Para akong tatay ko.
At gaya niya, ilang beses na akong pumalpak sa buhay.
Pero kung may nagawa kang tama,
kung may nagawa kang maganda,
nakakalimutan ng mga tao lahat.
-Mr. Ciaramitano? -Oo.
-Nice to meet you. -Nice to meet you.
-Gusto ni Libero… -Hi.
-na ikaw ang sumundo sa kanya. -Mm.
-Buti naman. -At…
-Wag ka diyan magtapon. -Okay.
Wag dito. Diyos ko, sorry! Wag dito, siyempre.
Sa bahay, bukambibig nga ang planeta.
Alam 'yan ni Libero. Lahat kami, electric cars ang gamit.
Sa Korte, nabanggit ng judge 'yong pag-uwi ni Libero.
-Mabuti. -Hihintayin na lang 'yong utos.
Magche-check kami next week para mangumusta.
Sige. Pwede na kaming umalis?
-Oo, pwede na. -O, sige…
-Salamat. -Bye.
-Magpaalam ka, Libero. Tara na. -Bye.
-Eto na. -Bakit ka tensiyonado?
Ha? Di ako tensiyonado. Excited lang ako.
-Bakit? -Dahil ilalayo na kita rito.
Iuuwi na kita. Di ba? Pa-kiss nga.
Sige, sakay na.
Gusto mo magmaneho?
Oo, Lucia. Wag kang mag-alala, kasama ko siya.
Oo, pauwi na kami.
Ibababa ko na 'to, nagmamaneho ako. Okay? Papunta na kami.
Bye. Ay, naku…
Tensiyonado na rin si Lola.
Alam mo naman kung pa'no kabahan 'yon.
Pwedeng pasabi sa kanyang ayokong pag-usapan 'to?
Sige. Sasabihin natin, sige.
Ayokong sabihin nila kung ga'no nila ako na-miss.
Tama ka, tama…
tahimik kang bata at…
Ayokong makita nila 'yong nararamdaman ko.
Okay, karapatan mo 'yan.
Pero ang totoo, minsan, pag sinabi mo 'yong nararamdaman mo…
Masaya 'yon.
Mabuti para sa 'yo at sa iba na marinig 'yon.
Dalawang salita lang naman, di ba? "Miss kita."
Sinasabi ko sa 'yo, masarap…
kapag may nakaka-miss sa 'yo.
Libero, pwede ko bang malaman kung bakit sa akin ka nagpasundo?
Kasi alam kong papagaanin mo 'yong sitwasyon.
Di ba? Apir nga diyan!
Diyos ko…
Uy! Sandali! Diyan lang kayo.
Masaya siyang makauwi, pero may ilang kondisyon, okay?
Ayaw niya ng maraming drama. Gets?
-Maliwanag ba? -Oo.
-Low-key lang. -Sige.
Pwede ba namin siyang yakapin?
Tatanungin ko siya.
-E, yakap? -Kailangang magpaalam?
Ewan ko.
Nakauwi na kami.
Hi, Libero.
Pwede ka namang yakapin, di ba?
Isa lang.
Sabay-sabay na para isa lang.
-Diyos ko. Pwede? -Tara.
-Sandali. -Ay.
-Na-miss ko kayo. -Libero!
-Na-miss ka din namin! -Apo.
Welcome back. Halika.
-Sino? -Halika!
Bumalik na 'yong kuya mo, o.
-Miss na miss ka namin. -Ay, Diyos ko!
MY FAMILY
Uy.
Ililigpit ko 'yong kama.
Diyan ka natutulog?
Oo. Pero di ko ginalaw gamit mo, promise.
Naniniwala ako.
Ang saya-saya ko, bumalik ka na.
Libero, ano'ng kakainin natin?
Ah, pasta… na may tuna sauce kaya?
Ipaluto ba natin kay Gaetano? Mas masarap 'yong luto niya.
Sige.
-Pa'no ako? Gusto ko ng pork chop. -Hindi, isang putahe lang.
Bakit 'yong gusto niya?
Pasayahin natin 'yong kapatid mo.
Ginagawa niya 'to kasi natatakot siyang umalis ka ulit.
Di na ako aalis.
