NOONG IKA-15 NG JULY 1992, PINASLANG SI RACHEL NICKELL SA WIMBLEDON COMMON.
ANG KANYANG ANAK NA SI ALEX, NA HALOS TATLONG TAON, ANG TANGING SAKSI.
ANG IMBESTIGASYONG SUMUNOD
AY NAGING ISA SA MGA PINAKAKONTROBERSIYAL NA KASO SA KASAYSAYAN NG BRITISH POLICE.
BINAGO ANG ILANG MGA TAUHAN AT BAHAGI NG KUWENTO PARA MAGING MAS KAPANA-PANABIK.
Kita mo si Papa? Kaway tayo kay Papa.
-Sige. Kaway. -Nakahawak ang dalawang kamay?
Hello!
Ay, wag!
Huwag!
Naglakad-lakad kami ng nanay ko noong bata ako…
At hindi na siya nakauwi.
Isuot na natin itong medyas.
Tapos sunod naman 'tong jumper.
-Ha? -Gusto ko pabihis kay Mama.
-Bihis na. -Si Mama na lang.
Sige na, Alex.
Alex, halika na. Kahit minsan lang, si Papa na ang gagawa.
Uy, hello!
Alex.
-Pasuot ng jumper ko. -Pwede kay Papa.
-Ayaw kong pabihis kay Papa. -Nag-aayos si Mama, e.
-May ginagawa pa si Mama. -Si Mama ang gusto ko.
-Pasuot ng jumper. -Sige.
Sige, ipapasuot ko na.
Makulit ka, e.
Eto na.
Akin na 'yang jumper mo? Mas mabilis tayong makakabihis,
mas mabilis tayong makakapunta sa park. Tapos…
-Sasakay ako sa tricycle ko. -Sasakay tayo sa tricycle mo.
Punta muna sa park, ha?
-Babay na tayo kay Papa? -Okay.
Magsaya ka. I love you.
Tatawagan kita sa lunch. I love you.
I love you din.
O, ano pang kailangan natin?
-Sapatos ko. -Oo, saan sila nakalagay?
Nandiyan ba sila? Itinago mo na naman ba?
Uy, ano ba? May pupuntahan pa ako!
Tabi!
Andito na tayo.
Ready. Kaya mo bang tumalon? Ayan.
Okey-dokey. Sige, hawak ka sa kamay ko.
Dahil dadaan tayo sa paradahan, ilang puno ang kaya mong akyatin?
-Labinlima. -Labinlima?
-Hindi, 100. -One hundred?
Ay, hindi, 110.
One hundred and ten. Oo, pwede na 'yan.
Naku, anak. Eto na.
-At saka isda? -Oo.
Anong klaseng isda? Malaki ba?
-Malaking isda? -Oo. Malaki, katamtaman, at maliit.
Aha!
-Magandang umaga. -Magandang umaga. Isa lang.
Pukpukin mo nang dahan-dahan.
Ano 'yan? Uod ba 'yan?
Tingnan mo!
Kita mo 'yan?
Salamat.
Oo. Hahanapin ko lang 'yong pen ko. Papirma diyan.
Sino kaya ang magkakagusto nito? 'Yong mga palaka.
-Oo. -Oo.
-Mga elepante. -Magugustuhan ito ng mga elepante.
Parang squish, squish, squish.
Hindi mo naisip na…
Hello?
Hello, si André ba 'to? Boyfriend ni Rachel?
At sino ito? Ano'ng ginagawa mo sa apartment ko?
André, nasaan ka? Mag-isa ka ba?
Hi, ako si André Hanscombe. Tatay ni Alex Hanscombe.
Mr. Hanscombe?
-Wala dito si Alex. -Nasaan?
Ligtas siya. Sumama ka sa akin.
-Pakiiwan muna kami? -Oo naman, sir.
Salamat.
Ano ba'ng nangyari?
Maupo ka muna.
Si Rachel ay inatake at pinatay gamit ang kutsilyo.
Ikinalulungkot ko.
Sabihin n'yo na sa 'kin lahat.
Kailangan kong malaman ang nangyari.
-Gandang hapon. -Gandang hapon, sir.
Investigation team. Saang banda 'yon?
Doon, sir.
Unang impresyon mo?
Sa isang tingin,
hindi nangyari ang unang pag-atake kung saan natagpuan ang bangkay.
Sa tingin mo, nilipat siya?
May mga sugat sa pagkakaladkad,
na posibleng nagsimula dito kung saan may unang bahid ng dugo.
Pagkatapos nito, naging paudlot-udlot na ang bakas ng dugo.
Tapos dito na siya sapilitang dinala.
