Ik lijk op m'n vader.
En net als hij heb ik veel fouten gemaakt in m'n leven.
Maar als je iets goed doet…
…als je één ding goed doet…
…vergeten mensen alles.
Bent u meneer Ciaramitano? -Ja.
Aangenaam. -Hallo.
Libero stond erop dat u hem kwam ophalen. -Fijn om te horen.
Niet op de grond. -Nee.
O, sorry. Nee, natuurlijk niet.
Thuis zijn we heel streng wat het milieu aangaat.
Dat weet hij. We rijden allemaal elektrisch.
De rechter heeft Libero's terugkeer besproken.
We wachten nog op het besluit.
We nemen volgende week contact op.
Natuurlijk. Mogen we nu gaan? -Ja, dat mag.
Bedankt. -Dag.
Dag, Libero. -Dag.
Waarom ben je zo gespannen? -Ik ben niet gespannen, maar enthousiast.
Hoezo? -Omdat ik je hier weghaal.
Ik neem je mee naar huis. Geef me een kus.
Stap maar in.
Wil jij rijden?
Maak je geen zorgen. Hij is bij mij.
We zijn onderweg naar huis.
Ik kan niet praten onder het rijden. We komen eraan.
Nu is oma ook gespannen. -Je weet hoe angstig ze kan zijn.
Kun je zeggen dat ik er niet over wil praten?
Ja, dat zullen we tegen haar zeggen.
Ik wil niet dat iedereen zegt hoe erg ze me gemist hebben.
Je hebt gelijk, je bent een terughoudende jongen.
Ik wil niet dat ze m'n emoties zien.
Dat is je goed recht.
Al moet ik zeggen dat het soms goed voelt om te zeggen wat je voelt.
En het is goed dat anderen het horen.
Het zijn maar vier woorden. 'Ik heb je gemist.'
Het is eigenlijk heel fijn…
…als iemand je mist.
Libero, mag ik vragen…
…waarom je wilde dat ik je kwam halen?
Omdat jij er niet zo'n zwaar moment van maakt.
Nee. Zie je? High five.
O, god.
Luister. Even geduld. Stop.
Hij is blij om thuis te zijn, maar er zijn voorwaarden.
Hij wil niet te veel gedoe. Duidelijk? -Oké.
Rustig aan. -Oké.
Mogen we hem wel knuffelen? -Dat moet ik vragen.
Is een knuffel oké? -Moet hij dat vragen?
Ik weet het niet.
Hier zijn we.
Hoi, Libero.
We kunnen je toch wel knuffelen?
Eén knuffel. Allemaal tegelijk, dan is het er één.
Mag dat? -Kom.
Wacht even.
Ik heb jullie gemist. -Schatje.
Wij jou ook. -Lieverd.
Welkom terug.
Wie? -Kom hier.
Je grote broer is terug.
We hebben je zo gemist. -Jemig.
Ik maak het bed vrij. -Sliep je bovenin?
Ja. Maar ik heb je spullen niet aangeraakt.
Ik geloof je.
Ik ben blij dat je terug bent.
Wat zullen we eten?
Misschien… pasta met tonijnsaus?
Zullen we Gaetano vragen om te koken? Hij kookt beter.
Ja.
En ik dan? Ik wil koteletten. -Nee, één gerecht.
Waarom mag hij kiezen?
Laten we je broer blij maken.
Ze is bang dat je weer weggaat.
Ik ga niet meer weg.
Wat zei je?
Je hoeft niet bang te zijn dat ik weer wegga. Dat gebeurt niet.
Zelfs als we ruzie maken of als je eten vies is.
Wat aardig van je.
Ga je nu weg?
Niet nu. Ik moet eerst wat dingen regelen.
Heb je met Pau gepraat over dat ene?
Nee. -Waar wacht je op?
Ik moet het helder krijgen.
Elke ochtend maak ik een lijst met prioriteiten.
Eerst een vaderschapstest met jou of met Pau?
Moet ik eerst met Pau praten?
Dan loopt m'n hoofd vol en raak ik in de war.
En dan stel ik het weer uit.
Hou je van Pau? Weten of je van hem houdt, is nu je prioriteit.
Heb ik ooit verteld wat ik doe als ik angstig ben en niet kan beslissen?