Ano'ng sabi mo?
Sabi ko, wag ka nang mag-alala na aalis uli ako.
Di na mauulit 'yon.
Kahit mag-away tayo o pangit 'yong luto mo.
Ang ganda ng sinabi mo.
Uy.
Aalis ka na ba?
Hindi muna.
May mga aayusin pa ako.
Uy, kinausap mo na ba si Pau tungkol do'n?
Hindi pa.
Ano pa'ng hinihintay mo?
Sinusubukan ko pang ayusin.
Tuwing umaga, gumagawa ako ng listahan ng priorities ko.
Paternity test ba muna sa 'yo o kay Pau?
Kakausapin ko ba muna si Pau?
Tapos lumalabo 'yong utak ko, di ako makapag-isip nang maayos,
kinakabahan ako, di ko na ginagawa.
Maria, mahal mo ba si Pau?
Alamin mo muna kung mahal mo siya.
Nasabi ko na ba sa 'yo kung ano'ng ginagawa ko
pag di ako makapagdesisyon?
-Hindi pa. -Hindi pa?
Naglalaro ako ng submarine.
Submarine? Ano 'yon?
-Di ko pa nasasabi? -Hindi.
Ano… Basta parang submarine siya.
Kumot ang ginagamit ko, parang tent.
Pag nasa loob ako ng submarine, wala akong iniisip.
Kasi nasa ilalim ako ng tubig.
Madilim, tahimik. Sino'ng makakakita sa 'kin do'n?
Kaya doon ako nagpo-procrastinate. Ano'ng paki ko?
Gawin mo kaya? Ipakita mo sa 'kin.
Mga kaibigan, welcome sa Walang-May-Paki U-boat…
Gusto ko 'yong pangalan!
Paalala sa mga pasahero, iwanan n'yo ho
ang inyong mga problema at alalahanin,
at wala tayong pakialam sa kahit ano o sino. Ingat ho kayo.
Ang sayang sumakay sa Walang-May-Paki kasama ka.
Oo nga.
-Good night. -Good night.
Dito ka matulog kung gusto mo.
Talaga?
Oo, pero sa paanan ko 'yong ulo mo.
Sige na, good night na talaga.
Good night.
Bakit?
Wala, iniisip ko lang…
May naayos naman ako, di ba?
Para sa gulong iniwan mo,
-oo, may naayos ka naman. -Mm.
Hindi lahat.
Lahat?
Apat na buhay ang aabutin para maayos ang lahat ng gulong ginawa mo.
Buweno.
-Okay na 'yon. -Mm.
Nagpapasalamat ako sa 'yo, Gaetano, malaking bagay na 'yon.
Mm.
Gusto mo pa rin ba ako?
-Di naman kita nagustuhan. -Sus!
Akala mo ba talaga, magkakabalikan pa tayo?
-Hindi. -Okay.
Mabuti naman.
Ibig sabihin, hindi ka tanga.
Mukhang pwede na 'kong umalis.
Gusto mo nang umalis?
Puwes…
Hindi naman kasya tayong lahat dito.
Tama.
-Gaetano. -Mm?
Pwede ka pa ring umuwi.
-Talaga? -Oo.
Sige.
Oo, baka may iba pa akong maayos.
Hindi, pinag-isipan ko na 'to.
Tingin ko, kalokohan na kausapin si Valerio tungkol do'n.
Pero ewan ko. Kung sa tingin mo…
Kung maaayos nito ang samahan n'yo…
Ano'ng masasabi ko? Kausapin natin siya.
Okay?
Six, seven.
Ingat.
Doon.
Bilisan mo!
Wag!
Isolations. One, two.
One… two…
Bam!
Na-out-of-balance ka.
'Yong paa mo.
-Tama naman. -Hindi.
Uy! Ang galing!
Magaling!
Ano'ng ginagawa mo rito?
-Hi. -Hi.
Gusto kitang makausap, kung pwede.
Ngayon talaga? Di pwedeng pagkatapos?
Siyempre naman. Sige.
Nasa baba lang ako.
Magkaiba 'yong steps. Pag-open mo, magko-close ka.
Sorry, pwedeng break muna?
Sige.
Salamat.
