ฉันเหมือนพ่อฉัน
และไม่ต่างจากเขา ฉันก็ทำผิดพลาดหลายครั้งในชีวิต
แต่ถ้าเราทำถูกสักอย่าง
ทำอะไรได้ดีสักอย่าง
คนก็จะลืมทุกอย่างไปเอง
- คุณเชียรามิตาโนใช่ไหมครับ - ใช่ครับ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- ลีเบโรยืนกราน… - ไง
- ว่าอยากให้คุณมารับเขา - อือ
- ดีใจที่ได้ยินงั้น - แล้วก็…
- ทิ้งลงพื้นไม่ได้ครับ - ไม่
ไม่ ตายละ ขอโทษที ไม่ได้อยู่แล้ว
ที่บ้านเราทุกคนซีเรียสเรื่องสิ่งแวดล้อมมาก
ลีเบโรรู้ดี เราขับรถยนต์ไฟฟ้ากันทุกคนเลย
ในศาล ผู้พิพากษาพูดเรื่องให้ลีเบโรกลับบ้าน
- ดีครับ - เรารอแค่คำสั่งอยู่
เราจะไปตรวจดูสัปดาห์หน้า เพื่อดูว่าทุกอย่างเป็นยังไง
แน่นอน เรากลับได้หรือยัง
- ผมว่าได้แล้วครับ - งั้นก็…
- ขอบคุณครับ - ลาก่อน
- บอกลาสิ ลีเบโร ไปกันเถอะ - ไปนะครับ
- มานี่สิ - ทำไมปู่ดูเครียดจัง
อะไร ฉันไม่ได้เครียด ฉันแค่ตื่นเต้น
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันกำลังพาเธอออกไปจากที่นี่ไง
ฉันจะพาเธอกลับบ้าน ใช่ไหม จุ๊บกันหน่อย
ไปเถอะ ขึ้นรถ
อยากขับไหม
ใช่ ลูเซีย ไม่ต้องห่วง เขาอยู่กับผม
ใช่ เรากำลังกลับบ้าน
ผมคุยไม่ได้ กำลังขับรถอยู่ โอเคนะ เรากำลังไป
แค่นี้นะ โธ่เอ๊ย
ย่าก็เครียดไปอีกคนแล้ว
เธอก็รู้ว่าย่าขี้กังวลแค่ไหน
ปู่บอกย่าได้ไหมว่าผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
ได้สิ ได้ เราจะบอกย่า แน่นอน
ผมไม่อยากได้ยินทุกคนพูดว่าคิดถึงผมมากแค่ไหน
เธอพูดถูก เธอเป็นเด็กที่สงวนท่าทีและ…
ผมไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าผมรู้สึกยังไง
ก็ได้ มันเป็นสิทธิ์ของเธอ
แต่พูดตรงๆ นะ บางครั้งการพูดความรู้สึกออกมา…
มันก็รู้สึกดี
มันดีสำหรับคนพูดและก็ดีสำหรับคนฟังด้วย
แค่สามคำเอง "ฉันคิดถึงเธอ"
ฉันรับรองได้ว่ามันรู้สึกดี…
เวลาที่มีคนคิดถึงเธอ
ฟังนะ ลีเบโร ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ทำไมเธอถึงขอให้ฉันมารับ
เพราะผมรู้ว่าปู่จะไม่ทำให้สถานการณ์มันหนัก
ไม่จริง งั้นสินะ ไฮไฟว์หน่อย
ให้ตายสิ
นี่ หยุดอยู่ตรงนั้น หยุด
เขาดีใจที่ได้กลับบ้าน แต่มีเงื่อนไขบางอย่าง ตกลงไหม
เขาไม่อยากให้เอิกเกริกมาก เข้าใจไหม
- ฉันพูดชัดหรือยัง - โอเค
- นิ่งไว้ - ได้
อย่างน้อยก็ขอกอดหน่อยได้ไหม
ต้องถามเขาก่อน
- กอดได้ไหม - ต้องถามด้วยเหรอ
ไม่รู้สิ
เรามาแล้ว
ไง ลีเบโร
อย่างน้อยเราก็กอดเธอได้ใช่ไหม
