(สามเดือนก่อนหน้านี้)
ซาราห์
คุณอยู่ไหน
ฉันจะส่งโลเคชั่นให้
แต่คุณต้องมาคนเดียว
ถ้าฉันเห็นว่าคุณมากับใคร ฉันจะไม่ให้คุณเจอฉัน
พร้อมสั่งอาหารหรือยังคะ
สวัสดีค่ะ
- หลานฉันอยู่ไหน - เขาอยู่ในรถข้างนอก
เขาสบายดี
- เดี๋ยว คุยกันก่อน - จะคุยอะไร ซาราห์
นี่มันลักพาตัวนะ มันร้ายแรง ไม่เข้าใจหรือไง
ฉันรู้ ฉันขอโทษ
- แต่มันก็เป็นความผิดพวกคุณด้วย - อะไรนะ
- ความผิดเราเหรอ - พวกคุณไม่ให้ทางเลือกกับฉัน
งั้นก็ไปบอกผู้พิพากษาสิ
เราไม่ได้เลือกอะไรแบบนี้
และถ้าคุณคิดว่าคุณถูก ทำไมถึงโทรหาฉันล่ะ
ฉันหลงทาง
ฉันตื่นตระหนก
ฉันจำถนนไม่ได้อีกแล้ว
ฉันขับรถวนอยู่เป็นชั่วโมง แต่หาทางออกไปสนามบินไม่เจอ
ฉันพยายามทำเป็นว่าทุกอย่างปกติกับลีเบโร แต่…
ฉันตื่นตระหนก
ฉันเห็นจุดพักรถ เลยเข้ามาแล้วโทรหาคุณ
แล้วตอนนี้คุณอยากให้ฉันทำอะไร
อยากให้ฉันลูบหลังคุณ แล้วพาไปส่งที่สนามบินเหรอ
ฉันอยากให้คุณพาเขากลับบ้าน
ฉันพาเขาไปอยู่ด้วยไม่ได้
ฉันทำไม่ได้
เราไปหาเขากันดีไหม
อยากคุยกับเขาเองหรือให้ฉันคุย
คุณคุยกับเขา
แต่ต้องบอกเขาว่าคุณหาเราเจอเอง
ไม่ ทำไมล่ะ ทำไมฉันต้องทำงั้นด้วย ไม่
- อย่าบอกเขาว่าฉันโทรหาคุณ - ไม่ ไม่มีทาง
คุณทำทุกอย่างคนเดียว แล้วไง ฉันต้องรับผิด เขาจะได้เกลียดฉันเหรอ
- ได้โปรด ฉันขอร้อง - ไม่
ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรคุณ
ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่บอกเขาว่าฉันโทรไป
ฉันจะไม่โผล่หน้ามาให้คุณเห็นอีก
ลูเซีย
ขอร้องล่ะ
ขอโทษนะ
ให้ฉันทำเองไหม
- เชิญเลยค่ะ - ขอบคุณ
นี่
นี่ค่ะ
- ทุกอย่างเรียบร้อยนะคะ - ค่ะ
- สระกับไดร์ใช่ไหมคะ - ค่ะ
(รับสมัครพนักงานมีประสบการณ์)
- นี่ค่ะ ลาก่อนและขอบคุณนะคะ - ขอบคุณค่ะ ลาก่อน
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
แฟนเธอชอบนอนจริงๆ
ใช่ เขาตื่นตั้งแต่ตีห้าแล้ว
ออกไปทำอะไรไม่รู้ทั่วโรม
ถ้าเป็นฉัน คงไม่กลับมาเร็วขนาดนี้
ฉันกลับมาเพราะฉันเป็นห่วงเด็กๆ
แน่ละ
นายคิดว่าไง
แม่ของพวกเขาพยายามพาลีเบโรออกนอกอิตาลี โดยไม่ได้รับอนุญาต
พวกเขาหยุดเธอไว้ได้ที่สนามบิน
ตอนนี้พวกเขาไม่ให้เธอเจอลูกๆ แล้ว และพวกเขาก็ทำถูก
อือ
หมายความว่าไง "อือ"
มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นซะทีเดียว
แต่ช่างเถอะ
ไม่ ตอนนี้ฉันอยากรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
เอาจริงๆ ฉันอยากคุยกับลูเซียก่อน
ก็ได้
นายสบายดีไหม
ฉัน…
ฉันสบายดี มารี
ฉันย้ายบ้าน
ฉันมี…
เรื่อง…
กิ๊กกั๊กนิดหน่อยด้วย
อ๋อ
มากกว่าหนึ่งเหรอ
ก็อย่าเวอร์ไปเลย
เอาเป็นว่า…
นิดหน่อยน่ะ หนึ่งครึ่ง
หืม
อือ
ยังไงก็เถอะ ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันช่วยทุกคนไม่ได้ แต่…
ฉันมีความสุขมากในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา
และฉันก็ต้องการมันจริงๆ ฉันต้องทำใจเรื่องการตายของเฟาสโต้
เธอถึงขั้นตกหลุมรักด้วยนี่
ดูออกเลยว่าเธอมีความสุข
นายก็เหมือนกัน นายก็มีเรื่องกิ๊กกั๊กของนาย
เอาละ ฟังนะ เลิกพูดบ้าๆ กันเถอะ
ฉันส่งข้อความเสียงไปให้เธอวันก่อนและบอกเธอ
ว่าช่วงสองสามเดือนนี้เป็นไง
จากนั้นเธอก็โผล่หน้ามากับผู้ชายซะงั้น
ฉันจะไปทำงานแล้ว
เธอรอเปา ทำอาหารเช้าให้เขาไปเถอะ
แต่อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย ตกลงไหม
และไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลย
- ระวัง - ระวัง
- ไปเลย ไป - ยิง
- โกล - โกล
ไงคะ
- ฉันเป็นย่าของลีเบโร - ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันลูโดวิกา
ฉันอยากเจอหลานชาย ถ้าเป็นไปได้
- วันนี้ลีเบโรกินข้าวที่โรงเรียนค่ะ - อ๋อ จริงด้วย
รับกาแฟไหมคะ
ไม่ละ อันที่จริง ฉันอยากรู้ว่า ทำไมหลานฉันถึงโทรหาฉันไม่ได้
- เหมือนเด็กคนอื่นๆ - เขาโทรได้สิคะ
ทุกคืน เหมือนคนอื่นๆ
แต่เขาไม่เคยโทรหาฉันเลย
เราบังคับเขาไม่ได้ถ้าเขาไม่อยากนี่คะ
เขาบอกไหมว่าทำไม เขาโกรธฉันเหรอ
ไม่ค่ะ คุณนาย ไม่ต้องกังวล
ตอนแรกเด็กๆ เป็นแบบนี้แหละค่ะ พวกเขาอาจจะรุนแรงไปบ้าง
- เป็นคุณจะไม่กังวลเหรอ - มันเป็นวิธีทำความคุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลง
- เอ่อ คุณชื่อ… - ลูโดวิกา
อายุเท่าไร 18 หรือยัง
- ฉันอายุ 24 ค่ะ - ดี
ฟังนะ ลูโดวิกาวัย 24 หลานฉันไม่ต้องปรับตัวกับอะไรทั้งนั้น
ตรงกันข้ามเลย
พวกคุณต้องอธิบายให้เขาฟังว่า สถานการณ์นี้แค่ชั่วคราว
- เข้าใจไหม - เข้าใจค่ะ
ดี
ถึงลีเบโรไม่โทรหา คุณก็มาเยี่ยมเขาได้ตลอดเวลาที่ต้องการนะคะ
จริงเหรอ ลูโดวี่ ขอบใจนะ
ลาก่อน
ไปตายซะไป
เกิดอะไรขึ้น
ฉันพูดกับแกอยู่นะ วาเล
ไม่มีอะไร
ทำไมถึงเละเทะแบบนี้
- ไปทำผมมาทำไม - ทำไมแกถึงรื้อบ้านฉัน
ผมกำลังหาเงินที่เฟาสโต้ซ่อนไว้
ผมไม่ไว้ใจที่จะทิ้งเงินไว้ที่นี่ในเมื่อเขาอยู่แถวนี้
ผมจะเอาไปเก็บไว้ที่ปลอดภัย
แกไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ ไม่เอาน่า
ลืมไปแล้วเหรอว่าเขาขายหมาดัลเมเชียน ที่แม่ให้ผมตอนอายุ 13
- จำไม่ได้ แต่พอได้เถอะ - เขาขายหมาผมนะ
รู้ไหมว่าเขาทำอะไรได้บ้าง
เจอแล้ว
ยังมีอีก
ใช่
กระเบื้องห้องน้ำ
นี่ วาเลริโอ
- ใช่ - วาเลริโอ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ทัศนคติของแกทำให้ทุกคนในครอบครัวเหนื่อยใจ
มันคือการไม่เคารพที่เรายอมรับไม่ได้
เข้าใจไหม และจำไว้อีกอย่างหนึ่งนะ ฉันเป็นพ่อแก
ใช่
เขาทำเหมือนผมไม่มีตัวตน
เหมือนขยะ มา 25 ปี
ตอนนี้จะมาอยากได้ความเคารพ
ไสหัวไปไป
วาเล เราต้องใจเย็นและคุยกันหน่อย
ไม่ใช่เรื่องของแม่
ไม่คิดเหรอว่ามีแต่พวกโรคจิต ที่จะย้ายออกไปแบบนี้
