ฉันจะทิ้งโทรศัพท์ไว้ให้นาย เดเม ในโทรศัพท์มีรูปถ่าย
วิดีโอและข้อความเสียง
เวลาเห็นใครไม่สบายใจ ส่งหนึ่งในข้อความของฉันไปให้พวกเขา
นายต้องทำให้พวกเขาอยู่ด้วยกันไว้ ทำสิ่งที่ฉันทำ
นายต้องพยายามเป็นฉัน
ฉันรู้ว่ามันยาก
ฉันรู้ว่านายรู้สึกเปราะบาง และคิดว่าหลงทางเพราะไม่มีฉัน
แต่ฉันจะไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้น
ความทรงจำอันดับหนึ่งคือนาย
มันเป็นวันที่ฉันรักนายมากที่สุด
นายอยู่ที่แอร์โกลาโน ที่บ้านแม่นาย
นายซ่อมกันสาดให้เธอ ส่วนฉันอยู่ในโรม
เช้าวันนั้น ตอนที่ฉันจะได้รู้ว่า ลูกคนแรกของฉันเป็นผู้ชาย…
นายตกจากระเบียง
ไง
- เดม - อืม
หลับอยู่เหรอ
- ไอ้เวร - อย่า เฟาสโต้ ขอร้อง
- ให้ผมคุยกับเขา - เฟาสโต้…
นายทำบ้าอะไรของนาย
ฉันตกระเบียง เฟาสโต้
"ฉันตกระเบียง" ไม่ละอายบ้างรึไง มาเรีย อย่าไปฟังเขา เขาโดดระเบียง
- เปล่า - แม่นายยังช็อกอยู่เลย
เข้าใจไหม แม่นายไม่ยอมพูด แม่นายเป็นใบ้
ฟังนะ พอเรื่องไร้สาระนี่จบลง นายจะไปโรมกับฉัน
ไม่มีทาง
- ฉันไม่ได้ขอร้อง นายต้องไป - ไม่
- คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้ - ไปก็ได้
ผมต้องด่าไอ้โง่นี่ ผมถ่อมาจากโรมก็เพื่อด่าไอ้โง่คนนี้
ไปเลย ขอโทษนะ
ฉันฟังไม่รู้เรื่อง
ไปให้พ้น!
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
ฮัลโหล
เกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้เหรอ
เดเม รอให้ถึงตอนเช้าก่อนไม่ได้เหรอ
ฉันเที่ยวอยู่ที่บาร์ในเตสตัชโช
กับเพื่อนผู้ชายน่ะ
เดเมตริโอ คุณอยู่ไหน
พระเจ้าช่วย
เกิดอะไรขึ้น
บอกความจริงมา
คุณนอนอยู่ใช่ไหม
เปล่า ฉันกินมื้อค่ำอยู่กับเพื่อน
- กับใคร - เดเม บอกฉันได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
- เขาน่ะ - เขาเหรอ ใคร
เฟาสโต้ เขามาหลอกผม
เห็นหลอดไฟกะพริบไหม
ใช่ เดเม มันเสียแล้ว คุณต้องเปลี่ยนมัน
คิดว่าผมไม่ได้เปลี่ยนมันเหรอ มารี เปลี่ยนแล้วก็ยังกะพริบอยู่
แล้วก็มีเสียงด้วย
วิญญาณเขาแน่ๆ
คุณทำตัวเหมือนสาวญี่ปุ่นคนนั้นเลย ที่นี่มีผีด้วยเหรอ
คุณไม่สบายแน่ๆ
คุณนอนที่นี่ได้ไหม
ไม่ได้ ขอร้อง ไม่นอน
เถอะน่า
ฉันเปิดเครื่องทำความร้อนไว้ที่บ้าน ไม่เอาน่า
งั้นคุณก็อยู่บ้านน่ะสิ
เปิดไว้ก่อนออกไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะ
คุณเรียนรหัสมอร์สเพื่อแปลสิ่งที่เฟาสโต้พูดได้นะ
รหัสมอร์สเหรอ จุด ขีด จุดน่ะเหรอ แค่นี้ผมก็เหมือนคนบ้าแล้ว
เดเมตริโอ คุณไม่ได้บ้า
คุณกำลังรับมือกับความเศร้า เหมือนพวกเราทุกคน
แต่ละคนในแบบของตัวเอง คุณเห็นผี…
- ฉันมีอาการอย่างอื่น - อาการอะไร
เหมือนฉันหมดความต้องการทางเพศ
จิ๋มฉันไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว
ดูหน้าคุณสิ
ฉันตั้งใจพูดน่ะ
- ฉันรู้ว่ามันจะทำให้คุณอาย - เปล่า มันไม่ทำให้ผมอายหรอก
เดเม
คุณจะเป็นโรคซึมเศร้าไม่ได้นะ
ผ่านมาตั้งหลายปี คุณยังพูดเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ
ตอนนั้นผมซ่อมกันสาดที่บ้านแม่ผม
ผมปีนบันไดแล้วก็ตกลงมา
ผมไม่ได้อยากฆ่าตัวตาย มันเป็นอุบัติเหตุ
นั่นไง ปิดกั้นไม่ยอมรับมัน
ไม่มีเปียโนแล้วฉันจะทำอะไรที่โรม
เปียโนมันน่ารำคาญ เดเม
เรียนโรงเรียนดนตรีสิบปี แต่ฉันน่ารำคาญเหรอ
เปียโนของนายคือหนึ่งในหลายสิ่ง ที่ทำให้นายซึมเศร้า เชื่อฉันสิ
และนายก็มีเหตุผลเยอะแยะที่จะฆ่าตัวตาย
เหตุผลอะไร
ตกงาน ไร้พ่อ รักผู้หญิงที่ไม่รักนายตอบ
คนเราตายได้ เดเม แต่พวกเขาต้องไม่ตายเพราะความเศร้า
ฉันจะตายแบบที่นายต้องการแล้วกัน
เอาคีย์บอร์ดมาให้ฉัน ฉันต้องซ้อม
ไม่ได้ บ้านฉันให้เล่นได้แค่กีตาร์เท่านั้น
ฉันจะไม่ให้โมซาร์ทเข้าบ้านฉัน
โมซาร์ทเกี่ยวอะไรด้วย เขาเล่นฮาร์ปซิคอร์ด ไอ้โง่
- เปียโนเป็นฮาร์ปซิคอร์ดไม่ใช่เหรอ - เปียโนเป็นฮาร์ปซิคอร์ดเหรอ
ใช่
จอดให้ฉันลง เปิดสัญญาณไฟ แล้วจอดให้ฉันลง
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน หยุด
ค่อยๆ
เดี๋ยว ใจเย็นๆ อยู่นิ่งๆ ใจเย็นๆ
ปิดประตูรถก่อน
หันไป
บีบแตรทำบ้าอะไรวะ ไม่เห็นเหรอว่าเขาพิการ
- "พิการ" เหรอ - นายพิการ เดี๋ยวสิ เรากำลังข้าม
- ฉันไม่ได้พิการ - เดี๋ยว ไปเลย ขับไปเลย
ไปเลย ขอให้ถึงที่ก่อนเพื่อนนะ ไอ้เวร
ที่รัก
เดเมตริโอ
สวัสดี ซาราห์
ขอโทษนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน
โดยเฉพาะตอนนี้ที่คุณท้องอยู่ เขาบังคับผมน่ะ
ดีใจที่ได้เจอคุณค่ะ เป็นยังไงบ้าง
ผมตกระเบียง สาบานได้ มันเป็นอุบัติเหตุ
ไม่ต้องห่วง อยู่กับเราคุณจะสบายดี ฉันสัญญา
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ผมจะพาเขาเที่ยวชมบ้านนะ
ไปเที่ยวชมบ้านกันเถอะ
- ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้น - เพราะฉันเป็นไอ้โง่ไง
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - มีอะไรให้ช่วยครับ
ผมมายกเลิกแพ็กเกจโทรศัพท์ของเพื่อนผม
เขาต้องมาเองครับ
เขาตายแล้ว
ไม่อยากเช็กดูเหรอว่า เขาได้รับข้อความอะไรหรือเปล่า
คนส่งข้อความหาคนตาย โดยที่ไม่รู้ว่าพวกเขาตายแล้ว
ผมควรจะเช็กดูเหรอ
ใช่ แต่ไม่ใช่ตรงนี้ ไปตรงโน้น
(ปิเอโตร อาร์. - โทรกลับด้วย ลีเบโร - หวัดดี)
(ผมรักพ่อครับ พ่อ ผมคิดถึงพ่อ)
สวัสดีค่ะ เฟาสโต้ ฉันชื่อเวโรนีกา ฉันเป็นแม่ของเซเรนา
ลูกสาวฉันเจอลีเบโรลูกชายคุณ ที่ค่ายฤดูร้อนบนเขา
อีกสองสามวันเราจะอยู่ที่โรม และเซเรนาก็อยากเจอเขาอีกน่ะค่ะ
- ว่าไง ให้ผมยกเลิกไหม - ไม่ครับ ผมเปลี่ยนใจแล้ว
เพื่อนร่วมงานแนะนำร้านนี้ ขอโทษนะถ้าคุณไม่ชอบ
ไม่ค่ะ แซร์จีโอ ไม่ต้องขอโทษหรอก
คุณใจดีจริงๆ ที่จัดงานวันเกิดฉันที่นี่ ใช่ไหม
ผมชอบที่นี่ครับ แฮมเบอร์เกอร์ของผมอร่อยมาก
ขอบใจนะ แอร์โกเล
แล้วเธอล่ะ ลีเบโร
เอาทีรามิสุไหม
เธอถามนายอยู่ เอาทีรามิสุไหม
วาเลริโอ ไม่เป็นไรหรอก
เอาทีรามิสุไหม
บอกเขาว่าเขากำลังทำให้อะไรๆ มันแย่ลง
แม่ เงียบๆ ได้ไหม
วาเลริโอ แกอยากทำวันเกิดของแม่พังเหรอ
- เอาแล้วไง - หืม
แม่คุณพูดถูก ไม่ต้องเอะอะโวยวายก็ได้ ขอร้อง
