Tingnan mo si Papa. Kukunan siya ng video.
-Tingnan mo, kukunan siya do'n. -Pa.
High five.
Ready na.
Magsho-shoot na ba?
Teka, tahimik lang tayo.
Bawal tayong magsalita.
-Simulan natin sa sport. -Oo.
"Maraming naibigay sa 'kin ang sport na 'to, kaya…"
"Panahon na."
Kasi 'yong, "Tamang panahon na…"
Walang tamang panahon.
Hello sa inyong lahat.
Buweno, nandito ako para…
ipaalam sa inyo ang isang bagay na…
matagal ko nang…
matagal ko nang pinag-iisipan.
'Yong career ko,
naging mas mahaba at mas matagumpay
kumpara sa inasahan ko.
Pero lahat ng bagay, may simula
at wakas.
Isa 'tong desisyon na matagal kong pinag-isipan.
Isang desisyon…
Ulitin natin?
Sige.
-Okay naman 'yon. -Magagamit natin 'yon.
Ang hirap?
Tapusin mo sa, "Magpapahinga na 'ko."
Okay?
Papa.
ISANG TAON BAGO IYON
…ang nakatawag ng aming pansin.
Babalik si Rafa Nadal sa court sa unang linggo ng 2024.
Mayroon na lamang…
-Hello? -Kumusta, honey?
Hi. Sabihin mo, "Hi, Papa."
Uy!
Papa.
-Rafelet. -May bago siyang pupu dito.
-Kung gusto mong amuyin. -Naku po.
Grabe. Ang baho n'yan.
Hello?
Papa.
Isa't kalahating taon na mula no'ng mag-champion siya, world number 652,
halos 38 years old na.
Nagiging mahirap nang maniwala at magtiwala sa mangyayari kay Rafa.
Pero lagi kong sinasabi na sa malalapit sa kanya…
Maayos ba 'yong kain mo, Rafa?
Pasaway na naman ako.
-Saan? -Chocolate phase.
Chocolate na naman?
Masamang bisyo 'yon.
Kasi pag di ako kumakain ng chocolate
at strawberry Alpro 'yong kinakain ko, okay 'yong pakiramdam ko.
Mas maganda 'yong pakiramdam ko.
E di balik na sa strawberry Alpro.
-Meron nga ako sa bahay, e. -Oo.
Matapos mapanalunan ang kanyang ika-22 Grand Slam title sa edad na 36,
nagkaroon ng hip injury si Rafa Nadal kaya napahinga siya nang halos isang taon.
Sisimulan niya ngayon ang kampanya para sa ika-15 French Open Championship.
PHYSIOTHERAPIST NI RAFA
Eighteen years ko nang kasama si Rafa.
Halos araw-araw.
Para ko na siyang kapatid.
Sa ngayon, tingin ko, nasa alanganing sitwasyon siya.
Two years ago, nananalo siya ng mga Grand Slam.
May mga magtatanong,
"Bakit ayaw mo pang mag-retire habang nasa tuktok ka?"
Pero naniniwala si Rafa na kaya pa niyang maglaro.
Hindi!
Ang pagtutok ng mundo sa pagbabalik niya sa sports
ay magsisimula sa Brisbane.
Ang 2024 ni Rafael Nadal
ang pinakatututukan kumpara sa ibang mga taon.
Go Rafa!
Good morning. Kumusta?
Maraming beses ka nang na-injury sa career mo.
Kumusta ang katawan mo ngayon?
Okay na ba 'yong balakang mo? May problema pa rin ba sa paa?
Pag-usapan natin 'yong proseso ng rehab at surgery.
Salamat. Isa kang legend.
Sa edad na 37, ang malaking tanong,
hanggang kailan mananatiling competitive ang ultimate competitor na ito?
Wag kang mag-drop shot.
Nagugulat ang lahat pag bumabalik siya.
Ako, hindi na, kasi maraming beses ko nang nakita 'yon.
Sa paglipas ng mga taon, na-realize ko
na iba siya.
