Ang pagiging ama habang may sakit, may dalawang kapalit.
Una, nakatulong 'tong malampasan ko ang panahong ito.
Pa! Bilis, magsisimula na.
Sandali lang!
Ubi maior…
Marco, nasaksihan ko ang mga nagawa mo.
Excuse me.
Kaya tuwing nalulungkot ako,
napapansin 'yon ng mga anak ko at pinapasaya nila ako.
Parang pagkain ng popcorn.
Dahan-dahan, baka mabulunan siya.
Kung mamamatay ka na, punuin mo ng bata at popcorn 'yong bahay.
MY FAMILY
Salamat nga pala sa pagsama mo.
Na-appreciate ko.
Kung nagsisisi ka at gusto mong umalis…
-Hindi… -Seryoso, Demetrio, naiintindihan ko.
Hindi, hindi 'yon, kasi…
E, ano?
Hindi ako ang ama.
Maria, hindi pwedeng ako ang tatay.
Bakit hindi?
Kasi…
Kasi baog ako. Alam ko na 'yon no'ng 17 pa lang ako.
Bakit di mo agad sinabi?
Gusto kitang makonsensya.
Maria.
Sorry.
Mas mabuti na 'to.
Ayos na lahat.
Maria?
Halika na.
Ikaw ba ang ama?
Hindi. Baog siya.
Hala.
Di 'yon insulto, Demetrio.
Okay ang lahat.
Normal ang sukat. Malakas ang kapit ng fetus.
Maganda ang posisyon.
Pakinggan n'yo.
Heto.
Demetrio, naririnig mo?
Wow.
Magsimula tayo sa simple lang.
Ipapakita ko 'yong step, tapos gayahin mo.
One, two, three, four,
five, six, seven, eight.
One, two, three, four,
-five, six… Mas mabilis pa. -Uy!
One, two, three, and four, five, six, seven, eight.
One, two, three, four, five, six, seven, eight.
-Di ko kaya. -One, two, three… Ha?
Di ko kaya.
Please. Wag mong husgahan ang sarili mo. Gawin mo lang.
Di ako natural. Hindi ko kaya, Valeria.
Ganito na lang. Magpatugtog tayo, okay?
Dito ako tatayo.
Kamay sa balakang. Ayan.
Five, six, seven, and…
One, two, three, ayan. One, two,
three, four, five, six, seven, eight.
One, two, three, four.
Ramdam mo ba 'yong energy? Mm?
Wala akong nararamdaman.
Oo, kasi medyo matigas ka.
Suko na ako, Valeria.
-Kakasimula lang natin. -Hindi, di ko kaya. Di ko kaya.
Vale, kailangan mong sumayaw para sa sarili mo, hindi para sa iba.
Hindi ako sumasayaw kasi hindi ako marunong. Simple lang.
Ganito na lang.
Bukas na lang ulit. Hindi ko araw ngayon.
Itutulak ka ni Daddy nang malakas. Handa ka na?
At… Go, anak. Galing, wag kang titigil! Tuloy lang!
Sige pa. Ang galing! Wag kang tumingin sa baba. Sige lang.
Ayos, anak. Ang galing mo!
Sundan mo agad.
Nakikita mo ba 'ko bilang nanay?
Ba't ako ang tinatanong mo? Dapat ikaw, hindi ako.
Wala akong maternal instinct, Lucia.
Ano ba ang maternal instinct?
Tingnan mo 'ko. Dalawa ang anak ko at di ako nagbago.
Isang araw, umiiyak ako sa tuwa,
tapos kinabukasan, gusto ko silang iwan sa ampunan.
Ercole, bilis!
Alam mo, may tsansang kay Demetrio 'yong baby.
Kunin mo 'yong bola.
Hala… May tsansa?
-Di na mahalaga, kasi… -Hindi.
Ma… Malabo din naman.
Hindi naman sa malabo. Pero malabo talaga.
