ตอนเด็กๆ เราเคยอาศัยอยู่ที่บ้านพักตากอากาศ
เป็นบ้านที่มีหลังคาทรงจั่ว
เพราะพ่ออ่านเจอในหนังสือพิมพ์
ว่ามีบริษัทในยุโรปตะวันออก ขายบ้านสำเร็จรูปของรัสเซีย
- ดูอะไรอยู่ - ไงก็เถอะ มีรถบรรทุกสองคันมาส่ง
- แล้วก็สร้างบ้านขึ้นมาในหนึ่งสัปดาห์ - วิดีโอของเฟาสโต้ที่ลูเซียให้ฉัน
เช้าวันหนึ่งพ่อบอกว่า
"เราต้องไปแล้ว บ้านไม่ปลอดภัย"
ฉันมารู้ทีหลังว่า เขาไม่ได้จ่ายเงินค่าติดตั้งเลย แต่ช่างมันเถอะ
ขอโทษนะ แต่มันแปลกที่คุณดูวิดีโอของเฟาสโต้
เพราะคุณเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา ฉันเลยไม่…
ไม่รู้ว่าเขาจะอยากให้คุณรู้เรื่องของเขาไหม
ได้สิ
ผมเข้าใจที่คุณพูด
ขอบคุณนะ
ผมจะปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวสักพัก
ในบ้านหลังนั้นมีเทปเพลงที่ซ่อนอยู่
ซึ่งฉันบันทึกความทรงจำในวัยเด็กเอาไว้ แล้วทิ้งไว้ที่นั่น
เพื่อที่จะได้ฟังมันอีกครั้งตอนโต
ตอนนี้ฉันจำเนื้อหาไม่ได้แล้ว
แต่แน่นอนว่ามันต้องเป็นเรื่อง
ที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันตลอดเวลา
ฉันอยากฟังเนื้อหาเทปนั้นอีกครั้ง
แล้วก็อยากให้ลูกๆ ของฉันฟังด้วย
ตอนเด็กๆ
ฉันใช้ชีวิตต่อไปได้ แม้จะมีความเศร้าพวกนั้น
ตอนเด็กๆ ฉันเศร้าอยู่ตลอดเวลา
แต่หลังจากนั้น ฉันก็มีชีวิตที่มีความสุข
ฉันเลยคิดว่าม้วนเทปนั้นมีสูตรแห่งความสุขอยู่
นั่นแหละ
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
- เดเม - หืม
- ตื่นหรือยัง - ยัง
- ลุกขึ้น ไปเที่ยวกัน - หืม
เราจะไปเที่ยวกับลีเบโรกันทั้งครอบครัว
- ทำไมล่ะ - ถามเยอะไปแล้ว
เราจะไปล่าขุมทรัพย์กัน มันต้องสนุกแน่ มาเถอะ
ล่าขุมทรัพย์เหรอ เธอสดใสแบบนี้ทุกเช้าเลยหรือไง
วาเลเรีย เราไปก่อนนะ
(ร้านอะไหล่รถยนต์)
วาเล
- วาเล - อ้าว
- เรียกฉันเหรอ - ใช่
เราจะไปแล้ว มาเรียโทรมา เราจะไปเที่ยวกัน
เราจะไปบ้านที่ฉันโตขึ้นมา
ดีจัง
ดีเหรอ ไม่รู้สิ
แล้วลีเบโรก็จะไปด้วย ซึ่งก็ดี
วันนี้ฉันจะไปกินข้าวกลางวันกับพ่อ
อ๋อ
ใช่ เราไม่ได้คุยกันมา… ก็หกเดือนแล้ว
เมื่อคืนเขาโทรมา ฉันดีใจมาก
ทำไมถึงไม่ได้คุยกันตั้งหกเดือน
เราไม่เคยญาติดีกัน
พ่อฉันเป็นทหาร เขาเคร่งมาก
เขาโชคร้ายที่มีลูกสาวอย่างฉัน และ…
ตั้งแต่พี่สาวฉันตาย
อะไรๆ ก็แย่ลง
ตอนนี้เขาดูแลหลานสาวฉัน
แทบจะพรากเธอไปจากฉันเลยละ และฉันคิดถึงเธอมากจริงๆ
เธอไม่เคยบอกเรื่องนี้กับฉันเลย
- ก็นายไม่เคยถามอะไรฉันนี่ - ฉันไม่เคยถามอะไรเธอเหรอ
โอเค บางทีวันนี้อาจเป็น
วันที่ฉันได้รู้ว่า พ่อก็ทำให้ฉันประหลาดใจได้เหมือนกัน
คนเราไม่เปลี่ยนหรอก
ช่างเป็นการมองโลกในแง่ดีแต่เช้าตรู่จริงๆ
- ก็มันจริง มันไม่… - ก็…
