-Handa na ba ang ER? -Ano'ng nangyari?
Sige.
AMBULANCE
Kasama mo 'ko.
MY FAMILY
-Di siya sumasagot! -Gutom na kami!
Sandali lang!
Valerio, si Mama 'to. Ba't di ka sumasagot?
Pinalayas ko ang tatay mo.
Gaya ng dati, palpak na naman. Mamaya ko ipapaliwanag.
Maria. Demetrio.
-Lucia, sumama ka sa 'kin. -Saan?
-Ako na sa mga bata. Alis na kayo. -Ano'ng nangyari?
-Ipapaliwanag ko sa daan. -Maria!
-Maria, ano'ng nangyari? -Tara.
Ano'ng nangyari?
Tara sa kuwarto, mga bata. Halikayo.
Patingin kung tapos na ang mga assignment n'yo.
Di pwedeng silang dalawa ang mawala, Maria.
Kumalma tayo, Lucia.
Di malala 'to, makikita mo.
Buhay ba siya?
Buhay siya, oo.
Kakadala lang sa kanya sa operating room. Wala na akong ibang alam.
May masamang nangyari.
Ha?
Hindi, ayos lang ang lahat.
Demetrio.
No'ng namatay si Papa, nasa bahay lang kami ni Ercole,
naglihim kayo sa 'min.
Pero mali kayo.
Kung may masamang nangyari kay Tito Valerio,
gusto naming makasama siya.
-Guys, hindi… -Wag mo kaming tawaging "guys".
Nasaan si Tito Valerio?
Sa ospital. Naaksidente siya. Wala na akong alam.
Dalhin mo kami sa ospital.
Pinapabantayan nila kayo.
-Di ko kayo pwedeng dalhin… -Pwede.
Para sa amin, para kang si Tito Valerio,
para kang si Maria, at si Lola.
Pinakikinggan namin kayong lahat.
Salamat.
Ay… Si Valeria, 'yong babaeng…
Oo. Kilala ko siya.
Nakita mo 'yong nangyari?
Oho.
Si…
Sinusundan niya ako. Gusto niyang makipag-usap.
Sa tingin ko, kasalanan ko kasi ayokong makipag-usap sa kanya.
Di ko alam kung pa'no magso-sorry.
Di mo kailangang mag-sorry sa kahit sino. Para saan? Aksidente 'yon.
Hindi, tingnan mo ako.
Walang iiyak.
Wag ka nang umiyak.
Kung gusto mong manatili rito, di pwedeng…
Hindi ka pwedeng umiyak.
-Good evening. Hi. -Ay, good evening.
Sergio.
Hi, Lucia.
Promise, sasabihin mo lahat? Ano man 'yon, gusto kong malaman.
Dalawang bali sa tadyang, pero di grabe.
Pinakamalala 'yong hematoma.
Tapos… 'Yon lang?
Iyon lang. Head trauma. At malaki 'yong hematoma.
Tapos?
Ooperahan siya, Lucia.
Maghihintay na lang tayo.
Pwede mo kaming samahan?
Di ako aalis kahit barilin pa nila ako, Lucia.
Uy.
Wag muna kayong magalit.
Ako ang nagdala sa kanila rito. Ako ang mananagot.
Tapos.
Sige, umupo kayo doon.
Tama ang ginawa mo.
Chocolate?
Milk o dark?
Dark.
Di tayo compatible.
Paano mo nagagawa 'yong trabaho mo…
Nakikita mong nahihirapan ang mga tao.
Ginagawa ko 'yon para gumaling sila.
Dahil eksperto ka, ano…
Ano'ng dapat gawin pag ganito? Ano'ng ginagawa mo?
Di ko alam kung ano'ng gagawin.
Pero alam ko kung ano'ng di dapat.
Walang saysay na magpakita ng lakas, kontrol, at katwiran.
'Yong mga gustong asikasuhin lahat, sila 'yong natutumba.
Literal na natutumba sa mga bisig mo.
Dapat bantayan natin si Lucia.
Pagdating pa lang niya, binabantayan ko na siya.
Pero pag may natutumba, ano'ng ginagawa mo?
-Binibigyan ng smelling salts? -Smelling salts?
19th century pa 'yon!