Pero 'yong ideya na si Demetrio 'yong tatay…
Para sa 'kin, ang ganda no'n.
Ercole, mag-focus ka!
Maria, ano ba'ng gusto mo sa buhay?
Umalis lang ba si Pau o hiwalay na kayo?
Mahal mo ba 'yong Espanyol?
-Bakit ang agresibo mo naman? -Hindi kaya.
Ang sinasabi ko lang, nalilito talaga ako.
Pero ayos lang naman.
Okay kami ni Pau. Masaya akong magkaanak sa kanya.
-Mm. -Ayos lang.
Mm-hmm.
Di niya natatamaan 'yong bola.
Naiintindihan mo, Gaetano?
Nababalisa ako. Di ko maipaliwanag.
Kahit alam kong di ako ang ama, pakiramdam ko, makapangyarihan ako.
Akala ko talaga, bakla ka.
Talaga?
Oo.
Wow!
-Gaetano? -Ano?
Sa tingin mo,
-Kung baog ka noon… -Mm.
Habambuhay ka na bang baog?
-Demetrio. -O?
Magsabi ka ng totoo.
Kaninang umaga, ginamit mo ba si…
-Mariang Palad? -Ha?
Ilang araw ka nang nag-aabstain?
-Di ko alam, siguro sampung araw. -Pwede na 'yan.
-Ano? -Ano?
-Para sa fertility test, tara. -'Yong cart!
Ang sabi, dapat madala ang sperm sa lab sa loob ng 20 minutes.
Maikli lang 'yon. Demetrio?
Tara na.
Sabi rin dito… Ay, importante 'to.
Dapat daw nakadikit sa katawan para hindi magbago ang temperatura.
Inirerekomendang idikit ito sa singit o sa kilikili.
Narinig mo ba ako, Demetrio?
-Tapos na? -Hindi pa.
Diyos ko, bakit hindi pa?
Kung tatayo ka rito at magsasalita, di ko magagawa. Umalis ka.
-Diyos ko! -Ay!
Di ko maintindihan kung bakit kayo nahihiya.
Ang hihina n'yo.
-Gaetano? -O?
-Gaetano! -Hoy!
-Tapos na 'ko. -Ay, mabuti.
Tara na. 20 minutes lang 'to.
-Ikaw ba magda-drive? -Hindi. Mas kabisado mo 'to.
-Tara na. -Pero…
Tara…
Ano na naman? Ano'ng problema?
Magmamaneho ako o hahawakan ko 'to?
Ako na ang hahawak. Di ako katulad mo…
-Uy, congrats. -Ha?
Oo! Tara na!
Pasok na, Gaetano!
Sabi ko nga, pag may sakit ka at may dalawang anak ka,
minsan, advantage 'yon.
Pero maraming ibang pagkakataon na mas bumibigat ang lahat.
Kay Demetrio ko lang ito nasabi.
-Hala. -Bakit?
Buwisit, na-stuck tayo.
-Anong "na-stuck"? -Oo.
-Di tayo gumagalaw? -Oo.
Pindutin mo! Tumawag ka, kumilos ka!
Sumagot ba sila?
Sino'ng sasagot? Di 'to telepono, alarm 'to.
May tao ba diyan?
Wala 'kong signal, Demetrio. Ikaw?
Wala rin.
Di ako makahinga, Demetrio.
Okay, kumalma ka.
Manahimik ka. Sige na! Pindutin mo lahat.
Lalo lang lalala 'yan.
Di ako makahinga. Walang hangin…
Tulong!
Tulungan n'yo kami! Nandito kami!
Fausto!
Fausto! Makinig ka.
-Kalma lang. -Ano?
Halika. Okay…
Uy! Nasa ospital tayo. Ano'ng pwedeng mangyari?
Maghintay lang tayo at makakalabas din tayo.
Magaling. Huminga ka.
Magaling.
-Demetrio. -Mm?
