แม่ ผมขอร้องแม่ เพราะแม่เป็นคนเดียวที่เข้าใจผม
เมื่อเป็นเรื่องไสยศาสตร์
ที่เขี่ยบุหรี่หัวซาตาน อันที่น่าเกลียดน่ากลัวนั่น ห้ามทิ้งเด็ดขาด
เพราะมันปกป้องบ้าน
ลูกบอลแฟบๆ ที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าของผม
มันช่วยชีวิตผมไว้ ตอนที่ผมเรือแคนูคว่ำในกาลาเบรีย
ผมเกาะมันไว้และลอยตัวอยู่นานหกชั่วโมง
เสื้อยืดโซนิคยูธ พวกเขาขว้างมัน จากเวทีในปอร์เดโนเนครับแม่
ผมต่อสู้หนักมากเพื่อได้มันมา
เสื้อยืดนั่นวิเศษมากแม่ มันป้องกันฝันร้าย
เอาให้แอร์โกเล ถ้าตอนกลางคืนเขานอนไม่หลับ
อ้อ และก็ผ้าโพกหัวสีแดงครับแม่…
มองตรงนั้นแล้วทำหน้าโจรสลัด
ผมใช้มันตอนเล่นโจรสลัดบนเรือสำราญ
ให้เหมือนโจรสลัดกว่านี้อีก!
ผ้าโพกหัวนั่นมีพลังสร้างความกล้า
เอาให้ลีเบโร มันจะช่วยขับไล่ความกลัว
แล้วก็มีเพลงนั้นครับแม่
แม่เคยร้องให้ผมฟังก่อนที่ผมจะหลับ
เพลงเกี่ยวกับตึกที่ไฟไหม้ของเจียนนา นันนินี
แม่เคยบอกว่ามันขับไล่ความเศร้า
ร้องให้เด็กๆ ฟังทุกคืนนะครับ
แม่คิดว่าตัวเองโง่
แม่เป็นคนฉลาดที่สุดเท่าที่ผมรู้จัก
แม่รู้ทุกอย่างตั้งแต่วันแรกเลย
แม่รู้ว่ามันจะจบลงยังไงกับซาราห์
แม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
อยู่เคียงข้างเด็กๆ นะครับ พวกเขาต้องการแม่
(เรื่องเล่าบ้านเรา)
(ปี 2024 - ปี 2012)
- นั่นภูเขาวิซูเวียสใช่ไหม - ใช่
และมันระเบิดได้
อะไรนะ
แอร์โกลาโน บ้านเกิดผม… เอ่อ…
นานมาแล้ว เหมือนปอมเปอี
ไฟ ลาวา ทุกคนตายหมด หายนะ
ว้าว!
แต่ทำไมคนถึงมาอาศัยอยู่ ใกล้ๆ ภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ล่ะ
ก็…
อย่าถาม
คิดถึงครอบครัวไว้
ครอบครัว เพราะ…
มัน… มันคือบ้านคนบ้า
มันคือครอบครัวบ้าๆ บ้านคนบ้า
คุณกังวลมากกว่าฉันอีก
ก็แค่ยื่นมือมาให้ฉันแล้วก็อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้
รักนี้เหมือนห้องรมแก๊ส
มันคือตึกที่ถูกเผาในเมือง
รักนี้เหมือนคมมีดบางๆ…
- เฟาสโต้ - ไง!
ใจเย็น!
- เรามีปัญหาแล้ว - วาเลริโอ น้องชายผม ซาราห์
สวัสดีครับ แม่ให้ผู้ชายย้ายมาอยู่ด้วย ผมโคตรเกลียดเขาเลย
- เอาแล้วไง - ไม่ เฟาสตี้ เราต้องไล่เขาออกไป
- ไว้เราค่อยคุยกันได้ไหม - ไม่ได้
เขาเอาทีวีของผมไปไว้ในห้องนอนเขา
คุยกับเขา ไม่งั้นผมจะโยนเขาออกไป
ได้ เข้าไปกันเถอะ มาเร็ว
ไปสิ
เขาอยู่นั่นไง
ปัสกวัลงี่เง่า
ปัสกวัลงี่เง่าเหรอ
ปัสกวัลงี่เง่า
สวัสดีครับ
- คุณคงเป็นเฟาสโต้ - ใช่
ผมชือปัสกวัล แฟนของแม่คุณ
ไม่ เราไม่เคย… คือ…
มานี่สิ มานี่
เฮ่ สวัสดี
- เยี่ยมไปเลย - ใช่
ซาราห์
งั้น…
แฟนผม ใช่
สวัสดีครับ
เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ
โอเค ทุกคน
อีกราวๆ ชั่วโมงนึงเจอกันนะ ผมจะไปวิ่งออกกำลัง
- โอเคนะ - โอเค
บาย
- เขาดูแปลกๆ นะ - เขางี่เง่า
- แม่ - ชู่! แม่รู้
ไง
- แม่ จุ๊บผมหน่อย - ไม่จุ๊บ เฟาสตี้
- มีอะไรเหรอครับ - แกทำอะไรลงไป
เปล่าครับแม่ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
- แม่ครับ รู้จักซาราห์สิ - สวัสดี
แม่ของลูกผม
หมายความว่าไง
ก็หมายความว่าเรากำลังจะมีลูก
ไม่ ไม่จริงหรอก
จริงครับแม่ เรื่องจริง ดูสิ
ใช่ไหม
- มันเกิดขึ้นได้ยังไง - ก็เหมือนที่เกิดขึ้นกับทุกคนครับแม่
