Upo ka.
-Action! -Paupuin mo muna 'ko.
Ganda ng phone, a. Bago?
Vale, 'yan pa rin 'yon. Tama na!
-Ano ba 'to? -Pwedeng umihi muna?
Pag sinabi kong "go",
sabihin mo lang 'yong lahat ng gusto mo sa 'kin.
Pamba-blackmail 'yan, Fausti…
Di 'to pamba-blackmail, Ma, kasi mamamatay na 'ko.
Kung mamamatay na 'ko, magsisisi kang di mo nasabi 'to.
-Okay. Ano'ng gagawin? -Magsalita ka pagka-"go" ko.
-Ready ka na? Go. -Naman.
Teka, sorry.
Wala akong maisip.
-Ang sama naman. Nanay kita, a. -Hindi. Kasi…
Wala kang pakialam sa pera.
Di ka nangangamoy.
Kahit August na at nasa masikip na bus ka sa Tuscolana.
Mula nang ipinanganak ka, hanggang no'ng kasama kita sa bahay,
ang una mong ginagawa tuwing umaga, ngumiti.
'Yong isang gusto ko talaga sa 'yo, walang hiya ka kahit saan.
Ha? Anong walang hiya?
Minsan, pasaway ka.
-Baka "di nahihiya". -Wala kang hiya.
Pa'no ka ba magsalita?
Guwapo ka.
Para sa lahat ng ina, guwapo ang anak nila, pero ikaw…
"Di ka nahihiya kahit saan." Okay na?
Mabuti kang tao.
-Tingin dito! -Do'n ka na lang kasi!
-Dahil… -Pumunta ka doon!
Para sa 'kin, ikaw ang pinakamatalik kong kaibigan.
Kaibigan ka ng lahat.
Mga pulis, mga kriminal.
Ano… Mga lalaki, mga babae.
Di ka mahilig sa sports.
Lagi kong ipinagmamalaki 'yon.
May sasabihin pa 'ko.
Ikaw ang kapatid na wala ako.
Lagi kang may ginagawa para sa ibang tao.
-Wag kang tumawa, Ma. Wag. -Sandali.
-Kahit di sila nagtitiwala sa 'yo. -Maganda 'yan.
'Yong sinabi ko, di ko na uulitin 'yon.
Magyakapan na tayo.
Tara.
Okay.
Salamat, Ma.
Sinabi mo na sa mga bata 'yong sakit mo?
Oo. Tingnan mo 'to.
-Fa? -Ano?
-Nangako kang sasabihin mo. -Sinabi ko na nga.
Komplikado, pero sinabi ko na. Totoo.
Halika.
Salamat.
MY FAMILY
Baba na!
Pag natulog ako sa hotel sa malapit, maiinis ba kayo?
Birthday ni Papa. Dapat magkakasama tayo.
Di ko maintindihan kung bakit gusto ng ibang matulog nang di komportable.
Mga bata.
May bisita tayo, o.
Mama! Hi, Ma!
-Hello, Ma! -Mahal ko!
Na-miss kita!
Mama!
Salamat sa pag-imbita sa 'kin.
Nakakatuwang alalahanin si Fausto kasama kayo.
Sarah, sasabihin mo na ba sa kanila?
Mga anak…
Tinanong ko ang judge kung pwedeng sa 'kin na lang kayo.
-Babalik na kami sa 'yo? -Hindi pa.
Kailangan muna nating hintayin ang desisyon niya.
Pero malaking bagay na 'to sa 'kin.
Di na tayo magkikita ulit?
Magkikita pa rin naman tayo.
Kung magdedesisyon ang judge na babalik na kayo sa nanay n'yo,
babalik na rin kami sa buhay namin.
Bakit? Di ba 'to ang buhay n'yo?
Oo, pero hindi talaga ito 'yong…
Ano, hindi.
Okay.
Magtatagal pa kami sa Rome.
Kung babalik man kami sa Ercolano,
pwede kang bumisita kahit kailan.
Okay ba?
Sandali.
Di natin alam kung paano 'to matatapos.
Pero ang importante, magkakasama tayo ngayon.
May gusto kaming ipaintindi sa inyo.
