Valerio, tara na.
Di ako pwedeng magsayang ng oras, boy. Bilis, tara na!
Vale, bago ako mamatay, may dalawa akong ipapakiusap sa 'yo.
Una, dapat maging pamilya kayo.
At mukhang ikaw lang ang makakatupad no'n
dahil hindi ko maaasahan 'yong iba. Hindi.
'Yong pangalawa, 'yon ang pinakamahalaga.
Vale, dapat magkasamang lumaki 'yong mga anak ko.
Ilang beses akong nakiusap? Pero…
nasa foster home si Libero.
Di pwede 'to, Vale.
Ito ang pinakapangit na pwedeng mangyari.
Magkapatid sila, Vale. Magkapatid.
Dapat magkasama silang lumaki gaya natin.
Ikaw lang ang makakaayos nito.
Nasa 'yo na 'yan. Vale, iuwi mo 'yong bata.
Vale, nagsisikap ka talaga.
Wag kang susuko, ang galing mo. Pero may igagaling ka pa.
Sumayaw ka. Pakawalan mo ang sarili mo.
-Ano… -Sige na!
Wag mong ibulsa 'yang kamay mo. Labas! Sumayaw ka.
Sige na. Ikot.
Kailangan mong sumayaw, Vale.
Gising na, Ercoli.
Mm.
Sa labas ng inidoro ang tira!
Tatlo, ha?
Konti lang.
Salamat.
Isang taon na mula nang mamatay si Fausto.
Ma…
Alam ko.
Ercoli, ano 'yang mga 'yan?
Mga manga ni Libero.
Para may mabasa siya.
Kailangan natin siyang pauwiin. Di natin siya dapat bigyan ng comics.
-Ma. -Ano?
Sa ganiyang attitude mo, umuwi ka na lang kaya?
May napala ba tayo sa soft attitude mo?
-Ay! -Uy, Vale!
Ayokong ulit-ulitin 'yong sinasabi ko.
Wag natin siyang pilitin. Kailangan niyang bumalik nang kusa.
Sige. Hintayin nating magkusa siya.
Sang-ayon ka ba? Deme!
-Medyo. -Ano naman ang ibig sabihin no'n?
-Good morning. -Good morning po.
Ayaw niya hong bumaba.
Ano? Ayaw niya man lang bumati?
Sinubukan ko na. Pero kung ayaw niya, di natin siya mapipilit.
-Konting pasensiya. -Ubos na pasensiya ko.
-Pwedeng umakyat at kausapin ang apo ko? -Ma, wag!
-Pinag-usapan na natin 'to. -Ito ang resulta. Normal ba 'to?
Deme, magsalita ka, pwede?
Ano'ng sasabihin ko? Di ko alam.
Pwedeng maghintay? Baka magbago ang isip niya.
-Ano kaya? -Mas maiging manahimik ka.
Libero!
Dala ko 'yong mga manga mo!
Libero!
Sa 'yo na 'yan.
-Libero! -Bumaba ka muna.
-Halika na, Libero, bumaba ka muna. -Liber…
Di man lang nag-hi.
-Sandali lang, magha-hi lang kami. -Ay, ewan.
-Bye. -Bye.
-Ercolino! -Di man lang nag-hi.
-Wala rin. -Wala…
-Kasalanan mo, Vale! -Ako?
-Tumahimik ka! -Walang may kasalanan.
Bakit kayo nag-aaway? Walang may kasalanan.
-Hindi, Deme. -Walang may kasalanan.
MY FAMILY
Ano'ng ginagawa mo?
Naglilinis.
At kailangan mo 'tong gawin ngayon?
Wala nang space dito.
Tingin mo, tamang araw 'to para maglinis? Bakit?
Dahil nalulungkot tayo pag naaalala si Fausto.
Hindi, ikaw lang.
Ma, tama na!
Maglinis na tayo, di tayo makakabangon.
Di pwedeng ikaw magdedesisyon sa lahat. Ayokong bumangon, kuha mo?
Ayokong kalimutan ang anak ko.
STRICTLY PERSONAL WAG BUBUKSAN
March 12, 2022.
