Hi, Maria.
Sinusulatan kita ngayon ng liham kasi romantic 'to.
Patugtugin mo 'yong paborito nating kanta habang binabasa mo 'to.
Mari, hindi deklarasyon ng pag-ibig ang sulat na 'to.
Deklarasyon ng debosyon 'to.
Dapat maantig ang mga tao pag nakita kang naglalakad sa kalsada.
Natae ka na sa takot.
Nadudurog ang puso mo sa lahat ng pangit sa mundo.
Three, two, one…
Hindi sana maganda 'yong mga huling taon ko sa mundo.
Pero naging memorable 'yon dahil lang nando'n ka.
Mari, di ko sinubukang sabihing mahal kita
dahil 'yong nararamdaman ko para sa 'yo, higit pa 'yon sa pagmamahal.
Asintahin mo.
Minsan, natatakot ako sa tindi ng nararamdaman ko para sa 'yo.
Buhay ako…
salamat sa 'yo.
Ngayong mawawala na 'ko, sorry at di kita nakasama nang matagal.
Yehey!
Tanda mo 'yong poetry book na binigay mo?
May tula do'n, ang sabi…
"Makitid ang daan papasok sa puso ko
Hindi basta-basta dumadaloy ang dugo rito
Kung hindi umaapaw, naiipon
Kaya walang ideya ang ibang tao Sa nararamdaman ko para sa kanila
Kaya kong kumausap ng mga estranghero sa daan…
At sabihin sa kanila
Ang tungkol sa nararamdaman ko
Na di mawala-wala
Iyon ay biyaya"
Inalay 'to sa 'kin ng kaibigan ko bago siya namatay.
Basahin n'yo 'yong iba kung gusto n'yo. Pag-usapan natin sa Lunes.
Maria?
Ano 'yon, Sorin?
'Yong nag-alay sa 'yo ng tulang ito…
Minahal mo ba siya?
Oo.
At minahal ka ba niya?
MY FAMILY
Sige, Gaia. Ikaw naman.
Along taglamig Mataas at malakas
Dumadagundong
Napakahusay. Perfect.
Tatlo ang linya nito. Lima ang pantig sa una, pito sa ikalawa, lima sa ikatlo.
At gagamitin din natin ang elemento ng kigo,
na tumutukoy sa apat na panahon.
Isa sa apat na panahon.
Christian, ikaw na. Wag kang matakot, sorpresahin mo kami.
Malaking gubat
Matataas ang puno
Walang liwanag
Ang lungkot naman!
Hindi, bakit?
Maganda ang kalungkutan.
Napapatanong kayo nito, natutukoy n'yo kung ano'ng mali.
Pwede rin kayong magtanong o humingi ng tulong sa kaibigan.
Ano'ng…
-Hi, mga bata! -Hi!
Ako si Fausto, pasensiya na sa istorbo.
Ako si Fausto.
Sino siya?
Naaalala mo ba 'ko?
Namumula si Teacher.
Saglit lang.
Sa labas na 'ko maghihintay.
Si Teacher, di makapagsalita.
Ba't siya ganiyan?
-Bye, mga bata. -Bye!
Boyfriend mo po?
-Ha? -Boyfriend mo?
Hindi. Kaibigan ko siya.
Ba't di ka masaya?
Anong klaseng tanong 'yan, Christian? Magpatuloy na tayo, please?
-Hi. -Hi.
Ang ganda mo.
Salamat.
Medyo tumanda ka.
Hindi, ayos lang ako.
-Naglagay ka ba ng makeup? -Hindi.
Hindi, Mari, wala kang makeup kanina.
-Meron na kaya. -Kilala kita. Kung…
Fausto, bakit ka ba kasi nandito?
May 30 minutes ka ba para samahan ako?
Thirty minutes lang. Pangako.
Sige.
Tinuturuan mo ang mga bata ng haiku?
Oo. Tinuturuan ko sila ng world poetry.
Haiku, 'yon ba 'yong may Zen?
Oo.
Zen. 'Yong nagtuturo sa 'yong
lintik ang buhay,
pero di ka dapat magalit?
Oo, parang gano'n.
Parang gano'n.
Mari, lagi kang kinukuwento ni Demetrio. Alam kong galing ka sa Bergamo.