อย่ามาปากเก่ง เฟาสตี้ แกอยากมีลูกหรือเปล่า
เราอยากมีครับแม่ เราอยากมี
อยู่ด้วยกันห้าเดือนก็อยากมีลูกแล้วเหรอ
ไม่ แม่ไม่ต้องการให้แกตอบ
แม่อยากได้ยินจากปากเธอ
ขอโทษนะ เอ่อ…
คุณอยากมีหรือเปล่า
- ลูกน่ะเหรอ - ใช่
ใช่
ตอนเฟาสโต้เกิด คุณแม่…
ทำไมคุณถึงทำมันล่ะ
คุณรักกันไง
รักกันเหรอ ความรัก ฉันท้องตอนอายุ 18 ความรัก
ฉันหนีออกจากบ้าน แล้วพ่อก็เอาปืนไล่ตามฉันสองวัน ความรัก…
ตอนวาเลริโอเกิด สามีฉันหนีไป ความรักมันอยู่ตรงไหน
- ผมไม่น่ามาเลย - ไม่
- ไม่ครับ แม่ ขอร้อง… - ไม่ แกทำถูกแล้ว
- แต่แกต้องแต่งงานกัน - โอเค
ญาติๆ ของแม่ทุกคน ต้องใส่ซองให้แกคนละ 500 ยูโร
ผมจบทันตแพทยศาสตร์ ก็เลยไม่เชี่ยวชาญ
แต่ถ้าคุณแต่งงาน เราก็หมดปัญหา เรื่องการเข้าเมืองผิดกฎหมายด้วย ใช่ไหม
ปัสกัว ใครบอกให้คุณพูด
- โอเค ให้ผมไปทำฮอร์ชาตาไหม - ได้ ไปเลย
พระเจ้า…
แม่พูดเรื่องนี้ก็เพื่อแกนะ การแต่งงานไม่ใช่การฉลอง
การแต่งงานคือการลงทุน
เอาละ…
ตระกูลเรามี 20 ครอบครัว
โดยเฉลี่ยแล้วมีลูกครอบครัวละสองคน
- แม่ อะไร… - ชู่! หุบปาก
งานแต่ง 20 งาน…
ทุกงานแต่ง คุณใส่ซอง 500 ยูโร
ถ้าลูกฉันคนหนึ่งอยากจะแหกกฎ
และไม่แต่งงานตามที่พระเจ้าประสงค์ เอ่อ… ก็จะขาดทุนเพียบ
ถ้าแกแต่งงาน เราจะได้อย่างน้อยสองหมื่นยูโร
ไม่เสียภาษี
โอเค แต่ไม่มีบาทหลวง
ใครสนใจบาทหลวงกันล่ะ
เอ่อ… ไม่ใส่ชุดขาว
คนสวย คุณควรรู้สึก เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนะ
พวกคุณตัดสินใจได้ทุกอย่าง
พวกเขากำลังจะเริ่มแล้ว
ผมบอกพวกเขาว่าเราจะไปกันแล้ว
ใช่ เราจะไปกันแล้ว
- ผมอยากเห็น - ไม่ แอร์โกลี เธออยู่ไม่ได้
พ่อเล่าให้เราฟังหมดแล้ว เขาบอกว่ามันไม่น่ากลัว
ไปด้วยกันไหม
ไม่ ฉันไม่อยากเห็น
- งั้นฉันไปคนเดียวก็ได้ - นายจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
นั่งลง มานี่
- อะไรอีกล่ะ - มาสิ
- เราต้องตัดสินใจ - ผมว่าเราให้เขาเข้าไปเถอะ
ใช่ เขาจะได้ชอกช้ำใจไปทั้งชีวิต ผมไม่เห็นด้วย
ถ้าเราไปตอนนี้เลยโดยไม่คุยเกี่ยวกับมันอีก เขาจะลืมมันไปเอง
เยี่ยมเลย งั้นคุณไปบอกเขาสิ
- ผมต้องบอกเขาเหรอ - ทำไมล่ะ
- ผมไม่ใช่ญาติ - แต่คุณเป็นเหมือนลุง
ใช่ เคยเป็น แต่ไม่ใช่แล้ว
- งั้นคุณไปบอกเขา ลูเซีย - ไม่
เขาไม่ฟังฉันหรอก ไม่มีทาง
ฟังนะ ทุกคน
ต้องมีใครสักคนรับผิดชอบ และทำตัวเหมือนพ่อแม่
นั่นคือสิ่งที่เฟาสโต้ขอร้องเรา ถ้าเราเห็นพ้องกันว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดี…
ฉันจะไปบอกเขา
ว่าไง เราเห็นพ้องกัน
- แอร์โกเล… - พ่อบอกว่าหลังจากที่คนเราตาย
เรารู้สึกดีขึ้นหรือไม่ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย
เราไม่จำเป็นต้องเศร้าใจ
ใครจะไปกับผมบ้าง
ในนั้นอุณหภูมิ 900 องศา และโลงศพก็ติดไฟทันที
แต่มันไม่กลายเป็นเถ้าถ่านทันที
ตอนนี้มีเศษกระดูกเหลืออยู่
หลังจากนี้ ผู้ชายคนนั้น จะเก็บมันแล้วเอาใส่เครื่องบด
และแยกอัฐิออกจากวัตถุที่เป็นโลหะ
อย่างเช่นวัสดุอุดฟัน
สุดท้ายพวกเขาก็เอาโกศให้เรา
เราต้องไปโปรยอัฐิอย่างที่พ่อบอก
เขาบอกว่าเราโปรยมันในทะเลหรือแม่น้ำก็ได้
แต่ทะเลที่ไกลๆ อย่างมหาสมุทร ไม่ใช่ออสเตียหรือฟีอูมิชีโน
อยู่ต่ออีกสักนาทีนึง แล้วเราค่อยไปกัน