Ito ang unang video ng diary ko.
Kung manonood ka pa, tandaan mong
mga isipin ng taong mamamatay na ang maririnig mo.
Sasabihin ko ang mga bagay na di ko sasabihin kung buhay pa ako.
Sinubukan kong maging mabuting ama.
Pero madali lang 'yon, di kailangan ng therapist do'n.
Disaster din kasi ang tatay ko.
Di kami pinalad ng kapatid ko,
dahil sumpa sa amin ang tatay namin.
Ercoli, nood tayo ng sine mamaya?
Bakit nagdesisyon ang judge na sa foster home titira si Libero?
Si Libero ang humiling na tumira sa foster home.
At pinayagan siya ng judge, sa ngayon.
Pero bakit niya hiniling na do'n tumira, nang wala tayo?
Ayaw niyang makasama tayo, apo.
Hayaan mo na siya sa Mama mo.
Hindi pwede, nagdesisyon ang judge na di siya pwede sa nanay n'yo.
Ang gulo, 'no?
Oo.
-Sino naman 'to? -Ako na po.
Sige.
Nagpakulot ka ba?
-Uy, Libero! -Di ako si Libero, ako si Ercole.
Ercole, Libero. Ano ba'ng mga pangalan 'yan?
Di ko maintindihan…
Nandito ang papa mo?
Ha?
Fausto, nasaan ka… Uy!
Nagbalik na ang hari!
Grabe, ang init ng pagtanggap n'yo. Ano'ng nangyayari?
Nandito kayong lahat. Ayos…
-Uy, Gaetano! -Demetrio!
Kumusta ka?
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Bakas na bakas ang pagbagsak mo.
Ha?
-Hi, Gaetano. -Hi.
-Ayoko. -Pero…
-Si Lolo Gaetano ba 'yan? -Oo.
Nasaan ang kapatid mo?
Huy!
Nasaan…
Buwisit.
Faustino! Fausto!
Nandito na 'ko ulit, pahinging yosi. Mag-usap tayo.
Ang dami kong projects. Isang libo!
Nasaan…
Mm.
Nasa'n siya? Nasa trabaho? Pupuntahan ko siya. Nasa'n ba siya?
-Wala na si Fausto. -Anong wala na?
-Kasi… -Patay na siya.
-Kailan pa? -Isang taon na.
Isang taon na?
At di n'yo sinabi sa akin?
Nang isang taon?
Wala talaga.
Umalis ka na.
Ma, halika dito. May dalang pastries si Demetrio.
Bakit?
Wala.
Ang sama natin sa kanya.
Hindi, tama lang 'yong ginawa natin.
Oo…
Pero bakit di niya alam na patay na si Papa?
Buweno…
Okay, makinig kayo sa 'kin.
Magpanggap tayong hindi nangyari 'yong nangyari.
Okay naman tayo at magiging okay pa rin tayo.
Malinaw?
Hindi, alam kong pinahirapan niya kami.
Di siya nagbigay ng sustento, kinalimutan niya kami, pero…
Sana inalok namin siya ng pasta.
Kawanggawang Kristiyano.
Hanapin natin siya.
Ipaghahanda natin siya ng makakain, pero wag na natin siyang papasukin.
I-take out niya na lang.
Ano siya, pulubi?
Lucia, ayokong manghimasok,
pero ngayong nandito si Gaetano, papirmahan na natin siya ng divorce.
-Divorce? -Twenty years na, o.
Magplano na tayo ng totoong kasal, di 'yong symbolic lang. Pwede na.
-May nasabi ba akong mali? -Wala.
So, ayon sa 'yo, sasabihin ko, "Gaetano, nandito ka na lang din,
at nalaman mong patay na 'yong anak mo, mag-divorce na tayo."
Hindi, Sergio. Mahal kita, pero minsan, napipika talaga 'ko sa 'yo.
Heto.
Go.
Tingnan mo 'yong bola. Sige.
-Ang payat mo na nga. -Ano?
'Yong tatay mo. Alam kong galit ka sa kanya.
Deme, ayos lang ako.
Go.
E…
Namatay 'yong tatay ko noong five ako.
