- ห้องฉุกเฉินพร้อมไหม - เกิดอะไรขึ้น
เอาละ
(รถพยาบาล)
ฉันอยู่กับนายแล้ว
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
- เขาไม่รับสาย - ย่า เราหิวแล้ว
มาแล้ว
วาเลริโอ นี่แม่เอง ทำไมแกไม่รับสาย
แม่ไล่พ่อแกออกไปแล้ว
เขาแย่เหมือนเคย ไว้แม่จะอธิบายทีหลัง
มาเรีย เดเมตริโอ
- ลูเซีย คุณต้องไปกับฉัน - ไปไหน
- ผมจะอยู่กับเด็กๆ คุณต้องไป - เกิดอะไรขึ้น
- ฉันจะอธิบายระหว่างทาง - มาเรีย
- มาเรีย เกิดอะไรขึ้น - ไปกัน
เกิดอะไรขึ้น
ไปห้องพวกเธอกันเถอะเด็กๆ มาเถอะ
ขอดูหน่อยว่าทำการบ้านเสร็จหรือยัง
ไม่ใช่ทั้งสองคนนะ มาเรีย ไม่ใช่ทั้งสองคน
ใจเย็นๆ นะ ลูเซีย
ไม่ร้ายแรงหรอก เดี๋ยวคุณก็รู้
เขายังมีชีวิตอยู่ไหม
เขายังไม่ตาย ใช่
พวกนั้นเพิ่งพาเขาเข้าห้องผ่าตัด ผมรู้แค่นี้
เกิดเรื่องร้ายขึ้น
หือ
ไม่นะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เดเมตริโอ
ตอนพ่อเสีย คุณให้ผมกับแอร์โกเลอยู่บ้าน
แล้วก็ไม่บอกอะไรเราเลย
แต่คุณคิดผิด
ถ้าเกิดเรื่องร้ายกับอาวาเลริโอ
เราก็อยากอยู่กับเขา
- พวกเธอ เขาไม่ได้… - ไม่ ไม่ต้องมา "พวกเธอ"
อาวาเลริโออยู่ไหน
อยู่โรงพยาบาล เขาประสบอุบัติเหตุ ฉันรู้แค่นั้น
พาเราไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้
พวกเขาบอกให้ฉันอยู่ที่นี่กับพวกเธอ
- ฉันตัดสินใจพาพวกเธอไปไม่… - ได้สิ ได้
สำหรับพวกเรา คุณก็เหมือนอาวาเลริโอ
เหมือนมาเรีย เหมือนย่า
เราเชื่อฟังทุกคนเหมือนกัน
ขอบคุณ
จริงสิ นี่วาเลเรีย ผู้หญิงที่…
ใช่ ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร
เธอเห็นอุบัติเหตุไหม
เห็นค่ะ
เขา…
เขาตามฉันมา เขาอยากคุยด้วย
ฉันคิดว่าเป็นความผิดของฉัน เพราะฉันไม่อยากคุยกับเขา
ฉันไม่รู้จะขอโทษยังไง
ไม่ต้องขอโทษใครหรอก จะขอโทษทำไม มันเป็นอุบัติเหตุ
ไม่ มองฉันสิ
วันนี้ห้ามร้องไห้
ไม่จำเป็นต้องร้องไห้
ถ้าเธออยากอยู่ที่นี่กับเรา เธอห้าม…
ห้ามร้องไห้ ห้ามมีน้ำตา
- หวัดดี ว่าไง - อ้าว หวัดดี
แซร์จีโอ
หวัดดี ลูเซีย
สัญญากับฉันนะว่าคุณจะบอกทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันอยากรู้
ซี่โครงหักสองซี่ แต่ไม่ร้ายแรง
ที่แย่ที่สุดคือมีเลือดคั่ง
แล้ว… แล้วแค่นั้นเหรอ
แค่นั้นแหละ อาการบาดเจ็บที่ศีรษะ และก้อนเลือดก็ใหญ่พอสมควร
แล้วไงอีก
หมอกำลังผ่าตัดเขา ลูเซีย
ตอนนี้เราทำได้แค่รอ
คุณอยู่ที่นี่กับเราได้ไหม