Anuman ang maging desisyon, wag kayong mag-alala.
Kasi mahal na mahal namin kayo.
Sobra.
Pa'no tayo matutulog ngayong gabi?
Kung ayos lang sa inyo, tatabi akong matulog sa mga bata.
Okay na.
Magaling ang ginawa natin.
Pansamantala lang naman 'to.
Ginawa natin ang dapat, at makakauwi na tayong lahat.
Ma?
Lucia?
Nakakalungkot lang.
Ano'ng masasabi ko?
Ang hirap ng panahong 'to, kaya… Ang tindi ng emosyon ko kaya…
Mahal na mahal ko ang mga batang 'yon, Mari.
Diyos ko.
Buwisit na bungalow 'to! Magpapahangin muna 'ko, sorry.
Sergio, magsabi ka nga ng kahit anong magpapasaya sa 'kin.
Pakasal na tayo?
'Tang ina?
Ano ba'ng iniisip mo?
Tantanan n'yo nga 'ko, Sergio!
Eto na naman tayo! Eto na naman!
Pupunta ako sa Rome, mag-aaral akong magluto!
Tapos, iiwan din naman! Hindi ko maintindihan, Sergio!
Wala 'kong maintindihan!
Uy! Uy.
Ano'ng problema?
Niyaya ako ng hayop na 'to ng kasal!
Akin na 'yong susi ng sasakyan.
Sa kotse ako matutulog. Gago!
Wag kang mag-alala.
Anuman ang desisyon ng judge, baka umalis muna 'ko pansamantala.
Sa'n ka pupunta?
Sa…
Sa Mexico.
Nag-book ako sa isang online agency. Mukhang maganda.
Para sa mga single.
Bibisitahin ko 'yong pinsan kong nagtuturo ng mga bata sa Chiapas.
Kailangan kong lumayo sa lahat ng 'to.
Lahat ng… ano?
Lahat ng komplikado.
'Yong mga bata, 'yong mga alaala.
Sa Rome.
Kay Fausto.
Mukhang tama ang desisyon mo, Mari.
Talaga?
Oo.
Magandang magpakalayo-layo saglit.
Alam kong di rin ako naging patas sa 'yo.
Di mo alam kung ga'no ako naaawa, pero…
Di rin naman patas sa 'king maawa sa 'yo.
Siyempre. Dapat maawa ka sa sarili mo.
Nakakadismaya ako, 'no?
Hindi, a. Bakit naman?
Di ko tinupad ang pangako ko kay Fausto.
Mari, alam mo…
Overrated na 'yong tutupad ka sa pangako kahit anong mangyari.
Wag!
Ercole!
Sasali ka ba?
Kikilitiin ko kayo!
Huli ka!
Kikilitiin ka namin!
-Si Mama naman! -Si Mama naman!
-Wag! -Sige!
Na-miss ko kayo, sobra.
Ayokong mawala ulit kayo.
Gusto nating lahat na dito isaboy ang abo ni Fausto.
Sige. Ako na ba?
Hindi, ayoko! Hindi 'to ang tamang lugar!
Ercole! Sandali!
Mga kasama!
Pagandahin natin ang barkong 'to!
Tara na! Kilos!
Kilos!
Eto ang bola!
Ayan. Ikalat mo, baliktad.
Isa, isa!
Puwesto! Sige na! Bilis!
Shh!
Shh! Tahimik!
-Mama! -Mama!
Patingin nga.
Ang guguwapo, a.
-Para sa 'yo po. -Salamat.
Ito sa 'kin.
Salamat!
Ang babango n'yo!
Dalawang beses akong nag-shampoo. Nag-conditioner din ako.
Ang galing.
Hi.
Marijuana?
Cocaine.
Ako din.
Sa kaso ko, di lang kami nagkaintindihan. Wala 'kong kinalaman do'n.
Ako, meron.
Uy. Kalma ka lang.
Oo naman…
Tamad 'yong psychologist.
May pinagdadaanan ako.
Nawalan ako ng kapatid.
Ako din.
-Di nga? -Oo nga.
-May ate ka? -Kuya.
Ate 'yong sa 'kin.