Mas nami-miss ko siya ngayon kaysa noong bata ako.
Demetrio, wala talaga akong pakialam
sa pagbabalik ng tatay ko.
Go, Ercole!
Ang galing!
Husay!
Ang hina niya pala?
Natututo na siya.
-Oo nga, pero… -Kailangan niya lang masanay.
I-encourage natin siya.
Pwede mo bang sunduin si Maria sa airport bukas?
-Kailan? -Bukas.
-'Yong Maria natin? -Di niya binanggit sa 'yo?
-Diyos ko, hindi. -Ay.
Uuwi na siya bukas at nagpapasundo siya sa 'kin.
Kumusta kayo ni Maria?
Kumusta?
Dawalang pictures lang sinend niya.
Kaya dapat sorpresahin mo siya sa airport.
Hindi pwede. Sa 'yo siya nakiusap. Ikaw na.
Nasaktan ka ba?
-Sino, ako? -Oo.
-Hindi, 'no. -Galit ka.
Hindi kaya. Hindi talaga.
Wala na 'kong pakialam kay Maria.
Ano?
Meron pa. Sobra-sobra pa nga!
Baliw!
Nandito na tayo.
Uy!
Di ka ba sasama?
Hindi na, maghihintay na lang ako rito, Valerio.
Mag-isa lang ako?
Maraming masasamang alaala sa ospital. Please, ayokong…
Sabi na, ako na naman ang sasalo nito, e.
INTENSIVE CARE WAITING ROOM
Excuse me?
Hi.
Uy. Valerio.
-Anak ko siya. -Ah.
-Halika. -Ano 'to?
Okay lang siya. Okay ang puso niya. Na-test na siya.
Bumaba ang blood pressure niya.
Valerio, hindi. Na… Na-kuryente ako.
Umakyat mula sa paa ko, sa binti, hanggang sa ulo ko.
Parang sasabog ang ulo ko.
-Totoo. -Kagaguhan.
Ano 'ka mo?
Pero kailangan niya ng kama, di ba? Kasi di siya pwedeng lumabas.
Hindi, anong kama? Iuwi n'yo na ang mamang ito.
-Di siya pwede dito. -Anong "mama"?
"Mama" daw!
Kalahati ng totoong halaga nito,
tumataas ng 500 euro kada oras,
magandang auction ang nararanasan natin…
Pwedeng pakipatay? Tulog na si Ercole.
-Tulungan mo 'ko, Valerio. -Saan?
Di ako makatayo mag-isa.
Magbabanyo ako. Tulungan mo 'ko.
-Aray! -Bakit?
Nahihilo ako, Valerio.
Nasa'n si Lucia?
Nasa kuwarto. Wag kang mag-ingay.
Kailangan na niyang umalis bukas.
Wala akong pakialam kung na-stroke siya o mamamatay na.
-Aalis na siya bukas! -Shh, Vale! Siyempre, aalis siya.
Ngayon lang. Sige na.
Lucia!
Pahinging bidet towel.
Gaetano, alas-tres na ng umaga. Huwag kang sumigaw.
Diyan ka lang, Lucia. Wag kang aalis.
Wag kang sumigaw, Gaetano.
Nandito ako.
Marunong mag-pancake ang lola mo?
-Di marunong magluto si Lola. -Aba.
Di masarap ang pagkain dito.
Alam ko.
No'ng kasal pa kami, ako lagi ang nagluluto. Oo.
Alam mo ba kung ano 'yong paboritong pagkain ng papa mo?
Uy, bakit? Nahihiya ka ba?
Ayaw ni Tito Valerio na alalahanin namin si Papa.
Ah.
Alam mo kung kailan totoong namamatay ang tao? Pag kinalimutan sila.
Pag kinalimutan mo ang patay, pinapatay mo lang siya ulit.
Tandaan mo 'yan.
Kain na tayo.
Chef ako dati, alam mo ba? Sampung taon.
May restaurant ka?
Dati. Pero niloko ako ng mga kasosyo ko.
Kasi tatanga-tanga ako.
Sinabi siguro ng tatay mo na tanga ako.
