Valerio, hadi.
Oğlum, benim kaybedecek vaktim yok. Hadi, gidelim!
Valè, ölmeden sizden iki önemli şey istemiştim.
İlki aile olmanızdı.
Şu an her şeyi ayakta tutacak olan sensin
çünkü diğerlerine güvenemem, olmaz.
İkincisi en önemli olanıydı.
Valè, çocuklarım birlikte büyümeli.
Kaç kere söyledim sana? Ama işte…
Libero bakımevinde. Olmaz Valè.
Daha kötü bir durum olamaz.
Onlar kardeş Valè. Kardeş.
Sen ve ben gibi birlikte büyümeliler.
Bunu düzeltebilecek tek kişi sensin.
Bu sana bağlı. Valè, o çocuğu eve döndür.
Valè, çok çalışıyorsun.
Pes etme, çok iyi gidiyorsun. Ama bir eksiğin var.
Dans etmiyorsun. Kendini bırakmıyorsun.
-Ne… -Hadi ama!
Ellerini cebinden çıkar. Çıkar! Dans et.
Hadi. Dön.
Dans etmelisin Valè.
Uyan Ercolì.
Şimdi klozetin dışına!
Üç mü?
Çok az. Teşekkürler.
-Fausto vefat edeli bir yıl oldu bugün. -Anne…
Biliyorum.
-Ercolì, onlar ne? -Libero'nun mangaları.
Okuyacak bir şeyi olsun.
Çizgi roman götürmek yerine onu eve dönmeye ikna etmeliyiz.
-Anne. -Efendim?
Böyle davranacaksan sen de eve dön.
Sen yumuşak davrandın da ne oldu sanki?
-Valè! -Aynı şeyi yüz kere söyletme bana.
Onu zorlamamalıyız. Dönecekse kendi isteğiyle dönmeli.
Tabii. Onun keyfini bekleyelim.
Haklı değil miyim? Demè!
-Az çok. -O ne demek öyle?
-Günaydın. -Günaydın hanımefendi.
-Aşağı gelmek istemiyor. -Ne? Merhaba demek bile istemiyor mu?
Sordum ama istemiyorsa zorlayamayız.
-Sabırlı olun. -Sabrım tükendi.
-Torunumla konuşabilir miyim? -Anne, hayır!
-Bunu konuştuk. -Sonuç bu işte. Normal mi bu sence?
-Demè, bir şey söylesene. -Lucia, ne diyeyim ki? Bilmiyorum.
Bekleyelim mi? Belki fikri değişir.
-Ne dersin? -En iyisi sus sen.
Libero! Mangalarını getirdim!
Libero!
Sende kalsın. Onlar senin.
-Libero! -Bir dakika aşağı gel.
-Hadi Libero, birazcık in. -Libero…
Selam bile vermedi.
-Bir merhabalaşalım. -Neyse.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
-Ercolino! -Selam bile yok.
-Yok. -Boşuna…
-Suç sende Valè! -Bende mi?
-Sus! -Kimsede suç yok.
Niye kavga ediyorsunuz? Kimsenin suçu yok.
-Hayır Demè. -Kimsenin suçu yok.
AİLEMİN HİKÂYESİ
-Ne yapıyorsun? -Genel temizlik.
-Temizlik mi kıstı şimdi? -Burada yer kalmamış.
Bugün sırası mı bunun? Neden yani?
-Çünkü Fausto aklımıza gelince üzülüyoruz. -Hayır, sen üzülüyorsun.
Anne, yeter! Boşaltalım şurayı yoksa kurtulamayacağız.
Her şeye sen karar veremezsin. Ben kurtulmak istemiyorum.
Oğlumu unutmak istemiyorum.
ÇOK ÖZEL AÇMAYIN
12 Mart 2022.
Günlüğümün ilk videosunu çekiyorum.
İzlemeye devam edeceksen bil ki
ölüm döşeğindeki birinin düşüncelerini öğreneceksin.
