WEBVTT

01:26.800 --> 01:28.280
ประตูห้องสภาชุมชนก็เปิดอยู่

01:28.360 --> 01:29.200
(ห้องประชุม)

01:29.280 --> 01:31.360
อยากรู้อะไร พวกนายก็มาถามสิ

01:33.280 --> 01:35.440
เลือกตอนที่พวกฉันออกไปประชุมพอดี

01:35.520 --> 01:37.280
แฟนเขาก็ไม่อยู่

01:37.360 --> 01:39.240
พวกนายก็เลยพาคน ไปหาเรื่องถึงไซต์งาน

01:39.320 --> 01:41.520
พวกนายกำลังคิดอะไรกันอยู่

01:42.560 --> 01:43.520
ไม่ได้หาเรื่องซะหน่อย

01:43.600 --> 01:45.160
ก็แค่อยาก…

01:45.680 --> 01:47.920
อยากเค้นความจริงจากปากเขา

01:48.000 --> 01:49.880
เรื่องอะไรบ้างที่นายอยากรู้
แล้วชุมชนตอบไม่ได้บ้าง

01:50.600 --> 01:53.400
ผู้ชายยกโขยงไปรักแกผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว

01:53.480 --> 01:55.080
ขายขี้หน้าเขาไหม

01:56.520 --> 01:58.160
นายเองก็มีลูกสาว

01:58.240 --> 02:00.160
นายคิดดูว่า นายทำอะไรลงไป

02:00.760 --> 02:01.760
แล้วก็นาย

02:01.840 --> 02:03.160
ฉันยกตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านให้เลยไหม

02:03.240 --> 02:05.320
เซี่ยจือเหยาให้ผลประโยชน์อะไร
นายจะได้รับไว้ให้หมด

02:06.200 --> 02:09.560
ผมก็แค่ร้อนใจ เลย เลยพลั้งปากพูดออกไป

02:09.639 --> 02:11.720
นายกำลังปล่อยข่าวลือ รู้ไหม

02:12.640 --> 02:15.080
ทำไมที่สภาชุมชนไม่ส่งเสริมให้พวกนายทำธุรกิจ

02:15.160 --> 02:16.560
ไม่ได้อธิบายให้พวกนายฟังหรือไง

02:17.080 --> 02:18.240
ไม่รู้อยู่แก่ใจสักนิดเลยเหรอ

02:19.040 --> 02:21.280
ใช้บ้านเก่า มาทำโฮมสเตย์

02:21.360 --> 02:23.480
ใบอนุญาตก็ยังไม่ผ่าน

02:23.560 --> 02:26.240
ถ้าพวกนายแอบทำ แล้วเกิดอุบัติเหตุ

02:26.320 --> 02:27.960
นายรับผิดชอบไหวไหม

02:29.720 --> 02:32.040
สภาจะออกหนังสือค้ำประกันให้พวกนายได้ยังไง

02:32.120 --> 02:33.680
นี่เป็นการตัดสินใจของสภาชุมชน

02:34.200 --> 02:36.040
เซี่ยจือเหยาเป็นหัวหน้าเหรอ ถึงไปโทษเขาน่ะ

02:37.920 --> 02:39.320
ใจเย็นก่อนนะคะ ใจเย็นๆ

02:42.680 --> 02:45.200
พวกคุณรีบลบวิดีโอที่ถ่ายมาเถอะค่ะ

02:45.280 --> 02:46.720
ถ้าเผลอโพสต์ลงเน็ตจริงๆ

02:46.800 --> 02:49.400
คุณว่าใครจะกล้ามาลงทุนทำธุรกิจในชุมชนเราอีก

02:49.480 --> 02:50.920
หลายปีมานี้ เซี่ยจือเหยา

02:51.000 --> 02:53.560
วิ่งวุ่นทำเพื่อชุมชนเรามาตลอด
ทั้งซ่อมทาง ซ่อมสะพาน

02:53.640 --> 02:54.840
เขาบริจาคให้ไม่ใช่น้อยๆ

02:54.920 --> 02:56.920
เรื่องพวกนี้พวกคุณก็ใช่ว่าไม่รู้

02:57.000 --> 02:58.760
ทางการเองก็ยังชมเชย

02:59.360 --> 03:01.320
ถ้าเขาอยากหาเงินคนเดียวจริงๆ

03:01.400 --> 03:04.000
เขาก็คงดีอกดีใจรับเงินทุนไปแล้ว

03:04.080 --> 03:05.920
แต่เขาไม่อยากทำแบบนี้ไง

03:06.720 --> 03:08.560
เธอไม่ต้องยอเขาหรอก

03:08.640 --> 03:10.720
หาเงินได้ ใครบ้างจะไม่ทำ

03:10.800 --> 03:13.240
ฉันไม่ได้ยกยอเขาจริงๆ ค่ะ

03:13.320 --> 03:15.080
ถ้าทำตามข้อเสนอของนักลงทุน

03:15.160 --> 03:17.560
ชุมชนก็ต้องพัฒนารอบด้าน
ทำทุกอย่างให้เป็นการค้า

03:17.640 --> 03:20.920
ชุมชนของเรา ก็จะกลายเป็น
หมู่บ้านที่ทำเลียนแบบสมัยโบราณ

03:21.000 --> 03:23.000
เราจะใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้

