(ซีรีส์นี้สร้างจากเหตุการณ์จริง)
(แต่มีตัวละครและบางแง่มุม)
(ถูกเปลี่ยนแปลงหรือแต่งขึ้น เพื่อจุดประสงค์ด้านการละคร)
ชื่อของผู้ต้องสงสัยคือโรเบิร์ต แนปเปอร์
เขาถูกกักตัวอยู่ที่ โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์ตั้งแต่ปี 1995
ต้องโทษคดีฆาตกรรมสองราย กับคดีข่มขืนอีกหลายคดี
แต่น่าสงสัยว่ามีมากกว่านั้น
แนปเปอร์คือคนที่ฆ่าเรเชล
และทีมนี้จะพิสูจน์ให้ได้
แล้วผมต้องเชื่อพวกคุณเหรอ
(สถานกงสุลอังกฤษ บาร์เซโลนา)
ทำไมต้องเชื่อ
เพราะการจับคู่ดีเอ็นเอมีความเป็นไปได้สูง
ถ้านั่นคือหลักฐาน คุณก็คงบอกผมแล้วว่า คุณตั้งข้อหาชายคนนี้ไปแล้ว
แต่คุณไม่ได้ตั้งข้อหาเขาใช่ไหม
ตัวอย่างยังไม่ดีพอจะใช้เป็นหลักฐานในชั้นศาลได้
แล้วถ้ามันไม่ดีพอต่อไปล่ะ
เราคาดการณ์กันไว้แล้วว่า ยังไงก็คงต้องพึ่งหลักฐานอื่นๆ
แต่ตอนนี้เราได้ตัวผู้ต้องสงสัยหลักแล้ว การค้นหาก็จะมีทิศทางมากขึ้น
แปลว่าเขาไม่ยอมรับใช่ไหม
เรายังไม่ได้สอบปากคำเขา
แต่เรารู้จากคดีอื่นๆ ของแนปเปอร์ว่า
เขาจะยอมรับก็ต่อเมื่อไม่มีทางเลือกจริงๆ
ตอนนั้นทีมสแต็กมุ่งไปที่การรีดคำสารภาพ
ผมรู้ดีว่าทีมนั้นทำอะไร
สิ่งที่เรามุ่งเน้นคือการหาหลักฐาน ที่แข็งแรงพอที่จะพิสูจน์โดยไร้ข้อกังขา
ว่าโรเบิร์ต แนปเปอร์คือคนร้าย
ฟังนะ
ผมเข้าใจว่าคุณต้องการความแน่ชัด
ผมต้องการความจริง
เกี่ยวกับวันนั้น และวันคืนที่ผ่านมาที่ไม่มีใครถูกนำตัวมารับผิด
ถ้าคุณให้ผมได้
ผมจะฟัง
โอเค
(พยานปากเอก)
คดีที่ยังไม่ได้รับการคลี่คลายจากเมื่อ 14 ปีก่อน
ตลอดกว่าทศวรรษครึ่งที่ผ่านมา การสืบสวนนี้เคยถูกลดความสำคัญ
ถูกนำกลับมาทบทวน และตอนนี้กำลังมีการหาหลักฐานใหม่
แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีการตั้งข้อหาใหม่แต่อย่างใด
คืนนี้พ่อเธอทำอะไร
ฉันไม่สน
อังเดร ฟังอยู่ไหม
นี่ฟรานซิสโก
ไม่เห็นหน้าตั้งหลายเดือน หายไปไหนเนี่ย
พวกฉันทางนี้เป็นห่วงนายนะ
ไหน เราจะพิสูจน์ได้ยังไงว่า โรเบิร์ต แนปเปอร์อยู่ที่วิมเบิลดัน คอมมอน
เช้าวันที่ 15 กรกฎาคม 1992
โอเค เราจะเริ่มจากการพิสูจน์ว่า เขาไม่ได้อยู่ในที่ที่อ้างว่าอยู่
(นิวสก็อตแลนด์ยาร์ด ลอนดอน)
ดี ที่ไหนล่ะ
ที่ทำงาน บริษัทเซอร์โคในกรีนิช เขาบอกว่าอยู่ที่นั่นทั้งวัน
ยังมีเพื่อนร่วมงานเก่าๆ อยู่บ้างไหม
มีหัวหน้างาน ตอนนั้นตำรวจสอบปากคำเขาไปแล้ว
เขาเก็บปฏิทินการทำงานรายปีไว้ สำหรับบันทึกชั่วโมงการทำงานของพนักงาน
แต่หาของปี 1992 ไม่เจอ
เหรอ คิดว่าควรไปคุยกับเขาอีกครั้งไหม
- ผมว่าไม่น่าจะได้ประโยชน์ - เหมือนกัน
แต่เราต้องตรวจสอบทุกอย่าง
ทุกอย่างและทุกคน เหมือนไม่เคยมีการตรวจสอบมาก่อน
- โอเค มีรอยรองเท้าไหม - มี อยู่นี่
โทนี่ นี่รอยรองเท้า
หนึ่งในหลักฐานทางกายภาพเพียงไม่กี่ชิ้น
จากที่เกิดเหตุเดิม ใช่ไหม
ทีนี้ เบนโน่ตรวจบันทึกทั้งหมดแล้ว เพื่อพยายามจับคู่กับรองเท้าของแนปเปอร์
แต่…
ตอนที่แนปเปอร์ถูกจับ ตำรวจไม่พบรองเท้าในห้องเขาเลย
- สักคู่เดียว - แล้วไง
แล้วเราก็เลยสงสัยว่า
ตอนเขาถูกจับ เขาใส่รองเท้าคู่ไหน
เขาไม่เคยได้รับการปล่อยตัวอีกเลยใช่ไหม
ใช่
งั้น… ก็น่าจะถูกเก็บเป็นของใช้ส่วนตัวใช่ไหม
ถูกเก็บไว้ในคลังที่บรอดมัวร์ตลอดสิบปีที่ผ่านมา
น่าลองไปหาดูนะ
รอบคอบกว่าครั้งก่อนด้วยนะ
อย่าบอกใครทั้งนั้นจนกว่าจะได้หมายค้น
- ได้ - มีอะไร