Pasensiya na kanina, inistorbo ko kayo…
Wala 'yon.
Bumabawi lang ako kay Valeria.
Gusto ko nang matapos 'tong pagkukunwaring 'to.
Anong pagkukunwari? Magaling ka ngang sumayaw, e.
Sumasayaw ako dati, kaya…
May ritmo ako. Namana mo sa 'kin 'yon.
Ba't ka nandito?
Aalis na ako bukas.
Para makauwi ka na.
Ano'ng sabi ni Mama?
Hindi na siya makapaghintay na makauwi ka.
Mabuti.
Gusto kong humingi ng tawad sa…
sa nangyari sa sasakyan noong isang araw. Nakakahiya.
Pag nakakakita kasi ako ng pulis, nagiging… Alam mo na?
'Yan ba ang dahilan ng pagpunta mo?
Hindi, gusto ko ring humingi ng tawad…
Sa…
Sa pagiging napakasamang ama.
Oo.
Isang bagay na malinaw na sinabi ng kaibigan mo…
noong isang araw.
'Yon na 'yon?
Oo, 'yon na 'yon…
Akala mo ba, madali ang humingi ng tawad sa anak?
Pwede na kaming sumayaw?
Oo. Paalis na ako.
May gusto rin sana akong sabihin… May gusto akong sabihin kay…
Valeria. Valeria ang pangalan ko.
Alam kong galit ka sa 'kin.
Pero di ako galit sa 'yo.
Kasi gustong-gusto kita.
-Mabuti kang tao. -Mm?
Buti naman.
-Salamat. -Walang anuman.
Aalis na ako.
Uy.
Ano'ng kailangan niya?
Aalis na siya bukas.
Para makauwi na ako.
Balik na tayo?
-Ano? -Sayaw na tayo?
-Oo. -Tara.
Sandali lang!
Hi.
-Hi. -Hi.
Hi.
Kailan ka pa dumating?
Ano…
Pwede ba akong pumasok?
-Oo naman. -Salamat.
Okay ka lang?
Oo, nagulat lang ako.
'Yon nga ang punto.
Gusto ko sanang sorpresahin ka.
Alam mo ba kung ano'ng pakiramdam nito?
Parang 'yong mga pangit na pelikula tapos nagtatago sa aparador 'yong kabit.
Makinig ka… May sasabihin ako sa 'yo.
Kita sa mukha mo. Ano 'yon?
Pwede bang ibaba ko muna ang bag ko at magbanyo muna sandali?
Hindi.
Anong "hindi"?
Kung may sasabihin kang ikakainis ko, umalis ka na agad.
Ayokong mainis ka.
Iniisip ko lang kung ano'ng naghihintay sa atin.
Sa ating tatlo.
Kahit wala kang sabihin, ramdam ko na din.
Alam kong nagbago ang isip mo.
Ayaw mo nang umalis.
Nandito lahat ng meron ka, Maria.
Habang ako, wala dito ang buhay ko.
Hindi ito…
ang kompromisong kailangan natin.
Pero mas mabigat pa.
May isa sa 'ting kailangang isuko ang lahat.
Di ko alam kung ano'ng gagawin ko.
Ayun.
Pareho lang tayo ng iniisip.
Mas nag-aalala pa nga ako kaysa sa 'yo.
Mas nag-aalala?
Baka di ikaw ang ama.
Kung gusto mong umalis, sige lang.
Huwag mong sabihin 'yan.
Maria!
Maria, may magandang balita ako!
Nakahanap ako ng broccoli rabe sa palengke.
Bumili ako ng isang kilo. Kumokonti kasi 'to kapag…
Hi Demetrio, kumusta?
Uy, Pau.
Hi, kumusta ka?
Nandito ka rin.
Saka… Gusto mo ng broccoli rabe?
-Ano? -Broccoli rabe, 'yong green?
'Yong kinakain na may sausage.
Kinakain 'yon sa Naples.
Ay, kinakain? Hindi.
Magpapahinga na ako,
kasi medyo…
Di ko alam kung paano sabihin sa Italian, pero medyo…
Basta.
Pero salamat.
Salamat.
Sige.
Uy.
Nag-usap na kayo.
