TATLONG BUWAN ANG NAKAKARAAN
Sarah.
Nasa'n ka?
Ise-send ko ang location ko.
Pero dapat mag-isa ka lang.
Pag may kasama ka, hindi ako magpapakita sa 'yo.
Ready na ba kayong umorder?
Good evening.
-Ang apo ko? -Nasa kotse, sa labas.
Ayos lang siya.
-Sandali. Mag-usap tayo. -Ano'ng pag-uusapan natin, Sarah?
Kidnapping 'to. Seryoso 'to, di mo ba naiintindihan?
Alam ko. Sorry.
-Pero kasalanan n'yo rin. -Ano?
-Kasalanan namin? -Di n'yo 'ko binigyan ng choice.
Sabihin mo 'yan sa judge.
Di namin ginusto 'to.
At kung tingin mo, tama ka, bakit mo pa ako tinawagan?
Naligaw ako.
Sinumpong ako.
Di ko na kabisado 'yong mga kalsada.
Ilang oras akong nagmaneho, di mahanap ang exit pa-airport.
Nagkunwari akong ayos lang sa harap ni Libero, pero…
Nag-panic ako.
Nakita ko 'yong service station, pumasok ako at tinawagan ka.
Ano'ng gusto mong gawin ko ngayon?
Gusto mo bang aluin kita at ihatid sa airport?
Gusto kong iuwi mo siya.
Hindi ko siya kayang alagaan.
Hindi ko kaya.
Puntahan na ba natin siya?
Gusto mo ba siyang kausapin o ako na?
Ikaw na.
Pero sabihin mong nakita mo kami.
Hindi, bakit? Hindi, bakit gano'n? Ayoko.
-Huwag mong sabihing tumawag ako. -Hindi, hindi pwede 'yon.
Kasalanan mo, tapos ano? Ako ang sisisihin, sa 'kin siya magagalit?
-Please, nakikiusap ako. -Hindi!
Wala akong utang sa 'yo.
Kung ipapangako mong di mo sasabihing tumawag ako,
di n'yo na 'ko makikita uli.
Lucia.
Please.
Excuse me.
Excuse me!
Ako na lang.
-Sige. -Salamat.
Ayan.
Heto.
-Okay na ba? -Oo.
-Shampoo at blow-dry, tama? -Oo.
NOW HIRING EXPERIENCED STAFF
-Ito na. Bye, salamat. -Salamat. Bye.
MY FAMILY
Mahilig matulog 'yang boyfriend mo.
Oo. Nagising siya kaninang 5 AM.
Nag-ikot-ikot sa Rome, kung ano-ano ang ginawa.
Kung ako lang, di sana ako babalik agad dito.
Ginawa ko lang 'to para sa mga bata kasi nag-aalala ako.
Siyempre.
Ano sa tingin mo?
Sinubukan ng nanay nilang ilabas sa Italy si Libero nang walang permiso.
Pinigilan siya sa airport.
Pinagbawalan na siyang makita sila, at tama sila.
Mm.
Anong "mm"?
Hindi 'yon ang nangyari.
Pero di bale na.
Hindi, gusto kong malaman.
Gusto ko munang kausapin si Lucia.
Sige.
Kumusta ka?
Ano…
Ayos lang ako, Mari.
Lumipat ako ng bahay.
Meron ding mga…
naka…
alam mo na.
Ah.
Di lang isa?
Wag naman tayong OA.
Sabihin na lang nating…
Konti… Isa't kalahati.
Mm?
Mm.
Basta, sorry at di ako nakatulong sa inyo pero…
Sobrang saya ko nitong mga nakaraang buwan.
Kailangan ko 'yon para makalimutan ang pagkamatay ni Fausto.
Nagmahal ka pa nga.
Kita namang masaya ka.
Ikaw rin… Meron kang pinagkakaabalahan.
Alam mo, tigilan na natin ang lokohan.
Nag-send ako sa 'yo ng voice message no'ng isang araw,
kinuwento ko ang mga nangyari.
Tapos biglang may kasama kang umuwi!