Ako na nag-aalaga ng anak niya.
-Pambihira. -Hoy, di kita niloloko.
Hindi sa gano'n.
Inaalagaan ko rin kasi 'yong mga pamangkin ko,
-kaya may social workers, gano'n. -Diyos ko.
Oo nga, e.
-Ang gulo no'n! -Oo.
-Valerio Ciaramitano? -Ako 'yon.
-Valeria? -O?
Kita tayo mamaya.
Nag-cocaine ka ba simula no'ng report?
Di ako gumamit mula no'n o bago pa man no'ng araw na 'yon.
Nando'n ako dahil may hinatid akong unggoy.
At wala kang ginamit ngayon?
Matagal nang wala, dok.
-Okay. -Oo.
Kita tayo sa susunod na linggo.
-Ha? Tapos na? -Oo.
Ano… Di ba tayo pwedeng mag-usap saglit?
-Tungkol saan? -Tungkol saan?
Sa pagdadalamhati ko, sa hirap na pinagdadaanan ko.
Ewan ko. Pa'no ba 'to?
Kailangan mong magpa-private appointment.
Ay.
Magkano naman 'yon?
Eighty euros.
Ano… Ayos lang pala 'ko.
Gusto ko 'yong…
Uy, 'yong mga cloth head. Sister Adele!
Uy! Nakakatuwa namang makita kayo.
Kumusta?
Mabuti. Galing kaming botika, bumili kami ng melatonin.
-Bakit? May insomnia kayo? -Hindi, para sa jet lag.
A, may pupuntahan kayo.
Oo, aalis na kami bukas.
Bibisitahin namin ang pamilya namin sa Brazil.
Kung gusto n'yo, ihahatid ko kayo.
Ihahatid kami ni Sister Virginia.
Sa dati niyang buhay, isa siyang rally car driver.
Nag-eempake na 'ko para wala 'kong makalimutan.
Kung mag-eempake ka na din, iyo na 'yong itim na bag.
-Ayoko. -Pupunta tayo kay Mama. Ano ka ba?
Hindi ka ba masaya?
Masaya, pero minsan, iniisip ko rin si Papa.
Ercole.
Si Mama na lang ang nandito.
Okay.
Tumawag ang social worker. Kakausapin daw muna ng judge ang mga bata.
Sana pinalagpas na lang sila do'n.
Okay lang. Sila lang ang makakapagsabi kung ano'ng gusto nila.
Aalis na 'ko sa isang araw.
-Babalik ka naman, di ba? -Oo nga.
Buweno…
-Tingnan natin. -Ha? Hindi ka na babalik?
Hi.
Eto na siya!
Good morning.
-Bago tayo maghiwa-hiwalay… -Hindi, iho, di tayo maghihiwa-hiwalay.
Ba't tayo maghihiwa-hiwalay?
Bago mangyari 'to, alam ko na kung ano'ng gagawin sa abo ni Papa.
Di ko maintindihan. Bakit di na lang si Maria ang magdala sa Mexico?
Wala akong tiwala kay Maria. Di niya kayang pakawalan siya.
-Sino? -Si Papa.
Habambuhay niyang dadalhin sa bag niya si Papa.
Tito, bilisan natin!
Ercoli! Kapag binilisan ko pa, tapos tayong dalawa.
Hindi 'to space shuttle.
Good morning.
Sister Adele?
-Valerio! -Hello.
Pwede ka ba naming makausap saglit?
Iho, di ko magagawa 'yon para sa 'yo.
Di ko nga alam kung legal 'to.
Legal siya, Sister Adele.
Siguro hindi ganito, siyempre.
Pero personal na pabor ang hinihingi namin.
Gustong mag-travel ni Papa, pero di na siya umabot.
Wala akong alam sa Brazil.
Pero nakita ko 'yon sa pictures. Siguradong gusto ni Papa na pumunta do'n.
-Gusto niya ang Central America, totoo. -South America, Tito.
South America, oo naman.
Tulungan mo kami, Sister Adele. Ikaw lang ang makakagawa nito.
Mukhang nararapat nga sa Papa mo ang ganitong kasiyahan.
Ikaw ang pinakamabait na madre sa mundo.
