วาเลริโอ ไปกันเถอะ
ไอ้น้อง ฉันไม่มีเวลาให้เสียเปล่านะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
วาเล ก่อนฉันตาย ฉันขอให้นายทำสองเรื่องสำคัญ
เรื่องแรกคือเป็นครอบครัว
และดูเหมือนอะไรๆ ยังคงอยู่ได้ก็เพราะนาย
เพราะฉันพึ่งพาคนอื่นไม่ได้เลย ไม่
เรื่องที่สองคือเรื่องที่สำคัญที่สุด
วาเล ลูกๆ ของฉันต้องโตขึ้นด้วยกัน
ฉันขอนายกี่ครั้งแล้ว แต่…
ลีเบโรอยู่ในบ้านอุปถัมภ์
ฉันยอมไม่ได้ วาเล
มันเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดที่อาจเกิดขึ้นได้
พวกเขาเป็นพี่น้องกัน วาเล พี่น้อง
พวกเขาต้องโตมาด้วยกัน เหมือนที่เราโตมาด้วยกัน
และนายเป็นคนเดียวที่แก้ไขได้
ขึ้นอยู่กับนายแล้ว วาเล พาเด็กคนนั้นกลับบ้าน
วาเล นายทุ่มเทมาก
อย่ายอมแพ้ นายทำได้ดีแล้ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำได้ดีกว่านี้
นายต้องเต้น ต้องปล่อยตัวปล่อยใจ
- อะไร… - มาสิ
เอามือออกจากกระเป๋า เอาออกมา แล้วเต้น
เร็วเข้า หมุนตัว
นายต้องเต้น วาเล
ตื่นได้แล้ว แอร์โกลี
อือ
เล็งไปนอกโถ
สามนะ
นิดเดียวพอ
ขอบคุณ
วันนี้ครบรอบหนึ่งปีที่เฟาสโต้ตาย
แม่
ผมรู้
แอร์โกลี นั่นอะไรน่ะ
มังงะของลีเบโร
เขาจะได้มีอะไรไว้อ่านบ้าง
เราต้องเกลี้ยกล่อมให้เขากลับบ้าน ไม่ใช่เอาหนังสือการ์ตูนไปให้เขา
- แม่ - อะไร
ถ้าจะทำท่าทีแบบนี้ กลับบ้านไปเลยก็ได้นะ
ท่าทีอ่อนโยนของแกเคยทำให้เราได้อะไรไหม
- เฮ้ย - นี่ วาเล
ผมไม่อยากพูดเรื่องเดิมซ้ำเป็นร้อยๆ รอบนะ
เราห้ามบังคับเขา เขาต้องกลับมาเองด้วยความเต็มใจ
แหงละ รอให้เขาเต็มใจเอง
นายเห็นด้วยไหม เดเม
- ก็ประมาณนั้น - "ประมาณนั้น" หมายความว่าบ้าอะไร
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ คุณนาย
ขอโทษด้วย แต่เขาไม่อยากลงมาครับ
อะไรนะ ไม่อยากทักทายด้วยซ้ำเหรอ
ผมพยายามแล้ว แต่ถ้าเขาไม่อยาก เราก็บังคับเขาไม่ได้
- พวกคุณต้องอดทน - ฉันหมดความอดทนแล้ว
- ฉันขึ้นไปคุยกับหลานได้ไหม - แม่ อย่า
- เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว - แล้วผลก็ออกแบบนี้ไง มันปกติเหรอ
เดเม พูดอะไรหน่อยสิ
ลูเซีย ผมจะพูดอะไรได้ ผมไม่รู้
เรารอก่อนไหม เขาอาจเปลี่ยนใจก็ได้
- ไม่รู้สิ คุณคิดว่าไง - หุบปากไปน่ะดีแล้ว
ลีเบโร
ฉันเอาการ์ตูนนายมาให้
ลีเบโร
เอาไปเลย ฉันยกให้เป็นของขวัญ
- ลีเบโร - ลงมาแป๊บนึงสิ
- ลงมาหน่อยสิ ลีเบโร แป๊บเดียว - ลีเบ…
เขาไม่ทักเราด้วยซ้ำ
- แป๊บเดียว มาทักทายกันหน่อย - ช่างเถอะ
- ลาก่อน - ลาก่อนครับ
- แอร์โกลีโน ขึ้นรถ - เขาไม่ทักเลย
- ไม่เลย - เรามาทำไม
- เป็นความผิดแก วาเล - ผมเหรอ
- หุบปากไปเลย - ไม่ใช่ความผิดใคร
ทำไมต้องทะเลาะกันด้วย ไม่ใช่ความผิดใคร
- ไม่ เดเม - ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