Dito na siya marahas na hinalay.
Sinaksak siya nang maraming beses.
Sino 'yan?
'Yong nakakita sa bangkay, at sa bata.
Parang ayaw iwan no'ng bata 'yong bangkay.
Paumanhin, sir. DCI Wickerson. May nasabi ba ang bata na kahit ano?
Oo, sabi niya,
"Bangon, Mama. Kunin mo si mama."
Nakita niya lahat?
Naka-lockdown ang lugar na ito, André,
para walang makalapit sa kanya.
Pinatulog namin siya. Kakatulog lang niya.
Mga gasgas lang ang nakuha ng anak mo, karamihan sa mukha.
Kung hihintayin mo siyang magising,
gusto ka munang makausap ng child psychologist.
-Pwede— -Balik muna tayo sa apartment.
Kailangan n'yo ng mga gamit. Di na kayo pwedeng manatili doon.
-Pwede ba akong pumasok— -Pinatulog siya.
Ang brutal na pagpatay sa isang ina ngayong araw ang bumasag sa katahimikan
ng isa sa pinakamayayamang lugar sa London.
Siya ay ginahasa at ginilitan sa leeg.
Nasaktan din ang bata sa pag-atake
at natagpuang nakakapit sa bangkay ng ina ng isang dumaraan.
Ang bata ay puno ng putik at dugo.
Lumalabas na sinaktan siya sa ulo.
Ayon sa pulis, baka una siyang dinakip at kinaladkad sa damuhan
at inatake ang nanay niya noong hinabol siya.
Ba't di niya pinatay ang bata?
Atras. Umatras kayo.
Halika na, André, dito.
Sige, tama na! Atras!
Sige, tapos na tayo! Tama na!
Sinusuhulan nila ang mga kapitbahay para piktyuran ang apartment.
Married name ang gamit ng ina ni André, makakapagtago sila doon.
May maitutulong ba kami?
Si Rachel ang gumagawa nito. Hindi ko…
Di ko alam ang kailangan niya.
-Di ko nga alam ang kailangan niya, e. -Mga damit din.
'Yong suot n'yo ni Alex, pang-forensics.
-Baka magandang magdala ng mga laruan. -Oo.
Oo.
Di pa siya nagsasalita mula no'ng nilayo siya sa bangkay.
Mahalagang maunawaan mo, André, na para malampasan ito ni Alex,
di ka pwedeng magsinungaling.
Mahalagang malaman niya ang kalagayan niya sa simula pa lang.
Ang kailangan niya ngayon ay katapatan at karaniwang gawain.
Okay.
Salamat.
Ayan.
Sige, makinig ka.
Nagkaroon ng aksidente.
Pinatay si mama,
at wala na siya.
Hindi na siya babalik.
Uy.
Halika dito.
Naglalakad sila dati sa lugar namin, pero may nagpakita ng ari, ilang buwan na.
Do'n na siya pumuntang Wimbledon.
-Mas ligtas kasi do'n. -Oo.
-Okay. -Tulog na siya.
Salamat, Ma.
Mag-partner sila,
sina Alex at Rachel, alam mo 'yon?
-Ano lang ako… -Oo.
Alam kong mahirap ito—
Kunin kaya siya ng social services sa akin?
Nahuli na ba siya?
Nasa 1,100 na ektarya ang pinangyarihan ng krimen, André,
at sa ngayon, wala pang saksi. Pero…
Ano?
Kung ano man ang nakita ni Alex, maaaring makatulong,
pero wala namang may gustong magpalala ng sitwasyon.
Wala, at hindi kami ang magdedesisyon.
Pero kung si Alex lang ang saksi,
nasa panganib siya, di ba? Alam ng killer na nakita siya ni Alex.
Magiging ligtas siya dito, André.
…sa ngayon, hindi malinaw kung ano ang nakita ni Alex sa pag-atake.
Parang di pa maintindihan ng isang bata ang kamatayan,
kaya para sa kanya, iniwan siya ng nanay niya.
Sa isip niya, tulad ng maraming bata sa ganyang edad,
na kasalanan niya ang lahat.
Gaano kaya katagal ang trauma na ito?
Pwedeng panghabambuhay.
Ano'ng problema?
Ano'ng problema dito? Ano ba… Alex.
Gusto ko 'yong dinosaur.
-Pero wala 'yong dinosaur— -Nasaan?
Nasa bahay. Di tayo pwedeng umuwi, kaya—
-Pero gusto ko 'yon, e. -Paano kung…
Si Desperate Dan?
-Gusto mo ito, e. -Ayaw.
Alex, di tayo pwedeng umuwi kaya isuot mo na 'to.
Gusto ko nang umuwi!