Mula sa Spain, nagbabalik siya sa sport.
Palakpakan natin…
si Rafael Nadal!
Araw-araw akong nag-training nitong nakaraang taon
para patunayan ang isang bagay na mahalaga sa 'kin.
Gusto kong makalaro ulit sa Roland-Garros.
Alam kong magiging mahirap 'yon.
Pero hindi ka magiging mahusay na champion kung hindi mo gagawin 'yong mahihirap.
20 TAON BAGO IYON
Tinitingnan ko 'tong matchup, at masasabi kong si Andy Roddick,
mapapalaban siya sa isang batang player na si Rafael Nadal.
Isang teenager, lalaban sa world number 2.
Magiging maganda 'to.
At malaking pagkakataon ito para kay Nadal.
Mag-ingay!
Sige pa, Seville!
Ang Davis Cup ang World Cup ng tennis.
RADIO JOURNALIST AT MANUNULAT
Ito 'yong competition na may napakalaking impact at pinakasinusubaybayan.
Pagkakataon ito para irepresenta ang Spain
at maglaro bilang isang team.
Na may pinakamaraming audience na nakita sa isang tennis match.
2:30 p.m. pa lang, nandito na 'ko.
Parang maiiyak na 'ko anumang oras.
Alam mo 'yon? Excited na 'ko.
Kung titingnan, liyamado ang Spanish team.
Nasa home court sila.
Pero nagbago ang lahat
dahil sa malaking balita na di maglalaro si Juan Carlos Ferrero.
Papalitan siya ni Rafa Nadal bilang number 2 player ng Spain.
Nagulat talaga 'ko.
Bago 'yong sandaling 'yon, halos hindi ako kilala.
Maglalaro ako para sa Spain para manalo ng Davis Cup,
na di kapani-paniwala.
Kabadong-kabado ako no'n.
Kasi rank number 50 ako
tapos world number 2 'yong kalaban ko.
World number 2.
Napakalaking competition ng Davis Cup.
Tanda ko no'ng unang beses na tinawag ako para mapasama sa team.
'Yong isabak ang isang 18 years old do'n,
parang hindi—
Matapang na desisyon 'yon.
Kumusta kayo sa Spanish team?
Sa tingin ko, kami…
Sorry.
Moyi, halika!
Tulungan mo 'ko sa English ko.
No'ng sinabi ng mga captain na maglalaro si Rafa, medyo nagulat ako
sa magiging impression no'n para sa team.
Sinubukan kong ipakita sa kanya na kalmado at confident ako.
Sabi ko, "Kung 'yon ang desisyon ng mga captain, siguradong magaling siya,
"mananalo siya, blah blah blah…"
Para sa 'kin, napanatag ako
na suportado ng number one player ng team 'yong naging desisyon.
Pero sa loob-loob ko…
lahat kami may pagdududa.
Davis Cup final. May 27,200 na mga manonood.
Liyamado si Andy Roddick. Siya ang inaasahan kong mananalo.
Gustong-gusto niya ng mga ganitong sitwasyon.
Nakapuntos na si Roddick sa ace na 'yon. Unang ace niya.
Sa gano'n kalaking competition,
tapos first time pa lang niya na maglalaro do'n,
gusto ko siyang sindakin.
Matindi 'yong serve ni Roddick.
Lamang na si Roddick sa first set.
Magse-serve na si Rafael Nadal.
Mapapansin n'yo, hindi maganda 'yong serve ni Nadal.
Hindi niya nahabol.
Kinakabahan ako no'ng umpisa.
Hindi ko siya malamangan.
Malakas si Roddick.
Out!
Malaking pagkakamali sa gano'ng pagkakataon.
Nakuha ng United States of America ang first set.
Isipin n'yo na lang 'yon.
Nanonood ang buong bansa.
Binigyan ka ng pagkakataon.
Nagsisimula ka nang magduda.
"Mape-pressure ba siya?"
"Makakabawi pa ba si Rafa?"