Papasok na ako.
Hintayin mo si Pau, ipagluto mo ng almusal.
Pero wag na nating pag-usapan 'to, ha?
At ayos lang 'yon. Ayos lang.
-Saluhin mo! -Salo!
-Go! -Tira!
-Goal! -Goal!
Hi.
-Lola ako ni Libero. -Nice to meet you. Ludovica.
Gusto kong makita ang apo ko, kung pwede.
-Kumakain sa school si Libero ngayon. -Ay, oo nga.
Gusto mo ng kape?
Hindi. Gusto ko lang sanang malaman kung bakit di ako matawagan ng apo ko
-gaya ng ibang bata. -Pwede naman.
Gabi-gabi, gaya ng iba.
Pero di niya ako tinatawagan.
Di natin siya mapipilit, tama?
Sinabi niya kung bakit? Galit siya?
Hindi, ma'am, huwag kang mag-alala.
Gano'n ang mga bata sa una. Maramdamin.
-Ikaw, di ka mag-alala? -Paraan 'yon para masanay sa pagbabago.
-Ano nga… -Ludovica.
Ilang taon ka na, 18?
-24 na 'ko. -Mabuti.
Ganito, 24-anyos na Ludovica. Walang kailangang kasanayan ang apo ko.
Kabaligtaran pa nga.
Ipaliwanag mo sa kanyang pansamantala lang 'to.
-Naiintindihan mo? -Naiintindihan ko.
Mabuti.
Kahit di ka tawagan ni Libero, pwede mo siyang bisitahin.
Talaga, Ludovi? Salamat.
Bye.
Hay, naku!
Ano 'to?
Kinakausap kita, Vale!
Wala.
Ano na naman ba 'to?
-Nagpaayos ka ng buhok? -Bakit mo sinisira 'yong bahay ko?
Hinahanap ko 'yong perang tinago ni Fausto.
Di 'yon pwedeng maiwan dito habang nandito siya.
Ilalagay ko sa ligtas na lugar.
Parang ang OA mo naman masyado? Ano ka ba?
Nakalimutan mo na bang binenta niyan 'yong Dalmatian
na bigay mo sa 'kin no'ng 13 ako?
-Tama na. -Binenta niya ang aso ko!
Alam mo ba kung ano'ng kaya niyang gawin?
Heto.
Meron pa.
Tama.
'Yong tile sa banyo.
Uy, Valerio.
-Ano? -Valerio? Pwede tayong mag-usap?
Nakakainis na 'yong ugali mo para sa buong pamilya.
Di namin matanggap ang kawalan mo ng respeto!
Okay? At tandaan mo 'to. Ako ang tatay mo.
Ayun.
Walang kwenta ang trato nito sa 'kin, 25 taon akong tinuring na parang basura.
Ngayon, gusto niya ng respeto.
Neknek mo!
Ha? Mm?
Vale, mag-usap tayo nang kalmado.
Wag kang mangialam.
Di ba't parang kabaliwan naman 'yong aalis ka ng bahay?
Ma, di ako uuwi hangga't nandiyan siya.
Dapat umalis ka rin.
-Ano'ng kinalaman ko rito? -Nagkakalat ka.
Gusto mong pakasalan si Sergio? Pakasalan mo siya!
Tumira ka kay Sergio.
Kung gusto mo sa kanya, bahala ka.
Bumalik ka sa Ercolano kasama siya. Bahala ka sa buhay mo!
-Di na kita kailangan dito. -Aalis ako sa sarili kong bahay?
-Bahay mo? -Oo!
Ikaw ba nagbabayad ng renta?
Ingat ka.
-Uy, Valerio. -Hi, Maria.
Nasa bahay ba mama mo?
Oo, kasama 'yong tatay kong gago.
-Di pa siya umaalis? -Wish ko lang!
Di siya aalis.
Maria! Kumusta ka, ganda?
Nagpadagdag ka ba ng dibdib?
Hindi. Nasa'n si Lucia?
Ay.
Magpapakasal ka ba talaga?