อยากรู้ไหมว่าทำไมผมเป็นแบบนี้
- และเขาเขียนอะไรเกี่ยวกับเรา - อาค้นเป้ของผมเหรอ
ฉันไม่ได้แตะต้องมันเลย ครูสอนภาษาอิตาลีของนายให้ฉันมา
- อย่าอ่านมันนะ - เราจะอ่านมัน
วาเลริโอ
ทุกคนจะได้รู้ว่าอาวาเลริโอ…
ไม่ได้บ้า
เรียงความ
"ครอบครัวของฉัน"
"ที่บ้านเราเสียงดังมาก ทุกคนพูดเสียงดังเกินไป"
"พวกเขาทำตัวร่าเริง แต่ทุกคนกังวลและเศร้ามากอยู่ตลอด"
"ย่าฉันเป็นหญิงแก่ที่แต่งตัวเหมือนเด็กสาว"
"เธอแกล้งทำเป็นดูแลเรา แต่เธอไม่สนใจหรอก"
"เธอสนใจแต่เรื่องของตัวเอง"
"ตอนนี้เธอมีเพื่อนชายด้วย"
"เธอทำไม่ดีกับเขาเพราะเขาจน
แต่เธอชอบผู้ชายหล่อๆ รวยๆ"
- คุณไม่ได้ทำไม่ดีกับผมนะ - และคุณก็ไม่ได้จน
"อาวาเลริโอของฉันเขียนภาษาอิตาลีไม่เก่ง เขาโง่เง่ามากเลย"
"เขาอยากเป็นหัวหน้าครอบครัว แต่เขาทำอะไรไม่เป็นเลย"
"พ่อฉันไม่ไว้ใจเขาเพราะอาฉันเสพยาด้วย"
พอได้แล้ว
แม่จะไม่พูดอะไรเหรอ
ฟังนะ วาเล เราอยู่ในขั้นความโกรธ
ไม่จำเป็นต้องกระตุ้นการโต้เถียง
- "ขั้นความโกรธ" คืออะไร - มันอยู่ในหนังสือที่แซร์จีโอให้แม่ ใช่ไหม
อ๋อ หนังสืออะไรคะ
หนังสืออะไร แซร์จีโอ
เครื่องมือจิตวิทยาเชิงปฏิบัติ สำหรับการรับมือกับความเศร้าโศก
- "กับความเศร้าโศก" - ใช่
ความเศร้าเกี่ยวอะไรด้วย
เขาเขียนว่าผมเสพยา ทีนี้…
อย่างแรกเลย มันไม่จริง
เอาละ รู้ไหมว่าถ้ามีใครบางคนอ่านนี่ เราจะซวยกันหมด
- มานี่ ลีเบโร มานี่! - เค้กมาแล้วค่ะ
- สุขสันต์วันเกิดจังเลย - นี่ค่ะ
ขอบใจนะ วาเลริโอ ขอบใจ
มาเร็ว ร้องเพลงกัน
สุขสันต์วันเกิดแด่…
สุขสันต์วันเกิดครับ
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ใช่ เดเม…
ตาคุณแล้ว
- ผมควรบอกเขาว่าไง - ไม่รู้สิ ด้นสดแล้วกัน
ถ้าผมพูดอะไรผิดล่ะ
แย่จัง เดเม
เลิกหมกมุ่นได้แล้ว พูดตามฉันนะ
ความหมกมุ่นมันห่วยแตก
ใช่
ไปเร็ว
ทุกอย่างที่นี่มัน…
สีน้ำเงิน
สังเกตไหม
ทุกอย่างเป็นสีน้ำเงิน เก้าอี้สีน้ำเงิน โซฟาสีน้ำเงิน ทุกอย่างเป็น…
สีน้ำเงิน
พูดอะไรของคุณ
ลองอีกที
ฉัน…
ในโทรศัพท์ของพ่อนาย
ฉันเจอข้อความจากแม่ของเพื่อนนาย
เพื่อนอะไร
เซเรนา ใช่ไหม
เซเรนาจากค่ายฤดูร้อนบนเขาน่ะเหรอ
- ในอาเซียโกใช่ไหม - ใช่
ใช่ เธอนั่นแหละ
แม่เธอบอกว่าอีกสองสามวันจะอยู่ที่โรม
- พวกเขาอยากเจอนาย - ผมอยากไป
คุณจะมารับผมใช่ไหม
- ฉันเหรอ - ใช่
- โอเค
- ครับ
ข้าวกับกะหล่ำปลีอีกแล้วเหรอ
เดเม มันอร่อย ดีต่อสุขภาพ ทำไมเหรอ
- ฉันเบื่อแล้ว - อ๋อ
กินข้าวกับกะหล่ำปลีกันอีกเถอะ
- พระเจ้า - อ้อ นายเริ่มทำงานสัปดาห์หน้านะ
ฉันยังต้องทำกายภาพบำบัดอยู่
นายไปทำมันตอนเช้า แล้วมาทำงานกับฉันตอนบ่าย
ใช่ แต่ฉันไม่อยากเป็นนายหน้าอสังหาฯ
- แล้วนายอยากเป็นอะไร - ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้น ฉันอยากกลับบ้าน
เดเม นายจะโดดระเบียงอีกนะ
อีกแล้วเหรอ
ฉันควรจะพูดแบบนั้น อย่าบังอาจ อย่า…
- ที่รัก - สวัสดีค่ะ
- ไง ที่รัก ข้าวกับกะหล่ำปลีอีกแล้ว - อีกแล้วเหรอ
มันดีต่อสุขภาพ มันอร่อยนะ คุณต้องการอะไรจากผม