ต่อให้มีปืนใหญ่ยิงใส่ ผมก็จะไม่ไปไหน ลูเซีย
อ้าว
ได้โปรดอย่าเพิ่งโวยวายนะ
ผมตัดสินใจพาพวกเขามาที่นี่ ผมจะรับผิดชอบเอง
แค่นั้นแหละ
ไปนั่งตรงนั้นสิเด็กๆ
นายทำถูกแล้ว
ทำถูกแล้ว
ช็อกโกแลตไหม
นมหรือดาร์ก
ดาร์ก
เราเข้ากันไม่ได้
ผมสงสัยว่าคนเราจะทำงานแบบคุณได้ไง
ต้องเห็นคนทุกข์ทรมานทั้งวัน
ผมทำเพื่อจะได้เห็นคนหายดีต่างหาก
ในเมื่อคุณเป็นผู้เชี่ยวชาญ งั้น…
เราควรทำอะไรในช่วงเวลาแบบนี้ คุณทำอะไร
ผมไม่รู้ว่าควรทำอะไร
แต่ผมรู้ว่าไม่ควรทำอะไร
ไม่จำเป็นต้องแสดง ความเข้มแข็ง ควบคุม ใช้เหตุผล
คนที่อยากควบคุมทุกอย่างมักจะล้มลง
ล้มลงจริงๆ รู้ไหม ในอ้อมแขนเลย
งั้นเราก็ต้องจับตาดูลูเซียแล้วสินะ
ผมจับตาดูเธอตั้งแต่เธอมาถึงแล้ว
แต่ถ้ามีใครล้มลง คุณจะทำยังไง
- ให้การบูรเหรอ - การบูรเนี่ยนะ
การบูรเขาใช้กันในศตวรรษที่ 19 โน่น
- งั้นทำยังไงล่ะ - ก็รับเขาไว้ไง
รับไว้ไม่ให้ล้มลงแล้วเจ็บตัว
ที่นี่มีคนเก่งเรื่องรับคนอยู่นะ
พวกคุณรักกัน เห็นได้ชัดเลย
ฉันเรียกมันว่า ความรักแบบจับฉ่ายมากกว่าครอบครัว
เราแค่เกาะกลุ่มกันไว้
งั้นทุกคนก็ควรมีความรักแบบจับฉ่ายนะ
พวกคุณโชคดีจัง
โชคดีที่ไหนกัน
มันต้องอาศัยความพยายามนะ
เราต้องยอมรับข้อเสียของอีกฝ่าย
ให้อภัยถ้าพวกเขาทำพลาด
และต้องทุ่มเทโคตรๆ
แต่มันคุ้มไหม
ถ้าไม่มีพวกเขา ฉันอาจไม่เก็บเด็กไว้
คุณมีลูกเหรอ
อยู่ในนี้
และฉันก็กลัวน้อยลง…
เพราะความจับฉ่ายพวกนั้น
พอเด็กเกิดมา จะได้มีความรักกองเล็กๆ รอเขาอยู่
(ห้องรอ)
มาเรีย
ลูเซีย หมอมาแล้ว
ตื่นได้แล้วจ้ะ เด็กๆ ลุกขึ้นนั่งแบบนี้
- กาเอตาโน - หือ
- มานี่สิ - อ้าว
ฉันข่าวมาแจ้งพวกคุณ
- เราเอาก้อนเลือดออกแล้ว - โอ้
แต่วาเลริโออาการโคม่า
- ไม่ ฉันไม่เป็นไร - ผมประคองคุณเอง โอเค
- พระเจ้า - ไม่ เดี๋ยว
ปู่
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่เป็นไรเหมือนกัน
ฉันคาดเดาอะไรไม่ได้
ไปพักผ่อนเถอะค่ะ เราจะคอยอัปเดตให้คุณรู้
ไม่ ฉันไม่คิดจะไป
- ว่าไงนะคะ - ฉันจะไม่ไปไหน
ผมก็เหมือนกัน
ทำใจเถอะค่ะ หมอ
ฉันจะไม่ไปไหนโดยที่ไม่มีลูกชายฉัน
แต่พวกคุณอยู่ที่นี่กันทุกคนไม่ได้
- ได้สิ - ผมจะอยู่ที่นี่
ขอโทษนะ หมอครับ ขอเวลาเดี๋ยว
ผมรู้จักพวกเขา พวกเขาไม่ไปหรอก พยายามไปก็ไม่มีประโยชน์
ถ้าคุณจะกรุณาทำเป็นมองไม่เห็นสักครั้ง
ผมจะดูแลพวกเขาเอง
ไม่ต้องห่วง
แซร์จีโอ คุณมองว่านี่มันปกติเหรอ
- ปกติเหรอ - ใช่
พวกเขาดูปกติในสายตาคุณไหมล่ะ