Hmm, alam ko.
Round Two, fight!
Gaano katagal na 'yong huli nating dinner?
Pumayag lang ako dahil nakiusap ang mga bata.
Masaya silang makita tayong magkasama.
May health issue ka raw, sabi ni Libero?
Hindi naman malala.
Na-miss kita.
Sarah, umaasa pa rin ako.
Ito ang pinakamabuti para sa mga bata, alam mo 'yan.
Ano'ng sinasabi mo?
Nalayo ako sa mga anak ko dahil sa 'yo.
Iniisip ng judge na sinaktan ko si Ercole.
Tapos, gusto mong makipagbalikan?
Nag-iisip ka ba?
Gusto mo silang kunin, e.
Gusto ko silang makasama. At pinigilan mo 'yon.
Okay, Sarah.
Pareho tayong may kasalanan.
Nagkamali tayo, pero naniniwala pa rin ako sa atin.
Magsimula tayo ulit.
Dahan-dahan. Paisa-isang hakbang.
Tapos, tingnan natin. Sige na.
Fausto, hindi na kita mahal.
Naiintindihan mo ba?
Kakain ba kayo?
Toast, para sa pamilya natin.
Tama!
No'ng nakaraang linggo, pumunta kami sa escape room ni Papa.
Horror-themed 'yon. Nagtatapang-tapangan siya.
Sabi niya, "Halikayo dito! Wag kayong matakot!"
Ako'ng magsasabi sa kanya!
Tapos, may lumabas na nurse na may injection sa mata.
Takot na takot si Papa…
-Sinampal niya 'yong nurse! -Uy, ako nga ang magsasabi, e!
Sa sobrang lakas, muntik na siyang matumba. Kawawa.
-Walong oras na siyang nagtatrabaho. -Nag-sorry ka?
Oo, inaya din namin siyang lumabas. Hiyang-hiya ako.
-Laging gumagawa ng katatawanan si Papa. -Di naman lagi, Libero.
Napapatawa ka ni Papa, di ba?
Oo, nakakatawa siya.
Ma, dito ka na ba ulit titira?
Anak.
Kanta n'yo 'to dati.
E, di dapat magsayaw kayo.
Okay, gustong makausap ng judge ang ina ng mga bata,
pati si Mrs. Lucia.
Sigurado kang kasama din ako?
Oo naman. Mahalaga ito.
Aray!
Baliw ka ba?
Laro lang naman!
Bata 'yan, magdahan-dahan ka.
Kumusta?
Ano'ng nangyari?
Kay Lola n'yo muna kayo.
Magtatagal pa sila sa 'tin.
Pero bakit?
Kasi sabi ng judge, mas mabuti 'yon sa inyo.
Kaunting panahon na lang naman.
Pero pwede ko kayong bisitahin.
Pwede tayong magkita.
-Kasalanan mo 'to! -Huy!
Ano 'to?
Wala kang kasalanan. Wag kang mag-alala.
-Kausapin mo sila. -Ano ba'ng dapat kong sabihin?
Bakit ayaw nilang ibalik ang mga anak ko?
Lintik na bansa 'to!
Bitawan mo 'ko!
Matutulog na 'ko. Di ako nagugutom.
Galit siya sa 'kin.
Pero wala akong sinabing masama kay Mama sa judge.
Sabi ko lang, gusto ko, kayo ang kasama ko.
Na masaya ako sa inyo.
Ano'ng mali do'n?
Walang mali do'n. Ginawa mo ang tama.
Uy.
Gusto mong manood ng movie?
Hindi, ayoko.
Ito na 'yong pinakamahirap na parte.
Masama ang loob ni Libero, kailangan natin siyang bantayan.
Pero bukas na ang alis ko.
Sige lang, bumalik ka nang masaya. Wag kang mag-alala.
Pasensiya na talaga.
Kailangan ko lang ng kaunting bagong tanawin.
Ayos lang kami dito. Kayang-kaya na natin 'to, di ba?
Buweno…
Demetrio.
Salamat, Luci.
Kahanga-hanga kang babae.
Ikaw din.
Guys.
Aalis na 'ko.
Bye.