Di ako takot mamatay. Wala akong pakialam, promise.
Kung mag-isa lang ako, ayos lang.
Pero may mga anak ako.
Nakakagulo talaga ang mga bata.
'Yong…
'Yong isiping iiwan ko sila.
Na di ko na sila makikita.
Sobrang…
Sobrang sakit.
Mas okay pang mag-isa.
Walang mga anak, walang mga taong mahihirapan dahil sa 'yo.
Mag-isa.
Hindi ako sang-ayon sa 'yo.
Alam mo kung ano'ng kinaiinggitan ko sa 'yo?
'Yong oras na kasama mo sina Ercole at Libero.
'Yon 'yong pinakamahalaga.
Mas okay mag-isa?
Hindi.
Nakakalungkot mag-isa, Fausto.
Ang hirap mag-isa.
Kung ako lang,
mag-aanak ako ng apat o lima.
-Uy! -Ayun.
-Umaandar na ba? -Oo.
Umaandar na!
-Naihi ka! -Hindi, natae ako.
Diyos ko, Demetrio.
-Sobrang putla mo. -Deme!
Bye.
Ano na?
Kumusta?
-Lalabas ang resulta in two days. -Ah.
Sabi nila, halos imposibleng maiba ang resulta.
Ibig sabihin, baka nagkamali sila sa una.
Oo, pero di natin pwedeng i-rule out, di ba?
-Alam mo kung ano'ng pinakamalala? -Ano?
Di ko mapigilang isipin.
Sana nga anak ko 'yong baby.
'Yong magkaroon ng anak, 'yon ang pinakamasayang naramdaman ko.
Pero nawalan din ako.
Mula nang mawala si Fausto,
parang may pumutol ng paa o braso ko.
Pero may isa ka pang braso.
May isa ka pang anak.
-Tara na. -Tara.
Anong hindi 'yon problema?
Gusto kong malaman ang kasarian ng baby.
Sige, tatawagan kita bukas.
Miss na din kita. Bye, honey.
Maria.
Di ka pwedeng mag-hairdryer. Bukas ang dishwasher.
-Mawawalan ng kuryente. -Bibilisan ko.
Tabi na tayong matulog. Hindi tamang sa sofa ka natutulog.
Ang ganda mo.
Ano'ng sabi mo?
Di ba siya magseselos kung tatabi ako sa 'yo?
Hindi.
-Sabi na, e. -Ay, sorry.
Ituro mo na lang ang kuntandor, ako na.
Pero ba't di siya nagseselos?
Ewan ko, Demetrio. Paano ko malalaman? Kasi walang dahilan…
para magselos siya.
Taga-Catalonia siya, baka di sila nagseselos.
-Saka magkaibigan tayo. Nasaan ba? -Hindi.
Hindi. Alam mo kung bakit di nagseselos si Pau?
Kasi di niya ako nakikita.
Wala lang ako sa kanya. Di ako karibal para sa kanya,
na pwedeng umagaw sa 'yo sa kanya.
Ano'ng sinasabi mo? Aagawin mo ako?
Wala.
Ano… opinyon lang 'yon…
ng mga lalaking insecure na…
bubuksan 'yong kuntador at papatayin ang dishwasher.
Diyos ko.
Sorry, ma'am. Sandali lang po.
-Opo. -Sorry.
Mrs. Lucia. Kailangan kong makausap si… Lucia!
-Lucia, makinig ka. -Hindi.
Di ako nakatulog. Kailangan kitang makausap.
-Gaetano, nagtatrabaho ako. -At nagdudusa ako.
Makinig ka sa 'kin.
Sasabihin ko na ang totoo kay Valerio.
Excuse me, ma'am, maselan ho 'to.
-Pribado. -Mukha bang tamang oras 'to?
Ilang beses ko nang napalagpas 'to, nandito na 'ko.
Nandito ako, sa harap mo!
Ilang pagkakataon lang ba ang meron tayo sa buhay?