อย่างที่คุณรู้ หลังจากเฟาสโต้ตาย และเห็นว่าผู้เป็นแม่ไม่น่าเชื่อถือ
ทางเมืองบอกให้ฉันจับตาดูสถานการณ์ของคุณ
ดีใจที่เห็นพวกคุณสี่คนที่นี่ ฉันคิดว่าพวกคุณพยายามจะ…
ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ
แต่ผมมีนัด เห็นไหม สัญญาณเตือนเพิ่งดัง
ผมแค่แวะมาทักทาย แต่ตอนนี้…
อยู่นี่แหละ
ผมจะอยู่ตรงนี้ ไม่ไปไหน
เยี่ยมเลยค่ะ
ชุมชนแบบนี้ที่คุณมีอยู่ มันสำคัญมาก
แต่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับทางเลือก ใช่ไหมคะ
คุณนายลูเซีย คุณต้องย้ายมาอยู่ที่โรม
ไม่ค่ะ ฉันย้ายมาอยู่ที่โรมไม่ได้ ฉันมีงานทำ ฉันจะย้ายมาได้ยังไง ไม่ค่ะ
การย้ายเด็กออกไปจากที่นี่ คงเป็นความคิดที่โง่มาก
จะดีกว่าไหมถ้าพวกเขากลับไปอยู่กับแม่พวกเขา
- อะไรนะ - แต่เธอเป็นแม่ของพวกเขานะ
- คุณพูดเรื่องอะไร - ก็มันจริงนี่
- โอเค ฟังนะ… - ขอร้อง แม่
ถ้าคุณปฏิเสธ เด็กๆ จะไปอยู่ที่บ้านอุปถัมภ์ชั่วคราวนะ
โอเค ฉันไม่ได้บอกว่าฉันปฏิเสธ
ฉันแค่บอกว่าฉันย้ายมาอยู่ที่โรมนี่ไม่ได้
แม่ แม่อยากไปใช่ไหม ไปเลย เหมือนแม่ไม่ได้อยากอยู่ที่นี่เลย
- แม่นี่ไร้ประโยชน์จริงๆ - วาเล…
ช่างเถอะ
เอาละ ตอนนี้เด็กๆ จะอยู่ที่นี่ไปก่อน
ระหว่างนี้เราจะตัดสินใจว่าจะทำยังไง ขอเวลาหนึ่งสัปดาห์ค่ะ
หนึ่งสัปดาห์ โอเค
สิ่งสุดท้ายที่สำคัญมาก
การโทรคุยกับแม่พวกเขา ต้องเปิดลำโพงเสมอ
คุณต้องได้ยินทุกครั้งว่าแม่บอกอะไรเด็กๆ บ้าง
งั้นพวกเขาก็คุยกับแม่ไม่ได้เหรอ โอเค
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
ทำไมคุณถึงพูดว่าพวกเขาอยู่กับแม่พวกเขาได้
ลูกชายฉันตัดสินใจแทนฉันด้วยเหรอ ความเห็นของฉันไม่สำคัญหรือไง
ไม่ค่ะ เด็กๆ เท่านั้นที่สำคัญ
- ความจริงก็คือคุณเกลียดผู้หญิงคนนั้นมาตลอด - ลูซี
- คุณลืมไปแล้วว่าเฟาสโต้เป็นยังไง - อย่าพูดสิ่งที่คุณจะเสียใจ
ไม่ มาเรีย ไม่มีใครเคยสนับสนุนผู้หญิงคนนั้นเลย
ลูซี ฉันเข้าใจว่าคุณไม่อยากรับผิดชอบเรื่องนี้
แต่พูดว่ามันเป็น ความผิดของลูกชายคุณมันมากไปหน่อย
ฉันเป็นแม่คนไม่ได้ เป็นย่าก็ไม่ได้
ฉันไม่เหมาะกับมัน ช่วยไม่ได้จริงๆ มารี
ลูซี
เมื่อก่อนคุณไม่ใช่แบบนี้
คุณเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง
- เป็นเพราะไทรอยด์ของฉันน่ะ - ไทรอยด์ของคุณ
ฉันเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษมาสี่ปีแล้ว
มันทำให้ฉันกังวลและไม่มั่นใจ
โรคไทรอยด์เป็นพิษเหรอ
ฉันก็เป็นไทรอยด์เหมือนกัน ฉันกินยาและพยายามช่วยเด็กๆ
เวลาแม่คุณพูด ฉันฟังไม่รู้เรื่องสักอย่าง
เธอตลกมากเลย
- ไม่ แต่คิดถึงการปล้น - ใช่
อย่างการปล้นธนาคาร เหมือนบอนนี่กับไคลด์
เอาเงินแล้วหนีไป หนีไปซะ
บอนนี่ นายจะเอาเงินทั้งหมดนั่นไปทำอะไร
เราจะจ่ายค่าเช่า
- งั้นนายก็จะอยู่ที่โรมเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
- ฉันไม่กลับมาที่นี่หรอก - ไม่ ก็แน่ละ เฟาสโต้…
ใช่ ไม่เอาน่า…
ใช่ ไม่ เอาที่นายสบายใจแล้วกัน
ทุกคน…
อยากเป็นสักขีพยานของเราหรือเปล่า
ทุกคน ฉันถามคำถามอยู่นะ
พวกคุณดีใจไหมที่ผมจะแต่งงาน หรือว่า… คือผมจะแต่งงานแล้วน่ะ
ดีใจสิ ฉันดีใจกับพวกคุณนะ
- เดเมตริโอก็ดีใจ - ไม่
ไม่ ผมไม่ดีใจ
หมายความว่าไง
จำได้ไหมว่าเราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรายังเด็ก