Para sa 'kin, emotionally, ang hirap ng sitwasyon na 'yon.
Pero ang totoo,
gusto ko 'yong extra pressure na 'yon.
Unti-unti,
naramdaman kong dumidikit na 'ko sa level niya.
Mukhang na kay Nadal ang momentum ngayon.
Akala ko talo na siya, pero buhay na buhay pa.
Lumalaban, pawisan, sumasabay, habol nang habol sa magkabilang gilid.
Mahusay! Tingnan n'yong gumalaw si Rafa Nadal!
Dalawa ang kailangan para sa isang magandang laban.
At 'yon ang nangyayari dito ngayon.
Iniisip ko habang naglalakad, "Magiging dikit na laban 'to."
Tanda ko na mahalaga 'yong third set.
Importante.
Ayos!
Habang tumatagal 'yong rally, lalong di pumapabor sa 'kin.
Di nagbabago 'yong intensity niya.
Pero nando'n si Rafa…
Ayun na nga!
Pasok!
Sinasabihan ko siya, "Rafa, kalma lang. Wag kang magtatalon kada makakapuntos.
"Tipirin mo 'yong lakas mo."
Pero imposible 'yon kay Rafa.
Napakaemosyonal niya.
Nakatayo ang 27,200 katao.
Pinapakalma sila ng chair umpire.
Pinatatahimik ni Nadal ang crowd.
Halos di ako makapaniwala no'ng mga oras na 'yon.
Pero sa nilalaro ko,
at sa suporta ng team ko,
pati 'yong energy sa arena…
naisip ko na mananalo ako.
At ngayon, match point na siya.
Kailangan mo siyang purihin.
Napakagandang performance no'n
laban sa world number 2.
Napakagandang panalo para kay Nadal.
May mga pangyayaring magpapalago sa 'yo sa career mo,
bilang tao at bilang player.
Rafa!
Para sa 'kin, ang paggising ng halimaw,
'yong Rafa na makikilala natin, nagsimula sa laban nila ni Roddick.
Rafa!
Doon mo mare-realize…
kung sino talaga si Rafa.
Magandang simula, di ba?
-'Yon! -Ayos!
Ang ganda no'n!
Parang hindi siya 'yong taong napahinga ng isang taon.
Hindi rin siya mukhang 37.
Kayang-kaya pa rin niyang tumapos ng laban.
Napakagandang performance no'n mula kay Rafael Nadal!
Isang taon para makabalik sa court at makapagpalakas.
At pinatunayan niya ang sarili niya.
Pambihira.
Ang ganda ng ipinakita niya pagkatapos ng laban.
Nagpamalas talaga siya.
Rafelet, nasa'n si Mama?
-Ano? -Nasa'n?
Nasa'n siya?
Ayun!
Nasa'n si Papa?
Nasa'n si Rafelet?
Iangat mo 'yong pantalon niya.
Sabihin mo, "Papa."
Papa.
AMA NI RAFA
Pinanood ko ang maraming laban ng anak ko.
Nakita ko siyang manalo ng mga trophy,
pati na 'yong mga kasama no'n, 'yong pressure…
Lahat 'yon.
Pero binalikan ko 'yon at may napagtanto ako.
Wala sa competition 'yong pressure, e.
Kundi nasa pagpupursigi mo para makarating do'n.
Nagsimula na ang opisyal na pagdiriwang
pagkatapos manalo ng Spain sa Davis Cup.
Salamat sa pagpunta n'yong lahat dito at sa suporta n'yo sa 'min araw-araw.
Pagkatapos ng Davis Cup, ano ang susunod na goal mo?
Malalaman natin. Sa ngayon, makapasok sa Top 20 sa susunod na taon.
Lahat ng sumusubaybay sa tennis, nakatutok kay Rafa no'ng simula ng 2005.
Lalo na sa clay.
Nasa 50 'yong ranking niya no'n.
Hello at welcome sa Monte-Carlo Country Club.
Ang unang major clay court event ng taon.