03:23.080 --> 03:24.080
แล้วสุดท้ายเป็นไงคะ

03:24.160 --> 03:25.880
ทุกที่เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้ากับนักท่องเที่ยว

03:25.960 --> 03:29.200
วัฒนธรรมดั้งเดิมที่น่าดึงดูดที่สุด
ของชุมชนเรา ก็จะหายวับไปหมด

03:31.880 --> 03:35.720
แล้วก็ประชุมเมื่อวาน
ตำบลบอกมายังไง บอกพวกเขาไป

03:37.040 --> 03:38.160
ตำบลบอกว่า

03:38.240 --> 03:39.800
การพัฒนาการท่องเที่ยวของชุมชนเรา

03:39.880 --> 03:41.400
ต้องยึดหลักสามรักษาเป็นสำคัญ

03:42.360 --> 03:43.440
รักษาสิ่งแวดล้อม

03:43.520 --> 03:44.800
รักษาเอกลักษณ์วัฒนธรรม

03:44.880 --> 03:46.960
และรักษาคุณภาพชีวิตของชาวบ้านในท้องถิ่น

03:47.040 --> 03:49.640
จะหลับหูหลับตาหานักลงทุน
พัฒนาสะเปะสะปะไม่ได้

03:49.720 --> 03:51.920
ต้องยืนหยัดแนวคิดพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

03:52.000 --> 03:54.600
ดังนั้นไม่ว่าใครจะมาลงทุน หรือใครจะทำธุรกิจ

03:54.680 --> 03:55.960
ต้องให้สอดคล้องกับเงื่อนไข

03:56.040 --> 03:58.240
และกฎเกณฑ์ พวกเราถึงจะสนับสนุน

03:58.320 --> 04:00.360
ไม่ว่าใครก็ต้องทำแบบนี้ ไม่มีข้อยกเว้น

04:00.440 --> 04:01.600
อย่างโฮมสเตย์ในชุมชน

04:01.680 --> 04:04.040
ต่างก็เคยเซ็นข้อตกลง
กับทางหมู่บ้านของเราไว้แล้วทั้งนั้น

04:04.120 --> 04:05.960
อย่างเช่น
ข้อตกลงการรักษาความเรียบร้อยหน้าบ้าน

04:06.040 --> 04:07.200
สัญญาว่าจะไม่ก่อความรำคาญ

04:07.280 --> 04:08.840
พวกนี้ต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร

04:08.920 --> 04:10.800
แล้วยังมีพวกสัญญาปากเปล่าอีก

04:13.880 --> 04:14.840
ฟังเข้าใจไหมคะ

04:17.480 --> 04:18.519
- ไม่เข้าใจ
- ไม่เข้าใจ

04:20.320 --> 04:21.519
ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร

04:22.040 --> 04:24.640
ที่ฉันกับหัวหน้าพูดเมื่อกี้ ฉันอัดไว้หมดแล้ว

04:24.720 --> 04:25.760
เดี๋ยวส่งให้พวกคุณ

04:26.360 --> 04:27.800
คนที่ไปหาเรื่องเมื่อวาน

04:27.880 --> 04:30.200
แล้ววันนี้ไม่มา ฉันจะส่งให้เหมือนกัน

04:30.280 --> 04:32.520
ฟังหลายๆ รอบ เดี๋ยวพวกคุณก็เข้าใจเอง

04:33.040 --> 04:33.960
สรุปนะคะ

04:34.040 --> 04:36.080
ที่หัวหน้าเพิ่งพูดไปเมื่อกี้

04:36.160 --> 04:37.720
รีบไปขอโทษเขาด้วย

04:38.280 --> 04:40.200
เรื่องที่พวกคุณทำ ไม่เข้าท่าสักนิด

04:41.240 --> 04:42.240
แต่ว่า

04:42.320 --> 04:43.840
เธอดูสิ ดูที่ฉันถูกตี

04:43.920 --> 04:45.360
ยังแดงอยู่เลย

04:45.440 --> 04:46.760
ตรงนี้ด้วย

04:46.840 --> 04:49.000
ยังไง พวกเขาก็ต้องขอโทษพวกเราด้วย

04:49.080 --> 04:50.120
ใช่

04:50.640 --> 04:53.120
เป็นพวกคุณที่ไปหาเรื่องเอง

04:53.200 --> 04:55.080
พังประตูของคนอื่นเขา

04:55.160 --> 04:56.280
ที่พวกเขาทำคือการป้องกันตัว

04:56.360 --> 04:58.840
ถ้าตำรวจจะจับ ก็จับพวกคุณนั่นแหละ

04:59.880 --> 05:00.840
มีเรื่องอะไรอีกไหม

05:02.960 --> 05:04.840
เรื่องขอโทษ พวกนายไปปรึกษากันเอง

05:06.080 --> 05:07.560
ทำแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง

05:07.640 --> 05:08.520
ไปได้แล้ว

05:17.600 --> 05:18.680
สวัสดีค่ะ

05:19.200 --> 05:21.400
ต้องการอิฐเพิ่มอีก 250 ก้อนค่ะ

05:21.920 --> 05:23.440
ยังพอมีของไหมคะ

05:24.160 --> 05:25.560
สามารถส่งได้ตอนไหนคะ

05:26.280 --> 05:28.400
ได้ค่ะ อย่าให้อิฐผิดเบอร์นะคะ

05:29.440 --> 05:30.280
ค่ะ ขอบคุณค่ะ

05:30.360 --> 05:31.200
ปู่หยางครับ

05:31.720 --> 05:32.600
ปู่ครับ

05:32.680 --> 05:33.760
ปู่ครับ

05:33.840 --> 05:35.480
พวกแกนี่มันกล้าจริงๆ

05:35.560 --> 05:36.920
ยังกล้ามาที่นี่อีก

05:39.120 --> 05:40.480
พวกเรามาขอโทษครับ

05:43.240 --> 05:45.040
คิดว่าไม่กล้าตีพวกแกเหรอ

05:45.560 --> 05:47.080
คิดว่าฉันไม่กล้าตีพวกแกเหรอ

05:58.520 --> 05:59.600
ย่าหยางครับ

05:59.680 --> 06:00.800
ย่าผมล่ะ

06:01.320 --> 06:02.520
เขาไปกับแฟนนายแล้ว

06:05.520 --> 06:06.480
ครับ ย่าทำงานต่อเถอะ

06:06.560 --> 06:07.400
จ้ะๆ

06:12.280 --> 06:15.120
เมื่อเช้าตอนปู่หยางมาหาหนู

06:15.200 --> 06:16.520
หนูตกใจแทบแย่

06:16.600 --> 06:18.600
หนูคิดว่าปู่จะมาหาเรื่องหนูซะอีก

06:19.480 --> 06:20.720
เขามานั่งด้วยทั้งวัน

06:20.800 --> 06:22.720
ตอนเที่ยงกลับไปกินข้าวแป๊บนึง

06:22.800 --> 06:23.960
กินเสร็จแล้วกลับมาใหม่

06:24.040 --> 06:25.360
ไม่พูดไม่จา

06:25.440 --> 06:27.920
หนูรินชาให้ เขาก็นั่งดื่มไป

06:29.120 --> 06:31.520
พอดีมีคนมาขอโทษ ย่านึกออกใช่ไหมคะ

06:31.600 --> 06:34.560
ปู่หยางคว้าไม้เท้าวิ่งออกไปเลย

06:36.640 --> 06:37.800
เขาไม่มีอะไรทำ

06:38.320 --> 06:42.120
ย่าก็เลยขอให้เขาช่วยเป็นหูเป็นตาให้

06:44.040 --> 06:45.680
สมแล้วที่ย่าเจ๋งที่สุด

06:45.760 --> 06:47.640
เรื่องแบบนี้ต้องพึ่งย่าเท่านั้น

06:48.360 --> 06:50.200
- จริงเหรอ
- จริงค่ะ

06:51.560 --> 06:54.600
มีแต่อาเหยาแหละ
ที่คิดว่าย่าตัวเองไม่มีประโยชน์

06:55.120 --> 06:56.120
อาเหยาเหรอคะ

06:56.200 --> 06:57.400
แน่นอนค่ะ

06:57.480 --> 06:58.680
เขาคิดว่าเขาเก่งที่สุดแล้ว

06:59.200 --> 07:00.600
เขาคือสายฟ้า คือแสงเจิดจ้า

07:00.680 --> 07:02.120
เป็นเทพนิยายเพียงหนึ่งเดียว

07:02.200 --> 07:04.440
เขาคนเดียวค้ำท้องฟ้าทั้งผืน

07:05.680 --> 07:06.680
หนูอย่าไปโกรธเขาเลย

07:06.760 --> 07:08.360
เมื่อเช้าย่าดุเขาไปแล้ว

07:09.320 --> 07:10.360
ไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงคะ

07:10.440 --> 07:12.000
ย่าอย่าห้ามหนูเลย

07:12.800 --> 07:14.120
ย่าไม่ได้ห้าม

07:14.200 --> 07:15.920
หนูอยากเมินเขา ก็เมินไป

07:16.000 --> 07:17.800
แต่อย่าโกรธเลย

07:17.880 --> 07:19.920
จะไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงล่ะคะ

