Ma, sa 'yo ako makikiusap dahil ikaw lang ang nakakaintindi sa 'kin
pagdating sa pamahiin.
'Yong Satanas na ashtray, 'yong pangit, wag n'yong itatapon 'yon.
Pinoprotektahan no'n ang bahay.
'Yong bolang walang hangin sa tokador ko,
niligtas niyan ang buhay ko nang tumaob ang bangka ko sa Calabria.
Kumapit ako riyan at anim na oras nagpalutang-lutang.
'Yong Sonic Youth t-shirt. Hinagis nila 'yon sa stage sa Pordenone.
Nakipagpatayan ako para diyan.
Magical 'yang t-shirt na 'yan, Ma. Panlaban sa bangungot.
Ibigay mo kay Ercole pag di siya makatulog sa gabi.
Ay, saka 'yong pulang bandana…
Tingin kayo do'n, kunwari pirata tayo!
Gamit ko 'yan no'ng pirata ako sa cruise ship.
Mas mukhang pirata!
May kapangyarihan 'yang magbigay ng lakas ng loob.
Ibigay mo kay Libero. Pampaalis ng takot.
Tapos, 'yong kantang 'yon, Ma.
Kinakanta mo 'yon sa 'kin dati bago ako matulog.
'Yung tungkol sa nasusunog na building ni Gianna Nannini.
Nakakapawi 'ka mo ng lungkot.
Kantahin mo sa mga bata. Gabi-gabi.
Ang iniisip mo, tanga ka.
Ikaw ang pinakamatalinong taong kilala ko.
Umpisa pa lang, alam mo na ang lahat.
Alam mo ang kahihinatnan namin ni Sarah.
Alam mo ang nangyari, Ma.
Wag mong iiwan ang mga bata. Kailangan ka nila.
MY FAMILY
-Vesuvius ba 'yan? -Oo.
Sumasabog 'yan.
Ano?
Ercolano, 'yong pinanggalingan ko… Ano…
Noong unang panahon, para 'yong Pompeii.
Nasunog, may lava, lahat namatay, disaster talaga.
Wow!
Pero ba't sila tumira sa tabi ng active volcano?
E…
Wag mo na lang tanungin. Ewan ko.
Pamilya ko ang isipin mo. 'Yong pamilya ko, kasi…
Baliw… baliw ang mga tao ro'n.
Baliw na pamilya, baliw lahat.
Mas nag-aalala ka kaysa sa 'kin.
Hawakan mo lang ang kamay ko at wag kang lalayo.
Tila gas chamber ang pag-ibig na ito
Isang gusaling natutupok sa abo
Tila patalim ang pag-ibig na ito…
-Fausto! -Uy!
Dahan-dahan!
-May problema. -Si Valerio, kapatid ko. Sarah.
Hi. Nag-uwi ng lalaki si Mama. Ayoko sa kanya.
-Heto na. -Fausti. Palayasin natin siya.
-Pwede mamaya na? -Hindi!
Nilagay niya ang TV ko sa kuwarto niya.
Kausapin mo, o kakaladkarin ko siya.
Sige na, pumasok na tayo. Tara.
Sige na.
'Yon siya.
Ang tarantadong Pasquale.
Tarantadong Pasquale?
Tarantadong Pasquale.
Hi.
-Ikaw ba si Fausto? -Oo.
Ako naman si Pasquale, boyfriend ng mama mo.
Hindi, hindi pa… Ano…
Halika rito. Halika.
Uy. Hi.
-Ang saya. -Oo nga.
Si Sarah.
Siya ang…
Ang girlfriend ko, oo.
Hi.
Ang saya. Ang saya-saya.
Okay, guys.
Kita tayo mamaya. Magja-jogging lang ako.
-Okay? -Okay.
Bye.
-Weird siya, 'no? -Gago siya.
-Mama. -Ssh! Alam ko.
Buweno?
-Ma, pa-kiss naman. -Ayoko, Fausti.
-Bakit? -Ano'ng ginawa mo?
Wala, Ma. Wala akong ginawa.
-Ma, si Sarah. -Good morning.
Ang ina ng anak ko.
