(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
เราหาซิโมนไม่เจอหรอก เธอตายแล้ว
เปล่าประโยชน์
กินซะ
- ฉันไม่หิว - นายต้องกิน
- เพื่ออะไร - เพราะไม่อย่างนั้นนายก็โง่
ฉันจะกินหรือจะโง่ก็แล้วยังไง
จะสำคัญตรงไหน
สำคัญที่นายมีชีวิตไง
แจน ฉันเข้าใจว่า นายเบื่อหน่ายกับทุกอย่าง
ฉันรู้ดีว่า เป็นยังไงที่เสียคนสำคัญไป
เรายังทวงคืน สิ่งที่พวกนั้นขโมยไปมาได้
อพอลลอนเหรอ
สเตน
เงียบก่อน
เดี๋ยวๆ !
อย่ายิงนะ อย่ายิง ! หยุดก่อน !
นายเป็นใคร
ช่วยผมด้วย เขาจะฆ่าเธอแล้ว !
ฆ่าใคร !
พวกนาย...
พวกนายต้องช่วยฉันนะ ช่วยฉันที
ไสหัวไป
ต้องให้พูดชัดๆ ไหม
ไปจากที่นี่ซะ
ไสหัวไป !
ไป !
เดี๋ยวนี้ !
หมดทางหนีแล้ว
หยุด !
พ่อวางมีดลงซะ
แดเนียล
วางมีดลง !
คิดจะทำอะไรของแก
ซิโมน
- เราต้องกลับไปที่ค่ายพวกเขา - ไปทำไม
- มีประโยชน์อะไร - พวกเขามีสิ่งที่เราต้องการ
- มีอะไร - สิ่งที่จะหยุดราสมุสได้
หยุดอพอลลอนได้
นายพกมาใช่ไหม
ว่าไงล่ะ
- ส่งมา - ฝันเถอะ
เฮ้ย หุบปาก !
อย่าให้พวกมันดู !
- แดเนียล - ทางนี้
ลุกขึ้น
เธอชื่อโอลิเวีย
เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ใช่ไหมนะ
ระยะที่สี่ อยู่ไ ด้อีกไม่กี่สัปดาห์
เธอไม่มีทางรอดแล้ว
เว้นแต่จะมีปาฏิหาริย์
ได้ยินไหม ราสมุส
เราจะต้องสร้างปาฏิหาริย์ เราจะให้โอลิเวียได้รับไวรัส
นี่ยังเป็นแค่สมมุติฐานนะ
ยังไม่ได้รับการรับรอง เราต้องทำการทดสอบมากกว่านี้
ใช่ ซึ่งเราจะทำกับโอลิเวีย
เธออาจตายเอาได้
ฉันก็เหมือนตายแล้ว
ถ้ามันไม่ได้ผล... ยังไงฉันก็ตายอยู่ดี
ฉันไม่กลัว
เราจะช่วยชีวิตมากมาย
สมมุติว่าทดสอบกับโอลิเวียได้ดี แล้วจะทำยังไงต่อ
ต่อไปก็แพร่ไวรัสให้กับฉัน
ถึงตาฉันได้รับไวรัส
จะอวดหุ่นโชว์ใครน่ะ
ไม่ได้โชว์ใคร
ช่างเถอะ
น่า บอกมาเร็ว
ผมแค่กำลังคิด
เรื่องอะไรเหรอ
พี่คิดว่าผมคล้ายพ่อไหม
ก็นิดหนึ่งนะ
ยังไง
เธอยิ้มเหมือนพ่อ
พ่อเคยยิ้มด้วยเหรอ
ผมแข็งแรงกว่าพ่อนะ
ไม่สำคัญหรอกว่าเธอคล้ายใคร
สำคัญที่เธอเป็นใครต่างหาก
แล้วผมเป็นใคร
เธอเป็นน้องพี่
และจะเป็นเสมอไป
และพี่จะรักเธอไม่ว่ายังไงก็ตาม
เราผ่านเข้าไปไม่ได้
ควรใช้มากแค่ไหน หนึ่งหยดเหรอ
- ใช่ - เราลองที่นี่ตอนนี้ไม่ได้
- จะมีคนเห็นเราเอาได้ - งั้นเราจะผ่านไปยังไง
แถวนี้ไม่มีใคร
อะไรกัน
เป็นน้ำหวานจากดอกไม้
ที่พวกเขามี
ดอกไม้เหรอ
ใช่ ดอกไม้
- มันมีฤทธิ์ฆ่าไวรัส - โอเค
งั้นสรุปคือ...