Oo. Gusto ko talaga sa Bergamo, pero…
Kinailangan kong mag-substitute teaching dito sa Rome.
Apat na buwan lang. Tapos, sana payagan akong ma-tenure sa Campania.
Sana nga.
Kumusta ang mga bata?
-Sa akin nakatira ang bunso. -A, pa'no si Libero?
Ang lala nitong mga nakaraang taon, Mari. Hiwalay na kami ni Sarah.
Sa huli, pagkatapos naming…
Ano…
Nagkasundo na lang kami.
Pinaghiwalay namin ang mga bata.
Ang pangit no'ng solusyon.
Nandito na tayo.
Okay, Mari.
May doktor sa likod ng pintong 'yan.
Alam ng doktor na 'yan
kung 'yong sakit ko dito
ay tumor.
O hindi.
Kahapon, dalawang oras akong nakatayo sa tapat niyan,
hindi ako kumatok. Hindi ko kaya.
Hindi ko kaya.
Please, tulungan mo 'ko.
Tulungan mo 'ko.
Di ko gets. Sa dami ng tao, bakit ako pa?
Please, Mari.
-Please. -Pero…
Ayoko, Fausto. Hindi ko kaya.
Di ko maintindihan. Nananahimimik ako, nagtuturo lang ako,
bigla kang sumulpot, tapos, isasalang mo 'ko dito…
-Sa kagaguhang 'to. -Wala akong sinabing ganiyan.
Okay. Makakaalis ka na, ako na'ng kakatok.
Ayos lang.
-Sige na, wag kang mag-alala. -Hindi.
Ako na'ng kakatok.
Napakagago.
-Morning. -Morning.
Kaibigan ako ni Fausto Ciaramitano.
Pasok ka.
Salamat.
Meron nga.
Meron akong haiku.
Ha…
Pagka-CT scan May masamang balita
Pero ayos lang
Nandito si Maria
Ano?
-Perfect, 'no? -Oo.
Mali ka, Fausti.
Tatlo lang ang linya no'n.
Nagdagdag ka ng isa.
Wag kang gagalaw.
Ganiyan ka lang.
Ano'ng meron?
Nandito si Sarah.
-Saan? -Sabi nang wag gumalaw.
Aray ko.
Sorry.
-Nasa kabilang kalsada siya. -Mag-hi tayo.
-Kasama niya ang mga bata. -Talaga?
-Oo. -Hindi.
Magkakasama nga sila.
Naaalala n'yo bang ang dahilan kung bakit binigay sa ama ang custody
ay dahil sa gabing isinugod sa ospital si Ercole?
Nahimok ang judge na kailangang ilayo ang mga bata sa ina nila.
Sa ngayon, hindi pwedeng makipagkita ang mga bata sa kanya.
'Yong mga ganitong lihim na pagkikita nila sa nanay nila,
naapektuhan ba sila nito o…
Siguro, medyo. Di naman mapipigilan 'yon.
'Yan ka na naman!
Akala mo ba talaga, alam mo na ang lahat?
Luci, kung hinayaan mo ang mga batang lumabas nang sila lang…
Sama-sama tayong nagdesisyon no'n.
Di kami hiningan ng opinyon tungkol dito.
-Mismo. -Oo.
-Mukhang close na close kayo ngayon, a? -Ha?
Akala n'yo, mas wais kayo?
Akala n'yo, di alam ng mga bata na may relasyon kayo?
-Kung meron, mali ba 'yon? -Ano ba?
-Wag mo siyang patulan! -Oo nga. Tama na!
Ikaw din.
-Nag-aaway ba sila? -Oo.
Mari, prinsipyo na ang pinag-uusapan, e. Kung tayo na nga…
Ang prinsipyo sa ngayon, manahimik ka.
Mas importante 'tong problema natin dito.
-Salamat. -Walang anuman.
Sino 'to?
Ma'am, gusto rin kitang tanungin kung ano'ng makakabuti sa mga bata.
Di ko inasahan 'yong commitment mo sa sitwasyong 'to, ha.
-Sinasabi ko lang. -Salamat.
-Okay. -May dumating na pulis.
-Pulis? -Morning, Mr. Ciaramitano.