นอนโคม่ายังหล่อเลย
ฉันไม่สมควรต้องเสียแกไปด้วย
ไม่
มันจะเกิดขึ้นไม่ได้ วาเลริโอ
ฉันจะให้เวลาเท่าที่แกต้องการ แต่แกต้องกลับมานะ
เพราะคนเราฟื้นตัวได้แค่ครั้งเดียว ไม่ใช่สองครั้ง
ฉันจะหมดแรง
แหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ
ฉันจะไม่ร้องไห้ ขอโทษนะ
แกพูดว่าอะไรเป็นประจำล่ะ
"ร้องไห้น่ะง่าย"
(เสียงเพรียกจากพงไพร เสือแห่งมอมปราเซม)
ฉันจะอ่านหนังสือทุกเล่ม ที่เคยอ่านให้เฟาสติโนให้แกฟัง
แล้วแกจะฟื้นขึ้นมา เดี๋ยวก็รู้
เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ เพราะพวกเขาจะทำให้นายปวดหัวแน่
มันจะเป็นวันที่ทรมาน
พวกเขาจะพูดกรอกหูนายจนเลือดออกหู
เขาว่าการพูดกับคนที่อยู่ในอาการโคม่าจะช่วยได้
- นายก็รู้ว่าฉันเป็นครู - เดี๋ยวก็รู้
ฉันอ่านทุกอย่างที่เกี่ยวกับโคม่า
ไม่มีใครรู้ว่านายได้ยินอะไร
หรือเห็นอะไรตอนอยู่ที่นั่น
แต่มีคนบอกว่า
ตอนที่พวกเขาอยู่ในอาการโคม่า พวกเขาเห็นคนตาย
และคนที่ยังไม่เกิด
- ไร้สาระสิ้นดี - วาเล
วาเลริโอ
ฉันมีเรื่องจะบอก
บางที…
ฉันอาจจะได้เป็นพ่อคน
ใช่ ฉัน…
"บัคไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์
ไม่งั้นมันคงรู้ว่ากำลังจะมีเรื่องยุ่งยาก
ไม่ใช่แค่กับมัน แต่กับหมาทุกตัว ที่อยู่แถบชายฝั่งและมีกล้ามเนื้อแข็งแรง…"
ฉันสวดมนต์เยอะมาก
ฉันลงไปที่โบสถ์ในโรงพยาบาล
แล้วรู้ไหมว่าฉันทำอะไร
ฉันสาบาน
ว่าถ้านายฟื้นขึ้นมา
นอกจากนายจะไม่ได้เห็นหน้าฉันอีก
ฉันจะหยุดเต้นไปตลอดกาล
ฉันจะไม่เต้นอีกแล้ว แค่นั้นแหละ
ฉันนึกภาพเด็กคนนี้ผมบลอนด์
ตาสีฟ้า
แต่หน้าตาโคตรกวนส้นตีน
เหมือนนาย
ไม่ได้หมายความว่านายโคตรกวนส้นตีนนะ
ไงก็เถอะ ฉันตัดสินใจแล้ว
เขาจะชื่อเฟาสโต้
รู้สึกไหม
"จากพิวเจ็ตซาวด์ถึงซานดิเอโก
เพราะมนุษย์ที่งมหาทาง อยู่ในความมืดมิดของอาร์กติก…"
กลับมาเถอะ วาเลริโอ
กลับมา
พวกคุณมีชื่อเสียงในโรงพยาบาลนี้แล้วนะ
เราไม่ได้รบกวนใคร
คุณไม่ไปไหนเลยเจ็ดวัน เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
(ห้องไอซียู)
คุณดีกับเรามาก
ทุกคนคิดแบบนั้น
- ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ลูเซีย - คุณแค่เป็นคนแบบนั้น
เหมือนไม่ได้ทำอะไร แต่ทำสิ่งที่พิเศษมาก
ผมแค่เอาอาหารมาให้พวกคุณไม่กี่ครั้ง มันไม่ใช่ว่าผม…
ไม่ แซร์จีโอ คุณ…
คุณมี… ความสง่างาม
บางอย่างที่ครอบครัวฉันไม่มีเลย
ฉันได้ผลตรวจมาแล้ว
ผลตรวจอะไร
ดีเอ็นเอ