Hindi, sabi niya, siraulo ka daw.
Ayoko sa 'yo. Para kang Tito Valerio mo.
Pero nasaan ang kapatid mo?
-Matagal na siyang di nakatira dito. -Bakit?
Sabi ng judge, di siya pwede kay Mama.
Ayaw niya rin sa 'min.
Alam mo bang ako lang ang may gusto sa nanay n'yo?
Marunong ako ng ibang wika.
Bakit? Di n'yo pwedeng pag-usapan ang tatay o nanay n'yo?
Pa'no ka ba pinapalaki dito?
Tandaan mo 'to.
Nawalan ka ng tatay.
Nawalan ako ng anak.
Good morning.
Ang mawalan ng sariling anak
ang pinakamalupit na parusang pwedeng matanggap ng isang tao.
-Dapat ba 'yang sabihin sa bata? -Oo.
Oo, sa tingin ko.
Shinelter n'yo sila. Talagang lulubog ang bansa niyan.
Ano ba kayo?
Sabi ni Papa, no'ng nag-camping kayo…
O?
Biglang umulan, nasa tent kayo…
May narinig kang wolf na kinakamras 'yong tent n'yo.
Totoo 'yon.
Sabi niya rin, minsan kapag summer, nagbabakasyon kayo.
At pag may kikitain kayong babae, pinapaalis mo si Papa
para masabi mong di mo siya anak.
-Buweno, kasi… -Hayop ka talaga, Gaetano.
Ni libing, di n'yo binanggit.
Hay, Lucia…
Bakit?
Hm?
Hindi namin…
Tama ka, Gaetano.
Sorry.
Ma?
Uy, Ma.
Ma?
Yes, boss!
-Utang na loob. -Aalis na siya.
Walang lokohan, ha.
Di ako tanga. Disisais pa lang ako, kilala ko na 'yan.
Alam mo ba ang ginawa natin sa kanya?
Di natin sinabing patay na ang anak niya. Grabe.
Umalis ka na. Sunduin mo na si Maria. Late na.
Bakit? Alis na.
-Wala. Bye. -Sige na, anak.
Bye, Ercoli.
Hi, Demetrio.
Nagulat ka.
-Di ba si Valerio ang susundo? -Nandito siya.
Naghihintay sa kotse.
Ihahatid niya tayo. Sa 'kin ka ba tutuloy?
Hindi, nagpa-book ako ng B&B kay Valerio.
Hindi, teka, ba't ka pa gagastos?
Sa 'kin na lang. Lumipat ako, mas malaki.
Di yata magandang idea. Di ako…
-Na-miss kita. -…mag-isa.
Hi.
Valerio?
Hindi, ako si Demetrio.
Ah, Demetrio. Ex mo?
Kaibigan lang, actually.
Si Pau.
Partner ko.
Hi, Demetrio. Masaya akong makilala ka.
Nakukuwento ka ni Maria.
Talaga?
Oo.
Alam mo, binigla ako ng pag-ibig.
Di ko akalaing mai-in love ako sa ganito katinding babae.
Gano'n talaga.
Mismo. 'Yon lang kasi, gusto naming magpakasal ni Lucia.
-Ah. -Pero symbolic ceremony lang,
kasi di naman kayo divorced.
Kaya simbolismo lang 'yon. Oo.
-Sergiolino, may itatanong ako sa 'yo. -Ano 'yon?
-Mayaman ka ba? -Nurse ako.
Ah. Pero may mga ari-arian ka?
-Wala. -Mana?
Wala. Oo.
-Kakaiba, ha. -Ano?
Kakaibang napunta sa ganitong sitwasyon
ang babaeng gaya ni Lucia.
Ang pag-ibig naman ay pag-ibig. Pero kakaiba lang…
Alam mo ba kung paano ka ilarawan ng mga kamag-anak mo?
-Hindi. -Buweno…
Hindi mapagkakatiwalaan, magnanakaw, sinungaling, manhid,
at walang kwenta.
-Ano'ng nangyari? -Night shift ako. Sa susunod na lang.
-Ano'ng sinabi mo sa kanya? -Nakakadismaya ka, Lucia.