Aabutan lang kita ng police order para makipagkita ka sa psychologist.
Tatlong gramo ng cocaine ang nakuha sa 'yo,
obligado kang magpa-therapy.
-Magandang araw sa inyo. -Ihahatid ko na kayo.
-Salamat. -Tara, mga bata.
Malamang, binugbog ka na ng kuya mo.
Di ka pa rin tumitigil? Di nga lang kami nagkaintindihan.
-Ano? -Tama na! Di nga akin 'yon!
E, kanino?
Tumatawag si Sarah. Ano'ng gagawin ko?
-Sagutin mo. -Sasagutin ko na.
Hello, Sarah?
Oo.
Oo, teka, sasabihin ko sa kanila.
Kakausapin niya daw tayo.
Sige.
Sarah, naririnig ka namin.
Hi. Sorry, late na 'ko tumawag.
Gusto kong mag-sorry sa nangyari.
Mali, pero gustong-gusto ko na kasing makita ang mga anak ko.
Alam kong pinahamak ko kayo.
Kayo, ang mga bata, pati sarili ko.
Alam kong sinisikap n'yong tulungan ang mga bata,
ang dami n'yong nang ginagawang sakripisyo.
Pangako, di na 'yon mauulit.
Sarah, pasensiya na talaga sa nangyari. Ang totoo, hindi ko…
Alam ko, Lucia.
Pupunta ka ba sa recital?
Sa Linggo ang tugtog nila.
Mm?
Di ko alam kung pwede akong pumunta.
Public event 'yon, Sarah. Nando'n kaming lahat.
Ayos lang sa 'kin, Sarah.
Ano'ng sinasabi mo?
Sige na.
Hi, Sarah. Si Demetrio 'to.
Ba't di mo kami samahan? Sige na.
Oo nga, Sarah. Walang kaso sa 'kin.
Salamat, Vale. Salamat sa inyong lahat.
Pangako, pag-iisipan ko.
Salamat sa inyo.
-Bye, Sarah. -Bye.
Bye, Sarah.
-Di ko gets! -Wag kang sumigaw, Mari.
Wag.
Halika.
Mari, tama na.
Oo na, oo na.
Akala mo, sarili ko lang ang iniisip ko.
Pero minamatyagan ko kayong lahat.
Psychiatrist ka na pala.
Natatakot ka.
Natatakot sa ano?
Di ka dapat mabuhay nang ganito.
Bumitaw ka. Palayain mo ang sarili mo.
Ang totoo, medyo ipokrita nga 'yong sinasabi mo.
-Hindi… -Wag kang magalit agad.
Lagi kang nagtatago sa palusot na in love ka sa anak ko.
Ano ka ba naman, Mari?
Ano'ng sinasabi mo, LucI?
Pwedeng di mo na maalala o nagpapanggap ka lang.
Bago pa dumating si Sarah, ikaw ang gusto ni Fausto.
Binasted mo siya.
-Ako? Hindi totoo 'yan. -Totoo. Binasted mo siya!
Isang buwan siyang nagkulong sa bahay, iyak nang iyak.
-Hindi totoo 'yan. -Hindi?
Siya mismo ang nagsabi sa akin.
Noong 21st birthday niya, nagtapat siya at binasted mo siya.
Wala kang tiwala sa kanya sa dami ng babae sa paligid niya.
Ikaw ang tumanggi sa kanya.
Tapos, ibang kuwento ang pinaniwala mo sa sarili mo.
Tapos, lahat, gusto mong tulungan. Para kang nurse sa Red Cross.
Maniwala ka, Mari, sawang-sawa na kami.
Isipin mo ang sarili mo, wag ang ibang tao.
Di ko sinasabing pakasalan mo 'yong unang magpaparamdam sa 'yo.
Subukan mong mamuhay nang masaya.
Gawin mo ang gusto mo. Wag kang makinig sa iba.
Di na babalik si Faustino.
Wala ka nang dahilan.
Uuwi na 'ko.
Akala ko, pupunta ka sa bahay?
May gagawin pa 'ko.
Ang ganda ng skeleton ko. Tingnan n'yo.
Magpapa-radiotherapy ako para dito, maselang lugar 'to. Dito rin pala.