ครั้งเดียว
กอดพร้อมกันเลย จะได้ครั้งเดียว
- ให้ตาย ได้เหรอ - มาสิ
- เดี๋ยวก่อน - เอ๊ะ
- คิดถึงทุกคนนะ - คนเก่ง
- เราก็คิดถึงเธอ - หลานรัก
ยินดีต้อนรับกลับมา มานี่
- ใคร - มานี่สิ
พี่ชายเธอกลับมาแล้ว เห็นไหม
- เราคิดถึงเธอมากเลย - โอ้พระเจ้า
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
ไง
ฉันจะเก็บเตียงเดี๋ยวนี้เลย
นายไปนอนข้างบนเหรอ
ใช่ แต่ฉันไม่ได้แตะของนายเลยนะ สาบานได้
ฉันเชื่อ
ดีใจที่นายกลับมานะ
ลีเบโร หลานรัก เราจะกินอะไรดี
เอ่อ กิน… พาสต้าซอสทูน่าดีไหม
ให้กาเอตาโนทำไหม เขาทำอร่อยกว่า
ครับ
- แล้วผมล่ะ ผมอยากกินเนื้อทอด - ไม่ ได้แค่อย่างเดียว
ทำไมเราต้องกินที่เขาเลือกด้วยล่ะ
มาทำให้พี่เธอมีความสุขกันเถอะ
ย่าทำแบบนี้เพราะกลัวว่านายจะหนีไปอีก
ฉันไม่ไปไหนอีกแล้ว
เธอว่าไงนะ
ผมบอกว่าย่าไม่ต้องกังวลว่าผมจะไปไหนอีกแล้ว
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ต่อให้เราทะเลาะกัน หรือต่อให้ย่าทำอาหารห่วยแค่ไหน
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ
ไง
งั้นเธอจะไปแล้วเหรอ
ไม่ใช่ตอนนี้
ฉันต้องจัดการบางอย่างก่อน
ฟังนะ เธอคุยกับเปาเรื่องนั้นหรือยัง
ยัง
มัวรออะไรอยู่
ฉันพยายามคิดทุกอย่างให้ตก
ทุกเช้าฉันจะทำรายการจัดลำดับความสำคัญ
ตรวจดีเอ็นเอกับนายก่อนหรือบอกเปาก่อน
ฉันต้องคุยกับเปาก่อนไหม
แล้วสมองฉันก็เบลอ คิดอะไรไม่ออก
ฉันจะเริ่มกังวลแล้วก็เลื่อนมันไป
มาเรีย เธอรักเปาไหม
สิ่งสำคัญคือเธอต้องเข้าใจว่าเธอรักเขาไหม
ฉันเคยบอกเธอไหมว่าฉันทำอะไร เวลาที่กังวลและตัดสินใจอะไรไม่ได้
- ไม่เคย - ไม่เหรอ
ฉันเล่นเรือดำน้ำ
เรือดำน้ำเหรอ มันคืออะไร
- ฉันไม่เคยบอกเธอจริงๆ เหรอ - ใช่
มัน… โดยพื้นฐานแล้วมันก็คือเรือดำน้ำนั่นแหละ
ฉันจะใช้ผ้าปูที่นอนทำมันขึ้นมา เหมือนเต็นท์
พออยู่ในเรือดำน้ำ ฉันจะไม่คิดอะไรเลย
เพราะฉันอยู่ใต้น้ำ
มันมืดไปหมด เงียบไปหมด ไม่มีใครเห็นฉันตรงนั้น
แล้วจากนั้นฉันก็จะผัดวันประกันพรุ่ง ก็จะสนไปทำไมล่ะ
ทำไมไม่ทำเรือดำน้ำให้ฉันดูหน่อยล่ะ ทำให้ดูหน่อยว่ามันเป็นยังไง
ท่านผู้โดยสารทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่เรือดำน้ำช่างหัวมัน
ชอบชื่อจัง
ขอเตือนผู้โดยสารให้ทิ้งปัญหา
ความวิตกและกังวลไว้ให้ไกลจากที่นี่
และเราจะช่างหัวทุกอย่างและทุกคน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ
ดีจังที่ได้อยู่บนเรือดำน้ำช่างหัวมันกับนาย
ใช่
- ฝันดีนะ - ฝันดี
ถ้าอยากนอนข้างบนก็ได้นะ
จริงเหรอ
จริง แต่ต้องเอาหัวไปไว้ที่เท้าฉัน
เอาละ ฝันดีจริงๆ แล้วนะ
ฝันดี
มีอะไร
เปล่า ไม่มีอะไร ผมแค่สงสัยว่า…
ผมสร้างอะไรขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จแล้วใช่ไหม
เทียบกับความยุ่งเหยิงที่คุณทิ้งไว้แล้วก็
- ใช่ คุณแก้ไขบางอย่างได้จริงๆ - อือ
แต่ไม่ใช่ทุกอย่าง
ทุกอย่างเหรอ
ต้องใช้เวลาสี่ชาติ
กว่าจะแก้ปัญหาที่คุณก่อไว้ได้หมด
ก็นะ
- งั้นผมก็จะพอใจแค่นั้น - อือ
ฉันซาบซึ้งในน้ำใจคุณนะ กาเอตาโน และแค่นั้นก็เหลือเชื่อมากแล้ว
อือ
คุณยังชอบผมอยู่ไหม
- ฉันไม่เคยชอบคุณ - ไม่เอาน่า
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
- ไม่คิด - โอเค
งั้นฉันโล่งใจ
เพราะมันหมายความว่า คุณไม่ได้โง่เง่าไปซะทุกเรื่อง
งั้นเดาว่าผมไปได้แล้วสินะ
คุณอยากไปเหรอ
ก็…
ยังไงที่นี่ก็ไม่พอให้ทุกคนอยู่อยู่แล้ว
ใช่
- กาเอตาโน - หือ
คุณกลับมาได้ทุกเมื่อนะ
- จริงเหรอ - ใช่
ได้
ใช่ บางทีอาจมีอีกเรื่องที่ผมยังแก้ไขได้อยู่
ไม่ ฟังนะ ฉันคิดดูแล้ว
ฉันว่ามันโง่ที่จะพูดเรื่องนั้นกับวาเลริโอ
แต่ไม่รู้สิ ถ้าคุณคิดว่า…
มันจะช่วยแก้ปัญหาระหว่างคุณกับเขาได้
ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะ ไปคุยกับเขาสิ
โอเคนะ
หก เจ็ด
ระวัง
ทางนั้น
เร็วเข้า
อย่านะ
(วาเลเรีย มุนโน)
ขยับแค่ช่วงบน หนึ่ง สอง
หนึ่ง สอง
ปัง
นายเสียการทรงตัว
ระวังจังหวะเท้าด้วย
- ถูกแล้วนี่ - ไม่ถูก
เฮ้! เก่งมาก
ยอดเยี่ยม
มาทำอะไรที่นี่
- ไง - ไง
ฉันอยากคุยกับแก ถ้าแกมีเวลา
ต้องคุยตอนนี้เลยเหรอ รอเราซ้อมเสร็จก่อนไม่ได้หรือไง
ได้สิ ได้แน่นอน
ฉันจะไปรอข้างล่าง
การก้าวเท้าจะตรงข้ามกัน พอก้าวเท้าเปิด ก็ต้องก้าวเท้าปิด
ขอโทษนะ ขอพักได้ไหม
ไปสิ
ขอบใจ
นี่ ขอโทษที่ขัดจังหวะเมื่อกี้นะ ฉัน…
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
ผมช่วยวาเลเรียอยู่ ผมติดค้างเธอ
แทบรอให้เรื่องหลอกลวงนี้จบไวๆ ไม่ไหวแล้ว
เรื่องหลอกลวงอะไร จริงๆ แล้วแกเต้นเก่งนะ
ฉันเคยเต้นตอนเด็กๆ ก็เลย…
จังหวะดี แกได้มันมาจากฉันนั่นแหละ
พ่อต้องการอะไร
พรุ่งนี้ฉันจะไปแล้ว
แกจะได้กลับไปบ้านได้
แม่ว่าไง
แม่รอให้แกกลับบ้านแทบไม่ไหวแล้ว
ดี
ฉันอยากขอโทษเรื่อง…
เรื่องรถเมื่อวันก่อน มันแย่มาก
พอเห็นตำรวจ ฉันก็… เข้าใจไหม
นั่นคือเหตุผลที่พ่อมาที่นี่เหรอ