ใช้น้ำหวานจากดอกไม้เหรอ
ธรรมชาติมันสร้างขึ้นนะ ไม่ใช่ฉัน
แต่นั่นเธอพูดเอาเองนี่
- ใช่ไหม - นายก็ดูเองสิ
ก็ดีแหละฉันว่า
เธอจะเอาไปใช้กับราสมุสเหรอ
- คือว่า... - นายเคยลองใช้กับคนไหม
ไม่เคย
- แล้วรู้ได้ไงว่าได้ผลกับราสมุส - ฉันเองก็ไม่รู้
- ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ - ก็ใช่ แต่...
ถ้ามันใช้กับไวรัสได้ ก็อาจจะใช้กับเขาได้เหมือนกัน
ราสมุสคือไวรัส
สเตนอยากให้ฉันแพร่ไวรัสให้เขา
งั้นเหรอ
มันควรเป็นมาร์ติน ไม่ใช่สเตน
ทำไมต้องมาร์ติน
ฉันไว้ใจเขา
ทำไมล่ะ
เพราะฉันรู้จักเขา
แล้วสเตนว่ายังไง
นายยังไม่ได้บอกเขาเหรอ
- นายกลัวเขา - ฉันเปล่า
นายกลัว
เขาทำอะไรนายไม่ได้นะ
บอกความรู้สึกนายไปเลย
ถ้านายเลือกมาร์ตินมากกว่าเขา ก็ให้มันเป็นตามนั้นไป
แล้วถ้าเขาไม่ยอมรับล่ะ
ก็ฆ่าเขาซะ
นายคือคนตัดสินใจ
นายกับฉัน
ทำไมถึงยอมทำแบบนี้
ยังมีทางอื่นอีกเหรอ
ราสมุสกล่อมนายได้ยังไง
เขาไม่ได้กล่อมฉัน
ฉันสมัครใจเอง
เป็นเพราะซิโมนเหรอ
นายพูดเองนี่
เธอตายไปแล้ว
นายก็เลยยอมแพ้งั้นเหรอ
ใช่ ฉันยอมแพ้
เธอรอดมาได้ทุกที
ได้สังเกตไหมน่ะ
เธอเหมือนจุกคอร์กเลย
ย้อนกลับมาเสมอ
แล้วเราล่ะ
บูมเมอแรงต่างหาก
อะไรนะ
บูมเมอแรงมันย้อนกลับมาเสมอ
ไม่ใช่จุกคอร์ก จุกคอร์กมันแค่ลอยเฉยๆ
ไม่ว่าจะเป็นอะไร เราไม่เป็นแบบเธอด้วย
เราไม่ย้อนกลับมาแบบเธอ
เราตาย
ทุกคนตาย
ยกเว้นเธอ
หยุดสงสารตัวเองได้แล้ว
- หมายความว่าไง - หยุดสงสารตัวเองซะ
นายสงสารตัวเองตลอดเวลา พอได้แล้ว
ฉันไม่ได้สงสารตัวเอง
นายคิดว่าทั้งโลกหันหลังให้นาย นายเป็นคนเดียวที่เจ็บปวด
- ใช่ไหม - ใช่
โอเค ต้องมีอีโก้สูงจริงๆ ถึงคิดแบบนั้นได้
คนตายกันตั้งเยอะแยะ แล้วเราควรสงสารนายเหรอไง
ขอโทษ
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
หยุดสงสารตัวเองซะ
ไปกันเถอะ
ไปกันเร็ว
จะทิ้งมันไปเลยเหรอ