07:20.000 --> 07:21.760
เขาพูดอย่างทำอย่าง

07:21.840 --> 07:23.440
ปล่อยเขาเป็นแบบนี้ต่อไป

07:23.520 --> 07:25.400
ต่อไปหนูจะจัดการเขายังไง

07:25.960 --> 07:27.880
เดี๋ยวย่าช่วยเอง

07:29.040 --> 07:30.320
ย่าไม่มีทางช่วยหนูหรอก

07:30.400 --> 07:31.840
ถึงตอนนั้นย่าต้องช่วยเขาอยู่แล้ว

07:31.920 --> 07:33.120
จริงๆ

07:33.200 --> 07:34.960
ย่าจะช่วยหนูสั่งสอนเขาให้เข็ด

07:35.800 --> 07:36.680
จริงเหรอคะ

07:36.760 --> 07:37.720
จริงสิ

07:39.640 --> 07:40.640
ช่วยหนู

07:41.160 --> 07:42.640
ก็คือช่วยเขาไม่ใช่เหรอ

07:49.680 --> 07:50.680
มา

07:50.760 --> 07:51.600
กินเถอะ

07:55.680 --> 07:57.600
ย่านี่จริงๆ เลย

07:57.680 --> 07:59.280
ทำไมคารมดีขนาดนี้คะ

08:13.400 --> 08:14.400
สวี่หงโต้ว

08:21.160 --> 08:22.040
สวี่หงโต้ว

09:09.280 --> 09:10.120
สวี่…

09:26.880 --> 09:27.720
อาจารย์หู

09:27.800 --> 09:29.000
เป็นอะไร

09:31.000 --> 09:31.840
เหล่าเซี่ย

09:33.400 --> 09:34.400
เกิดอะไรขึ้น

09:36.560 --> 09:37.920
แม่ฉันบอกว่า

09:39.840 --> 09:41.040
พ่อฉัน เขา…

09:44.120 --> 09:45.080
พ่อนายเป็นอะไร

09:48.280 --> 09:49.960
อยากให้ฉันกลับไปกินข้าวในวันตรุษจีน

09:51.280 --> 09:52.680
นายทำฉันตกใจหมด

09:52.760 --> 09:54.160
ไม่เดี๋ยวก่อน เหล่าเซี่ยๆ

09:54.800 --> 09:56.520
มาๆ มาอยู่เป็นเพื่อนฉันแป๊บนึง

09:56.600 --> 09:59.080
ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันต้อง…

09:59.160 --> 10:00.520
แค่ตอนนี้ๆ

10:00.600 --> 10:02.880
ฉันมีเรื่องสำคัญมากต้องพูดกับนาย

10:02.960 --> 10:04.200
มาๆ นั่ง

10:11.080 --> 10:11.960
ก็ได้

10:13.600 --> 10:14.480
ว่ามาสิ

10:24.280 --> 10:25.520
ฉันว่า

10:28.120 --> 10:29.320
ฉันชอบพี่เขา

10:32.320 --> 10:34.320
มีพี่ตั้งหลายคน คนไหนล่ะ

10:34.400 --> 10:36.160
นี่ฉันจริงจังนะ

10:36.680 --> 10:38.400
ในใจฉันมีแต่พี่ไป๋เท่านั้น

10:40.560 --> 10:41.640
แล้วยังไง

10:46.080 --> 10:48.240
ฉันจะบอกพ่อกับแม่เรื่องนี้ยังไงดี

10:48.320 --> 10:50.600
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่า ต้องพูดยังไง

10:51.200 --> 10:52.240
ไม่ใช่ๆ

10:54.080 --> 10:55.080
นานแล้ว

10:55.160 --> 10:57.440
ที่เขาให้ฉันกลับไปกินข้าวที่บ้าน

10:58.360 --> 10:59.480
ถ้าฉันบอกเรื่องนี้กับพวกเขา

10:59.560 --> 11:01.880
พวกเขาต้องไม่เห็นด้วยแน่นอน ใช่ไหม

11:02.680 --> 11:03.800
พ่อฉันร่างกายก็ไม่แข็งแรงอีก

11:03.880 --> 11:05.640
- ฉันกลัวถ้าฉันบอกเขา
- เดี๋ยวก่อนๆ

11:08.160 --> 11:10.640
พี่ม่านจวินคบกับนายแล้วเหรอ

11:11.520 --> 11:13.160
- ยังไม่ได้คบ
- นายบ้าหรือเปล่า

11:13.240 --> 11:15.560
- นายยังไม่ได้คบเลย ทำฉันเสียเวลาจริงๆ
- เดี๋ยวๆ เหล่าเซี่ย

11:15.640 --> 11:17.240
- นี่…
- ฟังฉันพูดก่อน

11:17.800 --> 11:20.320
ฉันอยากคิดเผื่ออนาคต

11:20.400 --> 11:22.320
เหมือนกับนาย ถูกไหม

11:22.400 --> 11:25.720
เพื่อความรัก ต้องถางทางไว้เผื่ออนาคต

11:25.800 --> 11:28.080
ฉันถางจนเขาเมินแล้วเนี่ย

11:28.160 --> 11:29.560
นายอยากถางก็ถางไป

11:37.080 --> 11:39.360
หมดท่ากันทั้งคู่สินะ

11:49.600 --> 11:51.840
ประตูไม่ได้ล็อก เชิญค่ะ

12:00.640 --> 12:02.360
เถ้าแก่เซี่ยมีเรื่องอะไรคะ

12:19.000 --> 12:20.080
จดหมายขอโทษ

12:21.080 --> 12:23.480
ถึงคุณสวี่หงโต้ว สวัสดีครับ

12:24.160 --> 12:28.960
ผมขอส่งจดหมายขอโทษถึงคุณ
ด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง

12:30.000 --> 12:31.160
ผมขอโทษ

12:31.240 --> 12:34.560
หลังจากวันนี้ ผมได้ทบทวนตัวเองอย่างสุดซึ้งแล้ว

12:34.640 --> 12:36.160
ทำให้ผมตระหนักได้ว่า

12:36.240 --> 12:39.640
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ล้วนมีสาเหตุมาจากที่ผมคิดเองเออเอง

12:39.720 --> 12:42.080
เย่อหยิ่งทะนงตัว และทำตามใจตัวเอง

12:42.640 --> 12:45.120
ทั้งหมดนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของเรา
เกิดความร้าวฉาน