Sa clay court tennis, dikit-dikit 'yong mga tournament.
Monte Carlo, Barcelona, Rome.
Lahat 'yon, halos dalawang buwan lang.
At paghahanda pa lang 'yon sa Roland-Garros,
ang Grand Slam tournament para sa clay.
Oo, nanalo siya sa Davis Cup,
pero kailangan pa niyang patunayan ang sarili niya.
Tingnan mo 'yong kamay ni Nadal.
Ayos!
Iniisip ko no'n, "Wala pang naglaro ng tennis nang ganito."
Napakalakas ng pangangatawan niya.
At siguradong siya ang player na dapat talunin
sa European clay court season.
Wala pang nakapaglaro o nagdamit na katulad niya.
Nasanay na 'ko sa kakaibang outfit niya.
-"Pirate pants" ang tawag niya. -Pirate pants. Ayun na.
At naka-sleeveless shirt siya. Kitang-kita natin 'yong mga muscle niya.
Di ko siya masisisi. Kung may gano'ng katawan ako, magsi-sleeveless din ako.
Hindi na 'ko magdadamit.
Makakakuha ng hiyawan 'to.
Ayan na.
Pero sa kanya, ang cool no'n.
Malakas siya, at mahusay na siyang maglaro sa napakamurang edad.
Pambihirang bilis mula kay Nadal.
Parang ang nangyari,
"Ibang tennis player 'to sa pagkakakilala mo sa mga tennis player."
Ang lakas ng hataw niya sa bola.
Napakabilis na top spin.
Grabe 'yong forehand niya.
Malakas siyang pumalo. Napakabilis ng spin.
'Yong gano'ng level ng spin at power, nang paulit-ulit,
bago 'yon.
Makikita mo siyang maging pinakamagaling gamit ang kaliwang kamay.
Pero sa labas ng court, right-handed talaga siya.
Na sobrang nakaka-offend sa mga taong di kasing-athletic niya.
Isipin mo, magagamit mo 'yon para makapag-slide
na parang dominant foot 'yong parehong paa mo.
Nasa eight o nine feet 'yong buong coverage niya sa magkabilaan.
Kaya pinapaliit niya 'yong court para sa 'yo.
Nadal.
Takot ang hatid ni Rafael Nadal sa lahat ng kalaban niya.
Hindi siya mapipigilan ngayon.
Dinodomina ng batang champion na ito ang mga court sa buong mundo.
Kahanga-hanga na 'yong mga nakamit niya.
Charisma, determinasyon, lakas…
tinalo ni Nadal ang mga kalaban niya ngayong taon.
Makikiraan po.
Rafa, nagbago ba 'yong buhay mo nitong mga nakaraang linggo dahil sikat ka na?
Hindi.
Ang nagbago lang, 33 days na 'kong malayo sa 'min.
'Yon lang ang nagbago. Wala nang iba.
Gano'n pa rin ako.
Sana sila pa rin 'yong mga kaibigan ko pag-uwi ko.
Sila pa rin 'yong pamilya ko.
Sabi ko sa kanya, "Naka-A-plus ka na,
"kaya wag kang ma-pressure."
Okay, magse-serve na siya papunta sa Vatican, okay?
-Bravo! -Bravo!
Hindi siya nagsasabi ng "tama na."
Ibang tao 'yong nagsasabi ng, "Tama na 'yan."
"Hindi, konti pa."
Ang haba na no'ng laban nila.
Iniisip ko, "May lakas pa ba siya?"
Napakagandang tira.
Limang oras na silang naglalaro. Napakagandang laban.
Posible kayang dahil napakabata pa niya, at naabot na niya 'yong mataas na level,
baka ma-burn out siya?
Hindi.
TITO AT HEAD COACH NI RAFA
Nag-training kami buong buhay namin na may clay-court mindset.
Ibig sabihin, kailangan mong marumihan.
Kailangan handa kang tumakbo at lumaban.
Kaya napuwersa siyang magkaro'n ng matinding intensity.
Tapos!