เปล่า ฉันอยากขอโทษเรื่อง…
เอ่อ…
ที่ฉันเป็นพ่อที่ห่วยแตก
ใช่
เรื่องที่เพื่อนของแกชี้ให้เห็นซะละเอียดยิบ…
เมื่อวันก่อน
แค่นั้นเหรอ
ใช่ แค่นั้นแหละ
แกคิดว่าการขอโทษลูกชายมันง่ายเหรอ
เรากลับไปซ้อมได้หรือยัง
ได้สิ ฉันกำลังจะไปพอดี
ฉันก็อยากจะพูดอะไรกับ… ฉันอยากบอกกับ…
วาเลเรีย ฉันชื่อวาเลเรีย
ฉันรู้ว่าเธอจงเกลียดจงชังฉัน
แต่ความรู้สึกเราไม่ตรงกัน
เพราะฉันชอบเธอจริงๆ
- เธอเป็นคนดี - เหรอ
โล่งอกไปที
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
ฉันไปนะ
นี่
เขาต้องการอะไร
พรุ่งนี้เขาจะไปแล้ว
ฉันจะกลับบ้านได้
ไปซ้อมกันต่อไหม
- อะไรนะ - กลับไปซ้อมกันไหม
- เอาสิ - ไปกัน
มาแล้ว
หวัดดี
- ไง - หวัดดี
ไงจ๊ะ
คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่
เอ่อ…
ขอเข้าไปได้ไหม
- ได้สิ แน่นอน - ขอบคุณ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
เรียบร้อยสิ ฉันแค่เซอร์ไพรส์ที่คุณมา
ก็เพราะงั้นไง
ผมอยากให้คุณเซอร์ไพรส์
รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง มาเรีย
เหมือนหนังห่วยๆ ที่คนรักซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้าไง
ฟังนะ ผมมีเรื่องจะบอกคุณ
ดูจากสีหน้าก็รู้ มีอะไรเหรอ
ขอวางเป้กับเข้าห้องน้ำแป๊บนึงได้ไหม
ไม่ได้
ทำไมล่ะ
ถ้าคุณพูดอะไรที่ทำให้ฉันโกรธ คุณจะได้ไปจากที่นี่ทันที
ผมไม่อยากทำให้คุณโกรธ
ฟังนะ ผมคิดแต่เรื่องอนาคตของเรา
เราสามคน
ถึงคุณจะไม่พูดอะไร แต่ผมก็ดูออก
ผมรู้ว่าคุณเปลี่ยนใจแล้ว
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากไปแล้ว
ทุกอย่างที่คุณมีอยู่ที่นี่ มาเรีย
ในขณะที่ชีวิตผมไม่มีอะไรที่นี่เลย
มันไม่ใช่…
การประนีประนอมที่เราต้องการ
แต่เป็นอะไรที่ยากกว่านั้น
เราคนใดคนหนึ่งต้องยอมทิ้งทุกอย่าง
ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
แค่นั้นแหละ
ฉันก็กังวลเรื่องเดียวกันกับคุณ
จริงๆ อาจกังวลมากกว่าคุณด้วยซ้ำ
มากกว่าเหรอ
คุณอาจไม่ใช่พ่อเด็ก
ถ้าคุณอยากไป ฉันเข้าใจ
อย่าพูดแบบนั้นเลย
มาเรีย
มาเรีย ฉันมีข่าวดีมาบอก
ฉันเจอเบบี้บรอกโคลีของจริงที่ตลาด
ซื้อมาโลนึง มันจะหดเยอะมากเวลา…
หวัดดี เดเมตริโอ เป็นไงบ้าง
หวัดดี เปา
สวัสดี เป็นไงบ้าง
คุณมาสินะ
แล้ว… คุณชอบเบบี้บรอกโคลีไหม
- อะไรนะ - เบบี้บรอกโคลี สีเขียวๆ
ที่กินกับไส้กรอกน่ะ
เป็นอาหารพื้นเมืองของเนเปิลส์