เคยลองขอหมายศาลเพื่อเข้าค้นเรือนจำไหม
อเล็กซ์
- โอเคไหม - ฮะ
สัปดาห์นี้เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี
เหรอ แล้วงานเป็นไง
ก็ดีฮะ
แล้วพ่อล่ะ
ดี
กินข้าวเลยไหม หรือไว้ก่อน
คืนนี้ผมมีนัดกินข้าวที่บ้านแอนนา
แค่มาเอาของนิดหน่อย
ได้
ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ
นึกว่าบอกแล้ว
บอกตอนไหน อเล็กซ์
ลูกไม่เคยอยู่บ้าน
ตอนนี้อยู่แล้วนี่ไง เผื่ออยากคุย
ไม่มีอะไรให้คุยนักหรอก
ไม่แน่ใจว่าลูกอยากรู้ไหมว่า ตำรวจติดต่อมารึยัง แต่…
ยังไม่ติดต่อมา
เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรคืบหน้า กับผู้ต้องสงสัยรายใหม่คนนี้
ผมไปอาบน้ำนะ
ก็ผ่านมาเกินสิบปีแล้วนะ สมัยที่ผมทำงานที่นั่น
และคุณยืนยันไม่ได้แน่ชัด
ว่าแนปเปอร์อยู่ที่ทำงานวันนั้นรึเปล่า
ความจำผมดีมากนะ แต่…
มีใครที่น่าจะจำได้บ้างไหม
ก็อย่างที่บอก แนปเปอร์ทำงานที่นั่นไม่นาน
และคนเดียวที่ผมเห็นเขาคุยด้วยก็คือตัวเขาเอง
พวกผู้หญิงพากันออกห่างหมด
รู้ใช่ไหมว่าผมเคยเล่าไปหมดแล้ว
ใช่
ผมเข้าใจว่าคุณเก็บปฏิทินทำงานรายปีไว้ใช่ไหม
ใช่ อยู่ในโรงรถ ไม่รู้เหมือนกันว่าเก็บไว้ทำไม
บันทึกชั่วโมงทำงานของพนักงานทุกคน
ผมเอาของปี 1991 กับ 1993 ให้ตำรวจอีกชุดนึงไปแล้ว ส่วนที่เหลือก็โยนทิ้ง
ไม่เห็นของปี 1992 เลยเหรอ
ไม่เห็น
เราขอหาเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม
คุณไม่อยากเข้าไปในนั้นหรอก
ใช่ คุณพูดถูก ไม่อยากเลย
- เป็นของชิ้นใหญ่นะ - ได้
- สำหรับติดผนังน่ะ - ได้
ให้ตายสิ
ตรงนี้ครับหัวหน้า
(ปฏิทินการเข้ากะรายปี 1992)
- เมอร์รี่คริสต์มาส - ใช่
ใช่ อยู่นี่ไง
โรเบิร์ต แนปเปอร์
วันพุธที่ 15 กรกฎาคม เขาหยุดงานทั้งวัน
มั่นใจเต็มร้อยไหม
จอร์จเป็นคนละเอียดมาก และเขาก็ยืนยัน
แปลว่าวันนั้น โรเบิร์ต แนปเปอร์ไม่ได้ทำงานทั้งวัน
ดี งั้นตอนนี้เราก็พิสูจน์ได้แล้วว่า เขาไม่ได้อยู่ที่ไหน
ลองดูว่าเขาจะยอมบอกไหมว่าอยู่ที่ไหนกันแน่
(โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์ ประเทศอังกฤษ)
ขอบคุณอีกครั้งนะ
คุณเป็นทนายของเขาเหรอ
ใช่ค่ะ
และถ้าทีมแพทย์ของลูกความฉันเห็นว่า เขามีอาการทุกข์ใจระหว่างการสอบปากคำ
ฉันจะหยุดพวกคุณทันที
บ็อบเขา… เปราะบางทางด้านจิตใจ
และบ็อบก็เป็นนักโทษที่ถูกตัดสินผิด
และต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม
อันที่จริง เขาไม่ใช่นักโทษ
เขาเป็นผู้ป่วย
ที่นี่โรงพยาบาล ไม่ใช่เรือนจำ
บ็อบ มานั่งตรงนี้ได้เลย
- นั่นแหละ - สวัสดี โรเบิร์ต
นั่นแหละ นั่งเลย
เรียบร้อย
โอเค
เรามาที่นี่เพื่อคุยกับคุณเรื่องราเชล นิคเคล
รู้จักชื่อนั้นใช่ไหม โรเบิร์ต
เคยถูกถามเรื่องราเชลมาแล้วใช่ไหม
ราเชลถูกล่วงละเมิดทางเพศ และถูกฆาตกรรมในปี 1992
ตอนนี้วิทยาศาสตร์ก้าวหน้าพอ
เราจึงระบุดีเอ็นเอของชายคนนึงได้ ซึ่งไม่เป็นที่รู้จักก่อนหน้านี้
เราพบดีเอ็นเอนี้บนร่างของราเชล
และมันเป็นของคุณ โรเบิร์ต
เข้าใจใช่ไหมว่าดีเอ็นเอคืออะไร
มันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเรา เหมือนลายนิ้วมือ
ใช่ และนั่นก็หมายความว่า เรารู้ว่าคุณมีการสัมผัสทางกายกับราเชลวันนั้น
ใช่ไหม
โรเบิร์ต ถ้าคุณพอจะอธิบายให้เราฟังได้ ตอนนี้คือโอกาสนะ
เล่ามาดีไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ฟังอยู่รึเปล่า
