Otur.
-Kayıt! -Önce oturayım.
Güzel telefon. Yeni mi?
Valè, hep aynı şey. Kes şunu!
-Ne yapacağız? -Tuvalete gideyim mi?
"Başla" dediğimde
benimle ilgili takdir ettiğin her şey söyle.
Bu resmen şantaj Faustì.
Şantaj değil anne. Değil.
Çünkü öldüğüm zaman, yani ölürsem yapmadığına pişman olursun.
-Tamam. Ne yapmam gerek? -"Başla" deyince başla.
-Hazır mısın? Başla. -Tabii.
Dur, pardon.
Aklıma bir şey gelmiyor.
-Bu hiç hoş değil. Annemsin sen. -Hayır. Yani…
Paraya hiç önem vermiyorsun.
Hiç kötü kokmuyorsun.
Ağustos ortasında Tuscolana'da kalabalık bir otobüste bile.
Doğduğundan beri benimle aynı evde yaşadığın sürece
her sabah yaptığın ilk şey gülümsemek oldu.
Hep sevdiğim yanlarından biri hiç utanmanın olmaması.
Ne? "Utanmamın olmaması" mı?
Gıcığın önde gidenisin.
-Hiç utanmamam yani. -Utanmanın olmaması.
Ne biçim cümle o?
Yakışıklısın.
Her anne oğlunu yakışıklı bulur ama sen…
"Hiç utanmıyorsun." Oldu mu?
Nazik birisin.
-Buraya bak! -Şu tarafa geçsene!
-Çünkü… -Şu tarafa geç!
Sen benim hep en iyi dostumdun.
Herkesin dostusun.
Polislerin, suçluların.
Erkek, kadın.
Sporu sevmiyorsun.
Bu beni hep gururlandırdı.
Dahası da var.
Benim kardeşim gibisin.
Hep başkaları için bir şeyler yapıyorsun.
-Gülme anne. Gülme. -Bekle.
-Onlar sana güvenmezken bile. -Bu iyiydi.
Az önce söylediklerimi bir daha asla söylemem.
Artık sarılabiliriz.
Sarılalım.
Tamam.
Sağ ol anne.
Çocuklara hastalığını söyledin mi?
Evet. Göstereyim mi?
-Fà? -Ne?
-Söyleyeceğine söz vermiştin. -Söyledim, gerçekten.
Zor oldu ama söyledim, yemin ederim. Cidden.
Gel buraya.
Sağ ol.
AİLEMİN HİKÂYESİ
İniyoruz!
Ben gidip yakındaki bir otelde kalsam sakıncası olur mu?
Babamın doğum günü. Beraber olmalıyız.
İnsan neden rahatsız uyumayı tercih eder ki?
Çocuklar.
Bakın kim geldi.
Anne! Selam anne!
-Merhaba anne! -Aşkım!
Seni çok özledim!
Anne!
Davet ettiğiniz için sağ olun.
Sizlerle Fausto'yu anmak çok güzel.
Onlara sen söylemek ister misin?
Çocuklar…
Hâkime bana dönüp dönemeyeceğinizi sordum.
Yani yine seninle beraber mi yaşayacağız?
Hayır, önce kararını beklememiz gerek.
Ama bu bile bana yetti.
Bir daha görüşmeyecek miyiz?
Tabii ki görüşeceğiz.
Hâkim annenize dönmenize karar verirse
hayatımıza döneceğiz.
Neden? Bu sizin hayatınız değil miydi?
Evet ama pek…
Hayır.
Tamam.
Roma'da biraz daha kalacağız.
Biz Ercolano'ya dönersek
istediğin zaman gelebilirsin.
Tamam mı dostum?
Dur bakalım.
Sonucun ne olacağını bilmiyoruz.
Ama bu gece burada bir arada olmamız önemli.
Bir şeyi anlamanızı istiyoruz.
Karar ne olursa olsun endişelenmenize gerek yok.
