร - เออ
พี่ก็จะได้คนที่พี่มั่นใจได้ว่า
จะไม่ทุบร้านพี่ทิ้ง
และพี่ก็จะได้คนที่มีฝีมือเหมาะสม
ที่จะทำกะเพราเชฟส์เทเบิลต่อจากพี่ด้วย
ใช่มะ
แล้ว… กูต้องทำไงอะ
[นับหนึ่ง] ค้นหาผู้สืบทอด
ร้านกะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาว
ผ่านการแข่งขันการทำกะเพรา
เพื่อคัดสรรผู้ที่มีความสามารถ
และคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขที่กำหนดดังนี้
หนึ่ง มีเงินยี่สิบล้านบาท
เชี่ย
[อ้ำอึ้ง] โห
ทำอาหารเก่ง
มีใจรักกะเพรา
ต้องไม่ใช่คนของเอ็มทีกรุ๊ปเด็ดขาด
หากใครมีคุณสมบัติครบทุกข้อ
เชฟโอบก็พร้อมจะขายกิจการ
กะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาวให้
โห พี่โอบ
ยี่สิบล้านนะพี่
[ถอนหายใจเบาๆ]
ไอ้หนึ่ง
นี่กูก็ทำตามไอเดียมึงนะ
ให้กูโพสต์หาผู้สมัครเนี่ย
โห พี่โอบ แต่ว่าพี่ก็ต้องเอาคุณสมบัติที่มันสมจริง
จับต้องได้มากกว่านี้
กูจะเอาแบบนี้แหละ
ใครที่มีคุณสมบัติครบนะ
เอาร้านกูไปได้เลย
[ส่งเสียงพอใจเบาๆ]
- เฮ้ย - [แจ้งเตือนโพสต์สำเร็จ]
[เสียงหืมยาวในลำคอ]
ความคิดมึงทั้งนั้น
[เมธัส] สั่งคนแฝงตัวเข้าไปสมัครแล้วในเชฟนั่น
ทำยังไงก็ได้ให้คนของเราชนะ
กี่ล้านก็จ่ายไป
[ผู้ชาย] แค่ร้านกะเพราร้านเดียว
นายจะลงทุนมากขนาดนี้เลยเหรอครับ
แกไม่รู้อะไร
พอพื้นที่ตรงนั้นกลายเป็นคอมมิวนิตีมอลแห่งใหม่
มูลค่าที่ฉันจะได้อะ เพิ่มขึ้นไม่รู้กี่เท่า
ที่ให้มาประกวดทดสอบฝีมือ ก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรมาก
ผมแค่ต้องการขายให้คนที่มือถึงเท่านั้น
พวกมักมากหวังแค่ที่ดินเอาไปทำธุรกิจ
ไม่ต้องติดต่อมา
เสียเวลา
[เมธัส] อีกอย่าง ฉันอยากทำให้เชฟปากหมานั่นเห็นว่า
คนที่บอกว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ มีแต่พวกขี้แพ้
ที่มีเงินไม่มากพอเท่านั้นแหละ
[ผู้ชาย] ครับ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[ปลาวาฬ] มึงกูเจอวิธีได้เงินแล้วเว้ย
[เจเจ] อะไรของมึงอีกเนี่ย
เชิญทางนี้เลยครับ
[ดนตรีเบาสมอง]
(เอ็มทีกรุ๊ป)
วาฬ เดินไปดิ
นั่งรอก่อนนะครับ
รอสักครู่นะครับ คนก่อนหน้ายังสัมภาษณ์ไม่เสร็จ
ได้ครับ
วาฬ
- วาฬ - อะไร
มึงแน่ใจนะว่าที่นี่อะ
ที่นี่มันออฟฟิศ ไม่ใช่ห้องครัว
ที่นี่แหละ
กูได้กลุ่มลับจากพวกพ่อครัวมา
แล้วมึงจะอยากมาออดิชันทำอาหารทำไมวะ