แม่ ผมจะไม่กลับมาจนกว่าเขาจะไป
และผมว่าแม่ก็ควรไปด้วย
- มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย - แม่กำลังทำผิด
แม่อยากแต่งงานกับแซร์จีโอเหรอ ก็แต่งไปสิ
ไปอยู่กับแซร์จีโอ
ถ้าอยากอยู่กับเขา ก็อยู่ไป
กลับไปเออร์โกลาโนกับเขา ทำห่าอะไรก็ได้ตามใจเลย
- ผมไม่อยากให้แม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว - ฉันควรออกจากบ้านตัวเองหรือไง
- บ้านแม่เหรอ - ใช่
ทำไม แม่จ่ายค่าเช่าหรือไง
โชคดีล่ะ
- ไง วาเลริโอ - หวัดดี มาเรีย
แม่นายอยู่บ้านไหม
อยู่ อยู่กับพ่องี่เง่าของผม
- เขายังไม่ไปเหรอ - ไปก็ดีสิ
เขาไม่ไปไหนหรอก
มาเรีย เป็นไงบ้างจ๊ะคนสวย
ฉันคิดไปเองหรือว่าเธอไปทำหน้าอกมา
เปล่าค่ะ คุณคิดไปเอง ลูเซียอยู่ไหน
คุณจะแต่งงานจริงๆ เหรอ
เราจะจัดงานเลี้ยงอะไรสักอย่าง ที่แซร์จีโอเรียกว่างานแต่งงาน
- แต่คุณมีความสุขใช่ไหม - ใช่สิ ใช่
เธอก็มีความรักเหมือนกันนี่ ข่าวลือเป็นเรื่องจริงใช่ไหม
ดีแล้ว มาเรีย
ตอนเข้ามา ฉันเห็นอะไรเละเทะไปหมด
วาเลริโออาละวาดน่ะ
เขาบอกว่าฉันต้องออกจากบ้าน ฉันอยู่ที่นี่ก็ไร้ประโยชน์
คุยกับเขาไม่ได้เลย บางทีเขาก็ทำฉันกลัว
แต่เขาอาจจะพูดถูกนะ ในเมื่อกาเอตาโนอยู่ที่นี่
เขาฟุ้งซ่านตั้งแต่ก่อนกาเอตาโนมาแล้ว
เขาอยากแก้ไขปัญหาเรื่องลีเบโร แล้วผลลัพธ์ก็ออกแบบนี้
แถมยังลากเดเมตริโอเข้ามายุ่งด้วย ฉันบอกเขาเป็นพันครั้งแล้ว
ว่าให้พยายามหยุดเขาหน่อย แต่ไม่เลย
เราสองคนควรจัดการเรื่องลีเบโรนะ
มารี ฉันไม่รู้จะทำยังไง
เมื่อเช้าฉันไปถามหาคำอธิบายมา
เขาจะโทรหาเราทุกคืนก็ได้ แต่เขาไม่อยากโทร
งั้นเราก็ต้องยืนกระต่ายขาเดียว
เราจะไปอยู่ที่นั่นจนกว่าเขาจะยอมคุยกับเรา
แล้วคุณจะต้องพูดความจริง
ไม่ มาเรีย
คุณต้องบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นกับซาราห์
ไม่ อย่าดีกว่า
ถ้าคุณไม่พูด ฉันจะพูดเอง
- ดูสิ - นั่นคุณเหรอ
ใช่ ผมเดินทางมาหกปีแล้ว
อินโดนีเซีย เม็กซิโก แอลจีเรีย
ขี่มอเตอร์ไซค์ตลอดเลยเหรอ
- แน่นอน ทั่วโลกเลย - อือ
แล้วคุณหาเลี้ยงตัวเองยังไง
หาเลี้ยงเหรอ
ใช่ แบบว่า… หาเงินยังไงน่ะ
อ๋อ โอเค ผมโพสต์วิดีโอสามคลิปต่อสัปดาห์
อ๋อ
และผมก็มีผู้ติดตามเพียบเลย
- "ผู้ติดตาม" - ใช่
จากนั้นผมก็เจอมาเรีย แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ว่าแต่เปา คุณกับมาเรียเจอกันได้ยังไง
เราเจอกันที่หมู่บ้านในเชียปัส
- ในเม็กซิโก - ใช่
ตอนนั้นห้องพักมีปัญหา
เราเลยพักห้องเดียวกัน
- ใช่ - อ๋อ
ใช่ เราอยู่ในห้องเจ็ดวัน ไม่ได้ออกไปไหนเลย
แน่ละว่าคุณต้องไปร้านอาหาร…
ไม่เลย
คือเธอเป็นคนเดียวที่โน้มน้าวผม
ให้ลงจากมอเตอร์ไซค์ได้
เพราะเธอเป็นผู้ฟังที่ดี
- มาเรียน่ะเหรอ - ใช่
ไม่ค่อยมีคนถามเราว่า "เป็นไงบ้าง สบายดีไหม" หรอก