เราไม่ได้ทำแบบนั้น
โรเบิร์ต ผมเข้าใจว่า คุณเคยทำงานที่เซอร์โคที่กรีนิช
ที่นั่นมีปฏิทินการทำงานรายปี
ปฏิทินที่ว่านั้นพิสูจน์ได้ว่าคุณไม่ได้ไปทำงานวันนั้น
แล้วก็พิสูจน์ได้ว่าคุณโกหกตำรวจ ตอนที่ถูกถามเรื่องราเชลในปี 1995
คุณโกหกทำไม โรเบิร์ต
วันที่ 15 กรกฎาคม คุณอยู่ที่ไหนกันแน่
โรเบิร์ต
ไม่มีความเห็น ขอบคุณ
คุณโกหกเรื่องอะไรอีก
วันนั้นคุณอยู่ที่วิมเบิลดัน คอมมอนใช่ไหม
คุณฆ่าราเชล นิคเคลใช่ไหม
- สารวัตรสืบสวนแนช - ทำไมถึงปล่อยให้เด็กชายคนนั้นรอด
หรือว่าพอฆ่าราเชลเสร็จก็หมดเวลาพอดี
ตามคำแถลงที่ฉันอ่านให้ฟัง
ลูกความฉันจะไม่ตอบคำถามใดๆ เพิ่มเติมอีก
เป็นอะไรกับแม่คนนักรึไง แม่คุณไล่คุณออกจากบ้านตอนคุณอายุ 18…
- สารวัตรสืบสวนแนช - พอได้แล้ว
- ขอบคุณครับ - ขอบใจนะ
คุณโอเคไหม
โอเค
ที่นี่โรงพยาบาล… ไม่ใช่เรือนจำ
แปลว่าเราได้หมายค้นแน่
ดีล่ะ
(ห้องเก็บของ 1)
ตำรวจกำลังสอบปากคำชายวัย 40 ปี ในคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคลที่ยังไม่คลี่คลาย
ความก้าวหน้าในการตรวจดีเอ็นเอ ได้นำไปสู่การระบุตัวผู้ต้องสงสัยรายนี้
เชื่อว่าชายคนดังกล่าว กำลังถูกคุมขังอยู่ที่โรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์
เนื่องด้วยคดีอื่น
สก็อตแลนด์ยาร์ดยังไม่ยืนยันชื่อ
โดยบอกเพียงว่ากำลังสอบปากคำชายวัย 40 ปี
และการสอบปากคำครั้งนี้
เป็นส่วนหนึ่งของ การสืบคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคลที่ดำเนินอยู่
พ่อทำได้ตามสัญญานะ
ดูแลผมจนอายุครบ 18 โดยครบถ้วนสมบูรณ์
ใช่รึเปล่า
ใช่อะไร
ก็…
ลูก… ครบถ้วนสมบูรณ์รึเปล่า
- ก็คิดว่างั้นนะ - เหรอ
โอเค ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังได้แล้วใช่ไหม
จะคุยเรื่องนั้นตอนนี้เลยเหรอ
สิ่งแรกที่พวกเขาบอกพ่อก็คือ "ต้องตรงไปตรงมากับลูก"
และพ่อพยายามทำแบบนั้นมาตลอด
และเอาตามตรงนะ อเล็กซ์
ในฐานะผู้ใหญ่เหมือนกัน…
พ่อว่าลูกยังทิ้งมันไปไม่ได้
ไม่ได้เลย
- ผมแค่อยากใช้ชีวิตต่อไป - พ่อรู้ว่าลูกต้องการแบบนั้น
งั้นก็เลิกอยู่กับอดีตได้แล้ว
หมายความว่าไง อเล็กซ์
ให้พ่อแกล้งทำเป็นว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น เหมือนที่ลูกทำงั้นเหรอ
ผมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ผมอยู่ตรงนั้นด้วย
พ่อรู้ แต่ลูกไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ
ไม่รู้ว่าทำไมเขายังลอยนวล
เรายังไม่รู้ความจริง อเล็กซ์
และพ่อคิดว่าตราบใดที่ยังไม่ได้ความจริง เราจะไม่มีวันสงบใจได้เลย
- สงบใจเหรอ - สำหรับเราทั้งคู่
อาจไม่มีวันนั้นก็ได้
พ่อเสียเวลาเปล่าแล้ว
พ่อต้องยอมรับความจริงให้ได้
แล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปงั้นเหรอ
คิดว่าที่ผ่านมาตัวเองทำแบบนั้นเหรอ ค้นหาคำตอบจากศาสนา
ไม่ใช่ศาสนา มันคือศรัทธา
มันคือการค้นหาเส้นทางของตัวเอง
หรือบางที…
ลูกอาจแค่หาทางเบี่ยงเบนความสนใจก็ได้
ไม่ว่าผมจะทำอะไร มันก็ไม่ใช่ปัญหาของพ่ออีกแล้ว
โอเค
- หัวหน้าคะ - อะไรน่ะ
สีน้ำตาล
ตามที่พยานให้การไว้ โอเค
โอเค ดี เอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญกันเถอะ
ให้ตายสิ
โอเค เอาอันนั้นไป
โอเค ได้เรื่องเป็นชิ้นเป็นอัน
ตอนที่มีการตรวจร่างกายอเล็กซ์วันนั้น เจ้าหน้าที่หวีผมอเล็กซ์
แล้วพบเศษสีพ่นโลหะชิ้นเล็กๆ