มึงอยากเป็นเชฟเหรอ
กูไม่ได้อยากเป็นเชฟ
กูอยากได้เงิน
อะไรของมึงวะ
นี่ มึงดูนี่
[โอบ] โพสต์ที่ผมประกาศ ขายกิจการออกไปก็ตามนั้นเลยครับ
ใครมีฝีมือก็มาทดสอบ
ถ้าใครชนะ ก็ขอซื้อกิจการผมไปได้เลย
ผมแค่ต้องการขายให้คนที่มือถึงเท่านั้น
พวกมักมากหวังแค่ที่ดินเอาไปทำธุรกิจ
ไม่ต้องติดต่อมา
เสียเวลา
อะไรของมึงวะ
ไหนมึงบอกว่าไม่ชอบหน้าไอ้เชฟโอบ
ป๋าหมากปากหมาอะไรที่มึงเคยมีเรื่องกันไง
แล้วนี่มึงอยากจะไปสมัครเป็นผู้สืบทอดร้านเขาอีก
มึงคิดอะไรอยู่วะ
แล้วอีกอย่างนะ ไอ้วาฬ
กูว่าไอ้งานรับจ้างปลอมตัว เป็นผู้สืบทอดอะไรของมึงเนี่ย
แม่งหลอกลวงยังไงก็ไม่รู้
มึงยังกล้าเสือกรับงานอีกเนอะ ไอ้ควาย
โห
มึง คุณเมธัส สิระมงคลสวัสดิ์เนี่ย
เขาเป็นเศรษฐีด้านอสังหาริมทรัพย์เลยนะเว้ย
บริษัทเอ็มทีกรุ๊ปของเขาเนี่ย
มีเงินให้กูอย่างแน่นอน
กูไม่ได้หมายความว่าเขาจะมีเงินแบบที่มึงว่าไหม
แต่กูหมายถึงมึงต่างหาก
มึงต้องเข้าไปปิดบังตัวตนเพื่อหลอกลวง เชฟอันดับหนึ่งของประเทศเลยนะเว้ย
แล้วอีกอย่างนะ
มึงทำอาหารเป็นเหรอไอ้วาฬ ฮะ
ทำเป็นเหรอ
คุณเป็นทั้งนักแสดงและนายแบบ
ก็เลยเคยมีประวัติ ด้านการทำอาหารมายาวนานเหรอ
ครับ ผมแอคติงดีนะครับ
คุณเมธัสอาจจะเคยเห็นผลงานผมมาบ้าง
ไม่เคย
ผมกำลังสงสัยว่าคุณเนี่ย
เป็นแค่ตัวประกอบกิ๊กก๊อกหรือเปล่า
อีกอย่างนะ
หุ่นแบบนี้เนี่ยเหรอ
ไม่น่าเป็นนายแบบได้มั้ง
วิจารณ์เก่ง
[ดนตรีขี้เล่น]
ผลงานผมยังไม่ออนน่ะครับ เดี๋ยวคุณเมธัสก็ได้เห็นเอง
ผมไม่สนใจอาชีพของคุณหรอก
ผมสนใจแค่เรื่องผัดกะเพราแค่นั้นแหละ
คุณมีเมนูเด็ดอะไรบ้าง
เยอะครับ ผมทำได้หมด
แต่อร่อยไหมอีกเรื่อง
[ดนตรีกระแทกตึงเครียด]
[เมธัส] ผมยุ่งมากนะครับ
ถ้าคุณทำอาหารไม่เป็นน่ะ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
- เชิญคุณกลับไปได้แล้ว - [พนักงาน] เชิญครับ
- [ปลาวาฬ] เอ่อคุณเมธัสครับ อย่าเพิ่งไปครับ - [พนักงาน] เชิญทางนี้ครับ
เอ่อ ถึงผมจะทำอาหารไม่เป็นนะครับ
แต่ว่าผมสามารถเอาชนะคนอื่นได้แน่นอนครับ
เพราะว่าผมกินผัดกะเพรา มาเป็นร้อยๆ ร้านแล้วครับ
ถ้าผมไปแข่งแฟนพันธ์ุแท้นะ
ผมได้ที่หนึ่งแน่นอนครับ
ประสบการณ์งอกง่อยแบบนี้เหรอ
เชฟโอบเห็นใบสมัครคุณก็ปัดตกตั้งแต่รอบแรกแล้ว
แค่ส่งใบสมัครไปอะ
ผมยังเสียดายต้นไม้ ที่ต้องเป็นกระดาษให้กับคุณเลย