Ano 'ka mo?
Sa madaling salita, magkakaanak na kami.
Hindi, di totoo 'yan.
Totoo, Ma. Totoo. Tingnan mo.
Ano?
-Pa'no nangyari? -Alam mo naman kung pa'no.
Wag kang pilosopo. Ginusto n'yo ba 'yan?
Oo. Ginusto namin, Ma.
Five months, gusto n'yo nang mag-anak?
Hindi, ayokong ikaw ang sasagot!
Siya ang gusto kong marinig.
Sorry. Ano…
Gusto mo ba 'yan?
-'Yong baby? -Oo.
Oo.
No'ng ipanganak si Fausto, Ma…
Bakit n'yo ho ginawa 'yon?
In love kayo.
In love? Nabuntis ako no'ng 18 ako. Love ka diyan.
Naglayas ako at dalawang araw akong hinabol ng baril ng tatay ko. Love…
Pagkapanganak sa kanya, lumayas ang asawa ko. Sa'n ang love do'n?
-Dapat di na 'ko umuwi. -Hindi.
-Hindi, Ma, please… -Tama ang ginawa n'yo.
-Pero dapat magpakasal kayo. -Okay.
Bibigyan kayo ng mga kamag-anak ko ng sobreng may 500 euros.
Nag-aaral ako ng Dentistry, kaya hindi ako eksperto.
Pero kung ikakasal kayo, malulutas na ang problema mo sa immigration, tama?
Pasqua, sino'ng nagtanong, ha?
-Okay. Gawa na lang ako ng horchata? -Oo.
Diyos ko…
Sinasabi ko sa inyo. Hindi pagdiriwang ang kasalan.
Pamumuhunan 'yon.
Buweno…
Binubuo ang pamilya namin ng 20 pang subfamilies.
Kada pamilya, karaniwang dalawa ang anak.
-Mama, ano… -Shh! Tahimik.
Benteng kasalan…
Tuwing may kasal, magbibigay ka ng sobre. 500 euros ang laman.
Kung iiwas ang anak ko sa tradisyon
at di magpapakasal taliwas sa nais ng Diyos, buweno… di kayo kikita.
Kung ikakasal kayo, kikita tayo ng di bababa sa 20,000 euros.
Tax-free.
Okay, pero walang pari.
Paki natin sa pari?
A… Ayoko ng white dress.
Iha, kailangang maramdaman mong parte ka ng pamilyang 'to.
Kayo ang bahala sa lahat.
Magsisimula na sila.
Sabi ko, aalis na tayo.
Siyempre.
-Gusto kong makita. -Ercoli, hindi pwede.
Kinuwento na ni Papa 'yon. Di daw nakakatakot.
Sama ka sa 'kin?
Ayoko, ayokong makita.
-Ako na lang mag-isa. -Diyan ka lang.
Maupo ka. Halika.
-Ano na naman? -Halika.
-Magdesisyon na tayo. -Ako, payag ako.
Sige, para ma-trauma siya. Ako, ayoko.
Kung umalis na tayo ngayon, malilimot niya rin 'yan.
Tama. Sige, ikaw ang magsabi sa kanya.
-Ako? -Bakit hindi?
-Di ako kamag-anak. -Para ka na nilang tito.
Oo, malayong tito.
-Ikaw na lang, Lucia. -Ayoko.
Di siya makikinig sa 'kin.
Makinig kayo.
Dapat may responsable sa 'tin at umarteng magulang.
'Yon ang hiling sa 'tin ni Fausto. Kung pare-pareho nating ayaw…
Ako na'ng magsasabi.
Okay? Nagkasundo tayo.
-Ercole… -Sabi ni Papa, pag namatay ang tao,
nasa mabuti na siyang kalagayan, o wala na siyang nararamdaman.
Di tayo dapat malungkot.
Sino'ng sasama sa 'kin?
Nasa 900 degrees ang init diyan kaya nagliliyab agad ang kabaong.
Pero di agad nagiging abo.
Ngayon, may mga buo-buo pang buto.
Mamaya, kukunin 'yan ng staff at ilalagay sa grinding machine,
at ihihiwalay ang abo sa mga metal.