Kailan ka babalik?
Medyo matatagalan.
Paalam na.
Paalam.
Tanggalin mo 'yang mga daliri mo sa cake.
Dalhin mo 'to do'n at tawagin si Mama.
Magaling.
Nagawa ba natin?
Ang alin?
Kumbinsihin siyang umuwi.
Libero, pinaalam natin sa kanya na nandito lang tayo kung gusto niya.
Pero di tayo ang magpapasya.
Ano'ng ginagawa mo, Ma?
Kay Papa 'yan.
Ano'ng nangyayari?
Fausto, aminin mo kung ano'ng lagay mo.
Sarah, ayos lang ako.
-Dapat alam ko ang nangyayari. -Ayos nga lang ako.
Patingin ng medical records mo.
Ipapatanong ko 'to sa abogado ko.
Sarah, ginagamit mo ba ang health issues ko para kunin sila?
Kung may sakit ka, kailangang sa 'kin tumira ang mga bata.
Nakakayamot ka.
-Nag-aalala ako sa 'yo. -Umalis ka na.
-Di mo kayang… -Umalis ka na! Alis na! Layas!
Tama na!
Mas mabuting umalis na 'ko. Okay?
Kita tayo bukas, Ercole.
Buweno, guys…
Dahil sa gamutan ko,
mauubos na ang lahat ng buhok ko.
Kaya gusto kong solusyunan na agad ang problema.
Tutulungan n'yo ba 'ko?
Okay, Libero.
Sige na.
Ang galing mo.
Pag bumuti na pakiramdam ko,
may gusto akong gawin tayo na di ko pa nagagawa.
Gusto kong mag-travel.
Gusto kong libutin ang mundo.
Gusto n'yo bang sumama sa 'kin?
-Opo. -Mabuti.
-At ikaw? -Opo, Papa.
Magaling.
Matulog na tayo. Sige na.
Oo. Kailangan kong magsabi ng totoo. Bumubuti na ang pakiramdam ko.
Pa'no mo nagagawa 'yon?
-Nagpapatira ako. -Ay.
Bale, may boyfriend ka?
-Wala. -Wala?
Oo, casual sex lang, wala akong inaasahan.
Maniwala ka, nakakawala 'yon ng takot.
Nakakawala…
Tapos… Nakakatulong ba 'yong pagpunta mo dito?
Gusto ko lang ng kausap.
Kung ano-anong sinasabi ko para di niya 'ko bitawan. Kawawa nga!
Gaya ng ano?
Gaya ng… Ano'ng sabi ko sa kanya last week?
Ay, oo.
Parang gusto kong itaob 'yong aquarium na iniwan sa 'kin ng kapatid ko.
-May aquarium kayo? -Wala!
E, ikaw?
Kumusta ka?
A… Ano…
-Takot 'yong tumitira sa 'kin. -Okay.
Ang hirap no'n.
Natatakot ka ba?
-Oo, palagi. -Ako din.
Palagi.
Ganito, ano…
-Sex tayo? -Sex tayo?
Sige.
Gumagana ba?
-Ha? -Oo, gumagana nga.
Diyos ko, ang gaan ng pakiramdam ko.
Ayaw mo bang ulitin?
Nagbibiro ka ba?
Siguro sa mga susunod na araw…
-Wala akong aayawan. -Wala?
Okay ka lang, Ma?
Wala lang, medyo malungkot lang.
Malungkot?
Ma, baka pinapahirap lang natin 'yong mga bagay-bagay.
Sa huli, kailangan lang nating mamuhay nang masaya, di ba?
At hayaan ang ibang mabuhay nang masaya.
Makata na ang anak ko.
Sinasabi ko 'to para din sa sarili ko.
-Nagda-drugs ka na naman, Vale? Valerio. -Ha?
Mama.
Isang beses ko lang 'tong sasabihin sa 'yo.
May mga pagkakataon sa buhay na di natin dapat palampasin.
'Yon lang.
Padaan.
Sergio! Ano'ng ginagawa mo dito?
Dito ako nakatira.
Oo nga pala. Nandito ako kasi…
Bibili ako ng Parmesan.
-Parmesan? -Oo.