Ouch. Okay…
Nakakahiya 'yong sitwasyon.
CAR PARTS
Wala nang space dito.
Akin na lang, pwede?
-Bakit? -Akala mo di ko kayang sabihin?
Di ko alam kung ano'ng sasabihin mo.
Na nalulungkot akong aalis ka.
Di ako katulad mo.
Sinasabi ko ang nararamdaman ko.
Ano?
May ibig sabihin ba 'to?
Hiningi mo 'yong T-shirt.
-Pupunta ka ba sa rehearsals bukas? -Siyempre. Bakit hindi?
Hindi ko alam kung ano'ng iniisip mo at gusto mong gawin.
Baka nahihirapan lang akong sabihin 'yong iniisip at gusto kong gawin.
Naisip mo ba 'yon?
Oo.
Ano'ng magagawa mo? Wala.
'Yong mga tahimik na tao, parang…
may komplikadong mundo sa loob nila, parang sobrang sensitibo. Di ba?
Ano'ng gusto mo, Valeria? Ano'ng sasabihin ko?
-Gusto mo talagang malaman? -Oo. Please.
Tayo na ba?
Anong klaseng tanong 'yan?
Di mo ba naiisip kung ano tayong dalawa?
-Siyempre naisip ko na. -Ah!
Nagmamalasakit tayo sa isa't isa.
-Nagmamalasakit sa isa't isa? -Hindi.
May ginawa ka para sa 'kin at may ginawa ako para sa 'yo.
Lalo na sa sayaw na 'to.
Tingnan natin. Paano ko malalaman?
Dapat di tinatanong ang ganito.
-Di ko dapat itanong 'to? -Hindi.
Valerio, normal lang na itanong ang mga 'to!
Alam mo ba kung ano'ng tawag sa mga gaya mo?
'Yong di nagbibigay ng sagot?
-Duwag. -Ewan ko sa 'yo.
Duwag. Dahil pinipilit nilang mag-open up ang mga katulad ko.
Para kami lagi ang unang kikilos.
At medyo nagsasawa na akong
mag-open up at unang kumilos.
Ano ba'ng gusto mo?
Ang dami mong satsat, pero di naman malinaw. Ano ba'ng gusto mo?
Wala.
Kita tayo sa rehearsal bukas o hindi na?
Ah… Wala na 'kong paki.
Bahala ka.
Wag kang mag-alala.
Bye, Valerio.
Bye.
-Kinuha ko 'to sa laundry. -Salamat.
Wag mong ilagay sa maleta. Magugusot. Kailangan mo 'yan bukas.
Bukas? Bukas…
Saan ako matutulog ngayong gabi? Bumalik na si Valerio.
Puwes…
Dito ka matulog.
Sa sofa ako. Ayos lang ako.
Ah, gan'on ba…
Saan ka na pupunta?
Sa Tenerife.
Inalok nila akong…
mamahala ng bowling alley sa Tenerife.
-Bowling alley sa Tenerife? Ikaw? -Oo.
Gaetano, kausapin mo 'yong mga bata.
Di pwedeng wala ka na paggising nila.
Hindi. Di ko gagawin 'yon.
Pwede tayong magtabi. 'Yong paa mo, nasa ulunan ko…
-Hindi na. -Sige. Di ako humihilik, kaya…
Alam ko. Pero mas gusto ko sa sofa.
-Ma? -Ano?
Ano…
May itatanong ako.
Sa 'kin?
Sa inyong dalawa.
Naku, seryoso 'to.
Anak ba niya ako?
-Ah… -Uy!
'Yong totoo.
-Gusto niyang malaman. -Oo.
Gusto mong malaman ang totoo.
Sasabihin ko ang totoo.
Sa kasamaang palad… ang totoo…
anak ka namin.
-Oo… -Ah.
-Walang duda, sa kasamaang palad. -Walang duda.
Baka iba ang inaasahan mong sagot,
pero hindi.
Pasensiya na.
Mas malala sana 'to.
Mas malala pa rito?
-Huwag kang magbiro. -Biro lang.
Anong klaseng tanong 'yan, anak?
Valerio.
Salo!
Parang tanga.