Napakaganda ng panalo niya sa Rome.
Pagkatapos no'n, pumunta siya sa Paris,
at nakatutok ang lahat kay Rafa.
Welcome sa Roland-Garros. Magsisimula ngayong araw ang French Open.
Inaasahang mag-champion ang batang player na may mabagsik na forehand.
Unang sali niya 'to sa tournament.
Pag sinasabing ako 'yong inaasahan na mananalo, naiilang ako.
Kasi paniniwalaan ko 'yon at magpupursigi ako.
Sinabi rin 'yon ni Boris Becker sa The Times.
Ikaw daw ang mananalo.
Inulit mo na naman.
Sinabi ko nang tigilan n'yo na, tapos inulit mo pa.
Ano'ng pakiramdam mo sa unang laro mo sa Roland-Garros?
Okay naman.
Saglit lang.
Nagsasalita sila dito sa earphone habang nagsasalita ako.
May mga tanong ba sa Spanish?
Game, Nadal.
Plano mo bang i-celebrate 'yong birthday mo sa Paris?
Baka mangisda ako sa Mallorca. Tingnan natin.
Game, set, at match, Nadal.
Sa unang pagsali niya sa Roland-Garros,
makakalaban ni Rafael Nadal sa finals si Mariano Puerta ng Argentina.
World number 5, mula sa Spain, Rafael Nadal!
Pumasok na sa court si Rafael Nadal,
handa nang tuparin ang sinasabi ng marami na kanyang tadhana,
ang manalo sa French Open championship.
Kinakabahan ako.
Para sa isang batang kaka-19 lang bago 'yong araw na 'yon,
ang manalo ng Grand Slam,
napakahalaga sa 'kin na manalo sa Roland-Garros no'n.
Ang naaalala ko sa final na 'yon, hindi ako napagod.
Nando'n 'yong bola, at alam kong mahahabol ko 'yon.
At kung kailangan kong mag-slide ng tatlong metro, gagawin ko.
Nakakapagbigay ng malaking kumpiyansa 'yong pakiramdam na 'yon.
Kaya nagawa ko 'yong gusto ko.
Parang…
wala nang bukas.
Panalo si Nadal sa laban at sa Roland-Garros.
Sa unang paglahok niya dito sa Paris, nag-champion si Rafa Nadal.
Sa edad na 19, si Rafael Nadal ang pinakamagaling na clay-court player.
'Yon!
Ayos!
Inaatake niya 'yong forehand mo.
-Kung di mo maiiwasan, isang matindi. -Sige.
Kaya mo 'yan.
May iniinda ka ba?
Medyo kumikirot 'yong psoas ko dahil sa surgery.
Okay. Pero kirot lang ba? Sumasakit ba?
-Medyo sumasakit ngayon. -Sige.
-Nawawala ka sa focus? -Natatakot ako.
Okay.
Wag mong masyadong layuan 'yong serve mo. Mas malapit sa 'yo.
Psoas?
Iniinda niya. Oo.
Iniinda niya 'yong kaliwang psoas.
-Dahil sa surgery? -Oo.
Normal lang 'yon.
-Pag nag-overthink ka— -Yari.
Fault!
Think positive! Kaya mo 'yan!
Fault!
Mukhang may iniinda si Nadal.
Kung hindi mo na kaya, okay lang.
Game, set, at match, Thompson.
Nahihirapan ako.
Ayokong ma-injure ulit. Nakakatakot.
Ang totoo, Rafa, dapat di mo na tinapos.
Oo, hindi lumala, pero—
Oo, pero kung tumigil ako, titigil ako kada dalawang araw.
Talaga?
Hindi sa gano'n, pero nasa phase ka na na kailangan mo nang magdahan-dahan.
Kahit manalo ka ngayon…
Para saan pa? Alam mo 'yon?
Sa lalim ng mga pagkatalo ko,
laging may mas malalim pa.
Hi, Ma.
Hi, anak. Okay ka lang ba?
Ewan ko. Malalaman natin.