Kumusta?
Mabuti naman. Ikaw?
Okay lang, marami akong binabasa.
A. Ano 'yong mga nabasa mo na?
'Yong kay Cooper. Kilala mo si Cooper?
-Cooper? -'Yong psychiatrist.
-Hindi. -Hindi?
Di ko siya kilala, Sergio. Di ako nakapag-aral.
Sabi niya, kapag sumulpot ang pag-ibig, sinisira nito ang kaayusan sa buhay natin.
Oo nga.
Natatakot ka ba sa pagmamahal ko?
Hindi. Hindi, ano… Di ako natatakot sa pagmamahal mo.
Ang totoo, ang sagot ko sa tanong mo
ay oo.
Linawin mo nang maigi. Ayokong mamali ng intindi.
Sergio, ano ba'ng dapat kong gawin? Magpa-tarpaulin?
Oo na nga.
Naiiyak ako.
Parang di ka na babalik, a.
Di ako marunong mag-empake.
Sinalpak ko diyan lahat ng pag-aari ko.
Bara-bara nga lang.
Naghihintay na lang ako ng taxi.
Ihahatid na kita.
Sigurado ka?
Pwedeng padala din nito?
-'Yan din? -Limang palapag kong buhat 'yan, e.
Nandito na tayo.
Maria, nag-isip-isip ako.
Tungkol sa'n?
Pinag-isipan ko kung ano'ng gusto ko sa 'yo.
-Pwede ko bang sabihin? -Mm.
Sa 'kin, gusto ko…
Mali pala 'yon.
-Mali nga. -Gusto ko…
'yong fragile ka.
Na ikaw, Maria, para kang…
babasaging baso sa loob ng kahon.
Umaarte kang parang malakas na babaeng alam ang lahat,
pero ang totoo, Maria,
katulad mo din ako.
Pareho lang tayo.
Pareho tayong naliligaw at natatakot kaya…
Sa tingin ko, kung…
kung iniisip mong kahit kaunti,
gusto mong kasama ako…
Dahil pareho tayong babasaging
naliligaw at natatakot sa loob ng kahon,
ano…
Gusto kong
maging ano tayo…
Sandali.
-Maging? -Teka lang.
Mahalagang makita mo 'to.
Deme, aalis na 'ko.
Alam ko, sandali lang, please.
Eto.
Gusto kong maging ganito tayo.
Bubble wrap?
Bubble wrap.
Gusto kong maging bubble wrap mo.
Napakaganda no'n.
Sobrang gulo lang ng isip ko, Deme.
-Sa totoo lang, di ko alam kung… -Huwag.
Di na kailangan, Mari. Tama na 'tong katapatan na 'to, okay?
Lahat, gustong sabihin 'yong totoo kahit anong mangyari. Huwag na.
Basta aalis pa din ako.
Alam ko. Mari, kailangan mong umalis.
Ayokong pigilan ka.
Pero…
Balang-araw, baka pwede kang
bumalik, di ba?
Kasi mahirap nga dito, pero…
Para namang madali din sa Chiapas.
'Yong tungkol sa bubble wrap,
sa mga baso, sa kahon…
Di ko na-gets lahat, pero gusto ko 'yon.
Baka pwede mong ipaliwanag nang mas maayos pagbalik ko?
Oo.
Halika.
Bilis!
Tara na.
-Di ako sasama. -Kilos na, tanga.
Kung di tayo aalis ngayon, wala nang susunod.
Ayokong sumama.
Kung di ka sasama, di na kita kapatid.
Hindi totoo 'yan.
Kung di tayo aalis ngayon, di na tayo magkikita ulit, seryoso.
Buwisit ka!
Mahal ka din ni Ercole, Ma, ha?
Alam ko, mahal ko.
Babalik siya sa 'tin pag handa na siya.
Lagi tayong nandito para sa kanya.
Natatakot ka ba?
Hindi.
Boys, pwede kayong mangako sa 'kin?
Kahit ano'ng mangyari,
hindi kayo dapat maghiwalay. 'Yon lang ang hiling ko.
Pangako?
Opo.
Dito lang kayo, masyadong malamig.
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio ang hiling ko.