Di ko akalaing makikipagtalik ka
at makikipaglapit sa walang kuwentang nilalang na 'yon.
-Okay? -Gaeta, nakakainis ka.
Nakakainis ka talaga.
Hindi pwede.
Sa tingin ko, pansamantala lang 'to.
Tatlong linggo, pansamantala? Talaga?
Ano ba!
Bawat araw na nando'n si Libero,
pagkukulang nating lahat 'yon.
Gets ko. Pero kung ayaw umuwi ng bata,
bakit ko siya pipilitin?
Siguro dahil ikaw 'yong matanda. At bata lang siya.
Sige, pupunta ako do'n at pupuwersahin siyang umuwi. Tapos ano?
Vale, ewan ko, pero dapat may solusyon tayo.
Komplikado pa ngayon at nandiyan ang tatay mo.
Kausapin mo si Mama, Mari.
Palayasin n'yo siya. Di niya deserve ang kahit ano.
Sabi ni Fausto, huwag ko raw siya papuntahin.
Alam ko, Mari.
Deme, ano sa tingin mo?
-Saan? -Wala. Di bale na.
Wag mong pakinggan si Demetrio, Mari. May lihim siyang paghanga sa tatay ko.
-Alam mo bang diniskartehan niya 'ko dati? -Talaga?
Kalimutan na natin, Pau.
'Yong tatay niya?
Pero hindi… No es la verdad.
Gusto ka lang niyang isama sa Tenerife. Diniskartehan!
Akala mo ba, di ko alam pag dinidiskartehan ako?
Okay, tama ka.
Babae ka ba? Alam mo ba 'yon? Ano ba!
Nagmukha naman din siyang tanga.
-Nandito na tayo? -Oo.
-Bubuksan ko. -'Yong backpack ko.
Nakalimutan ko na.
May ipe-play ako, pwede?
Hi, Maria, kumusta ka?
Kailan ka babalik?
Hindi naman mahirap dito, hindi naman.
Pero minsan, pag umuulan,
medyo malungkot.
Nasa 20 ang messages, puro ganito.
-Si Ercole naman 'to. -Pati siya?
Ayaw na 'kong maging kapatid ni Libero.
Ako ang problema. Alam ko, galit siya sa 'kin.
Tama na, please.
Vale, wala kang kasalanan, alam ko.
Pero mahirap ang sitwasyon. Kailangan mo ng tulong.
Dahil alam mong gawin ang lahat,
tingnan natin kung paano mo aayusin.
Ayos. Sabi na, e. Binalaan ako ni Lucia
na mahirap kang kausapin ngayon.
Hindi, hindi gano'n, Mari.
Ilang buwan ka sa Chiapas.
May kasama kang Espanyol pag-uwi mo, tapos sasabihan mo 'ko ng gagawin ko?
Sige na, umalis ka na.
Vale, alam kong ginagawa mo ang lahat.
Pero mukhang stressed ka.
Sigurado kang di kami nakakaistorbo?
Oo naman.
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi, bakit? Kaya ko na.
Pwede naman ako sa sahig. Sanay akong matulog kahit saan.
Kailangan ko bang mag-hotel? Magho-hotel ako.
Sige.
Maliligo muna kami.
Matulog na nga kayo. Ilang beses ko bang sasabihin?
Isa, dalawa, tatlo. Sa sofa na 'ko. Para sa'n pa 'tong sofa ko?
Heto.
-Enjoy sa bakasyon. -Salamat.
-Bye. -Bye.
Valeria!
Uy.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hi, gago.
-Di ko gets, sorry. -Bakit ka nawala?
May inayos lang ako sa bahay.
Nag-chat ako sa 'yo three months ago, di ka nag-reply.
Kasi nga may inaasikaso ako.
Wala akong pakialam sa ginagawa mo. Iyo pa rin 'to?
-Oo. -Ayos.
Bakit, ano'ng gagawin mo?
Ano'ng gagawin mo?
Five minutes.
Pero bilisan mo, ha?
Kumusta?
-Maganda. -Ha?
'Yong puwit ko?