- สวัสดี - สวัสดี
- อยากเห็นลูกไหมคะ - อยากสิ
เดี๋ยวนะ
- เขาหัวโตชะมัด - มันไม่โต มันปกติ
- ดูหัวนี่สิ - อะไร มันก็ปกตินะ
นั่นอาจเป็นไอ้จ้อนน้อยของเขา
- ไม่คุณไม่พูดว่า "ไอ้จ้อน" - คุณเรียกมันว่าอะไร
- จู๋ของเขา - ช่างเถอะ ที่รัก
- คุณชอบไหม - ชอบมากเลย ที่รัก
- นายทำยังไง - ทำอะไร
ได้สิ่งที่นายมีไง เธอตลก สวย เธอรักนาย นายทำยังไง
ฉันโชคดีน่ะ เดเม
- มันไม่ใช่โชค - มันคือโชค เดเม ฉันไม่ฉลาด
ต้องโง่หน่อยถึงจะมีความสุข
- ที่จริง นาย… - เศร้า
เพราะนายฉลาด
เข้าใจไหม ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน
นายจะกลับเมื่อไหร่
- ไม่รู้เหมือนกัน - ขอให้สนุกนะ
เราควรพาแอร์โกเลไปด้วยไหม
- ไม่ควร - เรานั่งรถไฟใต้ดินไปกันดีไหม
ถ้าพวกเขาอยากเที่ยวทั่วโรมล่ะ
รถไฟใต้ดินไง รถติดตลอด ช่วงเวลานี้รถมันเยอะมาก
- เดเมตริโอ - อะไร
- อย่าสร้างความประทับใจแย่ๆ เลย โอเคไหม - หมายความว่าไง
เราไม่ต้องเศร้าเรื่องพ่อก็ได้ พยายามทำตัวเจ๋งๆ ฮาๆ กัน
ก็ได้ เราจะพยายาม
เธออยู่นั่นไง
ไปสิ
- สบายดีไหม - สบายดี
สวัสดี สวัสดี
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เวโรนีกา คุณเฟาสโต้ใช่ไหมคะ
ใช่ครับ เขาเป็นพ่อผม
เซเรนาเล่าเรื่องเธอให้ฉันฟังเยอะเลย ลีเบโร
เรื่องคุณด้วย ลูกชายคุณพูดถึงคุณบ่อยมาก
- จริงเหรอ - ใช่ค่ะ
- คุณจะพาเราไปไหนคะ - ไปไหน… เดี๋ยวเรามาคิดกันนะ
ไปกันเลยค่ะ
- พร้อมไหม - เริ่ม
ฉันหยิบเหรียญออกมา
ใส่มันไว้ในมือ ฉันโบกมือไปมา
- แล้วเหรียญก็หายไป - เธอเก่งมากเลย
พ่อสอนฉันน่ะ
คุณก็เลิกกับภรรยาเหมือนกัน
ใช่ครับ
คุณเลี้ยงลูกสองคนได้ไงคะ เก่งมากเลย
ก็… แบบว่า…
เวโร ผมแค่โดดเข้าใส่สิ่งต่างๆ
เวลาไม่แน่ใจ "เวลาไม่แน่ใจก็ปล่อยตัวเองไป เฟาสโต้"
ผมเรียนรู้มันในชีวิต ถ้าคุณอยากมีความสุข คุณต้องไม่ฉลาดเกินไป
- ก็จริงค่ะ - ใช่
ใช่
โอ้โฮ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่ ซาราห์ ยกโทษให้ผมนะ ผมขอโทษ
เฟาสโต้อนุญาตผมแล้ว
เขาบอกให้ผมหาสูท และผมก็เจอชุดนึง
ผมแค่กำลังหาเสื้อเชิ้ตที่จะใส่กับมัน เพื่อไปทำงานนั่นน่ะ
- ได้ค่ะ ลองชุดไหนก็ได้ - ขอบคุณครับ
- คุณจะกินอาหารที่บ้านไหม - ครับ ผมคิดว่างั้นนะ
เราไปซื้อไก่ย่างกับมันฝรั่งมากินกันดีไหม
- ทำไมจะไม่ดีล่ะ ผมไม่มีปัญหา - กะหล่ำปลีห่วยแตก
กะหล่ำปลีห่วยแตก
โอเค ฉันไปใส่รองเท้าก่อนนะ แล้วก็ไปกันได้เลย
โอเค
ตัวนี้เหรอ
ไม่เอา
อาจจะตัวนี้
อะไรน่ะ
อ๋อ ซาราห์ ผมขอโทษ
ผมหยิบมันออกมา ต้องเป็นของคุณแน่เลย
มันอยู่ในนี้
- คุณเจอมันในนั้นเหรอ - ใช่ ผมจะเก็บไว้อย่างเดิม
เอามาให้ฉัน
แม่งเอ๊ย!
ซาราห์ เป็นอะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้น เฮ่!
- คุณรู้จักเธอไหม - ใคร
- ผู้หญิงที่เขาอึ๊บอยู่น่ะ - ใครนะ
เสื้อตัวนี้เป็นของใคร
ผมจะไปรู้ได้ไง
เขาอึ๊บกับคนอื่นใช่ไหม บอกมา
เปล่า สาบานได้เขาไม่ได้อี๊บใคร ไม่เลย เฮ่!
ไอ้สารเลวบัดซบ!
ไอ้ส่ำส่อน!
ซาราห์
ซาราห์!