Tito, di ka na nakatira sa girlfriend mo?
Di ko siya girlfriend.
Kawawa ka naman. Sobrang ganda niya, e.
Ti-ti-ti-ti-ti.
Huy! Wag nga.
Oo nga, bakit ka umuwi?
Gusto ko ring itanong 'yan sa 'yo.
Bakit ka umuwi?
Hindi dahil sa inyo kaya ako bumalik.
Dahil kay Lolo.
Nalulungkot na ako roon, pinaalala niya sa 'kin kung pa'no sumaya.
Parang si Papa.
Nagbibiro at tumatawa.
-Gusto kong maging gaya nila. -Ako rin.
Sa tingin ko, makakabuti sa atin kung magiging gaya nila tayo.
Oo.
Game over na 'ko.
Hoy!
Hay, ewan.
Tito, di pa kita nakitang masaya sa buong buhay ko.
Ano?
Seryoso.
Salamat, Ercole.
-Sige! -Saan ka pupunta?
-Magsasaya. -Uy!
So, isa lang sa amin ang kailangang magpa-test?
Oo, Demetrio. Kung hindi 'yong isa, 'yong isa.
Nagtatanong lang ako. First time…
Logic lang.
Sa pisngi mo.
Ano…
Sigurado ba tayo dito?
Ang awkward nito, Maria.
Okay, ako na.
Tapos na.
Ngayon, ipapadala ko na 'to sa lab.
-Lalabas ang resulta sa isang linggo. -Hindi. Sorry, pero hindi.
Gusto ba talaga nating iasa ang ganito kaimportanteng bagay
sa cotton bud na 'to?
Ano'ng ibig mong sabihin? May iba bang choice?
Sa tingin ko, ito na 'yong tamang oras para maging honest tayo.
Tayong tatlo, dapat magsabi ng totoo.
Pau, lagi akong nagsasabi ng totoo.
Mm… Okay.
Sige.
Ikaw muna.
Matutuwa ka ba kung iyo 'to?
O… Oo. Sobra.
Hindi, sandali lang.
Ano'ng laro 'to? Ano'ng ginagawa natin?
Ikaw naman, Maria.
Mahal mo ba ako?
Huwag kang mataranta.
Di nakakatakot ang totoo.
Gusto ba nating saktan ang isa't isa? Sige.
Di ko alam kung in love ako sa 'yo.
Ayun.
Ikaw?
Mahal mo ba ako?
Hindi yata 'yan ang tamang tanong.
-Hindi? -Hindi, Maria.
May tamang tanong ako kay Pau.
Talaga?
Ano 'yon?
Gusto mo ba ng anak?
Ayoko.
Hindi. Di ganito.
Lintik, Maria.
Alam mo, noong makilala kita,
para kang panaginip.
Alam mong handa akong baguhin ang buong buhay ko.
Pero sa panaginip na 'to, di lang ikaw ang nandito.
May bahay.
May pamilya.
Malaking pamilya.
May trabaho at baka aso at siyempre, anak.
Baka dalawa pa.
Nakikipaghiwalay ka na?
Ang sinasabi ko, kung magsasabi tayo ng totoo
at susundin natin 'yong nararamdaman natin,
itong sitwasyon na 'to…
matatapos 'to na masaya tayong lahat.
Nakikipaghiwalay ka sa 'kin.
Maria…
Kung makakapili ako,
gusto ko ring si Demetrio ang maging ama ng mga anak ko.
Ah.
At saka,
sabi mo, di mo ako mahal.
Hindi! Hindi 'yon ang sinabi ko. Hindi.
Sabi ko, baka…
di ko na alam kung mahal pa kita.
Wag mo 'kong hawakan.
Wag ka nang magpilosopo,
dahil sa totoo lang, wala kang kuwenta.
Kailangan ko ng tulong! May dalawang ipis na… Tulong!
Aray!
Pulis!
-May dalawang mikrobyo… -Wag ako. Si Papa.
Kayo na lang! Bakit ako?
Kayo ang magbubugan! Ano ba!
Binisita ako ni Papa sa Rome nito lang.
Wala akong sinabihang nagkita kami.
Sabi niya, nagbukas siya ng restaurant sa Genoa,
na sigurado akong sarado na.