ตราบใดที่ยังเก็บมันไว้ ก็เหมือนว่าซิโมนยังไม่ตาย
ใช่ แต่เธอตายแล้ว
ทำลายมันซะ
- แน่ใจนะ - ใช่
พังเลย
โอเค
มากับเราด้วย
- เดี๋ยวนี้ - เริ่มแล้วเหรอ
ได้ ไปกัน
จะพาเขาไปห้องทดลองเหรอ
ราสมุสอยู่ด้วยไหม
นี่ เกิดอะไรกันแน่น่ะ
เข้าไปข้างในซะ
พวกมันคิดจะทำอะไรกัน
เราถูกขังอีกแล้ว
ผมต้องคุยกับคุณ
ราสมุส
ฉันรู้ว่านายต้องมา
นั่งลงแล้วมาคุยกัน
นั่งสิ
ฉันเข้าใจว่านายหงุดหงิด
ฉันก็เคยรู้สึกเหมือนกัน
ฉันอยากทำให้โลกเ ป็นที่ที่ดีกว่านี้
ฉันเลยสร้างฝนไวรัสขึ้นมา
ฉันอยากช่วยโลกใบนี้
อยากให้ทุกคนมองฉันแล้วพูดว่า
"ดูเขาสิ
คนนั้นแหละ
คนที่ช่วยพวกเราทุกคนไว้"
แต่มันกลับไม่เป็นแบบนั้น
ฉันนำพาความตายมาให้ แทนที่จะให้ชีวิต
แต่...
ฉันก็สร้างนายขึ้นมาด้วย
- นั่นฝีมือพ่อผมต่างหาก - ไม่เลย พ่อนายก็แค่คนช่วย
ฉันเองคนเดียวที่สร้างนายขึ้นมา
แล้วในที่สุดก็เข้าใ จว่านายเป็นอะไร
และทำไมนายถึงอยู่นี่
ทุกความสำเร็จของมนุษยชาติ มีจุดร่วมที่เหมือนกัน
นั่นคือความกลัวตาย
กลัวจะกลับไปสู่ ความว่างเปล่าของจุดกำเนิด
นายคือผลพลอยได้จากการที่
ฉันกลัวที่จะตกลงสู่ห้ว งแห่งความตาย
นายเองก็กลัวที่จะ โดนทอดทิ้งและโดนหลงลืม
แต่แล้ววันนี้นายก็มาหาฉัน
เพื่อมาบอกว่านายอยากให้โลกลืมฉัน
ต้องเป็นมาร์ติน
นายไม่อยากให้ฉันได้รับไวรัส
ใช่
ต้องมาร์ตินเท่านั้น
เรารู้มาตลอดว่าไวรัส ไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ
ไม่มีอะไรฆ่ามันได้
เรายังรู้ด้วยว่ามันตอบสนองรุนแรง ต่อปัจจัยสำคัญบางชนิด
อย่างที่นายรู้ว่า หนึ่งในนั้นคือไฟ
สายสัมพันธ์
ของนายกับซาร์อาห์
มันช่างพิเศษ
อย่าทำร้ายเธอ
สิ่งที่เธอรับรู้ นายก็รับรู้ได้เช่นกัน
ถ้านายเลือกจะทำต่อโดยไม่มีฉัน
งั้นฉันก็จะต้องคุมเข้มนาย
หยุด !
ที่นี่นายไม่ใช่คนตัดสินใจ
ฉันสร้างนายขึ้นมา
นายเป็นของฉัน
ที่นี่แหละ
พ่อ ! แดเนียล !