Magkakaroon kami ng party na tinatawag ni Sergio na kasal.
-Pero masaya ka naman, di ba? -Oo.
In love ka rin. Kinukumpirma mo ba 'yon?
Mabuti naman, Maria.
Ano 'yong kalat pagpasok ko?
Nag-iskandalo si Valerio.
Umalis na raw ako, wala raw akong silbi dito.
Di siya makausap. Minsan, nakakatakot siya.
Baka tama siya, dahil nakatira dito si Gaetano.
Di na siya nag-iisip nang tama bago pa si Gaetano.
Gusto niyang asikasuhin 'yong kay Libero at ito ang resulta.
Dinamay niya pa si Demetrio. Ilang beses ko nang sinabing
pigilan si Libero, pero wala.
Tayong dalawa na lang ang mag-asikaso kay Libero.
Mari, di ko alam ang gagawin.
Bumisita ako para magpaliwanag.
Pwede niya tayong tawagan, pero ayaw niya.
Kailangan nating ipilit.
Di tayo aalis do'n hanggang makipag-usap na siya.
At sabihin mo ang totoo.
Hindi, Maria.
Sabihin mo sa kanya 'yong kay Sarah.
Hindi, wag na lang.
Kung ayaw mo, ako na lang.
-Tingnan mo! -Ikaw ba 'yan?
Oo naman. Six years akong nag-travel.
Indonesia, Mexico, Algeria.
Laging naka-motor?
-Oo. Sa buong mundo. -Mm.
Pero paano ka kumikita?
Kumikita?
Oo, paano… Pa'no 'yong trabaho mo?
Ah… Buweno, nagpo-post ako ng videos linggo-linggo…
Ay!
At marami akong followers.
-"Followers." -Oo.
Tapos nakilala ko si Maria, at nagbago na ang lahat.
Pau, paano nga pala kayo nagkakilala ni Maria?
Nagkakilala kami sa isang baryo sa Chiapas.
-Sa Mexico. -Oo.
Nagkaproblema sa kuwarto.
Kaya nag-share kami.
-Oo. -Ah.
Oo, pitong araw kaming nasa kuwarto at di lumabas.
Kumain naman siguro kayo sa labas…
Hindi.
Buweno, siya lang 'yong nakakumbinsi sa 'king
iwan ang motor ko.
Dahil marunong siyang makinig.
-Si Maria? -Oo.
Bihira lang 'yong nagtatanong ng, "Kumusta? Okay ka lang?"
Alam mo 'yon?
Excuse me.
Sige.
-Hello? -Mali 'to, Demetrio.
Na kina Lucia ako. Mas malala pala 'to sa akala ko.
-At kasabwat ka din. -Saan?
-Saan? Sa nangyari kay Libero. -Di ako nakikipagsabwatan, 'no.
Sa tingin ko, si Valerio ang pinakatamang mag-handle nito.
Seryoso ka ba?
May kahit anong opinyon ka ba tungkol dito?
-Siyempre. -Ano?
Dapat iuwi na siya agad.
Ba't di mo sabihin?
Kasi di naman ako derektang kamag-anak!
Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo? At gano'n ka din!
Ano'ng kinalaman no'n?
Kailan mo maiintindihan na wala tayong legal na karapatan
sa bagay na 'to?
Wala man tayong karapatang magdesisyon, di tayo dapat pumayag sa mali nila.
Kausapin mo siya.
Hindi, ayoko siyang kausapin.
Wag mo akong idamay sa mga away ng pamilya.
Alam mong ina-anxiety ako.
-Ayoko. -Walang nagbago.
Ikaw 'yong mabait at ako 'yong masama.
Gusto mo 'yon, e, 'no?
-Hindi. Iba ang sinabi ko. -'Yon ang sinabi mo.
-Iniiba mo 'yong sinabi ko! -Deme!
Duwag ka.
-O? Ikaw, pu— -Ewan ko sa 'yo.
Kung gano'n, oo. Kung… Hello?
Binaba niya.
Si Maria 'yon.
-Si Maria? -Oo, si Maria.