อา
- เจอกันคืนนี้นะ - เจอกันคืนนี้
- โอเค บาย - บาย
- เดเม - ลีเบโรไม่ยอมลงมา
ฉันทำไม่ได้
ว่าแล้วเชียว
ขอโทษที
ก็ได้ เราจะเลื่อนทริป
ไม่ เราจะไม่เลื่อน
ขอลองได้ไหม
ฉันว่าคุณทำไม่ได้หรอก
"ฉันทำไม่ได้" ขอห้านาที ยังไงเราก็มาที่นี่แล้ว ขอลองดูแล้วกัน
- ไปสิ ไป - ได้ไหม โอเค
- ลีเบโร - พระเจ้า
เราตกลงกันแล้วว่าเขาจะไม่มา
อย่ามองฉันนะ ไม่ใช่ความผิดฉัน
คุณพาเขามาทำไม
- "พามา" เหรอ เขาไม่ใช่หมานะ - เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้
เราตกลงกันว่าจะไปดูบ้านที่เราเคยอยู่
กาเอตาโนก็ต้องอยากมาอยู่แล้ว
- เธอพูดถูก - ไม่เข้าใจเหรอ มารี
หมอนั่นคิดว่าพวกเขาจะกลับมาคืนดีกัน
วาเล แกกลายเป็นงูพิษไปแล้ว พูดทีไรก็พ่นพิษทุกที
อย่าคิดจะเถียงเชียว
ยังไงก็เถอะ มารี ไม่มีใครอยากมาที่นี่แต่เช้าหรอก
คนเดียวที่มีความสุขคือกาเอตาโน ขอบคุณพระเจ้าที่เขามา
ฉันหมายถึงความกระตือรือร้นนิดหน่อยน่ะ
ช่วยทำให้ฉันหน่อยได้ไหม อย่าให้ฉันคึกคักอยู่คนเดียว
พวกเรากระตือรือร้นกันอยู่แล้ว มารี
แต่เธอต้องเข้าใจนะว่าถ้าลีเบโรไม่มา
ทริปนี้ก็ต้องยกเลิก
ขอโทษนะ แต่มาเรียกำลังพยายามอยู่
เธออาจจะคิดผิดก็ได้
แต่อย่างน้อยก็ ช่วยเป็นพลังบวกให้เธอหน่อยเถอะนะ
- มาเป็นพลังบวกกัน - มาหัวเราะกันเถอะ ลูเซีย
- มีแต่คุณที่เข้าใจฉัน - หลานรัก
- ไง - ลีเบโร ว่าไง
- ไง ลีเบโร - เฮ้
- ลีเบโร - คุณพูดอะไรให้เขายอม
อยากรู้ความจริงไหม
เธอพูดมากเกินไป
มากเกินไป
- เจ๊าะแจ๊ะๆ - พระเจ้า กาเอตาโน
คุณนี่เหลือจะทนจริงๆ คุณทำอะไร
เขายอมรับ
ใช่ ปิดดีลที่ 57 ยูโร
นี่ เขาอยากได้เป็นร้อยเลยนะ
ไปกันเถอะ
เทปน่าจะอยู่ที่นั่น
เทปคืออะไรฮะ
ของสี่เหลี่ยมที่เราเคยใช้ฟังเพลงก่อนจะมีซีดี
ฉันเอานี่มาด้วย
ถ้าเจอเทป เราก็จะได้ฟังมัน
ในเมื่อทุกคนกำลังสับสน
ฉันหวังว่าวันนี้จะนำความสงบสุข มาสู่พวกเราทุกคนได้
- ขอให้เป็นไปตามพระประสงค์ - อาเมน
อาเมน
ก็ได้ ฉันจะเงียบ
คุณมาทำไม
เพราะมาเรียเชิญฉันมา
บ้านคุณอยู่ที่สเปนเหรอ
ไม่ ฉันไม่มีบ้าน
คุณเป็นคนไร้บ้านเหรอ
ไม่ เราใช้ชีวิตบนถนนได้
ใช่ มีบ้านที่ฉันเกิดมาก็จริง
แม่ฉันอยู่ที่นั่น ที่บาร์เซโลนา
ฉันไม่ได้เจอท่านมาสองปีแล้ว
เดี๋ยวนะ คุณไม่ได้เจอแม่คุณสองปีแล้วเหรอ
ใช่ มันไม่แปลกหรอก
แปลกสำหรับผมน่ะสิ
คนอิตาลีอยู่กับครอบครัวตลอดเวลา
แต่ในส่วนอื่นของโลก เด็กๆ จะออกจากบ้านเร็ว
แล้วก็ยังมีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับบ้านด้วย
ฉันไม่อยากซื้อบ้าน
ฉันเห็นด้วยกับปอล
- เปา - เปา
ความกดดันจากครอบครัวแบบนี้ เป็นเรื่องปกติของคนอิตาลี
มาเปิดอกพูดให้จบๆ ไปเลยดีกว่า