ทำอะไรน่ะ
ทิ้งโน่นนี่
แล้วต้องทำตอนนี้ด้วยเหรอ
ในนี้ไม่มีที่ว่างแล้ว
แกคิดว่าวันนี้เหมาะเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะการคิดถึงเฟาสโต้ทำให้เราเศร้า
ไม่ มันทำให้แกเศร้าต่างหาก
แม่ หยุดนะ
เราต้องทิ้งทุกอย่าง ไม่งั้นจะเดินหน้าต่อไม่ได้
แกตัดสินใจทุกอย่างไม่ได้ ฉันไม่อยากเดินหน้า เข้าใจไหม
ฉันไม่อยากลืมลูกชายฉัน
(ส่วนตัวสุดๆ ห้ามเปิด)
วันที่ 12 มีนาคม 2022
นี่คือวิดีโอแรกของไดอารี่ฉัน
ถ้าอยากดูต่อ ต้องรู้ว่า
ตัวเองกำลังจะได้เห็นความคิดของผู้ชาย ที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย
ฉันกำลังจะพูดในสิ่งที่ไม่มีวันพูดถ้ายังมีชีวิตอยู่
ฉันพยายามเป็นพ่อที่ดี
แต่นั่นมันง่าย ไม่ต้องมีนักบำบัดก็ทำได้
เพราะพ่อของฉันเองก็เป็นหายนะ
ฉันกับน้องชายโชคไม่ดี
เพราะพ่อเป็นคำสาปของเรา
แอร์โกลี อีกเดี๋ยวไปดูหนังกันไหม
ทำไมผู้พิพากษาถึงตัดสินให้ลีเบโร ต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์ด้วยล่ะ
ลีเบโรขอไปอยู่บ้านอุปถัมภ์น่ะ หลานรัก
ผู้พิพากษาเลยตัดสินให้เป็นไปตามนั้น
แต่ทำไมเขาถึงขออยู่ที่นั่นโดยไม่มีพวกเราล่ะ
เขาไม่อยากอยู่กับเราจ้ะ เด็กดี
งั้นก็ให้เขาไปอยู่กับแม่สิ
ไม่ได้ ศาลตัดสินว่าเขาอยู่กับแม่ไม่ได้
ซับซ้อนไปหมดเลยแฮะ
ใช่
- ใครมาอีกล่ะ - ให้ผมไปดูไหม
ไปสิ
ไปดัดผมมาเหรอ
- นี่ ลีเบโร - ผมไม่ใช่ลีเบโร ผมแอร์โกเล
แอร์โกเล ลีเบโร ตั้งชื่อประสาอะไร
ไม่เข้าใจเลย
พ่อเธออยู่ไหม
ว่าไง
เฟาสโต้ แกอยู่… เฮ้
ราชากลับมาแล้ว
ต้อนรับกันอบอุ่นจนฉันอึ้งเลยแฮะ มีอะไรหรือเปล่า
อยู่กันพร้อมหน้าเลยนี่
- ไง กาเอตาโน - เดเมตริโอ
เป็นไงบ้างครับ
เกิดอะไรขึ้นกับนาย
โครงสร้างนายล่มสลายไม่เป็นท่าเลย
ใช่ไหม
- สวัสดี กาเอตาโน - หวัดดี
- ไม่ - แต่…
- นั่นปู่กาเอตาโนเหรอ - ใช่
พี่แกอยู่ไหน
เฮ้
เขาอยู่…
ให้ตายสิ
เฟาสติโน เฟาสโต้
ฉันกลับมาแล้ว ขอยืมบุหรี่หน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
ฉันมีโปรเจกต์เป็นพันเลย เป็นพัน
เขาอยู่…
เขาอยู่ไหน ไปทำงานเหรอ ฉันจะไปหาเขา เขาอยู่ไหน
- เฟาสโต้ไม่อยู่แล้ว - หมายความว่าไง "ไม่อยู่แล้ว"
- ก็… - เขาตายแล้ว
- เมื่อไหร่ - ปีก่อน
ปีก่อนเหรอ
แล้วไม่มีใครบอกฉันเลยเหรอ
ตลอดหนึ่งปีเนี่ยนะ
ไม่เลย
พ่อกลับไปเถอะ
แม่ มานี่หน่อยสิ เดเมตริโอเอาขนมอบมาฝาก
อะไร
ไม่มีอะไร
เราใจร้ายกับเขาเกินไป
ไม่ เราทำถูกแล้ว
ใช่
แต่ทำไมปู่ถึงไม่รู้ว่าพ่อตายแล้วล่ะครับ
ก็…
เอาละ ฟังผมนะ
มาทำเป็นว่า เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้นกัน
เราอยู่กันได้ดีอยู่แล้ว และเราจะอยู่กันได้ดีต่อไป
โอเคไหม
ไม่ ฉันรู้ว่าเขาทำให้เราทุกข์
เขาไม่เคยจ่ายค่าเลี้ยงดู ไม่เคยสนอกสนใจเรา แต่…