Maraming bersyon si Maria.
May Maria na nakikinig sa 'yo, at may Maria na babalahurain ka.
'Yon 'yong nakikinig.
Uy!
Diyos ko…
Wag ka nang magsalita. Masama na 'yong araw ko. Tama na.
-Sergiolino, pare! -Uy!
-Uy! Kinakabahan siya. -Ah.
-Ano sa tingin mo? -Ano sa tingin ko?
Ano sa tingin mo?
Pwede naman.
Ako?
Bagay ba? Ha?
-Bagay na bagay. -Salamat.
Di pa ako pinuri ng misis ko kahit kailan.
Di niya 'ko misis.
Pabayaan mo 'yan. Wala siyang pambili ng suit.
Ano'ng gagawin ko sa suit na 'to, Lucia?
Sergio, sa tingin ko, bagay naman sa 'yo, di ba?
Sa tingin mo? Kung di ka sigurado, subukan natin 'yong iba.
Iba pa? Pang-apat na 'to!
Oo, pero di ka kumbinsido. 'Yong materyales ba, tela? Ano…
Hindi, di dahil sa tela.
Kasi…
Nasa hugis ng katawan. Ewan ko.
Parang nakasabit lang sa 'yo.
Mukha kang water heater, Sergio.
Huwag kang magalit. Sabi na, e.
Tinawag mo 'kong water heater!
-Sorry. Pero, Sergiolino… -O?
Kung double-breasted suit kaya, à ma manière?
"A mama" ano?
Manière. French 'yon, Sergio.
Di yata bagay sa 'kin.
-Di ko… -Di niya raw style.
Tama na. Di naman totoong kasal 'to.
Ano ba 'to, party? Dinner? Hindi nga, e. Merienda lang 'to.
Ano'ng suot pag merienda? Maong at t-shirt. Bye!
Tumahimik ka. Tumahimik ka na. Diyos ko!
Sorry. Huhubarin ko na.
Pero may sasabihin muna 'kong importante.
-Sergiolino, naririnig mo ba ako? -Oo, naririnig kita.
-Pipirma ako. -Pipirma saan?
Sa divorce papers.
'Yon ang tamang gawin.
-Dito talaga? -Oo.
Sa tingin ko, ito na ang oras para pag-usapan 'to.
Habang nakasuot ako ng double-breasted suit.
Di ba?
Magpakasal na kayo.
-Saan siya pupunta? -Magyoyosi yata.
-Ah. -Salamat, Gaetano.
-Masaya ka ba? -Oo.
Salamat.
Ercolino!
-Kumusta ka? -Mabuti.
Diyos ko, marami kang ikukuwento sa 'kin, at ang dami kong ikukuwento sa 'yo!
Sinabi ko namang kumaliwa ka, Lucia.
-Di ma-traffic do'n. -Welcome back, Maria.
-15 minutes, isang pulgada lang ang usad. -Inulit mo pa?
-Tatahimik na 'ko. -Tama.
Aalis ka na ba agad?
Wag na nating pag-usapan ngayon. Kakauwi ko lang.
Gusto kong makilala mo si Pau.
Lagi ko kayong kinukuwento sa kanya.
E, ito?
Galing 'yang Reina Sofia. Museum sa Madrid. Gusto mo ba?
Mm.
Ayaw mo. Gets ko.
Sino'ng magdadala nito kay Libero?
Pupunta tayo mamayang gabi.
Tayong tatlo ni Maria. Mm?
Hindi ako sasama.
Kailangan nating pumunta para makumbinsi siya
na di natin siya nakalimutan.
Siya ang nakalimot sa 'tin.
Wag mong sabihin 'yan. Di totoo 'yan. Miss niya tayong lahat, lalo ka na.
Di ko na siya nami-miss.
Ayokong marinig 'yan. Sasama ka. Tapos.
Ayoko. Ikaw na lang. Kasalanan mo namang umalis siya.
Hindi! Bakit kasalanan ko?
Gusto niyang sumama kay Mama, sinundo mo siya.