-Uy, Keith. Maupo ka muna. -Sir.
Balita kahit saan.
Magandang blonde at sex murder ito, e.
Kahit walang bata, papatok 'to sa news.
Samantala, wala tayong nakuha.
Isang babae ang 49 beses na sinaksak sa pampublikong lugar sa gitna ng araw.
Wala.
Gusto ni Commissioner ng daily progress report.
Minamadali na?
Oo. Kailangan ko ng DI na maaasahan. Pasok ka at lutasin mo 'to.
Pasensiya na, sir, pero parang delikado yata 'yan.
Pwede ring magandang pagkakataon
para sa paangat na pulis para patunayan ang sarili niya.
-Gusto ko ng bus bowl. -Wala diyan 'yong mangkok niya.
-Ito na. -Ayaw niya kumain diyan.
Diyan siya kakain.
Di kita laging makakarga. Ano ba 'yon?
-'Yong paraan ni Mama. -Sa shelf niya.
Alex, sige na. Ibababa na kita.
-Kahit ano? -Wala.
Tulungan kita… ayaw niya 'yan.
-Sige. -Oo?
Tutulungan ka ni Lola June, okay?
Halika na.
-Kain na tayo. -Sige, ha?
Ayos ka lang, André?
Nasa front page ng bawat diyaryo.
Tungkol sa…
May mga reporter sa labas ng nursery niya.
Tingnan mo 'to. May nahanap ako, o.
-May nasabi na ba siya? -Wala.
-Ayaw mo bang tingnan? -Okay.
Okay. Eto na.
Kailangan n'yo siya, di ba?
Oo. Tanggalin mo 'yan sa…
Alam kong no'ng mamatay si Mama,
may ibang tao doon, di ba?
May naaalala ka ba sa kanila?
Paano kung iguhit ko siya?
Tulungan mo nga ako?
Sabihin mo sa akin ang suot niya?
Kahit…
Ito kaya?
Kita mo 'yong masamang tao? Ayoko siya.
Ganito ang gusto kong gawin sa kanya.
Gusto mong subukan?
Ayos.
Ang galing.
May naaalala siya, kawawang bata.
Upo ka diyan, at ilalapit ko. Sige. Upo ka.
Handa ka na?
Ayos!
Ni hindi siya umiyak.
May kailangan pa?
Baka hindi niya naiintindihan na ang nanay niya…
-Ayos? -…wala na.
Kumusta?
Gusto mong sumama ako?
Mahusay sina Nick at Paul sa mga kuta. Pupunta ako mamaya, ha?
Maya-maya lang.
-Ano'ng gusto mo? -Gusto ko 'yang unan para sa pader.
Sige, kunin mo na.
Magaling.
Ano kaya ang tumatakbo sa isip niya?
Saan natin gagamitin 'yan?
Alex?
Wow, tingnan mo.
Siguro isasama ko siya
pag i-identify ko siya.
Talaga?
Di ako sigurado diyan.
Huling tingin na niya 'to sa mukha niya.
Nasa'n na siya?
Gusto mo bang makita si Mama?
Alex?
Gusto mong makita si Mama?
Keith?
Ladies and gentlemen, atensiyon muna dito?
Salamat.
Oo, ito si DI Pedder.
-Si Keith, isa sa pinakamatatalas. -Isa sa?
Ano na'ng balita?
Bale may dalawang posibleng suspek.
Lalaking maiksi ang buhok na naghuhugas ng kamay sa batis,
at isang nakapusod na nagmamadaling umalis pagkahanap ng bangkay.
Hulihin siya, naka-ponytail, e.
Pero wala pa tayong nakuhang kahit isang tugmang paglalarawan,
tapos walang armas, walang DNA, walang fingerprint,
bukod sa kalahating bakas ng paa
at kaunting pulang pintura sa buhok ni Alex,
walang pisikal na ebidensiya.
E, 'yong papel na nilagay sa noo niya?
Ah, oo. Notification 'yon ng bangko tungkol sa PIN number ni Rachel.
Pero di natin alam kung paano napunta doon o kung bakit.
Kaya sa 500 na posibleng testigo…
Na hinahanap pa namin,
kasama ang 100 na kilalang sex offenders na malapit sa lugar.
Sorry, ituloy mo lang.
…wala pa rin tayong makumpirmang suspek?
Wala. Sabi pa ng pathologist,
dahil walang ugat na naputol, baka walang bahid ng dugo sa suspek.
Kaya malabong mahanap siya.
Ewan ko kung naghahanap tayo sa tamang lugar.
Nakausap na ba 'yong bata?
Sabi ng pulis, di bababa sa 100 katao ang nasa common
sa oras ng pag-atake.