-E, ano? -Sinasalo sila.
Para di sila matumba.
May master dito sa pagsalo ng tao.
Mahal n'yo ang isa't isa. Kitang-kita.
Pero halo-halong pagmamahal ang tawag ko dito imbes na pamilya.
Nakakapit lang sa isa't isa.
Kung gano'n, dapat lahat ng tao, may ganitong halo-halong pagmamahal.
Ang swerte mo.
Swerte?
Ang hirap no'n.
Kailangan mong tanggapin ang mga kapintasan nila,
patawarin sila pag nagkamali sila.
At kailangan mo talagang pagsikapan.
Pero sulit ba?
Kung wala sila, baka di ko itinuloy ang baby.
May baby ka?
Dito.
At di na ako masyadong natatakot…
dahil sa pagmamahal na 'yon.
Kaya pagkasilang sa bata, may naghihintay na sa kanyang pagmamahal.
WAITING ROOM
Maria.
Lucia, nandito na 'yong doktor.
Gising na. Upo ka, ganito.
-Gaetano. -Ha?
-Halika. -Ay…
May update ako sa inyo.
-Natanggal na 'yong hematoma. -Ah.
Pero na-coma si Valerio.
-Okay lang ako. -Hahawakan kita. Okay.
-Diyos ko! -Sandali!
Lolo!
-Ayos ka lang. -Ayos lang ako. Ayos lang din ako.
Hindi ako makakapag-predict.
Magpahinga muna kayo. Ia-update namin kayo.
Hindi, ayoko.
-Ano 'ka mo? -Hindi ako aalis.
Ako rin.
Tanggapin mo na lang, doc.
Hindi ako aalis dito nang wala 'yong anak ko.
Pero hindi kayo pwedeng lahat dito.
-Oo. -Dito lang ako.
Excuse me. Doc, saglit lang.
Kilala ko sila. Di sila aalis. Wag mo nang subukan.
Kung pwede, palampasin mo na lang,
ako na bahala sa kanila.
Huwag kang mag-alala.
Sergio, normal ba 'to sa 'yo?
-Normal? -Oo.
Mukha ba silang normal sa 'yo?
Guwapo ka kahit nasa coma.
Di ko deserve na mawala ka din.
Hindi.
Di pwedeng mangyari 'yon, Valerio.
Hahayaan lang muna kita, pero kailangan mong bumalik.
Kasi makakabangon ako nang isang beses, pero di dalawa.
Mapapagod ako.
Madudurog ako.
Hindi ako iiyak. Sorry.
Ano 'yong lagi mong sinasabi?
"Madaling umiyak."
THE CALL OF THE WILD THE TIGERS OF MOMPRACEM
Babasahin ko sa 'yo ang lahat ng binasa ko kay Faustino.
Magigising ka. Makikita mo.
Humanda ka, dahil mahihilo ka sa kanila.
Ito ang mga araw ng pagdurusa.
Dudugo ang tenga mo sa lahat ng mga sasabihin nila.
Sabi nila, nakakatulong daw ang pagkausap sa nasa coma.
-Alam mong guro ako. -Tingnan natin.
Binasa ko lahat tungkol sa coma.
Walang nakakaalam kung ano'ng naririnig mo…
at nakikita mo ngayon.
Pero may mga nagsasabi
na noong na-coma sila, nakita nila 'yong mga patay na
at 'yong mga hindi pa ipinapanganak.
-Kalokohan. -Vale.
Valerio.
May sasabihin ako sa 'yo.
Baka…
magiging tatay na ako.
Oo, ako…
"Hindi nagbabasa ng diyaryo si Buck,
kaya hindi niya alam na may paparating na problema,
hindi lang para sa kanya, kundi para sa lahat ng asong malakas…"
Nagdasal ako nang sobra.
Pumunta ako sa chapel ng ospital.
Alam mo kung ano'ng ginawa ko?
Namanata ako.
Kung magigising ka,
bukod sa di mo na 'ko makikita,
di na 'ko sasayaw habambuhay.
Hindi na ako sasayaw. Tapos.
Iniisip ko, blond ang baby na 'to,
blue ang mga mata,
at 'yong mukha, sobrang angas.
Tulad mo.