- เราทำทุกอย่างด้วยกันตลอด - จำได้
- สนุกกัน สวนสาธารณะ หลังเลิกเรียน… - ใช่
- แล้วไง - ถ้านายแต่งงาน มันก็จบ เข้าใจไหม
และฉันก็ไม่ชอบแบบนั้น
ผมขอโทษ ซาราห์ ไม่ได้มีปัญหาส่วนตัวอะไรกับคุณนะ
ผมแค่รู้สึกอย่างนั้นน่ะ
ผมจะไปงานแต่ง แต่ผมจะเศร้าใจ เศร้ามากๆ
ขอโทษนะ
แล้วนายก็ไป
คนทางใต้ขี้สงสารตัวเองแบบนี้แหละ
เราเป็นคนแบบนั้น
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ที่นี่ไม่มีใครชอบฉัน
ไม่จริง ซาราห์ ไม่จริงเลย มาเรียชอบคุณ
เธอบอกผมเอง
เธอบอกผมเป็นการส่วนตัว
เธอหลงรักคุณอยู่
ไม่ๆ เราเป็นเพื่อนกัน เธอเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
เราเป็นเพื่อนกัน แต่ไม่มีความรัก ไม่มีความรัก
- เธอเกลียดฉัน - เธอไม่ได้เกลียดคุณ
ไม่เห็นเหรอว่า เธอไม่เคยมองฉันเลยเวลาเธอพูด
ซาราห์ คิดถึงแต่เราดีกว่า แค่เรา เราเป็นคู่ที่เยี่ยมมาก
เราเยี่ยมมาก
ไม่มีครอบครัว
ไม่มีเพื่อน
ทิ้งโลกไว้ข้างหลังเถอะ
ใช่
ฉันไม่เคยอยากเศร้า
ซาราห์ คุณจะไม่มีวันเศร้า
ไม่มีวัน ไม่มีเลย ผมสัญญา
- ซาราห์ - อุ้ย
หาอะไรอยู่เหรอ
เอ่อ น้ำน่ะค่ะ
ดูในตู้เย็นสิ
โอเค
ทะเลาะกันเหรอ
- หืม - คุณทะเลาะกันเหรอ
- อ๋อ เปล่าค่ะ - อ้อ
นั่งสิ
นี่จ้ะ
ขอโทษนะถ้าฉันไม่น่ารักเท่าไหร่
ฉันโตมากับผู้ชายหลายคน ฉันไม่ชินกับการพูดอ่อนหวานหยอกล้อ
ฉันอยากบอกว่าฉันดีใจจริงๆ ที่คุณท้อง
ที่จริงฉันตื่นเต้นมากเลยละ
ทำไมคุณถึงตกหลุมรักลูกชายฉัน
รักน่ะ ทำไม
ทำไม
เพราะไหล่ของเขาน่ะค่ะ
- หา - ไหล่ของเขาค่ะ
อ๋อ ไหล่เหรอ
- ใช่ค่ะ - ดี
นั่นคือพื้นฐาน ฉันไม่เคยไว้ใจผู้ชายไหล่เล็ก
แต่ลูกชายฉัน ไหล่เขาสวยและกว้าง…
แม่ เวลาแม่พูด เธอฟังไม่รู้เรื่องหรอก หยุดพูดเถอะ
แม่แค่เอาน้ำให้เธอดื่ม
แม่ก็ให้แล้วไง ไปนอนได้แล้ว
- ทำไมแกต้องทำแบบนี้ด้วย - เปล่านะ
ผมแค่พูดว่า "ไปนอนได้แล้ว"
ไม่ เฟาสตี้ น้ำเสียงเหยียดหยาม แบบนี้แหละที่แม่ทนไม่ได้
เหมือนแกกำลังคุยกับคนบ้า
แม่ ราตรีสวัสดิ์
ไปตายซะ
อย่าพูดกับแม่คุณแบบนั้นสิ
ที่รัก เราพูดเสมอว่า…
"ไปตายซะ"
คำพูดหยาบคาย
แต่เรารักกัน
เชื่อผมสิ เรารักกัน
ที่รัก
ไปนอนกันได้หรือยัง
ใช่ แน่นอน ผมจำได้ จัตุรัสเวเนเซียใช่ไหม
แน่นอน แล้วเจอกันที่นั่น ผมจะไปถึง…
เจ็ดโมงเหรอ
คุณทำแบบนี้กับพี่ชายผมได้ยังไง
เด็กๆ พร้อมแล้วจ้ะ
ยังไงเราก็จะไปให้ทัน
มันพร้อมแล้ว
เจ็ดโมงก็ได้ ไม่เป็นไร
- วาเลริโอ - ไปฆ่าตัวตายซะ
เวเล!
นี่จ้ะ
- กินให้อร่อยนะ - กินให้อร่อย
มันหลุดออกมา
ฉันพยายามเต็มที่แล้ว แต่ขนมปังของฉันมันหลุดมา 30 ปีแล้ว
มันก็อร่อยดี มันแค่หลุดออกมา
มันไม่ใช่เนื้อชุบเกล็ดขนมปังทอด มันเป็นแค่เนื้อทอด
กินเนื้อทอดและก็หยุดพูดได้แล้ว
เวเล
มารยาทอยู่ไหน
แม่เธอโทรมา
รับสายสิ
- รับสิ - รับสาย
รู้แล้วน่า แป๊บนึงสิ
โอเค เราจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ให้ทุกคนได้ยินเวลาคุยกัน เอาละ
- รับสายสิ - กำลังรับอยู่นี่ไง ใจเย็นๆ
ฮัลโหล
สวัสดี ซาราห์ สบายดีไหม
สบายดีค่ะ ขอคุยกับลูกๆ ฉันได้ไหม
ได้จ้ะ พวกเขาอยู่ตรงนี้ พวกเขาได้ยินคุณ เอ่อ…
ฉันอยากบอกอะไรคุณบางอย่าง ซาราห์
ฉันคิดถึงคุณอยู่บ่อยๆ ถ้าคุณอยากคุยกับฉัน
ฉันว่างคุยตลอดนะ ชู่!