ฉันรู้สึกว่าฉันมีหัวใจแบบชาวสแกนดิเนเวีย
- คุณมีหัวใจแบบชาวสแกนดิเนเวียเหรอ - จากออสโล
โอ๊ย หุบปากไปไป
เป็นอะไรไป
มันค่อนข้างเจ็บปวดน่ะ ลูเซีย
ผมคิดไม่ถึง
ค่อยๆ ลงไปนะ
มาเรีย ช้าๆ หน่อย
น่ารักดี ว่าไหม
ยังมีใยแมงมุมอยู่เลย
ว้าว เตาผิง
แม่ จำตอนที่ค้างคาวบินเข้ามาได้ไหม
พระเจ้า ใครจะไปลืมได้
ฉันอุ้มแกวิ่งออกไปข้างนอก กรีดร้องเหมือนคนบ้า
ตอนนั้นพ่ออยู่ด้วยไหม
อยู่สิ เฟาสติโนก็อยู่ด้วย
มีแค่กาเอตาโนที่ไม่ได้อยู่ เหมือนเคย ใช่ไหม กาเอตาโน
หืม
นั่นอะไรน่ะ
เข้ามาได้ยังไง
อ๋อ ขอโทษทีครับ ประตูหลังเปิดอยู่
มีหนูด้วย
หยุดทุกอย่างเลย ถ้ามีหนู ขอไม่เข้าไปด้วยนะ
ไม่ เดเมตริโอ หนูตัวเล็กๆ หนูนาน่ะ
อ๋อ แน่ละ
คุณคงชินกับจระเข้ หนูนาเลยไม่ทำให้คุณสะดุ้งสะเทือน
แต่ผมกลัวจนฉี่จะแตก ไปละ ดูแลตัวเองนะ บาย
- อ่อนไหวจัง - เปล่า เขาหึงน่ะ
คุณเคยอยู่ท่ามฝูงจระเข้ด้วยเหรอ
จะให้เราไปไหน ในนั้นมีหนูอยู่
นายกำลังลำบาก เดเมตริโอ
หมายความว่าไง
ไอ้หนุ่มไอบีเรียนมันอีกระดับเลย
รู้น่า แต่ทำไมผมต้องแคร์ด้วย
นายอาศัยความน่าเอ็นดูได้นะ อาจมีโอกาสบ้าง
เดเมตริโอ ไปกันเถอะ
แบ่งเป็นสองกลุ่มกัน
เดเมตริโอ ฉัน เปา มาเรีย มาเถอะ
- แม่จะทิ้งผมไว้กับเขาเหรอ - ใช่ ไปกัน
- มารี - จะไปไหน
แม่เจ้า
ระวัง
พวกเธออยู่ตรงนั้นนะ มันอันตราย
- ไม่อันตราย - ไม่งั้นเราจะมาที่นี่กันทำไม
ให้พวกเขามาเถอะ สามรุ่นเดินเรียงแถวกันมา
ดีมาก ความรู้สึกที่แรงกล้าพวกนี้
นี่แหละชีวิต
- สองคน พระเจ้า… - ให้ตายสิ…
ระวังด้วย ไม่งั้นจะอายุสั้น
- หยุดนะ - แกหวังอย่างนั้นใช่ไหม
ตรงนี้ไม่มีเทป
ร้อยโทเชียรามิตาโน ระวังตัวด้วย
ครับท่าน
เอาไฟฉายมา อย่าแตะอะไรนะ เดี๋ยวเป็นบาดทะยัก
- มารี อย่าหยุดแบบนั้นสิ มัน… - ฉันเวียนหัว ขอโทษที
- หืม - ฉันเวียนหัว รู้สึกไม่ค่อยดี
- มาเรีย โอเคไหม - อือ
- แน่ใจนะ - ฉันไม่เป็นไร
- ผมจัดการเอง - แค่มึนหัวนิดหน่อย
เธออาจจะกลัวที่แคบ
- ไม่รู้สิ - เธอไม่ได้กลัวที่แคบ
- ไม่ - โอเค
ความดันตกหรือเปล่า กินข้าวเช้ามาหรือยัง
- ได้กินอะไรก่อนมาหรือเปล่า - กินแล้ว
ที่รัก บอกพวกเขาเถอะ
- ไม่ - พวกเขาเริ่มเป็นห่วงแล้วนะ
เดี๋ยวพวกเขาก็รู้อยู่ดี
- ทุกคน เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไร
แต่มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีนะ
เธอท้อง
ใช่
ไม่จริง
มารี เธอท้องเหรอ
ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ
มันเป็นเรื่องน่ายินดีนะ
เปา
ยกนิ้วให้เลย มาเรีย
เขาไม่พูดกันว่า "ยกนิ้วให้เลย" นะ
แล้วต้องพูดว่าอะไร
ไม่รู้สิ
แต่กอดฉันหน่อย
ถอยไป
เฮ้ย
ว้าว
(สำหรับเฟาสโต้ตอนโต)