Ito na 'yong pagkakataon ko, Lucia.
-Pasensiya na, ma'am. -Ito lang! Aray!
Gaetano, nagtatrabaho ako. Trial period ko 'to.
-Gusto mo 'kong masisante? -Makinig ka.
Di ako makakausad hangga't di ko 'to nasasabi kay Valerio!
Sabi mo nga, di mo hilig ang katotohanan.
-Hindi? -Hindi.
Niloko mo ako nang ilang beses.
-Ikaw din naman. -Katotohanan mo mukha mo.
Ikaw ang huling tao sa mundo na pwedeng magsalita tungkol diyan.
Pero dapat magkalinawan kami ni Valerio.
-May tatlong paraan para diyan. -O?
Sabihin mong di ikaw ang ama niya at mawawasak siya,
o magpakaama ka na lang sa kanya. Pero mahalin mo na siya nang totoo.
Mm.
Ano 'yong pangatlo?
-Umalis ka, gaya ng dati. -Mm.
Diyos ko, si Libero.
Libero, ayos ka lang, apo?
-Ano'ng nangyari? -Shh!
-Hindi… Nagtatrabaho si Lola. -Ako na, akin na.
Libero. Si Gaetano 'to.
Darating ako, wag kang mag-alala. May gagawin tayong masaya.
Huwag kang mag-alala. Bye, Libero. Bye.
Aalis na 'ko.
Sigurado ka?
Sigurado ako, Lucia. Wag kang mag-alala.
-Kumusta 'yong test, Ercole? -Okay lang, wala akong mali.
Magaling! Kita mo? Nakatulong 'yong pag-aaral natin!
Magaling.
Ano 'yon? Hoy!
Hoy!
Sige na, sakay na. Tara na!
Alam ba ni Tito na kinuha mo 'to?
Day off niya ngayon, di niya kailangan.
-Bakit ka nandito? -Nagpaalam ako.
Ang dami n'yong sinasabi. Tara na, baka ma-late tayo. Tara na!
-"Why Bother." -Ba't nga ba 'ko naba-bother?
Pangalan 'yon ng kabayo. Gising, Deme.
-Five euros ang taya ko kay "Why Bother." -Si "Guarracino," 1 to 17.
Perfect. Siya sa 'kin.
-Sige. -Ganda din ng pangalan.
Gusto mo? Palitan natin.
Ten kay "Guarracino" winner. Five kay "Why Bother," show bet.
-Sige na. -Good morning.
-Kumusta?
"Why Bother" show bet, "Guarracino" winner.
Sige na, Demetrio!
Guarracino! Go!
-Go! -Takbo!
Sige!
-Guarracino! -Sige!
Takbo!
Sige pa!
Takbo!
Ang galing!
Ayos!
One hundred, two hundred. Three hundred and fifty, guys.
Ang galing natin, 'no? Fifty kay Ercole.
Sa bulsa sa harap, ha?
Fifty kay Libero. One hundred fifty sa akin. Okay?
Kay Demetrio? Kasama siya.
-Ito! -Hindi, ayos lang.
-Demetrio, nagdala ka ng swerte.
-Di ko matatanggap 'yan. -Sige na, o aabutin tayo ng bukas.
-Sige na, kunin mo. O! -Sige.
-Babalik tayo bukas? -Hindi.
Madaling mawala ang lahat sa karera.
Naranasan ko na 'yan. Wag.
-Titingnan namin 'yong mga kabayo, pwede? -Sige.
-Tara. -Sige.
Wag kayong tatayo sa likod at sisipain kayo.
Ngayon lang sila nag-enjoy nang ganito kasama ka.
Kaya kong maging mabuting ama, alam mo?
Para kang si Fausto.
Kaya nga gusto kita, Gaetano.
Magkuwento ka ng di ko alam sa anak ko.
Ano'ng gusto mong malaman?
Kahit ano.