แม้ว่ามันจะซับซ้อนยุ่งยาก ฉันก็ยังเป็นห่วงคุณมากเลย
โอเค ให้ลูกฉันคุยสายได้หรือยังคะ
- ได้จ้ะ เอ่อ… - พูดอิตาลี
ฉันอยากขอร้องให้คุณพูดภาษาอิตาลีได้ไหม
- แม่ครับ - ลูกแม่ เป็นไงบ้าง
- ภาษาอิตาลี - สบายดี
- พูดภาษาอิตาลี - แอร์โกเล
ผมอยู่นี่ครับ
เธอต้องพูดภาษาอิตาลีนะ
เป็นยังไงบ้างครับแม่
แม่ไม่สบาย แม่พยายามจะหายดี
แต่ตอนนี้แม่…
- ไม่ ซาราห์ คุณต้องพูดภาษาอิตาลี - ฉันไม่ได้คุยกับคุณ
งั้นฉันต้องวางสาย คุณกำลังทำให้ฉันลำบาก
- ไม่นะ ขอร้อง - ลีเบโร
แม่รับมือสถานการณ์นี้ไม่ไหว วาเล
- ใจเย็นๆ เดี๋ยว - แม่ทนไม่ไหวแล้ว วาเล!
เอาโทรศัพท์มานี่
ซาราห์ สักครู่นะ
ผมอัดเสียงไว้หมดแล้ว
ยังไงเราก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่ดี วาเล
แม่นั่นแหละที่ฟังไม่รู้เรื่อง เหมือนเคย
ผมจะเปิดเสียงที่อัดไว้ และเราจะใช้โปรแกรมแปลไปด้วย
- จะได้เข้าใจสิ่งที่เธอพูด - โปรแกรมแปลอะไร
ฟังนะ ลูกไม่ต้องให้ความร่วมมือ
ปฏิเสธทุกอย่างที่พวกเขาพูดเสมอ
ลูกไม่ต้องให้ความร่วมมือ
ปฏิเสธทุกอย่างที่พวกเขาพูดเสมอ
เห็นไหมว่าเธอทำอะไร เธอยุให้พวกเขาต่อต้านเรา
ร้ายจริงๆ
โดยเฉพาะย่าของลูก
เธอโง่เง่า
พ่อของลูกเกลียดเธอ
เธอไม่สามารถรักใครได้นอกจากตัวเธอเอง
ใช่ แต่แกเห็นแล้วใช่ไหมว่า เด็กๆ มีความสุขแค่ไหนที่ได้คุยกับเธอ
แม่พูดถูก วาเลริโอ ไม่…
เธอเป็นคนดี เธอต้องการความช่วยเหลือ
โดยเฉพาะย่าของลูกๆ
เธอโง่เง่า
พ่อของลูกเกลียดเธอ
เธอไม่สามารถรักใครได้นอกจากตัวเธอเอง
ผมต้องไปรับลูกค้าแล้ว
อย่าโกรธนะแม่ เธองี่เง่าน่ะ
โอเคนะ
ขอเข้าไปได้ไหม
ฟังนะ ซาราห์
ฉันจะดีใจมากถ้าคุณใส่นี่ไว้
นี่จ้ะ
ขอบคุณค่ะ ลูเซีย
แต่ฉันใส่ไม่ได้
มันทำให้ฉันแพ้น่ะ
ใช่ เครื่องประดับถูกๆ ที่คุณใส่อยู่ เป็นธรรมดาที่มันทำให้คุณแพ้
นี่ทำจากทองคำนะ
ฉันใส่มันในงานแต่งงานของฉัน ไม่มีอาการแพ้
ฉันขอไม่ใส่ดีกว่า
เถอะน่า ช่วยฉันหน่อยนะ
ไม่ใส่ชุดขาว ไม่ไปโบสถ์…
อย่างน้อยก็ใส่ต่างหูหน่อยนะ
โอเค
ฟังนะ ซาราห์ ฉันรู้ว่าคุณกลัว ฉันก็กลัวตอนงานแต่งฉันเหมือนกัน
แต่ฉันแค่อยากให้คุณรู้ว่าคุณกับฉัน…
ฉันกับคุณ เราเหมือนกัน เรามีบางอย่างที่เหมือนกัน
คุณมีบุคลิกที่ดูเข้มแข็งสง่างาม
แต่คุณยังมีด้านที่เปราะบางซ่อนอยู่
เหมือนฉันเลย
และฉันก็อยากบอกอะไรคุณอีกอย่าง
บางทีฉันอาจไม่ควรบอกคุณ แต่ยังไงฉันก็จะบอกอยู่ดี
คุณ…
กับเฟาสโต้จะมีความสุขเสมอ
แต่ฉันรู้จักลูกชายฉันดี
เขากลืนกินชีวิต และเขาก็กลืนกินชีวิตคนอื่นด้วย
เพราะงั้นถ้าวันหนึ่งคุณไม่มีความสุขอีกต่อไป
ถ้าทุกอย่างไม่เป็นไปด้วยดี ถ้าคุณเศร้า ก็เปลี่ยนซะ
ฉันต้องเปลี่ยนเหรอ
ไม่ ไม่ใช่คุณ เปลี่ยนผู้ชายน่ะ
เพราะเมื่อความสุขหายไป มันไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม
เปลี่ยนผู้ชาย
เปลี่ยนผู้ชาย เปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนทุกอย่าง โอเคนะ
คุณสวยมากเลย
แม่ เสื้อสีขาวของผมอยู่ไหน
นี่!
แม่
นั่นกระดุมข้อมือเสื้อของผม
คุณต้องการอะไร
กระดุมข้อมือเสื้อ จากศีลมหาสนิทครั้งแรกของผม
ผมหาของผมไม่เจอ
แล้วไง เอามันออกมา
ไม่เอาน่า คุณไม่ต้องใช้มันหรอก อยากแต่งตัวหรูๆ จริงๆ เหรอ
- ปัสก้ว เอากระดุมข้อมือเสื้อของผมมา - ก็บอกว่าไม่ไง
แกบอกว่าไม่เหรอ
- เฮ้ย! - ฉันจะทุบหน้าแก
เกิดอะไรขึ้น
- เขาเอากระดุมข้อมือเสื้อผมไป - อย่าขยับ
- เอากระดุมข้อมือเสื้อออกมา - หยุด!