ผมไม่คุยกับคนที่ทำให้ผมเสียเวลาทำมาหากินหรอก
นาทีนึงอะ ผมหาเงินได้เป็นล้าน
ตอนเนี้ย ผมกำลังจะเสียสิบล้าน
เพราะคุยกับคนแบบคุณเนี่ย
คนรวยนี่กินอะไรเหรอครับ
ปากคอมันถึงได้พูดจาไม่ให้เกียรติคนอื่นได้ขนาดนี้
เท้าก็ยืนบนพื้นนี่ครับ
ไม่ได้ลอยมาจากฟ้าที่ไหน
จะอวดเบ่งว่าสูงกว่าคนอื่นทำไม
นี่คุณ
- [ดนตรีบรรเลงดุเดือด] - เฮ้ย เจเจ
- มึงใจเย็นๆ - วาฬ มันว่ามึงนะเว้ย
[กักเสียง] เออ ไม่เป็นไร
แล้วไอ้นี่อะ ถึงมันจะมีดีแค่หน้าตา
แล้วก็ดูไม่น่าเชื่อถือก็ตามเถอะ
แต่เรื่องกินผัดกะเพราอะ มันไม่เคยแพ้ใคร
ไม่เชื่อก็เปิดวล็อกมันดู
ร้อยคลิป ผัดกะเพราทั้งร้อยคลิปอะ
กินเก่งอะ ไม่ได้หมายความว่าจะชนะผู้ท้าชิงนะ
ผมคำนวณดูแล้ว ส่งเพื่อนคุณไปอะ
เสียโควตาฟรีๆ เปล่าๆ
- [แค่นเสียงหมั่นไส้] - ใจเย็น ใจเย็นก่อน
- [ปลาวาฬ] มึงใจเย็นก่อน ไอ้เจ - [เจเจ] อะไรวะ
- วาฬ มึงหลบไปดิ๊ หลบไป - ไอ้เจเจ…
แล้วถ้าคุณไม่เลือกเพื่อนผมเนี่ย ก็ไม่ต้องเลือก
เพราะว่าเพื่อนผมเนี่ยไม่ต้องง้อคนแบบคุณหรอก
ไป ไอ้วาฬ
- กลับบ้าน - เฮ้ย เดี๋ยว
- [ปลาวาฬ] ผม… ให้โอกาสผมนะครับคุณเมธัส - [เจเจ] มึงไม่ต้องพูดละ
แล้วนี่มึงเป็นอะไรเนี่ย
มึงยืดอก
แล้วจะทำหน้าเป็นหมาหงอยเพื่อ
ก็กูไม่ผ่านการคัดเลือกของคุณเมธัส
ก็แปลว่ากูหมดหวังเงินล้านแล้วปะ
มันจะหมดหวังได้ยังไง
เขาไม่ได้ส่งมึงไป
แต่เขาห้ามมึงสมัครชิงตำแหน่ง
ผู้สืบทอดร้านนั้นไม่ได้ปะ
มึงหมายความว่าไง
[ถอนหายใจ]
ก็ถ้ามึงผ่านรอบออดิชันเข้าร้านเชฟโอบได้อะ
มันจะมีเหตุผลอะไรวะ ที่ไอ้นายทุนหน้าเลือดนั่นน่ะมันจะไม่จ้างมึง
[เสียงประกอบปิ๊งไอเดีย]
- เชี่ย - [ดนตรีขี้เล่น]
เพื่อนรัก อื้อหือ
คิดได้ไงวะเนี่ย
ถึงตอนนั้นนะ ที่มึงถือไพ่เหนือกว่า มึงค่อยมาต่อรอง
แล้วจากนั้นนะ ไอ้วาฬ
มึงเรียกเงิน ขูดรีดมันแบบยับๆ
เอาให้แม่งกระอักเลือดไปเลย
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงคึกคัก]
เชี่ย เกือบไปแล้วเรา
จะไปไหนวะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
ไปไหนแล้ววะ
เมื่อกี้อยู่ตรงนี้นี่หว่า
ไปไหนแล้ววะ
[ร้องตกใจ]
- โธ่ - [กระแอม]
คุณยูทูบเบอร์น่ารำคาญนี่เอง
คุณตามผมมาทำไม
อะไร ใครตามคุณ
ผมก็มาเดินซื้อของ
คุณเดินได้คนเดียวเหรอ
ก็เปล่านี่
[ปลาวาฬส่งเสียงรำคาญ]
อะไรของคุณเนี่ย
- เอามานี่ - อะไร
ของผม
เฮ้ย