มันเขียนว่าอะไร
"สำหรับเฟาสโต้ตอนโต"
เปิดเลยไหม
เปิดละนะ
สวัสดี ฉันชื่อเฟาสโต้ เชียรามิตาโน อายุเก้าขวบ
นี่เป็นข้อความสำหรับเฟาสโต้ตอนโต
ฉันอยากบอกนายถึงสิ่งที่หวังว่าจะเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันหวังว่าพ่อกับแม่จะเลิกกัน
เพราะพวกเขาทะเลาะกันตลอดและฉันไม่ชอบ
เวลาที่พวกเขาตะโกนและขว้างปาสิ่งของใส่กัน
แม้แต่ตอนนี้ที่น้องชายฉันกำลังจะเกิด
แต่เรายังไม่รู้ชื่อของเขา
ฉันอยากให้เขาชื่อวาเลริโอ
เมื่อคืน ฉันได้ยินพ่อแม่ทะเลาะและตะโกนใส่กัน
แล้วพ่อก็โกรธแม่และพูดว่า
"เธอมีผู้ชายคนอื่น บอกความจริงฉันมา"
เช้านี้แม่บอกฉันว่าพ่อพูดอะไรโง่ๆ เยอะมาก
แต่แม่ก็ยังรักพ่ออยู่ดี
ฉันเชื่อแม่นะ เพราะแม่พูดความจริงกับฉันเสมอ
ฉันหวังว่านายจะมีครอบครัวที่สวยงาม
มีบ้านที่เต็มไปด้วยเพื่อนๆ
ที่คิดว่านายเป็นคนดีเสมอ
และนายไม่ได้ขโมยเงิน
ฉันจะให้คำแนะนำนะ เฟาสโต้ตอนโต
ถ้าอยากมีความสุข นายต้องคิดถึงตัวเองก่อน
ฉันมัวแต่กังวลเรื่องทำให้คนอื่นมีความสุข
แต่มันไม่ได้ผล
เพราะตอนนี้ฉันเศร้า
ฟังนะ การจะมีครอบครัวที่มีความสุข
เราต้องมีความสุขก่อน
และบางครั้งก็ต้องเห็นแก่ตัวบ้าง
ไม่ต้องคิดถึงคนอื่นตลอดเวลาเหมือนที่ฉันทำอยู่
ลาก่อน เฟาสโต้ อีกพักใหญ่ฉันจะมาคุยด้วยใหม่
เพราะฉันหวังว่านายจะมีชีวิตอยู่ อีก 74 ปีหรือมากกว่านั้น
เอาละ พอเรากลับไปโรม
หลานๆ กับฉันจะไปกินเบอร์เกอร์ ที่อร่อยที่สุดในเมืองกัน
ไม่ครับ ผมไม่ไปกิน
และผมจะไม่ปล่อยให้เด็กๆ ไปกันตามลำพัง
เราเหนื่อยกันแล้วและเราจะไปนอนกัน
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันตัดสินใจแบบนั้น
ถ้าฉันยืนกราน…
ไม่ได้ พ่อไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ
ทำไมล่ะอา เราไม่ได้จะไปซื้อยาเสพติดนะ
เป็นการพูดเกินจริงที่เหมาะมาก
วาเล ไม่ต้องห่วง ฉันจะไปกับพวกเขาเอง
เป็นไงบ้าง
ฉันได้ยินเสียงลูกชายฉันแล้ว…
ตอนนี้ฉันรู้สึกจุกในอกไม่หายเลย
ผมก็รู้สึกจุกอกเหมือนกัน
แต่คนละอย่างกันนะ
แต่ก็ยังจุกนั่นแหละ
มีอะไรจะบอกฉันไหม
อือ
ช่างมันเถอะ โอเคไหม
คุณโอเวอร์ไปหน่อย
- ฉันโอเวอร์เหรอ - หรือผมก็ได้ ถ้าคุณอยากให้เป็นงั้น
สรุปนะ มาเรีย คุณมีปัญหาอะไร
พวกเขาไม่ควรรู้งั้นเหรอ
งั้นผมก็ขอโทษแล้วกัน
แต่ผมคิดว่ามันเป็นข่าวดี ที่ควรบอกครอบครัวคุณ ยกโทษให้ผมด้วย
ฉันตัดสินใจเองว่า จะบอกเรื่องตัวเองให้ใครรู้ไม่ได้เหรอ
โอเค มาเรีย ผมไม่อยากทะเลาะ
ถ้าคุณคิดว่าผมผิด รู้ไหม คุณคิดถูกแล้ว
- ดีเลย ทำเหมือนฉันงี่เง่าเลย - ผมไม่ได้ทำเหมือนคุณงี่เง่า
ตั้งแต่มาที่นี่ ทุกครั้งที่ผมพูด ผมจะผิด
ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ไม่เห็นหรือว่ามันไม่เวิร์ก
ว่าผมไม่มีที่ยืนที่นี่
รู้อะไรไหม
คุณพูดถูก คืนนี้เราไม่คุยกันดีกว่า
มาเรีย
- นี่ค่ะ - ขอบคุณนะ วาเลเรีย
- ด้วยความยินดี - ขอบคุณ
อิสรภาพคือรากฐานของประชาธิปไตย
- เป็นหลักการที่ดีใช่ไหม - แน่นอน
แม้แต่เด็กอย่างพวกเธอก็มีอิสระในการเลือก
ตอนนี้ฉันคิดว่า พวกเธออาจจะมีมันมากเกินไป แต่…
แล้วก็มีอนาธิปไตย ซึ่งเป็นประชาธิปไตยที่ไร้กฎหมาย
- ซึ่งก็มีด้านที่น่าสนใจอยู่ - อือ
แต่ไม่ใช่กรณีของเรา
- เราไม่ต้องการมัน - อาพูดเรื่องอะไร
เข้าใจแล้ว
เขาอยากให้เราทั้งคู่กลับบ้าน
ไม่ใช่ แอร์โกลี มันไม่เกี่ยวกับสถานที่เท่าไรหรอก
แต่มันคือการที่พวกเธอจะกลับไปอยู่ที่เดียวกัน
ซึ่งเป็นสิ่งที่พ่อเธอต้องการ
พ่อพูดเสมอว่า เราควรทำทุกอย่างเพื่อให้มีความสุข
พ่อเธอพูดถูก
- กาเอตาโน อย่าเริ่มเลยนะ - นายก็อย่าเริ่มเหมือนกัน
ชีวิตก็ต้องมีอนาธิปไตยบ้าง
อนาธิปไตยคล้องจองกับสุขใจ จำเอาไว้ล่ะ
- ส่วนกฎหมายก็คล้องจองกับ… - ไม่คล้องกับอะไรทั้งนั้น
ฝูงควาย
- ฉลาดนี่ - อือ
แอร์โกลี
อะไรจะทำให้เธอมีความสุข
ผมอยากให้ทุกคนอยู่บ้านเดียวกัน
งั้นก็สู้สิ แอร์โกลีโน
สู้ให้ได้สิ่งที่เธอต้องการ
เข้าสู่สนามรบอย่างนักรบ เข้าใจไหม
- เข้าใจฮะ - ไหน
ทำท่านักรบให้ดูหน่อย
นักรบ ตลกดี
แล้วเธอล่ะ ลีเบโร
เธออยากอยู่บ้านอุปถัมภ์เหรอ ชอบที่นั่นไหม
เฮ้ย พูดได้นะ
นี่
เธอพูดได้
ชอบครับ
ชอบเหรอ งั้นก็อยู่ที่บ้านอุปถัมภ์ไป
อย่าไปสนว่าคนอื่นจะคิดยังไง
นี่คือความสุขของเธอใช่ไหม งั้นก็สู้เพื่อความสุขของเธอ
เหมือนที่พ่อเธอเคยพูด
ไม่ ผมไม่ชอบอยู่ที่นั่น
งั้นรู้ไหมว่าไง
เราไม่ได้เข้าใจชีวิตในทันทีเสมอไป
ว่าอะไรทำให้เรามีความสุข และอะไรที่ไม่ทำให้เรามีความสุข
มันต้องใช้เวลาหน่อย
ใช้เวลาตามที่ต้องการเลย เธอยังเด็ก เธอมีเวลาเหลือเฟือ
ชนแก้ว
- ชนแก้ว กาเอตาโน - ชนแก้ว
เสรีภาพ เสมอภาค
- ภราดรภาพ เก่งมาก เขาจำได้ - ภราดรภาพ
- ผมใส่รองเท้าไซซ์ 43 คุณล่ะ - สามสิบแปด
สามสิบแปด
สี่สิบสามกับสามสิบแปด
- ขอบคุณค่ะ คุณใจดีมาก - ยินดีค่ะ
รวมเป็นหกยูโร มาร์โก
อ๋อ
- ไง - ตอนนี้นายทำงานแล้ว นายจ่ายเองได้
- ใช่ ฉันทำงานแล้ว จริงด้วย - ฝากสวัสดีแม่ด้วยนะ
- เป็นไงบ้าง - ฉันเล่นไม่ได้
- นี่ - ก็เข้าใจ แต่…
อือ
- หวัดดี - เธอโดนสไตรค์
ไม่แย่เหมือนเคย
เธอขว้างแล้วโดนสไตรค์
ไม่คิดจะถามอะไรฉันหน่อยเหรอ
จะให้ถามอะไร
นายทำเหมือนฉัน…
เป็นแค่เก้าอี้ เป็นแค่นมแก้วหนึ่ง
- ไม่ อย่าหัวเราะสิ - วาเล มีปัญหาอะไร
ฉันก็หายใจ ฉันเป็นคน ไม่ใช่นมแก้วนึง
เข้าใจแล้ว แล้วมันหมายความว่าไง
โทรหาฉันสิ ฉันควรทำไง