อ๋อ
ฉันยังไม่ได้เปิดอีเมลดูเลย
มัวรออะไรอยู่
รอนาย
ขอบใจนะ
- นายอยากอ่านไหม - ไม่
ถ้านายไม่ใช่พ่อเด็กล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น
- มาเรีย ฉันก็ไม่รู้ - ฉันหวังว่าจะเป็นนาย
ทุกอย่างจะได้ง่ายขึ้น
อ่านเลยสิ
ว่าไง
ไม่ใช่นาย
ว่าแล้วเชียว ฉันหมายถึง…
ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้ว
ถ้าเป็นฉันก็คงแปลกเกินไป
- ผิดหวังไหม - ไม่ ผิดหวังทำไม
แบบว่าตอนที่เราอยู่ด้วยกัน ก็ไม่ใช่…
ไม่ได้ตั้งใจมีนี่ ฉันหมายถึง…
แล้วยังไงซะ
มาเรีย
- มาเรีย - หือ
ฟังนะ ยังไงก็ดีทั้งนั้น
ฉันก็แอบหวังให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว
อ๋อ งั้นก็ยิ่งดีเข้าไปอีก
ฉันจะไปสมทบกับคนอื่น
อา ทุกคนที่นี่ซุบซิบกัน
แอร์โกเลกับผมคิดว่า อาอาจต้องการแรงกระตุ้นหนักๆ หน่อย
นับสามนะ
หนึ่ง
สอง
สาม
- ไอ้เวร - ไอ้สารเลว
- ไอ้ชาติชั่ว ส้นตีน - ชาติหมา ห่าเหว โง่เง่า
- ไอ้สัตว์ - บรรลัย ไอ้ควาย
- ไอ้ห่า หน้าโง่ - เฮงซวย
- ไปกินขี้ไป - ไอ้ควาย ตอแหล
- โคตรกาก กระจอก - ห่วยแตก
นี่
- ไสหัวไป - นี่
ส่งเสียงดังอะไรกัน
- เสร็จแล้วครับ - เอ่อ…
- เดี๋ยวเขาก็ฟื้นแล้ว - เธอคิดว่าตะโกนแล้วเขาจะฟื้นเหรอ
ไปกันเถอะ
ไปนะ อา
ฟื้นสิ
นายเริ่มทำพวกเราหัวเสียแล้ว
ได้ยินเด็กๆ ไหม นายต้องฟื้นได้แล้ว
พวกเขาทนไม่ไหวแล้ว พวกเขาหิวและเหนื่อย นายต้องฟื้นขึ้นมา
วาเลริโอ
นี่ พอได้แล้ว
นายดึงเวลามานานเกินไปแล้ว ฉันก็โคตรเซ็งเหมือนกันนะ
อ้าว
ว่าไง เป็นไงบ้าง
เฟาสโต้
ความรักทั้งหมดนี้…
พุ่งตรงมาที่หัวฉัน
มันทำให้ฉันหายใจไม่ออก
- แต่เห็นไหมว่ามันให้พลังมากแค่ไหน - เห็นสิ
วาเล ฉันก็ต้องการมันเหมือนกัน
เพราะทุกความคิด
คือการปะทุขึ้นของชีวิต
แน่นอน เกินไปก็ไม่ดี เพราะฉันก็อยากพักเหมือนกัน แต่…
เข้าใจไหมว่ามันทำงานยังไง ทุกคนต้องไม่ลืมฉัน
- ฉันจะไม่ลืมนาย - ดี
จริงสิ
เรื่องสุดท้ายแล้ว วาเล นายอายุ 30
เลิกแบกรับความรับผิดชอบได้แล้ว
นายต้องใช้ชีวิตให้ร็อกแอนด์โรลมากกว่านี้ เข้าใจไหม ร็อกแอนด์โรล
- ร็อกแอนด์โรล - ร็อกแอนด์โรล ชีวิตก็เหมือนทะเล
ถ้าว่ายน้ำในนั้น นายก็จะเหนื่อย แต่ถ้าโต้คลื่น นายก็จะสนุก
ชัดไหม
ลาก่อน เฟาสติโน
ขอบใจนะ
ลาก่อน วาเล
เขาฟื้นแล้ว
(ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา)
หวัดดี
- มาทำอะไรที่นี่ - มาตามหาเธอ
เธอไม่รับสาย