[ดนตรีเบาสมอง]
เฮ้ย
คุณจดที่ผมซื้อไว้ทำไม
บังเอิญมั้ง
ผมมาซื้อของไปทำกับข้าวอะ
- ทำไม - [แค่นหัวเราะ]
ผมว่ามันเกี่ยวกับผมนะ
- ผมขอยึดไว้ละกัน - เฮ้ย
แล้วต่อไปไม่ต้องตามผมมาอีกนะ
ผมไม่ต้องการแฟนคลับ
[แค่นเสียง] รู้จักกูน้อยไปละ
แล้วเนี่ย ครบหรือยังวะ
แคร์รอท มะเขือเทศ…
นี่มึงมาทำอะไรบ้านกูเนี่ย
แล้วซื้อของมาทำไมเยอะแยะ
มึงเป็นคนบอกกูเองไม่ใช่เหรอ ว่ากูต้องผ่านออดิชันให้ได้
เพื่อไปขูดรีดคุณเมธัส
วันนี้นะ กูเลยไปตามดู วัตถุดิบทั้งหมดของเชฟโอบมาละ
กูจะทำทุกอย่างเหมือนเขาเป๊ะๆ
มึงก็ไปหัดคนเดียวสิ
มาทำทำไมแถวนี้
ทำอย่างกะกูเนี่ยทำอาหารเป็น
มึงทำเป็นกว่ากูไง
ทำไข่เจียวไม่ไหม้เนี่ย ก็ถือว่าใช้ได้ละ
เกี่ยวอะไรวะ
[ดนตรีขี้เล่น]
เนี่ยนะ ถ้ากูชนะเชฟโอบได้นะ
ก็ถือว่ามึงเนี่ยชนะคุณเมธัสด้วยนะเว้ย ไอ้เจเจ
หรือมึงจะปล่อยให้กูพยายามอยู่คนเดียว
เนี่ย โห กูเจ็บมือนะเนี่ย
[พ่นลมหายใจรำคาญ] เออๆๆ
ทำให้มันเสร็จๆ ไป
ปะ งั้นเริ่มจากตรงไหนดี
[ดรตรีชวนลุ้นดังเป็นจังหวะ]
- เฮ้ย มึงหยุดเลย มึงหยุดเลย - หืม
ใครสั่งใครสอนให้มึงตำแบบนี้วะ
เวลามึงตำเนี่ย มึงเอามือปิดงี้ด้วย
- [เออออเข้าใจ] - เวลาตำอะ มันจะได้ไม่กระเด็น
[เจเจ] มือๆ
มึงเนี่ย ไม่ต้องปิดเยอะขนาดนั้น
เป็นไง พอได้ไหม
[ร้องหงุดหงิด]
อะไรของมึงเนี่ย เขาให้แกะก่อน
[น้ำมันร้อนฉ่า]
โอ้โฮ
โอ๊ย
เออ นั่นแหละ
- พอแล้วๆ - อีกหน่อยน่ะ
[เจเจ] ใบกะเพรา ใบกะเพราเลย
[ปลาวาฬ] พอไหม
มึงจะใส่อะไรเยอะแยะขนาดนั้นอะ
หอมจะตายเนี่ย
[ไอสำลัก]
[เจเจ] โอ้โฮ ทำเซียน
อื้อหือ
ไอ้วาฬ ครัวกู
[ปลาวาฬ] เชิญครับ
เฮ้ย กินเร็ว
นี่กูต้องชิมจานนี้จริงเหรอวะ
ก็เออสิวะ เร็ว
เร็วๆๆ
[ดนตรีซุกซนบรรเลงสั้นๆ]
[ดนตรีกลองลุ้นรัว]
[ขย้อนอ้วก]
แหวะ ถุย
ไอ้ปลาวาฬ มึงทำอะไรให้กูกินเนี่ย
ก็ผัดกะเพราหมูสับไข่ดาว
วัตถุดิบตามตำราที่กูเห็นเป๊ะๆ
ตำราไหนของมึงวะ
หมูไหม้ไปถึงแกนโลก เค็มแบบเจ็บไตขนาดเนี้ย
กูจะตายไหมเนี่ย
โหย กูไม่อยากชนะไอ้คุณเมธัสละ
มึงเลิกเหอะ
คนเรามันต้องมีการพัฒนาสิวะเพื่อน
มึงรอชิมจานต่อไปได้เลย
เฮ้ย เดี๋ยว ไอ้วาฬ
[ดนตรีสนุกขำขัน]
[ครางเหนื่อยใจ]
[เจเจ] อืม
[ดนตรีกีตาร์บรรเลงซึ้ง]
เฮ้ย คุณเกลือ
เป็นถึงเศรษฐีขอนแก่นเลยเหรอวะ
[พ่นลมหัวเราะ]
นี่มันเอฟซีเลยนี่หว่า
ตามมาถึงนี่เลยเหรอ