Hepimiz sizi çok seviyoruz.
Çok.
Bu gece nasıl yatacağız?
Sizin için sakıncası yoksa ben çocuklarla yatmayı çok isterim.
Sorun yok.
Gayet iyiydik.
Geçici bir şeydi.
Yapmamız gerekeni yaptık, artık hepimiz evimize dönebiliriz.
Anne?
Lucia?
Çok üzülüyorum.
Ne diyebilirim ki?
Çok zor bir dönemdi. Öylesine yoğun duygular…
O iki çocuğu çok seviyorum Marì.
Tanrım.
Kahrolası bungalov! Hava almam lazım Marì, pardon.
Sergio, bana güzel bir şey söyle, keyfimi yerine getir.
Benimle evlenir misin?
Ne diyorsun be?
Aklından ne geçiyor?
Beni rahat bırakın Sergio!
Onu yap, bunu yap, şunu yap!
Roma'ya gel, yemek yapmayı öğren!
Sonra yine git! Aklım almıyor Sergio!
Aklım almıyor!
Hey!
Ne oluyor?
Bu pislik bana evlenme teklifi etti!
Arabanın anahtarını ver.
Arabada yatacağım. Pislik!
Boş ver.
Hâkim ne karar verirse versin bir süre uzaklaşacağım sanırım.
Nereye?
Şeye gideceğim…
Meksika'ya.
İnternetteki bir acenteden gezide yer ayırttım. Güzel gibiydi.
Bekârlar için.
Kuzenim Chiapas'ta çocuklara ders veriyor, ona katılacağım.
Tüm bunlardan uzaklaşmam gerek.
Tüm bunlar derken?
Tüm bu karmaşadan.
Çocuklardan, anılardan.
Roma'dan.
Fausto'dan.
Doğru bir karar gibi görünüyor Marì.
-Gerçekten öyle mi düşünüyorsun? -Evet.
Bir süre uzaklaşman iyi olur.
Sana da biraz haksızlık ettim, biliyorum.
Ne kadar üzgünüm, bilemezsin ama…
Senin için üzülmek de bana haksızlık.
Tabii ki. Kendin için de üzülmen gerek.
Hayal kırıklığıyım, değil mi?
Hayır. Neden hayal kırıklığı olasın?
Fausto'ya verdiğim sözü tutmadım.
Marì, bak, şu şey olayı…
Sözleri ne olursa olsun tutma olayı abartılmıyor mu?
Hayır!
Ercole!
Geliyor musun?
Gıdıklamaca zamanı!
Yakaladım seni!
Gıdı gıdı.
Anneme hücum!
-Hayır! -Evet!
Sizi çok özlemişim.
Bir daha kaybetmek istemiyorum.
Fausto'nun küllerini buraya serpmek istedik.
Tamam. Yapayım mı?
Hayır, istemiyorum! Burası doğru yer değil!
Ercole! Bekle!
Darağacı kaçakları!
Gemiyi pırıl pırıl yapalım!
Hadi! Marş marş!
Hadi!
Top!
İşte. Ser, çevir.
Bir!
Yerlerinize! Hadi! Koşun!
Sessiz ol!
-Anne! -Anne!
Bakayım size.
Çok güzelsiniz.
-Bu senin için. -Sağ ol.
Bu benden.
Teşekkürler!
Çok güzel kokuyorsunuz!
Saçımı iki kez şampuanlayıp saç kremi kullandım.
Aferin.
Merhaba.
Esrar mı?
Kokain.
Ben de.
Ben yanlış anlaşılma kurbanıyım. Hiç işim olmaz.
Ben değilim.
Hey. Sakin ol.
Tabii…
Psikolog pek uğraşmıyor.
Boktan bir dönemden geçiyorum.
Kardeşimi kaybettim.
-Ben de. -Yok artık.
Evet.
-Kız kardeşin mi vardı? -Abim.
Benim ablamdı.