อ๋อ ของกินเหรอ ไม่ล่ะ
ผมจะไปพักหน่อย
เพราะผมค่อนข้าง…
ไม่รู้ว่าภาษาอิตาลีพูดว่าไง แต่ผมค่อนข้าง…
นั่นแหละ
แต่ก็ขอบคุณนะ
ขอบคุณ
ได้สิ
นี่
เธอบอกเขาแล้ว
เจ็บสินะ ใช่…
สถานการณ์นี้ห่วยแตกและฉันอับอายมาก
(ร้านอะไหล่รถยนต์)
ในนี้ไม่มีที่ว่างเหลือแล้ว
ขอเก็บไว้ได้ไหม
- ทำไม - นายคิดว่าฉันไม่กล้าพูดเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเธออยากพูดอะไร
ว่าฉันเสียใจที่นายจะไป
ฉันไม่เหมือนนายหรอกนะ
ฉันบอกนายว่าฉันรู้สึกยังไง
อะไร
ทำแบบนี้ควรหมายความว่าอะไร
เธอขอเสื้อนั่นนี่
- พรุ่งนี้จะมาซ้อมไหม - แน่นอน ทำไมจะไม่มาล่ะ
ก็ฉันไม่เคยรู้เลยว่า นายคิดอะไรและอยากทำอะไร
ฉันอาจพูดสิ่งที่คิด และอยากทำออกมาไม่ได้ง่ายๆ ก็ได้
เคยเป็นไหม
เคยสิ
แล้วเราจะทำอะไรได้ล่ะ ไม่ได้เลย
คนที่ไม่ค่อยพูดมักดูเหมือนมี…
โลกภายในที่ซับซ้อน ดูเหมือนจะอ่อนไหวมากๆ ใช่ไหม
เธอต้องการอะไร วาเลเรีย อยากให้ฉันพูดอะไร
- อยากรู้จริงๆ เหรอ - ใช่ ได้โปรด
เราสองคนเป็นอะไรกัน
นี่มันคำถามอะไรกัน
นายไม่เคยคิดเรื่องของเราเลยเหรอ
- ก็ต้องคิดอยู่แล้ว - อ๋อเหรอ
เราเป็นคนสองคนที่ห่วงใยกัน
- แค่ห่วงใยกันเหรอ - ไม่ใช่
เธอทำบางอย่างให้ฉัน ฉันก็ทำบางอย่างให้เธอ
โดยเฉพาะเรื่องเต้นนี่
จะเป็นยังไงต่อไปเดี๋ยวก็รู้เอง ตอนนี้ฉันจะไปรู้ได้ไง
อย่าถามอะไรแบบนี้ได้ไหม
- อย่าถามอะไรแบบนี้เหรอ - ใช่
วาเลริโอ การถามคำถามพวกนี้เป็นเรื่องปกตินะ
รู้ไหมว่าคนแบบนายเขาเรียกว่าอะไร
คนที่ไม่เคยให้คำตอบ
- คนขี้ขลาด - ไปไกลๆ เลย
คนขี้ขลาด เพราะคนพวกนั้นบังคับ ให้คนอย่างฉันต้องเปิดใจ
ให้ต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อนตลอด
และฉันก็เบื่อเต็มทน
กับการต้องเปิดใจและเป็นฝ่ายเริ่มก่อนตลอด
เธอต้องการบ้าอะไรกันแน่
เธอเอาแต่พูดไม่หยุด โดยที่ไม่พูดอะไรเลย เธอต้องการอะไร
ไม่เลย
พรุ่งนี้เราจะเจอกันตอนซ้อมไหม
เอ่อ… ไม่ ฟังนะ ฉันไม่สนหรอก
อยากทำอะไรก็ทำ
ไม่ต้องห่วง
ลาก่อน วาเลริโอ
ลาก่อน
- ฉันไปรับจากร้านซักแห้งมา - ขอบคุณ
อย่าใส่ในกระเป๋าสิ เดี๋ยวยับ พรุ่งนี้คุณต้องใช้มัน
พรุ่งนี้เหรอ พรุ่งนี้…
คืนนี้ผมจะนอนที่ไหน วาเลริโอกลับมาแล้ว
ก็…
นอนที่นี่ก็ได้
ผมนอนโซฟาได้ ไม่เป็นไร
อ๋อ ก็ได้
รู้หรือยังว่าจะไปไหน
ไปเตเนริเฟ
พวกเขาเสนอให้ฉัน…
ดูแลลานโบว์ลิ่งที่เตเนริเฟ
- ลานโบว์ลิ่งที่เตเนริเฟเหรอ คุณเนี่ยนะ - ใช่