Di ko sinasabing maangas ka.
Basta nakapagdesisyon na ako.
Fausto ang ipapangalan ko.
Nararamdaman mo ba?
"…mula sa Puget Sound hanggang San Diego.
Dahil ang mga lalaki, nangangapa sa dilim ng Arctic…"
Bumalik ka na, Valerio.
Bumalik ka na.
Sikat na kayo dito sa ospital.
Di naman kami nang-aabala.
Pitong araw na kayong di umaalis. Ngayon lang kami nakakita ng ganito.
INTENSIVE CARE
Napakabait mo sa amin.
'Yan ang iniisip ng lahat.
-Ano'ng ginawa ko, Lucia? -Ganiyan ka talaga.
Parang wala lang sa 'yo, pero ang galing ng ginagawa mo.
Dinalhan ko lang kayo ng pagkain. Di naman ako…
Hindi, Sergio. May…
Mayro'n kang… grace.
Isang bagay na wala sa pamilya ko.
Nakuha ko na 'yong resulta.
Anong resulta?
'Yong paternity test.
Ay.
Di ko pa nabubuksan ang email.
Ano'ng hinihintay mo?
Hinihintay kita.
Salamat.
-Ikaw na magbasa? -Ayoko.
Paano kung hindi ikaw ang ama? Ano'ng mangyayari?
-Maria, hindi ko alam. -Sana ikaw.
Para mas madali.
Sige na.
Ano?
Hindi ikaw.
Sabi na, e. Kasi…
Alam ko na, noon pa.
Sobrang weird kung ako nga.
-Nadismaya ka ba? -Hindi, bakit naman?
Kasi, no'ng tayo pa, hindi…
di naman natin pinipilit, hindi…
At saka,
Maria…
-Maria! -Mm?
Okay lang naman.
Umasa na akong ganito nga.
Ah. Mas mabuti pala.
Pupuntahan ko na sila.
Tito, nagbubulungan ang lahat dito.
Naisip namin ni Ercole na baka kailangan mo ng panggulat.
Pagbilang kong tatlo.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
-Tarantado! -Pakyu!
-Siraulo! Hayop! -Gago! Gunggong!
-Tarantado! -Gago! Ulol!
-Siraulo! Gunggong! -Hayop!
-Gago ka! -Gago! Hinayupak!
-Tarantado ka! -Punyeta!
Hoy!
-'Tang ina! -Hoy!
Ano'ng ingay 'yan?
-Tapos na kami. -Ano…
-Magigising na siya. -Dahil sumigaw kayo, magigising siya?
Tara na.
Bye, Tito.
Gumising ka na.
Nakakainis ka na.
Narinig mo 'yong mga bata? Gumising ka na.
Di na nila kaya. Gutom at pagod na sila. Gumising ka na.
Valerio?
Hoy! Tama na.
Sobra na 'to. Naiinis na rin ako.
Uy!
Ano? Kumusta ka?
Fausto.
'Yong pagmamahal nilang lahat…
dumederetso sa ulo ko.
Nasasakal ako.
-Pero kita mo kung gaano ka sumigla do'n? -Oo nga.
Vale, ito rin ang kailangan ko.
Kasi tuwing may umiisip sa 'kin,
nabubuhayan ako.
Wag n'yong sobrahan, gusto ko ring magpahinga, pero…
Naiintindihan mo ba? Huwag n'yo akong kalimutan.
-Di kita kakalimutan. -Mabuti.
Ay.
Last na, Vale. Trenta anyos ka na.
Tama na 'yang responsibilidad.
Dapat mas maging rock and roll ka. Gets mo? Rock and roll.
-Rock and roll. -Rock and roll. Parang dagat ang buhay.
Nakakapagod lumangoy. Pero masaya kung magsu-surf ka.
Maliwanag ba?
Bye, Faustino.
Salamat.
Bye, Vale.
Gising na siya.
MAKALIPAS ANG ILANG LINGGO
Hi.
-Bakit ka nandito? -Hinanap kita.
Di ka sumasagot sa phone.
Kumatok pa ako sa kapitbahay mo.
"Wala siya. May trabaho na siya. Punyeta!"
"Layas!"
Ano'ng kailangan mo?