Puntahan ito ng mga jogger at mga naglalakad ng kanilang aso.
May golf tournament din noon,
at may mga golfer ilang daang yarda ang layo
nang maganap ang pagpatay.
Nandito kami mula 7:30. Ngayon lang ako nakarinig ng ganito.
Alam kong kabado tayo,
pero matagal na akong nagtatrabaho sa larangan ng child trauma,
at sinisiguro ko sa 'yo na kung sasabihin ni Alex ang nangyari,
makakatulong ito sa kanya sa hinaharap.
Kaya,
ngayon na
nakapagkuwento na kaming lahat kung paano namin nalaman ang nangyari,
isang tao na lang ang natitira.
At nandoon ka, di ba, Alex?
Noong pinatay ng masamang tao ang maganda mong mama,
naaalala mo ba kung may sinabi siya, Alex?
Nasa aling kamay ang kutsilyo, Alex?
Kaliwa ba o kanan?
Uy, Alex?
-Dahan-dahan. -Ayos lang.
Naramdaman mo siguro
na napakaliit mo at wala kang magawa.
Naaalala mo ba noong una mong makita 'yong masamang lalaki, Alex?
Uy, dahan-dahan, Alex.
Ayos lang. Ayos lang.
Alex, tigil. Mag-drawing na.
Sa tingin ko, naaalala ni Alex ang lahat tungkol sa pinakamasamang araw niya.
Dahil napakatalino niyang bata.
Alex, tama na. Dahan-dahan.
Dahan-dahan o tigil. Alex.
Alex, tama na. Alex!
Uy. Alex, tama na. Sige na, kumalma ka.
-Ano 'yan? Chimney? -Gusali.
Gusali lahat ito, di ba? At bangka 'yan?
Parang palikuran.
Hi.
Handa ka na bang magpatuloy?
Balik muna ako sa bahay para kunin 'yong trike niya o…
André, gusto kong tandaan mo na napakabata pa niya.
Wala pang sapat na kaalaman si Alex o kakayahan para ipaliwanang ang nangyari
o ang nararamdaman niya.
Para kasing interogasyon ito, e.
Tama ang ginagawa mo.
Alam mong tama 'to? Sigurado ka? Dahil di ko nakilala 'yong batang iyon.
Sa totoo lang, bago ito sa ating lahat.
Walang makapagsasabi sa pangmatagalang epekto,
pero kung walang therapy,
ang panganib na lumaki si Alex na puno ng galit at magulo ang buhay
at saktan ang sarili o ang iba,
lalong lumalaki.
André.
Salamat sa pagpunta.
Ivan Agnew. Nag-usap tayo sa phone.
Ayos ba ang biyahe? Alam kong nag-alala ka.
Oo, nakakakuha ng tip ang press mula sa flight logs, kaya…
-Tama. -Sa airport na ako bumibili ng tiket.
Oo, naiintindihan ko.
Gusto mong iwan ang bag mo diyan?
May ipapakita ako sa 'yo.
Ang kuwartong ito ay nakalaan lang sa imbestigasyon.
Isa na ito sa pinakamalaking kaso sa kasaysayan ng British police.
At bubuksan ulit ito, André.
Di ko maintindihan kung ano'ng nagbago.
Ang totoo,
nag-improve na ang DNA technology simula noong 1992,
at kumuha kami ng independent forensic firm
para suriin ulit ang mga orihinal na sample.
Okay, at alam ba ito ng media?
Hindi.
Hindi pa.
Oo, alam kong may mga pagkakamali noong nakaraan
pero kailangan namin ng tulong mo, André.
At alam kong sensitibo ito…
pero pag-usapan natin si Alex.
Uy, kumusta?
Kumusta, 'tol?
Tingnan n'yo.
Sa wakas.
Sandali. Bumisita ba ang tatlong pantas?
-Sa wakas, nakabili din siya. -Layas.
Hihithitin ba natin 'tong damo o ano?
Alex.
Nakauwi ka na.
-Ayos ka lang? -Oo.
Saan ka galing? Ilang oras na akong nakauwi.
Tinulungan ko 'yong kaibigan ko pagkatapos ng klase.
-Gano'n ba? -Oo. Kumain ka na ba?
Hindi pa nga, e. Pwede kitang ipaghain kung gusto mo.
Sige.
Di ka ba…
magtatanong tungkol sa London?
Sige.
Kumusta?
Oo, ano…
ayos naman.
Binubuksan ulit nila 'yong kaso,
at gusto ka nilang kausapin ulit.
Sinabi ko na lahat ng naaalala ko.
Di ko na nga naiisip 'yon, e.
