(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
ฉันมีของขวัญให้
สวยมากเลย
ฉันทำเอง
ทำเป็นรูปราศีเธอ
ฉันไม่อยากไปเลย
ฉันเองก็ไม่อยากให้เธอไป ฉันอยากให้เธออยู่กับฉัน
ตลอดไป
คีร่า
เร็วเข้า
คีร่า รีบมาเร็ว
เร็วเข้า
เราต้องไปกับรถคันนั้น
เร็วเข้า
เราทำอะไรได้บ้าง ทำยังไงกันดี
ฉันคิดอยู่
เราต้องหาทางสักอย่าง
ใจเย็น แดเนียล
- บุกไปกะทันหันเหรอ - ฉันคิดอยู่นี่ไง
พอที
เถียงกันแบบนี้ ไม่ช่วยให้ลูน่ากลับมาหรอกนะ
เราหาเด็กพวกนี้เจอได้ที่ไหน
ตรงหมู่ตึกสูงๆ
- โอเค มีกันกี่คน - ฉันไม่รู้
แล้วพวกเขาต้องการอะไร
ซิโมน
ดูนี่สิ !
พวกเขาต้องการอาหาร
พวกเขาหิว ฉันเจอนี่
(อาหาร)
รองเท้าของลูน่า
โอเค
งั้นก็ไปจัดการกัน
พวกนั้นมีกี่คน
มานี่สิ สหาย
ให้ตาย
ต้องทำความสะอาดแผล
คุณต้องการอะไร
สิ่งเดียวกับเธอ
มีชีวิตรอด
ไง
ว่าไงพวก ยังไม่ตายนี่
รู้สึกยังไงบ้าง
มาร์ติน
รู้สึกเยี่ยม
โอเค
นั่งลงก่อนไหม
มาร์ติน
ไอ้บ้าเอ๊ย !
นายต้องลองบ้าง
สรุปนายไม่เสียใจสินะ
ไม่เลย
- จะเสียใจทำไม - ไม่รู้สิ
คนอื่นๆ อยู่ไหน
สเตนตายแล้ว
เขาตายเพราะโลภมาก
เราไว้ใจเขาไม่ได้
เธอฆ่าเขา
ใช่
แล้วเราล่ะ
นั่นก็แล้วแต่พวกคุณ
คุณจะไปไหนก็ได้
พวกเราที่เหลือจะทำต่อ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พวกคุณมาเพื่อสร้า งมนุษย์พันธุ์ใหม่
เขาอยู่ต่อหน้าพวกคุณแล้ว
พวกคุณเป็นแบบผมได้
พวกคุณทุกคนจะรอด เริ่มจากคนที่ป่วยก่อน
- ประสานงานกับฟีและ... - สรุปเรารับใช้เธอเหรอทีนี้
- ใช่ - แต่เธอยังเด็ก
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับ วิทยาศาสตร์บ้าง
- นี่ไม่ใช่ผลงานของเธอ - ใช่
สำคัญด้วยเหรอ
คิดว่าเธอเป็นใครกัน
มีสิทธิ์อะไรมายืนตรงนี้ แล้วสั่งนู่นสั่งนี่เรา
- ที่พวกคุณรอดอยู่ก็เพราะราสมุส - แล้วเธอล่ะใคร
ทำไมเราต้องฟังเ ด็กวัยรุ่นสองคนด้วย
- เพราะเรารู้มากกว่าพวกคุณ - เธอมันหนูทดลอง !