Makausap ka.
Pwede tayong mag-usap?
Bilisan mo, magagalit sila.
Ay!
Ano 'yon?
Hindi, parang ang weird lang, Vale.
Pagkatapos ng nangyari, hindi tayo…
Di tayo nagkita. Di tayo nag-usap.
Hindi, tama ka. Buweno…
Naisip ko lang na iwan ka sa pamilya mo, 'yon lang.
Sabi nga nila. Hindi mo raw ako iniwan.
Kaya gusto kitang pasalamatan.
Maliit na bagay.
At tungkol sa dance competition…
Mamaya na 'yon, pero pasensiya na,
hindi ko kaya, alam mo 'yon?
May bali ako sa dalawang tadyang, nahihilo ako.
At pasensiya na, kasi baka nagkalat tayo do'n, pero…
ayokong may di natatapos.
Wag kang mag-alala. Di na importante 'yon. Kalokohan 'yon.
Di na rin ako sumasayaw, relax.
Bakit?
Kasi… Kasi namanata ako.
Anong panata?
Hayaan mo na. Basta di na ako sumasayaw.
Okay lang. Magtatrabaho na ako.
Saka…
Masaya akong okay ka na.
Salamat.
Hi, guys.
-Hi, Ma. -Hi.
Kumusta kayo?
Mabuti. Nasaan ka?
Sa Bristol, sa bahay ng kaibigan.
Magaling na ba si Tito Valerio?
Opo, okay na okay na.
Di naman okay na okay.
Nakakatuwa. Alam kong nagpakabait kayo.
Gusto ko kayong makausap kasi gusto kong sabihing…
bumubuti na 'ko.
At sana
makasama ko na kayo.
-Pasensiya na… -Teka.
Ayos lang kami rito. Huwag mo kaming alalahanin.
Ito ang pamilya namin, at masaya kami sa kanila.
Opo, masaya kami.
Masama ang loob mo. Sabi na.
Hindi, promise.
Masaya ako para sa inyo.
Balang-araw, pag ready ka na, pwede mo kaming bisitahin.
Makakahanap tayo ng paraan para magsama-sama.
Pwede bang…
Pwede n'yo ba 'kong patawarin para sa lahat ng dinanas n'yo?
Sa lahat ng pagkakamali ko at…
Napakasama ko.
Dito, puwede tayong magkamali.
Dahil halos lahat dito, nagkakamali lagi.
Mahal na mahal ko kayo.
Magkikita tayo ulit. Miss ko na kayo.
-Bye. -Bye, Mama.
-Bye. -Bye.
Mukhang okay na lahat.
Sino 'yong kaibigan mong tutuluyan mo?
Kasamahan ko sa Fiumicino. Sinabi ko na sa 'yo.
-Fiumicino? Ang layo. -Mas mabuti kaysa sa Chiapas.
Malapit lang 'yong substitute teaching na nakuha ko.
Ten-minute drive lang. Mas maganda.
Pero kung may kailangan ka…
Maria, nandito ako.
Kung may check-up ka, ihahatid kita.
-Okay, pero di na kailangan. -Masaya ako sa gano'n.
Kung gano'n, tatawagan kita.
Samahan na kita sa labas.
Salamat.
Wag, Ercolino!
Ano'ng ginagawa n'yo?
Minemeryenda 'yong mousse na gawa ng tatay mo.
Ah.
Pinakamasarap sa kasaysayan.
-Totoo? -Wag, Valerio!
Deserve n'yo naman.
Na-handle n'yo 'yong sitwasyon sa nanay n'yo
nang mas maayos kaysa sa amin.
Talo na kayo ng bagong henerasyon.
Kailangan ng tapang.
Pero tama ang ginawa namin.
Kung alam mong ikaw lang ang makakagawa ng paraan,
kailangan mong gawin.
Tungkulin mo 'yon, dapat gawin mo.
Mm.
Parang si Sitting Bull na si Ercolino.
Ano 'yong huli mong sinabi?
Kung tungkulin mo, gawin mo.
-Sino 'yan? -Valerio.
Tigilan mo na 'yan.
Hoy!
-Pwedeng tama na? -Lumabas ka!
Ano'ng gusto mo?