เราให้พาสต้าเขาสักจานก็ได้นี่
ถือว่าทำกุศลแบบคริสเตียน
ไปตามหาเขากันเถอะ
เราจะทำอะไรให้เขากิน แต่ไม่ต้องให้เขาเข้าบ้านก็ได้
เราจะทำแพ็กเกจดีๆ ให้เขา
เห็นเขาเป็นขอทานหรือไง
ลูเซีย ผมไม่อยากลำเส้นนะ
แต่ในเมื่อกาเอตาโนมานี่แล้ว เราให้เขาเซ็นใบหย่ากันเถอะ
- หย่าเหรอ - ผ่านมา 20 ปีแล้วนะ
เราอยากแต่งงานเชิงสัญลักษณ์นี่ ตอนนี้แต่งจริงได้แล้ว ก็มาแต่งกันเถอะ
- ผมพูดอะไรผิดเหรอ - เปล่า
งั้นตามที่คุณบอก ฉันควรพูดว่า "กาเอตาโน ในเมื่อคุณมาแล้ว
และเพิ่งรู้ว่าลูกชายคุณตาย
ก็เซ็นใบหย่าเลย"
ไม่ แซร์จีโอ ฉันรักคุณนะ แต่บางครั้งฉันก็ทนคุณไม่ไหว
นี่
ไป
มองลูกบอลไว้ ไป
- ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่คิด - อะไร
พ่อนายไง ฉันรู้ว่าพวกนายเกลียดเขา
เดเม ผมไม่เป็นไรเลย
ไป
คือ…
วาเล ฉันเสียพ่อไปตอนอายุห้าขวบ
พอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉันกลับคิดถึงพ่อมากกว่าตอนเด็กๆ อีก
เดเมตริโอ ผมไม่สนห่าเหวอะไรเลย
เรื่องที่พ่อกลับมา
ไปเลย แอร์โกเล
เก่งมาก
เขาห่วยใช่ไหม
เขากำลังเรียนรู้
- เข้าใจ แต่ก็เถอะ - เขาต้องจับจุดให้ได้
ให้กำลังใจเขาหน่อยน่า
ฟังนะ พรุ่งนี้คุณจะไปรับมาเรียที่สนามบินไหม
- เมื่อไหร่ - พรุ่งนี้
- มาเรียของเราน่ะเหรอ - ใช่ เดเม เธอไม่ได้บอกเหรอ
- ให้ตาย เธอไม่บอกอะไรเลย - อ้อ
พรุ่งนี้เธอจะกลับมา แล้วขอให้ผมไปรับเธอ
คุณกับมาเรียเป็นไงบ้าง
เป็นยังไงน่ะเหรอ
ตั้งแต่เธอไป เธอก็ส่งรูปมาให้สองรูป
เดเม งั้นก็ไปเซอร์ไพรส์เธอที่สนามบินสิ
ไม่ ไม่เอา เธอขอให้นายไป นายก็ไปสิ
นี่น้อยใจอยู่เหรอ
- ใคร ฉันเหรอ - ใช่
- ไม่มีทาง - ใช่ คุณน้อยใจ
ไม่มีทาง ฉันไม่น้อยใจเลย
มาเรียไม่มีความหมายอะไรกับฉันอีกแล้ว
อะไร
มาเรียมีความหมายกับคุณมาก มากเลย
บ้าหรือไงวะ
ถึงแล้ว
นี่
ไม่ไปด้วยกันเหรอ
ไม่ ฉันรออยู่ตรงนี้ดีกว่า วาเลริโอ ไม่
แม่จะให้ผมไปคนเดียวเหรอ
โรงพยาบาลทำให้ฉันนึกถึงเรื่องแย่ๆ ได้โปรด ฉันไม่…
คิดไว้แล้วว่าสุดท้ายผมก็ต้องเป็นคนจัดการเรื่องนี้
(ฉุกเฉิน)
(ผู้ป่วยวิกฤต ห้องรอ)
มีอะไรคะ
สวัสดีครับ
ไง วาเลริโอ
- เขาเป็นลูกชายผม ลูกผมเอง - อ๋อ
- มานี่ - พ่อทำอะไร
เขาปลอดภัยดีค่ะ หัวใจเขาปกติ เราตรวจหลายอย่างแล้ว
ความดันเลือดเขาตก
วาเลริโอ ไม่ใช่แบบนั้น ฉัน… ฉันโดนไฟดูด
มันขึ้นมาจากเท้า ขา แล้วก็หัว
หัวฉันแทบระเบิด
- แทบระเบิด - พ่อไม่ได้เป็นอะไรเลย
หมายความว่าไง
แต่เขาต้องนอนใช่ไหม เพราะเขากลับออกไปไม่ได้
ไม่ นอนอะไรล่ะ คุณต้องพาหมอนี่กลับบ้าน
- เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้ - "หมอนี่" ไหน
"หมอนี่" เนี่ยนะ
ที่ครึ่งหนึ่งของมูลค่าจริง
เพิ่มทีละ 500 ยูโร
เรากำลังอยู่ในช่วงการประมูลที่ยอดเยี่ยม…