Tapos, magpapa-immunotherapy ako. Tapos, 'yon na.
Wala lang. Tingnan mo. 'Yong mga pula…
-Ito? -'Yong mga pula.
-Si Ercole. Itago n'yo 'to. -Sige.
-Uy. So, may pag-asa pa? -Hi, Papa.
-Hi. -Alam mo kung ano ang mga 'yon?
-Metastases. -Buweno, ano'ng mangyayari?
-'Yong totoo? -Hindi. Wag mong sabihin.
-Mamamatay na siya. -Sabi na ngang wag sabihin!
Basta kalimutan mo na lang 'yong totoo. Kunwari, umaasa ka pa.
Oo, ikaw din, dapat gano'n.
-Eto na siya! Ercole! -Uy, Ercole!
Ercole! Naaalala mo si Maria?
-Di niya 'ko maaalala. -Bakit hindi?
Sabi ni Mama, ibigay mo ang passport ko.
Bakit?
Isasama niya kami sa lolo't lola namin sa Bristol sa summer.
A, talaga?
-Gusto mong pumunta sa Bristol? -Oo, bisita lang.
Okay. Pa'no si Libero?
Ewan ko.
Sinabihan mo ba si Libero na tawagan ako? Di siya sumasagot.
-Oo. -Ano'ng sinabi niya?
Okay lang bang sabihin?
Sige lang, Ercole.
Sabi niya, "Wag kang epal, gago."
Ayos, Libero.
Inumin mo na ang juice mo.
-Fausto Ciaramitano? -Ako 'yon.
Patugtugin mo na.
I know you wanna leave me
But I refuse to let you go
Guys, wag kayong magpapa-radiotherapy.
Gunggong.
Hindi nga.
Nahihilo ako. Kailangan kong humiga.
-Ipagluluto ba kita? -Wag na, salamat. Ano lang…
Paki-ready na lang si Ercole. Susunduin siya ng mama niya.
Kami na ang bahala. Matulog ka na.
-Salamat, guys. Salamat. -Wala 'yon.
Salamat para saan?
-Buwisit, saan ba niya nilagay? -Tama na! Wala nga diyan.
Tingnan natin.
Tanungin mo siya mamaya.
Tabi!
-Tabi! -Ano ka ba? Natutulog siya.
Fuck!
Nandito si Sarah.
Sarah?
-Nasa'n ang passports nila? -Wala diyan?
Wala.
-Pwede ba tayong mag-usap sandali? -Hindi. Itinago mo ba?
Hindi. Maupo ka muna. May importante akong sasabihin sa 'yo.
Sinungaling. Ayaw mo lang akong umalis.
Sarah, di ko alam kung nasa'n. Di ko mahanap.
So hinanap mo na nga? Sinungaling!
Wag kang sumigaw. Nandito si Ercole.
Akin na 'yong passports nila. Bilis.
Sarah, di mo sila pwedeng ilabas ng Italy.
Tabi.
Sarah, ano ba?
Tabi!
Fausto.
Ano ba? Ang hina ng tulak ko sa 'yo.
Pupunta ako sa pulis bukas, sasabihin kong ninakaw mo 'yong passports.
Puta! Tara na.
Umalis na tayo.
-Sinaktan ka niya? -Okay lang ako.
Sigurado ka?
Sorry, guys. Pasensiya na.
May meeting ako sa Miyerkules. Ikaw ang maghatid sa kanya sa therapy.
-Huy! -Oo.
Anong oo?
Ayoko siyang makitang mamatay.
Ako, gusto ko ba?
Malakas ka, e.
Kailangan ka niya.
-Deme. -Ayoko, Mari.
Nakikiusap ako sa 'yo.
Sobrang hirap nito para sa 'kin.
Makinig ka.
Sa susunod na buwan, aalis na 'ko sa Rome.
Aalis na 'ko.
Magpahinga ka kung gusto mo. Tapos, tulungan mo na siya.
Period. Tapos ang usapan.
One, two, three, four.
Usapan ay kalidad
-Ano daw? -Ewan ko.
Naging pormalidad Di ko na matandaan
-Pormalidad. -Oh.
Hindi ako nag-aaral o nagtatrabaho Hindi nanonood ng TV
Hindi ako nanonood ng sine Hindi mahilig sa sports
Salamat.