12:45.640 --> 12:46.760
ถ้าผมไม่ยับยั้ง

12:46.840 --> 12:49.680
จะต้องเกิดวิกฤตความเชื่อใจที่รุนแรงขึ้น

12:50.200 --> 12:53.480
ซึ่งส่งผลกระทบ
ต่อการพัฒนาความสัมพันธ์ของเรา

12:55.080 --> 12:56.080
โบราณกล่าวไว้ว่า

12:56.160 --> 12:58.040
“ปลูกพันธุ์เมล็ดใด ก็จะได้เมล็ดผลนั้น”

12:58.560 --> 13:00.480
หากผมปลูกเมล็ดแห่งความสงสัย

13:00.560 --> 13:02.960
ในอนาคตอาจเกิดผลร้ายมากมาย

13:03.040 --> 13:05.680
ดังนั้น ได้โปรดอนุญาตให้ผม

13:05.760 --> 13:08.600
ขอโทษคุณจากก้นบึ้งหัวใจอย่างจริงใจอีกครั้ง

13:09.120 --> 13:10.800
ขอโทษนะครับ ผมผิดไปแล้ว

13:11.840 --> 13:13.560
ถ้าได้รับการอภัยจากคุณ

13:13.640 --> 13:16.800
ผมรับรองว่าต่อไปจะซื่อสัตย์กับคุณ

13:16.880 --> 13:18.800
จะไม่ตั้งใจปกปิดเรื่องใดอีกแล้ว

13:18.880 --> 13:22.120
ไม่ว่าจะเป็น การทำงาน ชีวิต
และความรู้สึกส่วนตัว

13:22.720 --> 13:23.640
และจะร่วมสร้าง

13:23.720 --> 13:26.880
ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม เปี่ยมรัก
และช่วยเหลือซึ่งกันและกันกับคุณ

13:27.760 --> 13:28.640
ป.ล.

13:29.520 --> 13:31.120
ความรู้สึกทั้งหมดที่คุณเสียไป

13:31.200 --> 13:33.320
เพราะการปิดบังครั้งนี้

13:33.400 --> 13:35.760
ฝ่ายผมยอมรับผิดชอบทุกอย่าง

13:35.840 --> 13:37.720
ขอแสดงความนับถือ

13:52.000 --> 13:53.160
(จดหมายขอโทษ)

13:55.840 --> 13:59.160
คำร้องของคุณ
ฉันได้รับแล้ว จะรีบจัดการให้เร็วที่สุด

13:59.240 --> 14:00.600
มีอะไรอีกไหม

14:00.680 --> 14:01.560
ไม่มีแล้วครับ

14:01.640 --> 14:04.080
ขอให้คุณมีค่ำคืนที่มีความสุขนะครับ

14:04.160 --> 14:05.040
ราตรีสวัสดิ์

14:11.240 --> 14:12.320
คุณสวี่

14:12.400 --> 14:14.680
คุณต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดนะครับ

14:17.800 --> 14:18.640
ราตรีสวัสดิ์ครับ

14:58.520 --> 14:59.400
มีอะไร

14:59.480 --> 15:01.360
ไปทำเรื่องไม่ดีกับฉันหน่อย

15:01.440 --> 15:02.760
เรื่องไม่ดี

15:04.880 --> 15:05.720
ไปสิ

15:31.960 --> 15:33.520
- ที่นี่แหละ
- ที่นี่เหรอ

15:42.000 --> 15:43.240
นายหาอะไรน่ะ

15:43.320 --> 15:45.520
ฉันกำลังหาว่ามีกล้องหรือเปล่า

15:45.600 --> 15:48.080
ฉันสำรวจแล้ว ไม่มี

15:49.440 --> 15:50.480
นายนี่ร้ายจริงๆ

15:52.960 --> 15:54.200
- มาๆ
- มา

15:58.120 --> 15:59.160
วาดใหญ่ๆ หน่อย

15:59.680 --> 16:00.920
กว้างๆ เลย

16:03.440 --> 16:04.360
ฉันเห็นแล้วล่ะ

16:04.440 --> 16:06.320
ทำเอาเขาโมโหแทบตาย

16:06.400 --> 16:09.040
เขาต้องรู้แน่ว่าใครเขียน

16:09.120 --> 16:10.600
รู้แล้วจะทำอะไรได้

16:10.680 --> 16:12.560
เขาไม่กล้าไปหาเรื่องหรอก

16:12.640 --> 16:14.480
ทำไมไปเขียนที่ประตูบ้านเขา

16:14.560 --> 16:16.320
ไม่ไปเขียนบ้านอื่นล่ะ

16:16.400 --> 16:19.480
พอเป็นแบบนี้ ทุกคนก็รู้เลยว่า
เขาเป็นหัวโจกไปก่อเรื่อง

16:19.560 --> 16:20.520
ใช่แล้ว

16:20.600 --> 16:24.080
เขาถ่อไปซื้อสเปรย์ถึงที่ร้านที่ตำบล

16:24.160 --> 16:25.480
กล้องถ่ายเขาไว้หมดแล้ว

16:25.560 --> 16:26.840
ยังคิดว่าตัวเองฉลาดอีก

16:27.360 --> 16:29.440
คนน่าเวทนาย่อมมีจุดน่าชิงชัง

16:29.520 --> 16:31.400
แต่เขาไม่น่าเวทนาสักนิด

16:31.480 --> 16:33.000
น้ากุ้ยคะ

16:34.080 --> 16:35.840
ฉันกำลังทำงานอยู่นี่ไง

16:36.360 --> 16:37.960
เป่าผิง ฉันทำงานอยู่หรือเปล่า

16:38.040 --> 16:38.920
ทำอยู่ๆ

16:39.000 --> 16:40.880
พูดไปด้วยทำไปด้วย

16:59.360 --> 17:00.720
ครับ คุณสวี่หงโต้ว

17:01.240 --> 17:03.000
จดหมายขอโทษ คุณ…

17:07.599 --> 17:08.760
ไปปักกิ่งเหรอ

17:12.520 --> 17:13.880
วางไปตรงนั้นแหละ เดี๋ยวผมทำเอง

17:14.400 --> 17:16.160
ไม่เป็นไร ไม่ได้หนักมาก

17:17.599 --> 17:18.440
ส่งมาให้ผม

17:19.640 --> 17:22.160
- ทำไมจู่ๆ กลับปักกิ่งล่ะ
- ไม่อยากพูดถึง

17:22.680 --> 17:25.040
ฉันยังไม่ได้คืนห้องที่ปักกิ่งใช่ไหมล่ะ

17:25.560 --> 17:27.760
ท่อน้ำแตก ซึมลงไปข้างล่าง

17:27.839 --> 17:30.200
เมื่อกี้เจ้าของห้องโทรมาบอกให้ฉันรีบกลับไป

17:30.280 --> 17:31.560
เขากำลังพาคนมาซ่อมให้

17:31.640 --> 17:34.120
ของฉันอยู่ที่นั่นหมดเลย ฉันต้องกลับไปดู

17:34.200 --> 17:35.160
รีบจัง

17:35.240 --> 17:36.840
ให้ผมไปด้วยดีไหม

17:36.920 --> 17:39.880
อย่าเลย ที่ไซต์งานจำเป็นต้องมีคุณดู

17:40.640 --> 17:43.200
- งั้นคุณไปส่งฉันที่สนามบินได้ไหม
- ได้อยู่แล้ว

17:43.720 --> 17:44.880
- ดีเลย
- เที่ยวบินสามทุ่ม

17:44.960 --> 17:45.880
ได้ ได้ ไปเถอะ

17:48.080 --> 17:51.600
(บ้านดิน)

17:57.280 --> 17:58.160
โทรศัพท์น่ะ

18:00.280 --> 18:01.440
รับโทรศัพท์ก่อนนะ

18:05.440 --> 18:06.520
หลี่ชิง ว่าไง

18:11.480 --> 18:13.720
เธอกับครูเซี่ยไปคุยที่มหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ

18:15.080 --> 18:16.000
เธอร้องไห้ทำไม

18:17.840 --> 18:18.800
ค่อยๆ พูด

18:23.440 --> 18:25.200
เสี่ยวเยว่อยู่ไหม ให้เสี่ยวเยว่มาคุยหน่อย

18:27.720 --> 18:29.280
ครูเซี่ยเป็นอะไร

18:31.520 --> 18:32.680
ไม่สิ

18:32.760 --> 18:33.960
อยู่โรงพยาบาลไหน

18:37.400 --> 18:39.560
ได้ อย่าเพิ่งลน ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ ใจเย็นก่อน

18:39.640 --> 18:41.000
แค่นี้นะ

18:42.400 --> 18:44.120
หงโต้ว ผมไปส่งคุณไม่ได้แล้วล่ะ

18:44.200 --> 18:45.200
ผมต้องไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย

18:46.000 --> 18:47.960
เดี๋ยวผมเรียกรถให้ไปส่งคุณที่สนามบินนะ

18:48.880 --> 18:50.240
เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น

18:54.840 --> 18:56.840
ครูเซี่ยโรคหัวใจกำเริบ

18:56.920 --> 18:58.000
ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล

19:06.800 --> 19:07.640
ใจเย็นๆ

19:11.320 --> 19:12.480
ฉันไม่ไปสนามบินแล้ว

19:13.000 --> 19:14.160
ฉันจะไปโรงพยาบาลกับคุณด้วย

19:20.360 --> 19:22.600
คุณในตอนนี้ขับรถไม่ได้หรอก

19:23.400 --> 19:24.880
เอากุญแจมา ฉันขับเอง

19:29.640 --> 19:30.480
ไปกัน

19:56.400 --> 19:57.520
เสี่ยวเยว่

19:57.600 --> 19:59.240
ครูเซี่ยเป็นไงบ้าง

19:59.320 --> 20:00.920
เมื่อกี้หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ

20:01.000 --> 20:02.200
แต่ยังไม่ฟื้น

20:03.040 --> 20:04.600
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นลมล่ะ

20:04.680 --> 20:07.000
หมอบอกว่าเพราะทำงานหนักเกินไปค่ะ

20:13.840 --> 20:14.680
ไม่เป็นไรแล้ว

20:26.600 --> 20:28.080
(โรงพยาบาลแม่และเด็กแห่งต้าหลี่)

20:28.160 --> 20:29.720
(อาคารผู้ป่วยนอก)