Ano'ng…
Hindi, Ercole! Halika dito! Bumalik ka sa kotse!
Ercole, 'yong judge ang nagdesisyon na di siya puwedeng sumama. Halika!
-Hindi ako! -Pero masaya kang magkalayo sila.
-Hindi totoo 'yan. Kumalma ka nga! -Totoo 'yon!
Hindi, grabe ka naman. Di ako papayag na sabihin mo 'yan.
Ano'ng gagawin mo? Kokontrolin ang utak ko?
Hindi! Ercole!
Ercole, tigil!
Papatayin mo 'ko, alam mo?
Halika rito.
OFFICE
Diyos ko! Tinakot mo 'ko!
Di kita narinig.
Ano'ng ginagawa mo?
Ayaw mong matulog sa kama, e.
Di sa ayokong matulog sa kama. Ayoko lang makaabala.
Subukan mo.
Ngayon na?
Sige na!
Sige.
Sabihin mo, ha.
Ang gaan, ah?
Masakit pa ba?
Ha?
Hindi na.
Di na masakit.
Ayun… sobrang komportable.
-Salamat. -Walang anuman.
Bye, apo.
Lalabas ka?
May gagawin lang ako. Diyan ka lang kay Lolo, ha?
Ano ba?
Ang gandang araw nito, Ma, o.
Ganda ng araw.
Miss na kita, Fausti.
Magiging okay din ang lahat, Ma.
Ercole?
Wag mo na 'kong iiwan sa kanya.
May niluto akong sartu sa oven, ha?
Ninakaw niya 'yong pera ko. Nandaya siya sa baraha.
Biro lang 'yon. Mukha ba 'kong magnanakaw sa bata?
Ano ka ba?
Kinuha mo 'yong baraha, nakita ko.
At siniraan niya si Tito Valerio.
Sabihin mo ring binato mo ako ng baso.
-Ano'ng sinabi mo? -Wala naman.
Sabi niya, talunan si Tito Valerio.
Galit siya sa atin.
Dismayado. Sabi ko, "dismayado."
Excuse me, apo. Halika nga.
-Mamaya, mag-uusap tayo. -Utang na loob. Halika na.
May problema 'yong bata. Binato niya ako ng baso.
Wag mo na siyang kausapin.
Sasabihin ko kung ano'ng gusto ko.
-Di niya kailangan 'yon. -Lagi akong nagsasabi ng totoo.
Pinoprotektahan ko siya.
Lucia, lumaki ka sa paniniwalang walang dapat maghirap sa buhay.
Pero hindi gano'n 'yon. Sa buhay, may galit.
May trauma. Ano'ng magagawa mo?
Hindi mo maiiwasan 'yon, Lucia. Tandaan mo 'yan.
Di 'yon makakabuti sa 'yo.
Ano'ng di makakabuti sa 'kin? Ano'ng pinagsasabi mo?
Gusto mo bang pakasalan 'yong pobreng si Sergio?
Sagutin mo 'ko.
Tumigil ka na.
-Okay. -Natatakot ka bang iwanan ka?
'Yon ba 'yon?
Mm.
Gaetano, hindi na ako 'yong babaeng kilala mo.
Oo, pansin ko nga.
Ano'ng nangyari sa babaeng naaalala ko, Lucia?
Nasaan na siya?
Psychologist ka na rin?
Tigilan mo nga 'ko, Gaetano! Ano ba!
Demetrio, ano ba?
Tatlong oras na tayong nakaupo rito. Ano ba 'yon?
-Ay, oo. -Oo nga.
So, Valerio…
Ano…
Kailangan kong sabihin sa 'yo na…
Iniisip naming oras na para bawiin si Libero.
Sino "kayo"? Ha?
-Ako. -Ah.
Si Maria.
At 'yong mama mo, si Lucia.
Ayun. Pinagtulungan n'yo ako.
Magaling.
-Magaling. -Hindi.
-Hindi, Valerio, wag… -Pinagtulungan n'yo 'ko.
-Hindi kaya. -Oo kaya.