เข้าใจไหม
ขอตัวนะ
ได้สิ
- ฮัลโหล - นี่ไม่โอเคเลย เดเมตริโอ
ฉันอยู่ที่บ้านลูเซีย สถานการณ์แย่กว่าที่ฉันคิดไว้มาก
- และนายก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด - ยังไง
- หมายความว่าไง เรื่องลีเบโรไง - ฉันไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับใคร
ฉันคิดว่าวาเลริโอเหมาะจะจัดการเรื่องนี้ที่สุด
พูดจริงเหรอ
นายมีความเห็นบ้างหรือเปล่า
- มีสิ - แล้วมันอะไรล่ะ
พวกนั้นควรพาเขากลับบ้านทันที
ทำไมไม่บอกพวกเขาไปล่ะ
ก็ฉันไม่ใช่สมาชิกครอบครัวโดยตรง
ต้องบอกเธอกี่ครั้ง เธอก็ไม่ใช่เหมือนกัน
มันเกี่ยวบ้าอะไรด้วย
เมื่อไหร่เธอจะเข้าใจว่า เราไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมาย
ในเรื่องนี้
เราอาจไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ แต่เราก็ปล่อยให้พวกเขาทำผิดไม่ได้
นายต้องพูดให้เขาเข้าใจ
ไม่ ฟังนะ ฉันจะไม่คุยกับเขา
อย่าดึงฉันเข้าไปเกี่ยว กับเรื่องครอบครัวทะเลาะกัน
เธอก็รู้ว่าฉันจะวิตกกังวล
- ไม่ - เหมือนเดิมตลอด
นายได้เป็นคนดี ส่วนฉันได้เป็นนังตัวร้าย
นายชอบบทแบบนี้ใช่ไหม
- ไม่ ฟังนะ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น - พูดสิ
- เธอบิดเบือนคำพูดฉัน - เดเม
นายมันขี้ขลาด
- เหรอ งั้นเธอก็เป็นนัง… - ช่างเถอะ
ถ้าจะพูดแบบนั้นนะ ใช่ ถ้าเธอ… ฮัลโหล
วางสายไปแล้ว
มาเรียโทรมา
- มาเรียเหรอ - ใช่ มาเรีย
มาเรียมีหลายเวอร์ชัน
มีมาเรียที่รับฟังคุณ กับมาเรียที่บอกให้คุณไปตายซะ
นี่คือมาเรียที่รับฟัง
ว่าไง
ให้ตายสิ
อย่าพูดอะไรทั้งนั้น วันนี้แย่พอแล้ว อย่าทำให้แย่ไปกว่านี้
- แซร์จีโอลิโน เพื่อนรัก - ไง
- ไง เธอประหม่าน่ะ - อือ
- คุณคิดว่าไง - ฉันคิดว่าไงเหรอ
คุณคิดว่าไง
ก็ไม่แย่นะคะ
แล้วผมล่ะ
ผมดูเป็นไงบ้าง
- คุณดูดีมาก - ขอบคุณครับ
ทั้งชีวิตเมียผมไม่เคยชมผมเลยสักครั้ง ไม่เลย
ฉันไม่ใช่เมียเขา
ไม่ต้องเสียเวลาหรอก เขาไม่มีเงินซื้อสูทนั่น
แล้วสูทตัวนี้จะเอายังไงดี ลูเซีย
เอ่อ แซร์จีโอ… ฉันว่าใส่แล้วดูดีนะ
คุณว่าเหรอ ถ้าไม่แน่ใจ เราลองตัวอื่นก็ได้
อีกตัวเหรอ นี่ตัวที่สี่แล้วนะ
ใช่ แต่คุณยังไม่มั่นใจนี่ เป็นเพราะเนื้อผ้าหรือเปล่า อะไร…
ไม่ ไม่เกี่ยวกับเนื้อผ้า
แค่…
มันเป็นเรื่องของรูปร่าง ฉันไม่รู้สิ
มันแค่ดูหลวมโคร่งน่ะ
คุณดูเหมือนเครื่องทำน้ำอุ่นเลย แซร์จีโอ
ไม่เอาน่า อย่าโกรธสิ ฉันว่าแล้วไง
คุณเรียกผมว่าเครื่องทำน้ำอุ่นนะเว้ย
- ขอโทษนะ แต่แซร์จีโอลิโน - อะไร
ลองชุดสูทกระดุมคู่ไหม อามามานิแอร์ไง
"อามามา"อะไรนะ
"มามานิแอร์" สไตล์ผม ภาษาฝรั่งเศส
ผมว่าไม่ใช่สไตล์ผม
- ผมไม่… - ไม่ใช่สไตล์เขา เห็นไหม
พอได้แล้ว มันไม่ใช่งานแต่งจริงๆ ด้วยซ้ำ
มันคืออะไร ปาร์ตี้เหรอ ดินเนอร์เหรอ ไม่ใช่ด้วยซ้ำ มันคือปิกนิก