มีอะไรเหรอ
ลูน่า หยุด อย่าเข้ามา
- ไปหาแม่นะ - ไม่ ห้ามเธอไปไหน
เธอไปด้วยได้เหรอ เธอยังเด็กอยู่นะ
ไปรอในรถบ้าน
เราจะจับตาดูพวกคุณ
ตามฉันมา
เดินไปได้แล้ว
ซาร์อาห์ไม่เป็นไร
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ ถ้านายทำตามที่ฉันพูด
รายงานสถานะมา
เรากำลังทำการกด
ระบบภูมิคุ้มกันของ โอลิเวียทั้งหมด
ฉันจะเตรียมเข็มฉีดยา มาดูดไวรัสจากร่างเธอ
เราต้องเตรียมตัวเธอ...
เขาจะทำเอง
ราสมุสจะต้องแพร่ไวรัสให้เธอเอง
แต่แบบนั้นเราจะควบคุมไม่ได้
นี่ไม่ใช่การควบคุม แต่หาว่าอะไร
ที่ทำให้แพร่ไวรัสสำเ ร็จในครั้งแรก
นั่นคือวิธีที่ซาร์อาห์ไ ด้รับไวรัส
เขาจะต้องให้ไวรัสกับเธอ
เราไม่มีเจตนาจะเอาดอกไม้ไป
แค่จะเอาไปเท่าที่ต้องใช้
- นายสกัดน้ำหวานมายังไง - เราต้อง...
ห้ามบอกนะ
พวกมันตามเรามา ถ้าพวกมันมาที่นี่ พวกมันจะฆ่าเรา
- ใคร - ไม่มีใครตามเรามาสักหน่อย
- คุณพูดถึงใครน่ะ - เขาแค่พูดเพ้อเจ้อ
ไปสกัดให้ดูหน่อย
ฉันต้องการน้ำหวานนั่นไปใ ช้กับน้อง
แดเนียล
- ตามมาสิ - แดเนียล อย่านะ
แดเนียล
เข้าไปข้างในซะ
พวกมันจะไปที่นั่น
แล้วคิดจะทำยังไง
ถ้าเราขัดขืน จะยิงเราเหรอ
ประมาณนั้น
คุณดูไม่เหมือนคนที่จะยิงใ ครได้เลย
ได้สิ
คุณเคยยิงใครไหม
เคย
ทำไม
ฉันไม่อยากพูดถึง
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นจ้ะ
กดระบบภูมิคุ้มกันเธอหมดแล้ว
เธอกำลังจะตาย
แพร่ไวรัสให้เธอซะ
เอาเลย
ผมไม่อยากทำ
งั้นเหรอ
ฉันคิดว่านายอยากนะ
ไม่
ผมจะไม่ฆ่าใครอีกแล้ว
หยุดนะ !
ราสมุส
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อทำร้ายนาย
ฉันทำเพราะมันถูกต้อง
เพื่อโอลิเวีย
เพื่อเราทุกคน
ลงมือเลย
แล้วยังไงต่อ
ทีนี้ก็รอ
มัน...
งดงาม
และอันตราย
อันตรายยังไง
มันไม่ชอบถูกสัมผัส
มันจะต่อต้าน
ก็แค่ดอกไม้ จะอันตรายแค่ไหนกัน
มันฆ่าคุณได้
ฆ่าเราทุกคนได้ มันมีกลไ กป้องกันตัว
อยู่ห่างๆ ไว้
ผมต้องระมัดระวังมากๆ
ผมจะแตะเกสรตัวเมีย หรือกลีบดอกไม่ได้
โอเค
ค่อยๆ
ซวยแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - คงไปโดนมันเข้า
มันตอบโต้
โอเค เดี๋ยว
น่าจะไม่เป็นไร
เดี๋ยวลองดูอีกรอบ
เอาละ
เธอตายแล้ว
พรุ่งนี้ค่อยลองอีกที
กับตัวทดลองใหม่
ไม่อีกแล้ว
มันอาจแย่กว่านี้ได้นะ
เพราะอาจเป็นมาร์ตินเพื่อนนาย
- ทำไมถึงไม่ได้ผล ฟี - ฉันไม่รู้
อาจเพราะปริมาณไวรัส สูงเกินไปหรือ...