Artık kızına ben bakıyorum.
-İnanamıyorum. -Palavra sıkmıyorum.
Palavra demedim.
Ben de yeğenlerime bakıyorum.
-Sosyal hizmet uzmanları falan. -Tanrım.
Evet, aynen.
-Hengâmeyi düşünemiyorum. -Evet.
-Valerio Ciaramitano? -Benim.
-Valeria? -Evet?
Sonra görüşürüz.
İhbar gününden beri kokain kullandın mı?
Hayır, ne ihbar gününde ne ondan önceki gün kullandım.
Oraya bir maymun bırakmaya gitmiştim.
Artık hiçbir madde kullanmıyor musun?
Yok, uzun zamandır kullanmıyorum.
-Tamam. -Evet.
Haftaya görüşürüz o zaman.
-Ne yani, bitti mi? -Evet.
En azından biraz sohbet etsek?
-Ne konuda? -"Ne konuda" mı?
Yas sürecim, yaşadığım zor dönem konusunda.
Ne bileyim, nasıl oluyor?
Özel görüşme için randevu alman gerek.
Peki ücreti ne kadar?
Seksen avro.
Ben almayayım.
Ben hepsini…
Bak, başörtülüler. Rahibe Adele!
Hey, çocuklar! Sizi görmek ne güzel.
Nasılsınız?
İyi. Melatonin almak için eczaneye gittik.
-Neden? Uyuyamıyor musunuz? -Yok, jet yorgunluğu için.
-Demek bir yere gidiyorsunuz. -Evet, yarın gidiyoruz.
Brezilya'daki ailemizi ziyaret edeceğiz.
Havalimanına götürebilirim.
Rahibe Virginia götürecek.
Önceki hayatında ralli pilotuymuş.
Bir şey unutmayayım diye toplanmaya başladım.
İstersen sen de siyah sırt çantasını al.
-İstemiyorum. -Annemize gideceğiz. Anladın mı?
Mutlu değil misin?
Mutluyum ama bazen babamı da düşünüyorum.
Ercole.
Artık sadece annemiz var.
Tamam.
Sosyal hizmet uzmanı aradı. Hâkim önce çocukları görmek istemiş.
Bunu yaşamamalarını umuyordum.
Olsun. Ne istediklerini en iyi kendileri ifade eder.
Ben sonraki gün gidiyorum.
-Döneceksin, değil mi? -Tabii.
Yani…
-Bakalım. -Ne? Dönmeyecek misin?
Merhaba.
İşte geldi!
Günaydın.
-Ayrılmadan… -Hayır tatlım, ayrılmayacağız biz.
Neden ayrılalım?
Babamın küllerini ne yapmamız gerektiğine karar verdim.
Hiç anlamıyorum. Maria onu Meksika'ya götürse olmaz mıydı?
Maria'ya güvenmiyorum. Ondan vazgeçemiyor.
-Kimden? -Babamdan.
Bıraksak çantasında taşıyıp duracak.
Amca, daha hızlı gidelim!
Ercolì! Bundan hızlı gidersek geçmişe döneriz.
Uzay mekiği değil bu.
Günaydın.
Rahibe Adele?
-Valerio! -Merhaba.
Sizinle biraz konuşabilir miyiz?
Tatlım, istediğin şeyi yapamam.
Yasal olmayabilir bile.
Hayır, yasal Rahibe Adele.
Gerçekten. Bu şekilde olmayabilir tabii. Ama sizden özel olarak rica ediyoruz.
Babam seyahat etmek istiyordu ama vakti yetmedi.
Brezilya nasıl bir yer, bilmiyorum ama fotoğraflarını gördüm.
Babam oraya gitmek isterdi, eminim.
-Orta Amerika'yı severdi, doğru. -Güney Amerika amca.
Güney Amerika, tabii.
Yardım et Rahibe Adele. Bir tek sen yapabilirsin.
Sanırım baban bu çılgınlığı hak ediyor.