Nee. -Nee?
Ik speel onderzeeër.
Onderzeeër? Wat is dat? -Heb ik dat nooit verteld?
Het is gewoon een onderzeeër.
Die maak ik met de lakens. Een soort tent.
Als ik in de onderzeeër zit, denk ik nergens aan.
Want ik ben onder water.
Alles is donker en gedempt. Wie kan me daar zien?
Daar kan ik alles uitstellen. Wat kan mij het schelen?
Waarom doe je het niet voor? Laat me zien hoe het werkt.
Dames en heren, welkom aan boord van de Wat Boeit Het.
Geweldige naam.
We herinneren de passagiers eraan om problemen…
…zorgen en angsten opzij te zetten.
We geven hier om niets of niemand. Fijne reis.
Fijn om aan boord te zijn van de Wat Boeit Het.
Welterusten. -Welterusten.
Je mag hierboven slapen als je wil.
Echt? -Ja, met je hoofd bij mijn voeten.
Nu echt welterusten.
Welterusten.
Wat is er? -Niks. Ik vroeg me af…
Ik heb wel iets weer opgebouwd, toch?
Gezien de puinhoop die je achterliet, heb je wel iets opgebouwd, ja.
Niet alles.
Alles?
Er zijn vier levens voor nodig om die rotzooi op te ruimen.
Ach ja. Ik neem er wel genoegen mee.
Ik ben je dankbaar en dat is al ongelooflijk.
Vind je me nog leuk?
Ik heb je nooit leuk gevonden. -Kom op.
Dacht je echt dat wij weer samen zouden komen?
Nee.
Gelukkig. Dat betekent dat je niet compleet achterlijk bent.
Dan kan ik wel gaan.
Wil je weggaan? -Nou…
Er is hier toch niet genoeg ruimte voor iedereen.
Precies.
Kom terug wanneer je wil. -Echt?
Misschien kan ik nog meer oplossen.
Ik heb erover nagedacht.
Het is stom om met Valerio over dat ene te praten.
Maar als jij denkt…
…dat het jullie bij elkaar kan brengen, moeten we het maar doen.
Zes, zeven.
Voorzichtig.
Schiet op.
Niet doen.
Isolaties. Eén, twee.
Eén, twee…
Je verloor je balans.
Let op je voeten.
Dat was goed. -Nee.
Goed, hoor. Goed gedaan.
Wat doe jij hier?
Hallo. -Hoi.
Ik wil met je praten, als je tijd hebt.
Kun je niet wachten tot we klaar zijn? -Ja, natuurlijk.
Ik wacht beneden.
De stappen gaan samen. Als je opent, moet je sluiten.
Kunnen we even pauzeren?
Ga maar. -Bedankt.
Sorry dat ik jullie daarnet onderbrak.
Geeft niet.
Ik help Valeria. Ik kan niet wachten tot die poppenkast klaar is.
Poppenkast? Je bent best een goede danser.
Ik danste vroeger, dus…
Ik heb ritme. Dat heb je van mij.
Wat wil je?
Ik ga morgen weg.
Dus je kunt weer naar huis.
Wat zegt ma daarvan?
Ze kan niet wachten tot je thuiskomt.
Mooi.
Ik wilde me verontschuldigen voor…
…dat met die auto laatst.
Dat was spijtig. Als ik de politie zie, word ik…
Ben je daarom hier?
Nee, ik wilde ook m'n excuses aanbieden…
…omdat ik zo'n slechte vader ben.
Iets wat je vriendin zo duidelijk heeft aangekaart…
…de vorige keer.
Was dat alles?
Ja, dat was alles.
Denk je dat sorry zeggen tegen je zoon makkelijk is?
Kunnen we verder? -Ja. Ik wilde net gaan.
Ik wilde ook iets zeggen tegen… Ik wil iets zeggen…
Valeria. Ik heet Valeria.
Ik weet dat je me haat.
Dat is niet wederzijds, want ik mag jou heel graag.
Je bent een goed mens.
Gelukkig maar.
Bedankt. -Graag gedaan.
Ik ben weg.
Wat wilde hij?
Hij vertrekt morgen.
Dus ik kan weer naar huis.