Gaya ng pasta sa ngipin.
Saka nila ibibigay ang urn.
Dapat isaboy natin 'yong abo, gaya ng sabi ni Papa.
Okay lang daw kung sa dagat o sa ilog isaboy.
Pero sa malayo, sa malalim. Hindi sa Ostia o Fiumicino.
One minute na lang. Tapos, pwede na tayong umalis.
Alam n'yo naman, ngayong wala ni Fausto, at dahil hindi reliable ang ina,
pina-monitor ng City Hall ang sitwasyon n'yo…
Mabuti at nandito kayong apat. Siguro sinusubukan n'yong…
Pasensiya na, ma'am,
pero may appointment ako. Ito na nga 'yong alarm, o…
Nag-hi lang talaga ako, pero…
Dito ka lang.
Dito lang ako, hindi ako aalis.
Perfect.
Buweno, napakahalaga nitong pagsasama-sama ninyo.
Pero kailangang may magpasya, tama?
Mrs. Lucia, kailangan mong lumipat sa Rome.
Hindi. Di ako pwedeng lumipat dito. May trabaho ako. Pa'no 'yon? Ayoko.
Katangahan kung aalis pa sila rito.
Di ba mas magandang bumalik sila sa nanay nila?
-Ha? -Pero siya ang ina.
-Ano? -Totoo naman.
-Okay, ganito… -Please, Ma.
Kung aayaw ka, pansamantalang mapupunta ang mga bata sa child services, ha?
Okay, di naman sa umaayaw ako.
Ayoko lang lumipat dito sa Rome.
Ma! Gusto mong umalis? Alis na! Parang ayaw mo naman, e!
-Walang kuwenta. -Vale…
Ewan.
Okay, dito muna ang mga bata.
Pag-iisipan muna namin ang gagawin. Bigyan mo kami ng isang linggo.
Isang linggo. Okay.
Last, but not the least.
Pag tumawag ang ina, dapat naka-loudspeaker.
Dapat lagi n'yong dinig ang sinasabi ng ina sa mga bata.
Di nila pwedeng makausap ang ina nila? Okay.
Salamat ulit.
Bakit mo sinabing pwede sila sa nanay nila?
Ano, wala na ring halaga 'yong opinyon ko?
Mga bata 'yong mahalaga!
-Ayaw mo lang 'ka mo sa babaeng 'yon. -Luci.
-Parang di n'yo kilala si Fausto. -Wag kang gagawa ng pagsisisihan mo.
Hindi, Maria, walang may gusto sa kanya.
Luci, alam kong ayaw mong magkaro'n ng pananagutan dito,
pero kalabisan na ang sisihin mo pa ang anak mo.
Di ko kayang maging ina o maging lola.
Di ako para sa gano'n, wala 'kong magagawa.
Luci.
Hindi ka ganito.
Malakas ka.
-'Yong thyroid ko kasi. -Thyroid mo.
Apat na taon na 'kong may goiter.
Naging anxious at insecure ako.
Goiter?
May thyroid issues din akong dinadaan ko sa gamot, pero tumutulong ako sa mga bata.
Wala akong maintindihan sa sinasabi ng mama mo.
Nakakatawa siya.
-Hindi, pero kunwari… magnanakaw ka. -O?
Magnanakaw sa bangko. Parang Bonnie and Clyde.
Itatakbo mo 'yong pera.
So, Bonnie, ano'ng gagawin mo sa pera?
Magbabayad ng renta.
-Sa Rome kayo titira? -Oo naman.
-Di na 'ko babalik dito. -Ay, hindi. Okay, Fausto…
Sige.
Hindi. Wag… kang papapigil. Bahala ka.
Guys…
Gusto n'yo bang maging witness namin?
Guys, inaya ko kayo.
Masaya ba kayong ikakasal ako o… Ano ba? Ikakasal ako, o.
Oo naman. Masaya ako para sa inyo.
-Si Demetrio din. -Ako, hindi.
Hindi ako masaya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Magkababata tayong tatlo,
-magkasama nating ginagawa ang lahat. -Oo.