ตอบผมสิ
ซาราห์
สาบานได้
ผมไม่รู้ว่าเขานอกใจคุณหรือเปล่า
แต่เขารักคุณนะ
ผมไม่เคยเห็นเขารักใครขนาดนี้มาก่อน
เสื้อตัวนั้นเป็นของฉันเอง
หมายความว่าไงมันเป็นของคุณ
ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว
บางครั้งฉันก็ระเบิดอารมณ์แบบนี้
จู่ๆ ฉันก็หลุดลอยไปจากตัวเอง
ฉันจำบ้านตัวเองไม่ได้ จำคนไม่ได้
ครั้งหนึ่งฉันจำตัวเองในกระจกไม่ได้ด้วยซ้ำ
ตั้งแต่ฉันอยู่กับเฟาสโต้ ฉันสบายดี
คุณเชื่อฉันไหม
พอรู้ว่าตัวเองท้อง ฉันต้องหยุดกินยา
ฉันขอโทษที่มันเกิดขึ้นตอนคุณอยู่บ้าน
อย่าบอกเฟาสโต้นะว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น
โอเค
นี่ อย่าวิ่งสิ ช้าๆ หน่อย
ยังไงก็เถอะ ถ้าคุณไปโมเดนา
เราคงดีใจมากเลย คือ…
ฉันอยากเจอคุณอีกน่ะค่ะ
ผมก็อยากเจอคุณอีกเหมือนกัน เวโรนีกา
ผมเกิดที่เกาะไทเบอร์ใช่ไหม
ลูกน่ะเหรอ ใช่
ผมเอารูปให้เธอดู
น่ารักจัง
ลูกน่ารักมาก เร็วเข้า ได้เวลาบอกลาแล้ว
เหมือนกันค่ะ เซเรนา ไปกันเถอะ
โอเค เจอกันที่โมเดนานะคะ
- บาย - บาย เวโร
- บาย - บาย
- บายจ้ะ ลีเบโร - บายครับ
- บาย เซรีน่า - บายค่ะ
นายชอบเธอใช่ไหม
ตกหลุมรักเหรอ
ไปบอกเธอสิ ไปเลย
โอเค ลีเบโร…
ถ้านายไม่บอกเธอ นายจะเสียใจไปตลอดชีวิต
ฟังฉันนะ วิ่งไปบอกเธอว่านายรู้สึกยังไง ไปสิ
เซเรนา!
เธออยู่ไหนเนี่ย
- สวัสดีค่ะ ลูเซีย - สวัสดีจ้ะ
- ดอกไม้สวยจัง - ของขวัญจากแซร์จีโอ สวยเนอะ
- สวยมากค่ะ - เขาชวนฉันไปกินมื้อค่ำด้วย
ฉันจะทำยังไงดี
ต้องให้ฉันอนุญาตเหรอ ถ้าอยากไปก็ไปสิ
- แอร์โกเลไปเรียนดนตรีเหรอ - วาเลริโอพาเขาไปส่งไม่ได้
อะไรนะ ฉันบอกเขาว่าฉันจะพาเขาไปส่ง ถ้า…
ฉันไม่รู้ มาเรีย เขาบอกว่ามันสายแล้ว เขาพาไปส่งไม่ได้
น่าสงสาร เขาอยู่ไหนคะ
เขากำลังหารูปพ่อเขาในตู้เสื้อผ้าในห้องนอน
วาเลริโอ
เขาอยู่ไหนเนี่ย
- วาเลริโอ - ครับ
ทำไมไม่โทรบอกฉัน ฉันพาแอร์โกเลไปส่งก็ได้
อาครับ
นี่อะไรครับ
- พระเจ้า - มันอยู่ใต้ผ้านวมเก่าในตู้เสื้อผ้า
เอามานี่
- มีปุ่มเปิดอยู่ - เหรอ ตรงไหน
ไปเอามาจากไหน
- ของแม่เหรอ - อะไรนะ
- ไอ้นั่นน่ะ ของแม่เหรอ - ไม่ใช่
ไม่จริง ถ้าไม่ใช่ของแม่ แล้วมันเป็นของใคร
ทั้งๆ ที่มีเด็กอยู่ในบ้านเนี่ยนะ ถามจริง
สาบานได้ แกพูดเรื่องอะไรของแก
บอกหน่อยสิมันคืออะไร
เราบอกเธอไม่ได้ว่ามันคืออะไร ปิดยังไงเนี่ย
- วัยขนาดแม่ น่าอายจริงๆ นะ - ไม่ แม่ไม่กล้าหรอก ไม่
ไม่กล้าอะไร มันเป็นของใคร มันไม่ใช่ของผม ไม่ใช่ของเฟาสโต้
- แล้วมันเป็นของใคร - ไปตายซะ วาเล!
คุณพูดจาดีๆ ไม่เป็นจริงๆ เลยใช่ไหม ให้ตายสิ
ถึงมันจะเป็นของแม่คุณ แล้วมีปัญหาอะไร
มาเรีย ผมขอพูดกับคุณตามตรงได้ไหม
น้ำเสียงยกตนข่มท่านของคุณนี่ ผมฟังแล้วอารมณ์เสีย
คุณใช้มันทำอาหารเหรอ
ขอบคุณครับ
เดเม นายทำได้ดีแล้ว แต่นายต้องทำให้ดูจริงใจกว่านี้
นายชนะใจลูกค้าได้ด้วยการพูดความจริง นายต้องเป็นตัวของนายเอง
แต่งตัวแบบนี้ฉันไม่เป็นตัวของฉันเอง
นี่เป็นอะพาร์ตเมนต์หรู แต่มันขึ้นอยู่กับข้อผูกมัดของมรดกทางวัฒนธรรม
พวกเขาจะทุบผนังอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
- เดเม - ซาราห์บอกว่านายไม่รับสาย
เราทำงานอยู่ ฉันรับสายไม่ได้ ไม่เอาน่า
เธออยากรู้ว่า พรุ่งนี้นายจะพาเธอไปทำอัลตราซาวนด์ไหม
เราไปทำมาเมื่อวานนี้
พระเจ้า เฟาสโต้ อีกอาทิตย์เดียว เธอก็ถึงกำหนดคลอดแล้ว เธอต้องทำมันทุกวัน
ก็ได้ เดี๋ยวฉันจะรับสายเธอทีหลัง เดเม ผู้หญิงคนนี้เป็นมหาเศรษฐี
- ใคร - เธอชื่ออานัสตาเซีย ปาคาน
- เธอเป็นใคร - ลูกค้าไง อานัสตาเซีย ปาคาน มหาเศรษฐี
เธอเป็นมิสเอสโตเนียในปี 1999
เธอเป็นช่างภาพระดับนานาชาติ และก็มีธุรกิจเซ็กซ์ทอย
ฉันจะต้องสนใจทำไม
- ลุยเลย - ทำอะไร
การซ่อมแซม ข้อผูกมัด จริงใจ
คุณผู้หญิงครับ
เน็กไทมันทำผมอึดอัด ขอถอดมันออกได้ไหมครับ
ก็ถอดออกสิคะ แล้วคุณล่ะ คุณชอบเน็กไทไหม
ไม่ครับ ผมก็ไม่… ไม่ครับ
อะไรวะเนี่ย
- นายบอกให้จริงใจ - โอเค ฉันจะซื้อบ้านนี้
- อ้อ - เห็นไหม
แต่ฉันมีไอเดีย
ถ่ายรูปกันหน่อยดีไหม
- รูปเหรอ - ฉันจะให้คุณ 500 ยูโร
- เราจะถ่ายรูปครับ ได้ครับ - ถ่ายเหรอ
ถอดเสื้อผ้าคุณออกก่อนสิคะ
- ถ่ายเปลือยเหรอ - ใช่ค่ะ ถ่ายเปลือย
ไม่ครับ คุณผู้หญิง ไม่
- อย่าเรื่องเยอะน่า - ไม่นะ
- อายเหรอ - ใช่ เปลือยเหรอ
- ตั้ง 500 ยูโร - เขาไม่อยากถ่ายเหรอ
- ไม่อยาก - ไม่ครับ เขาขี้อายน่ะ เขาแค่อาย
คุณคนหนึ่ง…
จะถือนี่ไว้ในมือ
ผมจะถือเอง ได้ครับ
สตาลินกราด ชอบชื่อเซ็กซ์ทอยใหม่ของฉันไหม
ผมชอบมากเลย ใช่ครับ นายชอบสตาลินกราดไหม
เอ่อ… คุณชื่ออะไรคะ
เดเมตริโอ
ดีมีตริโอ
ฉันอยากให้คุณเอามือขวาจับจู๋เขาไว้
และให้เขาจับจู๋คุณไว้
ไม่ครับ
เดี๋ยวนะ ผมจับจู๋เขาไว้ และเขาก็… ผมไม่เข้าใจ
ใช่ แบบเอาแขนไขว้กัน
ไม่ไขว้ครับ คุณผู้หญิง ไม่มีทาง
- ถอดกางเกงในออกสิ - เอามือออกไปให้พ้น
- กางเกงในนาย… - เอามือออก… ฉันบอกว่าไม่
- แป๊บนึงนะ - ไม่!
ไม่แป๊บอะไรทั้งนั้น
- แป๊บนึงนะ - เอามือออกไปให้พ้น
เราทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย
หุบปากน่า เดเม นายอาย เป็นเรื่องปกติ
เราะเข้าไปในนั้นแล้วบอกเธอว่า "ไม่จับจู๋" โอเคไหม
- เฟาสโต้ ไปกันเถอะ - เราอยู่ที่นี่แล้ว สนุกกันเถอะน่า
- นายจะแคร์อะไร อย่าทำตัวน่าเบื่อสิ - เฟาสโต้!
- อะไร - นายนอกใจเมียนายหรือเปล่า
มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้วะ
เธออยู่บ้านคนเดียว อาทิตย์หน้าจะคลอดลูก แล้วนายมายืนจับจู๋อยู่ตรงนี้เนี่ยนะ
- นายนี่น่าเศร้าจริงๆ - น่าเศร้าก็ยังดีกว่าห่วยแตก
นายอยู่บ้านฉันมาสามเดือนแล้ว
ฉันหางานให้นายทำ ฉันห่วยแตกเหรอ
- ไม่เห็นเหรอว่าซาราห์ไม่สบาย - ซาราห์สบายดี
พอลีเบโรเกิด เธอจะดีขึ้นเรื่อยๆ เข้าใจไหม จบ
- เฟาสโต้ มากับฉัน - เดเม ไปซะ
เฟาสตี้ อย่าทำผิดพลาด
เดเมตริโอ ไปซะ
ไปสิ
- ในที่สุดก็กลับมาซะที - ทุกคนไปไหนกันหมด
พวกเขาขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่มีใครพูดกับใคร
- แล้วมาเรียล่ะ - เธอกลับไปแล้ว
มันเป็นเพราะไอ้แท่งสั่นๆ นั่น
แท่งสั่นๆ อะไร
แท่งยาวๆ ที่ช่วยให้ผู้หญิงกับผู้ชายสนุกกันน่ะ
ตอนพวกเขาโตขึ้น หลังจบม.ปลาย
มาเรียบอกผม
เวลาเห็นใครไม่สบายใจ ส่งหนึ่งในข้อความของฉันไปให้พวกเขา
ใช้มันเหมือนปืนต่อต้านอากาศยาน โจมตีความเศร้า
พอพวกเขาเผลอ ก็ส่งมันไปให้พวกเขาแปลกใจ
ปัง! ยิงศรรักออกไป
เดเม นายต้องเป็นเหมือนกามเทพ
พ่อจะส่งมาได้ไง
ฉันควรเปิดอ่านไหม
เปิดสิ
ความทรงจำอันดับหนึ่งสำหรับลีเบโรกับแอร์โกเล
ตั้งแคมป์กันในสแปร์ลองกา
เราอยู่บนชายหาดจนค่ำ ไม่มีคนอื่นเลย
มีตอนหนึ่งที่พอเปิดเพลง แอร์โกเลก็เต้น
ลูกชอบเต้นแร้งเต้นกา
และก็ลีเบโร ลูกขี้อายตลอด
แต่จู่ๆ ลูกก็เต้นด้วย
ความทรงจำอันดับหกสำหรับวาเลริโอ
ที่ใต้ระเบียง วาเล
กลับบ้านหลังพิธีศีลมหาสนิทครั้งแรกของนาย
หมาร็อตไวเลอร์ตัวใหญ่จ้องมองฉัน
แล้วก็วิ่งไล่ตามฉัน
มีสิ่งเดียวที่ฉันกลัว คือหมา
ตอนนั้นนายกี่ขวบนะ แปดขวบมั้ง
นายตะโกนใส่มัน แล้วมันก็หยุด
หยุด!
วาเล ตอนนายแปดขวบ นายช่วยชีวิตฉันไว้ ไม่เคยลืมเรื่องนั้นเลย
นายไม่กลัวหมา นายไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ปกป้องลูกๆ ฉันนะ
วิกของแม่ดูดีไหม มันตรงหรือเปล่า
ตอนนั้นเป็นงานเทศกาล เมื่อ 30 ปีก่อนครับแม่
เราใช้เวลาอยู่ด้วยกันเยอะมาก เพราะแม่ไม่มีแฟน
เชื่อผมสิ นั่นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข
แม่แต่งตัวเหมือนรัฟฟาเอลลา การ์รา ผมเหมือนสารวัตรเดอร์ริค
แม่ตัดสินใจ แต่ผมก็มีความสุขเพราะแม่อยู่กับผมคนเดียว
งานเทศกาลนั้น แม่เป็นแม่ในระดับหนึ่ง
ดูแลเด็กๆ เหมือนที่แม่ทำกับผม ในช่วงวันงานเทศกาลนั้น
ความทรงจำอันดับเก้า สำหรับมาเรียและเดเมตริโอ
คืนนั้นเราดื่มเยอะมาก ระหว่างทางไปวิหารซาน ปัสกัวเล
มารี คุณลงจากรถไปฉี่ และเดเมตริโอก็จับมือคุณไว้
คุณล้มก้นจ้ำเบ้าทับต้นตำแย
พวกคุณน่ารักมาก จริงๆ
หัวเราะจนคุณร้องไห้ ทั้งที่ก้นยังอยู่ในกอต้นตำแย
ทุกคน เมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างมันแย่
ก็แค่เต้น
เพราะเมื่อเราเต้น ความเศร้าจะหายไป
เฮ้ย! หรี่เสียงหน่อย
หรี่เสียง!
ก็ได้ มาเต้นกัน
มาหาอาสิ มาหาอา
บ้าจริง แซร์จีโอมาแล้ว
แซร์จีโอ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ ขอโทษค่ะ
ไม่ค่ะ แซร์จีโอ พอดีคืนนี้…
ฉันควรจะอยู่กับครอบครัวฉันน่ะ
พรุ่งนี้เราแค่คุยกันดีไหม ผมไม่…
ไม่ค่ะ บางทีเราอาจไม่ควรคุยกัน
ก็แค่ว่าฉันต้องสงบจิตสงบใจน่ะ ฉัน…
มีหลายอย่างที่ฉันทำไม่ได้อีกแล้วน่ะ
อะไรเหรอ
ไม่เอาน่า แซร์จีโอ ฉันต้องอธิบายให้คุณฟังจริงๆ เหรอ
คุณไม่ต้องทำอะไรเพื่อผมหรอก ไม่ต้องเลย
เราเป็นแค่เพื่อนกันได้เสมอ
ใช่ค่ะ มิตรภาพ
งั้นถ้าคุณโทรหาผม เราก็จะเจอกัน ซึ่งมันก็ดี
ถ้าคุณไม่โทรหาผม ผมก็จะไม่โกรธ
ตลอดหลายปีมานี้ ฉันไม่เคยเจอผู้ชายอย่างคุณเลย
คุณเป็นคนดีมากๆ เลยค่ะ
เดเมตริโอ
ครับ
อย่าสติแตกนะ ฉันคิดว่าเราควรไปโรงพยาบาล
หมายความว่าไงไปโรงพยาบาล แต่ผมควรโทรบอกเฟาสโต้ไหม
ค่ะ ไม่รีบ
ไม่รีบเหรอ ไม่รีบบ้าอะไรล่ะ
หมายเลขที่ท่านเรียก…
ติดต่อเขาไม่ได้ ผมควรทำไงดี ให้ผมพาคุณไปไหม
เฟาสโต้อยู่ไหน
เฟาสโต้ เฮ่!