Zullen we verdergaan? -Wat?
Zullen we weer? -Ja.
Ik kom eraan.
Hoi. -Hallo.
Wanneer ben je aangekomen?
Mag ik binnenkomen?
Ja, natuurlijk. -Dank je.
Is alles oké? -Ja, je overviel me gewoon.
Dat was ook de bedoeling. Het moest een verrassing zijn.
Weet je waar dit op lijkt, Maria?
Op zo'n slechte film waarin de minnaar in de kast verstopt zit.
Luister, ik moet je iets vertellen.
Dat zie ik aan je. Wat is er?
Mag ik eerst m'n rugzak afdoen en even naar de wc gaan?
Nee. -Wat bedoel je?
Als je me boos maakt, kun je meteen vertrekken.
Ik wil je niet boos maken.
Ik heb alleen maar nagedacht over onze toekomst.
Met z'n drieën.
Zelfs als je niets had gezegd, had ik het geweten.
Je bent van gedachten veranderd.
Je wil niet meer weggaan.
Alles wat je hebt, is hier. Terwijl er voor mij hier juist niks is.
Het is niet zo…
…dat we een compromis kunnen sluiten.
Het is veel moeilijker.
Een van ons moet alles opgeven.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Dat is het.
Daar maak ik me ook zorgen over.
Ik maak me waarschijnlijk meer zorgen dan jij.
Meer?
Je bent mogelijk niet de vader.
Ik snap het als je weer wil gaan. -Zeg dat niet.
Maria, geweldig nieuws. Ik heb raapstelen op de markt gevonden.
Ik heb een kilo gekocht. Ze slinken altijd als je…
Hoi, Demetrio. Alles goed?
Hé, Pau.
Hoe gaat het? -Jij bent er ook.
Hou je van raapstelen?
Wat? -Raapstelen, die groene?
Die je met worst eet. Een typisch Napolitaans gerecht.
Om te eten? Nee.
Ik ga even rusten, want ik ben een beetje…
Ik weet niet hoe je dat in het Italiaans zegt, een beetje…
…klaar.
Maar bedankt.
Bedankt.
Jullie hebben gepraat. Ai…
Het is een rotsituatie en ik schaam me.
Er past niets meer bij.
Mag ik deze houden?
Waarom? -Ik durf het wel te zeggen, hoor.
Ik weet niet wat je wil zeggen. -Dat ik baal dat je weggaat.
Ik ben niet zoals jij.
Ik zeg wat ik voel.
Wat? Betekent dit iets?
Je vroeg om het T-shirt.
Kom je morgen repeteren? -Natuurlijk. Waarom niet?
Ik weet nooit wat je denkt en wat je wil doen.
Ik vind het lastig om te zeggen wat ik denk en wil doen.
Weleens aan gedacht?
Ja, dat heb ik. Wat doe je eraan? Niks.
Mensen die weinig praten, lijken altijd…
…zo'n gecompliceerde innerlijke wereld te hebben en zo gevoelig te zijn.
Wat wil je? Wat moet ik zeggen?
Wil je het echt weten? -Ja, graag.
Hebben wij iets samen?
Wat is dat voor vraag? -Heb je daar niet over nagedacht?
Natuurlijk wel. We zijn twee mensen die om elkaar geven.
Geven we alleen om elkaar? -Nee.
Jij deed iets voor mij en ik iets voor jou.
Vooral met dat dansen.
We zien wel hoe het loopt. Stel zulke vragen niet.
Stel zulke vragen niet? Het is normaal om zulke vragen te stellen.
Weet je hoe ze mensen zoals jij noemen, die nooit antwoord geven?
Lafaards. -Rot op.
Omdat ze mensen zoals ik dwingen om zich open te stellen…
…en een stap te zetten.
En ik ben het spuugzat…
…om me open te stellen en die stap te zetten.
Wat wil je nou?
Je blijft maar praten zonder iets te zeggen. Wat wil je?
Niks. -Niks.
Zie ik je morgen bij de repetitie?
Dat kan me niet zoveel schelen. Doe wat je wil.
Al goed.
Dag, Valerio.
Dag.
Ik heb dit opgehaald bij de stomerij. -Dank je.
Niet in de koffer, dan kreukt het. Je hebt het morgen nodig.