- กระดุมข้อมือเสื้อฉัน - ออกไป
- จะทำอะไรนะ
- ทุบหน้าแกไง - ปัสกวัล ไปห้องอื่น
- แค่เพราะคุณหรอกนะ - ใช่ ออกไป
- "แค่เพราะคุณหรอกนะ" - เฮ้ย! ใจเย็นๆ ได้ไหม
ฉันต้องไปแต่งงานนะ
ถ้าพี่ไม่ไล่เขาออกไป ผมจะไปเอง
วาเล ใจเย็นๆ
แม่ มาจัดการเรื่องนี้กันเถอะ
ฟังนะแม่
แม่รักนายปัสกวัลคนนี้จริงๆ เหรอ
- พ่อของปัสกวัลเป็นหมอฟัน - แล้วไง
แม่ทำฟันกรามใหม่ไปสองซี่แล้ว
วาเลริโอจะจัดฟันบนใหม่ทั้งหมด
ฟรี จนถึงตอนนี้ เราประหยัดเงินได้ 7,000 ยูโรแล้ว
พอเราทำเสร็จ เราจะเขี่ยปัสกวัลออกไปให้พ้นทาง
- อ้อ - แกไม่เข้าใจแม่เลย
แกคิดจริงๆ เหรอว่าแม่จะตกหลุมรัก คนงี่เง่าแบบนั้น ขอร้องเถอะ เฟาสตี้
ทุกอย่างมันมีขีดจำกัดนะ
มาแล้ว
นายสะเหล่อว่ะ อย่างกับเพนกวิน
- เดี๋ยวก่อน - หมายความว่าไง "เดี๋ยวก่อน" เดเม
ตอนนี้ล่ะ
- เดเม นายยังดูสะเหล่อเหมือนเดิม - ทำไมล่ะ
หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ มาเรียอยู่ไหน
มาเรียไม่มา เธอเป็นไข้หวัด
อะไรนะ ไปตามเธอมาเดี๋ยวนี้เลย
เธอเป็นไข้หวัด
นี่เป็นโอกาสของนายแล้ว ไปหาเธอแล้วบอกว่านายรู้สึกยังไง
- ไปสิ - ฉันเหรอ ฉันรู้สึกยังไง
เรารู้ว่านายหลงรักเธออยู่
พิชิตใจเธอเลย ไม่มีอะไรขวางนาย ลุยเลย สร้างสรรค์หน่อย
- เหรอ - ใช่ ตอนนี้ฉันยุ่งมาก ไปสิ
- ฉันควรไปเหรอ - เดเม ไปเร็ว
- เฟาสตี้ ไปก็ได้ - ไป!
- ไปก็ได้ - ไป เดเมตริโอ ลุยเลย!
อย่ามายุ่งกับหนูค่ะแม่
มาเรีย
เดเมตริโอน่ะ
เข้ามา
- สวัสดี - คุณใส่ชุดอะไรน่ะ
- ทำไมเหรอ - สะเหล่อมากเลย
มาเรีย
ผมดื่มกัมปารีย้อมใจไปสามแก้วก่อนจะมาที่นี่
เพราะ…
ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ
คุณป่วยหนักขนาดนั้นจริงๆ เหรอ
- ให้ผมไปเอายาอะไรให้ไหม - มันไม่ใช่ไข้หวัด!
เรื่องทั้งหมดนี้ทำร้ายฉันหนักมาก
ฉันคิดว่าฉันรับได้ แต่มันทำให้ฉันจะตาย
ฉันแคร์เขามากเลย บ้าจริง
คุณรักเขาต่างหาก มารี
ก็ได้ ฉันรักเขา แล้วมีปัญหาอะไร
ไม่มีปัญหาเลย อย่าโกรธสิ
เราอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
มันไม่เหมือนกัน
เชื่อผมสิ มันเหมือนกัน ถ้าผมบอกว่ามันเหมือนกัน ก็คือเหมือนกัน
เอาละ…
คนที่เราแคร์มากที่สุดในโลก
วันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดของชีวิตเขา
มารี เราต้องเสียสละ เราไปงานแต่งงาน
เรายิ้ม และหวังสิ่งที่ดีที่สุด
ก็ได้
ทำตามที่เขาบอกทุกครั้งกันเถอะ
ทุกครั้ง อย่างกับเจ้าชาย
ยังไงก็เถอะ ผมรักคุณนะ มารี
ผมรักคุณจริงๆ แบบว่ารักมาก
มากจริงๆ นะ
เฟาสโต้
- สวัสดี เฟาสตี้ - มารี
ทุกคน ฉันมีความสุขนะ วันนี้เป็นวันที่ดีมากของฉัน
ช่วยพยายามหน่อยได้ไหม ให้ตายสิ
ไม่เอาน่า เฟาสโต้ ฉันก็มีความสุข
แต่สัญญานะว่านายจะมาเยี่ยม
- จูบปากฉันสิ - ไปไกลๆ
- จูบปากฉัน - ไปไกลๆ!