20:36.480 --> 20:38.160
เถ้าแก่เซี่ย พี่หงโต้ว

20:38.240 --> 20:39.200
ที่ทางเข้าไม่ค่อยมีของกินแล้ว

20:39.280 --> 20:41.280
ฉันเลยซื้อซาลาเปากับน้ำเต้าหู้มาให้ค่ะ

20:41.360 --> 20:42.960
- ขอบคุณนะ
- ได้

20:43.040 --> 20:44.160
รองท้องได้อยู่

20:44.680 --> 20:45.840
งั้นฉันเข้าไปก่อนนะคะ

20:50.520 --> 20:51.400
ขอบคุณ

21:00.560 --> 21:02.320
ห้องที่ปักกิ่งคุณจะทำยังไง

21:02.920 --> 21:03.960
ก็ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ

21:04.040 --> 21:05.120
มีเจ้าของห้องอยู่

21:05.680 --> 21:07.000
ของก็แช่น้ำไปแล้ว

21:07.520 --> 21:08.680
สิ่งของไม่มีชีวิตนี่นา

21:10.760 --> 21:12.240
โชคดีที่คุณอยู่ด้วย

21:13.000 --> 21:14.440
ตอนรับโทรศัพท์

21:15.080 --> 21:16.440
ผมตื่นตระหนกไปหน่อยจริงๆ

21:18.120 --> 21:20.120
นี่คือความหมายของการมีแฟนไม่ใช่เหรอ

21:20.200 --> 21:21.960
คุณขวางปกป้องอยู่ข้างหน้าฉัน

21:22.040 --> 21:24.600
ตอนคุณล้ม ฉันก็ต้องช่วยพยุง

21:26.040 --> 21:28.680
คุณแบ่งเบาภาระในชีวิตมาให้ฉันบ้างได้ไหม

21:29.200 --> 21:30.200
เชื่อใจฉันหน่อย

21:35.280 --> 21:36.320
รู้แล้ว

21:37.640 --> 21:39.480
จดหมายขอโทษของคุณ ฉันอนุมัติแล้วนะ

21:41.360 --> 21:42.400
ขอบคุณครับ

21:43.440 --> 21:44.440
ไม่ต้องเกรงใจ

22:10.680 --> 22:14.000
นักบิดฮาร์ลีย์ เดวิดสัน เอ็กซ์48

22:15.200 --> 22:16.360
รถดี

22:16.880 --> 22:18.280
แต่บิดไม่ค่อยดี

22:20.120 --> 22:21.240
ขอบคุณที่มาส่งนะ

22:22.280 --> 22:23.920
วันนี้เที่ยวสนุกมากเลย

22:24.520 --> 22:26.080
ขับรถดีๆ นะ

22:26.160 --> 22:27.000
บ๊ายบาย

22:31.240 --> 22:32.080
เสี่ยวอวี๋

22:32.160 --> 22:33.240
นายยังไม่นอนเหรอ

22:34.720 --> 22:36.000
ผมรอพี่กลับมาน่ะ

22:39.800 --> 22:40.640
นั่งจะสักแป๊บสิ

22:42.840 --> 22:44.080
ไปเที่ยวไหนมาครับ

22:44.600 --> 22:45.840
ฉันไปตั้งแคมป์มาน่ะ

22:46.680 --> 22:48.000
ใครมาส่งพี่เหรอ

22:48.800 --> 22:50.280
เป็นน้องที่รู้จักในแคมป์น่ะ

22:57.720 --> 22:58.640
มีอะไรหรือเปล่า

22:59.480 --> 23:00.320
เปล่าครับ

23:03.960 --> 23:05.080
มีก็ได้

23:07.280 --> 23:08.760
ผมมีเรื่องอยากคุยกับพี่

23:09.640 --> 23:11.080
เรื่องที่บ้านของนายเหรอ

23:11.160 --> 23:12.080
เรื่องของผม

23:14.120 --> 23:15.200
ว่ามาสิ

23:21.080 --> 23:22.800
ผมมีเรื่องที่โกหกพี่

23:25.320 --> 23:26.640
ที่จริงแล้วผม

23:27.160 --> 23:28.640
ไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย

23:30.200 --> 23:31.440
จะเป็นไปได้ยังไง

23:33.920 --> 23:36.040
เพลงลมที่นายแต่งดีมากเลยนะ

23:36.840 --> 23:38.440
ถ้าไม่ใช่เพราะเพลงนั้น

23:38.520 --> 23:39.920
ฉันคงไม่มีทางมาที่นี่หรอก

23:46.440 --> 23:50.480
เพลงนั้น ผมไม่ได้แต่งเอง

23:54.760 --> 23:55.720
ก็ได้

23:57.200 --> 23:58.640
ผมแต่งเนื้อร้อง

23:59.680 --> 24:00.800
แต่ทำนอง

24:01.520 --> 24:02.600
เพื่อนผมแก้ให้

24:04.000 --> 24:05.880
ทำนองที่ผมแต่งน่ะ

24:06.400 --> 24:07.800
เชยมาก

24:10.400 --> 24:11.720
บางที

24:12.440 --> 24:14.400
ผมคงทำได้แค่แต่งเพลง

24:14.480 --> 24:16.320
ชายหนุ่มผู้อ้างว้าง

24:16.920 --> 24:20.040
เพลงติดหูที่ไม่มีสาระอะไรทำนองนั้น

24:20.960 --> 24:22.960
ความสามารถแบบที่พี่ชอบ

24:27.120 --> 24:28.360
ไม่มีหรอก

24:35.000 --> 24:37.640