Alam ko, Alex. Sabi ko sa kanila, pag-usapan muna natin.
Di mo ako pwedeng pangunahan, Pa.
Di na ngayon.
Alex.
Kumatok ka nga?
Sorry, hindi ko…
Di ko naisip.
Alex, makinig ka…
Naiintindihan kong sinisisi mo ang pulis.
Pero di 'to tungkol sa kanila.
Di ito tungkol sa akin.
-Tungkol ito sa 'yo. -Wag mong idamay si Mama dito.
Ayokong maalala ang nanay ko sa pagkamatay niya.
Gusto ko siyang maalalang buhay, ang gusto niya para sa akin.
-Ayaw niya ng mainstream education. -Pinag-usapan…
-Ayaw niyang kumain ako ng hayop. -Kahit isda lang.
Kailangan mo ng protina, Alex. 'Yon…
Hindi mo na ako mapipilit diyan.
Alex, sandali. Al—
Marami sigurong nagtatanong,
sino'ng ligtas kung may pagpatay kahit tirik ang araw?
Pakiramdam ko ligtas ako dito. Palagi.
Binago nito ang buhay ko.
May mga suspek. Apat na lalaki ang nakita malapit sa scene.
Pinakamahalaga 'yong naghuhugas ng kamay
sa batis na ito matapos ang pagpatay.
Siya, tulad ng iba, ay hindi natunton.
Takot ang pulisya na kung siya ang killer, baka muli siyang umatake.
Sir.
André. Nicholas Campbell.
Sige, maupo ka lang.
Naiintindihan kong nag-aalangan ka.
Oo, ano lang…
Di ko yata kaya ito.
Ano 'yan? Rainbow ba 'yan?
-Ipakita natin sa kaibigan ko? -Patingin.
Oo.
Kailangan natin ng impormasyon, André.
At para makuha ito, dapat kaibiganin natin ang media.
Kuha mo ba?
-Hindi— -Kailangan talaga natin ito, André.
Salamat.
Okay.
Saglit lang si Papa. Ayos lang. Kasama mo si Paul.
-Mag-drawing ka lang. -Babalik din siya agad.
-Hindi. Papa… -Gusto mo ng stickers?
Wag kang umalis. Huwag.
Gumuhit ka ng larawan para kay Papa mo pagbalik niya.
Ano'ng paborito mong sticker?
-Eto na siya. -Ayan siya.
-André. -Kumalma tayo, pwede?
-May pahayag si Mr. Hanscombe. -Kalma.
-May pagkakataon kayong magtanong. -André!
May pagkakataon kayong magtanong. Tumahimik tayo.
-André! -Salamat.
-Nagsalita na ba si Alex? -Gaano karami ang naaalala ni Alex, André?
Hindi ko alam kung ano ang magiging future ni Alex.
Pero kung may sino mang nakakakilala sa gumawa nito,
kahit ano pa ang relasyon ninyo,
mangyaring lumapit bago siya makasira ng iba pang buhay.
-May pag-usad na ba sa kaso? -Saan ka nakatira, André?
Nakakatulog ba si Alex?
Irespeto sana natin ang privacy ng pamilya ngayon…
-At… -Ayos ka lang?
Sino ang susunod?
Uy!
Tara na.
Hindi lang naman ito tungkol sa kailangan ni Alex, e.
Nawala din siya sa 'yo, André.
Ano'ng kailangan mo?
Halika dito.
Sigurado ka ba dito?
Uy. Hindi ako magtatagal.
Uy, ano'ng problema?
Saglit lang ako. Andito si Nick.
-Pwede tayong maglaro. -Ayaw.
-Babalik siya agad. -Ayaw.
Alex.
Nasabi ko na, di ba? Titingnan ko kung saan namatay si Mama.
Maglalagay ako ng rosas
at magpaalam nang maayos. Saglit lang.
Gusto kong sumama sa 'yo.
-Alex, di yata— -Gusto kong sumama.
Gusto mo ring magpaalam?
Oo.
Di yata magandang ideya 'yan.
Uy.
Sinisiguro natin na alam mo ang gagawin natin.
Gusto mong sumama at magpaalam?
Oo.
Sige.
Sigurado siya.
-Oo, sige. -Okay.
Okay.
Wag mo na lang silang pansinin, ha?
Umatras kayo, okay? Padaanin n'yo sila.
Atras!
Tinatakot n'yo siya.
Atras. Tabi.
Tabi!
Dito ba 'yon?
Nandito si Papa.
Lagi lang akong nandito.
Inaalala mo ba?
Ito? Ganito ba ang itsura niya?
Okay, hindi 'yan.