May isang beses…
Malapit na siyang mamatay nito.
Kita kong kinakabahan siya.
Tanong ko, "Fausto, bakit ka kinakabahan?"
Tiningnan niya 'ko, sabi niya…
"Bakit, Demetrio? Kasi unang beses kong mamatay."
-Saan tayo pupunta? -Ano'ng gagawin natin?
Ay… Sorry, 30 minutes na lang ako pwede.
Agad-agad?
Ano 'yan, kulungan? Ha?
-Sige. Ikaw magmaneho. -Anong "ikaw magmaneho"?
-Di ka marunong? -Hindi.
Hindi?
Sa edad niya, rally driver na ako. Co-driver, tapos driver.
-Nagbibiro ka ba? -Sa kanya, lahat posible.
Akala mo nagbibiro ako? Papakita ko sa 'yo.
Halika.
Kung mahina ang sikmura mo, baba na.
Bawal sumuka sa carpet ni Tito Valerio.
Hindi, wag kayong mag-alala. Nagbibiro lang si Lolo.
Di ba? Gaetano, mag-seatbelt ka.
-Handa na kayo? -Saan?
-Babalik pa 'ko… -Handa na?
-Para saan? -Ano'ng sasabihin ko? Oo? Oo.
Gaetano!
Wag, Gaetano! Wag!
Wag, Gaetano!
Gaetano!
Tulong!
Gaetano! Huwag!
Tulong!
Kapit!
Gaetano!
Tigil!
Sabi na nga ba! Hayop ka, Gaetano!
Ayos lang. Kilala ko sila.
-Good morning ho. -Patayin mo ang makina.
-Siyempre. -License at registration.
-Oo, sandali lang. -Buwisit ka.
Alam n'yo ho?
Sobrang saya lang kasi namin.
Bakit? Kakadiskubre lang kasi naming
'yong apo ko sa likod,
napili sa Wimbledon 14 and Under.
-Ano'ng sinasabi mo? -Okay… Sir, 'yong rehistro.
May mga bata sa sasakyan. Alam mo ba 'yon?
Oo, siyempre.
-Pero di 'to akin. -Hindi?
Hindi.
Ano'ng problema?
-Ano'ng gusto niya? -Gaetano, tumahimik ka.
-Ano 'yon? -Wala.
Ta. Ta-ta.
Dapat maayos, banayad.
Nakakatulong 'yong pag-bounce para maging banayad ka.
Ta.
-Okay. -Demetrio.
Ngayon, phone naman.
Ano?
Di ko narinig.
-Mumultahan kita ng 173 euros. -Sige.
-At babawiin ko ang lisensya mo! -Ang yabang mo!
Malapit na kitang isumbong sa pang-iinsulto…
Akala mo kung sino ka dahil nakauniporme ka.
-Ano? Umayos ka! -Wag nga ako!
Umalis na tayo.
-Excuse me! -Siyempre, ang yabang mo!
-Akin 'yong sasakyan. -Hindi, kukumpiskahin namin 'to.
Ano? Bakit?
Dahil 'yong pinahiram mo,
nagyayabang.
Hindi! Ni… Ninakaw niya 'to.
-Di ko 'to pinahiram. -Excuse me. Tingnan mo.
-Mag-ama kami, magkadugo. -Tumahimik ka!
Di ito pagnanakaw.
-Di 'yan totoo. Tingnan mo ako. -Nag-iilusyon ka.
Kung kukumpiskahin mo 'yong sasakyan ko, lagot ako nito.
-Sorry. -Pakiusap.
Ano'ng gusto mong sabihin ko? Sa tatay mo ka magreklamo!
Bakit mo sinisira ang buhay ko?
Ba't mo kinuha ang sasakyan? Ano'ng ginawa ko sa 'yo?
Si Miss Rottenmeier kasi.
-Ang kapal… -Ano'ng ginawa ko sa 'yo?