ปิดได้ไหม แอร์โกเลนอนอยู่
- ช่วยฉันหน่อย วาเลริโอ - ช่วยอะไร
ฉันลุกเองไม่ขึ้น
ฉันต้องเข้าห้องน้ำ ช่วยฉันหน่อย
- โอ๊ย - เป็นอะไร
ฉันเวียนหัว วาเลริโอ
ลูเซียอยู่ไหน
อยู่ในห้อง อย่าโวยวายล่ะ
พรุ่งนี้เขาต้องไป
ผมไม่สนว่า เขาจะหลอดเลือดสมองแตกหรือกำลังจะตาย
- พรุ่งนี้เขาต้องไป - ชู่ วาเล แน่นอนว่าเขาต้องไป
แค่คืนนี้เท่านั้น ไปเถอะ
ลูเซีย
ผมอยากได้ผ้าเช็ดก้น
กาเอตาโน นี่ตีสามแล้ว อย่าตะโกน
อยู่ตรงนั้นนะ ลูเซีย อย่าไปไหน
หยุดแหกปาก กาเอตาโน
ฉันอยู่นี่แล้ว
ย่าทำแพนเค้กได้ไหม
- ย่าทำอาหารไม่เป็นฮะ - อือ
อาหารบ้านนี้ไม่อร่อย
ฉันรู้
ตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน ฉันเป็นคนทำอาหารตลอด ใช่
รู้ไหมว่าพ่อของเธอชอบกินอะไร
นี่ เป็นอะไรไป เขินเหรอ
เปล่าฮะ อาวาเลริโอไม่อยากให้เราคิดถึงพ่อ
อ๋อ
รู้ไหมว่าคนเราตายจริงๆ เมื่อไหร่ ตอนที่เราลืมพวกเขาไง
ถ้าลืมคนตาย ก็เท่ากับฆ่าพวกเขาสองครั้ง
จำไว้ล่ะ
มาเถอะ กินกัน
ฉันเคยเป็นเชฟ รู้ไหม สิบปีเชียวนะ
ปู่มีร้านอาหารเหรอฮะ
ก็เคยมีนะ แต่หุ้นส่วนเล่นฉันซะเละเลย
เพราะฉันมันไอ้โง่
พ่อเธอคงเคยบอกว่าฉันเป็นไอ้โง่แน่ๆ
เปล่าฮะ เขาบอกว่าปู่เป็นไอ้สารเลว
ฉันทนเธอไม่ไหวแล้ว เธอเหมือนอาวาเลริโอของเธอเปี๊ยบ
ว่าแต่ พี่ชายเธออยู่ไหน
- เขาไม่ได้อยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว - ทำไม
ผู้พิพากษาตัดสินว่าเขาอยู่กับแม่ไม่ได้
และเขาก็ไม่อยากอยู่กับเรา
รู้ไหมว่าฉันเป็นคนเดียวที่รักแม่เธอ
ฉันพูดภาษาต่างประเทศได้
เป็นอะไรไป พูดถึงพ่อแม่ไม่ได้เลยหรือไง
บ้านนี้เลี้ยงเธอยังไงกันวะเนี่ย
จำไว้อย่างหนึ่งนะ
เธอเสียพ่อไป
ฉันก็เสียลูกชายไป
อรุณสวัสดิ์
การที่อายุยืนกว่าลูกชายตัวเอง
เป็นบทลงโทษที่หนักหนาที่สุด ที่ผู้ชายคนหนึ่งจะได้รับ จำไว้ล่ะ
- คุณพูดกับเด็กแบบนั้นหรือไง - ใช่
ใช่ ผมคิดว่าใช่
พวกคุณเลี้ยงเด็กในทุ่งลาเวนเดอร์ ประเทศนี้ถึงได้ฉิบหายไง
ไม่เอาน่า
พ่อบอกเราว่าปู่เคยพาพ่อไปตั้งแคมป์…
ใช่
แล้วฝนก็ตกลงมา ตอนที่ปู่อยู่ในเต็นท์
ปู่ได้ยินเสียงหมาป่าเอาอุ้งเท้าเขี่ยเต็นท์
เรื่องจริง ใช่
แล้วพ่อก็เล่าให้เราฟังว่า บางครั้งในฤดูร้อน ปู่พาพ่อไปเที่ยว
แล้วเวลาปู่อยากเจอไปสาว ปู่ก็จะบอกให้พ่อหายตัวไป
แล้วบอกไปว่าพ่อไม่ใช่ลูกปู่
- แต่ว่า… - คุณมันเลวจริงๆ กาเอตาโน
คุณไม่บอกผมเรื่องงานศพด้วยซ้ำ
ให้ตายสิ ลูเซีย
ทำไม
ฮะ
เราไม่ได้…
คุณพูดถูก กาเอตาโน
ฉันขอโทษ
แม่
แม่ครับ
แม่
"ได้เลยค่ะ"
- ได้โปรดล่ะ - ได้ เขาจะไปวันนี้
ห้ามเล่นตุกติกล่ะ
ฉันไม่โง่นะ ฉันรู้จักพ่อแกตั้งแต่ฉันอายุ 16
แกรู้ไหมว่าเราทำอะไรกับเขา
เราไม่บอกเขาว่าลูกชายเขาตาย มันแย่มากนะ
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว ไปรับมาเรียมา มันสายแล้ว ไป