ฟี
- ฟี ! - ปล่อยเธอไป
ใจเย็นเถอะ
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไร
ที่ตามมาด้วย
จะให้ฉันทำอะไรอื่นล่ะ
ไม่รู้สิ ตรงไปหาอพอลลอนงี้
อพอลลอนคงต้องรอไปก่อน
ฉันไม่เข้าใจคุณเลย
วันหนึ่งคุณพร้อมจะฆ่าทุกคน
พอมาอีกวันคุณก็รั้นหัวชนฝา
จะช่วยเด็กที่ไม่รู้จัก
คิดว่าเธอมีศีลธรรมอยู่ คนเดียวหรือไง
คิดว่าเป็นคนเดียว ที่แยกแยะถูกผิดได้งั้นสิ
ฉันไม่ใช่เดรัจฉาน ซิโมน
ถึงฉันจะฆ่าพ่อเธอก็ตาม
ใช่ ฉันรู้
แต่ฉันไม่ได้เกลียดคุณ คีร่า
ใช่
เธอไม่เกลียดใคร
นั่นแหละที่ฉันไม่เข้าใจเธอ
ฉันเป็นปีศาจเหรอ
ใช่แล้วไง
นั่นมันปัญหาของพวกเขา
ฟีก็เห็นเหมือนกัน
นายแค่อยากให้พวกเขาชอบ
ทำไมถึงไม่ชอบล่ะ
เดี๋ยวพวกเขาก็คิดได้
แค่ต้องให้เวลาพวกเขาหน่อย
ถ้าไม่เข้าใจ พวกเขาก็ไม่ควรอยู่ที่นี่
ฉันไม่อยากโดดเดี่ยว
ฉันอยู่นี่ไง
อยู่ข้างนาย
งั้นผมไปนะ
เราต้องตรวจคุณเพิ่ม เพื่อความปลอดภัย
ผมสบายดีมาก
รู้สึก...
สุดยอด
- ไปนะ - อยู่นี่ก่อน
ฉันไม่เคยเห็นเ ขาเป็นแบบนั้นมาก่อน
เขาคงมีเหตุผล
ใช่ เขาโดนคนแย้งกลับ
ราสมุสที่ผมรู้จัก ไม่ฆ่าใครเวลาโดนคนแย้งนะ
ไปบอกนักวิทยาศาสตร์ที่ตายโน่นสิ
ได้บอกมาร์ตินหรือยัง
- แพทริก ทำไมล่ะ - พูดไม่ออก
เรายังเป็นฝ่ายดีอยู่หรือเปล่า
ฉันว่านั่นแล้วแต่นายถามใครนะ
คุณอยากให้ทุกคนเ ป็นแบบเขาจริงเหรอ
- ฉันไม่แน่ใจ - เราควรแน่ใจก่อนไหม
อะไรที่จะเกิดต่อไป มันจะเปลี่ยนทุกอย่าง
ใช่
ถ้านี่เป็นซิโมน...
ใช่ จะเป็นใครได้อีก
ไม่รู้สิ แต่ถ้ามันเป็น...
อะไร
ส่งมันมา
มาร์ติน...
ต้องอยู่ข้างบนนั้นแน่ ระวังไวรัสด้วยนะ
มาเถอะ
โอเค ไปจากที่นี่กันเถอะ
เร็ว ไปๆ
เราเอาอาหารมาแล้ว !
มากพอสำหรับทุกคน
เราไม่อยากมีปัญหา
เราแค่มารับลูน่า !
- บ้าเอ๊ย หนี ! - วิ่ง !
ไปจากที่นี่กันเร็ว !
ซิโมน !
ทางนี้ แจน ! แดเนียล
- ไปกัน - แต่...
บ้าเอ๊ย !
เวรแล้ว ทางตัน มันเป็นกับดัก
- ไวรัส - เต็มไปหมดเลย
- เร็วเข้า ! - ทำยังไงดี
ทีนี้ก็แค่...
- ไปๆ ๆ - โอเค
- มาเร็ว ! - แล้วไงต่อ ซิโมน
- มีบันไดอยู่ตรงนั้น - ซิโมน !
- เป็นเธอ - ไม่แน่เสียหน่อย
- เธอยังอยู่ - ฉันต้องหาเธอ
นายจะไปเหรอ
พี่สาวฉันทั้งคน
- แล้วทั้งหมดนี้ล่ะ - ทั้งหมดอะไร
อพอลลอน พวกคนที่ป่วย
- ฉัน - ซาร์อาห์ ฉันว่าเธอไม่เข้าใจ
- ฉันต้องหาพี่ให้เจอ - ไม่
ราสมุส ซิโมนไม่ฟังนายหรอก
ฉันจะไปเอง
ก็ได้
- นายพาเธอกลับมาที่นี่ได้ - เธอจะทำทุกอย่างพัง
ทำไมเราต้องไว้ใจนายด้วย
ฉันเป็นเหมือนนายแล้ว
ตามฉันมาอยู่ไหม
นั่นอะไรน่ะ
มีประตูตรงนี้
- ซิโมน - มาสิ มาเร็ว !