ถึงขั้นไปกดกริ่งบ้านข้างๆ เลยนะ
"เธอไม่อยู่ เธอได้งานแล้ว ไสหัวไป
ไปให้พ้น"
ต้องการอะไร
คุย
เราคุยกันได้ไหม
เร็วหน่อยนะ เดี๋ยวพวกเขาโมโห
โห
ว่ามา
เปล่า ฉันแค่คิดว่ามันแปลก วาเล
หลังจากที่เกิดเรื่อง เราก็ไม่ได้…
เราไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกัน
ใช่ นายพูดถูก เอ่อ…
ฉันคิดว่าจะปล่อยให้นาย อยู่กับครอบครัวน่ะ ก็แค่นั้น
ใช่ พวกเขาบอกฉันแล้ว และก็บอกด้วยว่าเธออยู่กับฉันตลอดเวลา
ฉันเลยอยากขอบใจเธอ
มันเป็นสิ่งที่อย่างน้อยก็ควรทำ
แล้วก็เรื่องแข่งเต้น…
แข่งคืนนี้ แต่ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันเต้นไม่ได้แล้ว
ฉันซี่โครงหักสองซี่ เวียนหัว
และฉันก็เสียใจด้วย เพราะเราคงจะห่วยแตก แต่…
ฉันไม่ชอบทำอะไรค้างคา
ไม่ต้องห่วง มันไม่สำคัญหรอก ก็แค่เรื่องโง่ๆ
อีกอย่าง ฉันไม่เต้นแล้ว สบายใจได้
ทำไมล่ะ
เพราะ… เพราะฉันสาบานไว้
สาบานอะไร
ช่างมันเถอะ ฉันไม่เต้นแล้ว แค่นั้นแหละ
ไม่เป็นไร ฉันจะไปทำงานแล้ว
แล้วก็…
ดีใจที่นายไม่เป็นอะไรนะ
ขอบใจ
สวัสดีจ้ะ เด็กๆ
- หวัดดีครับ แม่ - หวัดดี
เป็นไงกันบ้าง
สบายดี แม่อยู่ไหน
บ้านเพื่อนที่บริสตอล
อาวาเลริโอหายดีหรือยัง
ฮะ หายสนิทแล้ว
เอ่อ ก็ไม่เชิงว่าหายสนิทหรอก
แม่ดีใจนะ แม่รู้ว่าลูกเป็นเด็กดีมาก
แม่ขอคุยกับลูกเพราะอยากบอกลูกว่า…
แม่รู้สึกดีขึ้นแล้ว
และแม่หวังว่า
จะได้อยู่กับลูกในเร็วๆ นี้
- แม่ขอโทษ… - เดี๋ยวก่อน
เราอยู่นี่สบายดี แม่ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรา
นี่คือครอบครัวของเรา และเราก็มีความสุขกับพวกเขา
ใช่ เรามีความสุขมาก
แม่โมโหแล้ว ผมดูออก
เปล่านะ สาบานได้
แม่ดีใจกับลูกๆ ด้วย
ถ้าวันหนึ่งแม่พร้อม ก็มาหาเราได้นะ
ผมว่าคงมีทางที่เราทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน
ลูกช่วย…
ยกโทษให้แม่ สำหรับทุกอย่างที่แม่ทำกับลูกๆ ได้ไหม
ความผิดพลาดทั้งหมดที่แม่ทำ…
แม่แย่มาก
เราทำผิดพลาดได้ตามใจตอนอยู่ที่นี่
เพราะเกือบทุกคนที่นี่ทำผิดพลาดตลอดเวลา
แม่รักลูกมากนะ
แล้วเจอกันนะ คิดถึงนะ
- บายจ้ะ - บายฮะ แม่
- บายจ้ะ - บาย
ฉันว่าครบแล้วนะ
เธอจะไปพักกับเพื่อนคนไหน
เพื่อนร่วมงานที่ฟิอูมิชิโน ฉันบอกแล้วไง
- ฟิอูมิชิโนเหรอ ไกลขนาดนั้นเชียว - ดีกว่าเชียปัสนะ
งานสอนแทนที่ฉันได้อยู่แถวนั้น
ขับรถไปแค่สิบนาที สะดวกกว่า
ถ้าเธอต้องการอะไร…
มาเรีย ฉันอยู่นี่นะ
ถ้าต้องไปตรวจที่โรงพยาบาล ฉันจะพาไป