Nandito na si Sarah.
Sarah.
Nagdalawang-isip ako kung tutuloy ako. Sana tama ang ginawa ko.
-Hi, Sarah. -Hi.
-Kumusta? -Mas okay na.
Halika.
-Guys, malapit na kayo. -Okay.
Pag nasa stage na kayo, wag n'yong kalimutang mag-plug sa amp n'yo.
Deme, anong klaseng payo 'yan?
Ercole, umpisahan mo sa solo.
Hindi, Tito, parang ayoko.
Mas maganda kung may bass solo sa umpisa, maniwala ka.
Ayoko nga!
Basta tandaan n'yo…
Mag-plug sa amp.
Sa wakas, oras na para sa magkapatid na Libero at Ercole.
Kakantahin nila ang kanilang bersiyon ng Stand By Me.
Palakpakan natin sila!
Sige na.
Isaksak n'yo, a!
Tara na!
Sige!
Yeah!
Patumbahin n'yo sila!
Bravo!
Go.
Ano'ng nangyari?
Di ko alam kung ano'ng nangyayari.
-Kukumustahin ko si Ercole. -Sige.
Gerardo!
-Handa na 'yong sasakyan mo. -Sa wakas! Ayos, itim.
Ayos? Fausto, ito ba talaga ang tamang oras para magpalit ng trabaho?
Sulit na 'to. Maliit lang ang bayad ko para sa lisensiya.
Hindi pa 'ko mapapagod, hindi ako maglalakad.
Panalo, di ba?
-Mukhang truck. -Nine-seater 'yan, e.
Tingnan mo, automatic.
May butas.
Gerardo?
-May butas sa upuan. -Ano naman?
Ano naman? Sabi mo, kasama 'yong upholstery.
-Di ko maalala. -Sabi mo, kasama pati gulong sa 25,000.
Bago na 'yong gulong. Okay na tayo.
May butas sa upuan!
Wag kang sumigaw, gago!
Gerardo, palitan mo 'yong upholstery at wag mo na 'kong tatawaging gago.
-Gano'n ba? -Oo.
Gago!
Huwag na. Hindi worth it. Umalis na tayo.
Tama, alisin mo 'tong hayop na 'to dito.
Di mo alam kung pa'no ako magalit. Pupulbusin kita.
-Ako, meron nito. -A.
-Pambasag ng ulo mo. -Ayos! Congrats!
Liyabe talaga? Naglabas ka pa talaga ng liyabe?
-Sino'ng gago, ha? Bobo. -Tama na!
Lumayas na kayo.
Dere-deretso lang.
Bastos!
Di ako makapaniwalang may mga gano'ng tarantado.
Natatakot ako, Mari.
Alam ko, Fa.
Normal lang 'yon.
Natatakot ako para sa mga bata.
Wag mong ipahalata sa kanilang takot ka.
Ilang linggo ko nang di nakikita si Libero.
Galit daw siya sa 'kin.
-Bakit naman? -Hindi ko alam.
Seryoso, hindi ko alam.
Nagpasya siyang sumama sa nanay niya.
Alam mo, Fa?
Nakita ko si Sarah noong isang araw. Hindi siya okay.
Pag kinuha niya sila, di mo na sila makikita ulit.
Hindi pwede 'yon.
Kailangan mo ng abogado.
Pigilan mo siyang makuha sila.
Hi.
Bakit?
Sarah, pwedeng umupo ka para makapag-usap tayo? Sige na.
Sarah, mabilis lang 'to. Wala na akong tiwala sa 'yo.
Gusto ko nang makipaghiwalay, at sa 'kin ang mga bata.
'Yon lang.
Seryoso ka ba?
Oo.
Asa ka.
Ilalayo mo sa 'kin ang mga anak ko?
Sarah, huli na ang lahat.
Sinend ko 'yong voice message mo noong gabing iyon sa abogado ko.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Fausto, please, umuwi ka na.
Bilisan mo.
Si Ercole.
Nagdudugo siya. Di niya ako sinasagot, Fausto.
Nasaktan ko siya.
Nasaktan ko siya nang husto. Kailangan mong bumalik.
Please.