At para mag-celebrate, sabi niya,
"Magpa-tattoo tayo."
May tula si Emily Dickinson na ipinakita sa 'kin ni Maria,
ang sabi do'n…
"Sabihin mo sa lahat ang totoo, pero sabihin mo nang paunti-unti.
Dahil dapat dahan-dahang nagliliwanag ang katotohanan.
Kundi mabubulag ang lahat."
Di ko alam kung paano uunti-untiin.
Kaya ang sabi ko sa kanya…
Pa, may cancer ako.
Pa…
may cancer ako.
Excuse me.
Gusto ko sana, sa Rome ka na tumira.
Gusto kong makilala mo 'yong mga bata.
At, alam mo na…
makasama mo sila sa mga susunod na buwan.
Sige.
Walang problema.
'Yong kasosyo ko sa restaurant, ano naman…
Papayag naman 'yon.
At gusto kong tulungan mo akong sabihin kay Mama.
-Di mo pa sinasabi? -Hindi pa.
Di yata ako gustong makasama ng Mama mo.
Hindi ka talaga gusto ni Mama.
Pero kailangan namin ng katulad mo.
-Puwes… -'Yong kayang magpasaya…
Kasi kailangan 'yon ng mga bata.
Oo nga.
Naaalala mo si Agostino?
-Sino? -Si Agostino.
Kaibigan ko. Kasama ko sa military.
-Sa Sardinia. -Hindi.
Naging big-time orthopedic doctor siya sa Gemelli hospital.
Tatawagan ko siya, at…
Mahaharap niya agad tayo, walang hintayan. Di tayo maghihintay. Alam mo?
Maghihintay saan, Pa?
Anong saan? Kailangan nating magpa-second opinion, di ba?
Hindi, Pa, di mo naiintindihan…
Wala na silang magagawa.
Hindi! May magagawa sila.
-Meron 'yan! -Papa, minsan…
wala na silang magagawa.
Maniwala ka, may…
Puwes…
Fausto, ang masasabi ko lang…
di ko alam kung kaya ko.
Hindi ko alam, hindi…
Hindi ko kayang…
panoorin ang anak kong mamatay. Hindi.
Ah…
Hindi ko kaya.
Na samahan ka… Hindi ko kaya.
Fausto, di ko kaya.
Fausto.
Hindi ko kaya.
Fa…
Wag, Pa. Please.
Seryoso, please.
Hindi ako nakapagpa-tattoo.
Umalis ako. At bumalik siya sa Genoa agad.
Ngayon…
Lilinawin ko lang. Naiintindihan ko ang tatay ko.
Pero 'yon 'yong pinakamalaking pagkadismaya ko sa buhay.
Lagi kong pinapatawad si Papa. Sa lahat.
Pero…
'Yong iniwan niya ako sa ganitong panahon…
Di ko mapapatawad 'yon.
Hindi ko… Hindi ko maintindihan.
Ako na ang magpapaalam sa mga bata.
Lucia.
-Lucia… -Wag mo 'kong kausapin.
Lucia, please.
Lumabas ka, Gaetano.
-Magpapaliwanag ko. -Labas na!
Buweno…
Sana walang samaan ng loob.
Susubukan kong tawagan ka.
Kung gusto mo, sagutin mo.
Kung hindi, wag mo na lang pansinin.
Okay?
Naiintindihan ko lahat.
Sige.
Bye.
Uy.
Nakakadismaya.
Oo nga, Maria.
Overrated ang Spain. Progressive daw, pero sa huli…
-Hindi Spain. Ako ang nakakadismaya. -Hindi totoo 'yan!
Valeria!
Kailangan kong sumaya!
Buti ka pa.
Mismo. Sandali lang.
Hindi. Umuwi ka na, Valerio.
-Sandali lang! -Valerio, umuwi ka na…
-Ayokong makipag-usap. -Bakit?
Tumigil ka na. May malaking gagambang mahuhulog sa ulo mo!
-Tigil ka muna, please? -Tantanan mo na 'ko!
Please, Valeria! Bakit ka ganiyan?
Hoy! Ano'ng ginagawa mo?
Valerio!
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio ?