Sa 'yo ko iiwan ang phone ko, Deme. May mga picture diyan,
pati videos at voice messages.
Pag napansin mong malungkot ang iba, padalhan mo sila ng message ko.
Siguruhin mong lagi silang magkasama, gaya ng ginawa ko.
Subukan mong maging ako.
Alam kong mahirap.
Alam kong pakiramdam mo, mahina ka. Na di mo kaya nang wala ako.
Pero hindi ko makakalimutan 'yong nangyari.
Para sa 'yo 'yong memory number one.
Mula 'yan noong araw na minahal kita nang todo.
Nasa Ercolano ka, sa bahay ng nanay mo.
Inaayos mo 'yong tolda niya. Nasa Rome ako no'n.
Noong umagang nalaman kong lalaki ang panganay ko…
nahulog ka na pala sa balkonahe.
Uy.
-Dem? -Mm?
Natutulog ka ba?
-Tarantado! -Wag, Fausto, please…
-Kakausapin ko siya. -Fausto…
Ano'ng ginawa mo?
Nahulog ako, Fausto.
"Nahulog ako." Di ka ba nahihiya? Wag mo siyang pakinggan. Tumalon siya.
-Hindi. -Nabigla ang nanay mo.
Ayaw nang magsalita ng mama mo. Pipi na siya!
Ganito. Pagkatapos nito, sasama ka sa 'kin sa Rome.
Ayoko nga.
-Di 'yon pakiusap. Sasama ka! -Ayoko.
-Umalis ka na! -Aalis na 'ko.
Dapat pagalitan 'tong tangang 'to, e. Galing pa 'kong Rome, gago!
Alis na! Sorry.
Di ko marinig.
Ikaw din, umalis ka na!
MY FAMILY
Hello?
Ano'ng nangyari?
Ngayon na?
Deme, di pwedeng bukas na lang ng umaga?
Nasa bar ako sa Testaccio.
Friend ko, lalaki.
Demetrio? Nasa'n ka?
Diyos ko.
Ano'ng nangyari?
Magsabi ka ng totoo,
Natutulog ka lang ba?
Hindi, nasa dinner kami ng friend ko.
-Sinong friend? -Deme, ano ba'ng nangyari?
-Siya kasi. -Siya? Sinong siya?
Si Fausto. Pinaglalaruan niya 'ko.
Kita mo 'yong ilaw?
Oo, pundi na. Palitan mo na 'yan.
Akala mo, di ko pa pinapalitan? Walang nangyari.
Tapos, may mga ingay pa.
Kaluluwa niya 'yan.
Ano, para ka na ding 'yong Haponesa? May multo na rin dito?
Wala ka na sa sarili.
Pwedeng dito ka matulog?
Hindi. Please, ayoko.
Sige na!
Di ko pinatay ang heater sa bahay. Ano ba?
So, nasa bahay ka nga.
Bago kami lumabas.
Mag-aral ka ng Morse code para malaman 'yong sinasabi ni Fausto.
Morse code? 'Yong dot-dash-dot? Para na nga 'kong baliw, e.
Demetrio, hindi ka baliw.
Nagluluksa ka, kagaya naming lahat.
Kanya-kanya tayo ng pagluluksa. Ikaw, nakakakita ng multo…
-Ako, iba naman. -Ano 'yong iyo?
Parang di na 'ko nalilibugan.
Parang wala na 'kong puki.
Tingnan mo 'yang mukha mo!
Niloloko lang kita.
-Sabi na, maiilang ka. -Hindi kaya.
Deme.
Hindi ka pwedeng ma-depress.
Hanggang ngayon, 'yan pa rin ang pinaniniwalaan mo?
Inaayos ko nga lang 'yong tolda ni Mama no'n.
Pag-akyat ko sa hagdan, nahulog ako.
Di ko ginustong magpakamatay, aksidente 'yon.
Ayan. Nalimutan mo na.
Ano'ng gagawin ko sa Rome nang wala ang piano ko?
Sakit sa ulo lang 'yong piano, Deme.
Kahit sampung taon ako sa music academy?
Isa 'yong piano sa mga nagpa-depress sa 'yo, maniwala ka.
Tapos, ang dami mo pang dahilan para magpakamatay!
Anong mga dahilan?
Wala kang trabaho, wala kang ama, may mahal na iba 'yong mahal mo.
Namamatay talaga ang mga tao. Pero dapat hindi sa kalungkutan.
Sige, sa paraang gusto mo na lang. Basta bigyan mo 'ko ng keyboard.
Hindi, gitara lang ang pwede sa bahay ko.
Bawal si Mozart sa bahay ko.
Si Mozart? Harpsichord 'yong gamit no'n, tanga.
-Di ba piano ang harpsichord? -Piano, harpsichord?
Oo.
Ibaba mo na 'ko sa stoplight. Bilis.
Teka, sandali. Diyan ka lang.
Dahan-dahan.
Teka, dahan-dahan. Wag kang gumalaw.
Isara muna natin 'to.
Ikot.
Ano'ng binubusina mo? Disabled 'yong tao, o!
-"Disabled"? -Ikaw 'yon. Teka. Tumatawid kami.
-Hindi ako disabled. -Teka. Sige na, daan na.
Sige na. Ipanalo mo 'yang karera mo! Gago!
Baby?
Demetrio.
Hi, Sarah.
Sorry, ayoko sanang abalahin kayo.
Lalo't buntis ka. Namilit lang siya.
Masaya akong makita ka. Kumusta ka?
'Eto, nahulog. Seryoso, aksidente lang 'yon.
Wag kang mag-alala. Gagaling ka sa 'min, pangako.
-Hi. -Hi.
Ililibot ko muna siya.
Tara, house tour!
-Bakit ganyan boses mo? -Kasi gunggong ako!
Good morning.
-Morning. -Ano'ng sa inyo?
Ipapa-cancel ko sana 'yong postpaid plan ng kaibigan ko.
Siya dapat ang nandito.
Patay na siya.
Ayaw mo bang tingnan kung may mga text sa kanya?
May mga taong di pa alam na patay na ang tine-text nila.
Tingnan ko ba?
Oo, pero wag dito. Doon.
PIETRO R. - TAWAGAN MO 'KO LIBERO - HI
I LOVE YOU, PA PA, MISS NA KITA
Hi, Fausto, ako si Veronica. Nanay ako ni Serena.
Nakilala ng anak ko si Libero sa mountain summer camp.
Bibisita kami sa Rome at gusto siyang makita ulit ni Serena.
-Ano? I-cancel ko ba? -Hindi, nagbago na isip ko.
Katrabaho ko ang nag-recommend nito. Sorry kung di n'yo nagustuhan.
Hindi, Sergio, di mo kailangang mag-sorry.
Ang bait mo nga, in-organize mo 'yong birthday ko dito.
Gusto ko dito. Masarap 'yong hamburger ko.
Salamat, Ercole.
Ikaw, Libero?
Gusto mo 'yong tiramisu?
Nagtanong siya. Gusto mo ba 'yong tiramisu?
Valerio, okay lang.
Gusto mo ba?
Sabihin mo ngang di siya nakakatulong.
Ma, pwedeng manahimik ka?
Vale, gusto mong masira ang birthday ko?
-Eto na nga. -Ha?
Tama ang mama mo. Di mo kailangang magwala. Please.
Alam n'yo kung bakit?
-Nagsulat siya tungkol sa 'tin. -Pinakialaman mo ang bag ko?
Hindi. Inabot 'to sa 'kin ng teacher mo sa Italian.
-Wag mong basahin. -Basahin natin.
Valerio.
Para malaman ng lahat na si Tito Valerio…
hindi siraulo.
Ang tema,
"Ang pamilya ko."
"Napakaingay sa bahay namin. Ang lalakas ng boses makipag-usap."
"Kunwari, masaya sila, pero laging mainit ang ulo nila at malungkot."
"Ang lola ko, matanda na pero feeling dalaga kung manamit."
"Kunwari, inaalagaan niya kami pero wala siyang paki."
"Sarili niya lang ang iniisip niya. May kaibigan na naman siyang lalaki."
"Di maganda ang trato niya do'n kasi mayaman at guwapo ang gusto niya."
-Okay naman ang trato mo sa 'kin. -At di ka mahirap.
"Si Tito Valerio, di magaling magsulat sa Italian. At ignorante siya."
"Gusto niya maging haligi ng tahanan, pero wala siyang silbi."
"Walang tiwala si Papa sa kanya kasi gumagamit din siya ng droga."
Tama na.
Ano'ng masasabi mo?
Vale, nasa anger stage pa lang tayo,
wag mo nang gatungan 'yong away.
-Anong "anger stage"? -Nasa librong binigay ni Sergio 'yon.
Uy. Anong libro?
Ano, Sergio?
Mga Praktikal na Paraang Sikolohikal Upang Makayanan ang Pagdadalamhati.
-"Pagdadalamhati". -Oo.
Ano'ng kinalaman ng pagdadalamhati dito?
Sabi niya, nagda-drugs ako. Sa ngayon…
Una sa lahat, di 'yon totoo.
Okay. Naisip mo bang pag may nakabasa nito, mapapahamak tayo?
-Bumalik ka dito! Libero! -'Yong cake n'yo po.
-Gandang birthday. -Ayan.
Salamat, Valerio. Salamat.
Dali, kanta na.
Happy birthday to…
Happy birthday.
Kailangang may gawin tayo.
Oo nga. Deme…
Toka mo na.
-Ano'ng sasabihin ko? -Ewan. Mag-improvise ka.
Pa'no kung may masabi akong mali?
Sige lang, Deme.
Tama na sa kakaisip. Repeat after me.
Walang kuwentang mag-isip.
Sige.
Go!
Lahat ng nandito…
blue.
Pansin mo ba?
Lahat, blue. Upuan, blue. Mga sofa, blue. Lahat…
Blue.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Sige pa.
Ano…
Sa phone ng tatay mo,
May nakita akong message mula sa ina ng kaibigan mo.
Sinong kaibigan?
Si Serena, tama ba?
Serena mula sa mountain summer camp?
-Sa Asiago? -Oo.
Oo, siya nga.
Sabi ng nanay niya, bibisita sila ng Rome ilang araw mula ngayon.
-Gusto ka nilang makita. -Sige.
Susunduin mo naman ako, di ba?
-Ako? -Oo.
-Sige. -Okay.
-Okay? -Oo.
Kaning may repolyo na naman?
Deme, masarap 'to, healthy pa. Bakit?
-Nakakasawa na. -A.
Kaning may repolyo na naman.
-Diyos ko. -Ay, magtatrabaho ka na next week.
May physiotherapy pa 'ko.
Sa umaga 'yon. Sa hapon, sasamahan mo 'ko sa trabaho.
Oo, pero ayokong maging realtor.
-Ano'ng gusto mo? -Wala. Gusto kong umuwi.
Deme, tatalon ka na naman sa balkonahe.
'Yan na naman?
Ako ang dapat magsabi niyan. Wag mo nang uulitin.
-Baby. -Hi!
-Baby, kaning may repolyo uli ang pagkain. -Na naman?
Healthy 'to, e! Ano ba'ng gusto n'yo?
-Hi. -Hi.
-Gusto n'yong makita ang baby? -Oo naman!
Patingin.
-Ang laki ng ulo niya. -Hindi, normal 'yan.
-Tingnan mo. -O? Normal naman.
Baka junjunito niya 'yan.
-Hindi, hindi 'yon "junjunito". -E, ano?
-Junjun. -Di na mahalaga, baby.
-Nagustuhan mo? -Gustong-gusto, baby.
-Pa'no mo nagagawa 'yon? -Ang alin?
'Yong makuha ang meron ka. Nakakatawa siya, maganda, mahal ka. Pa'no?
Suwerte lang, Deme.
-Hindi 'yon swerte. -Swerte 'yon. Deme, di ako matalino.
Para maging masaya ka, dapat medyo tanga ka.
-Ikaw kasi… -Malungkot.
Kasi matalino ka.
Kuha mo? Simple lang. Basic.
Anong oras kayo babalik?
-Ewan ko. -Enjoy kayo!
Isama natin si Ercole?
-Wag. -Kung mag-subway kaya tayo?
Pa'no kung gusto nilang maglibot sa Roma?
E, di subway. Ang traffic kasi, lalo sa oras na 'to.
-Demetrio. -Ano?
-Dapat maganda ang isipin nila sa 'tin. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Di natin kailangang maging malungkot dahil kay Papa. Magpaka-cool tayo.
Sige. Subukan natin.
Siya 'yon!
Lapitan mo na.
-Kumusta? -Okay lang.
-Hi! -Hi.
Nice to meet you. Veronica. Ikaw si Fausto, tama?
Oo, siya ang papa ko.
Lagi kang naikukuwento ni Serena, Libero.
Ikaw din. Lagi kang kinukuwento ng anak mo.
-Talaga ba? -Oo.
-Sa'n n'yo kami dadalhin? -Sa… Pag-isipan natin.
Tara na.
-Ready na? -Go.
Kukunin ko ang barya.
Ilalagay ko sa kamay ko, kukumpas ako nang ganito,
-at mawawala na siya. -Ang galing mo.
Turo 'yon ng papa ko.
Buweno, hiwalay ka na rin.
Oo.
Paano mo kinakaya ang dalawang anak? Ang husay mo!
Kasi…
Sumisige lang agad ako. Sige nang sige.
"Fausto, pag nagdududa ka, hayaan mo lang ang sarili mo."
'Yon ang natutuhan ko sa buhay. Para maging masaya, dapat medyo tanga ka.
-Totoo 'yan. -Oo.
Oo.
Uy, ano'ng nangyari dito?
Hindi, Sarah, patawarin mo ako. Sorry.
Pinayagan ako ni Fausto.
Sabi niya, maghanap ako ng suit at may nakita akong isa.
Naghahanap lang ako ng polo na babagay dito para do'n sa trabaho.
-Sige lang, magsukat ka lang diyan. -Salamat.
-Dito ka ba kakain? -Oo, 'yon ang balak ko.
Kain kaya tayo ng roast chicken and potatoes sa labas?
-Bakit hindi? Gusto ko 'yon. -Buwisit na repolyo.
Buwisit na repolyo!
Sige, magsasapatos lang ako, tapos alis na tayo.
Okay.
Ito kaya?
Hindi.
Ito kaya?
Ano 'yan?
Ay, Sarah, sorry.
Kinuha ko. Sa 'yo yata 'to.
Nandito kasi.
-Diyan mo nakita? -Oo. Ibabalik ko na.
Akin na.
Puta!
Sarah, okay ka lang? Ano'ng nangyari? Uy!
-Kilala mo ba siya? -Sino?
-'Yong kinakantot niya! -Sino?
Kaninong blouse 'to?
Pa'no ko malalaman?
May iba ba siya? Sabihin mo!
Hindi, wala! Wala. Hoy!
Gago kang hayop ka!
Putang ina!
Sarah?
Sarah!
Sumagot ka!
Sarah.
Sinusumpa ko kay Lord.
Di ko alam kung may iba siya.
Pero mahal ka niya.
Ngayon ko lang siya nakitang ganito.
Akin 'yang blouse na 'yan.
Pa'nong sa 'yo?
Naaalala ko na.
Minsan, sinusumpong ako.
Bigla na lang akong nawawala sa sarili.
Di ko makilala 'yong tinitirhan ko, o mga tao sa paligid ko.
Minsan, di ko na din nakilala kahit 'yong sarili ko sa salamin.
Mula nang maging kami ni Fausto, naging okay na 'ko.
Naniniwala ka ba?
No'ng malaman kong buntis ako, tinigil ko ang gamutan ko.
Sorry, nangyari 'to habang nandito ka.
Wag mong sasabihin kay Fausto ang nangyari.
Okay.
Uy, wag tatakbo. Dahan-dahan!
Kung magagawi ka sa Modena, matutuwa talaga kami. Kasi,
gusto kitang makita ulit.
Gusto rin kitang makita ulit, Veronica.
Ipinanganak ako sa Tiber Island, tama?
Ikaw? Oo.
Ipinakita ko sa kanya 'to.
Ang cute!
Ang cute mo. Sige na, oras na para magpaalam.
Oo nga. Serena, halika na.
Sige. Kita-kits sa Modena, ha?
-Bye. -Bye, Vero.
-Bye. -Bye.
-Bye, Libero. -Bye.
-Bye, Serena. -Bye.
Gusto mo siya, 'no?
In love ka?
Sabihin mo sa kanya. Go.
Okay, Libero…
Kung di ka aamin ngayon, pagsisisihan mo 'to habambuhay.
Makinig ka sa 'kin. Sabihin mo na 'yong nararamdaman mo sa kanya. Go!
Serena!
Nasa'n siya?
-Hi, Lucia. -Hi.
-Ang ganda ng flowers. -Bigay ni Sergio. Maganda?
-Sobra. -Inaya niya rin akong mag-dinner.
Ano'ng gagawin ko?
Kailangan mo ng permiso ko? Sige lang.
-Nasa music class ba si Ercole? -Di siya naihatid ni Valerio.
Ha? Sabi ko, ako na lang kung…
Ewan ko, Maria. Sabi niya, late na kaya di siya nakapaghatid.
Kawawang bata. Nasa'n siya?
Naghahanap ng pictures ng tatay niya sa aparador sa kuwarto.
Valerio?
Nasa'n na 'yon?
-Valerio? -Ano 'yon?
Ba't di mo 'ko tinawagan? Ako na lang sana ang naghatid.
Tito?
Ano 'to?
-Diyos ko. -Nasa aparador, sa ilalim ng kumot.
Akin na 'yan.
-May switch 'yan. -O? Saan?
Sa'n mo nakuha 'yan?
-Iyo ba 'yon? -Ang alin?
-'Yon. Sa 'yo ba 'yon? -Hindi.
Hindi. Kung hindi sa 'yo, kanino?
May bata pa man din dito. Seryoso ka?
Sumpa man kay Lord! Ano ba'ng sinasabi mo?
Ano 'to?
Di namin pwedeng sabihin sa 'yo. Pa'no ba patayin 'to?
-Sa edad mong 'yan. Nakakahiya ka, Ma! -Hindi. Wag kang ganiyan.
Anong wag akong ganiyan? Kanino 'yon? Hindi sa 'kin, di rin kay Fausto.
-Kanino 'yang lintik na 'yan? -Gago ka!
Di mo talaga kayang magsalita nang kalmado, ano? Grabe!
Kung sa nanay mo nga 'to, ano naman?
Maria, pwede ba kitang tapatin?
Nabubuwisit talaga ako diyan sa bait-baitan mong tono.
Ginagamit ba 'yan sa pagluluto?
Thank you!
Thank you.
Deme, okay ka na, pero dapat mas honest ka.
Nagkakaro'n ka ng clients sa pagiging honest. Magpakatotoo ka.
Sa bihis kong 'to, di nga ako 'to.
Luxury apartment 'to, pero may bond dahil sa cultural heritage.
Di nila pwedeng gibain 'to.
-Deme. -Sabi ni Sarah, di ka raw sumasagot.
Nagtatrabaho tayo, e. Ano ka ba?
Masasamahan mo raw ba siya sa ultrasound niya bukas?
Kahapon 'yon, a.
Diyos ko, Fausto, due date na niya next week. Araw-araw na 'yong ultrasound.
Sige, tatawagan ko siya mamaya. Deme, bilyonarya 'to.
-Sino? -Anastasia Pakan ang pangalan niya.
-Sino ba siya? -Ang client. Anastasia Pakan. Bilyonarya.
Miss Estonia no'ng 1999.
International photographer at may-ari ng isang sex toy line.
Ano namang paki ko do'n?
-Sige na. -Ano?
'Yong renovation at bonds. Tapatin mo.
Ma'am…
Ayoko talaga ng kurbata. Pwedeng hubarin?
Sige lang. At ikaw? Mahilig ka ba sa kurbata?
Hindi, ayoko din… Hindi.
'Tang ina?
-Sabi mo, magpakatotoo. -Okay. Kukunin ko 'to.
-A! -Kita mo?
Pero may idea ako.
Picture tayo?
-Picture? -Bibigyan ko kayo ng 500 euros.
-Magpapa-picture kami. Sige. -Talaga?
Maghubad muna kayo.
-Hubad? -Oo. Hubad.
Hindi, ma'am. Hindi po.
-Wag kang makulit. -Ayoko, okay?
-Nahihiya ka? -Oo! Hubad?
-Five hundred euros 'yon. -Ayaw niya?
-Ayoko. -Hindi. Nahihiya lang siya.
May isa sa inyong…
hahawakan 'to.
Ako na. Sige.
Stalingrad. Gusto mo ba 'yong pangalan ng bago kong sex toy?
Gustong-gusto ko. Oo. Ikaw, gusto mo ng Stalingrad?
Ano… Ano'ng pangalan mo?
Demetrio.
Dimitrio.
Hawakan mo ang titi niya gamit ang kanang kamay mo.
Tapos, hawak niya 'yong iyo.
Hindi.
Teka. Ano… Hawak ko ang titi niya, tapos, siya… Hindi ko maintindihan.
Oo. Parang bubuo kayo ng X.
Walang X, ma'am. Di pwede.
-Hubarin mo na. -Lumayo ka sa 'kin!
-'Yong boxers mo… -Lumayo ka… Sabi nang ayoko!
-Sandali lang. -Ayoko!
Wala na.
-Sandali. -Lumayo ka sa 'kin!
'Tang ina, ano ba 'to?
Manahimik ka. Nahihiya ka, normal 'yon.
Sabihin natin, "Bawal ang hawakan ng titi." Okay?
-Fausto, tara na. -Nandito na tayo, i-enjoy na natin!
-Ano'ng problema mo? Wag kang KJ. -Fausto!
-Ano? -Nagloloko ka ba sa asawa mo?
Ano'ng kinalaman no'n dito?
Mag-isa siya sa bahay, manganganak na, tapos, hawak-hawak mo 'yong titi mo dito?
-Napakalungkot mo talaga. -Mas okay na 'yon kaysa gago.
Tatlong buwan ka na sa bahay ko. Hinanapan kita ng trabaho. Ako 'yong gago?
-Di mo napapansing di okay si Sarah? -Okay lang si Sarah.
Paglabas ni Libero, mas bubuti pa siya. Okay?
-Fausto, tara na. -Deme, umalis ka na.
Fausti, wag kang magkakamali.
Demetrio, alis na.
Pasok na.
-Sa wakas, nakauwi na kayo. -Nasa'n sila?
Nasa mga kuwarto nila. Hindi sila nag-uusap-usap.
-Si Maria? -Umalis na siya.
Kasalanan 'to ng vibrator, e!
Anong vibrator?
'Yong mahabang stick na nagpapasaya sa mga babae at lalaki.
Paglaki nila, pagkatapos ng high school.
Sabi ni Maria.
Pag napansin mong malungkot ang iba, padalhan mo sila ng message ko.
Gamitin mong parang sandata laban sa kalungkutan.
I-send mo sa kanila sa panahong di nila inaasahan.
Bam! Tirahin mo ng palaso ng pag-ibig.
Deme, dapat mag-ala-Kupido ka.
Si Papa?
Buksan ko ba?
Oo.
Memory number one para kina Libero at Ercole.
Nag-camping tayo sa Sperlonga.
Inabot tayo ng dapithapon sa beach. Tayo lang ang nando'n.
Ercole, bigla kang nagpatugtog at sumayaw.
Nakakatawa 'yong sayaw mo.
At Libero, ikaw na laging nahihiya…
bigla ka ring sumayaw.
Memory number six para kay Valerio.
Do'n sa mga may portiko, Vale.
Pauwi na tayo galing sa first communion mo,
may malaking Rottweiler na tumitig sa 'kin
at hinabol ako.
Isa lang ang kinatatakutan ko. Aso.
Ilang taon ka no'n? Eight?
Sinigawan mo 'yon, at tumigil 'yon.
Tigil!
Vale, no'ng eight years old ka, niligtas mo 'ko. Wag mong kakalimutan.
Di ka takot sa mga aso. Wala kang kinatatakutan.
Protektahan mo ang mga anak ko.
Maganda ba ang wig ko? Pantay?
Ma, Carnival noon, 30 years ago,
lagi tayong magkasama kasi wala kang boyfriend no'n.
Maniwala ka, sobrang saya ko no'n.
Nakabihis kang parang si Raffaella Carrà, at ako si Inspector Derrick.
Ikaw ang nag-decide ng suot ko, pero masaya ako kasi nasolo kita.
No'ng Carnival na 'yon, naging nanay ka kahit papa'no.
Alagaan mo ang mga bata gaya ng pag-aalaga mo sa 'kin no'n.
Memory number nine para kina Maria at Demetrio.
Nasobrahan tayo ng inom habang papunta sa San Pasquale Sanctuary, guys.
Mari, lumabas ka ng kotse para umihi habang hawak ni Demetrio ang kamay mo.
Nadulas ka kaya sumadsad 'yong puwit mo sa damuhan.
Nakakatuwa kayo, guys. Sobra.
Iyak-tawa pa rin kahit nasa damuhan na 'yong puwit n'yo.
Guys, pag pakiramdam n'yo, wala nang nangyayaring tama,
sumayaw lang kayo.
Kasi pag sumasayaw kayo, nalulusaw ang kalungkutan.
Hoy! Hinaan n'yo nga!
Hinaan n'yo!
Sige! Magsayawan tayo!
Halika, dito ka kay tito!
Hala, si Sergio!
Sergio.
-Hi. -Hi. Sorry.
Hindi, Sergio, ngayong gabi kasi…
Mas gusto kong makasama ang pamilya ko.
Usap na lang tayo bukas? Hindi…
Hindi. Siguro mas okay nang wag na.
Kailangan ko lang ayusin ang sarili ko. Ano…
May mga hindi na rin ako kayang gawin, e.
Ano 'yon?
Ano ba, Sergio, ipapaliwanag ko pa ba talaga?
Wala ka namang kailangang gawin para sa 'kin.
Pwede tayong maging magkaibigan.
Sus, magkaibigan daw.
Kung tatawag ka, pwede tayong magkita. Okay 'yon.
Kung di ka tatawag, okay lang din.
Ngayon lang ako nakatagpo ng lalaking gaya mo.
Napakabuti mong tao.
Demetrio?
O?
Kalma lang, pero parang dapat na tayong pumunta sa ospital.
Ano'ng ibig mong sabihin? Ospital? Tawagan ko ba si Fausto?
Oo. Pero kalma lang.
Kalma lang?
Kalma ka diyan!
The number you have dialed…
Di siya sumasagot. Gusto mo bang ako na ang magdala sa 'yo?
Nasa'n si Fausto?
Fausto? Hoy!
Deme, ano'ng nangyayari?
Pumutok na ang panubigan niya, okay?
Ano'ng pinagsasabi mo?
Oo, Fausto. Sumugod na kami sa ospital.
Kumusta si Sarah?
Nasa operating room. Pinasok na siya.
-Ayos lang ba siya? -Ano… Ewan ko. Parang.
Ano'ng ibig sabihin no'n? Okay ba siya?
Oo, pero kailangan mong magmadali!
Papunta na 'ko, nagmamadali na 'ko. Bye.
Gago! Gago ka! Ang gago ko!
Buwisit!
Gago! Ang gago ko!
Ikaw ba ang ama ni Libero?
Hindi, ma'am. Sinabi ko nang di ako…
Di na mahalaga. Buhatin mo siya.
-Buhatin? -Buhatin.
-Ganito? Pero… -Okay.
-Wag kang matakot. -"Wag matakot."
Hi. Hi, Libero.
Wag kang umiyak, Libero.
Wag. Ha?
Ayan.
Hi.
-Uy, lumabas na siya? -Oo.
'Tang ina!
Na-late ka.
-Nasa'n siya? Pwedeng makita? -Hindi, bukas pa ng umaga.
Kinunan niya 'ko ng mga picture. Inabot ng ilang oras.
Apat na oras kang di sumasagot. Ilang pictures ang kinuha niya?
Kaunti lang.
Pero…
Binigay niya 'to.
'Yan na naman.
Ang benta niya dito, 1,500.
Di ako interesadong malaman. Itabi mo 'yan.
-Nakita mo na 'yong baby? -Oo.
Ano'ng hitsura?
Mana sa nanay niya.
-Buti naman. -Mm.
Magkaibigan pa rin ba tayo?
"Dimitrio."
Gusto ko 'yon, a.
-Bakit mo 'ko pinadalhan ng message? -Mahal kita.
Ba't mo ginawa 'yon?
Ikaw na ang nagsabi. Tama na sa kakaisip.
Sabi ko, "Walang kuwentang mag-isip."
Sino 'yan?
-Sandali. -Sino 'yon?
-Si Sarah. Gustong makita ang mga bata.
-Sarah? -Oo.
Di pwedeng basta siya susulpot dito.
-Ano'ng gagawin natin? -Ercole!
Ercole?
-Nasa baba si Mama. -Si Mama?
-Oo, nandito si Mama. Paakyatin mo siya. -Teka, magtatanong muna tayo.
Wag na, please. Ako na lang bababa.
-Di pwede! -Ano'ng gagawin natin, Vale?
-Lola, please. -Alam ko, iho…
Tama na. Ako na ang bahala.
Hindi, Valerio!
Vale!
-Hi, Sarah. -Hi.
Kumusta?
Okay lang.
Pwedeng makita ang mga bata?
-Hindi. -Bakit hindi?
Sabi kasi nila, hindi pwede.
Pwedeng pakinig din?
Wag mo nang ipilit, mahihirapan ka lang.
Anak ka talaga ng puta kang hayop ka. Sino ka para mag-decide sa mga anak ko?
Bye, Sarah.
'Tang ina mo! Gaya ka rin ng kuya mo!
Fuck!
TARANTADO
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio Sino ka para mag-decide sa mga anak ko?