โคตรงี่เง่าเลย
น่าอายจัง
คุณจะไปหาผมที่โรมไหม
ก็อาจจะไป
อ๋อ
ฉันเอามันมาที่บ้านฉันน่ะ ฉันไม่อยากให้เด็กๆ เห็นมันตลอดเวลา
ลูกบอลเหรอ
ใช่ค่ะ เอ่อ…
มีอัฐิของเฟาสโต้อยู่ข้างใน นั่นคือสิ่งที่เด็กๆ ต้องการ
อ๋อ
- ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ - เปล่าค่ะ คือ…
คุณว่านั่นมันดูปกติไหม ไม่รู้สิ
ไม่ค่ะ ค่ะ ไม่ค่ะ
หมดเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่เราให้คุณแล้วค่ะ
นี่คือรายงานจาก นักจิตประสาทวิทยาที่ได้เจอกับเด็กๆ
เขาพบปัญหาบางอย่างในตัวลีเบโร คนพี่
"ไม่สบตากับผู้ใหญ่" เหรอ
"ทักษะการสื่อสารลดลงอย่างมาก"
"ฝันร้ายบ่อย" เหรอ
- มีแค่นี้เหรอคะ - คือพิจารณาจาก
รายงานของนักจิตประสาทวิทยา และการประชุมของเราเมื่อวันก่อน
ฉันเป็นห่วงมากค่ะ
ลูเซียเป็นห่วงเด็กๆ ค่ะ
เราจะแก้ไขพวกเรากันเอง ฉันจะสนับสนุนช่วยเหลือด้วย
ได้ค่ะ แต่ฉันมาที่นี่เพื่อประเมินด้วยว่า เรามีวิธีแก้ปัญหาอย่างอื่นไหม
ที่เรายังไม่ได้…
พิจารณา
ฉันไม่เข้าใจ
คุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็กๆ
- ใช่ค่ะ - คุณรู้จักครอบครัวนี้ดีใช่ไหม
ฉันอยากรู้ความคิดเห็นของคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ ความคิดเห็นของฉันเรื่องอะไร
เรื่องให้คนอื่นดูแลเด็กๆ แทนที่จะเป็นลูเซียน่ะค่ะ
ฉันมั่นใจว่าลูเซียจะควบคุมทุกอย่างได้
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงได้อีกค่ะ
แม่ครับ แม่จะไปไหน
ไปหาบริษัทบริการเดินทางน่ะ
ตอนนี้เหรอ ทำไมครับ
เพราะแม่ซื้อตั๋วรถไฟออนไลน์ไม่เป็นน่ะสิ
จำปัสกวัลงี่เง่าได้ไหม
ปัสกวัลงี่เง่าเกี่ยวอะไรกับมันด้วยล่ะ
ปัสกวัลเกี่ยวข้องสิ แม่หลอกเขาตามที่แม่ต้องการ
ไม่มีใครสยบแม่ได้
แกจะซื้อตั๋วให้แม่หรือเปล่า
เราทำเรื่องนี้ได้ครับแม่ ไม่มีใครเชื่อมั่นเรา แต่เฟาสโต้เชื่อมั่น
เฟาสโต้ไม่มีทางเลือกอื่น เขาถึงได้ทิ้งเด็กๆ ไว้ให้แม่ดูแล
แม่รู้ว่าเขาคิดเรื่องไม่ดีหลายอย่างเกี่ยวกับแม่
แม่ อย่าทำเหมือนตกเป็นเหยื่อสิ
ทุกครั้งที่แม่มองเด็กๆ พวกนั้น แม่รู้สึกได้ว่าพี่แกมองแม่อยู่
คิดว่าแม่เป็นแม่ที่ห่วยแตก เป็นผู้หญิงที่ห่วยแตกด้วย
แล้วรู้อะไรไหม แม่ว่าเขาพูดถูกนะ
ขอร้องละ วาเล แม่อยากกลับบ้าน ซื้อตั๋วให้แม่เถอะ
- แม่ทำเรื่องนี้ต่อไม่ได้แล้ว วาเล - แม่!
ผมขออยู่ที่นี่แป๊บนึงได้ไหมครับ
มานี่สิ มาหาย่ามา
ผมใส่เสื้อยืดโซนิคยูธสุดวิเศษแล้ว แต่ผมก็ยังนอนไม่หลับ
พรุ่งนี้ย่าซักให้ผมหน่อยได้ไหม
เพราะมันเหม็น แต่ผมใส่ตัวอื่นแล้วนอนไม่หลับ หรือไม่ผมก็จะฝันร้าย
แอร์โกเล พรุ่งนี้ย่าจะกลับบ้านแล้ว
มาเรียจะมาพรุ่งนี้ เธอจะซักมันให้
ทำไมย่าถึงกลับบ้านล่ะครับ
ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะย่ามีหลายอย่างต้องทำที่บ้านน่ะสิ
ย่าเศร้าตลอดเลย
พ่อบอกเราว่าตอนเขายังเด็ก ย่าทำให้เขาหัวเราะตลอด
ย่าแกล้งเป็นนักร้อง และร้องเพลงให้เขาฟังตลอด
เพลงอะไรเหรอ
รักนี้เหมือนห้องรมแก๊ส
มันคือตึกที่ถูกเผาในเมือง
รักนี้เหมือนคมมีดบางๆ
มันเป็นฉากสโลว์โมชั่น
รักนี้เหมือนระเบิดที่โรงแรม
ผมไม่อยากกลับไปอยู่กับแม่
ทำไมล่ะ
ผมก็ไม่รู้
นี่
ซาราห์
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
แขนฉันน่ะค่ะ
แขนฉัน
หือ
แขนฉัน
- แขนคุณเหรอ - ใช่
แขนคุณเป็นอะไร
เหมือนมันไม่ใช่แขนฉัน
- ฉันไม่เข้าใจ ซาราห์ - มันไม่ใช่แขนฉัน ไม่ใช่
- นี่ไม่ใช่แขนคุณเหรอ - ไม่ใช่
- ฉันไปตามคนมานะ - ไม่
หืม
ซาราห์ ไม่ ใจเย็นๆ มองฉันสิ ซาราห์ มองฉันสิ