Hayatta olsaydım asla söylemeyeceğim şeyler söyleyeceğim.
İyi bir baba olmaya çalıştım. Ama bu kolay iş. Terapiste gerek yok.
Çünkü babam tam bir faciaydı.
Kardeşimle ben şanslı değildik
çünkü babam bizim lanetimizdi.
Ercolì, sonra sinemaya gidelim mi?
Hâkim neden Libero'nun bakımevinde kalmasına karar verdi?
Libero bakımevinde kalmayı kendi istedi. Hâkim de şimdilik isteğini yerine getirdi.
Neden bizden ayrı orada kalmak istedi ki?
Bizimle kalmak istemiyor tatlım.
O zaman anneme gitsin.
Olmaz, hâkim annesiyle kalmasına izin vermedi.
-Ne kadar karışık bir iş, değil mi? -Evet.
-Bu kim şimdi? -Ben bakayım mı?
Bak.
Saçına perma mı yaptırdın?
-Hey, Libero! -Ben Libero değilim, Ercole'yim.
Ercole, Libero. Ne biçim isimler koymuşlar size?
Hiç anlamıyorum. Baban burada mı?
Fausto, nerede… Selam!
Kral geri döndü!
Sıcak karşılamanız beni çok duygulandırdı. Neler oluyor?
Hepiniz buradasınız.
-Gaetano! -Demetrio!
-Nasılsın? -Ne oldu sana?
Resmen çökmüşsün.
-Merhaba Gaetano. -Merhaba.
-Hayır. -Ama…
-Gaetano dede o mu? -Evet.
Abin nerede?
Alo! Abin… Aman be.
Faustino! Fausto!
Ben geldim, bir sigara ver. Konuşmamız gerek.
Bin tane projem var. Bin tane! Sen…
Nerede? İşte mi? Gidip alayım. Nerede?
-Fausto yok. -Ne demek "yok"?
-Yani… -Öldü.
-Ne zaman? -Bir yıl önce.
Bir yıl önce mi?
Bana nasıl haber vermezsiniz? Bir yıl boyunca.
Hiç söylemediniz.
Artık gitsen iyi olur.
Anne, gelmiyor musun? Demetrio tatlı getirmiş.
Ne oldu?
Yok bir şey.
Ona çok sert davrandık.
-Hayır, doğru olanı yaptık. -Yani…
Babamın öldüğünden neden haberi yoktu ki?
Şey…
Tamam, beni dinleyin.
Az önce olanları hiç olmamış varsayalım.
Gayet iyiydik, bundan sonra da iyi olacağız, tamam mı?
Tamam, bize sıkıntı çektirdi. Nafaka ödemedi, bizi hiç umursamadı ama…
Bir tabak makarna ikram edebilirdik.
-Hristiyanlık gereği yani. -Hadi gidip onu bulalım.
Belki onu eve almadan yiyecek bir şeyler yaptırırız.
-Güzel bir paket yaparız. -Dilenci mi bu adam?
Lucia, haddimi aşmak istemem
ama Gaetano gelmişken boşanma evraklarını imzalatalım.
-Boşanma mı? -Yirmi yıl oldu.
Madem evleneceğiz, sembolik değil, gerçek düğün yapalım.
-Yanlış bir şey mi dedim? -Hayır.
"Gaetano, hazır gelmişken ve oğlunun öldüğünü öğrenmişken
boşanma evraklarını imzalayıver" dememi istiyorsun yani.
Hayır Sergio. Seni seviyorum ama bazen çekilmiyorsun.
Al.
Hadi.
Topu izle. Hadi.
-Bir bu eksikti. -Ne?
Baban. Ondan nefret ettiğinizi biliyorum.
Demè, ben gayet iyiyim.
-Hadi. -Eh be.
Ben babamı beş yaşımda kaybettim.
Yetişkinliğimde ona olan özlemim eskisinden daha büyük.