สีแดง
มันไปติดผมเขาได้ไงวะ
เรายังไม่รู้แน่ว่ามันติดไปจริงรึเปล่า แต่นี่กล่องฆาตกรรมของแนปเปอร์ใช่ไหม
แต่ข่าวดีกว่านั้นคือ เรายังเก็บตัวอย่างผมของอเล็กซ์ไว้อยู่
โอเค แล้วข่าวร้ายล่ะ ต้องมีข่าวร้ายตลอดสิน่า
ข่าวที่ท้าทายกว่านั้นก็คือการทดสอบเศษสี จะทำให้มันไม่เหลือสภาพเดิม
พูดง่ายๆ คือเรามีโอกาสเดียว
และถ้าการทดสอบไม่ได้ผล เราก็เสียหลักฐานไปเฉยๆ
แปลว่าถ้าจะตั้งข้อหาแนปเปอร์ ผลต้องตรงกันเท่านั้น ทั้งเศษสีกับรองเท้า
ใช่ อ้อ เรื่องรองเท้าน่ะ
เขายังไม่ได้ตรวจละเอียดนะ แต่จากการดูเบื้องต้น น่าจะไซซ์ไม่ตรง
ให้ตายเหอะ
แต่ว่าเขาจะเอารองเท้าไปที่สวน
เพื่อทดสอบภายใต้สภาพแวดล้อมที่เหมือนกัน ส่วนเราก็คอยลุ้น
ได้ โคตรจะวิทยาศาสตร์
หัวหน้า
มีโทรศัพท์ถึงคุณ
นิติเวชน่ะ บอกว่าจะคุยกับคุณเท่านั้น
หมายศาลน่ะ โรเบิร์ต
ตำรวจกำลังตั้งข้อหาคุณ ในคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคล
เราไม่ได้ทำแบบนั้น
โอเค
ใครโทรมาเหรอ
พ่อ
ตำรวจน่ะ
ตั้งข้อหาแล้วเหรอ
เขา…
เขาอยากรู้ว่าเราจะไปดูการพิจารณาคดีไหม
พ่อคงไม่ได้คิดจะไปจริงๆ ใช่ไหม หลังจากครั้งก่อนน่ะ
พ่อไม่อยากเชื่อคำพูดคนอื่นอีกแล้ว
พ่อต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง
- เราทั้งคู่นั่นแหละ - การพิจารณาคดีไม่เกี่ยวอะไรกับเรา
พวกเขาบอกว่าความเป็นไปได้ ที่ดีเอ็นเอโปรไฟล์นี้
จะเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ชายคนนี้ คือประมาณหนึ่งใน 12 ล้าน
ผมไม่ไปนะพ่อ
นั่นคือคำขาด พ่อเองก็ไม่ควรไป
ชายวัย 41 ปี ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมราเชล นิคเคล
และถูกส่งตัวคุมขังชั่วคราว
โรเบิร์ต แนปเปอร์ปรากฏตัวผ่านวิดีโอลิงก์ จากโรงพยาบาลจิตเวชบรอดมัวร์
เขาได้รับการประกันตัว เพื่อรอการไต่สวนปลายเดือน
พ่อ
- พ่อ - รู้แล้ว
พวกเขารู้มาตลอดว่าเราอยู่ที่ไหน แค่รอให้มีข้ออ้าง
พ่อเคยพยายามสู้กับพวกเขามาแล้ว ไม่ได้ผลหรอก หยุด
อังเดร ผมรับรองได้ คุยกับผมแล้วคนอื่นจะไม่วอแวกับคุณ
เราพูดทุกอย่างที่อยากพูดไปแล้ว
- พวกคุณเสียเวลาเปล่าแล้ว - มาคุยเรื่องเงินดีกว่า
- ไปตายซะ - อเล็กซ์
นั่นอเล็กซ์เหรอ
ฟังนะ เราโทรเรียกตำรวจแล้ว พวกคุณบุกรุกบ้านเรา กลับไปซะ ไป
พวกเขาคุยกับเพื่อนบ้านแล้ว คนทั้งเมืองจะรู้เรื่องนี้
- แล้วไง - อเล็กซ์ แล้วแอนนาล่ะ
- แอนนาทำไม - ลูกไม่เคยเล่าให้แอนนาฟังใช่ไหม
โอเค งั้นแอนนาก็ควรได้ฟังจากปากลูกเอง
อเล็กซ์
อเล็กซ์ เป็นไงบ้าง นี่พีท คอลลิเยร์จากเดอะซัน
ขอเวลาแค่สองนาที
แม่เธอฟังดูเป็นคนที่วิเศษมากนะ
ฉันจำหน้าแม่ได้นะ แต่ว่า
ที่จำได้ชัดที่สุดคือจำได้ว่ารู้สึก…
รู้สึกว่าแม่รักฉันหมดหัวใจ
และฉันก็รักแม่หมดหัวใจ
ยังจำกลิ่นของแม่ได้อยู่เลย
ฉันเก็บขวดน้ำหอมของแม่เอาไว้
ทำไมไม่บอกก่อนหน้านี้ล่ะ
มันเป็นอีกชีวิตนึงเลยน่ะ
และฉันไม่ชินกับการเล่าเรื่องนี้
ที่ผ่านมาพ่อฉันมักจะ…
กระเป๋าใบนั้นที่ประตูหน้าบ้าน…
พร้อมหนีเสมอถ้า…
แต่ตอนนี้พวกเขาเจอเธอแล้ว
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อ
ครั้งนี้ฉันจะไม่หนี
ผมรู้ว่ามีหลายคนมาถามคำถามกับคุณ
คุณเข้าใจใช่ไหมว่าเพราะอะไร
พวกเขารู้ว่าเขาเป็นเศรษฐี
พวกเขาถึงได้กลับมาเรื่อยๆ พวกเขารู้เรื่องครอบครัวเขา
แล้วครอบครัวคุณล่ะบ็อบ
ผมอยากรู้จักพวกเขามากกว่านี้