Alam kong magulo 'to, pero kailangan niya 'to sa trabaho.
May iba bang solusyon?
Pasensiya na. Ganoon talaga ang batas.
-Sino siya? -Ewan ko, Gaetano.
-Sino ka? -Di mo ba nakikitang di siya okay?
Magkakilala ba tayo? Sino ka?
Pwedeng wag kang ganiyan?
Nakakatawa, Valerio. Sabi ko na sa 'yo, di ba?
Pare-pareho sila. Sila lagi ang may kasalanan.
Gaya ng ibang walang kuwentang tatay,
nagkakamali ka na, nagmamagaling ka pa!
-Parang walang nangyari. -Ang taas!
Oo! Nahihirapan ang anak mo!
Para siyang pressure cooker!
At pinapalala mo pa.
Sa 'kin siya nakatira dahil sa 'yo! Dahil dumating ka!
Ba't di ka na lang umalis?
-Hoy! -Excuse me?
-Di mo ba siya aarestuhin? -Di pwede.
-Kalma. -Pambihira.
-Dalhin mo 'tong… -Akala mo…
-Tama na! Gaetano! -Valeria!
-May mga bata rito! -Valeria!
May naisip ako! Kalimutan na natin 'yong multa.
Wala nang multa. Parang mas matindi 'yong problema n'yo.
Maraming salamat.
-Sige. -Salamat.
-Ayokong makipagkamay!
-Alis na! -Pasok. Sakay na!
Di sa pakikipagtalo—
-Gaetano, tara na! -Tabi!
Kita tayo sa bahay.
Uy.
-Hinatid mo na sila? -Oo.
Pasensiya na kanina.
Sobra 'yong reaksyon ko. May nasabi akong di ko dapat sinabi.
Salamat.
Okay ka lang?
Oo.
Magbibihis ako at magpa-practice tayo. Ha?
-Ngayon? -Kailan pa?
Sabi mo, pwede kahit kailan.
Pwede akong mag-practice sa gabi at umaga bago magtrabaho.
-Tara na. -Sige.
Valeria.
-O? -Makakalimot din ako.
Di ko alam kung paano, pero kaya ko.
Kasi tama ka.
Kailangang itodo mo at ibigay mo ang lahat ng kaya mo.
Kasi para sa'n pa ang buhay?
Sinasabi din 'yon ng kapatid ko.
"Sumayaw ka, Valerio. Sumayaw ka."
One, two, three, four. One, two, three, four.
One, two, three, four, five, six. Forward, tapos…
One, two, three, four, five, six. One, two, three…
-Tango step. -Ay!
One, two, three, four. Mabagal.
Seven, eight and one, two, three, four, five, six, seven, eight…
One, two, three, four, five, six. Mag-ready ka na! And…
Go! Sorry.
Ano'ng gagawin natin?
Kailangan ko ng spring.
Gawin mo 'yong ginawa mo para maiangat mo ako. Okay?
Gumanito ka, tapos gaganito ako.
-Okay? Patingin. -Sige.
Ayun. Magaling.
Sige!
Ay… Lintik! Pucha!
-Okay… -Sorry!
-Masakit pag ganito. -Nasaktan ka ba? Sorry.
Tara, tara!
Kailangan mo ring mag-squat.
Para makasampa ako sa balikat mo.
-Di ba ikaw lang kikilos? -Kailangan ko ng energy mo.
-Di ba? -Para sumampa.
-Parang gano'n. Sige na. -Chill.
-Mag-focus ka. -Squat. Sige.
-Tingin sa harap! -Oo na!
Three, two, one…
-Oo! Ayun! Lintik! -Ikot ka!
-Yes! -Ikot!
-Papunta sa'n?
Oo. Pakanan.
Dahan-dahan!
Mas okay.
Tulog na si Ercole. Matutulog na rin ako.
Bakit?
Titigil na 'ko.
Para 'kong elepante…
Kada kilos ko, may nasisira ako.