ไปปิกนิกต้องใส่อะไร กางเกงยีนกับเสื้อเชิ้ต ลาก่อน
คุณต้องหุบปาก หุบปากไปเลย ให้ตายสิ
ขอโทษครับ ผมจะถอดออกเดี๋ยวนี้
แต่ก่อนอื่น ผมต้องพูดเรื่องสำคัญมาก
- แซร์จีโอลิโน ได้ยินผมไหม - เออ ได้ยิน
- ผมจะเซ็น - เซ็นอะไร
ผมจะเซ็นใบหย่า
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
- ต้องพูดเรื่องนั้นตอนนี้ที่นี่ด้วยเหรอ - ใช่
ผมคิดว่านี่แหละคือเวลาที่ควรพูด
ตอนที่ผมใส่สูทกระดุมคู่สุดเท่นี่
โอเคไหม
พวกคุณแต่งงานกันได้
- เธอจะไปไหน - คงไปสูบบุหรี่
- อ๋อ - ขอบคุณนะ กาเอตาโน
- คุณมีความสุขไหม - มีสิ
ขอบคุณ
แอร์โกลิโน
- เป็นไงบ้าง - สบายดีฮะ
พระเจ้า เธอมีเรื่องต้องเล่าให้ฉันฟังเยอะเลย และฉันก็มีเรื่องจะเล่าให้เธอฟังเยอะมาก
ฉันบอกให้เลี้ยวซ้ายแล้วนะ ลูเซีย
- ถนนเส้นคู่ขนานรถติดน้อยกว่าตลอด - ยินดีต้อนรับกลับมา มาเรีย
- สิบห้านาที ขยับไปได้ 30 ซม.เอง - อีกแล้วเหรอ
- ฉันจะเงียบแล้ว - ดี
คุณจะกลับเลยเหรอ
ไม่ต้องคุยเรื่องนั้นตอนนี้ก็ได้ ฉันเพิ่งกลับมา
และฉันอยากให้ทุกคนได้เจอเปาด้วย
ฉันเล่าเรื่องพวกเธอให้เขาฟังเยอะเลย
แล้วนี่ล่ะ
ได้มาจากเรนาโซเฟีย พิพิธภัณฑ์ในมาดริด ชอบไหม
อือ
ไม่ชอบสินะ เข้าใจแล้ว
ใครจะเอาของขวัญพวกนี้ไปให้ลีเบโร
เราจะไปกันคืนนี้
เธอ ย่า แล้วก็มาเรีย โอเคไหม
ผมไม่ไป
เราต้องไปเพราะเราต้องทำให้เขาเชื่อ
ว่าเราไม่ได้ลืมเขา
เขาต่างหากที่ลืมเรา
อย่าพูดแบบนั้น มันไม่จริง เขาคิดถึงพวกเราทุกคน โดยเฉพาะเธอ
ผมไม่คิดถึงเขาแล้ว
ย่าไม่อยากได้ยิน เธอต้องไปด้วย แค่นั้นแหละ
ผมไม่ไป ย่าไปคนเดียวสิ เพราะย่า เขาถึงไปจากเรา
ไม่ใช่ แอร์โกเล ย่าผิดตรงไหน
เขาอยากอยู่กับแม่ แต่ย่าไปพาตัวเขามา
เขาจะ…
ไม่นะ แอร์โกเล มานี่ กลับมาขึ้นรถ
แอร์โกเล ผู้พิพากษาต่างหาก
ที่เป็นตัดสินว่าเขาอยู่กับแม่ไม่ได้ มานี่นะ
- มันใช่ความผิดย่า - แต่ย่าดีใจที่เขากับแม่แยกกันนี่
- ไม่ มันไม่จริงเลย ใจเย็นๆ - จริงสิ
ไม่จริง นั่นใจร้ายมากนะ ย่าจะไม่ยอมให้เธอพูด หรือแม้แต่คิดแบบนั้น
ย่าจะทำอะไร ควบคุมจิตใจผมเหรอ
ไม่ แอร์โกเล
แอร์โกเล หยุดนะ
เธอจะทำให้ย่าตายนะ รู้ไหม
มานี่สิ
(สำนักงาน)
ให้ตายสิ นายทำฉันตกใจหมดเลย
ฉันไม่ได้ยินนาย
ทำอะไรอยู่
ก็นายไม่อยากนอนบนเตียงนี่
ไม่ใช่ไม่อยากนอนบนเตียง ฉันแค่ไม่อยากรบกวน
ลองดูสิ
ตอนนี้เหรอ
ลองดูสิ
ลองก็ได้
บอกด้วยว่าเป็นยังไง
เบาสบายเหมือนขนนก
ยังเจ็บอยู่ไหม
หืม
ไม่
ไม่เจ็บแล้ว
ยังไงก็เถอะ มันสบายสุดๆ เลย
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไร
ไปนะ หลานรัก
ย่าจะไปข้างนอกเหรอ
ย่ามีธุระนิดหน่อย อยู่กับปู่ไปนะ ตกลงไหม
ให้ตายสิ
ดูสิว่าวันนี้อากาศดีแค่ไหน แม่
แดดดีมาก
ฉันคิดถึงแกนะ เฟาสตี้
ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ แม่