Pasensiya na.
Hindi ako 'yon.
Hindi ko sinaktan si Ercole.
Kahit na…
Kahit pa ako 'yon,
pangako, hindi na mauulit 'yon.
Fausto.
Please.
Please, tingnan mo 'ko.
Tingnan mo 'ko.
Fuck!
Libero, sandali!
Uy.
Ano'ng nangyari?
Gusto kong sumama sa 'yo.
Magkakasama tayo. Hindi lang ngayon.
Ang daya, di tayo pwedeng magkita.
Oo nga, e.
Di kasi ganoon kadali.
Nagkamali ako.
Akala nila, sinaktan mo si Ercole.
Hindi nila alam ang totoo.
Anong totoo?
Ako ang may gawa no'n.
Ano ka ba?
Di ko alam na sisisihin ka.
Tama na, Libero!
Ayoko nang pag-usapan 'yan.
Nakita kong nahihirapan ka dahil kay Ercole.
Kaya sinaktan ko siya.
Ayoko kasing makita kang malungkot.
Di mo kasalanan 'yon.
Naiintindihan mo ba, Ma?
Guys, may sasabihin ako sa inyo.
Mahal ko kayo.
Pamilya tayo.
Ngumiti nga kayo.
Lahat ng bagay, naayos, iho.
When the night Has come
And the land is dark
And the moon Is the only light we'll see
No, I won't Be afraid
Oh, I won't
Be afraid
Just as long
As you stand Stand by me
So darling, darling, stand By me
Oh, stand By me
Oh, stand
Stand by me Stand by me
If the sky That we look upon
Should tumble and fall
Or the mountain Should crumble to the sea
Sige na, Libero, ngumiti ka na!
I won't cry I won't cry
No, I won't
Bagsak talaga siya, e. Tulog na tulog.
Sige. Aalis na 'ko.
Wag. Dito ka lang muna, sige na.
-Fausto. -Ano?
Tutulungan kita sa lahat.
Sa mga bata, sa therapy, sa bahay. Hanggang do'n lang.
-Hi. -Hi.
Ano'ng meron?
Dem, may napagtanto akong importante na
gusto kong sabihin sa 'yo.
Ano…
Napagtanto kong sa tinagal-tagal ng panahon,
ako 'yong obsessed.
Gumawa ako ng palusot
para hindi ma-in love sa kahit sino.
Sabi ko, in love ako kay Fausto, pero…
Hindi iyon totoo.
Mm.
Hindi ako nagkaka-boyfriend kasi…
Ang totoo, natatakot ako.
'Yong part na 'yon ang hindi ko gaanong maintindihan.
Kung ano 'yong kinakatakutan ko, pero…
Natatakot ako.
'Yon ang totoo.
Mahalagang malaman 'yon, dahil ibig sabihin, sa wakas,
mabibitawan ko na si Fausto at makakapag-isip-isip na 'kong
magkaro'n ng katuwang sa tabi ko.
Hindi ko pa napag-iisipan 'yon dati, e.
'Yon lang.
Ano sa tingin mo?
Wala akong pakialam sa inyo ni Fausto.
Bakit ka ba ganiyan?
Isa lang ang gusto kong malaman.
Gusto mo ba 'ko?
-Parang. -Di sapat 'yong "parang" sa 'kin.
Gusto mo ba ako o hindi?
-Oo. -At ba't mo 'ko gusto?
-Ano ka ba? -Anong ano ka ba?
-Maraming dahilan. -Pahingi ng isang dahilan.
Gaya ng?
Wala 'kong maisip kung masyado kang agresibo.
Hindi, Maria.
Di mo alam kung ba't gusto mo 'ko.
Ang totoo, hindi mo 'ko gusto.
May napagtanto rin ako.
Na-in love ako sa 'yo, pero kung di naman minamahal 'yong isa,
namamatay ang pag-ibig.
Di 'yon imbento. Sinabi ni Dante 'yon.
Teacher ka. Ikaw ang dapat magturo no'n sa 'kin.
Ano'ng sinabi ng Supreme Poet na si Dante Alighieri?
Pag di nasuklian ang pagmamahal ng isang tao…
Nawawalan na sila ng pakialam.
Bye.
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio ng tao…