Dünyanın en iyi rahibesisin.
Biliyorum.
İkinci raunt, başla!
Birlikte yemeyeli ne kadar oldu?
Sırf çocuklar istediği için gelmeyi kabul ettim.
Bizi beraber görünce mutlu oluyorlar.
Libero söyledi, sağlık sorunların varmış.
Ciddi bir şey yok.
Seni özledim.
Sarah, benim hâlâ umudum var.
-Çocuklar için en iyisi bu, biliyorsun. -Neden bahsediyorsun?
Sayende çocuklarla baş başa kalamıyorum. Hâkim, Ercole'ye zarar verdim sanıyor.
Sen kalkmış sana dönmemi mi istiyorsun?
Ne geçiyor aklından be?
Onları götürmek istedin.
Onlarla olmak için bir şans istedim. Sen buna engel oldun.
Tamam Sarah.
İkimiz de suçluyuz.
Her türlü hatayı yaptık ama ben bize hâlâ inanıyorum.
Yeni bir sayfa açalım.
Yavaş yavaş. Adım adım.
Sonrasına bakarız. Hadi ama.
Fausto, ben artık seni sevmiyorum.
Anladın mı?
Geliyor musunuz?
Ailemizin şerefine içelim.
Evet!
Geçen hafta babamla kaçış odasına gittik.
Korku temalıydı. Çok cesurca davrandı.
"Buraya gel, şuraya git, korkma" deyip durdu.
Ben anlatacağım!
Sonra bir odadan gözüne şırınga girmiş bir hemşire çıktı.
Babam o kadar korktu ki…
-Kadının suratına tokat attı! -Hey, ben anlatacaktım!
O kadar sert vurdum ki zavallı az daha bayılacaktı.
-Sekiz saattir çalışıyormuş. -Özür diledin mi?
Diledim, ona içecek bir şey ısmarladık. Çok mahcuptum.
Babam hep komik şeyler yapıyor.
Her zaman değil.
Baban seni güldürüyor, değil mi?
Evet, çok komik.
Anne, yine bize taşınacak mısın?
Tatlım.
Bu sizin şarkınızdı.
Dans etmeniz gerek.
Pekâlâ, hâkim şimdi çocukların annesini görmek istiyor.
Bayan Lucia'yı da.
Benim de gitmem gerek, emin misin?
Tabii ki. Çok önemli.
Acıdı!
Deli misin sen?
Alt tarafı bir oyun!
Çocuk o, nazik davran.
Evet?
Ne oldu?
Büyükannenizlesiniz.
Biraz daha bizimle kalacaklarmış.
Ama neden?
Böylesi sizin için daha iyi olurmuş.
En azından bir süre daha.
Ama gelirim.
Görüşebiliriz.
-Senin yüzünden! -Hey!
Ne oluyor?
Senin yüzünden değil. Üzülme.
-Git onlara bir şey söyle. -Ne diyeyim ya?
Neden çocuklarımı geri vermiyorlar?
Bu lanet ülkeden nefret ediyorum!
Bırak beni!
Ben yatacağım. Aç değilim.
Bana kızgın.
Ama hâkime annemin aleyhinde bir şey demedim.
Sadece sizinle olmak istediğimi söyledim. Yanınızdayken kendimi iyi hissettiğimi.
Ne var bunda?
Tatlım, bunda bir şey yok. Sen doğru olanı yapmışsın.
Hey.
Film izleyelim mi?
Yok, canım istemiyor.
En kötüsü şimdi başlıyor.
Libero kötü durumda, ona göz kulak olmalıyız.
Ama ben yarın gidiyorum.
Git, mutlu bir şekilde dön, bunları kafana takma.
Ama üzgünüm, gerçekten.
Biraz ortam değişikliğine ihtiyacım var sadece.
Biz burada idare ederiz. Artık ne yapacağımızı öğrendik, değil mi?
Yani…
Demetrio.