Demetrio, babamın dönmesi hiç sikimde değil.
Hadi Ercole!
Aferin!
-Beceremiyor, değil mi? -Öğreniyor.
-Biliyorum ama işte… -İşi kapması gerek.
Onu teşvik edelim.
Dinle, yarın Maria'yı havaalanından alır mısın?
-Ne zaman? -Yarın.
-Bizim Maria mı? -Evet Demè, sana söylemedi mi?
Söylemedi ya.
Yarın dönüyor, beni arayıp onu almamı istedi.
Maria'yla aranız nasıl?
Aramız nasıl? Gittiğinden beri iki resim yolladı.
Demè, havaalanına gidip ona sürpriz yapsana.
-Yok, olmaz. Senden istemiş, sen git. -Üzüldün mü?
-Ben mi? -Evet.
-Alakası yok. -Evet, üzgünsün.
Alakası yok. Hiç de üzgün değilim.
Maria artık benim için bir şey ifade etmiyor.
Ne?
Maria senin için çok şey ifade ediyor. Hem de çok!
Manyak!
Geldik.
Hey!
-Gelmiyor musun? -Hayır, ben burada bekleyeyim Valerio.
-Beni yalnız mı yolluyorsun? -Hastane kötü şeyler hatırlatıyor. Lütfen…
Bu işin bana kalacağını biliyordum.
ACİL SERVİS
YOĞUN BAKIM BEKLEME SALONU
-Buyurun? -Merhaba.
Merhaba. Valerio. Oğlum. Kendisi oğlum.
-Gel. -Ne yaptın?
Durumu iyi. Kalbinde sorun yok. Birkaç test yaptık.
-Tansiyonu düşmüş. -Valerio, ondan değil. Elektrik çarptı.
Ayağımdan, bacağımdan tepeme kadar çıktı. Başım çatlayacak sandım.
Çatlayacak gibiydi.
-Bir bokun yoktu. -Nasıl yani?
Ama yatak lazım, değil mi? Çünkü tekrar sokakta kalamaz.
Hayır, ne yatağı? Bu adamı eve götürmeniz gerek.
-Burada kalamaz. -"Bu adam" derken?
"Bu adam"mış!
Gerçek değerinin yarısıyla başlayarak
500'er avro artışla harika bir açık artırmaya imza…
Kapatır mısın şunu? Ercole uyuyor.
-Yardım et Valerio. -Ne yapayım?
Tek başıma kalkamıyorum.
Tuvalete gitmem gerek. Yardım et.
-Ne oldu? -Başım dönüyor Valerio.
-Lucia nerede? -Odasında. Mesele çıkarma.
Yarın gidecek. Felç geçirmiş, ölüyormuş, umurumda değil.
-Yarın gidecek! -Valè! Tabii ki gidecek.
Sadece bu gecelik. Hadi.
Lucia! Taharet havlusu lazım.
Gaetano, saat gecenin üçü. Bağırma.
-Orada bekle Lucia. Gitme. -Bağırma Gaetano.
Buradayım.
Babaanneniz krep yapar mı?
-Yemek yapmayı bilmez. -Eh.
-Burada yemekler kötü. -Biliyorum.
Evliyken yemekleri hep ben yapardım. Evet.
Babanın en sevdiği yemek neydi, biliyor musun?
Ne oldu? Utandın mı?
Valerio amca babamızı hatırlamamızı istemiyor.
İnsan ne zaman ölür, biliyor musun? Unutulduğu zaman.
Ölenleri unutursan ikinci kez ölürler. Bunu unutma.
Hadi, başlayalım.
Aşçılık yaptım, biliyor musun? On yıl boyunca.
-Restoranın mı var? -Vardı.
Ama ortaklarım beni dolandırdı. Çünkü salağın tekiyim.
Baban salak olduğumu söylemiştir.
Yok, pislik olduğunu söylemişti.
Hiç çekilmiyorsun. Aynı Valerio amcan gibisin.