-Nagkakasiyahan, naglalakwatsa… -Oo.
-O, tapos? -Matatapos 'yon pag ikinasal ka. Okay?
At ayoko no'n.
Sorry, Sarah. Wala akong personal na galit sa 'yo.
'Yon lang ang nararamdaman ko.
Dadalo ako sa kasal, pero malulungkot ako. Sobra.
Sorry.
At umalis na siya.
Gano'n ang self-pity dito sa South.
Ganoon talaga kami.
Umalis na tayo rito.
Walang may gusto sa akin.
Hindi totoo 'yan, Sarah. Hindi totoo 'yan. Gusto ka ni Maria.
Sabi niya sa…
Sinabi niya sa 'kin.
In love siya sa 'yo.
Hindi. Magkaibigan kami. Mabuti siyang kaibigan.
Friends kami, pero walang love.
-Galit siya sa 'kin. -Hindi.
Pansin mo bang di niya 'ko tinitingnan?
Sarah, tayo lang ang isipin mo. Tayo lang. Ang ganda nito.
Napakaganda nito.
Walang pamilya.
Walang mga kaibigan.
Iwan na lang natin ang mundo.
Sige.
Ayaw kong maging malungkot.
Sarah, di ka magiging malungkot.
Kahit kailan. Hindi. Pangako 'yan.
-Sarah. -Ay.
Ano'ng hinahanap mo?
A, tubig.
Sa ref ka maghanap.
Okay.
Nagkalabuan ba kayo?
-Ha? -Ano… nag-away ba kayo?
-A, hindi. -A.
Maupo ka.
Heto.
Pasensiya na kung kulang ako sa lambing.
Lumaki akong puro lalaki ang kasama. Di ako sanay makitungo sa iba.
Gusto kong sabihing masaya akong nagdadalang-tao ka.
Ang totoo, excited ako.
Bakit nahulog ang loob mo sa anak ko?
Love. Bakit?
Bakit?
Dahil sa balikat niya.
-Ha? -'Yong balikat niya?
A, 'yong balikat?
-Oo. -Mabuti.
Basic 'yon. Wala akong tiwala sa mga lalaking maliit ang balikat.
Pero 'yong anak ko… Malapad ang balikat niya…
Ma, di ka niya naiintindihan. Pwedeng tumigil ka na?
Pinainom ko siya ng tubig.
Napainom mo na siya. Tulog ka na.
-Bakit ka ba ganyan? -Ha?
Sabi ko lang, "Tulog ka na".
Hindi, Fausti. Mapagmataas ang tono mo. Ayoko no'n, e.
Para bang baliw ang kausap mo.
Ma, good night.
Gago!
Wag kang magsalita nang gano'n sa nanay mo.
Baby, lagi kaming gano'n…
"Gago"…
Nagmumurahan.
Pero mahal namin ang isa't isa.
Maniwala ka, mahal namin ang isa't isa.
Baby.
Tulog na tayo?
Oo, sige. Tanda ko. Sa Piazza Venezia, tama?
Siyempre. Kita tayo ro'n. Darating ako ng…
Alas-siyete?
Paano n'yo 'to nagawa ng kapatid ko?
Mga iho, kain na.
Aabot tayo.
Kain na!
Okay lang 'yong alas-siyete.
-Valerio! -Gago ka.
Vale!
Heto.
-Kain. -Kain na.
Natatanggal.
Ginawa ko ang best ko, pero 30 taon nang di kumakapit ang breading ko.
Masarap naman. Natatanggal lang.
Di na 'to breaded cutlet, cutlet na lang.
Kumain ka na lang.
Vale!
Manners mo.
Ang mama n'yo.
Sagutin mo!
-Sagutin mo. -Sige na!
Oo, sandali lang.
Okay. Ilalagay natin ang phone sa mesa, para marinig nating lahat. Ayan.
-Uy, sagutin mo! -Sasagutin na nga, kumalma ka.
Hello?
Hi, Sarah, kumusta?
Okay lang. Pakausap sa mga anak ko?
Oo, nandito sila. Naririnig ka nila. Ano…
May gusto akong sabihin sa 'yo, Sarah.