เดเม มีเรื่องอะไร
เธอน้ำคร่ำแตกแล้ว น้ำคร่ำเธอแตกแล้ว
นายพูดเรื่องอะไรวะ
ใช่ เฟาสโต้ เราต้องรีบมาโรงพยาบาล
ซาราห์เป็นไงบ้าง
เธออยู่ในห้องคลอด พวกเขาพาเธอเข้าไป
- เธอโอเคหรือเปล่า - ฉันก็ไม่รู้ คิดว่างั้นนะ
หมายความว่าไง เธอโอเคหรือเปล่า
โอเค เธอโอเค แต่นายต้องรีบมานะ
ฉันกำลังไป กำลังรีบไป ฉันกำลังไป บาย
ไอ้งั่งเอ๊ย แกมันไอ้งั่ง ฉันนี่มันโคตรงั่งเลย
ให้ตายสิ
ไอ้งั่งเอ๊ย ฉันมันไอ้โคตรงั่ง
คุณเป็นพ่อของลีเบโรเหรอคะ
ไม่ใช่ครับ ก็อย่างที่บอก ผมไม่ใช่พ่อเขา ผมเป็น…
ไม่เป็นไรค่ะ ยื่นแขนมาอุ้มเด็กไว้
- อุ้มเด็กเหรอ - อุ้มเด็ก
- แบบนี้เหรอ แต่… - โอเค
- ไม่ต้องกลัว - "ไม่ต้องกลัว"
หวัดดี ลีเบโร
ไม่เอา อย่าร้องไห้สิ ลีเบโร
ไม่นะ หืม
โอ๋ๆ
หวัดดี
- เขาคลอดแล้วเหรอ - ใช่
เวร
นายมาช้าไป
- เขาอยู่ไหน ฉันเจอเขาได้ไหม - ไม่ได้ จนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า
เราถ่ายรูปพวกนั้นกัน มันใช้เวลานาน
ติดต่อนายไม่ได้ตั้งสี่ชั่วโมง นายถ่ายกี่รูปวะ
ถ่ายเยอะเลย
แต่…
เธอให้ไอ้นี่ฉันมา
ไอ้นั่นอีกแล้วเหรอ
เธอขายมัน 1,500 ยูโร
ฉันไม่อยากรู้เกี่ยวกับมัน เอาเก็บไปซะ
- นายเห็นเด็กแล้วเหรอ - ใช่
เขาหน้าตาเป็นไง
เขาเหมือนแม่
- ดีแล้ว - อืม
อย่างน้อยเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม
"ดีมีตริโอ"
ฉันชอบชื่อ "ดีมีตริโอ" นะ
- คุณส่งข้อความของเฟาสโต้ให้ฉันทำไม - ผมรักคุณ
คุณทำแบบนั้นทำไม
คุณพูดเอง เลิกหมกมุ่นได้แล้ว
ฉันพูดว่า "ความหมกมุ่นมันห่วยแตก"
ใครครับ
- รอเดี๋ยวนะ - ใครมาครับ
- ใครมา - ซาราห์ เธออยากเจอลูกๆ
- ซาราห์ - ใช่
จู่ๆ เธอจะมาที่นี่ไม่ได้
- เราจะทำยังไงดี - แอร์โกเล!
แอร์โกเล
- แม่อยู่ข้างล่าง - แม่เหรอ
- ใช่ แม่มาแล้ว ให้เธอขึ้นมาสิ - เดี๋ยวก่อน พวก เราต้องถามก่อน
ไม่นะ งั้นผมจะลงไป ขอร้องละ
- ไม่มีทาง - เราควรทำยังไงดี วาเล
- ย่าครับ ได้โปรด - ย่ารู้จ้ะ
พอเถอะ ผมจะจัดการเอง
ไม่นะ วาเลริโอ
วาเล!
- สวัสดี ซาราห์ - สวัสดี
เป็นไงบ้าง
สบายดี
ฉันเจอเด็กๆ ได้ไหม
- ไม่ได้ - ทำไมไม่ได้ล่ะ
พวกเขาบอกเราว่าให้คุณเจอไม่ได้
ขอฟังด้วยได้ไหม
อย่ารบเร้าเลย คุณมีแต่จะทำให้มันยุ่งยากขึ้น
ไอ้สวะโสโครก แกเป็นใครถึงมาตัดสินใจเรื่องลูกฉัน
บาย ซาราห์
แกมันไอ้ห่วยแตก เหมือนพี่ชายแกเลย
แม่งเอ๊ย!
(ไอ้สารเลว)