Morgen? Waar slaap ik vannacht dan? Valerio is terug.
Nou…
Je kunt hier slapen. Ik slaap wel op de bank.
Goed.
Weet je waar je naartoe gaat? -Naar Tenerife.
Ze hebben me aangeboden om een bowlingbaan over te nemen.
Een bowlingbaan op Tenerife? Jij? -Ja.
Praat nog even met de kinderen. Anders ben je morgen ineens weg.
Nee. Dat zou ik nooit doen.
We kunnen het bed ook samen delen.
Nee, niet nodig. -Oké. Ik snurk niet, dus…
Weet ik, maar ik slaap liever op de bank.
Ma? -Wat?
Ik wil iets vragen. -Aan mij?
Aan jullie.
Dan is het serieus.
Ben ik zijn zoon?
De waarheid.
Hij wil de waarheid weten.
Je wil de waarheid weten.
Ik zal je de waarheid vertellen.
Helaas voor jou is de waarheid…
…dat je onze zoon bent.
Ja…
Daar bestaat helaas geen twijfel over. -Nee.
Misschien verwachtte je een ander antwoord, maar nee.
Sorry.
Het had erger gekund. -Erger dan dit?
Ik maak maar een grapje.
Wat is dat voor vraag?
Vangen.
Mafkees.
Oom, woon je niet meer bij je vriendin? -Ze is m'n vriendin niet.
Wat jammer. Ze was mooi.
Hou op.
Waarom ben je teruggekomen?
Dat wilde ik aan jou vragen. Waarom ben je terug?
Niet dankzij jullie.
Het is allemaal dankzij opa.
Ik werd daar verdrietig en hij liet me vreugde voelen.
Hij is net als papa. Ze maken grapjes.
Ik wil meer zoals zij zijn. -Ik ook.
Het zou goed zijn als we meer zoals zij waren.
Ik ben afgemaakt.
Ja, hoor.
Oom, ik heb jou nog nooit blij gezien.
Wat? -Echt waar.
Bedankt, Ercole. Kom op. -Waar ga je heen?
Iets leuks doen.
Dus maar één van ons hoeft de test te doen?
Als de een het niet is, is het de ander.
Ik vroeg het me gewoon af. -Dat is toch logisch.
In je wang.
Weet je het zeker?
Dit is een beetje ongemakkelijk.
Ik doe het wel.
Klaar.
Dan stuur ik dit naar het lab.
We krijgen de uitslag over een week. -Nee. Sorry, maar nee.
Willen we echt dat zoiets belangrijks wordt beslist…
…door een wattenstaafje?
Welke andere keuze hebben we?
Ik denk dat dit het perfecte moment is om eerlijk te zijn.
We moeten elkaar de waarheid vertellen.
Ik vertel altijd de waarheid.
Oké dan.
Goed. Jij eerst dan.
Zou je blij zijn als het van jou is? -Ja. Heel erg blij.
Nee, wacht even.
Wat voor spel spelen we? Wat is dit?
Nu jij, Maria. Ben je verliefd op me?
Niet in paniek raken. De waarheid is niet eng.
Willen we elkaar kwetsen? Dan doen we dat.
Ik weet niet of ik verliefd ben.
Kijk aan.
En jij? Ben jij verliefd op mij?
Ik denk niet dat dat de juiste vraag is.
Nee? -Nee, Maria.
Ik heb de juiste vraag voor Pau. -Ja?
En die luidt? -Wil je een kind?
Nee.
Nee. Niet zo.
Verdomme, Maria.
Toen ik je ontmoette, was je een droom voor me.
Ik was bereid om m'n leven te veranderen.
Maar m'n droom bestaat niet alleen uit jou.
Er is een huis. Er is een gezin.
Een groot gezin.
Een baan en misschien een hond en zeker een kind.
Of twee kinderen.
Dump je me?
Ik bedoel dat als we de waarheid zeggen en ons gevoel volgen…
…deze situatie voor iedereen goed zou kunnen uitpakken.
Je dumpt me.
Als ik kon kiezen…
…zou ik ook willen dat Demetrio de vader was.
En je zei dat je niet van me houdt.
Nee, dat is niet wat ik zei.