จะเอาอะไร ไปสิ
- ไม่มีอะไร ไปนะ - ไปเถอะ ลูกรัก
ฉันไปนะ แอร์โกลี
ไง เดเมตริโอ
ไม่คิดว่าฉันจะมาใช่ไหม
- วาเลริโอไม่มาด้วยเหรอ - เขามา
เขารออยู่ในรถ
เขาจะพาเราไปบ้านฉัน เธอจะไปพักกับฉันไหม
ไม่ ฉันให้วาเลริโอจองที่พักไว้
ไม่ เดี๋ยวสิ ทำไมต้องเสียเงินด้วย
มาพักบ้านฉันสิ ฉันย้ายบ้าน หลังใหญ่ขึ้นแล้ว
ฉันว่าไม่ดีกว่า เพราะฉันไม่ได้…
- ฉันคิดถึงเธอนะ - มาคนเดียว
สวัสดี
วาเลริโอเหรอ
เปล่า ผมเดเมตริโอ
อ๋อ เดเมตริโอ แฟนเก่าคุณเหรอ
อันที่จริง เพื่อนต่างหาก
นี่เปา
คู่ของฉัน
สวัสดี เดเมตริโอ ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
มาเรียเล่าเรื่องคุณให้ฟังเยอะเลย
จริงเหรอ
จริงสิ
รู้ไหม ความรักทำให้ผมประหลาดใจ
ผมไม่เคยคิดว่าจะตกหลุมรัก ผู้หญิงที่น่าทึ่งขนาดนี้ได้
ใช่ มันก็เกิดขึ้นได้
ใช่เลย ก็แค่ตอนนี้ผมกับลูเซียอยากแต่งงานกัน
- อือ - แต่มันจะเป็นพิธีเชิงสัญลักษณ์
เพราะคุณสองคนไม่เคยหย่ากันจริงๆ
ดังนั้นมันจะเป็นแค่พิธีเชิงสัญลักษณ์ ใช่
- แซร์จีโอลิโน ขอถามหน่อย - ว่ามา
- คุณรวยไหม - ผมเป็นพยาบาล
อ๋อ แต่คุณก็ต้องมีทรัพย์สินบ้างสิ
- ไม่มี - มรดกล่ะ
ยิ่งกว่าไม่มีอีก ใช่
- ไม่ มันแปลกน่ะ - อะไร
แปลกที่ผู้หญิงอย่างลูเซียจะเข้ามาพัวพันกับ…
สถานการณ์แบบนี้
ให้ตายเถอะ ความรักก็คือความรัก แต่แปลก…
คุณรู้ไหมว่าญาติๆ พูดถึงคุณว่ายังไง
- ไม่ - เอ่อ…
ไว้ใจไม่ได้ ขี้ขโมย ขี้โกหก ไร้ความรู้สึก
แล้วก็ไอ้สวะ
- เกิดอะไรขึ้น - ผมต้องเข้าเวรกลางคืน ไว้เจอกัน
- คุณพูดอะไรกับเขา - คุณทำให้ผมผิดหวัง ลูเซีย
ผมไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะจับคู่ได้
หรือแม้กระทั่งเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตที่ไร้ค่าแบบนั้นเลย
- เข้าใจไหม - กาเอตา คุณน่ารำคาญจริงๆ
คุณทำตัวน่ารำคาญมาตลอด
เป็นไปไม่ได้
ผมคิดว่ามันเป็นแค่ช่วงเปลี่ยนผ่าน
ช่วงเปลี่ยนผ่านสามอาทิตย์เนี่ยนะ จริงเหรอ
ไม่เอาน่า
ทุกวันที่ลีเบโรอยู่ในนั้น
คือความล้มเหลวของพวกเราทุกคน
ผมเข้าใจ แต่ถ้าเขาไม่อยากกลับบ้าน
ผมจะบังคับเขาไปทำไม
อาจจะเพราะนายเป็นผู้ใหญ่ละมั้ง และเขาเป็นเด็ก
ก็ได้ พรุ่งนี้ผมจะไปที่นั่นและบังคับเขา ผมจะได้อะไรขึ้นมาล่ะ
วาเล ฉันไม่รู้ แต่เราต้องหาทางออก
ตอนนี้พ่อนายทำให้อะไรๆ ยุ่งยากขึ้นไปอีก
คุยกับแม่ผมสิ มารี
นายต้องไล่เขาออกไป ผู้ชายคนนั้นไม่สมควรได้อะไรทั้งนั้น
เฟาสโต้บอกฉันไม่ให้เขามาจนถึงวันสุดท้าย
ผมรู้ มารี
เดเม นายคิดว่าไง
- เรื่องอะไร - ให้ตาย ช่างมันเถอะ ช่างมัน
อย่าไปฟังเดเมตริโอเลย มารี เขาแอบชื่นชมพ่อผมอยู่
- รู้ไหมว่าเขาเคยเต๊าะฉัน - จริงเหรอ
ลืมมันไปนะ เปา
พ่อเขาน่ะเหรอ
แต่มันไม่… ไม่จริงเลย