เดี๋ยวก่อน
ราสมุส
ดูสิ
ว่าไง
เกิดอะไรขึ้น
ราสมุส
ทีนี้ก็แพร่ไวรัสให้ฉันได้
ได้เวลาตอบแทน สิ่งที่ฉันเคยให้นายไปแล้ว
ราสมุส
ตอบหน่อย
เป็นอะไรไป
ราสมุส
เกิดอะไรขึ้น
ราสมุส เป็นอะไรไป !
- เขาเสียการควบคุม พาเขาออกไป - พาเขาออกไป
- พาออกไป - ผมต้องออกไป
อดทนไว้ เธอต้องสงบสติไว้นะ
โอเค สงบสติไว้
มาร์ตินอยู่ไหน
- บอกมา ไม่งั้นผมจะฆ่าคุณ - แต่ว่า...
ให้ช่วยไหมหรือยังไง
ไม่ อยู่ห่างๆ ไว้
ต่อเลย
- เก็บได้กี่หลอดแล้ว - สี่หลอดแล้ว
- ขออีกหลอด - ซิโมน ฉันทำไม่ได้...
ต้องมากกว่านี้ โอเคนะ
ขออีกแค่หลอดเดียวพอ
โอเค
ได้ อีกหลอดเดียว
เวรแล้ว
ออกไป ออกไปเร็ว !
หนีเร็ว ! วิ่ง !
ออกไปเร็ว ! วิ่ง !
คุณจะไปไหน
กลับมานี่นะ
หยุดก่อน
- เกิดอะไรขึ้น - พวกมันมาแล้ว ฉันได้ยินเสียง
พ่อคะ
อย่า ลูน่า
- ยิงสิวะ ! - ผมไม่เห็นพวกมัน
ยิง !
พวกมันอยู่ไหน
ยิง !
เป็นไงบ้าง
- คุณโอเคนะ - อือ
- เราได้มากี่หลอด - คิดว่าสี่นะ
นั่นน่าจะพอแล้วในตอนนี้
- ขอดูหน่อยได้ไหม - ได้
พ่อ !
แม่ !
พ่อ เกิดอะไรขึ้น
ลูน่า !
แม่ !
- เกิดอะไรขึ้น - พวกมันเจอเราแล้ว
- แจน - ว่าไง
- นายเป็นคนยิงใช่ไหม - ใช่
ฉันไม่รู้ว่ามีกี่คน แต่พวกมันซ่อนตัวอยู่
ช่วยเอาลูกดอกออกให้เขา แล้วต้องรีบไปจากที่นี่
ใช่ เราต้องกลับไปที่บ้าน
- ต้องทำยังไง - แค่ดึงออกมาช้าๆ
กลับไปที่บ้านกัน ที่นั่นปลอดภัยกว่า ไปกันเถอะ
ลูน่า
- พ่อ - อือ
โอเค
รีบกลับไปกัน ฉันจะคุ้มกันให้
พูดว่าอะไรนะ
ไม่ได้พูดอะไร
เสียงอะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
ซาร์อาห์โดนจับ นายต้องหาเธอให้เจอ
พวกมันทำร้ายเธอ
- มีแผนยังไง - แค่รีบๆ หน่อย
- แต่เธออยู่ไหนล่ะ - ฉันไม่รู้ หาเธอซะ ตามมา
- ขอบใจ - ไม่เป็นไร
พร้อมนะ
อือ
ด้วยไวรัส...