แอร์โกเล
อย่าทิ้งผมไว้กับเขาอีกเด็ดขาด
ผมเอาข้าวซาร์ตูเข้าเตาอบแล้ว
ปู่พยายามขโมยเงินผม แล้วก็โกงไพ่ด้วย
แค่ล้อเล่นน่า คิดว่าผมจะขโมยเงินเด็กจริงๆ เหรอ
ไม่เอาน่า
ปู่เลือกไพ่ ผมเห็นนะ
แล้วปู่ก็พูดไม่ดีเกี่ยวกับอาวาเลริโอด้วย
บอกย่าไปสิว่าเธอขว้างแก้วใส่ฉัน
- คุณพูดว่าอะไร - ไม่มีอะไรหรอก
ปู่บอกว่าอาวาเลริโอเป็นไอ้ขี้แพ้
และอาก็เกลียดพวกเราทุกคน
น่าหงุดหงิด ผมพูดว่า "น่าหงุดหงิด"
แป๊บนะ หลานรัก คุณมานี่
- พอฉันกลับมา เราต้องคุยกันหน่อย - ให้ตายเถอะ มานี่
เด็กคนนั้นไม่ปกติ เขาขว้างแก้วใส่ผม
คุณจะไม่คุยกับเขาอีก
ผมพูดในสิ่งที่คิดกับใครก็ได้ที่อยากพูด
- เขาไม่จำเป็นต้องรู้ความคิดคุณ - ผมพูดความจริงเสมอ
ฉันกำลังปกป้องเด็กคนนั้น
ลูเซีย คุณเติบโตมากับความเชื่อที่ว่า ไม่มีใครในชีวิตควรทนทุกข์
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น ชีวิตมีความโกรธ
มีความเจ็บปวด จะทำยังไงได้
คุณหลีกเลี่ยงมันไม่ได้หรอก ลูเซีย จำไว้นะ
มันไม่ดีกับคุณ
อะไรที่ไม่ดีกับฉัน คุณพูดเรื่องบ้าอะไร
คุณอยากแต่งงานกับแซร์จีโอ คนโชคร้ายนั่นเหรอ
ตอบผมสิ
เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ
- โอเค - คุณกลัวถูกทิ้งเหรอ
ใช่ไหม
อือ
กาเอตาโน ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณจำได้แล้วนะ
ใช่ ผมก็สังเกตเห็น
ผู้หญิงที่ผมจำได้หายไปไหน ลูเซีย
เธออยู่ไหน
ตอนนี้เป็นนักจิตวิทยาด้วยหรือไง
พอเถอะ กาเอตาโน ให้ตายสิ
เดเม ให้ตายสิ พวก
เรานั่งตรงนี้มาสามชั่วโมงแล้ว มีอะไร
- อ๋อ ใช่ - ใช่
คือว่าวาเลริโอ…
ฉัน…
ฉันต้องบอกนายว่า… เอ่อ…
เราคิดว่าถึงเวลาที่ต้องไปรับลีเบโรกลับมาแล้ว
"เรา" นี่ใคร ขอถามหน่อยได้ไหม
- ก็ฉันไง - อ๋อ
มาเรีย
แล้วก็แม่ของนาย ลูเซีย แน่ละ
เอาแล้วไง ทุกคนรุมผมสินะ
ทำดีมาก
- เยี่ยมเลย - ไม่
- ไม่ใช่ วาเลริโอ อย่า… - ใช่ พวกคุณรุมผม
- เราไม่ได้รุม - รุมสิ
เราต่างคนต่างคิด
และก็บังเอิญคิดเหมือนกัน
คุณเจอมาเรียแค่ครึ่งชั่วโมง ก็เลิกใช้หัวตัวเองคิดแล้วเหรอ
เห็นไหม
ไม่ วาเลริโอ ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันคิดด้วยหัวของฉันเอง
และฉันคิดผิดที่ทำตามความคิดนาย
ทำไมต้องเป็นความผิดผมตลอด
น่าเหนื่อยใจชะมัด รู้ไหมความจริงคืออะไร
คุณคิดว่าถ้าเห็นด้วยกับมาเรีย เธอจะกลับไปคบกับคุณ
แต่เธอคบหนุ่มสเปนแล้ว เข้าใจไหม
- แอร์โกเล - อาอยู่ไหน
อยู่กับอาเดเมตริโอ
ปู่บ้าไปแล้ว ผมไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว
ว่าแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ คืนนี้ฉันจะไปรับ
โอเค ผมจะรอนะ
- บาย - เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
นี่ไงสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่พวกคุณใช้หัวตัวเองคิด