พวกเขาอยู่ในหนังสือ "ฮูส์ฮู"
ผมรู้ว่าพ่อคุณมีความหมายกับคุณมาก
คุณเคารพเขา
แต่พวกเขาไม่เชื่อว่า…
ว่าผม… ว่าเขา… ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
เพราะเขาไม่ได้เล่าให้พวกเขาฟังทุกอย่าง
พ่อคุณทิ้งคุณไปใช่ไหม
ตัวเลขบางตัวถูกเพิ่มเป็นสองเท่า
หลายๆ ปีเลยรู้สึกว่ายาวนานขึ้นสองเท่า
ผมสังเกตว่า ช่วงนี้คุณหมกมุ่นอยู่กับตัวเลขกับความคิดอื่นๆ
แต่คุณคิดว่าเป็นเพราะอะไร
คุณกลัวอะไรนักหนา บ็อบ
เงินทั้งหมดอยู่ในธนาคาร ที่ซิดคัพ
เงินทั้งหมดจากสตาร์วอร์ส
ผมอยากคุยเรื่องราเชล
ผมคิดว่ามันอาจช่วยได้
ผมจะไม่ถามว่าคุณฆ่าเธอรึเปล่า นั่นไม่ใช่งานของผมในฐานะจิตแพทย์
งานของผมคือช่วยคุณเผชิญหน้ากับความจริง
คุณอาจคิดว่านั่นแปลว่า… คุณต้องอยู่ที่นี่นานขึ้น
อาจต้องอยู่ตลอดไป
แต่ในอีกแง่หนึ่ง
มันอาจปลดปล่อยคุณได้
ผมว่า… นี่เป็นโอกาสที่ดีมากนะบ็อบ
ที่คุณจะได้เริ่มก้าวไปข้างหน้า
ไหนจะครอบครัวของราเชล
ผมเชื่อว่ามันจะมีความหมายมาก ถ้าพวกเขาได้รู้ความจริง
ไหนจะเด็กชายคนนั้นอีก
เขาไม่มีสิทธิ์ได้รู้เหรอว่า เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของเขา
ไหนจะเด็กคนนั้นในใจคุณอีก บ็อบ
เขายังอยู่ในนั้นใช่ไหม
เขามีสิทธิ์ได้รับอะไรบ้างไหม
อเล็กซ์ล่ะ เขากลับไปลอนดอนแล้วเหรอ เขากลับไปดูการพิจารณาคดีเหรอ
คิดว่าครั้งนี้คุณจะได้รับความยุติธรรมไหม
- อเล็กซ์ล่ะ เขาอยู่ไหน - เราแค่อยากคุยด้วย อังเดร
อังเดร เราแค่อยากเคลียร์ให้ชัดเจน
(นิวสก็อตแลนด์ยาร์ด ลอนดอน)
คุณแฮนสคอมบ์
อังเดร ผมผู้บัญชาการแคมป์เบลล์ ขอโทษที่ทำให้คุณต้องรอนาน
เวลานัดคือหลายชั่วโมงก่อน
มีเรื่องด่วนแทรกน่ะ
เชิญนั่งก่อน
- ผมจำคุณได้ - จริงเหรอ
ก็เป็นไปได้ ถึงผมจะมีส่วนแค่เล็กน้อย กับการสืบสวนครั้งแรก
ผมอยากเจอคุณเพราะผมคิดว่า คุณควรได้ยินข้อเท็จจริงบางอย่าง
ก่อนที่เราจะบอกสื่อ
ข้อเท็จจริงอะไร
เกี่ยวกับคุณแนปเปอร์
ดูเหมือนว่าเขาเคยมีการติดต่อกับหน่วยงานต่างๆ ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก
และในช่วงก่อนจะก่อคดีร้ายแรงที่สุด
ผมอยากให้คุณมั่นใจว่า
ตอนนั้นเขาเพิ่งเป็นที่สนใจของตำรวจ เพราะความผิดเล็กน้อยเท่านั้น
แต่ว่า
ผมว่าเราต้องคาดกันไว้ก่อนว่าสื่อ
ซึ่งผมรู้ว่าคุณก็มีประวัติกับพวกเขา
สื่อจะทำให้เรื่องเล็กๆ นี้กลายเป็นเรื่องใหญ่
คุณจะบอกว่าคุณรู้จักเขาอยู่แล้ว ตั้งแต่ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมใช่ไหม
คนเราเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดไปแล้ว อังเดร
แต่ความจริงคือตอนนั้นไม่มีใครคาดคิด
ว่าแนปเปอร์จะทำผิดร้ายแรงขนาดนั้น
ผมขอร้อง
ไม่ให้คุณไปยุ่งกับสื่อในเรื่องนี้ เพื่อตัวคุณเอง
คุณก็รู้ดีว่าพวกสื่อเป็นยังไง สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้
คือคุณกับลูกชาย จะต้องได้รับความยุติธรรมที่ควรได้รับ
นั่นควรเป็นจุดสนใจเดียว
ของเราทุกคน
ขอบคุณที่สละเวลามา
(เดอะโอลด์เบลีย์ ลอนดอน)
ไง
เงียบด้วยครับ
โปรดลุกขึ้นยืน
โปรดนั่งลง
จำเลยโปรดลุกขึ้นยืนด้วย
โรเบิร์ต ไคลฟ์ แนปเปอร์
คุณถูกตั้งข้อหาว่าเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 1992
ที่วิมเบิลดัน คอมมอน ลอนดอน
คุณได้ฆาตกรรมราเชล นิคเคล
คุณจะให้การว่ายังไง
ไม่ผิด
ในข้อหาฆาตกรรม
แต่…
ผิดในข้อหา