Ito, Alex?
Hindi? Sige.
Ganito, may naaalala ka ba sa suot niya?
Nakasuot ba siya ng T-shirt?
Tulad ng suot ni Papa? O shirt na may kuwelyo, tulad nito?
-Ganito o parang suot ni Paul? -Ganito?
Ganito?
-Nakasuot siya ng ganyan. -May mga butones.
Oo? Polo.
-Okay. -Okay.
-Payat ba siya gaya ni Papa? -O mataba tulad ni Paul?
Tulad ni Papa.
Tulad ni Papa. Okay, ayos 'yan. Magaling.
-Magaling, bata. -Oo.
Malaki ba siya o maliit, Alex?
Bata siya, Paul. Lahat, malaki sa kanya.
Batman.
-Siya ay… -Batman.
Makikipaglaro tayo kay Batman mamaya. Nakapantalon ba siya o naka-shorts?
-Batman. -Anong Batman?
Sinturon.
Sinturon? May sinturon siya gaya ni Batman?
-Mm-hmm. -Oo? May sinturon siya.
Batman.
'Yong utility belt na isinusuot niya sa costume niya.
Di siya naka-tuck in, pero may sinturon sa ibabaw.
Alam kong kakaiba, pero sigurado si Alex.
Mabata-bata, puti, payat, maikling buhok,
puting polo, asul na pantalon,
brown na sapatos, may itim na bag.
Ang galing ng anak mo.
Salamat, André.
Alam kong nakatuon ka sa libing, pero ito ay…
Napakahusay.
Talaga?
Mababalikan na natin ang pahayag ng bawat saksi
kung may tutugma.
Pero ibig sabihin, naaalala ni Alex lahat.
Di natin alam ang epekto nito sa kanya.
Sa paglalarawan ni Alex, balikan natin ang bawat pahayag
kung may anumang tutugma.
Alam kong dagdag na abala ito sa lahat,
pero hindi ito aksaya sa oras. Baka may nakakita sa lalaking ito.
Usapang aksaya sa oras…
Para sa iba pang lead, ibang detalye, tatawagan na lang kita.
Ngayon, alam namin ang trabaho mo sa iba pang puwersa, Professor Britton,
at pati na ang mga tagumpay mo.
DI Pedder.
At kailangan lang nating paliitin 'yong listahan ng mga suspek.
-Ganoon 'yon, di ba, Keith? -Oo.
Sa tingin mo, kaya mo bang gumawa
ng psychological profile no'ng halimaw na gumawa no'n?
Naku, hindi siya halimaw.
Isa siyang lalaki, nasa pagitan ng 20 at 30 ang edad,
at hirap makisama sa opposite sex.
Meron siyang malakas at kakaibang sexual fantasy
at baka meron siyang dysfunction.
Kung nagtatrabaho siya, ito ay trabahong walang kasanayan.
Single siya, nakatira sa mga magulang o mag-isa at nasa studio apartment.
Duda akong kilala siya ng biktima, o hindi mabubuhay ang bata.
Rachel ang pangalan niya at di ginagamit ang "biktima" dito.
Nakuha mo 'yan sa ilang litrato, Mr. Britton?
'Yon ang totoong palaisipan.
Ba't hinayaang mabuhay 'yong bata?
"Professor" nga pala.
André?
André!
Ano 'yon, Ma?
Nandito na sila.
Ano 'yon?
Tingnan mo.
Natunton na tayo.
-Buti andito kayo pareho. -Ano 'yon, Grant?
'Yong lalaking naghuhugas ng kamay sa batis ay may itim na bag.
Pagkatapos ng paglalarawan ni Alex, may nagsabi ng puting damit at bag.
-Tapos… -Nahanap mo na.
Sabi ng asawa ng doctor na nadaanan niya ito ng tatlong beses at kaduda-duda.
Noong huling kita niya sa lalaki…
"Napansin kong may sinturon siya o parang strap sa baywang niya."
Parang si Batman.
Oo. Nakita nga niya 'yong killer.
-Sabi mo ba na medyo payat ang mukha niya? -Oo.
Una, isang karumal-dumal na krimen,
dalawang buwan na ang nakaraan ang balita sa Britain.
Sa Wimbledon Common sa Southwest London, isang ina,
si Rachel Nickell, ay hinarang at pinagsasaksak.
Ang puro galos na 2-anyos na anak ay natagpuang nakakapit sa katawan niya.
Ang lalaki ay nasa 20s o 30s.
Matangkad siya, higit sa 5'10", at maikling brown ang buhok.
Nakaputing polo siya na de-butones at maitim na pantalon, posibleng asul,
at may dalang maliit at maitim na bag.