Peki kardeşin nerede?
-Bir süredir burada yaşamıyor. -Neden?
Hâkim annemle kalmasına izin vermedi. Bizimle de olmak istemiyor.
Anneni seven tek kişi bendim, biliyor musun?
Yabancı dilim var.
Ne oldu? Baban ve annen hakkında konuşman yasak mı?
Bunlar ne biçim yetiştiriyor seni?
Şunu unutma.
Sen babanı kaybettin. Ben oğlumu kaybettim.
Günaydın.
Şunu bil, oğlunun ölümünü görmek bir insanın çekeceği en büyük cezadır.
-Çocuğa böyle şeyler söylenir mi? -Evet.
Evet, bence söylenir.
Onları fanusun içinde büyütüyorsunuz, sonra "Ülke neden bu hâlde"?
Yapma.
-Babam anlatmıştı, onu kampa götürmüşsün. -Evet.
Sonra yağmur başlamış. Çadırdaymışsınız.
Bir kurt çadıra pençe atmış.
Doğru, evet.
Bazen de yazları onu tatile çıkarırmışsın.
Bir kadınla tanışacağın zaman babamdan uzaklaşmasını istermişsin.
"Oğlu değilim" demesini.
-Tamam ama… -Pisliğin tekiydin Gaetano.
Cenazeyi bile haber vermediniz bana.
Ah be Lucia…
Neden?
Biz…
Haklısın Gaetano.
Üzgünüm.
Anne?
Anne.
-Anne? -Buyur patron!
-Lütfen. -Evet, bugün gidecek.
Dolap çevirmek yok.
Aptal değilim. Onu 16 yaşımdan beri tanıyorum.
Adama yaptığımızın farkında mısın? Oğlunun öldüğünü söylemedik. Korkunç.
Şimdi git. Maria'yı al. Geç oldu, hadi.
Ne var? Gitsene.
-Yok bir şey. Hoşça kal. -Hadi canım.
Hoşça kal Ercolì.
-Merhaba Demetrio. -Beklemiyordun, değil mi?
-Valerio gelmeyecek miydi? -Geldi.
Arabada bekliyor. Bize gideceğiz. Bende kalacaksın, değil mi?
Yok, pansiyon ayarlamasını istedim.
Hayır, neden para gitsin? Bana gel. Büyük eve taşındım.
Bence iyi bir fikir değil. Ben…
-Seni özledim. -Yalnız değilim.
Merhaba. Valerio?
Hayır, ben Demetrio.
Demetrio. Eski sevgilin mi?
Arkadaşım aslında.
Bu Pau. Sevgilim.
Merhaba Demetrio. Memnun oldum. Maria senden çok bahsetti.
-Öyle mi? -Evet.
Biliyor musun, aşk beni hazırlıksız yakaladı.
Böyle inanılmaz bir kadına âşık olacağım dünyada aklıma gelmezdi.
Evet, hayat işte.
Aynen ama şimdi Lucia'yla ben evlenmek istiyoruz.
Ama sembolik bir tören olacak. Siz resmen boşanmadınız sonuçta.
O yüzden sadece sembolik olacak. Evet.
-Sergiolino, sana bir şey soracağım. -Sor.
-Zengin misin? -Hemşireyim.
Ama biraz malın mülkün vardır.
-Yok. -Miras?
Hiç yok. Evet.
-Yani biraz garip. -Ne?
Lucia gibi bir kadının böyle bir şeye kalkışması diyorum.
Garip yani.
Tamam yahu, aşk bu sonuçta ama garip işte.
Akrabaların ne diyor, biliyor musun?
-Hayır. -Şöyle…
Senin için güvenilmez, hırsız, yalancı, duyarsız,
hatta pisliğin teki diyorlar.
-Ne oldu? -Gece vardiyam var. Görüşürüz.
-Ona ne dedin? -Beni hüsrana uğrattın Lucia.