Oo. Totoo. Elepante ka nga.
Pero clumsy ang elepante, di salbahe.
-Mm. -Mm.
Sino naman 'to?
-Si Libero. -Ah.
Hello, apo? Kumusta?
Hi, Lola. Nandiyan ba si Gaetano?
-Oo, nandito si Gaetano. -Ha?
-Pwedeng pakausap sa kanya? -Iaabot ko.
Mm.
Uy.
Libero, naka-loudspeaker ka.
Di lang ako makatulog ngayon.
Ah.
Ako rin.
Makinig ka, Libero.
Bakit di ka na lang umuwi?
Pwede mo 'kong kwentuhan para makatulog ako?
Kuwento? Wala akong alam na gawa-gawa lang.
Ano…
-Totoong kuwento na lang. -Sige.
Tingnan natin… Ano…
May isang beses…
May aso! Oo, aso.
Tom ang pangalan niya.
Isa siyang… oo, Dobermann.
Mahal na mahal ng tatay mo 'yong aso.
-'Yong itim? -'Yong itim, oo. Magaling.
Isang umaga, nagising kami at wala na si Tom.
Wala talaga siya. Hinanap namin siya.
Parang bulang naglaho.
Makalipas ang ilang buwan,
pumunta kami sa beach sa Gaeta.
Isang araw, maaga akong nagising. Nasa labas ako ng tent,
at sa labas ng gate ng campground, may aso.
Itim!
Dobermann!
Sabi ko, "Si Tom 'yon."
-Hindi siya 'yon? -Hindi, parang siya.
Okay.
Sabi ni Lola, hindi daw, pero tingin ko, siya 'yon.
At paano natapos 'yong kuwento?
Nagtapos 'yon sa pag-uwi namin sa kanya sa bahay.
Makalipas ang ilang buwan,
kinagat ni Tom 'yong kamay ni Lola.
Hindi!
Doon ko na-realize na hindi si Tom 'yon,
dahil hindi kakagatin ni Tom 'yong kamay ni Lola.
-Ano'ng nangyari sa aso? -Dinala ko siya sa pound.
-Wag, Gaetano! Tumahimik ka. Diyos ko. -Oo, pero…
Pwede ko bang alagaan 'yong kumagat sa lola mo?
Alam ko. Sabi ko naman sa 'yo, wala akong alam na kwentong gawa-gawa.
Di laging masaya ang ending ng totoong kwento.
Minsan, malungkot ang totoo.
Ayoko rin ng mga gano'ng kuwento,
'yong laging may happy ending na alam nating peke.
Sabi rin ni Papa 'yon.
"Sabi rin ni Papa 'yon."
Gustong-gusto ng tatay mo 'tong kuwento.
Salamat. Good night.
Good night, Libero.
-Yosi tayo. -Sige.
Sabihin mo kung kailan. Libre ako sa Tuesday, 4 PM,
at Wednesday, 10 AM.
Good morning.
Hindi pwede ang Wednesday, 11 AM.
Excuse me, kukunin ko 'yong results ko.
Doon ka na lang maghintay.
Salamat.
Uy.
-Uy. -Ano na?
Buweno…
Natatakot ka.
Hindi. Kinakabahan lang ako.
Kasi gusto mo ang ideya ng pagkakaro'n ng anak, Demetrio.
Oo.
Kung gano'n, huminga tayo.
-Humihinga na ako. -Hindi, mas malalim.
Ngayon, pikit tayo.
Pikit ka.
Sige lang, Demetrio, sige lang.
Excuse me?
Ikaw ba si Mr. Demetrio Nasta?
Ah, oo.
'Yong resulta mo.
Yes!
Maria!
-May good news ako! -Ano'ng nangyayari?
Hindi ako baog.
Sabi ng science! Hindi ako baog. Hin…
-So? -So?
So pwede akong magkaanak, Maria.
So masaya ako at… At Maria…
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio Hin…