มีความรับผิดลดลง
ขอโทษครับ ผิดในข้อหา
ฆ่าคนตายโดยมีความรับผิดลดลง
คุณแนปเปอร์ป่วยเป็น กลุ่มอาการแอสเพอร์เกอร์มาตั้งแต่เด็ก
และต่อมาก็เป็นโรคจิตเภทแบบหวาดระแวง
แต่อาการทางจิตของเขา ปรากฏให้เห็นชัดเจนตั้งแต่ปี 1989
ตอนที่เขาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล หลังจากพยายามฆ่าตัวตาย
เขาเชื่อว่าตัวเองมีพลังโทรจิต
แล้วก็พูดว่าเคยถูกไออาร์เอยิงที่เข่า
และบอกว่านิ้วขาดตอนพยายามเก็บกู้ระเบิด
เขาบอกว่านิ้วเขางอกขึ้นมาใหม่ เพราะเขาสูดควันที่มีแสงระยิบระยับเข้าไป
คุณแนปเปอร์ โปรดลุกขึ้นยืน
คุณแทงราเชลรวมทั้งหมด 49 ครั้ง
ขณะที่อเล็กซ์ก็อยู่ตรงนั้น
ในความเห็นของศาล ร่องรอยบนใบหน้าเขาพิสูจน์ได้ว่า
คุณลากเขาออกห่างจากแม่ของเขา
เหตุผลที่เขาไม่ถูกฆ่า อย่างที่คุณฆ่าแจซมิน บิสเซ็ตในภายหลัง
เกือบจะแน่นอนว่า เกิดจากการที่คุณกังวลว่าจะถูกจับได้
หากอยู่ในที่เกิดเหตุนานเกินไป
ตอนนี้อเล็กซ์ก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว
เขารู้แล้วว่าคนที่ฆ่าแม่ของเขา
ถูกนำตัวมารับโทษ ถึงแม้จะล่าช้าก็ตาม
บางทีเขาอาจได้ข้อสรุป ให้กับช่วงชีวิตที่ยืดเยื้อมายาวนาน
ในความเห็นของศาล คุณเป็นคนที่อันตรายอย่างยิ่ง
คุณต้องถูกส่งตัวกลับไปที่บรอดมัวร์ทันที
และคุณจะไม่มีวันได้รับการปล่อยตัว
เว้นแต่คุณจะไม่เป็นอันตราย ต่อสาธารณชนอีกต่อไป
ซึ่งแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้
คุณมีอะไรจะพูดไหม
ลูกความของผมอยากขอโทษ ต่อเพื่อนและครอบครัวของราเชล นิคเคลครับ
สำหรับสิ่งเลวร้ายที่เขาได้ทำลงไป
และขอโทษต่อคอลิน สแต็ก ที่ถูกกล่าวหาโดยมิชอบในคดีฆาตกรรมนี้ด้วย
พาตัวไป
จะมีใคร… ขอโทษเด็กชายคนนั้นไหม
อ้อ อังเดร
หวังว่าคุณจะพอใจกับคำตัดสินนะ
คุณจะได้วางทุกอย่างไว้ข้างหลังสักที
ผู้ช่วยผู้บัญชาการเยตส์กำลังจะออกไปพูดกับสื่อ
ผมอยากถามให้แน่ใจว่าคุณมีอะไรอยากเสริมไหม
หลังจากหลายปีที่ผ่านมา คุณอยากพูดแค่นี้น่ะเหรอ
ประทานโทษ
ทำไมมันถึงกินเวลานานขนาดนี้ ผู้บัญชาการ
คุณน่าจะหยุดเขาได้ ตั้งแต่ก่อนที่เขาจะฆ่าใครไม่ใช่เหรอ
- ผมว่า… - ไม่ใช่เหรอ
ไม่ครับ ผมไม่มีอะไรจะพูด
กับพวกเขา และโดยเฉพาะกับคุณ
ชายคนหนึ่งได้ยอมรับผิด ในข้อหาฆ่าราเชล นิคเคล
ตำรวจยอมรับอย่างน่าตกใจว่า แนปเปอร์ควรถูกหยุดไว้ได้ก่อนหน้านั้น
ตำรวจมีโอกาสจับกุมเขาหลายครั้งแต่ไม่ทำ
ในที่สุด เราสามารถพูดได้ว่า
เราได้มอบความยุติธรรม ให้กับราเชลและครอบครัวของเธอแล้ว
ผมอยากกล่าวถึงคุณคอลิน สแต็ก
ในเดือนสิงหาคม 1993 เขาถูกกล่าวหาอย่างผิดๆ ว่าเป็นคนฆ่าราเชล
วันนี้ผมอยากขอโทษเขา
และเรารู้ว่า เรื่องนั้นส่งผลกระทบอันใหญ่หลวงและยาวนาน
ต่อชีวิตของเขา
และผมขอยกย่อง
การทำงานอย่างทุ่มเทและเป็นมืออาชีพ ของทีมสืบสวนชุดปัจจุบัน
ที่ทำให้เรามาถึงจุดนี้ได้
พวกเขาไม่ย่อท้อ ใส่ใจในรายละเอียด
และมีความมุ่งมั่นตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ที่จะหาหลักฐาน ซึ่งเอาผิดโรเบิร์ต แนปเปอร์ได้ในที่สุด
สิ่งที่เราได้รู้ในวันนี้คือ แนปเปอร์เคยหลบเลี่ยงการถูกจับได้
เพราะความไร้ประสิทธิภาพเชิงระบบ ของตำรวจนครบาล
ไม่ใช่เพราะเล่ห์อุบายของฆาตกร
ฆาตกรจะขอโทษทำไม ในเมื่อมันไม่ส่งผลอะไรต่อโทษที่เขาได้รับ
ชายคนนั้นสภาพจิตใจไม่ปกติ อเล็กซ์
เรารู้เรื่องนี้กันมานานแล้ว