กาเอตาโน คุณต้องคุยกับหลานๆ
จะให้พวกเขาตื่นมาพรุ่งนี้แล้วไม่เจอคุณไม่ได้
ไม่ ผมไม่มีวันทำแบบนั้นแน่
ถ้าอยากนอนด้วยกันก็ได้นะ คนหนึ่งนอนหัวเตียง อีกคนปลายเตียง…
- ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง - โอเค ฉันไม่กรนนะ เพราะงั้น…
ผมรู้ แต่ผมชอบนอนโซฟามากกว่า ขอบคุณ
- แม่ - อะไร
เอ่อ…
ผมอยากถามอะไรหน่อย
แม่เหรอ
ไม่ใช่ ทั้งสองคน
อ้าว งั้นก็เรื่องจริงจังสินะ
ผมเป็นลูกเขาหรือเปล่า
- เอ่อ… - นี่
บอกความจริงมา
- เขาอยากรู้ความจริง - ใช่
แกอยากรู้ความจริง
ฉันจะบอกความจริงให้
แย่หน่อยที่แก… ความจริงก็คือ…
แกเป็นลูกของเรา
- ใช่ - อือ
- แย่หน่อยที่เรื่องนี้ไม่มีข้อกังขาเลย - ใช่
บางทีแกอาจจะคาดหวังคำตอบอื่น
แต่ไม่ใช่
เราขอโทษนะ
มันอาจจะแย่กว่านี้ก็ได้
แย่กว่านี้อีกเหรอ
- อย่าพูดบ้าๆ - ล้อเล่นน่า
ถามอะไรแบบนั้นล่ะ ลูกรัก
วาเลริโอ
รับนะ
ติ๊งต๊องชะมัด
อาไม่ไปอยู่กับแฟนแล้วเหรอ
เขาไม่ใช่แฟนฉัน
แย่หน่อยนะ
เธอสวยจะตายไป
แบะๆ
นี่ หยุดนะ
ใช่ ทำไมอาถึงกลับมา
ฉันต่างหากที่อยากถามเธอ
ทำไมเธอถึงกลับมา
ไม่ใช่เพราะพวกอาหรอกนะที่ผมกลับมา
ต้องขอบคุณปู่
ผมเริ่มเศร้าตอนอยู่ที่นั่น แล้วปู่ก็ทำให้ผมนึกถึงความสุข
เขาเหมือนพ่อหน่อยๆ
ชอบเล่นมุกและหัวเราะ
- ผมอยากเป็นเหมือนพวกเขามากกว่านี้ - ผมด้วย
ผมว่าถ้าเราเหมือนพวกเขามากกว่านี้ คงดีกับเราทุกคน
ใช่
ฉันหายไปแล้ว
พอ
เออ ก็ได้
อา ผมไม่เคยเห็นอามีความสุขเลยตั้งแต่เกิดมา
อะไรนะ
สาบานได้
ขอบใจนะ แอร์โกเล
- ไปกันเถอะ - จะไปไหน
- ไปทำอะไรที่มีความสุข - เฮ้
งั้นเราแค่คนเดียวที่ต้องตรวจเหรอ
ฉันคิดงั้นนะ เดเมตริโอ ถ้าไม่ใช่คนนี้ก็ต้องเป็นอีกคน
ก็แค่ถามดู มันเป็นครั้งแรก…
ใช้ตรรกะหน่อย
กระพุ้งแก้ม
เอ่อ…
เรามั่นใจเรื่องนี้แล้วเหรอ
สถานการณ์นี้มันน่าอึดอัดนะ มาเรีย
ไม่เป็นไร ผมทำเอง
เสร็จแล้ว
ทีนี้ฉันจะส่งไปที่ห้องแล็บ
- เราจะรู้ผลในหนึ่งสัปดาห์ - ไม่ ขอโทษนะ แต่ไม่
เราจะให้เรื่องสำคัญขนาดนี้ถูกตัดสิน
ด้วยก้านสำลีงี่เง่านี่จริงๆ เหรอ
หมายความว่าไง เรามีทางเลือกอื่นหรือไง
ผมว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสม ที่เราจะพูดความจริงกัน
เราสามคนต้องพูดความจริงต่อกัน
เปา ผมพูดความจริงตลอดนะ
เอ่อ… โอเค
ได้
งั้นคุณพูดก่อนเลย
ถ้าเด็กเป็นลูกคุณ คุณจะดีใจไหม
ดีใจสิ ผมจะดีใจมากเลย
ไม่สิ เดี๋ยวนะ
เรากำลังเล่นเกมอะไรกัน เราทำอะไรกันอยู่