ดีขึ้นแล้วเหรอ
ครับ
อีกเดี๋ยวเราจะเริ่มกัน
ครับ ผมพร้อมแล้ว
ไม่ เดี๋ยวๆ ๆ
โอเคๆ เราจะไม่ดึงก่อน
- แดเนียล - อะไรเหรอ
- อุดปากแผลไว้ - ได้
- ห้ามเลือด - ได้
กดไว้
- ต้องทำความสะอาดแผล - ได้
- พ่อได้ยินไหม - อือ ได้ยิน
ซิโมน พวกเขายังเด็กอยู่เลย
- พวกมันอยู่ไหนแล้ว - ไปแล้ว
เดี๋ยวพวกมันก็กลับมา
ให้ตาย เบาเสียงหน่อยเถอะ
- เธอน่าจะฆ่าพวกมันซะ - พวกเขายังเด็กนะ !
พวกมันจะกลับมาอีก
- พ่ออย่าขยับ - เธอน่าจะฆ่าพวกมันซะ
นิ่งๆ นะ พ่อ
พวกเขาเป็นแค่เด็ก
เราใกล้จะพร้อมแล้ว
ทันทีที่กดระบบภูมิคุ้มกันฉันหมด
อีกนานแค่ไหน
เห็นว่าอีกหนึ่งชั่วโมง
อีกแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น
ร่างกายที่เราใ ช้ทั้งชีวิตบ่มเพาะมา
ก็จะถูกทำลาย
เหมือนพระเยซูหน่อยๆ เลยนะ
เราต้องตายก่อนจึงจะได้ฟื้นคืนชีพ
ราสมุส
มาใกล้ๆ สิ
ไม่ว่านาย
กำลังคิดอะไรอยู่
ฉันจะรักนายเสมอไป
เหมือนเป็นลูกของฉันเอง
คุณไม่ได้รักผมหรอก
ราสมุส
คุณรักมโนภาพของผม
รักมโนภาพในสิ่งที่คุณเป็นได้
สิ่งที่เราเป็นได้
ว่าคุณอยากเป็นอมตะ
- ราสมุส ฟังฉันนะ... - ผมคิดว่าคุณไม่ควรเป็นอมตะ
เดี๋ยวนะ นายทำอะไรลงไป
ใจเย็นๆ
คุณทำอะไรไม่ได้แล้ว
นอนลงเฉยๆ เถอะ
นายต้องการอะไร
ทำให้คุณสมปรารถนา
- คุณต้องการแบบนี้นี่ - ฉันยังไม่พร้อม มันเร็วไป
อย่าทำแบบนี้
- ฉันรักนาย ผลงานของฉัน ลูกชาย... - หยุดพูด
ไม่ต้องเกร็ง
ไม่ต้องกลัว
มันจบแล้ว
มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหาก
อยู่นี่เอง
อือ
- ขอเข้าไปได้ไหม - อือ
เป็นอะไรไป
เศร้าเหรอ
ก็นิดหน่อยแหละ
เสียคนสำคัญไปเหรอ
ใช่
อย่าเศร้าไปเลย
เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
รู้ได้ยังไง
หนูก็เคยเสียคนสำคัญไปเหมือนกัน
โดโด้ หมาของหนู
มันตายก่อนที่ฝนนั่นจะมา
เธอเป็นแฟนหมาเหรอ
เป็นได้ที่ไหนกันล่ะ
เป็นได้สิ
มันผิดกฎหมายแต่...
ตอนนี้ใครจะสนกัน
จริงไหม
คุณดูดีขึ้นเยอะเลยเวลายิ้ม
รู้สึกดีขึ้นด้วย
งั้นคุณก็ควรทำต่อไปเรื่อยๆ
โอเค
เราคงต้องค้างคืนที่นี่แหละ
- คุณคิดว่ามันไม่ดี - เปล่า ก็แค่...