ขึ้นไป
โอเค ตรวจชั้นนี้ให้ทั่ว
แจน คีร่า
เราต้องขึ้นไปอีก
กับดักน่ะ
ระวังด้วย
เราจะขึ้นไปต่อ
- เข้าไปไม่ได้เหรอ - ไม่ได้ โดนขวางไว้
น่าจะมีทางขึ้นอื่น
ดูนี่สิ
นี่แหละทางขึ้น
ไม่เอา
แจน
ฉันทำไม่ได้ ซิโมน ฉันปีนไม่ไหวหรอก
ไม่เอาน่า
ไม่
ฟังนะ
ฉันจะหาลูน่าให้เจอ
ขอบใจ
ซิโมน !
จับไว้ !
เร็วเข้า เธอทำได้ !
ขึ้นมา
มาร์ติน
- นายโอเคไหม - ทำไมไม่บอกฉันว่าเธอยังไม่ตาย
กะจะบอกอยู่
แต่ไปไม่ทัน
ทีนี้...
ฉันควรจะทำยังไงต่อดี
ฉันไม่รู้
ฉันจะไปหาเธอ
อือ
ฉันจะไปหาเธอให้เจอ
และพากลับมา
ตกลง
นายไม่ต้องมีเธอหรอก
อะไรนะ
นายไม่จำเป็นต้องมีเธอ
ฉันรู้ว่าเธอทิ้งนาย
ฉันถูกทิ้งมาทั้งชีวิต
ไม่อยากให้พวกเขายังอยู่เหรอ
ไม่
ตอนนี้มีแค่นายกับฉัน
ตลอดไป
เราสองคน
นั่นอะไรน่ะ
อะไร
ดูเหมือนรอยบาด
ไม่ ไม่ใช่รอยบาด
ฉันว่าคงเป็นปาน
อยู่ๆ ปานก็ขึ้นเหรอ
ใช่ เกิดขึ้นได้นะ
มีปัญหาเหรอ
- ไม่หรอก - งั้นก็ช่างมัน
ฉันจะไปอาบน้ำ
ฉันเจอบางอย่าง !
เป็นบันได !
ซิโมน !
แดเนียล !
ยินดีต้อนรับ
ลูน่าอยู่ไหน
ลูน่า เธอ...
เหนื่อยมาก ก็เลยหลับอยู่น่ะ
- ลูน่าอยู่ไหน - ว้าว
วางปืนลง
เราจะเลือกมาห้าคน
เรามองหาคนแบบไหนอยู่
คนที่คู่ควร
คนที่ควรได้รับโอกาสอยู่ต่อ และซาบซึ้งกับโอกาสนั้น
พวกเขาเป็นใครก่อนฝนตก มีความทะเยอทะยานและความฝันอะไร
คนนี้เป็นไง
เขาเป็นใคร
คริสเตียน แฮนเซน อายุ 19 เป็นมะเร็งระยะที่สี่
รู้จักฉันไหม
รู้
กลัวฉันไหม
ไม่
แต่นายกลัวตายสินะ
ใช่
คริสเตียน นี่โอลิเวีย
ไม่นานมานี้ เธอกำลังจะตายเพราะมะเร็ง
เธอไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน
แต่ตอนนี้เธอมีอนาคตอีกยาวไกล แผนคือแพร่ไวรัสให้ทุกคน
ทุกคนจะกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง รวมถึงนายด้วย
ลูน่าอยู่ไหน
ฉันอยากเจอเธอ
เป็นไงบ้าง
- เธอโอเคนะ - หนูไม่เป็นไรค่ะ
พวกเขาดีกับหนู แต่เธอต้องการคนช่วย
- เธอเป็นคนยิงสินะ - ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่ายิงใส่ใคร
ดูผลงานตัวเองซะสิ
เธอต้องการความช่วยเหลือ เธอต้องได้รับยาปฏิชีวนะ
ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้กับเธอ
เธอไม่ควรมาอยู่ในรังโสโครกนี่
เอานี่
มีอาหารอยู่ในกระเป๋า
เราจะพาลูน่ากลับไป
ขอบใจที่อุตส่าห์เผื่อแผ่นะ
ก็อย่างที่เห็น เรายินดีกินอาหารพวกเธอ
แต่เราไม่ต้องการ
ไม่อีกแล้ว
เราอยากได้สิ่งที่เธอมี
ของเหลวที่ใช้ฆ่าไวรัส
จนกว่าเราจะได้มา
ลูน่าจะยังอยู่เป็นแขกเรา
มาสิ สหาย ถึงเวลากินแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก
คิดให้ดีล่ะ เรื่องของเหลว
นายกำลังทำอะไรน่ะ
- ฉันมองเห็น - เห็นอะไร
- มาร์ติน - นายแอบดูเขาเหรอ
เหมือนที่มีกับเธอ
ไม่แข็งแกร่งเท่า แต่...