หมายความว่าวันนี้ฉันก็เจอพ่อเหมือนกัน
และนายก็ไม่สนใจเลย
ไม่ ไม่จริงนะ
ไปตายซะ
วาเลเรีย
นี่
วาเลริโอ
ฉันไม่เคยขออะไรจากนาย ฉันให้ที่นอน ให้อาหาร แต่…
ให้ตายเถอะ อย่างน้อยก็ถามฉันหน่อยก็ได้ ว่าฉันเป็นยังไงบ้าง
ฉันรู้ วาเล ขอโทษนะ
นายต้องเรียนรู้ว่าบางครั้งคำขอโทษมันไม่พอ
หลังผ่านไปสักพัก มันจะไม่พอ
ฉันโคตรเหนื่อย
ที่ถูกปฏิบัติเหมือนคนไร้ค่า เข้าใจไหม
- เข้าใจแล้ว วาเลเรีย - อือ
ฉันเข้าใจเธอ พวกเขาก็ปฏิบัติกับฉันแบบนั้นเหมือนกัน
นี่มันตรรกะอะไรของนาย
อธิบายมาซิ
- อยากเล่าให้ฉันฟังไหมว่าเป็นไงบ้าง - มันแย่มาก
ขอโทษนะ
ฉันรู้ว่านายรู้สึกผิด ฉันเข้าใจ แต่ไม่ต้องพูดแล้ว
ก็ได้
เราอยาก…
หยุดร้องไห้ไหม
เราอยากทำอะไร
มาร่วมรักกันเถอะ
หมายความว่าไง
เหมือนที่เราทำครั้งแรกที่เจอกัน
มันไม่เหมือนกับตอนที่เราเจอกันครั้งแรกนะ
เราสองคนไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นนี่
เค็มนิดๆ แฮะ
ผมเป็นแบบนี้แหละ ผมไม่ชอบการแข่งขัน
การแข่งขันอะไร
เวลาเขาอยู่ด้วย ผมรู้สึกเหมือนกำลังแข่งและถูกตัดสิน
อ๋อ งั้นฉันก็เหมือนเหยื่อเหรอ พวกคุณแข่งแย่งผู้หญิงกันสินะ
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น คุณก็รู้ ผมก็รู้
คุณรู้มากเกินไปแล้ว แซร์จีโอ รู้นี่ รู้นั่น
และผมก็รู้ว่าคุณไม่อยากให้ผมไปด้วยวันนี้
- และนั่นมีความหมายกับผม - แล้วมันหมายความว่าอะไรล่ะ
หมายความว่าในใจคุณ ผมไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้จริงๆ
คุณคิดมากไปแล้ว แซร์จีโอ
ฉันแค่ไม่อยากให้คุณต้องลำบาก แค่นั้น
- ลำบากเหรอ - ใช่
ลำบากงั้นเหรอ
อือ
เรามาแล้ว
กลับมาแล้วฮะ
ดีมากเลยจ้ะ หลานรัก
ต้องขอบคุณเขาฮะ เขาทำตัวดีมาก
ผมพาหลานเรากลับมาได้คนหนึ่ง
อีกไม่กี่วัน ผมจะพาหลานอีกคนกลับมาด้วย
แซร์จีโอลิโน สวัสดีตอนเย็น
- สวัสดีตอนเย็น - ทำอะไรน่ะ
- ผมจะกลับบ้าน - ทำไม
- เพราะผมไม่อยากอยู่ที่นี่ - งั้นไปสิ แซร์จีโอ ไป
- เวลาโกรธแล้วสวยจริงๆ - ไม่ ฉันไม่ได้โกรธ
คุณต้องหุบปาก
ใช่ นั่นแหละทำให้เราตกหลุมรักกัน
- มันเป็นไปไม่ได้เลย - ถ้าแค่นี้ทำให้คุณอยากไป
แปลว่าคุณอยากไปอยู่แล้ว แซร์จีโอ
ลูเซีย ผมยอมรับ ผมรับมือกับอดีตสามีคุณไม่ได้
- ผมทนเขาไม่ได้ - โอเค
งั้นก็ไปสิ ไปเลย
- ผมจะไป - อือ
แต่ถ้าไปแล้ว อย่ากลับมาอีก
ผมจะไม่กลับมา ลูเซีย ผมจะไม่กลับมา
มีสองอย่างที่ทำให้ฉันสบายใจ
ฉันรู้แล้วว่าอย่างหนึ่งคืออะไร
อีกอย่างคือการเต้น
เรื่องนั้นฉันช่วยไม่ได้
- ไม่เหรอ - ฉันเต้นไม่เป็น
นายยังต้องการเตียงอีกสักพักนี่
ใช่ อย่างน้อยก็สองสามวัน
งั้นนายต้องให้อะไรฉันตอบแทน