พระเจ้า
ฉันเครียดจนจะอ้วกแล้ว
ยิ้มหน่อย ลูเซีย
ได้
ลีเบโร
เป็นไงบ้างจ๊ะ
ดีครับ
วันนี้ทำอะไรบ้าง
เราเก็บผักจากสวน แล้วก็เอามาทำอาหาร
เก็บผักแล้วก็ทำอาหารด้วยเหรอ
เธอเป็นไงบ้าง มีเพื่อนบ้างไหม
ผมชอบที่นี่่นะ ได้ทำอะไรไม่ซ้ำกันทุกวันเลย
พรุ่งนี้เราจะไปขี่ม้ากัน
ขี่ม้าด้วยเหรอ
ฉันคงกลัวแย่ถ้าต้องขี่ม้า
ไม่แปลกใจเลยที่เธอชอบที่นี่
ฉันดีใจที่เธอมีความสุขนะ
เราทุกคนเลย
แต่เธอก็รู้ว่าที่บ้านเป็นยังไง
- เราคิดถึงเธอมาก - รองเท้าของใครน่ะ
จาโกโมให้ผมยืม
รองเท้าเธออยู่ไหน
ซักอยู่ มันเปื้อนโคลน
ทำไมไม่บอกย่าล่ะ ย่าจะได้เอาคู่ใหม่มาให้
ที่นี่เรายืมของกันใช้ ไม่มีของใครของมัน
ซึ่งมันก็ดีใช่ไหม
ใช่ แต่เธอใส่รองเท้าจาโกโมไม่ได้ ไม่เอาน่า หลานรัก
ลีเบโร บอกความจริงเรามาเถอะ
เธอไม่ยอมกลับบ้านเพราะโกรธย่าเหรอ
ครับ ก็นิดหน่อย
ทำไมล่ะ
ย่าก็รู้ว่าทำไม
ไม่ พอเถอะ ลีเบโร มันไม่ใช่ความผิดย่านะ
ก็ได้
ย่าไปรับเธอ เพราะแม่ของเธอขอให้ไป
- ไม่จริง - ไม่ ลีเบโร มันคือเรื่องจริง
ย่าไปรับ เพราะแม่เธอไม่อยากให้เธออยู่ด้วยแล้ว
เข้าใจไหม
ฉันว่าแล้ว เขายิ่งเกลียดฉันเข้าไปใหญ่
ก็แน่ล่ะ บ้าหรือ…
แน่นอนสิ ลูเซีย
ไม่เห็นต้องพูดแรงขนาดนั้นเลย
ไม่จริงเลย ผมไม่ได้เกลียดย่า
งั้นเธอจะกลับไปบ้านย่าไหม
ไม่ ผมไม่กลับ
แต่ผมไม่ได้โกรธทุกคนนะ
ผมจะอยู่นี่เพื่อบังคับให้แม่มารับผมด้วยตัวเอง
ผมจะอยู่ที่นี่จนกว่าแม่จะมารับ
- เก็บของครบหรือยัง เก่งมาก - ครับ
เอากระเป๋าเป้มา
ไปกันเถอะ
จะไปไหนกัน
แอร์โกเลจะอยู่กับผมจนกว่าเขาจะไป
- ทำไมล่ะ - ผมอยากอยู่กับอา
ไม่ใช่กับเขา
เพราะงั้นอย่าห้ามเลย เขาจะไปอยู่กับผม
- ไปกัน แอร์โกเล - เดี๋ยวก่อน วาเลริโอ
แม่ก็รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ก็ยังยืนยันจะให้เขาอยู่ที่นี่
- เยี่ยมไปเลย ลาก่อน - ไม่ รอก่อน วาเลริโอ
รอก่อน แอร์โกเล หลานรัก
บ้าเอ๊ย
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ว่าไง
เปิดหรือยัง
คุณคือวาเลเรียเหรอ
วาเลเรีย
วาเล เฮ้
แอร์โกเล นี่วาเลเรีย แล้วก็…
ฉันไม่ได้บอกเธอ แต่คืนนี้หลานฉันต้องนอนกับฉัน
ถ้าไม่เป็นปัญหานะ
- ไม่เลย - อือ
ฉัน… ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา
โอเค
ไม่นะ
น่าอายชะมัด
นี่ แอร์โกเล
รอก่อน
แต่ผมหิวนี่
ก็ได้
- บางทีฉันอาจทำพลาด… - ไม่ วาเลริโอ ฟังนะ…
ไม่ต้องถามอะไร ได้โปรด ฉันอยากมุดเข้ารูไปเลย ไม่เป็นไร
หืม
กินกันไปนะ ฉันจะไปอาบน้ำ
- วาเลเรีย - ว่าไง
เธอสวยมากนะ
เวลาพ่อแม่แยกทางกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการทำร้ายจิตใจลูก
พวกเขาควรพยายาม รักษาระดับความมีอารยธรรมไว้
แต่ที่บ้านฉัน แน่นอนว่าตรงกันข้ามเลย