เขาอยู่ที่นั่น
ฉันนึกว่านายมีสา ยสัมพันธ์แค่กับฉัน
หึงเหรอ
ใช่
ขอเวลาแป๊บหนึ่งนะ
- นายไล่ฉันเหรอ - เปล่าสักหน่อย
โอเค
พ่อคนสำคัญ
- พวกนั้นรู้อะไรเรื่องน้ำหวาน - แค่เท่าที่เห็น
พวกเขาหลอกให้เรามา จะได้เห็นเองกับตา
พวกนั้นรู้ว่ามันทำอะไรได้เหรอ
ใช่
พวกเขาอยากได้เอามาปลูกบ้าง
อยากใช้ชีวิตเหมือนนาย
เกือบทุกคนยังเด็ก ไม่โตไปกว่าลูน่า
พวกเขาอยู่ใ นตึกเน่าๆ นี้ตั้งแต่ฝนตก
พวกเขาเยอะเกินดอกไม้จะช่วยไหว
- แต่นายอยากช่วยคนอื่นใช่ไหมล่ะ - นั่นไม่ใช่ประเด็น
- งั้นก็ช่างน้องนายเหรอ - ไม่ใช่แน่
- งั้นจะเอายังไง - เดี๋ยวเราก็หาทางได้...
ใจเย็นๆ อย่าเถียงกัน
ต้องมีทางอื่น ที่จะช่วยลูน่ากลับมา
พวกเขาแค่อยากมีชีวิตรอด พวกเขาไม่มีอะไรเลย
แต่เราช่วยทุกคนที่เจอไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้
- แต่พวกเขาเข้าตาจน - เราก็เหมือนกัน !
เราไม่มีทางได้ดั่งใจตลอดหรอกนะ
เมโม
คีร่า
ขอเข้าไปได้ไหม
ได้ เชิญเลยๆ
ครั้งล่าสุดที่เ จอกันนี่มันนานมากเลย
สิบปี
- สิบปีครึ่ง - รู้ได้ไงว่าฉันอยู่สวีเดน
ฉันอาจจะแอบตามนายอยู่
นี่ดอกไม้ จากฉันกับแม่
ขอบใจนะ
นั่นใช่...
เธอเก็บไว้มาตั้งแต่ตอน...
คีร่า นี่นาตาชา
- คีร่าที่... - อ๋อ คนนี้นี่เอง สวัสดีค่ะ
ดีจริงที่ได้เจอคุณ
ฉันได้ยินเรื่องคุณมามาก
เมโมเล่าเรื่องคุ ณให้ฟัง บอกว่าคุณ
เป็นเพื่อนรักกันสมัยเด็กๆ
- ค่ะๆ ใช่แล้ว - ค่ะ
จะว่าไป...