Paul, hindi na 'to normal.
-Kinakalkal ang mga basurahan namin. -Aayusin namin 'yan.
Ninanakaw nila ang mail namin, nagdo-doorbell lagi.
-Kakausapin namin sila. -Ayaw makinig.
André, may pag-usad sa magdamag bilang resulta ng Crimewatch appeal.
May ilang lumapit at nagbigay ng parehong pangalan base sa photofit.
Nasa kustodiya na.
Okay.
Sige. Labas na.
Kaya tugma ang lahat.
Siya na nga ang photofit natin.
At talagang match sa profile ni Professor Britton.
"Professor" na, ha?
Colin Stagg.
Twenties, single, walang trabaho, malapit sa common
at nando'n araw-araw.
At inaamin niyang nilakad niya ang aso niya no'ng 15th.
Pero nasa bahay na daw siya sa oras ng pagpatay.
Tingin ng mga kapitbahay, weirdo siya.
May nahanap na kaming kutsilyo sa apartment niya,
at mga libro sa black magic.
Gigising ako, maghahatid ng mga newspaper, tapos…
Babalik ako sa apartment, kukunin ang aso kong si Brandy,
at maglalakad-lakad kami sa common.
At nakita mo ba si Rachel sa common?
May nakita akong kamukha niya, mga dalawang taon na.
Sabi ko, "Magandang babae," gano'n.
Parang, "Gusto ko siyang makita ulit."
-Pero… -Pero di mo na siya nakita?
Hindi na.
Ito kaya?
-Alin? -Maganda, o.
Ay, nabiyak pala. Hindi na maganda. Gusto mong ihagis do'n?
Sige na. May dalawa pa doon, o.
Pasensiya na. Lumapit lang ako para…
André, 'no?
Asawa mo 'yong pinatay sa Wimbledon.
-Alis na tayo. Sorry. -Ito siguro si Alex mo.
-Sorry. -Gusto ko lang malaman kung ayos kayo.
-Ayos lang siya. -Hindi.
-Sorry, hindi ko… -Ayaw kong umalis.
Ngayon, Colin,
sabi ng kapitbahay mo, kakaiba ang kinikilos mo
no'ng araw ng pagpatay.
Noong sinabi mo sa kanya,
mukha kang bagong ligo at bagong bihis.
Alam ko kung sino 'yon at mali siya.
Sorry, usap tayo saglit?
Sabi ng isa pang kapitbahay, nakita niya si Stagg noong araw na 'yon
na papunta sa common sa oras na sinabi niyang nakauwi na siya.
Nakita rin daw niya na may dala siyang itim na bag.
Sige lang, wag kang magmadali.
'Yong panglima.
Sigurado ka?
'Yong panglima ang lalaking nakita ko, 100%.
Paano ngayon 'yan, Colin,
isang mapagkakatiwalaang saksi
ang pumili sa 'yo sa identity parade kaninang umaga
at sigurado siyang nakita ka niya sa araw ng pagpatay,
malapit sa pinangyarihan ng pagpatay, nang 10:10, 10:17, at 10:23 a.m.?
Hindi ako 'yon.
Pero di ako naniniwala sa 'yo, Colin.
At ganoon din 'yong iba.
Hindi ako 'yon.
Ayun,
umamin siyang nagpaaraw siya nang hubad sa common, kasong kahalayan.
Kailangan ng pag-amin sa pagpatay.
Nagsisinungaling siya, sir.
Sang-ayon ako.
100% ang sabi niya.
Oo, isa siyang posibleng suspek.
Pero alam natin na kung walang pag-amin,
sasabihin ng CPS na circumstantial ito.
Pwede bang kausapin 'yong saksi para suportahan 'yan?
-Si Alex? -Oo.
O dapat tayong gumawa ng special ID parade para sa kanya?
O ipakita ang larawan ng suspek, kahit papaano?
Hindi.
Napakabata pa niya, sir.
Magiging mahinang ebidensiya ito.
Kailangang hayaang maging bata si Alex, at kailangan nating makuha ang pag-amin.
Kunin mo.
Di alam ng mga tao dito ang nakaraan natin.
Wag mong kakalimutan 'yon.
Oo, ang higpit mo, e.
André! Alex!
Hi. Kumusta ka?
Mabuti, ikaw?
Sakto ang dating n'yo. Nasa baba na kami.
Susunod ako. Welcome.
Sana gutom na kayo.
Ay, nandito na pala kayo. Tuloy kayo.
Iniwan mong bukas ang oven.
Maupo kayo.
Ang lakas ng ulan kaya puno ng mga dahon 'yong pool.
Buong umaga kong nilinis 'yan.