Lagi kitang naiisip, at kung gusto mo akong makausap,
pwede naman. Ssh!
Kahit komplikado na ang lahat, nag-aalala pa rin ako sa 'yo.
Okay, pakausap na sa mga bata?
-Sige! -Sa Italian!
Makikiusap lang ako kung pwedeng mag-Italian kayo?
-Mommy? -Honey, how are you?
-Italian. -Fine.
-Italian! -Ercole?
I'm here.
Kailangan n'yong mag-Italian, okay?
How are you feeling, Mom?
I'm not well. I'm trying to get better.
But for now, I can't…
-Sarah, dapat Italian. -Di ikaw ang kausap ko.
E, di ibababa ko na 'to. Pinapahirapan mo 'ko.
-Hindi, wag! -Libero!
Hindi ko kaya ang ganito, Vale.
-Huminahon ka! Sandali! -Ayoko na, Vale!
Akin na 'yang phone.
Sarah. One moment.
Ni-record ko lahat.
Wala rin naman tayong maiintindihan.
Lagi ka namang walang naiintindihan.
Ipe-play ko ang recording, tapos gagamit tayo ng translator
-para maintindihan ang sinabi niya. -Translator?
Listen, you don't have to cooperate.
Always say no to everything they say.
Di n'yo kailangang sumunod.
Humindi lang kayo sa sinasabi nila.
Kita mo 'yan? Gusto niyang kalabanin nila tayo.
Ang puta.
Especially your grandmother.
She's ignorant.
Your father hated her.
She's incapable of loving anyone other than herself.
Oo, pero ang saya ng mga bata na marinig siya, di ba?
Tama ako, Valerio…
Mabuti siyang tao. Kailangan niya ng tulong.
Lalong-lalo na ang lola n'yo.
Ignorante siya.
Galit sa kanya ang ama n'yo.
Sarili lang niya ang kaya niyang mahalin.
May susunduin pa 'kong client.
Wag kang malungkot, Ma, siraulo siya.
Okay?
Pwede kang maistorbo?
Makinig ka, Sarah.
Matutuwa talaga ako pag sinuot mo 'to.
Heto.
Salamat, Lucia.
Pero di ko pwedeng suotin 'to…
Nagkaka-allergies ako.
Oo, kasi mumurahin 'yong sinusuot mo, natural na magka-allergies ka.
Gawa sa gold 'yan, okay?
Suot ko 'yan no'ng kasal ko. Walang allergies.
Wag na lang.
Sige na, kahit ito na lang.
Ayaw mo ng white dress, simbahan…
Kahit 'yong hikaw na lang.
Okay.
Sarah, alam kong natatakot ka. Takot din ako no'ng kasal ko.
Pero gusto kong malaman mong tayong dalawa…
Pareho tayong dalawa. May pagkakapareho tayo.
Maganda at malakas ang personalidad mo.
Pero may natatago ka ring kahinaan.
Gaya ko.
At may sasabihin pa 'kong iba.
Baka di ko dapat sabihin 'to, pero sasabihin ko na.
Kayo ni Fausto, lagi kayong magiging masaya.
Pero kilala ko ang anak ko.
Sinusulit niya ang buhay niya. Pati buhay ng iba, nadadamay niya.
Kaya pag di ka na masaya balang-araw,
pag di na okay ang lahat, pag malungkot ka, magbago ka.
Magbago ako?
Hindi ikaw. Magbago ka ng asawa.
Kasi pag nawala na ang saya, di na 'yon babalik sa dati.
Magbago ka ng asawa.
Magbago ka ng asawa, ng buhay, baguhin mo lahat. Okay?
Napakaganda mo.
Ma, nasa'n 'yong puting polo ko?
Uy!
Ma.
Cuff links ko 'yan.
Ano'ng kailangan mo?
Gamit ko 'yan no'ng Communion ko.
Di ko mahanap ang akin.
Ano naman? Hubarin mo.
Ano ba, di mo naman kailangan 'to. Gusto mo talagang magmukhang elegante?
-Pasqua, akin na ang cuff links ko. -Ayoko.
Ayaw mo?
-Hoy! -Babasagin ko mukha mo.
Ano'ng nangyayari?
-Kinuha niya cuff links ko. -Tama na.
-Hubarin mo 'yan! -Tama na!
-Akin 'yan! -Labas na.
-Labas. -Ano'ng gusto mo?
-Basagin ang mukha mo! -Pasquale, labas na!
-Sige, kasi sabi mo. -Oo na!
-"Sige, kasi sabi mo." -Hoy! Kumalma ka nga.
Ikakasal na 'ko!
Pag di mo siya pinalayas, ako ang lalayas!
Vale, kumalma ka.
Mama. Ayusin natin 'to, please.
Makinig ka, Ma.
In love ka talaga sa Pasquale na 'yon?
-Dentista ang tatay niya. -O, tapos…?
Dalawang molars ko na ang naayos.
Pinapapantay ni Vale 'yong mga ngipin niya sa taas.
Nang libre! Nakatipid na tayo ng 7,000 euros.
Pag tapos na, palalayasin na natin si Pasquale.
-A! -Di n'yo kilala ang mama n'yo.
Akala n'yo, mai-in love ako sa tangang 'yon? Ano ba, Fausti?
May hangganan naman ang lahat.
Heto na!
Ang pangit mo. Mukha kang penguin.
-Teka. -Anong "teka", Deme?
O, ngayon?
-Deme, ang pangit mo pa rin. -Bakit?
Tama na. Nasa'n si Maria?
Di siya dadalo. Nilalagnat.
Ha? Sunduin mo na siya.
May lagnat nga.
Pagkakataon mo na 'to. Ipagtapat mo ang nararamdaman mo.
-Sige na. -Nararamdaman ko?
Alam nating mahal mo siya.
Suyuin mo siya. Wala nang balakid. Sige na.
-Talaga? -Oo. Busy ako. Sige na.
-Pupuntahan ko siya? -Oo.
-Fausti, eto na 'to. -Oo!
-Pupunta na 'ko. -Go, Demetrio, go!
Tantanan mo 'ko, Ma.
Maria.
Si Demetrio 'to.
Pasok.
-Hi. -Ano 'yang suot mo?
-Bakit? -Mukha kang tanga.
Maria.
Tatlong Campari ang ininom ko bago pumunta rito.
Kasi…
May mahalaga akong sasabihin sa 'yo.
Uy, may sakit ka ba talaga?
-May kailangan ka ba? -Wala akong lagnat!
Sobrang sakit lang.
Akala ko, kaya ko, pero para akong sinasaksak!
Sobrang halaga niya sa 'kin. Punyeta!
Mahal mo siya, Mari.
Okay, mahal ko siya. Ano'ng problema?
Walang problema. Wag kang magalit.
Pareho tayo ng sitwasyon.
Hindi.
Maniwala ka. Pag sinabi kong pareho tayo, pareho tayo.
Okay…
Napakahalaga ng taong 'to sa 'tin.
Ito ang pinakamahalagang araw ng buhay niya.
Mari, magsakripisyo tayo. Pumunta tayo sa kasal,
ngingiti tayo, at sana maging okay ang lahat.
Sige.
Gawin natin lagi 'yong sinasabi niya!
Lagi na lang. Parang prinsipe ang puta!
Nga pala. Mahal kita, Mari.
Mahal na mahal kita. Sobra.
Sobra.
Fausto?
-Hi, Fausti. -Mari.
Guys, ang saya ko. Ang saya ng araw na 'to.
Pwede bang mag-effort man lang kayo?
Fausto, ang saya ko kaya.
Pero mangako kang bibisita ka.
-Pa-kiss nga. -Gago ka.
-Pa-kiss sa lips. -Gago ka!
Siraulo.
Nakakahiya.
Bibisita ka ba sa Rome?
Baka.
A.
Dinala ko sa bahay ko. Ayokong laging makita ng mga bata.
'Yong bola?
Oo, ano kasi…
Nasa loob niyan 'yong abo ni Fausto. 'Yon ang gusto ng mga bata.
A.