เขาแค่จะพาเธอไปเตเนริเฟ ใช่ เขาพยายามเต๊าะเธอสินะ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอเวลาที่มีคนจีบ
โอเค เธอพูดถูก
นายเป็นผู้หญิงหรือไง รู้ความหมายเหรอ ให้ตายสิ
ยังไงซะเขาก็ทำตัวน่าอายอยู่ดี
- ถึงแล้วเหรอ - ใช่
- เดี๋ยวเปิดประตูให้ - กระเป๋าฉัน
เกือบลืมแล้วเชียว
ขอเปิดอะไรให้ฟังหน่อยได้ไหม
หวัดดี มาเรีย เป็นไงบ้าง
เมื่อไหร่คุณจะกลับมา
ที่นี่ก็ไม่ได้แย่หรอก ไม่ใช่แบบนั้น
แต่บางวันเวลาฝนตก
มันก็เศร้านิดหน่อย
ฉันมีข้อความแบบนี้ 20 ข้อความ
- ส่วนนี่ของแอร์โกเล - เขาด้วยเหรอ
ลีเบโรไม่อยากมีผมเป็นน้องแล้ว
ผมเป็นปัญหา ผมรู้ว่าเขาเกลียดผม
หยุดเถอะนะ
วาเล มันไม่ใช่ความผิดนาย ฉันรู้
แต่สถานการณ์มันยาก เห็นชัดๆ ว่านายต้องการความช่วยเหลือ
ในเมื่อคุณรู้วิธีทำทุกอย่าง
มาดูกันสิว่าคุณจะจัดการยังไง
เยี่ยม ว่าแล้วไง ลูเซียเตือนฉันแล้ว
ว่าช่วงนี้คุยกับนายไม่ง่ายเลย
ไม่ใช่อย่างนั้น มารี
คุณไปอยู่ที่เชียปัสตั้งหลายเดือน
กลับมาพร้อมกับหนุ่มสเปน แล้วตอนนี้จะมาบอกว่าผมต้องทำอะไรเนี่ยนะ
ไสหัวไปเลยไป
วาเล ฉันรู้ว่านายพยายามเต็มที่
แต่นายดูเครียดไปหน่อยนะ
แน่ใจนะว่าเราไม่รบกวนนาย เดเม
ไม่รบกวนเลย
- ไม่ต้องการความช่วยเหลือหน่อยเหรอ - ไม่ ทำไมล่ะ ผมทำได้
ผมนอนพื้นได้ จริงๆ นะ ผมชินกับการนอนทุกที่แหละ
ให้ผมไปโรงแรมไหม ไปนอนโรงแรมก็ได้นะ
โอเค
เราจะไปอาบน้ำกัน
นอนในห้องห่าอะไร ต้องให้พูดอีกกี่ครั้ง
หนึ่ง สอง สาม ฉันจะนอนโซฟา ไม่งั้นฉันจะซื้อโซฟามาทำไม
เอาละ
- เที่ยวให้สนุกนะครับ - ขอบคุณค่ะ
- บาย - บาย
วาเลเรีย
ไง
มาทำอะไรที่นี่
หวัดดี ไอ้เวร
- ฉันไม่เข้าใจ ขอโทษที - ทำไมนายถึงหายหัวไป
ฉันต้องจัดการเรื่องที่บ้าน
ฉันส่งข้อความไปหานายเมื่อสามเดือนก่อน แต่นายไม่ตอบ
เพราะฉันต้องจัดการเรื่องพวกนี้ไง
ฉันไม่สนหรอกว่านายทำอะไรอยู่ นี่รถนายใช่ไหม
- ใช่ - ดี
ทำไม เธอจะทำอะไร
จะทำอะไร
ขอห้านาที
แต่เร็วๆ หน่อยนะ
ฉันดูเป็นไง
- ดี - หือ
ก้นล่ะ
- ดีหมดเลย - โป๊ไปไหม
ไม่เลย กำลังหมิ่นเหม่
ดี
จริงสิ ฉันทิ้งกระเป๋าไว้ในรถนะ
หมายความว่าไง
- เฮ้ย - เฮ้ยอะไร
ลงไปจากฟลอร์ อย่ามากวนประสาท
- ลงไป - ดูยัยนี่สิ
นังทุเรศ กล้าดียังไง ไปให้พ้น
หล่อนมาทำอะไรที่นี่
- เธอต้องออกไป - อย่าแตะต้องฉัน
- ฉันบอกให้ออกไปไง
- ไอ้… - เฮ้
- นี่ - บอกว่าอย่ามาแตะต้องฉันไง
- นี่ - ฉันบอกให้ออกไป
ใคร ฉันเหรอ
แกกล้าลงไม้ลงมือกับผู้หญิงเหรอ
- เอาสิ - อะไรวะ
- หยุดนะ - มาเลย
เข้ามา
หยุดพวกเขาหน่อย
พอได้แล้ว
อะไรของนายเนี่ย วาเลริโอ พอได้แล้ว หยุดเดี๋ยวนี้
ฉันจะต่อยหน้าแกให้ยับเลย
- ไปไกลๆ - ไอ้เวรเอ๊ย
- ไอ้สถุล - ไปกินขี้ไป
เธอนั่นแหละ อย่าโผล่หน้ามานี่อีกนะ
เอ้านี่
บอกแล้วว่ามีกระดาษทิชชู