ไม่ ตาคุณแล้ว มาเรีย
คุณรักผมไหม
ได้โปรดอย่าตื่นตระหนกนะ
ความจริงไม่ได้น่ากลัว
เราอยากทำร้ายกันใช่ไหม งั้นก็เอาเลย
ฉันไม่รู้ว่าฉันรักคุณไหม
นั่นไง
แล้วคุณล่ะ
คุณรักฉันไหม
ผมว่านั่นไม่ใช่คำถามที่ถูกต้องนะ
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ มาเรีย
ผมมีคำถามที่ถูกต้องให้เปา
มีเหรอ
อะไรล่ะ
คุณอยากมีลูกไหม
ไม่อยาก
ไม่อยาก ไม่ใช่แบบนี้
ให้ตายสิ มาเรีย
รู้ไหม ตอนที่ผมเจอคุณ
คุณคือความฝันของผม
คุณก็รู้ดีว่าผมพร้อมเปลี่ยนทั้งชีวิตของผม
แต่ในฝันนี้ มันไม่ได้มีแค่คุณ
แต่ยังมีบ้าน
มีครอบครัว
ครอบครัวใหญ่ด้วย
มีงาน อาจจะมีหมา และมีลูกคนนึงแน่ๆ ละ
หรืออาจจะสองคน
คุณจะทิ้งฉันเหรอ
ที่ผมพูดคือถ้าเราทุกคนพูดความจริง
และทำตามความรู้สึกจริงๆ ของเรา
สถานการณ์นี้…
จะจบลงที่เราทุกคนมีความสุข
คุณกำลังบอกเลิกฉัน
มาเรีย
ถ้าผมเลือกได้
ในสถานการณ์นี้ ผมก็อยากให้เดเมตริโอ เป็นพ่อของลูกผมเหมือนกัน
อ๋อ
อีกอย่าง
คุณบอกว่าคุณไม่ได้รักผม
ไม่ใช่ ไม่ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ไม่
ฉันบอกว่าบางที…
ฉันไม่รู้ว่ายังรักคุณอยู่ไหม
อย่ามาแตะต้องฉัน
อย่ามาทำตัวเป็นนักปรัชญาเลย
เพราะลึกๆ แล้วคุณมันก็แค่ไอ้สวะ
ช่วยด้วย มีแมลงสาบสองตัวที่… ช่วยด้วย
โอ๊ย
ตำรวจ
- มีจุลินทรีย์สองตัว… - อย่าตีฉัน ตีพ่อสิ
ตีกันเองสิ ทำไมต้องตีพ่อด้วย
ตีกันเองหน่อย เอาเลย
พ่อมาเยี่ยมฉันที่โรมเมื่อไม่กี่วันก่อน
ฉันไม่ได้บอกใครว่าเจอเขา
เขาบอกฉันว่าเขาเปิดร้านอาหารที่เจนัว
ซึ่งฉันพนันได้เลยว่าปิดไปแล้ว
และเพื่อเป็นการฉลอง เขาบอกว่า
"ไปสักด้วยกันเถอะ"
มีบทกวีของเอมิลี่ ดิกคินสัน
ที่มาเรียเคยให้ฉันอ่าน
ที่พูดประมาณว่า…
"จงบอกความจริงทั้งหมด แต่บอกอย่างอ้อมค้อม
เพราะความจริงต้องค่อยๆ กระจ่าง
อย่างนั้นทุกคนจะตาบอดกันหมด"
ฉันไม่รู้จะบอกอ้อมๆ ยังไง
ฉันเลยบอกเขาว่า…
พ่อ ผมเป็นมะเร็ง
พ่อ
ผมเป็นมะเร็ง
ขอตัวนะคะ
ผมอยากให้พ่ออยู่ที่โรมกับผม
ผมอยากให้พ่อได้รู้จักหลานๆ
และแบบว่า…
ใช้เวลากับพวกเขาอีกสองสามเดือน
ได้สิ
ไม่มีปัญหา
หุ้นส่วนร้านอาหารของฉัน เขา…
เขาไม่เคยมีปัญหาอะไร
แล้วผมอยากให้พ่อช่วยเรื่องแม่ด้วย เพราะผมยังไม่ได้บอกแม่เลย
- อ้าว ยังไม่ได้บอกแม่เหรอ - ยัง
ฉันไม่รู้ว่าแม่แกอยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆ ไหม
ใช่ แม่ทนพ่อไม่ได้ นั่นเรื่องจริง