-Bakit? -Hindi, kasi…
Normal ba 'yon sa 'yo? Ewan ko, ha.
Hindi. Oo. Hindi.
Tapos na ang isang linggong palugit n'yo.
Ito ang ulat ng neuropsychiatrist na tumingin sa mga bata.
Si Libero, 'yong panganay, may mga nakitang isyu sa kanya.
"Hindi tumitingin sa mata ng nakatatanda?"
"Labis na nabawasan ang communication skills."
"Madalas na bangungot?"
-Ano pa? -Kung iko-consider
ang ulat ng neuropsychiatrist sa meeting natin noong isang araw,
sobra akong nababahala.
Mahal ni Lucia ang mga bata.
Maaayos namin 'to, tutulong ako.
Oo, pero nandito ako para tingnan kung may iba pa tayong solusyon.
Na hindi pa natin…
nako-consider.
Di ko gets.
Maganda ang relasyon n'yo ng mga bata.
-Oo. -Kilala mo ang pamilya, tama?
Interesado ako sa opinyon mo.
Sorry, opinyon ko saan?
Kung iba ang mag-aalaga sa mga bata. Sa halip na si Lucia.
Sigurado akong kaya ni Lucia na makontrol ang lahat.
Wala na akong masasabi pa.
Ma, saan ka pupunta?
Maghahanap ng travel agency.
Ngayon? Bakit?
Dahil hindi ko alam kung paano bumili ng train ticket online.
Naaalala mo si tarantadong Pasquale?
Ano'ng kinalaman niya dito?
May kinalaman siya dito. Nagawa mo siyang paikut-ikutin.
Walang nakakapagpabagsak sa 'yo.
Bibilhan mo ba ako ng ticket o hindi?
Kaya natin 'to, Ma. Walang naniniwala sa 'tin, si Fausto lang.
Walang choice si Fausto kaya iniwan niya sa 'kin ang mga bata.
Alam kong masasama ang iniisip niya tungkol sa akin.
Ma, wag ka nang mag-self-pity.
Tuwing titingnan ko ang mga bata, dama ko 'yong titig ng kuya mo,
na wala akong kuwentang ina, walang kuwentang babae!
At alam mo? Tingin ko, tama siya!
Please, Vale, gusto ko nang umuwi. Bilhan mo na 'ko ng ticket.
-Di ko na kaya, Vale. -Mama!
Pwede pong dito muna 'ko?
Halika, tabihan mo si Lola.
Suot ko na ang magical Sonic Youth shirt, di pa rin ako makatulog.
Pwedeng palaba nito bukas?
Ang baho na kasi. Pero di ako makatulog na iba ang suot, babangungutin ako.
Ercole, uuwi na 'ko bukas.
Darating si Maria bukas. Siya ang maglalaba.
Bakit ka aalis?
Bakit? Kasi maraming kailangang gawin si Lola sa bahay niya.
Lagi kang malungkot.
Sabi ni Papa, lagi mo siyang pinapatawa no'ng bata siya.
Kunwari singer ka, tapos lagi mo siyang kinakantahan ng kantang 'yon.
Anong kanta?
Tila gas chamber ang pag-ibig na ito
Isang gusaling natutupok sa abo
Tila patalim ang pag-ibig na ito
Isang eksenang mabagal ang takbo
Tila bomba sa hotel ang pag-ibig na ito
Ayokong bumalik kay Mama.
Bakit?
Ewan ko.
Uy.
Sarah.
Sarah?
Ayos ka lang?
'Yong braso ko.
Ha?
'Yong braso ko.
-Braso mo? -Oo.
Ano'ng problema sa braso mo?
Parang hindi ko braso 'to.
-Di ko maintindihan, Sarah. -Di ito ang braso ko. Hindi.
-Di 'to ang braso mo? -Hindi!
-May kailangan ka? -Wala.
Hmm?
Sarah! Kumalma ka. Tingnan mo 'ko. Sarah, tingnan mo 'ko.
Tawagin ko ba si Faustino?
Sandali lang.
Babalik ako. Teka.
Babalik ako.
Valerio! Nasa'n si Sarah?