Di mo alam? Sumasakit ba?
Konti.
Malala ba sa tingin mo?
Di na mahalaga 'yon. Di ko alam, e. Ano ba'ng sasabihin ko?
Di naman gano'n kalala, pero ang totoo, di ko alam.
-Doon ba sa inoperahan sa 'yo? -Oo, parang do'n.
Sana…
makapag-practice ako this week, at makalaro sa Melbourne.
Pero, ang totoo,
hindi ko pa talaga alam sa ngayon.
Lumabas ka na!
Nadal.
2005 'yong una kong successful na taon,
pero…
sa Madrid, sa totoo lang,
doon nagsimula ang lahat ng problema.
Sa fourth set yata 'yon.
May naramdaman akong…
sa paa ko.
Pero inisip ko na hindi seryoso,
kasi natapos ko nang maayos 'yong laban, wala akong ininda.
Champion. Rafa Nadal. Napakahusay!
Isa na namang kahanga-hangang tagumpay para kay Rafa Nadal.
…6-3, 6-4, 7-6.
Alam ko na na may problema.
Di ko alam kung pa'no, pero tandang-tanda ko 'yon.
Hindi ko masyadong pinansin 'yon.
Sabi ko, "Baka mawala rin sa ilang araw na pahinga."
Grabeng laban 'yon. Napagod 'yong mga muscle ko.
Pero di magiging problema 'to bago 'yong Shanghai Masters.
Siguradong excited ka nang maglaro sa Shanghai.
Oo, napakaimportanteng tournament nito.
Nandito 'yong Top 8 players.
Masakit. Sobrang sakit.
Pero naisip ko…
"Subukan natin."
No'ng panahong 'yon, si Federer 'yong world number 1.
At gusto ko siyang makalaban.
Madaling makita pag hindi 100% si Rafa.
Pero gusto laging maglaro ni Rafa.
Kahit 50% lang siya, gusto pa rin niyang lumaban.
Napakahirap, pag umaayon ang lahat sa gusto mo,
pag maganda 'yong nangyayari at lagi kang nananalo,
na sabihing, "Tama na."
Kaya pumunta kami sa ospital sa Shanghai.
Nagpa-MRI ako, at sinabi nila,
"Bali 'yong navicular bone mo."
May impormasyon ka kay Nadal?
Ay, wala masyado. Ano 'yong…
Okay, mamaya na lang.
Magwi-withdraw ba siya?
Yata, di ba?
Hindi…
Salamat.
Nag-withdraw sa tournament si Rafael Nadal ng Spain. At…
Grabe 'yong effort niya sa bawat rally,
at nasasagad 'yong katawan niya.
Parang goma na hinihila mo, tapos sa huli, mapapatid.
Sinasagad niya 'yong katawan niya
na sana kayanin ng katawan niya nang matagal.
Siyempre, may opinyon ang mga tao…
narinig ko 'yon at sabi ko,
"Ano ba'ng alam nila?
"Ano'ng alam nila sa mangyayari sa future?"
Sabi ko, "Bali 'yong paa ko. Siguro gagaling din."
Umuwi ako para magpahinga,
pero di gumaling 'yong paa ko, di nagtuloy-tuloy sa paggaling.
Sinubukan kong maglaro ulit, pero di ko kaya.
Sumasakit pa rin.
DOKTOR NI RAFA
Doon na kami nag-alala.
Nagsagawa kami ng mga test sa paa niya,
at di nawawala 'yong nararamdaman niyang sakit.
Na-realize naming may chronic condition sa navicular bone niya.
May Müller-Weiss syndrome siya.
Napaka-rare na kondisyon no'n.
Tiningnan namin lahat ng medical research.
Sa lahat ng mga naitalang kaso,
wala ni isang elite athlete.
Doon na kami komunsulta sa espesyalista,
si Dr. Maceira.
No'ng una kong nakita si Rafa,
halatang takot na takot siya.
ESPESYALISTA SA MÜLLER-WEISS
Wala pa masyadong nakakaalam ng Müller-Weiss disease noon.