จะดื่มอะไรไหมคะ ฉันว่าเรามีกาแฟไม่ก็ชาอยู่นะ
- ดีเลยค่ะ - ฉันจะไปเตรียมให้ค่ะ
ฉันจะเอาไปใส่แจกัน
ได้สิ ดีเลย
คีร่า
คีร่า อย่างน้อยเราก็ควรลองก่อน
ไม่ได้ขึ้นกับฉัน
ฉันไว้ใจพวกเขา
โอเค
ไปทำข้อตกลงกัน
นายได้น้ำหวานแค่พออยู่รอดไปได้
จะได้หลอดใหม่ทุก 14 วัน
แดเนียลจะเอามาให้
หลอดเดียวเหรอ
มันมากพอจะกันไวรัสลาม
แล้วพวกเธอมีกี่หลอด
เรามีเท่าที่ต้องใช้
นายจะไม่ต้องกังวลอีกต่อไป
ทำไมถึงเสนอแบบนี้มา
- เพราะเราไว้ใจนาย - ทำไม
เพราะเราต้องทำ
สรุปจะเอาไหม
เอาก็เอา
ดี งั้นคืนลูน่าให้เรา
ได้แน่นอน แต่ต้องดื่มโค้กก่อน
- โค้กเหรอ - โค้ก
ตอนนี้เราเป็นสหา ยและพันธมิตรกันแล้ว
เราเลยอยากแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ
- โค้ก - โค้กของจริงเหรอ
ของจริง โคคา-โคลา
โอเค
อีกนานแค่ไหน
ใกล้แล้ว มีสองคนพร้อมแล้ว อีกสามคนกำลังจะพร้อม
โอเค ฟีอยู่ไหน
- ไม่มีเธอ เราก็ทำได้ - ไม่ เธอต้องอยู่ด้วย
ฉันจะส่งคนไปตามเธอมา
ผมไม่ชอบเลย
ไม่ต้องห่วงน่า มาร์ตินรักเธอ เขาจะระวัง
เธอจะสติแตกแน่ตอนรู้ว่า เขามีไวรัส แล้วเขาจะทำยังไง
- เราต้องหาทางเตือนเธอ - อือ
ถ้าเราหาทางออกไปจากที่นี่ แล้วติดต่อเธอ...
- มีอะไร - เธอต้องไปที่ห้องทดลอง
- ถามเธอดูก่อนดีไหม - เราไม่ถาม
- อ๋อเหรอ ! - อย่าๆ ๆ
ไม่เป็นไร ฉันจะไป
- ไม่เป็นไร - โอเค
อะไรวะ มารยาทไม่มีเลย
มีโกดังอยู่ใกล้ๆ โค้กเต็มโกดัง
เอาไว้ตอนที่โลกใกล้ถึงจุดจบ
ตอนนี้ก็เหมือนแล้ว
ฉันถึงชอบอยู่กับเด็กๆ ไงล่ะ
พวกเขาเชื่อตลอดว่าอะไรๆ จะดีขึ้น
มันสบายใจดี
อยู่ด้วยกันตลอดเลยไหม
ฉันเคยอยู่...
จะพูดยังไงดี
อยู่ข้างถนนตลอดน่ะ
ฉันไม่มีครอบครัว
มีแค่แก๊ง
พวกเขาตายหมด
แต่ฉันรอด
แล้วฉันก็ไปเจอแก๊งเด็กนี้เข้า
พวกเขาสูญเสียพ่อแม่ และต้องการผู้ใหญ่
ฉันไม่เคยคิดว่าจะเป็นได้
นายก็เลยดูแลพวกเขาสินะ
- ไม่คิดว่าฉันเป็นคนดีล่ะสิ - ฟังนะ
ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้ เป็นคนดีอีกแล้ว
เธอช่วยเรา
เธอเป็นคนดี
ขอโทษด้วย
ไม่ต้องกลัวไป เธอไม่ตายหรอก
แค่ทำให้เธอสลบ
อะไรนะ
ทุกคนถูกกดระบบภูมิคุ้มกันแล้ว ได้เวลาแล้ว
ฉันต้องทำอะไร
แค่อยากให้อยู่ด้วย
โอเค
ราสมุส
ไม่เป็นไรนะ
เธอโอเคไหม
เธอเลือดไหล
เป็นอะไรไป
ผมไม่เป็นไร
คีร่า คีร่า
แดเนียล ตื่นสิ
แดเนียล
ได้ยินไหม !
ฮัลโหล !
ซิโมน
- แจน แล้วคนอื่นล่ะ - ฉันไม่รู้
ฉันรอพวกเธออยู่ แล้วก็เห็นพวกนั้นวิ่งหนีไป
ดอกไม้
- อยู่ไหน ต้องหาพวกเขาให้เจอ - ได้
มาเร็ว แจน ! คีร่า !