-Okay naman. -Di ba revealing masyado?
Hindi naman. Sakto lang.
Mabuti.
Nasa loob pa 'yong bag ko.
Ano?
-Hoy! -Anong hoy?
Umalis ka. Wag kang istorbo.
-Tabi! -Ang bruhang 'to!
Bastos! Ang kapal mo! Umalis ka!
Ano'ng ginagawa niya rito?
-Umalis ka na! -Wag mo 'kong hawakan.
-Wag mo 'kong hawakan! -Alis na sabi!
-Napaka… -Hoy!
-Sabi nang bitawan mo 'ko!
-Hoy! -Umalis ka na sabi!
Ako ba?
Binabastos mo 'yong babae?
-Ha? -Anong…
-Tama na! -Sige na!
Tama na!
Pigilan n'yo sila!
Tama na!
'Tang ina, Valerio! Tama na!
Babasagin ko mukha mo!
-Umalis ka! -Punyeta ka!
-Tarantado! -Gago!
Gago ka rin! Wag ka nang magpapakita dito!
Eto!
Sabi sa 'yo, may tissue ako.
-Aray! -Lilinisan kita.
-Sobrang diin! -Hindi naman.
Maliit ako, e. Pag nakatingala ka, di kita kita.
Tama lang na bugbugin mo 'yong gago.
-Di naman kailangan, pero… -Ako nga 'yong binugbog niya.
Sorry.
Totoo. Tama ka, sorry.
Nakakahiya.
Grabe talaga. Sunod-sunod ang mga pagkakamali ko.
Sana man lang di sunod-sunod.
Di na tuloy ako makakasayaw sa club.
Alam mo? Pinalayas nila ako sa lahat.
Dahil lang sinampal ko 'yong gaga last week
na naunang sumayaw sa 'kin.
'Yong matangkad na blonde na mahaba ang legs.
Kung mukha kang gaga,
pag nakita kita, bubugbugin kita.
Kailangan! Alam mo'ng nangyari sa 'kin?
-Pinalayas ako ng huli kong partner. -Hindi!
Oo, ngayon, wala na akong partner. Para akong may ketong.
Lahat, masama ang trato sa 'kin.
Kung di nila 'ko pasasayawin, para na nila 'kong pinatay!
-Ba't wala kang sinasabi? -Vale…
-Magsalita ka. Nakatayo ka lang. -Hay!
Okay na 'ko, e. Ba't pa kita sinundan?
Ha?
-Ba't ba kita sinundan? -Narinig kita. Excuse me, pero…
Sorry na nga. Wag mo na 'kong konsensiyahin.
Sinusubukan ko nang itama lahat, e. Ginulo mo pa!
-Paano nangyari 'yon? Tumahimik ka! -Hoy! Sabi ko, sorry na! Tama na!
-Okay, tama na. -Tama.
-Sige na, gabi na. -Ha?
Uwi ka na, gabi na.
Seryoso ka?
Seryoso ako.
Ang weird mo talaga, Valerio.
Walang personalan. Okay?
Vale, gago ka at 'yang sinasabi mong walang personalan.
Valeria!
Diyos ko, Vale!
Wala 'to, Ma.
Matulog ka na.
Uy.
-Nakipag-away ka? -Ano, ngayon, nagpapakatatay ka?
Sa huli, masuwerte ako sa buhay ko.
Oo, masasabi nating masuwerte ako,
sa kabila ng malagim na sitwasyong kinalakhan ko.
-Nakita ko lang. -Tapos…
Hindi. Sige lang.
Ang pinakamalupit sa lahat ng 'yon ay 'yong tatay ko.
Grabe ang pagkadismaya namin sa tatay namin.
Habang binibigyan niya 'ko
ng konting pagmamahal,
si Valerio, walang nakukuha…
kahit 'yong konti, paminsan-minsang pagmamahal
na natanggap ko.
At dahil sa kakulangan ng pagmamahal, na-stuck si Valerio.
Naging gano'n si Valerio dahil sa tatay ko.
Payagan mo 'kong dumito muna nang ilang araw, Lucia.
Tapos aalis din ako.