Suwerte ka, wala ka dito.
Oo, kumusta ang London?
Wag banggitin ang London.
Ang sarap nito.
Ayaw mo ng pagkain, Alex?
Hindi iyon. Vegetarian ako.
-Sabi ng papa mo na kumakain ka ng isda. -Tama.
Pero may mga vegetarian na kumakain ng isda.
Sabi ko sa kanya, di na ako kakain ng isda.
Walang problema. Gagawa ako ng iba.
Hindi, matigas ang ulo ni Alex.
Teenager na, e.
Tama, nagbibinata na siya.
Alex, tikman mo. Kung ayaw mo, di mo kailangang ubusin.
Gusto mong masuka ako?
Sobra naman yata 'yan.
Bakit ka nakikisali?
Anong nakikisali?
Alex, hangga't di ka pa nag-18, susundin mo ako, okay?
Nakakahiya. Kainin mo ang isda.
Ang batang di sinaway, magiging pasaway.
Ayos lang. Gagawan ko siya ng iba.
-Hindi. -Paparusahan ba ako sa mga ganito?
Hindi. Kakainin niya 'to.
Binibigo mo siya, e.
Mahihiya ang nanay mo sa kinikilos mo ngayon, okay?
-Kainin mo 'yang isda. -Daig mo pa ang pulis.
-Kumain ka. -Wag mo siyang pangunahan!
Alex, ibaba mo 'yang kutsilyo. Kumalma kayo.
-Alex. -Alex, bitawan mo 'yang kutsilyo.
ANG BATANG PINATAY ANG INA ANAK NI RACHEL
André!
Sinasabi mong hindi siya?
Sinasabi kong kailangan siyang pakawalan.
Pero kung siya 'yon,
paano kung balikan niya si Alex ngayong kilala n'yo na siya?
Ligtas si Alex, André. Ang lalaking ito, di magtatagal sa labas.
Paano siya naging ligtas? Sabi mo, ito ang suspek.
At ngayon, malaya na siya. Paano nangyari 'yon?
Babalik ako agad.
Ano'ng sabi niya?
-Kinailangan siyang pakawalan. -Bakit daw?
Di ko alam, Ma. Di ko alam.
-Walang sapat na ebidensiya. -Di ko maintindihan.
Oo. Ang labo nga. Pero di ko alam ang gagawin ko.
Di ko alam ang gagawin sa mga regalo, sa mga tao sa labas.
Pag mahuli siya, baka—
Paano kung hindi?
Dahil ngayon, gumagala 'yong killer.
Di masisiguro ni Keith ang kaligtasan ni Alex.
-Kahit sino. -Okay.
Nangako ako kay Rachel na aalagaan ko ang batang 'yan.
-Baka marinig ka niya. -Di tayo pwedeng ganito.
-Di siya pwedeng mabuhay nang ganito. -Alam ko.
At sa pagitan ng mababait na tao,
mga therapist, pulis, at press,
di siya magkakaroon ng normal na kabataan.
Baka 'yon ang kailangan kong gawin.
Dalhin ko siya sa lugar na di siya kilala.
-Hindi. -Ano pa ba, Ma? Ano pa?
Baka ito lang ang tsansa niya ng bagong-buhay kung ilalayo ko siya.
Hindi, wag kang padalos-dalos ngayon.
Ma, tama na.
Wag ngayon.
O, sige.
Wag kang magpakita kay Alex na ganito.
Simula pa ng imbestigasyon para kay Rachel Nickell,
nasa 120 na suspek na ang natanong ng pulisya,
pero wala pang matibay na ebisensiya.
At sa kabila ng tugon ng publiko sa Crimewatch appeal,
mukhang bumalik lang sila sa umpisa.
Di lang suspek si Colin Stagg. Siya ang killer.
Tulungan mo kaming patunayan 'yon.
Ngayon, tinawagan kami
ng babaeng nakakita kay Stagg sa balita noong indecency hearing.
Nagpapalitan daw sila ng mga lonely heart letter
sa huling bahagi ng 1990 hanggang '91 nang maging mahalay si Stagg.
Malaswa, ang sabi niya.
At iniisip n'yong bigyan siya ng pen pal galing sa inyo?
Di masamang subukan.
Kung gagawin 'to, matutulungan mo ba kami
para magdisenyo ng lihim na operasyon para mapalabas ang katotohanan kay Stagg?
Oo, sa tingin ko.
O, sige.
Pero kailangan nating bilisan.
Dahil pag hindi nahuli ang pumatay kay Rachel, papatay siya ulit.
BASE SA MEMOIR NA "LETTING GO" NI ALEX HANSCOMBE
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T