พอทะเลาะกัน พวกเขาจะทะเลาะกันต่อหน้าฉัน
ไม่เคยเว้นฉันจากการทะเลาะกัน
ผมจะไปจากนี่วันพรุ่งนี้
อย่างเช่น ฉันจำได้ว่าวันนึง
แม่ทำรายชื่อคนรักของพ่อทุกคน
พอถึงคนที่เจ็ด แม่ก็ปาส้มใส่กำแพงด้วยความโมโห
ตั้งแต่วันนั้นมา ฉันก็ไม่กินส้มอีกเลย
แม่ทำแบบนั้นต่อหน้าฉันคนเดียว
เพราะแม่ตัดสินใจว่า ลูกชายคนโตทนความโชคร้ายทุกประเภทได้
ส่วนลูกชายคนเล็ก ต้องไม่เผชิญกับเรื่องสะเทือนใจ
(ถึงซานต้า… ผมชื่อเฟาสโต้)
แม่มักจะพูดเรื่องแย่ๆ ต่อหน้าฉันเสมอ
เรื่องที่ไม่มีใครกล้าบอกฉัน
ตอนฉันอายุห้าขวบ แม่บอกฉันว่าซานตาคลอสไม่มีอยู่จริง
ความซื่อสัตย์ของแม่ทำให้ฉันเจ็บปวดหลายครั้ง
เฟาสโต้ ฉันมีเรื่องจะบอก
ถ้าเป็นเรื่องเศร้า ผมไม่อยากฟัง
ไม่
ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้วและ…
ในเมื่อสถานการณ์เป็นแบบนี้ ฉันไม่อยากให้เรามีอะไรค้างคา
อะไรที่ค้างคา แม่พูดเรื่องอะไร
แม่มีอะไรจะบอกผม
วาเลริโอไม่ใช่ลูกของกาเอตาโน
- ไม่จริง แม่หลอกผมเล่นสินะ - ไม่ มันคือเรื่องจริง เฟาสโต้
ฉันต้องคุยกับใครสักคน
ฉันเก็บความลับนี้ไว้นานเกินไป ฉันทนไม่ไหวแล้ว
พ่อแกนอกใจฉันไม่รู้กี่ครั้ง
ฉันทำแค่ครั้งเดียว แล้วโชคชะตาก็ลงโทษฉัน
- โอเค แม่ หยุดก่อน - ไม่ เฟาสโต้
- ผมไม่อยากรู้ - ไม่ เฟาสตี้
ไม่ ฉันต้องพูด
- และผมก็ต้องฟังแม่ - ใช่
- เอาเลย พูดมา - เขาทำงานที่อีตัลซีเดร์
- อ๋อ รู้แล้วดีจัง - ใช่
เขาหล่อมาก
แต่ก็แค่คืนเดียว
- แม่ไม่เคยเจอเขาอีก มันแค่… - แม่ เข้าใจไหมว่า
มันไม่ใช่แบบนี้
คนที่กำลังจะตายต่างหาก ที่ต้องสารภาพบาป ไม่ใช่แม่…
ของคนที่กำลังจะตาย
ไม่เอาน่า พอแล้ว แค่นี้แหละ
หืม
แกคิดว่าฉันควรทำยังไงดี
ควรทำยังไงเหรอ ไม่ต้องทำอะไรไง
ฉันไม่ควรบอกเขาเหรอ
- บอกใคร - "ใคร" อะไรล่ะ วาเลริโอไง
แม่บ้าไปแล้วเหรอ เดี๋ยวเขาก็ตายพอดี
แม่อยากบอกเขาเหรอ เขาจะฆ่าตัวตายนะ แม่
ฟังนะ บางครั้งแม่ก็…
แกคิดยังไงกับฉัน เฟาสโต้
แม่ครับ อย่างแรกเลย การที่วาเลริโอและผมโตมาเป็นแบบนี้ได้
ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว
เพราะงั้นอย่าพูดเรื่องนั้นเลย
แต่ก็นะ ผมไม่คิดว่าจะมีใครเกลียดแม่ได้หรอก
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ทุกอย่างที่แม่ทำ ต่อให้มันผิด…
ไม่รู้ทำไม
- เราก็อดรักแม่ไม่ได้อยู่ดี - อือ
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร เวทมนตร์มั้ง
ไม่รู้สิ
- แม่ - หืม
ช่วยไปหยิบของหวานให้หน่อย
โธ่เว้ย เฟาสตี้
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ คุณนาย
- ยังรับสมัครพนักงานอยู่ไหมคะ - ค่ะ
ฉันเอาประวัติมาด้วย
ฉันเคยเป็นเจ้าของร้านที่เออร์โกลาโน ในจังหวัดเนเปิลส์
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง ร์โกลาโน ในจังหวัดเนเปิลส์