Para magkaroon ng Müller-Weiss disease,
kailangan mo ng specific foot morphology, na namamana.
Tinatamaan nito 'yong buto na kalaunan, magiging arko ng paa.
Nangyayari ito dahil sa mga di normal na puwersa
sa immature pang buto.
Tantiya ko, sa edad na apat o limang taon,
nagsimula na siyang magkaro'n ng matitinding physical activity
bago pa tuluyang mag-mature 'yong buto.
Bata pa siya nagsimulang maglaro.
No'ng bata pa siya, wala siyang pakialam
kahit tatlong oras siyang maglaro ng tennis.
Wala siyang pakialam.
Pupunta 'ko sa court, sasabihin ko, "Aalis na kami.
"Maliligo pa siya, kakain. May mga gagawin pa siya."
Kasi kung hindi ko siya susunduin, baka 'yong 24 oras,
ginugol niya lang sa paglalaro.
Sa madaling salita,
nagkaro'n siya ng gano'ng kondisyon dahil si Rafa Nadal siya.
Surgery ang karaniwang treatment para sa gano'ng condition.
No'ng ipinaliwanag 'yon, parang napakakomplikado.
Hihiwain 'yong buto
at susubukang ayusin 'yong alignment ng paa.
Sabi ni Dr. Maceira,
"Baka hindi ka na makapag-tennis ulit
"sa professional level."
No'ng oras na 'yon, parang gumuho talaga 'yong mundo ko.
Mahirap na panahon 'yon.
Tanda kong nakaupo siya, nakasandal sa pader,
umiiyak.
"Para saan?
"Bakit ako nahihirapan nang ganito?"
Paki-scroll mo nga mula taas hanggang baba.
Okay.
Ang nakikita natin ngayon, may strain sa iliopsoas.
Nasa pelvis naman ngayon.
Nakikita n'yo 'tong matitingkad na signal.
Muscle strain 'yan sa loob ng pelvis.
Tingin ko, Grade 1 o Grade 2 strain 'to,
dahil may konting pagdurugo sa ibabaw ng muscle.
Pambihira.
Ano na,
ano'ng sinabi nila sa 'yo?
Grade 1 o Grade 2 injury daw 'to.
Magiging Grade 2 pag di nagamot?
-'Yong pagkaseryoso. -'Yong—
-Oo, pero— -'Yong Grade 1—
Malala?
Oo.
Okay. Alis na tayo?
-Tara na. -Salamat.
Pambihira.
Di ako makapaniwala.
Nakakapanlumo.
…dahil inanunsiyo ngayon ni Rafa Nadal na hindi siya makakasali
sa unang Grand Slam ng taon, na magsisimula sa Lunes sa Australia.
Hindi pa tuluyang gumagaling ang kanyang injury
na noong October pa niya iniinda, at ayaw niyang madaliin…
Parang,
sa totoo lang, no'ng panahong 'yon, napakalungkot niya.
Sa isip niya, wala nang ibang future
kundi ang maglaro ng tennis.
Siyempre nalungkot talaga 'ko.
Pero positibong tao 'yong tatay ko.
Maraming beses, pag umiiyak ako, lalapit siya…
para i-comfort ako.
Sabi ko, "Habang may buhay, may pag-asa."
Wag mawawalan ng pag-asa.
'Yong ama niyang si Sebastián ang talagang nagpursigi.
'Yong ama niya. Dinala niya kami sa iba't ibang mga doktor.
May katangian siya na hindi sumusuko.
Iisa ang sentimyento ng lahat na mahihirapan na siyang makapaglaro ulit,
pero sabi ni Dr. Maceira, ang pwede lang gumanang solusyon
ay gumamit ng orthotic insole para baguhin 'yong foot support.
Pero walang kasiguraduhan 'yon.
Unang beses 'yon sa buhay ko
na nanggamot ako ng isang high level tennis player na may gano'ng kondisyon.
Hindi ako siguradong gagana 'yon.