พ่อไม่แน่ใจว่าเขารู้รึเปล่าว่าพูดไปทำไม
ยังตามหาอะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหม
ฉันไม่อยากได้คำแนะนำเพิ่มเติม
การพิจารณาคดี…
การพิจารณาคดีไม่มีความหมายอะไรกับฉัน
แล้วโรเบิร์ต แนปเปอร์ล่ะ
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงถามว่า "ทำไม"
"ทำไม" อะไร
เขาทำแบบนั้นไปทำไม
เพราะว่าป่วยเหรอ
แต่ก็ยังต้องเลือกที่จะทำนะ
แต่ทำไมล่ะ
เธอมีสิทธิ์ได้รับคำอธิบายนะ
(ลอนดอน)
ด็อกเตอร์มอนโร
- ขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมครับ - ฉันจะไปธุระสายแล้วค่ะ
คุณเคยรักษาโรเบิร์ต แนปเปอร์ใช่ไหม คุณเคยเป็นหมอให้เขา
ฉันเล่าให้สื่อฟังไปหมดแล้ว
ผมไม่ใช่นักข่าวครับ
ผมอเล็กซ์ แฮนสคอมบ์ ลูกชายของราเชล นิคเคล
ผมขอรบกวนเวลาแค่ 15 นาทีเท่านั้น
เรื่องที่ฉันพอจะเล่าให้ฟังได้ ก็เป็นที่ล่วงรู้ของสาธารณะไปหมดแล้ว
งั้นคุณเล่าให้ผมฟังได้ไหมว่า เขาเป็นใคร เป็นคนแบบไหน
ไม่มีอะไรให้เล่ามากหรอก
ผมได้ยินมาว่าเขาถูกกลั่นแกล้งหนักมากสมัยเรียน แล้วพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันบ่อย
แค่นั้นยังน้อยไป
โรเบิร์ตเป็นลูกคนโต และ…
เขากับแม่มักตกเป็นเป้า โดนพ่อทำร้ายเวลาที่พ่อเมา
อาการแอสเพอร์เกอร์ที่โรเบิร์ตเป็น ก็ไม่ได้รับการวินิจฉัยเลยตลอดช่วงวัยเด็ก
ยิ่งเพิ่มความโดดเดี่ยวให้เขา
และตอนอายุราว 12 เขาถูกทำร้ายอย่างรุนแรง
เรื่องนี้มีบันทึกไว้ด้วย
ผู้ชายคนนั้นถูกตั้งข้อหา
โรเบิร์ตถูกเพื่อนของพ่อแม่ข่มขืนที่ในป่า
ทำไมเขาถึงทำร้ายผู้หญิง
ทำไมถึงเล็งแม่ๆ ที่มีลูก เรื่องนั้นฉันตอบไม่ได้เพราะฉันไม่รู้
ผมรู้ว่าคุณไม่มีคำตอบ
ฉันหมายถึง โรเบิร์ตไม่เคยพูดถึงอาชญากรรมที่เขาก่อ
ไม่เคยพูดกับใครทั้งนั้น เท่าที่ฉันรู้
ฉันคิดว่าความเป็นไปได้คือ เขาโกรธแม่อย่างรุนแรง
ที่พ่อทิ้งไป
และเขาก็ลงโทษแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผ่านผู้หญิงที่มีบทบาทเป็นแม่
ในแบบที่เขาไม่เคยได้สัมผัสจริงๆ
ที่คุณจะบอกก็คือ…
เขาเห็นแม่ผมเป็นแม่เขาเหรอ
เป็นไปได้
อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงปล่อยให้คุณรอด
เพราะคุณก็คือตัวเขา
เขาจำได้ไหม
จำสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ไหม
ฉันเชื่อว่าจำได้
ถึงเขาจะมีความทรงจำวัยเด็กน้อยมากก็ตาม
เด็กที่ถูกทำร้ายหรือถูกทอดทิ้ง มักจะมีความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองที่ไม่ดีนัก
และเหตุการณ์ที่คนทั่วไปจำได้
เช่น วันเกิด
คริสต์มาส
ส่วนใหญ่ไม่เคยเกิดขึ้น
เลยมีช่องว่างในใจ
ผมมีความทรงจำเยอะมาก
ทั้งก่อนและหลังจากวันนั้น
ถ้างั้น
แปลว่ามีคนทำให้คุณรู้สึกปลอดภัย และได้รับความรัก
อเล็กซ์
ไงฮะ
นี่อะไรน่ะ
พ่อไม่แน่ใจว่าจะให้ลูกดูดีไหม บอกตามตรง
แต่พัสดุจ่าหน้าถึงเราทั้งคู่
ไม่มีชื่อคนส่ง แต่ส่งมาจากในสำนักงานอัยการสูงสุด
เหมือนว่าตำรวจจะไม่ได้เล่าให้เราฟังทุกเรื่อง
สิ่งที่อยู่ในนี้เป็นบันทึกรายละเอียด ของแต่ละครั้งที่ตำรวจพลาด
นั่งสิ
ทุกครั้งที่ตำรวจพลาดโอกาสจะหยุดฆาตกร
ก่อนที่เขาจะทำร้ายลูกกับแม่ ก่อนที่จะทำร้ายผู้หญิงคนอื่นอีกเป็นร้อย
มีข้อมูลมากกว่าที่สื่อเคยรายงานเยอะมาก
อย่างเช่น ในปี 1989 แม่ของเขาเองโทรหาตำรวจ
และบอกว่าลูกชายสารภาพว่าข่มขืนคนอื่น แต่ไม่มีการติดตาม