Böyle boş beleş bir tiple yatmakla kalmayıp bir de bağ kurabileceğin
hiç aklıma gelmezdi.
-Tamam mı? -Gaetà, çok sıkıcısın. Hep sıkıcıydın.
Bu mümkün değil.
Geçici bir dönem bence.
Geçici dönem olsa üç hafta sürer mi? Delirdin mi?
Lütfen!
Libero'nun orada geçirdiği her gün hepimizin yetersizliği.
Anlıyorum ama çocuk eve dönmek istemiyorsa neden onu zorlayayım?
Mesela sen yetişkin, o çocuk olduğu için olabilir mi?
Tamam, gidip zorla getireyim onu. Elime ne geçecek?
Valè, bilmiyorum ama bir çözüm bulmalıyız. Şimdi başımıza bir de baban çıktı.
Annemle konuş Marì.
Onu defetmelisiniz. O adam hiçbir şeyi hak etmiyor.
Fausto son gün bile onun gelmemesini istedi.
Biliyorum Marì.
Demè, sen ne düşünüyorsun?
-Ne konuda? -Her neyse.
Sen Demetrio'ya bakma Marì. Babama gizliden gizliye hayran o.
-Bana asıldığını biliyor muydun? -Ciddi misin?
-Boş verelim Pau. -Babası mı?
Yok öyle bir şey.
Tenerife'ye gitmeyi teklifi etti diye hemen asılmış oldu!
Birinin bana asılıp asılmadığını anlamaz mıyım ben?
Tamam, haklısın.
Kadın mısın da bunun ne demek olduğunu bileceksin?
Kendini rezil etti işte.
-Geldik mi? -Evet.
-Kapıyı açayım. -Çantam.
Unutuyordum.
Sana bir şey dinleteyim mi?
Merhaba Maria, nasılsın? Ne zaman dönüyorsun?
Burası kötü olduğundan demiyorum.
Ama bazı günler yağmur yağdığında biraz hüzünlü oluyor.
Yirmi mesaj gelmiş, hepsi böyle.
-Bu da Ercole'den. -O da mı?
Libero artık kardeşi olmamı istemiyor. Sorun benim. Benden nefret ediyor.
Kapat şunu lütfen.
Valè, senin suçun değil, biliyorum. Ama zor bir durum. Yardıma ihtiyacın var.
Madem her şeyi biliyorsun, çöz de görelim bakalım.
Harika. Biliyordum zaten. Lucia uyarmıştı. Bu aralar seninle konuşulmuyormuş.
Hayır, mesele o değil Marì. Sen aylarca Chiapas'taydın.
İspanyol'un tekiyle dönüp geldin, şimdi bir de bana akıl mı veriyorsun?
Hadi, kaybol.
Valè, elinden geleni yaptığını biliyorum. Ama biraz streslisin.
-Rahatsızlık vermediğimize emin misin? -Rahatsızlık falan yok.
-Yardıma ihtiyacın yok mu? -Neden olsun? Ben hallediyorum.
Ben yerde yatarım, gerçekten. Her yerde uyumaya alışkınım.
İlla otele mi gideyim? Giderim.
Tamam.
Biz bir duş alacağız.
Odamda yatmayacağım ya. Kaç kere söyleyeceğim?
Bir, iki, üç. Kanepe benim. Bu kanepeyi niye aldım ben?
İşte burada.
-İyi tatiller. -Teşekkürler.
-Güle güle. -Hoşça kalın.
Valeria!
Selam.
-Ne işin var burada? -Merhaba pislik herif.
-Anlamadım. -Neden ortadan kayboldun?
Evde bazı işlerim vardı.
Üç ay önce mesaj attım, hiç cevap vermedin.
Çünkü bazı meselelerle uğraşıyordum.
Ne yaptığın umurumda değil. Bu hâlâ senin mi?
-Evet. -Harika.
Neden? Ne yapacaksın?
-Ne yapacaksın? -Beş dakika.
Ama çabuk ol, tamam mı?