- โอ๊ย - ฉันเช็ดเลือดให้อยู่นะ
- เธอกดแรงไป - เปล่าสักหน่อย
ฉันตัวเตี้ย ถ้านายเงยหน้าฉันจะมองไม่เห็น
นายทำถูกแล้วที่ซัดไอ้เวรนั่น
- ไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ แต่… - เขาต่างหากที่ซัดฉัน
ขอโทษที
ฉันขอโทษ
จริงด้วย นายพูดถูก ขอโทษนะ
น่าอายโคตรๆ เลย
ยังไงก็เถอะ น่าทึ่งจังเลยแฮะ ฉันเอาแต่ทำเรื่องยุ่งเหยิงตลอดเลย
เรื่องยุ่งแค่ครึ่งเดียวก็เกินพอแล้ว
ตอนนี้ฉันไปเต้นที่คลับไม่ได้ด้วยซ้ำ
รู้ไหม พวกเขาไล่ฉันออกจากทุกที่เลย
แค่เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนฉันตบยัยโง่นั่น
ที่เต้นอยู่ก่อนหน้าฉัน
ยัยผมบลอนด์ขายาวนั่นน่ะ
ถ้าเธอทำหน้าตอแหลใส่
ฉันก็จะมองเธอ แล้วต้องตบเธอ
ฉันต้องทำ แล้วรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
- คู่เต้นคนล่าสุดของฉันไล่ฉันออก - จริงเหรอ
จริงสิ ตอนนี้ฉันไม่มีคู่เต้นด้วยซ้ำ อย่างกับฉันเป็นโรคเรื้อน
ทุกคนทำกับฉันโคตรแย่
ถ้าไม่ให้ฉันเต้น ก็เหมือนพรากชีวิตฉันไปนั่นแหละ
- ทำไมไม่พูดอะไรสักคำ - วาเล…
- พูดอะไรหน่อยสิ ยืนเฉยอยู่ได้ - นี่
ฉันก็อยู่ดีๆ แล้ว ทำไมต้องตามเธอไปด้วยก็ไม่รู้
หือ
- ฉันตามเธอไปทำไม - ฉันได้ยินแล้ว ขอโทษนะ แต่…
ฉันขอโทษแล้ว ไม่ต้องทำให้ฉันรู้สึกผิดก็ได้
ฉันพยายามทำทุกอย่างให้ถูกต้อง แล้วเธอก็เข้ามาทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิง
- เป็นไปได้ไง หุบปาก - นี่ ฉันบอกว่าขอโทษไง พอได้แล้ว
- โอเค พอแล้ว - ใช่
- ไปเถอะ ดึกแล้ว - อะไร
ไป มันดึกแล้ว
พูดจริงดิ
จริงสุดๆ
นายแปลกมากเลยนะ วาเลริโอ
อย่าเก็บไปคิดล่ะ โอเคไหม
วาเล ไปตายซะ เก็บไปคิดให้หนักๆ เลยล่ะ
วาเลเรีย
พระเจ้าช่วย วาเล
ไม่เป็นไรหรอกแม่
ไปนอนเถอะ
นี่
- ไปมีเรื่องมาเหรอ - อะไร ตอนนี้อยากเป็นพ่อผมแล้วเหรอ
สุดท้ายแล้ว ชีวิตฉันก็ถือว่าโชคดีมาก
ใช่ เราพูดได้ว่าฉันโชคดีมาก
แม้จะโตมาในสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย
- ผมบังเอิญเจอมัน - และ…
ไม่ๆ ดูต่อสิ
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็คือพ่อของเรา
พ่อทำให้เราผิดหวังมาก
ยังไงก็เถอะ ในขณะที่เขามอบ
ท่าทีรักใคร่ให้ฉันบ้าง
วาเลริโอกลับไม่ได้อะไรเลย
แม้แต่ท่าทีรักใคร่เล็กๆ น้อยๆ เป็นครั้งคราว
แบบที่ฉันได้รับ
และการขาดความรักนี้ทำให้วาเลริโอพังทลาย
วาเลริโอมีปัญหาเพราะพ่อ
ให้ผมอยู่ต่ออีกสองสามวันเถอะ ลูเซีย
แล้วผมจะไป
ไม่ กาเอตาโน ฉันว่าไม่ดีหรอก
- แค่ไม่กี่วันเอง - คุณมาที่นี่ทำไม
ต้องการอะไรจากเฟาสโต้
ผมมีปัญหาที่ร้านอาหาร ผมอยากให้ช่วย
ต้องการเงินเหมือนเคยสินะ
ขอผมอยู่ต่ออีกสองสามวันนะ
ผมกลัวการอยู่คนเดียว
- ปิดมันซะ - ไม่
- เราไม่ได้ทำอะไรผิด - ปิดมัน
กล้าดียังไงมาค้นของของผม
เราไม่ได้ทำอะไรผิด วาเล