- โอเค แต่ไม่ต้องก็ได้ - แต่ฉันยินดีนะ
ถ้างั้นฉันจะโทรหาแล้วกัน
ฉันเดินไปส่งนะ
ขอบใจ
ไม่ แอร์โกลีโน
ทำอะไรกันอยู่
กินมูสที่พ่อแกทำ
อ๋อ
มูสที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
- จริงเหรอ - จริงสิ วาเลริโอ
ยังไงซะ พวกเธอก็คู่ควร
เพราะเธอจัดการเรื่องแม่เธอได้
ดีกว่าคนอื่นๆ ที่นี่
รุ่นใหม่ๆ กำลังจะเล่นงานเราแล้ว
มันต้องใช้ความกล้า
แต่เราก็ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
เมื่อรู้ว่ามีแค่เราคนเดียวที่แก้ปัญหาได้
เราก็ต้องแก้
มันเป็นหน้าที่ของเราและเราต้องทำ
อือ
แอร์โกลีโนพูดจาเหมือนซิตติง บูลล์แล้ว
เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ
ถ้ามันเป็นหน้าที่ของเรา เราก็ต้องทำ
- ใครน่ะ - วาเลริโอ
หยุดได้ไหม
นี่
- เลิกกดกริ่งได้แล้ว - ออกมา
ต้องการอะไร
- เราต้องทำมัน วาเลเรีย - ทำอะไร
เต้น เราต้องเต้น
- พูดเรื่องอะไรเนี่ย ไม่เอาน่า - ออกมา
- วาเลเรีย เร็วเข้า - มาเร็ว
- มาเร็ว ไปกันเถอะ - วาเลเรีย
- มานี่ - วาเลเรีย
- เร็วเข้า - วาเลเรีย
ช่างหัวคำสาบานนั่นเถอะ วาเล!
สวัสดีตอนเย็นทุกคน และยินดีต้อนรับสู่การประกวด
ดาวแห่งการเต้นแคริบเบียนครั้งที่ 14
ขอเสียงปรบมือดังๆ หน่อยครับ
ขอบคุณมากครับ ทำให้ผมพร้อมขึ้นมาอีกคนเลย
วาเลริโอ นายต้องใจเย็นๆ นะ
มีแค่นายกับฉัน
เราจะถูกรายรอบไปด้วย ความหลงใหลและพรสวรรค์
นี่คือโรงรถของเรา อย่าตื่นตระหนก
มาเริ่มกันที่…
- เหมือนโรงรถเราเป๊ะ - ใช่ แค่สว่างกว่า
แต่เหมือนโรงรถเรา
เราต้องคุยกันในห้องน้ำจริงๆ เหรอ
ขอโทษค่ะ
สิ่งที่ฉันจะพูดใช้เวลาไม่มาก
ฉันคิดเรื่องเด็กคนนี้เยอะมาก
จนรู้สึกเหมือนผูกพันกับเขาขึ้นมา
ฉันเลยอยากเป็นพ่อเขา แม้ว่าเราจะไม่ได้คบกัน
อ๋อ
รู้ไหมมันเป็นไง เวลาที่คนเราไม่รู้ว่าเกิดมาเพื่ออะไร
ฉันไม่เหมาะกับงานหนัก
หรือการเดินทาง อะไรพวกนั้น
ฉันเป็นพ่อ ฟังนะ มาเรีย ฉันเป็นพ่อในระดับเหนือชั้น
พ่อทุกสถาบันเลยก็ว่าได้
เอาจริงดิ
ฉันอยากอยู่ด้วยในทุกก้าวของเด็กคนนี้
ฉันอยากเห็นเขา อยากรู้ว่าเขาหนักเท่าไหร่
อยากฟังเสียงหัวใจเขา อยากเห็นเขาเกิด
สิ่งที่นายพูดมันสวยงามมากเลย
เธอคิดอย่างนั้นหรือคิดว่าฉันบ้า
ฉันจะสนใจทำไมว่ามันบ้าหรือเปล่า
- คุณหัวเราะอะไร - อะไรเหรอ
แค่คิดอะไรขึ้นมาได้
คิดอะไร
ถ้าพวกคุณเป็นผู้ชายแค่คนเดียว…
ใช่ 50 เปอร์เซ็นต์ของคนหนึ่ง และ 50 เปอร์เซ็นต์ของอีกคน