แต่ผมคิดว่าเราต้องมีคนอย่างพ่ออยู่ใกล้ๆ
- ก็… - คนที่ช่วยทำให้บรรยากาศสดใสขึ้น
เพราะเด็กๆ ต้องการมัน
ก็ใช่
จำอาโกสติโนได้ไหม
- ใครนะ - อาโกสติโน
เพื่อนฉัน เราเคยเกณฑ์ทหารด้วยกัน
- ที่ซาร์ดิเนีย - จำไม่ได้
เขากลายมาเป็นหมอกระดูกชื่อดัง ที่โรงพยาบาลเจเมลลี
ฉันโทรหาเขาได้ แล้ว…
เขาจะตรวจแกได้ทันที ไม่ต้องรอคิว เราไม่ต้องรอ เข้าใจไหม
รออะไรเหรอพ่อ
หมายความว่าไง รออะไร เราต้องการความเห็นที่สองไม่ใช่หรือไง
ไม่ พ่อไม่เข้าใจ
พวกเขาทำอะไรไม่ได้แล้ว
ไม่ พวกเขาต้องทำอะไรสักอย่าง
- ต้องมีอะไรที่ทำได้สิ - พ่อ บางครั้ง…
พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้
เชื่อผมเถอะ มัน…
ถ้างั้น…
ถ้างั้นเฟาสโต้ ฉันบอกได้แค่ว่า…
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม
ฉันไม่รู้ ฉันไม่…
ฉันไม่… ฉันไม่สามารถดู…
ลูกชายฉันตายได้ ไม่
นั่นแหละ
ฉันไม่ไหว
ให้อยู่เคียงข้างแก… ฉันทำไม่ได้
เฟาสโต้ ฉันทำไม่ได้
เฟาสโต้
ฉันทำไม่ได้
เฟา…
ไม่ พ่อ ได้โปรด
จริงๆ นะ ขอล่ะ
ฉันไม่ได้สักรอยนั้น
ฉันออกจากร้านมา แล้วพ่อก็กลับไปเจนัวทันที
ทีนี้…
มาพูดกันให้ชัดเจน ฉันเข้าใจว่าทำไมพ่อทำอย่างนั้น
แต่มันคือความผิดหวังครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตฉัน
ฉันให้อภัยพ่อเสมอ ไม่ว่าเรื่องอะไร
แต่…
การที่พ่อทิ้งฉันไปในช่วงเวลาแบบนี้…
มันให้อภัยไม่ได้
ฉันหมายถึง ฉันไม่… ฉันไม่เข้าใจเลย
ฉันจะบอกลาหลานๆ แทนคุณเอง
ลูเซีย
- ลูเซีย - อย่ามาพูดกับฉัน
ลูเซีย ได้โปรด
ไปซะ กาเอตาโน
- ให้ผมอธิบายก่อน - ฉันอยากให้คุณไปซะ!
เอ่อ…
ผมแค่หวังว่าเราจะไม่โกรธเคืองกัน
ผมจะพยายามโทรหาคุณ
ถ้าอยากคุย คุณก็ค่อยรับสาย
ถ้าไม่ ก็ไม่ต้องรับ
ตกลงไหม
ผมเข้าใจทุกอย่าง
ก็ได้
ลาก่อน
ลาก่อนนะ
(สัก - แบล็กฮอร์สแทททู)
ว่าไง
น่าผิดหวังจริงๆ
ก็จริง มาเรีย
คนอวยสเปนเกินไป ทำตัวหัวก้าวหน้า แต่สุดท้ายก็อย่างที่เห็น…
- ไม่ใช่สเปน ฉันต่างหากที่น่าผิดหวัง - ไม่จริงนะ
วาเลเรีย
ฉันต้องทำอะไรที่มีความสุขหน่อย
โชคดีจังนะ
ใช่เลย รอเดี๋ยวสิ ไม่เอาน่า
ไม่ ฟังนะ กลับบ้านไปเถอะ วาเลริโอ
- เดี๋ยวก่อนสิ - วาเลริโอ กลับบ้านไป ฉัน…
- ฉันไม่อยากคุย - ทำไมล่ะ
หยุดนะ มีแมงมุมตัวเบ้อเร่อกำลังจะตกใส่หัวเธอ
- หยุดสักแป๊บได้ไหม - อย่ามายุ่งกับฉัน
ขอร้องล่ะ วาเลเรีย ทำไมเธอเป็นแบบนี้
เฮ้ย ทำห่าอะไรวะ
วาเลริโอ!