ทำไมต้องหยุดทุกสิ่ง เพื่อปกป้องพวกเขาด้วย
พวกเขาเป็นครอบครัว
งั้นก็ไปตรวจความปลอดภัยรอบๆ แล้วพรุ่งนี้เราค่อยจากไป
ได้
เว้นแต่เธอจะคิดเป็นอื่น
ว่าไง
คุยด้วยแป๊บหนึ่งสิ
ได้สิ
ก็ได้ ไปก็ได้
- เดี๋ยวตามไปนะ - อือ
มีอะไรเหรอ
เอานี่
ก่อนหน้านี้มันเปียกไปหมด...
แต่ตอนนี้ใช้ได้แล้ว
เผื่อเธอมีคนอื่นที่อยากใ ห้หาเธอเจอ
หวังว่าเธอจะเจอคนที่ตามหา
แต่ก็นะ
เขาตายแล้วเหรอ
ใช่
ทีนี้นายอยากให้ไวรัสฉันเหรอ
ต้องเป็นตอนนี้เลยเหรอ
ทำไมจะไม่ล่ะ
เพราะเราควรเฝ้าสังเกตโอลิเวีย ว่าร่างกายเธอตอบสนองยังไงก่อน
เธอไม่เป็นไรหรอก
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
จะเกิดอะไรได้ล่ะ
ทำไมถึงรีบนัก
ว่าไง มาร์ติน
ฉันพร้อมแล้ว
พวกเขาจะรู้ไหมว่าฉันอยู่ไหน
ถ้าพวกเขายังไม่ตายนะ
มองโลกในแง่ดีตามเคย
ฉันมองโลกตามจริง
เธอก็ควรด้วย
หนูไปด้วยได้ไหม
ไงจ๊ะ
เธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่นะ
- ให้เธออยู่กับเราได้นี่ - พ่อเธอสติหลุดกันพอดี
- ลูน่า รีบกลับไปเถอะ - หนูอยากอยู่กับคุณ
แต่เธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่
เธอควรอยู่กับครอบครัว อีกเดี๋ยวเราจะกลับไป
- โอเค - ขอโทษด้วยจ้ะ
เธอรู้ทางใช่ไหม
ใช่
- มาร์ติน นี่โอลิเวีย - สวัสดี
รู้สึกยังไงบ้าง
แปลกดี
รู้สึกได้ถึงทุกอย่าง
ได้ทุกอย่างเหรอ
รู้สึกถึงไวรัส
ราสมุส
อาจจะซาร์อาห์ด้วย
ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่ง
สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
ฟังดูยอดเยี่ยมนะ
นั่นสิ
แต่มันดีจริงๆ
นายคิดว่าตลกเหรอ
ใช่
ไม่
ก็นิดหน่อย
ขอบใจ โอลิเวีย
รู้สึกยังไงบ้าง
ไม่แน่ใจ
นายคงไม่ทำแบบนี้ถ้าซิโมนยังอยู่
ใช่
นายรักเธอ
ใช่
ฉันอยากให้เธอยังอยู่
ฉันก็เหมือนกัน
แล้วไงต่อ
เราฉีดตัวยากด ภูมิคุ้มกันให้เขาแล้ว
เพื่อเตรียมเขาให้พร้อมรับไวรัส
โอเค งั้นเราก็แค่ทำต่อไป
มันเป็นสิ่งเดียวที่...
นายส่งเสียงปี๊บเหรอ
ปี๊บเหรอ
ใช่ ฟังสิ
บ้าเอ๊ย
เธอยังไม่ตาย
- อยู่นี่เอง - ไม่เห็นพวกนั้นเลย
พวกนั้นไปหมดแล้ว
ขอบใจ
ลูน่านอนแล้วเหรอ
- ไม่ได้ไปกับเธอเหรอ - บ้าน่า
นี่จริงจังนะ ลูน่าไปหาเธอ
ฉันบอกให้เธอ
กลับมา
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็...
ลูกไม่อยู่ในบ้าน
ลูน่า !
เธอไม่อยู่แถวนี้เหรอ
อะไรกัน
ลูน่า !
มาร์ติน