เฟาสโต้ไม่อยากข้องเกี่ยวกับพ่อ แม้แต่ตอนที่เขาตาย
เขาพูดเกินจริง
ฉันจะเอาคลิปนี้ให้คนอื่นในครอบครัวดู ถ้าฉันอยากทำ
อยากทำอะไรก็ทำไป
แต่เขาไม่ใช่คนในครอบครัว
และเขาต้องไป
ดูเหมือนเราจะไม่มีเงื่อนไขขั้นต่ำ ให้คุยกันแบบมีอารยธรรมได้เลยแฮะ
- เขาอยากคุยกันดีๆ แฮะ - ใช่
มาถามเขากันว่าเขาทำอะไรเฟาสโต้กันแน่ แม่
- ฉันไม่ได้ทำอะไรเขา - ไม่งั้นเหรอ
เขาขอให้เราไม่โทรหาพ่อ
- พ่อทำอะไรเขา - ฉันไม่ได้ทำอะไรเฟาสโต้เลย
- เขาไม่อยากให้พ่อมางานศพด้วยซ้ำ - ไม่ วาเล พอได้แล้ว พอ
ถ้าเขาไม่ไป ผมจะไปเอง
- อ๋อเหรอ - ใช่
ฉันจะไม่ตอบแกด้วยซ้ำถ้าแกจะเล่นไม้นั้น ไปสิ
ก็ได้
ลีเบโร ฟังนะ ฉันคิดว่าฉันเข้าใจผิดหมดเลย
ฉันคิดว่าฉันทำถูก แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้ว
ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไง ทำบ้าอะไรวะน่ะ
- เฮ้ย - เฮ้ย
- เธอเกือบขับรถชนเขา - บ้าไปแล้ว
- ต้องการอะไร - ฉันต้องถามอะไรนายหน่อย
- อะไร - คิดว่าตัวเองดีกว่าฉันเหรอ
- วาเลเรีย - นายไม่ได้ดีกว่าฉัน
- วาเล - อะไร
คืนนี้ฉันไปนอนบ้านเธอได้ไหม
ฉันต้องเลี้ยงนายด้วยไหม
ไม่ต้อง ฉันทำอาหารเป็น
หวังว่างั้นนะ
เธอไปเหมือนไม่ได้ทำอะไรเลย
รอด้วย
มีหมวกกันน็อกไหม
มันจบแบบนี้เสมอ
วาเลริโอเป็นคนที่เจ็บปวดที่สุดเสมอ
เพราะความผิดพลาดทั้งหมดที่คุณทำ กาเอตาโน
ลูเซีย ฟังผมนะ
ผมยอมรับผิดทุกอย่าง กับความผิดพลาดที่ผมทำ ยกเว้นเรื่องเดียว
- เรื่องไหน - เรื่องที่เฟาสโต้พูดในวิดีโอ
- หา - อะไร
ลูเซีย บางทีอาจถึงเวลาที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้อง
บางทีการสูญเสียครั้งนี้ อาจช่วยให้เราพูดความจริงได้สักที
ความจริง ลูเซีย ความจริงที่สำคัญ
ไม่ กาเอตา ฉันจะไม่พูดความจริงนั้น
ฉันจะไม่ทำร้ายลูกชายฉันอีกแล้ว เข้าใจไหม
ขอบใจ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ยังไงก็ตาม ฉันหมายถึง ถึงแม้พ่อจะทำเรื่องเลวร้ายไว้มากมาย
แต่บางครั้งเราก็เป็นครอบครัว
ช่วงเวลาสั้นๆ ที่พ่อตัดสินใจจะโผล่มา
มีอยู่หน้าร้อนหนึ่งที่เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
เราทั้งสี่คนอยู่บนเรือถีบ
แล้วพ่อก็ทำนาฬิกาตกน้ำ
พ่อหวงนาฬิกาเรือนนั้นมาก
พวกเราสี่คนดำน้ำลงไป แล้วทายสิว่าใครเจอในที่สุด วาเลริโอ
เจอแล้ว!
- เก่งมาก วาเลริโอ - เยี่ยมมาก วาเลริโอ สุดยอด
ฉันไม่เคยเห็นน้องชายมีความสุขเท่าวันนั้นเลย
เยี่ยมมาก
วาเลริโอแค่ต้องการนั้น
ให้ใครสักคนบอกเขาว่า "เก่งมาก" เป็นครั้งคราว
ลีเบโร
อา ผมสบายดี สาบานได้
แล้วมันไม่ใช่ความผิดอา ผมรักอานะ
ขอบคุณที่ดูแลผมดีมาก จริงๆ นะอา ผมรักอา
ลีเบโร ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
ฝันดีครับ
ฝันดี