-Naghahanda na. -Pero late na.
Fausto, susunduin ko siya. Kumalma ka.
-Okay. -Halika.
-Ano 'yon, Ma? -Basta, halika.
Uy!
-Hi. -Uy, hi.
Bakit?
Puntahan mo si Sarah.
Ano ba, Ma?
Hindi! Makinig ka sa 'kin. Wag mong ipagsawalang-bahala 'to.
Ano ba'ng nangyayari?
Mukhang may sakit siya, Fausti.
Ma, umupo ka na, tama na.
-Hindi, kailangan niyang magpatingin. -Upo na.
-Kung ano-ano ang sinasabi niya. -Ma! Makinig ka.
Sinusubukan kong kumalma, maging civil.
Pero ang tinding effort nito.
Kaya please, umupo ka na at tantanan ako.
Seryoso 'to, Fausto.
Ma, ba't ayaw mo 'kong sumaya?
-Bakit? -Di totoo 'yan.
-Totoo 'yon. -Paano mo nasabi?
-Ako? -Oo.
-Ayaw kitang sumaya? -Oo, Ma.
Ano'ng ginawa ko sa 'yo?
Ma, ilang halimbawa ang gusto mo?
Iniiwan mo kami sa gabi ni Vale no'ng two years old siya
kasi gusto mong makipagsayawan. Tanda mo?
E, 'yong mga gagong inuwi mo?
Tanda mo sila?
Minsan, nanghingi ako ng pera pang-field trip. Anak mo ang nanghingi.
Sabi mo, wala tayong pera. Tapos, ano'ng ginawa mo? Tanda mo?
Nagbakasyon ka sa Acciaroli nang tatlong linggo.
Marami pa 'kong masasabi, pero di ito ang tamang oras o lugar.
Kaya wag ka nang mangialam para maging okay tayo.
Ingat ka.
Napakaganda mo.
I love you, baby.
I love you.
Good morning! Bangon na!
Bihis na, maghahanda ako ng almusal. Ano'ng gusto n'yo?
Bread with Nutella.
-Ayokong pumasok. -Papasok ka!
Bangon na, bihis na, at kain na.
-Ano'ng ginagawa mo? -Kilos na! Kain na!
Saan ang daan?
-Kaliwa po. -Lucia!
Lucia!
Sorry. Na-late ako.
Hindi, dapat tumawag ako. Ihahatid ko sila.
A.
Sakay na kayo sa 'kin.
Hindi. Maglalakad kami,
para matandaan ni Lola ang mga kalsada sa Rome.
Bye, Mari.
Bye.
Ano ba!
Halika rito.
-Halika. -Tama na.
Okay na kami rito.
Sigurado kayo?
-Oo. -Okay.
Bye.
Mga iho!
Enjoy sa school.
Bye.
-Good morning. -Good morning.
Nagkita na ba tayo?
Oo, sa ospital. Di mo na maalala?
Ay, oo. Sergio.
Oo, ako si Sergio.
Ikinalulungkot ko 'yong sa anak mo.
A… Sa'n ka nakatira?
Mula ngayon…
-Mga sampung minutong lakad mula rito. -A.
-A… Pwede kitang maayang magkape? -Di na, salamat.
Sige, pasensiya na. Bye.
Bye.
-Sergio! -Ano 'yon?
Gusto mo bang ihatid ako pauwi? Ang bigat nitong dala ko, e.
Oo naman!
Tara.
-Ang totoo, di ko na maalala… -Una ka.
-Ang laki ng Rome. -Oo nga. Sampung minuto 'ka mo?
-Sampung minuto. -Sa Bardonecchia?
Hindi.
Mom?
Anak?
Ayos lang ba ang lahat?
-Kumusta ka, mahal ko? -Gusto kong sumama sa 'yo.
Ipakita mo sa kanilang okay ka na.
Naiintindihan mo ba?
Oo naman.
Para maisama mo na 'ko.
Makinig ka.
Tayo lang ang magkakampi.
Okay, mahal ko? Maghintay ka.
Okay.
Ilang araw na lang, nasa Rome na 'ko. I love you.
See you.
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio I love you.