Sağ ol Lucì.
Harika bir kadınsın.
Sen de öyle.
Çocuklar.
Ben gidiyorum.
Güle güle.
Ne zaman döneceksin?
Bir süre sonra.
Hoşça kal o zaman.
Güle güle.
Parmaklarını pastadan çek.
Bunları içeri götür, anneni çağır.
Aferin.
Başardık mı?
Neyi?
Onu dönmeye ikna etmeyi.
İsterse dönebileceğini ona söyledik Libero.
Artık ona kalmış.
Ne yapıyorsun anne?
O babamın.
Ne oluyor?
Fausto, durumun nasıl, doğru söyle.
Sarah, iyiyim.
-Ne olduğunu bilmem gerek. -İyiyim dedim sana.
Raporlarını görmek istiyorum.
Avukatıma sordururum.
Sarah, çocukları almak için rahatsızlığımdan istifade mi edeceksin?
Hastaysan çocuklar gelip benimle yaşamalı.
Midemi bulandırıyorsun.
-Senin için endişeleniyorum. -Çık git.
-Onlara… -Defol! Defol git! Hadi!
Yeter!
Gitsem iyi olacak. Tamam mı?
Yarın görüşürüz Ercole.
Dinleyin çocuklar…
Gördüğüm tedavi nedeniyle
saçlarımın hepsi dökülecek.
Bu sorunu hemen çözmek istiyorum.
Yardım eder misiniz?
Pekâlâ Libero…
Hadi.
İyi gidiyorsun.
Çocuklar, iyileştiğim zaman
hiç yapmadığım bir şeyi sizinle yapmak istiyorum.
Seyahat etmek.
Dünyayı gezmek istiyorum.
Benimle gelir misiniz?
-Evet. -Güzel.
-Ya sen? -Evet baba.
Aferin size.
Artık uyuyalım. Hadi.
Evet. Bu aralar daha iyi hissediyorum. Yalan yok, daha iyiyim.
Nasıl başarıyorsun?
Sevişiyorum.
Erkek arkadaşın mı var?
-Yok. -Yok mu?
Evet, beklentisizce onunla bununla sevişiyorum.
İnan bana, korkuları gideriyor.
Gideriyor.
Peki buraya gelmenin faydası oluyor mu?
Amaç yalnız hissetmemek.
Psikolog beni bırakmasın diye bir sürü şey uyduruyorum. Zavallı!
Ne gibi?
Mesela… Geçen hafta ne söylemiştim?
Doğru.
Ablamın bana bıraktığı akvaryumu devirmek istediğimi.
-Evde akvaryum mu var? -Hayır!
Peki ya sen?
Sen nasılsın?
-Beni yiyip bitiren şey korku. -Evet.
Çok kötü.
Sen korkuyor musun?
-Evet, sürekli. -Ben de.
Sürekli.
Dinle, şey…
Sevişelim mi?
Evet.
Faydası oldu mu?
Evet, oldu.
Tanrım, hafiflemiş hissediyorum.
Tekrar yapmayı kabul eder misin?
Şaka mı yapıyorsun?
Yani birkaç gün içinde olmasa da…
-Her şeyi kabul ederim. -Öyle mi?
İyi misin anne?
Bir şeyim yok, biraz hüzünlüyüm.
Hüzünlü müsün?
Anne, bence her şey beklediğimizden daha kolay oldu.
Nihayetinde insan mutlu yaşamalı, değil mi?
Başkalarını da mutlu etmeli.
Oğlum şair olmuş.
Bu benim için de geçerli.
Madde mi kullanıyorsun?
Valerio.
Anne.
Sana sadece bir kez söyleyeceğim.
Hayatta kaçırılmayacak fırsatlar vardır.
Başka sözüm yok.
Affedersiniz.
Sergio! Burada ne işin var?
Evim burada.
Evet. Ben şey için geldim…
Parmesan almam gerek.
-Parmesan mı? -Evet.