และหนึ่งปีหลังจากนั้น เขาก็ฆ่าแม่ของลูก
ตำรวจจับเขาได้ในสวนหลังบ้านของผู้หญิงคนหนึ่ง
และที่ตำรวจทำคือพาเขาไปส่งแฟลต
และอีกสามเดือนต่อมา เขาก็ฆ่าแจซมินกับซาแมนธา บิสเซ็ต
เป็นแบบนี้เรื่อยๆ ผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำอีก
โอกาสหลุดลอยไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
นี่คือสิ่งที่พ่อเฝ้ารอมาตลอดเหรอ แล้วมันช่วยให้พ่อสงบใจได้ไหม
ไม่ใช่ อเล็กซ์ นี่มันก็แค่…
ตำรวจทำผิดต่อเราทุกคน และนี่คือหลักฐาน
ตำรวจพวกนั้นก็มือเปื้อนเลือดพอๆ กับฆาตกร
อาจมีคนทำผิดต่อเขาเหมือนกันก็ได้
ยังไงนะ
ผมไม่ได้เล่าว่าไปลอนดอนทำไม
- ผมไปเจอหมอที่เคยรักษาเขา - หมอเหรอ
ลูกไปเจอจิตแพทย์เขามาเหรอ ทำไมล่ะอเล็กซ์
เหมือนว่าฆาตกรคนนั้นก็เคยเจอเรื่องเลวร้ายมา
- มันไม่ใช่เหตุผลให้เขาทำเรื่องแบบนี้ - อาจเลวร้ายกว่าสิ่งที่เกิด…
อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับเขา ลูกไม่มีอะไรเหมือนกับเขาเลย
นั่นแหละประเด็น
มันยากนะ การจะตัดสินใจให้ถูก
เมื่อไม่มีใครที่รักเราจริงๆ อยู่ข้างๆ ซึ่งผมโชคดีที่มีคนที่รักผมมาตลอด
ผมมีแม่ และไม่ว่าจะยังไงผมก็มีพ่อ
ผมเคยบอกพ่อว่าผมไม่เคารพพ่อ ตอนนั้นผมคิดแบบนั้นจริง
แต่ตอนนี้ผมไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว
ผมเคารพพ่อที่สุดในสิ่งที่พ่อทำเพื่อผม
ผมรอดมาได้เพราะพ่อ
ไม่ใช่ อเล็กซ์ ลูก…
พ่อรอดมาได้เพราะลูก
เราต้องโฟกัสกับสิ่งที่เราได้รับจากเรื่องนี้
นั่นคือทางเดียวที่จะเดินต่อไปได้
แม่ต้องภูมิใจในตัวลูกมากแน่ๆ
บางที…
บางทีเราอาจควรทำนะ
ทำอะไร
เราอาจเปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นเรื่องดีได้ก็ได้
ยังไง
พ่อก็ยังไม่รู้ อเล็กซ์ แต่…
ไม่ว่าเราจะทำยังไง พ่อก็คงทำไม่ได้ถ้าไม่มีลูก
ตลอดชีวิตของผม คนมักพูดว่าชายที่ฆ่าแม่ผมไว้ชีวิตผม
มอบโอกาสครั้งที่สองให้ผม
แต่ผมไม่เชื่อว่าที่ผมรอดมาได้เป็นเพราะเขา
แต่เป็นเพราะความรัก
น่าสนใจดีใช่ไหมล่ะ
ขี่รถดับเพลิงให้แม่ดูอีกหน่อยได้ไหม
นั่นอะไรน่ะ
- มีอะไรน่ะ - ข้างหลังมีอะไรจ๊ะ
- ค้อนฮะ - ค้อนเหรอ
ฮะ
เร็วเข้าแซม รีบไปที่เวทีดนตรีกันเถอะ
ไปกันเลย บาย
พ่ออยู่ข้างหลังนะ
- ไม่น่าจะอยู่ตรงนั้นหรอกมั้ง - รักนะ
(อังเดรและอเล็กซ์ใช้แฟ้มข้อมูล ที่รั่วไหลออกมาจากสำนักงานอัยการสูงสุด)
(ยื่นฟ้องสำนักงานตำรวจนครบาล)
(การกระทำของพวกเขา นำไปสู่รายงานที่ฉาวโฉ่)
(จากคณะกรรมการ ตรวจสอบการร้องเรียนตำรวจ)
(รายงานนั้นระบุว่า '…การตัดสินใจผิด และข้อบกพร่องของตำรวจนครบาล)
(หากไม่มีการผิดพลาดเช่นนั้น โรเบิร์ต แนปเปอร์อาจถูกจับกุมได้)
(ก่อนที่จะฆาตกรรมราเชลและสองแม่ลูกบิสเซ็ต)
(และก่อนก่อเหตุทำร้ายทางเพศผู้หญิงหลายราย)
(การสอบสวนภายในของตำรวจนครบาล พบความล้มเหลวอย่างร้ายแรง)
(แต่ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใด ถูกลงโทษทางวินัยอย่างเป็นทางการ)
(เทคนิคการพัฒนาดีเอ็นเอที่ถูกคิดค้นขึ้น)
(ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมราเชล นิคเคล)
(ได้ถูกนำไปใช้ ช่วยไขคดีอื่นๆ อีกหลายคดีในเวลาต่อมา)
(อังเดรและอเล็กซ์อาศัยอยู่ที่สเปน และยังคงยึดมั่นในความเชื่อ)
(ในพลังแห่งศรัทธา ความหวัง และความรัก)
(พวกเขาสนิทกันยิ่งกว่าที่ผ่านมา)
(อ้างอิงจากบันทึก "เลตติง โก" โดยอเล็กซ์ แฮนสคอมบ์)