ทำไม ฉันรบกวนเธอเหรอ เพราะถ้ารบกวน ฉันจะไปคืนนี้เลย
- เปล่า - ไม่ต้องเกรงใจ บอกมาเถอะ
เปล่า อยู่ที่นี่แหละ
แต่นาย ต้องเต้นนะ
- วาเล แต่ฉันเต้นไม่เป็น - เต้นสิ เต้นกับฉัน
- มาเถอะ - วาเล ฉันเต้นไม่เป็น
กระโดดๆ โอเล่ๆ ตอนนี้นายเต้นกับฉันแล้ว
- บ้าไปแล้ว พูดอะไรน่ะ - มาเถอะ
นายต้องเรียนรู้
แล้วเราก็จะไปแข่งด้วย ใช่
- มาเถอะ - เธอบ้าไปแล้ว
มาเถอะ ฉันจะทำทุกอย่างเอง
ง่ายๆ นายไม่ต้องเรียนรู้อะไรมาก
ฉันจะสอนเอง ฉันเก่งนะ
ฉันมาเพื่อสอนเลย เราซ้อมสักเดือนนึงดีไหม
- วาเล ฉันรู้สึกเหมือนคนโง่ - วาเล ไม่เอาน่า
ไม่จำเป็นต้องชนะก็ได้
เราแค่จะพิสูจน์อะไรบางอย่าง
เธอไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น
แต่…
ฉันรู้ว่ามันจะมีประโยชน์สักอย่างกับฉัน โอเคไหม
ถ้านายไม่อยากทำ ประตูอยู่ทางนั้น ไปนอนในรถเลย
ไม่มีปัญหา
มาเต้นกัน
ฉันยืนเขย่งเพราะรองเท้าเต้นรำ…
- เข้าใจแล้ว - มีส้น
ฟังนะ ขาที่แตะคือขาที่จะขยับอีกครั้ง
หมายความว่าไง
หนึ่ง สอง สาม สี่ กลับ ดี
- หนึ่ง… - เข่าฉัน
- เท้าฉัน - โอ๊ย
- แต่… - ขอโทษที
เอาใหม่
ฉันขอโทษ
อุ่นกอร์ดองเบลอสองชิ้นดีไหม
เอ่อ
คุณทำอะไรน่ะ
ผมได้ตั๋วของวันพรุ่งนี้มาแล้ว
คิดว่าไปสเปนสักสองสามวันดีกว่า
มาเรีย คุณยังมีเรื่องต้องทำที่นี่
และผมก็แค่เกะกะ
ไม่นะ ไม่จริงเลย
จริงสิ
ผมคิดว่าเตรียมทุกอย่างของเรา ที่นั่นได้ ในบาร์เซโลนา
เรามาทดลองดูสักพัก
และถ้าคุณไม่ชอบ
ค่อยตัดสินใจว่าจะเลี้ยงลูกที่ไหน
- สาบานนะว่าคุณไม่ได้ไปเพราะฉัน - ใช่
ใช่ มองผมสิ
แค่ทั้งหมดนี่
ทั้งครอบครัวนี้
ไม่ใช่สำหรับผม
เราไปได้สวยตอนอยู่กันสองคน มาเรีย
ไม่ใช่ที่นี่
ไม่รู้ว่าฉันชอบที่คุณพูดหรือเปล่าแฮะ
ผมก็เหมือนกัน
แต่ว่า
ผมคิดว่ามันดีที่สุดสำหรับเราทั้งคู่
คุณจะได้ผ่อนคลายมากขึ้น
และจะได้ช่วยทุกคน
ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณชอบที่สุดในโลกด้วย
ผมมั่นใจว่าแบบนี้คุณจะมีความสุขมากขึ้น
จริงๆ นะ
เขาหลับแล้ว
ดีมาก
ขอโทษเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะ
ผมแค่พูดเล่น พยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้น จะให้ทำไงได้ล่ะ
ผมไม่ได้อยากสร้างสถานการณ์แบบนี้
คุณอยากสร้างอะไรล่ะ
คุณไม่เคยสร้างอะไรเลยในชีวิต
ไม่ กาเอตาโน ไม่
จูบนี้หมายถึงอะไร
ไม่มีอะไร ลูเซีย
แค่ความสุขชั่ววูบ
เมื่อคืนฉันฝันถึงเรื่องนั้น
เฟาสโต้ ฉันไม่อยากจำเรื่องนี้
ไม่ ลูกคนที่สาม
ฉันเห็นเขา อันที่จริง
ฉันเห็นเด็กผู้หญิงคนนั้น
ได้โปรด เฟาสโต้ อย่าเลย
อย่างน้อยสักครั้งก่อนฉันตาย เราต้องคุยเรื่องนี้กัน
เราคุยเรื่องนี้กันสักครั้งได้ไหม
จะให้คุยอะไร ตอนนั้นเราอายุ 18 เรายังเด็ก