[ดนตรีลุ้นดังเป็นจังหวะ]
[เจเจ] ไอ้วาฬๆ
มึงตายแล้วเหรอ
โอ๊ย ยังไม่ตาย
[ครางเหนื่อย] ท้อนิดหน่อยว่ะ
ก็เลยมาพักเซฟพลังงาน
[ปลาวาฬถอนหายแรง]
แล้วนี่มึงฝึกไปถึงไหนละ
ไอ้กะเพราเลิศรสอะไรของมึงเนี่ย
กูว่ากูพัฒนาไปเยอะแล้วนะ
กูเตรียมให้มึงชิมด้วย
[ปลาวาฬออกแรงลุก]
[ดนตรีขี้เล่น]
นี่
นี่ ลองหน่อย
จานนี้กูมั่นใจจริงๆ
อร่อยถูกใจ ไตไม่ถูกตัดแน่นอนเพื่อน
ชิมหน่อย
เฮ้ย กูมั่นใจจริงๆ
- เร็ว - ตายก่อนละมั้ง
[ปลาวาฬ] เร็วๆๆ
เป็นไง
เป็นไงๆ
เป็นไงบ้าง
ก็พอได้อะ
- [ท้องร้องโครกคราก] - ก็พอได้ใช่มะ แน่ะ กูว่าแล้ว
มึงชิมอีกคำนึงมะ เผื่อมันรสชาติไม่แน่นอน
- ลองชิมดู - เฮ้ยนี่ แล้ว…
เขาประกาศผล เรื่องการส่งใบสมัครรอบแรกยังอะ
ไม่ใช่ว่าเขาเลือกไว้แล้วนะ
[จิ๊ปาก]
[ถอนหายใจเบาๆ]
ไม่รู้เลยว่ะ
เฮ้ย มาละ
เปิดเลยๆ
เออ
ผ่านรอบแรก
[เสียงประกอบระยิบระยับ]
ไอ้เจเจ กูผ่านแล้วเว้ย
[ตะโกนดีใจ]
กูผ่านแล้วๆๆ เห็นปะ
เฮ้ย มึงไม่ดีใจกับกูหน่อยเหรอ
ดีใจดิ
แต่มึงผ่านได้ไงวะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
เอาวะ เพื่อเงินล้าน
[ส่งเสียงแน่วแน่]
- โห - [ผู้ชายถอนหายใจดัง]
[ผู้ชาย] เฮ้ย พวกนาย มาจากที่ไหนกันเหรอ
[โอบ] ทุกคน
[ดนตรีบรรเลงชวนกดดัน]
ขอต้อนรับเข้าสู่การคัดเลือกรอบแรก
ในการหาผู้สืบทอด ร้านกะเพราร้านนี้ไม่มีถั่วฝักยาว
ในรอบนี้ เราจะคัดให้เหลือแค่สามอันดับ
ซึ่งผู้ที่ผ่านการคัดเลือก จะเข้ารับการเทรนกับผมเป็นเวลาหนึ่งเดือน
ผมถึงจะประกาศผู้ชนะต่อไป
กติกาตามนี้
ถ้าใครคิดว่าไม่ไหว
เชิญออกไปได้เลย
และกติกาในรอบแรก
เราจะเทสต์กันสองรอบ
ถ้าใครได้คะแนนรวมทั้งสอบรอบติดสามอันดับแรก
ก็ถือว่าผ่านการคัดเลือก
มีใครสงสัยอะไรไหม
ดี
งั้นผมประกาศโจทย์แรกเลยแล้วกัน
วันนี้ทุกคนจะต้องทำผัดกะเพราอะไรก็ได้ ที่ตัวเองถนัดมาหนึ่งจาน
และต้องพรีเซนต์จานที่ตัวเองทำ
มีเวลาสิบห้านาที
วัตถุดิบอยู่ในครัว
เชิญทุกคนได้
[ดนตรีสนุกสนาน]
เอาแล้วเหรอวะ
เออวะ หมูก็คือหมู
โอ๊ย
โอ้ย โอ้ย
[ดนตรีชวนกดดัน]
[โอบ] ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
หมดเวลา
ทุกคนวางมือ
ผมให้เวลาพักสิบนาที
เดี๋ยวผมจะเรียกทุกคน มาพรีเซนต์อาหารที่พวกคุณทำ
กับผมแบบตัวต่อตัว
[บรรดาผู้เข้าแข่งขัน] ครับ เชฟ
[โอบ] คุณแฟนคลับ
ผมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยนะครับ
ผมไม่คิดว่าคุณจะเข้ามาแข่งจริงๆ จังๆ เลยนะ
คุณเคยทำอาหารมาบ้างไหม
- [ดนตรีกระแทกกดดัน] - เอ่อ…
้ครับ ก็… ผมเพิ่งผัดกะเพราให้เชฟดูเมื่อกี้
นี่ไม่เรียกว่าผัดกะเพรา
ไม่ใช่ฝีมือของเชฟมืออาชีพด้วยซ้ำ
ปลาวาฬ
ผมสะดุดชื่อเล่นคุณมากเลยนะ
เพราะว่าชีวิตนี้ผมแล่ปลามาเยอะมาก
รวมถึงเคยแล่ปลาวาฬมาแล้วตัวนึง
ผมว่าคุณแข่งไปก็เกะกะคนอื่นเปล่าๆ
กลับบ้านไปดีกว่าไหม
อะไร เชฟ โอ๊ย
โอ๊ยเชฟ ปล่อย ปล่อยผม
คุณจะปล่อยให้มือคุณบวมแบบนี้เหรอ
[พูดเบาๆ] เชฟเหี้ยอะไรวะ
[ร้องซี๊ดเจ็บปวด]
โอ๊ย โอ๊ยเชฟ
โอ๊ย
[ดนตรีขี้เล่น]
มือคุณเจ็บแล้วยังต้องมาแข่งอะไรที่ไม่ถนัดอีก
มีแต่คนไม่มีสมองเท่านั้นแหละที่ทำกัน
- [กลั้นหัวเราะ] - [ปราม]
แช่เอาไว้ก่อน
แล้วเดี๋ยวต้องเอาบัวหิมะมาทาอีก
เชฟไม่ต้องเข้าใกล้ผมขนาดนี้ก็ได้ครับ
ผมอึดอัด [พ่นลมหัวเราะ]
คุณเป็นแฟนคลับไม่ใช่เหรอ
จะอึดอัดอะไร
ดีใจซะสิ
ปลาวาฬ
คุณเป็นคนที่ไอ้เมธัสส่งมาแข่งใช่ไหม
[ดนตรีกระแทกแล้วบรรเลงระทึก]
[โอบ] ทุกสัปดาห์จะมีการคัดคนออก
ทุกการกระทำของพวกคุณคือคะแนนทั้งหมด
ต่อจากนี้พวกคุณคือคู่แข่งกัน
[โอบ] ผมจะเตือนคุณอีกครั้งนะ ถ้าไม่จริงจังก็ถอยไปเหอะ
คนอย่างคุณไม่มีทางสมหวังหรอก
[ปลาวาฬ] เชฟอะไรดุอย่างหมา
ถ้าคุณยืนหั่นแบบเนี้ย หลังได้พังแน่
[เจเจ] ถ้ามึงไม่ได้สองล้าน…
คุณก็ไม่ต้องมาจ้างเพื่อนผมทำงานนี้อีก
[เมธัส] แต่ถ้าเพื่อนคุณทำไม่สำเร็จอะ
เพื่อนคุณจะต้องคืนเงินทุกบาททุกสตางค์ให้กับผม
[โอบ] ผมมีเรื่องที่ต้องประกาศ
หนึ่งในผู้เข้ารอบเป็นคนที่มีดีลลับกับนายเมธัส
จะสารภาพเองหรือให้ผมพูดชื่อออกมา
[โอบ] ทำไรอะ
[ดนตรีบรรเลงบีบคั้นแล้วจบ]
[เพลง “ชอบที่ (You Fill My Heart)”] ♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ ♪
♪ ชอบทุกเรื่องที่ฉันได้ทำกับเธอ ♪
♪ ชอบเธอมากที่สุดเลยนะ ♪
♪ ชอบที่เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยากให้เธออยู่ตรงนี้ ♪
♪ อยู่เคียงข้างกันเรื่อยไป ♪
♪ มองตากันก็เข้าใจ เป็นความสุขขึ้นในใจ ♪
♪ You fill my heart ชอบที่มีเธอมากๆ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ You fill my heart ♪
♪ อยู่ข้างฉันนานๆ นะเธอ ♪
♪ สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่มีเธอ… ♪
♪ ข้างๆ ♪