-Ituloy natin, Valeria. -Ang alin?
'Yong sayaw. Kailangan nating sumayaw!
-Ano'ng pinagsasabi mo? Hindi pwede. -Lumabas ka!
-Valeria! Bilisan mo! -Tara!
-Tara na! Halika na! -Valeria!
-Tara na! -Valeria!
-Bilis! -Valeria!
Kalimutan mo na 'yang panata mo, Vale!
Magandang gabi sa lahat, at welcome sa ika-14 na edisyon
ng Star Contest of Caribbean dance.
Parinig ho ng isang masigabong palakpakan.
Maraming salamat. Pati ako, ginanahan do'n.
Valerio. Please, kalma ka lang.
Tayong dalawa lang 'to.
Malulunod tayo sa passion, talent…
Garahe natin 'to. Wag kang mag-panic.
Simulan natin sa…
-Parang garahe lang. -Mas maliwanag lang.
Pero parang garahe lang.
Kailangan ba talagang sa banyo?
Excuse me.
Mabilis lang naman 'yong sasabihin ko.
Matagal ko nang iniisip 'yong baby,
parang may nabuo na kaming samahan.
Kaya gusto kong maging tatay niya kahit hindi na tayo.
Ah.
Alam mo 'yong kapag di mo alam kung ano'ng calling mo?
Di ako para sa mabibigat na trabaho
o sa pagta-travel. Hindi.
Para 'ko sa pagiging tatay. Maria, ibang level na tatay ako.
Parang tatay ng lahat ng mga tatay.
Seryoso?
Gusto kong makasama 'yong baby.
Gusto ko siyang makita… malaman kung gaano siya kabigat,
marinig ang heartbeat niya, makita siya sa paglabas niya.
Ang ganda ng sinasabi mo.
Talaga? O sa tingin mo, baliw ako?
Ano namang paki kung baliw ka o hindi?
-Bakit ka natatawa? -Ano?
May naisip lang ako.
Ano'ng naisip mo?
Kung iisang tao lang kayo…
Di ba? Tama! Tig-50% ng bawat isa.
-Ah. Tigkalahati. -Mm.
Kalahati. Ekstraordinaryong lalaki kayo kung sakali.
Pero ngayon, ibang level na ako.
Ayoko na sa mga…
lalaki, pakikipagrelasyon.
-Kahit anong nakakainis. -Maliwanag.
Magaling.
Ladies and gentlemen, umaatikabo ang dance floor…
-Ano? -Vale, tulungan mo ako.
Aray… Sandali, ako na pala.
Ang panglimang couple, Ciaramitano at Munno.
Diyos ko, umpisa na.
-Sergiolì, ikaw ang magbabayad. -Bakit ako? Hoy!
-Eto na sila! -Tito!
Magaling 'tong dalawa.
-Go! -Go, Tito!
-Valerio! Valeria! -Valerio! Valeria!
Valerio! Valeria!
Ang ganda mo!
-Ayos! -Ang galing n'yo!
-Ang galing! -Go!
Ang galing n'yo!
-Ang galing, Valerio! -Wow!
Bravo!
-Diyos ko! -Tama na!
-Valerio! -Paki-stop 'yong music, please.
-Pakitigil 'yong music. -Valerio.
-Sayang naman. -Tama na.
-Dito na magtatapos ang sayaw. -Tama na.
-Nasaktan ka? -Hindi.
-Sabi ko, tama na. -Ituloy natin.
-Aatras na ba kayo? -Hindi.
-Oo. -Kailangan naming ituloy…
Sandali lang.
-Ikaw daw, Gaetano. -Ako?
Valerio, wag kang gagawa ng kalokohan.
-Ano'ng nangyari? -Tulungan mo ako.
-Bakit? Tutulungan kita. -Hindi, hindi ganito.
-Sabi mo, sumasayaw ka dati. -Oo, gaya ng iba. Minsan…
-Marunong ka ba o hindi? -Oo, konti. Bakit?
-Isayaw mo siya. -Hindi ganito 'to.
Pakiusap. Importante 'to sa akin.
-Importante 'to sa 'yo? -Oo.
-May kompetisyon pa. -Sandali. May sasabihin ako.
Valerio. Di pwedeng ganito.