'Yon ang iniisip ng bawat isa sa 'min, nagkataon lang na nagkapareho.
Kailan mo lang nakita si Maria, di mo na magamit ang isip mo?
Pansin mo ba?
Hindi, Valerio, hindi 'yon.
May sarili akong isip.
Mali akong sinunod kita.
Bakit lagi na lang kasalanan ko?
Nakakapagod na. Alam mo ang totoo?
Akala mo, pag sumang-ayon ka kay Maria, babalikan ka niya.
Pero sila na no'ng Espanyol. Gets?
-Ercole? -Tito, nasaan ka?
Kasama si Demetrio.
Baliw si Lolo. Ayoko na dito.
Sabi na. Wag kang mag-alala, susunduin kita mamaya.
Maghihintay ako.
-Bye. -Ano'ng nangyari?
Ano'ng nangyari?
Ganito ang nangyayari pag may sarili kayong isip.
Diyos ko.
Nakaka-stress, nasusuka ako.
Ngumiti ka, Lucia.
Oo.
Libero!
Kumusta ka?
Mabuti.
Ano'ng ginawa mo kanina?
Namitas kami ng gulay sa garden at niluto namin.
Namitas kayo tapos niluto n'yo rin?
Kumusta ka? May kaibigan ka na?
Gusto ko rito. Iba-iba ang ginagawa ko araw-araw.
Mangangabayo kami bukas.
Mangangabayo?
Matatakot ako sa gano'n.
Kaya pala gusto mo dito.
Masaya akong masaya ka.
Lahat kami.
Pero alam mo naman sa bahay.
-Miss ka na namin. -Kanino 'yang sapatos?
Pinahiram ni Giacomo.
Nasaan 'yong sa 'yo?
Nilalabhan. Madumi kasi.
Ba't di ka nagsabi? Nadalhan sana kita.
Nagpapahiraman kami dito. Lahat, pwedeng mahiram ng iba.
Maganda 'yon, di ba?
Oo, pero di mo puwedeng isuot 'yong sapatos ni Giacomo. Apo naman.
Libero, umamin ka.
Ayaw mo umuwi kasi galit ka sa 'kin?
Oo, medyo.
Bakit?
Alam mo na.
Tama na, Libero. Di ko kasalanan 'yon.
Okay…
Sinundo kita dahil nakiusap ang nanay mo.
-Hindi totoo 'yan. -Hindi, Libero, totoo 'yon.
Pumunta ako kasi ayaw na sa 'yo ng mama mo.
Naiintindihan mo?
Sabi na. Lalo niya akong kinamuhian.
Talaga ba? Hay, naku…
Siyempre, Lucia.
Di mo kailangang magsungit.
Di ako galit sa 'yo.
Uuwi ka na kay Lola?
Hindi, di ako uuwi.
Pero di ako galit sa inyo.
Di ako nandito para pilitin si Mama na sunduin ako.
Dito ako magsi-stay hanggang masundo na niya 'ko.
-Nakuha mo na lahat? Good boy. -Oo.
Kunin mo 'yong bag mo.
Tara na.
Saan kayo pupunta?
Sa 'kin muna siya hanggang nandito 'yon.
-Pero bakit? -Gusto ko kay Tito.
Hindi sa lalaking 'yon.
Wag mo nang ipilit. Sa 'kin na muna siya.
-Tara na, Ercole. -Sandali, Valerio.
Alam mong mangyayari 'to at pinilit mong wag siyang paalisin dito.
-Ang galing mo, Bye. -Sandali, Valerio.
Teka. Ercole, apo!
Diyos ko.
Di ko na kaya 'to.
O?
Bumukas ba?
Ikaw ba si Valeria?
Valeria?
Vale. Uy.
Ercole, si Valeria. At…
Di ko nasabi, pero kailangang matulog dito ng pamangkin ko ngayong gabi.
Kung okay lang.
-Okay lang. -Oo.
Aalis muna ako. Babalik din ako.
Sige.
Hindi.
Nakakahiya.
Uy! Ercole.