- อ๋อ ครึ่งๆ - อือ
ครึ่งๆ คุณจะเป็นผู้ชายที่ไม่ธรรมดาเลย
แต่ตอนนี้ฉันอยู่ในอีกระดับแล้ว
ฉันไม่อยากยุ่งกับ…
ผู้ชาย การหมั้น คู่รัก
- อะไรที่ทำให้ฉันเสียประสาท - เข้าใจ
ยอดเยี่ยมมาก
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ฟลอร์เต้นรำกำลังคึกคัก…
- อะไร - วาเล ช่วยหน่อย
โอ๊ย เดี๋ยว ได้แล้ว
คู่ที่ห้า เชียรามิตาโนกับมุนโน
พระเจ้า เริ่มแล้ว
- ไม่ แซร์จีโอลี คุณต้องจ่าย - ทำไมผมต้องจ่ายล่ะ เฮ้
- มากันแล้ว - อา
สองคนนี้เก่งนะ
- สู้ๆ - สู้ๆ นะ อา
- วาเลริโอ วาเลเรีย - วาเลริโอ วาเลเรีย
วาเลริโอ วาเลเรีย
สวยมาก
- เยี่ยม - เก่งมาก
- สุดยอด - ไปเลย
เยี่ยมมาก
- เก่งมาก วาเลริโอ - ว้าว
สุดยอด
- พระเจ้า - หยุด
- วาเลริโอ - หยุดเพลงด้วย
- หยุดเพลง - วาเลริโอ
- น่าเสียดายครับ - พอแล้ว
- การแสดงจบลงแค่นี้ - พอแล้ว
- เจ็บไหม - ไม่
- ฉันบอกว่าพอได้แล้ว - เต้นต่อเถอะ
- พวกคุณจะถอนตัวเหรอ - ไม่ครับ
- ใช่ค่ะ เราจะถอนตัว - เราต้องเต้นต่อ…
ผมขอเวลาเดี๋ยว
- เขาต้องการคุณ กาเอตาโน - ฉันเหรอ
วาเลริโอ อย่าทำอะไรโง่ๆ สิ
- เกิดอะไรขึ้น อะไร… - พ่อต้องช่วยผม
- ทำไมล่ะ ฉันช่วยแกเอง มา - ไม่ ไม่ใช่แบบนี้
- พ่อบอกว่าเคยเต้น - ใช่ ก็เหมือนคนอื่นๆ บางครั้ง…
- พ่อเต้นได้หรือเปล่า - ได้นิดหน่อย ทำไม
- เต้นกับเธอ - แบบนั้นได้ที่ไหน
ขอร้องล่ะ มันสำคัญกับผม
- สำคัญเหรอ - ใช่
- เราต้องแข่งต่อนะครับ - เดี๋ยวก่อน ผมอยากบอกอะไรหน่อย
วาเลริโอ เราทำแบบนี้ไม่ได้
- เราต้องแข่งให้จบ - เราทำ…
ให้เขาพูดสิ
มีกรรมการระดับนานาชาติอยู่ที่นี่ นี่คือการแข่งขัน
- ผมเข้าใจ แต่ชีวิตก็แบบนี้แหละ - แล้วไง
ชีวิตไง เพื่อนเอ๋ย คนที่ทำผิดพลาด
ลุกขึ้นแล้วเริ่มใหม่ ใช่ไหม
ผู้ชมครับ พวกคุณเข้าใจใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ว่าไง ทุกคนเห็นด้วยกับผมไหม
พวกคุณเห็นด้วยกับผมไหมครับ
- ต้องอย่างนั้นสิ - ปู่
- ขอบคุณครับ - ปู่
- มานี่สิ ลูกรัก - ขอบคุณ
เจ็บไหม
ลุยเลย กาเอตาโน
ฉันไม่รู้ต้องเต้นยังไง ไม่รู้ว่า…
- สองสิ่งที่สำคัญ - อะไร
- หนึ่ง ถอดแว่นออก - อ๋อ ใช่
ใช่ แล้วไงต่อ
ยิ้ม
ห้า หก เจ็ด แปด
- เก่งมาก กาเอตาโน - สู้ๆ กาเอตาโน
นี่
นี่ ขอคะแนนเต็มสิบหน่อย
เยี่ยมมาก
เก่งมาก กาเอตาโน
เอาละ หลังการพบปะของครอบครัวอันแสนสุข…
เธออยู่ไหน วาเลเรียอยู่ไหน
- นี่ - เธอเดินไปแล้ว ไปทางนั้น