Nasıl olmuşum?
İyi.
Popom?
-Gayet iyi. -Çok mu açık?
-Değil. Tam sınırda. -Güzel.
Çantamı arabaya bıraktım.
Nasıl yani?
-Hey! -Ne var?
Dans pistinden çık. Canımı sıkma.
-Çık! -Kaltağa bak!
Öküze bak! Kimsin sen be? Kaybol!
Bunun burada ne işi var?
-Gitmen gerek! -Dokunma bana.
-Dokunma! -Gitmeni söyledim!
-Ne biçim… -Hey!
-Dokunma dedim!
-Hey! -Git dedim!
-Kim, ben mi? -Kıza el mi kaldırıyorsun?
-Öyle mi? -Ne…
-Dur! -Hadi ama!
-Hadi! -Araya girin!
Yeter! Ne yapıyorsun Valerio? Yeter! Kes şunu!
Ağzını burnunu kırarım senin!
-Defol! -Pislik herif!
-Göt herif! -Siktir git!
Sen siktir! Bir daha gözüme görünme!
İşte buldum. Mendilim var demiştim.
Yaranı temizliyorum.
-Çok bastırıyorsun! -Hiç de bile.
Boyum kısa. Başını kaldırırsan göremem ki.
O pisliği dövmekte haklıydın.
-Gerek yoktu ama… -Aslında o beni dövdü.
Kusura bakma.
Doğru. Haklısın, üzgünüm.
Ne rezillik ya.
Her neyse, inanılmaz. Her şeyi mahvedip duruyorum.
Yani bu kadar da olmaz.
Artık kulüpte dans bile edemiyorum.
Anladın mı? Bütün işlerime son verdiler.
Sırf geçen hafta benden önce dans eden o aptal fahişeye tokat attım diye.
O uzun bacaklı sarışına.
Bet suratınla karşıma geçersen seni döverim tabii.
Döverim yani! Ne oldu, biliyor musun?
-Dans partnerim beni bıraktı. -Yapma!
Evet, artık partnerim bile yok. Cüzzamlı gibiyim.
Herkes pislikmişim gibi davranıyor. Dansı elimden alırlarsa hayatım kayar!
-Neden bir şey demiyorsun? -Valè…
Bir şey söyle. Öyle duruyorsun.
Gayet iyiydim ben. Ne diye peşinden geldim ki?
-Neden kalkıp peşinden geldim? -Duydum. Pardon ama…
Özür diledim. Suçlu hissettirme.
Ben her şeyi düzeltmeye çalışırken sen gelip ortalığı karıştırıyorsun!
-Nasıl oluyor bu? Sus! -Hey! Özür diledim! Yeter artık!
-Tamam, yeter. -Evet.
-Hadi git, geç oldu. -Ne?
-Git diyorum, geç oldu. -Ciddi misin?
Gayet ciddiyim.
-Çok tuhafsın Valerio. -Üstüne alınma. Tamam mı?
Bir de üstüne alınma diyorsun, siktir git Valè.
Valeria!
-Tanrım, Valè! -Bir şey yok anne. Git yat.
Hey.
-Kavga mı ettin? -Ne o, babalık mı yapasın geldi?
Sonuç olarak bayağı şanslı bir hayat yaşadım.
Evet, korkunç koşullarda büyümüş olsam da
bayağı şanslı olduğumu söyleyebiliriz.
-Tesadüfen buldum. -Yani…
Hayır. Durdurma.
En korkunç olan da babamdı.
Babam bize büyük hayal kırıklıkları yaşattı.
Gerçi babamın bana
arada bir sevgi gösterdiği oldu
ama Valerio…
…benim gördüğüm o sevgi kırıntısını görmedi ondan.
Ara sıra bile görmedi.
Valerio bu sevgi eksikliğini aşamadı.
Yani Valerio babam yüzünden mahvoldu.
Birkaç gün daha kalayım Lucia. Sonra giderim.