Hindi, Gaetano, hindi magandang ideya 'yan.
-Ilang araw lang. -Ba't ka ba nandito?
Ano'ng kailangan mo kay Fausto?
Nagkaproblema ako sa restaurant. Kailangan ko ng tulong.
Kailangan mo na naman ng pera, 'no?
Ilang araw lang.
Natatakot akong mag-isa.
-Patayin mo 'yan. -Hindi.
-Wala kaming ginagawang masama. -Patayin mo!
Ang kapal ng mukha mong pakialaman ang gamit ko?
Wala kaming ginagawang masama, Vale.
Ayaw ni Fausto sa 'yo. Kahit patay na siya.
Sobra ka naman.
Ipapakita ko 'to sa iba nating kamag-anak kung gusto ko.
Bahala ka.
Pero di natin 'yan kamag-anak.
At dapat na siyang umalis.
Mukhang hindi talaga posibleng magkaroon tayo ng matinong usapan.
-Matinong usapan daw. -Oo.
Tanungin natin kung ano'ng ginawa niya kay Fausto, Ma.
-Wala akong ginawa. -Wala?
Ayaw niyang tawagan ka namin.
-Ano'ng ginawa mo sa kanya? -Wala akong ginawa kay Fausto.
-Ni ayaw niyang pumunta ka sa libing! -Vale, tama na.
Kung di siya aalis, ako na lang.
-Talaga? -Oo.
Hindi ako sasagot kung ganiyan ka. Sige.
Ayos lang.
Libero, mukhang mali ang pagkakaintindi ko sa lahat.
Akala ko tama 'yong ginagawa ko, pero ngayon, di ko alam.
Gusto ko lang malaman kung kumusta ka. Ano'ng ginagawa mo?
-Hoy! -Hoy!
-Muntik na siyang mabangga! -Baliw!
-Ano'ng kailangan mo? -May itatanong ako sa 'yo.
-Ano? -Mas magaling ka ba sa 'kin?
-Valeria… -Hindi ka mas magaling sa 'kin.
-Vale! -Ano?
Pwede 'kong makitulog sa 'yo?
Pakakainin din kita?
Hindi, marunong akong magluto.
Dapat lang.
Tapos aalis siya na parang walang nangyari!
Teka.
May helmet ka ba?
Lagi na lang ganito.
Si Valerio lagi ang pinakakawawa
dahil sa mga pagkakamali mo, Gaetano!
Lucia, makinig ka.
Inaamin ko lahat ng pagkakamali ko, maliban sa isa.
-Alin? -'Yong sinabi ni Fausto sa video.
-Ha? -Ano?
Lucia, baka oras na para ituwid ang mga bagay-bagay.
Baka makatulong 'tong kawalang 'to para masabi na natin 'yong totoo.
'Yong totoo, Lucia. 'Yong mahalagang katotohanan.
Hindi, Gaeta. Hindi ko sasabihin 'yon!
Hindi ko dudurugin pa lalo ang anak ko, kuha mo?
Salamat.
-Good night. -Good night.
Kahit na may mga problema si Papa,
minsan, pamilya pa rin kami.
Saglit lang, alam mo 'yon, pag nag-decide si Papa na magparamdam.
May isang summer na magkasama kaming lahat.
Nasa pedal boat kaming apat,
nahulog 'yong relo ni Papa sa tubig.
Mahalaga sa kanya 'yong relo.
Lahat kami, sumisid, at sino'ng nakahanap? Si Valerio.
Nakita ko na!
-Ang galing, Valerio! -Astig, Valerio! Ang husay!
Noon ko lang nakita ang kapatid ko na sobrang saya.
Ang galing!
'Yon lang ang kailangan ni Valerio.
'Yong may magsabi sa kanya paminsan-minsan ng, "Ang galing mo!"
Libero.
Tito, ayos lang ako. Seryoso.
At di mo kasalanan 'to. Mahal kita.
Salamat sa pagtrato mo sa 'kin. Totoo, Tito, mahal kita.
Libero, mahal din kita.
Good night.
Nagsalin ng Subtitle: J. Ignacio otoo, Tito, mahal kita.