อยากคุยกับเฟาสติโนไหม
รออยู่นี่นะ
เดี๋ยวฉันมา รอแป๊บนะ
เดี๋ยวฉันมา
วาเลริโอ ซาราห์ทำอะไรอยู่
- เธอกำลังแต่งตัวให้เสร็จน่ะ - แต่มันสายแล้ว
เฟาสโต้ อีกสองนาที ผมจะไปตามเธอมา ใจเย็นๆ
- โอเค - มากับแม่สิ มาเร็ว
- มีอะไรครับ แม่ - หุบปากแล้วก็มากับแม่
ไงคะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
มีอะไรเหรอ
แกต้องไปดูแลซาราห์
ครับแม่ ไม่เอาน่า
ไม่ ฟังแม่นะ แกไม่ควรประเมินสถานการณ์ต่ำไป
สถานการณ์อะไรครับแม่
แม่ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่สบาย เฟาสตี้
แม่ นั่งลงแล้วก็หยุดพูดเถอะ
- ไม่ เธอต้องไปหาหมอ - นั่งลง แม่
- เธอพูดแปลกๆ เกี่ยวกับแขนตัวเอง - แม่ ฟังผมนะ
ผมพยายามสงบสติอารมณ์ พยายามทำตัวสุภาพ
แต่ผมกำลังพยายามหนักมาก
เพราะงั้นขอร้อง นั่งลง แล้วก็เลิกกวนประสาทผมสักที
นี่เป็นเรื่องร้ายแรงนะ เฟาสโต้
แม่ ทำไมแม่ถึงไม่อยากให้ผมมีความสุข
- บอกผมสิ - ไม่จริงเลย
- จริงสิแม่ มันเป็นเรื่องจริง - ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
- แม่เนี่ยนะ - ใช่
- แม่ทำให้แกไม่มีความสุขเหรอ - ใช่
แม่เคยทำอะไรแกงั้นเหรอ
แม่อยากให้ผมบอกแม่สักกี่อย่างล่ะ
แม่ทิ้งให้เราอยู่ตามลำพังตอนกลางคืน ตอนวาเลริโอสองขวบ
เพราแม่ต้องไปเต้นรำ จำได้ไหม
ไอ้เวรพวกนั้นที่แม่พามาบ้าน
จำพวกเขาได้ไหม
ครั้งหนึ่งผมขอเงินไปทัศนศึกษา ลูกชายแม่ ขอเงินแม่
แม่บอกว่าเราไม่มีเงิน แล้วแม่ทำอะไร
จำได้ไหมว่าแม่ทำอะไร
แม่ไปเที่ยวอักเชียโรลีสามสัปดาห์
ยังมีอีกเยอะ แต่พูดที่นี่เวลานี้มันไม่เหมาะ
เพราะงั้นสนใจเรื่องของตัวเองเถอะ เราทุกคนจะได้ไม่เครียด
ดูแลตัวเองด้วยนะ
คุณสวยมากเลย
ผมรักคุณ ที่รัก
ฉันรักคุณค่ะ
อรุณสวัสดิ์ ตื่นได้แล้ว
ย่าจะทำอาหารเช้าให้ตอนพวกเธอแต่งตัว อยากกินอะไร
ขนมปังกับนูเทลล่า
- ผมจะไม่ไปโรงเรียน - เธอต้องไป
ลุกขึ้น ไปแต่งตัวแล้วกินอาหารเช้าซะ
- ทำอะไรน่ะ - ไปเร็ว เข้าไปในครัว
ทางไหน
- ซ้ายครับ - ลูเซีย
ลูเซีย!
ฉันมาแล้ว ขอโทษนะที่มาสาย
ไม่ ฉันควรโทรไปบอก ฉันจะพาพวกเขาไปส่งที่โรงเรียนเอง
อ้อ
เราจะไปส่งคุณ
ไม่ต้อง เราจะเดินไปกัน
ย่าจะได้รู้จักถนนหนทางทั่วโรมไง
บาย มารี
บาย
มาเร็ว
มานี่
- มานี่ - พอเหอะ ขอร้อง
เราเดินจากตรงนี้ไปเองได้
แน่ใจนะ
- ครับ - โอเค
บาย
เด็กๆ!
ขอให้สนุกนะ
บาย
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เราเคยเจอกันเหรอ
ใช่ ที่โรงพยาบาล จำไม่ได้เหรอ
อ๋อใช่ แซร์จีโอ
ใช่ แซร์จีโอ
เสียใจด้วยนะเรื่องลูกชายคุณ
บ้านคุณอยู่ที่ไหนครับ
เริ่มตั้งแต่วันนี้…
- เดินจากที่นี่ไปสิบนาทีค่ะ - อ๋อ
- ผมเชิญคุณดื่มกาแฟได้ไหม - ไม่ละค่ะ ขอบคุณนะ
นึกซะว่าผมไม่ได้ถามแล้วกัน บายครับ
บายค่ะ
- แซร์จีโอ - มาแล้วครับ
อยากเดินไปส่งฉันที่บ้านไหม ถุงพวกนี้หนักมากเลย
ได้เลย
งั้นก็ไปกันเถอะ
- ที่จริงฉันจำทางไม่ได้ด้วยซ้ำ… - นำไปเลยครับ
- โรมใหญ่มาก - ใช่ คุณบอกว่าเดินสิบนาทีใช่ไหม
- สิบนาทีค่ะ - ไปทางถนนบาร์โดเนกเกียเหรอ
ไม่ใช่
แม่ครับ
ลูกจ๊ะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- เป็นไงบ้าง ลูกแม่ - ผมอยากไปอยู่กับแม่
แม่ต้องทำให้พวกเขาเห็นว่าแม่รู้สึกสบายดี
เข้าใจไหมครับ
จ้ะ เข้าใจ
แม่จะได้มารับผมไปได้
ฟังแม่นะ
เราต้องสู้กับพวกเขา
เข้าใจไหมลูก อดทนไว้
โอเค
แม่จะไปที่โรมในอีกสองสามวัน แม่รักลูกนะ
แล้วเจอกันครับ
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง น แม่รักลูกนะ