Hayır Gaetano, bu iyi olmaz.
-Sadece birkaç gün. -Neden geldin?
Fausto'dan ne isteyecektin?
Restoranda bazı sorunlar yaşıyordum. Desteğe ihtiyacım vardı.
Yani her zamanki gibi para lazımdı, değil mi?
Birkaç gün daha kalayım.
Yalnız kalmaktan korkuyorum.
-Kapat. -Hayır.
-Yanlış bir şey yapmıyoruz biz. -Kapat şunu!
-Ne hakla eşyalarımı karıştırırsın? -Yanlış bir şey yapmıyoruz Valè.
Fausto seninle bağı kalmasın istiyordu. Öldüğünde bile.
Abartıyor, istersem bu videoyu ailedeki herkese gösterebilirim.
İstediğini yapabilirsin.
Ama o, aileden biri değil. Gitmesi gerek.
Görüyorum ki seninle medeni bir şekilde konuşamıyoruz.
-Medenice konuşmak istiyormuş. -Evet.
Fausto'ya ne yapmış, soralım bakalım anne.
-Bir şey yapmadım. -Öyle mi? Seni aramamamızı istedi.
-Ne yaptın ona? -Hiçbir şey yapmadım.
-Cenazeye bile gelmeni istemedi! -Hayır Valè, yeter artık. Yeter.
O gitmezse ben giderim.
-Öyle mi? -Evet.
Bu üslupla konuştuğun için sana cevabım yok, git.
Sorun değil.
Libero, dinle, sanırım her şeyi mahvediyorum.
Doğru olanı yaptığımı sanıyordum ama artık bilmiyorum.
Sadece nasıl olduğunu merak ettim. Ne yapıyorsun lan?
-Hey! -Hey!
-Neredeyse ezecekti! -Manyak!
-Ne istiyorsun? -Sana bir şey soracağım.
-Ne? -Kendini benden üstün mü sandın?
-Valeria… -Benden üstün değilsin.
-Valè! -Ne?
Bu gece sende kalabilir miyim?
Bir de yemek mi yapacağım?
-Yok, yemeği ben yaparım. -İyi olur.
Şuna bak, bir şey olmamış gibi gidiyor!
Bekle.
Kaskın var mı?
Hep böyle oluyor.
Senin yaptığın hataların ceremesini hep Valerio çekti Gaetano!
Lucia, beni dinle.
Yaptığım tüm hataların vebalini alıyorum. Biri hariç.
-Hangisi? -Fausto'nun videoda söylediği.
Anlamıyorum.
Lucia, belki de her şeyi düzeltmenin vakti gelmiştir artık.
Belki bu kayıp nihayet gerçeği söylememizi sağlar.
Gerçeği Lucia. Önemli gerçeği.
Hayır. Söylemeyeceğim!
Oğluma son darbeyi ben vurmayacağım, anladın mı?
Teşekkürler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Her neyse, babamın yaptığı korkunç şeylere rağmen
bazen aile olabiliyorduk.
Babamın ortaya çıkmaya karar verdiği o kısa dönemlerde.
Hep birlikte harika bir yaz geçirmiştik.
Dördümüz deniz bisikletine binmiştik, babam saatini suya düşürmüştü.
O saate çok kıymet verirdi.
Dördümüz birden suya daldık. Sonunda kim buldu dersiniz? Valerio.
Buldum!
-Aferin Valerio! -Aferin Valerio! Şampiyon!
Kardeşimi hiç o günkü kadar mutlu görmemiştim.
Helal sana!
Valerio'nun ihtiyacı olan tek şey bu. Birinin ona arada bir "Aferin" demesi.
Libero.
Amca, ben iyiyim. Yemin ederim.
Senin suçun yok. Seni seviyorum.
Bana olan tutumun için teşekkürler. Gerçekten amca, seni seviyorum.
Libero, ben de seni seviyorum.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu Gerçekten amca, seni seviyorum.