- เขามีอาการแปลกๆ - คุณคิดมากเกินไป
ซาร์อาห์ นี่จริงจังนะ
ฉันรู้
ฉันห่วงว่าเขาจะกดดันตัวเองมากไป
- ก็บอกให้เขาหยุดสิ - ฉันบอกไม่ได้
แล้วใครบอกได้
ตัวเขาเอง
ฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันรู้จักคุมตัวเองน่า
เห็นชัดๆ ว่าไม่จริง ฟีบอกว่านายเกือบเป็นลมไป
- ทำไมถึงพูดอย่างนั้น - เพราะฉันเป็นห่วงเธอ
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
พวกเขารอดไหม
รอด พวกเขาพักฟื้นอยู่ตอนนี้
งั้นทุกอย่างก็โอเค
เราน่าจะให้หมอตรวจเธอสักหน่อย
เพื่อความแน่ใจ เรายังไม่รู้จักไวรัสดีพอ...
ผมปกติดี
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
เรากำลังช่วยชีวิตคน
ก็ได้
ผมสบายดี
คุณจะไปไหน
ฉันจะกลับห้อง
ดี
เว้นแต่ว่ามีอย่างอื่นที่...
ไม่มี
โอเค
ผมคิดว่าคุณควรเป็นคนต่อไป
เพื่อความปลอดภัยคุณเอง
- ราสมุส แล้วลูกฉันล่ะ - ลูกคุณจะเป็นแบบเรา
เราไม่รู้เสียหน่อย เรื่องนี้รอจนหลังจาก...
รอไม่ได้
ผมต้องรู้ว่าคุณไว้ใจได้
- นายไว้ใจฉันได้อยู่แล้ว - ไม่เป็นไร
ผมจะรู้เองพอคุณเป็นแบบผม
จริงไหม
เป็นอะไรไป
- พวกนั้นทำอะไรคุณไหม - ฉันโอเค
เล่าให้ผมฟังได้นะ
ฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าลูกฉัน
หมายความว่าไง
ฉันกลัวราสมุส
เราต้องหนีไปจากที่นี่
เร็วกว่านี้ !
คีร่า !
พ่อ ! แม่ !
พวกมันจะไปเอาดอกไม้
เราจะไปเอง
รออยู่นี่นะ
คีร่า !
แจน !
เงียบจนน่ากลัวเลย
ไม่
ซิโมน
เขาตายแล้ว
ฉันแค่อยาก
ให้ความหวัง...
พวกเขาบ้าง...
สักนิด
ฉันรู้
ไม่นะ
ไง
เธอโอเคไหม
ไม่เอาน่า
เธอโอเคนะ
โอเคนะ
ไม่ต้องร้อง
ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่ร้องนะ
ฉันแค่อยากพาลูน่ากลับมา
ดอกไม้ตายแล้ว
เด็กพวกนั้นด้วย
ฉันแค่อยากจะช่วย
เธอไม่ได้ช่วยเลย
ที่จริงเธอทำทุกอย่างพัง
ฉันไม่อยากไป
ฉันเองก็ไม่อยากให้เธอไป
ฉันอยากให้เธออยู่กับฉัน
ตลอดไป
นั่นอะไรน่ะ
ความทรงจำอันเลือนราง
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องคุณ
ไม่มีอะไรให้เล่านัก
เธอช่วยทุกคนไม่ได้หรอกนะ
เธอต้องเลือก
ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ก็ต้องมีคนได้รับผล
ฉันเลือกไม่ได้ ฉัน...
เราจะแค่เลือกไม่ได้
เธอเหมือนเด็กเลย ซิโมน คิดว่าทุกอย่างจะโอเคตลอด
แต่เราไม่เด็กแล้ว เราโตแล้ว
เอานี่
เธอช่วยลูน่าไว้
ฉันน่าจะอยู่ห่างๆ นาย
งั้นฉันก็ไม่ได้รู้จักเธอน่ะสิ
เธอจะทำยังไงต่อ
ฉันมีนี่
- ไปใช้กับน้องเหรอ - ใช่
ฉันต้องหยุดไวรัส แต่ไม่รู้ว่าจะพอไหม
พอสิ
คงงั้นนะ
- เราคงได้เจอกันอีกสินะ - น่าจะไม่นะ ว่าไหม
แต่ฉันหวังได้
อือ
ซิโมน
คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย น่าจะไม่นะ ว่าไหม