- เดี๋ยว - ปล่อยผม
- เดี๋ยวก่อน - อะไร
ผู้หญิงแบบนั้นชีวิตนี้มีแค่คนเดียว จำไว้
เธอจะสร้างปัญหาให้แกเป็นพัน แต่ก็จะให้ความรู้สึกเป็นล้าน ฉันยืนยันได้
แล้วจากนั้น อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด
แต่ฉันยังสอนแกได้อีกอย่าง
อย่ากลัวชีวิต
เหมือนที่อย่ากลัวการเต้น
เข้าใจไหม
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดี
วาเล
วาเล ฉันขอร้องล่ะ
ฉันรักเธอ
- อะไรนะ - ฉันรักเธอ
พูดจริงนะ ฉันไม่เคยพูดแบบนี้กับใคร ฟังฉันสักแป๊บสิ
ฉันรู้สึกถึงมันในนี้
มานานแล้ว
อย่ามาล้อเล่นกับฉันนะ ได้ไหม
- ขอร้องล่ะ - เดี๋ยว ฟังฉันก่อน
ฉันรักเธอ
พูดอีกทีสิ
ฉันรักเธอ
คำสัญญามีค่าแค่เท่าที่มันเป็น
และทุกอย่างก็เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญเล็กน้อย
เราโกหก เราเปิดเผยความจริง…
- แซร์จีโอลิโน นี่ - ไม่
สิ่งที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น
ไม่อยากจะเชื่อเลย โอ๊ย
และสายสัมพันธ์ก็ถูกสร้างขึ้น
โหวกเหวกอะไรกัน เฟาสติโนนอนไม่หลับนะ
ใช่ไหมจ๊ะ ลูกรัก
สิ่งสำคัญคือทุกคนมีความสุขในแบบของตัวเอง
แม่จ๋า
เสียงอะไรน่ะ
ข้างในนั้นบ้ากันไปแล้ว
- ไม่รู้จักโตกันเลย เธอสวยมาก - เจ้าตัวเล็กของแม่
และความสุขไม่เคยมาตามที่คาดหวัง
ไปนอนกลางวันกันเถอะ
เราควรบอกพวกเขาไหมว่าพวกเขาเสียงดังมาก
บางครั้งมันก็เป็นแผ่นดินไหว ที่ทำให้ชีวิตเราพลิกผัน
เสียงดังจริงๆ
บางครั้งมันก็อยู่ตรงหน้า แต่เรากลับไม่ทันสังเกต
ใครน่ะ มานี่นะ ให้ตายสิ มานี่
ความสุขหลายๆ ความสุขรวมกันเป็นครอบครัว
แต่คำว่าครอบครัวมันเชยไปแล้ว
อย่างที่มาเรียพูด นี่คือความรักที่จับฉ่าย
แล้วก็มีคนที่รอดตัวในความจับฉ่ายนั้นได้
แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
พวกเขาพยายามอย่างมากที่จะดูแลคนอื่น
เพราะธรรมชาติของพวกเขาคือการอยู่คนเดียว
พอได้แล้ว
พวกเขาเป็นแบบนั้น
แต่ฉันก็ยังรักพวกเขาอยู่ดี
ขนมปังอยู่ในปากเฟาสโต้นะ ให้ตายสิ
จะไปแล้วเหรอ
ไง วาเลริโอ
- ไม่บอกลาหลานๆ หน่อยเหรอ - ไม่ได้หรอก มันจะทำฉันใจสลาย
พ่ออยู่ไม่ได้จริงๆ สินะ
หือ อ๋อ
แกก็รู้จักฉันนี่
พ่อเป็นคนแบบนั้น
ฉันทำให้แกผิดหวังอีกแล้ว
เรารู้ว่าขอพ่อมากกว่านี้ไม่ได้
ฉันทำเท่าที่ทำได้แล้ว
เพื่อแก้ไขบางสิ่งบางอย่าง
เอาละ
ขอโทษนะ
ฉันขอโทษ
ลาก่อนครับ พ่อ
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง ได้