Nilagay ko 'yong insole.
Halos lumabas 'yong paa ko sa sapatos
dahil sa sobrang kapal.
Sobrang nakakailang.
Lilinawin ko, sumasakit pa rin 'yong paa ko.
Pero kaya ko nang tiisin 'yong sakit.
Doon ko nasabi na…
"Ligtas na tayo."
Hindi gumaling 'yong paa niya sa treatment na 'yon.
Makakaramdam pa rin siya ng sakit.
Kumusta ka? May sumasakit ba sa kabila?
Halika, Rafael.
Saglit lang.
Aayusin ko lang 'to.
Ang hindi namin alam,
kung makakalaro pa ulit si Rafa sa pinakamataas na level.
Walang nakakaalam.
Nabubuhay siya nang walang kasiguraduhan.
-Rafa! -Ano'ng pakiramdam? Kumusta ka?
Mabuti. Sa ngayon, okay naman. Masaya 'ko.
Sa ngayon, dinadahan-dahan ko muna.
Ang plano natin, makalaro sa Doha.
May limang linggo pa.
Madali lang.
Posibleng sa loob ng tatlong linggo,
makapaglaro na ulit ako pag naging maayos ang lahat.
Makapaglaro na…
Practice lang, alam n'yo 'yon? Hindi pa totoong laban.
Gusto mo bang maglabas ng statement sa social media mo,
o gusto mong gumawa ng video?
PUBLICIST NI RAFA
Siguro sasabihin ko,
"Ipinapakita nito na di pa 'ko handa para sa five-set matches.
"At pagsisikapan kong mas maging handa sa susunod.
"Hindi nagbabago 'yong goal ko, pati 'yong plano ko para sa season—"
E, 'yong sa recovery time? Dalawang linggo?
Di ako magbibigay ng petsa.
Alam mo 'yon?
Ang hirap.
Minadali yata natin 'yong pagbalik niya.
Hindi mo talaga masasabi.
Mentally, mahirap 'to para sa kanya.
'Yong magsimula ulit.
'Yong maging parte ng team ni Rafa, masasanay ka sa mga ganitong balita.
Siyempre Roland-Garros 'yong huling destinasyon,
pero sa ngayon, hindi ako sigurado.
Breaking news mula sa tennis.
Nag-withdraw si Rafael Nadal sa Australian Open
matapos magtamo ng muscle tear.
Dahil dito, maaaring hindi na siya muli pang makalaro sa Australian Open,
na dalawang beses niyang napanalunan noon.
Sa mga panahong nakasama ko siya,
napakaraming naging sorpresa.
Alam naming nauubos na ang oras.
Pero sa kabilang banda,
siya si Rafa Nadal.
Ang defending champion,
ang nagwagi noong nakaraang taon dito sa Roland-Garros, Rafael Nadal!
Hindi nawala 'yong sakit.
Minsan, okay, minsan, sobrang sakit.
Pero kaya kong tiisin 'yong sakit para makapaglaro.
Ilang tao lang ang kakayaning tiisin 'yon.
Kailangan mo ng malakas na pag-iisip,
at mga taong sumusuporta sa 'yo.
Pero higit sa lahat,
'yong passion.
3-6, 6-1, 6-4, 7-6.
2006 'to.
Nahihirapan akong magsalita.
'Yon siguro ang pinakamahigpit na yakap
na ibinigay namin sa isa't isa.
Para sa 'kin, ang tennis…
naging paghahabol sa oras.
Lagi akong may tanong sa isip ko…
"Hanggang kailan kakayanin ng paa ko?"
Hindi ko alam kung hanggang kailan tatagal 'yong career ko.
Lagi kong iniisip,
"Baka huling taon ko na 'to."
Kaya walang oras para magpahinga.
Gagawin ko lahat ng makakaya ko.
Inilalabas ng rivalry na 'to ang husay nilang dalawa.
Magiging isa siguro 'to sa pinakamagandang rivalry sa lahat.
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz andang rivalry sa lahat.