Ik zei dat ik misschien niet meer zeker weet of ik nog van je hou.
Raak me niet aan.
Doe niet alsof je een filosoof bent…
…want diep vanbinnen ben je een klootzak.
Ik heb hulp nodig. Er zijn twee kakkerlakken die… Help.
Au. Politie.
Er zijn twee microben… -Sla mij niet. Sla papa.
Sla elkaar. Waarom ik?
Sla elkaar maar. Kom op.
Pa was een paar dagen geleden in Rome.
Ik heb niemand erover verteld.
Hij had een restaurant geopend. Dat is vast al weer dicht.
En om het te vieren wilde hij samen een tattoo laten zetten.
Er is een gedicht van Emily Dickinson dat Maria me liet lezen…
…waarin iets staat als:
'Vertel de waarheid, maar dan scheef.
Want de waarheid moet geleidelijk verblinden.
Of elke man wordt blind.'
Dit scheef vertellen, kon ik niet. Dus ik zei…
Pa, ik heb kanker.
Pa…
…ik heb kanker.
Sorry.
Ik wil dat je hier in Rome blijft.
Dat je de kinderen leert kennen.
En dat je…
…de komende maanden wat tijd met ze doorbrengt.
Natuurlijk.
Geen probleem.
M'n partner in het restaurant doet meestal niet zo moeilijk.
En je moet helpen met ma, want zij weet het nog niet.
Heb je het haar nog niet verteld? -Nee.
Ik weet niet of je moeder op mij zit te wachten.
Nee, mama kan je niet uitstaan. Dat klopt.
Maar we hebben iemand zoals jij nodig.
Iemand die de boel kan opvrolijken. Dat hebben de kinderen nodig.
Ja, goed.
Ken je Agostino nog?
Wie? -Agostino.
M'n vriend. We zaten samen in dienst.
Op Sardinië. -Nee.
Hij is orthopedisch chirurg in het Gemelli-ziekenhuis.
Ik kan hem bellen en…
Hij kan ons meteen ontvangen. We hoeven niet te wachten.
Wachten op wat?
Hoe bedoel je? We hebben een second opinion nodig.
Pa, je begrijpt het niet. Ze kunnen niets doen.
Nee. Ze moeten iets doen.
Je kunt altijd iets doen. -Pa, soms…
…kunnen ze niets doen.
Geloof me, er is…
Nou, dan…
Dan kan ik je alleen maar zeggen dat ik…
…niet weet of ik het kan.
Ik weet niet…
Ik kan niet toekijken hoe m'n zoon sterft. Nee.
Ik kan het niet. Aan je zijde staan. Ik kan het niet.
Fausto, ik kan het niet.
Ik kan het niet.
Nee, pa. Alsjeblieft.
Echt, alsjeblieft.
Die tattoo kwam er niet.
Ik ging weg. En hij ging meteen terug naar Genua.
Welnu…
Laten we duidelijk zijn: ik begrijp m'n vader.
Maar het was de grootste teleurstelling ooit.
Ik heb pa altijd alles vergeven.
Maar het feit dat hij me op zo'n moment in de steek liet…
Dat is onvergeeflijk.
Ik snap het niet.
Ik zeg de kinderen gedag voor je.
Lucia… -Hou maar op.
Lucia, alsjeblieft.
Ga weg, Gaetano.
Laat me het uitleggen. -Wegwezen.
Nou…
Ik hoop dat je niet boos bent.
Ik zal je bellen.
Als je wil, kun je opnemen. En anders negeer je me maar.
Oké?
Ik begrijp alles.
Oké.
Dag.
Wat een teleurstelling.
Inderdaad, Maria.
Spanje wordt overschat. Ze doen zich progressief voor, maar…
Niet Spanje. Ik ben de teleurstelling. -Niet waar.
Ik moet iets leuks doen.
Jij boft maar.
Precies. Wacht even. -Nee. Ga naar huis, Valerio.
Wacht even. -Ga naar huis. Ik wil niet praten.
Je moet stoppen. Er valt zo een enorme spin op je hoofd.
Stop even, alsjeblieft. -Laat me met rust.
Valeria, waarom doe je zo?
Hé, wat denk jij wel niet?
Vertaling: Joyce Libregts ?