-Kailangan nating tapusin 'to. -Hindi natin…
Pagsalitain mo siya.
May international judges dito. Paligsahan 'to.
-Gets ko. Pero nangyayari talaga 'to. -E, ano ngayon?
Ang buhay, kaibigan, ay mga taong nagkakamali,
bumabangon, at nagsisimula ulit. Di ba?
Audience, naintindihan n'yo ba?
So? Sumasang-ayon ba kayo sa akin?
Sumasang-ayon ba kayo, oo o hindi?
-'Yan ang gusto ko! -Lolo!
-Salamat. -Lolo!
-Halika, mahal ko! -Salamat.
Masakit ba?
Sige na, Gaetano!
Di ko alam ang gagawin. Di ko alam…
-Dalawang bagay. -Ano?
-Una, tanggalin mo 'yang salamin mo. -Ah, oo.
Sige. Tapos?
Ngumiti ka.
Five, six, seven, eight.
-Ang galing, Gaetano! -Go, Gaetano!
Uy!
Uy, bigyan n'yo kami ng ten!
Magaling!
Ang galing mo, Gaetano!
Anyway, pagkatapos ng family reunion…
Nasaan siya? Nasaan si Valeria?
-Uy! -Umalis siya. Doon siya pumunta.
-Sandali. -Bitawan mo ako.
-Sandali. -Ano?
Minsan lang dumarating ang ganiyang babae. Tandaan mo 'yan.
Libo-libong problema ang ibibigay niya, pero milyon-milyon ang ipaparamdam niya.
At kung ano man ang mangyari, mangyayari.
Pero may ituturo pa ako sa 'yo.
Huwag kang matakot sa buhay.
Gaya ng hindi ka dapat matakot sumayaw.
Okay?
-Salamat. -Walang anuman.
Vale!
Vale, please.
Mahal kita.
-Ano? -Mahal kita.
Seryoso ako. Di ko pa 'to nasabi kahit kanino. Makinig ka muna.
'Yon ang nararamdaman ko.
Matagal na.
Wag mo akong lokohin. Okay?
-Please. -Teka, makinig ka.
Mahal kita.
Ulitin mo nga.
Mahal kita.
May limitasyon ang halaga ng mga pangako.
At nangyayari ang lahat nang di inaasahan.
Nagsisinungaling ka, nagsasabi ng totoo…
-Sergiolino! Heto! -Huwag!
May mga di inaasahang nangyayari.
Pambihira! Aray!
At may nabubuong ugnayan.
Ano 'tong kalat? Di makatulog si Faustino.
Di ba, baby?
Ang importante, masaya ang lahat sa sarili nilang paraan.
Mama.
Ano 'tong ingay na 'to?
Ang gulo-gulo do'n.
-Parang mga bata. Ang ganda n'yo. -Ang love ni Mama.
At hindi dumarating ang saya gaya ng inaasahan.
Matulog tayo.
Sabihin ba natin sa kanila na ang ingay nila?
Minsan, lindol ang sisira sa buhay mo…
Oo nga.
Minsan, nasa harap mo na, pero di mo napapansin.
Sino 'yon? Halika! Lintik! Halika!
Maraming sandali ng kaligayahan ang bumubuo sa pamilya.
Pero luma na ang salitang pamilya.
Sabi nga ni Maria, ito ay isang halo-halong pagmamahal.
At may mga tao namang makakaya lang mabuhay sa ganitong gulo
nang panandalian.
Matindi ang effort nilang mag-alaga ng iba.
Kasi likas sa kanila ang mag-isa.
Tama na!
Gano'n sila.
Pero mahal ko pa rin sila.
May tinapay sa bibig si Fausto!
Aalis ka na?
Uy, Valerio.
-Di ka man lang nagpaalam sa mga bata. -Di ko kaya. Nakakalungkot.
Kailangan mo talagang umalis, ano?
Ha? Ay.
Kilala mo ako, 'no?
Ganiyan ka talaga.
Binigo kita ulit.
Alam naming di ka na namin pwedeng pilitin.
Ginawa ko ang makakaya ko.
Na mag-ayos nang konti.
Sige.
Sorry.
Bye, Pa.
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio g pilitin.