Nasıl gidiyor?
İyi, evet. Senin?
İyi, bu aralar çok okuyorum.
Neler okudun?
Cooper. Cooper'ı tanır mısın?
-Cooper mı? -Psikiyatr.
-Hayır. -Öyle mi?
Tanımıyorum Sergio. Cahilim ben.
Diyor ki aşk ortaya çıkınca hayatımızdaki tüm sosyal düzeni bozarmış.
Evet.
Benim aşkımdan korkuyor musun?
Hayır. Senin aşkından korkmuyorum.
Aslında soruna cevabım…
Evet.
Kısa ve öz cevap ver. Yanlış anlaşılma olmasın.
Sergio, pankart mı hazırlayayım?
Evet işte.
Ağlayacağım.
Sanki taşınıyorsun.
Toplanmayı bilmiyorum.
Ne varsa koyuyorum.
Elime geçen her şeyi.
Neyse, taksi bekleyeceğim.
Ben götüreyim.
Emin misin?
Bunu da alır mısın lütfen?
-Onu da mı? -Tek başıma beş kat indim.
Geldik.
Maria, ben biraz düşündüm.
Neyi?
Sende neyi sevdiğimi biraz daha düşündüm.
Söyleyeyim mi?
Bana göre sevdiğim…
Öyle denmez.
-Hayır. -Sevdiğim şey…
Kırılganlığın.
Sen Maria,
bir kolideki kırılgan bardak gibisin.
Her şeyi bilen güçlü kadını oynuyorsun
ama işin aslı Maria…
Sen de benim gibisin.
Aynı benim gibisin.
İkimiz de yolumuzu kaybettik ve korkuyoruz.
Sanırım… Eğer sen…
Eğer benimle olmak biraz olsun hoşuna gidiyorsa…
İkimiz de o kolideki yolunu kaybetmiş, korkmuş, kırılgan bardaklar olduğumuz için
ben…
Ben istiyorum ki
ikimiz şey olalım…
Bekle.
-Ne olalım? -Bekle.
Sana göstermem lazım.
Demè, gitmem gerek.
Biliyorum, bir saniye lütfen.
İşte.
Bu olalım istiyorum.
Balonlu naylon mu?
Balonlu naylon.
Balonlu naylonun olmak istiyorum.
Çok güzel.
Ama benim kafamın içinde bir savaş var Demè.
-Açıkçası bilmiyorum, yani… -Hayır.
Gerek yok Marì. Bu kadar samimiyet yeter, değil mi?
Herkes illa doğruyu söylemek istiyor. Gerek yok.
Öyle veya böyle gidiyorum.
Biliyorum. Marì, gitmelisin.
Sana engel olmak istemem.
Ama…
Bir gün dönebilirsin, değil mi?
Çünkü burası zor olsa da
Chiapas da pek kolay değil.
Şu balonlu naylon olayı…
Bardaklar, koli…
Tam olarak anlamadım ama hoşuma gitti.
Belki döndüğümde bana açıklarsın, olur mu?
Olur.
Hadi.
Yürü!
Hadi.
-Gelmiyorum. -Hadisene aptal.
Şimdi gitmezsek bir daha gidemeyiz.
Gelmek istemiyorum.
Gelmezsen kardeşim olmazsın.
Öyle bir şey yok.
Şimdi gitmezsek bir daha görüşemeyiz, yemin ederim.
Nefret ettiriyorsun!
Ercole de seni seviyor, biliyorsun, değil mi?
Biliyorum canım.
Hazır olduğunda bize döner.
Biz hep burada olacağız.
-Korkuyor musun? -Hayır.
Çocuklar, söz verir misiniz?
Ne olursa olsun birbirinizden hiç ayrılmamalısınız.
Tek istediğim bu.
Söz mü?
Evet.
Siz burada kalın, çok soğuk.
Alt yazı çevirisi: Duygu Mengioğlu ılmamalısınız.