- เราจะเลี้ยงเด็กได้ยังไง - แต่เราก็คงทำได้สักทางแหละน่า
ตอนนี้ฉันคงมีลูกสามคนไปแล้ว
เด็กนั่นคงอายุ 20 แล้ว เชื่อไหม
ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย
มาเรีย เพราะเธอลบมันไม่ได้ไง โอเคไหม
โรงพยาบาล ห้องรอ
เธอเข้าไปทั้งน้ำตา ออกมาพร้อมฤทธิ์ยาสลบ
ฉันจำได้ดีมาก ทำไมฉันต้องลืมเรื่องพวกนี้ด้วย
ถ้านายอยากจำก็จำไปคนเดียว ฉันไม่อยากจำ
แต่เธออยากมีลูกไหม
ไม่ใช่กับนาย
งั้นกับใครล่ะ
ไม่ใช่กับใครทั้งนั้น
ฉันไม่รู้สึกถึงสัญชาตญาณความเป็นแม่
ฉันหัวเราะทุกทีที่คิดถึงเวลาเธออยู่กับลูกๆ ฉัน
- อ๋อเหรอ - ใช่
เฟาสโต้ นายไม่รู้จักฉัน
นายไม่รู้บ้าบออะไรทั้งนั้น
จริงที่ฉันไม่รู้บ้าบออะไรเลย แต่ฉันไม่กลัวที่จะพูดถึงอดีต ฉันไม่กลัว
ฉันไม่รู้ว่าทำถูกไหมที่ไม่เก็บเด็กคนนี้ไว้
แต่ที่รู้คือฉันสบายดี
ก่อนที่นายจะกลับมา ทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตรอีกครั้ง
ในฝันฉัน แกมีตาสีเขียว
ชื่ออานิต้า แกสวยมากเลยละ
สักครู่นะครับ
โอเค ถึงแล้วโทรหาฉันด้วย
- กลัวเครื่องบินตกเหรอ - เปล่า คนเขาทำกันแบบนี้
ถึงแล้วโทรหาฉันด้วย มันอิตาเลียนเกินไปเหรอ
มาเรีย ใช่ ผมล้อเล่น
ผมจะโทรหาเพราะอยากโทรจริงๆ โอเคไหม
อย่าทะเลาะกันตอนบอกลากันเลยนะ ผมขอ
- โอเค - โอเคนะ
เดินทางปลอดภัยล่ะ
อรุณสวัสดิ์
ไม่มีโยเกิร์ตเหรอ
ฉันกินอันสุดท้ายไปแล้ว
ว่าแล้วเชียว
ก็ได้ เดี๋ยวฉันลงไปซื้อมาให้
ไม่ต้องหรอก เดเม ไม่เป็นไร
เป็นเพราะฮอร์โมนแปรปรวนเหรอ
ใช่
ไม่ ฉันไม่รู้
เธออยากท้องจริงๆ หรือเปล่า
นี่มันคำถามบ้าอะไร
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน จริงๆ นะ
เธอไม่รักเปาแล้วเหรอ
แน่นอนว่าฉันรักเปาอยู่แล้ว
แล้วทำไมถึงทำตัวงี่เง่าแบบนี้แต่เช้า
ดื่มกาแฟไปสิ
ฉันแค่พยายามจะมีความสุข แต่ทำไม่ได้
ทุกความพยายาม ทุกความทุ่มเท มันยากลำบากไปหมด
- เป็นการต่อสู้ตลอดเวลาเลย - หมายความว่าไง
- ฉันไม่รู้ว่าเด็กเป็นลูกใคร - ไม่ใช่ลูกเธอเหรอ
นายโง่หรือไง
ลูกฉัน แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นลูกเขา
เขาในที่นี้คือเปาเหรอ
ใช่ เดเม
ว้าว
แล้วลูกใครล่ะ
- ก็… - อะไร
มัน…
ไม่นะ
ไม่ ล้อเล่นใช่ไหม
ไม่ เดเม
ไม่ได้ล้อเล่นเหรอ
- แต่เธอไม่ได้ใส่ห่วงคุมกำเนิดตอน… - ใช่ ฉันใส่ห่วงคุมกำเนิด
- เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้ผล - แล้วเธอเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้เนี่ยนะ
ให้ตายสิ
ความยากลำบากอะไร
ปัญหาคือเธอเละเทะไปหมดต่างหาก
เดเม เดเม ฉันขอโทษ
ไปตายซะ
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง าก