Teka.
Pero gutom na ako.
Sige.
-Nagkamali ata ako… -Hindi. Valerio, ganito…
Tama na. Please. Gusto ko na lang magtago. Okay lang.
Mm?
Kumain na kayo. Maliligo lang ako.
-Valeria. -Ano 'yon?
Ang ganda mo.
Kapag naghiwalay ang mga magulang, para di ma-trauma ang mga anak,
dapat lagi pa ring civil sa isa't isa.
Sa bahay namin, siyempre, ibang-iba ang nangyari.
Pag nag-aaway sila, laging sa harap ko.
Wala silang itinagong pagtatalo sa 'kin.
Aalis na 'ko bukas.
Halimbawa, naaalala ko no'n,
nilista ni Mama ang lahat ng babae ni Papa.
Pagdating sa pampito, naghagis siya ng orange sa pader.
Di na ako kumain ng orange mula noong araw na 'yon.
Sa harap ko lang niya ginagawa 'yon.
Kasi naisip niyang kaya ng panganay niyang tiisin 'yon,
habang di pwedeng ma-expose sa trauma ang bunso.
SANTA… FAUSTO ANG PANGALAN KO
Laging masasahol ang sinasabi sa 'kin ni Mama.
'Yong mga di kayang sabihin ng iba sa 'kin.
Sinabi niyang di totoo si Santa Claus no'ng five years old ako.
Maraming beses na 'kong nasaktan ng pagiging tapat niya.
Fausto, may sasabihin ako.
Kung malungkot 'yan, ayokong marinig.
Hindi.
Pinag-isipan ko nang mabuti at…
sa sitwasyon natin, ayokong may hindi nasasabi sa 'yo.
Anong di nasasabi? Ano'ng sinasabi mo, Ma?
Ano'ng sasabihin mo?
Di anak ni Gaetano si Valerio.
-Di 'yan totoo, niloloko mo 'ko. -Totoo, Fausto.
Kailangan kong masabi sa iba.
Matagal ko nang itinago 'to. Di ko na kaya.
Ilang beses nangaliwa ang papa mo.
Ako, isang beses lang. Pinarusahan agad ako.
-Okay, Ma. Tama na. -Hindi, Fausto.
-Ayokong malaman. -Hindi, Fausti!
Kailangan kong magsalita.
-At ako ang dapat makinig. -Oo.
-Sige. -Nagtrabaho siya sa Italsider.
-Ay, okay. -Oo.
Ang guwapo.
Pero isang gabi lang 'yon.
-Di na naulit. Isang… -Ma, alam mo namang…
Alam mong di dapat ganito!
'Yong mamamatay ang dapat maglinis ng konsensiya, di ang nanay…
no'ng mamamatay.
Sige na. Tama na. 'Yon lang.
Mm?
Ano'ng dapat kong gawin?
Ano'ng dapat mong gawin? Wala.
Di ko sasabihin sa kanya?
-Kanino? -Kanino pa? Kay Valerio.
Baliw ka na ba? Ikamamatay niya 'yon!
Gusto mong sabihin? Magpapakamatay siya, Ma!
Minsan talaga, ikaw…
Ano'ng tingin mo sa 'kin, Fausto?
Ma, una sa lahat, sa mga magulang na gaya n'yo, milagro nang
lumaki kami ni Valerio na ganito.
Kaya 'wag na nating pag-usapan 'yan.
Pero, sa totoo lang, wala namang kayang magalit sa 'yo.
Ewan ko kung bakit,
pero kahit ano'ng gawin mo, kahit mali…
Kahit papa'no…
-Mamahalin ka pa rin. -Mm.
Ewan ko kung ano 'yon. Baka magic.
Ewan ko.
-Ma. -Mm?
Pakuha ng dessert?
Hayop ka, Fausti.
-Good morning. -Good morning, ma'am.
-Naghahanap pa ba kayo ng staff? -Oho.
Dala ko 'yong résumé ko.
May negosyo ako sa Ercolano, sa probinsya ng Naples.
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio robinsya ng Naples.