ผมรู้ว่าสติปัญญาแบบผม

24:38.840 --> 24:40.360
ต้องโกหกพี่ไม่ได้แน่นอน

24:41.000 --> 24:42.640
อีกไม่กี่วันพี่ก็คงจะรู้

24:44.600 --> 24:45.560
หรือไม่ตอนนี้

24:46.600 --> 24:48.360
พี่อาจรู้แล้วก็ได้

24:49.600 --> 24:51.080
แทนที่จะถูกพี่แฉ

24:51.600 --> 24:53.600
ผมสารภาพเองดีกว่า

24:55.080 --> 24:56.280
เพื่อใช้เป็น

24:56.800 --> 25:00.360
เกณฑ์ในการประเมินของพี่

25:03.040 --> 25:04.800
เกณฑ์การประเมินอะไร

25:11.080 --> 25:12.520
พี่ก็มี

25:13.560 --> 25:15.480
เกณฑ์มาตรฐานของผู้ชายไม่ใช่เหรอ

25:16.600 --> 25:17.880
อย่างเช่น

25:17.960 --> 25:19.120
ความสามารถ

25:20.160 --> 25:21.200
รายได้

25:22.160 --> 25:23.160
อายุ

25:23.240 --> 25:24.400
นิสัย

25:24.480 --> 25:25.960
แล้วก็เงื่อนไขอะไรอีก

25:26.760 --> 25:27.760
ใช่ไหม

25:28.360 --> 25:29.200
ผม

25:31.000 --> 25:36.120
พอจะอยู่ในขอบเขตของ
การเป็นคู่ครองของพี่บ้างไหม

25:51.320 --> 25:52.800
ในใจผม

25:53.440 --> 25:54.720
พี่ก็เหมือนนางฟ้า

25:58.680 --> 25:59.560
พูดจริงนะ

26:00.920 --> 26:02.120
เป็นนางฟ้าแบบที่

26:02.680 --> 26:03.760
ถือคบเพลิง

26:04.280 --> 26:06.240
นำทางผมเดินไปข้างหน้า

26:06.320 --> 26:07.920
คอยบอกผมว่า ต้องเคารพตัวเอง

26:08.520 --> 26:09.520
รักตัวเอง

26:09.600 --> 26:10.560
ไม่มองว่าตัวเองด้วยค่า

26:10.640 --> 26:12.400
และอย่างหลงระเริงอวดดี

26:13.520 --> 26:15.880
ต่อจากนี้ ผมจะไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น

26:19.520 --> 26:20.480
จะเชื่อแค่พี่

26:24.640 --> 26:25.800
แต่

26:28.040 --> 26:29.400
ก็กลัวว่าพี่จะไม่ชอบผม

26:43.320 --> 26:45.280
ตกลงแล้ว พี่คิดยังไงกับผมกันแน่

26:50.320 --> 26:51.680
เสี่ยวอวี๋ นายฟังฉันนะ

26:53.920 --> 26:57.560
ก่อนอื่น ฉันคิดว่า
นายยังเป็นคนที่มีความสามารถอยู่ดี

26:58.960 --> 27:00.920
ไม่อย่างนั้นคงไม่ยืนหยัดได้นานขนาดนี้หรอก

27:01.000 --> 27:02.280
และคงไม่มีความรักที่แรงกล้าแบบนี้ด้วย

27:04.720 --> 27:05.720
แน่นอนว่า

27:06.240 --> 27:10.360
นายอาจจะไม่ได้มีความสามารถมากขนาดนั้น

27:11.240 --> 27:13.720
แต่ใครบอกว่าความสามารถธรรมดา
ไม่ใช่ความสามารถล่ะ

27:22.160 --> 27:24.480
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่นางฟ้าอะไรหรอก

27:25.960 --> 27:28.160
ก็แค่เพราะฉันแก่กว่านายมากเท่านั้นเอง

27:30.040 --> 27:31.840
ฉันผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่านาย

27:31.920 --> 27:33.480
ประสบการณ์เลยมากกว่า

27:35.080 --> 27:37.600
มีเรื่องนึงที่ฉันกะว่าจะบอกนายพรุ่งนี้

27:39.680 --> 27:43.720
วันนี้ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว บอกนายเลยแล้วกัน

27:47.200 --> 27:48.960
วันมะรืนนี้ฉันจะกลับปักกิ่ง

27:51.920 --> 27:53.040
ทำไมล่ะ

27:53.120 --> 27:55.840
ฉันได้งานเป็นนักจัดระเบียบบ้าน

27:56.360 --> 27:58.480
นายคิดดู ฉันเป็นแม่บ้านมาหลายปี

27:58.560 --> 27:59.960
ฉันถนัดจัดระเบียบที่สุดแล้ว

28:00.040 --> 28:01.960
งานนี้เหมาะกับฉันมากเลยนะ

28:02.040 --> 28:04.600
บริษัทก็อยากให้ฉันไปเริ่มงานให้เร็วที่สุด

28:05.320 --> 28:06.640
แล้วผมล่ะ

28:08.920 --> 28:12.000
หลังจากนี้พวกเราก็ส่งข้อความวีแชตหากันก็ได้

28:13.040 --> 28:14.880
ไม่ได้เจอแล้วเหรอ

28:16.480 --> 28:18.240
ถ้านายมาปักกิ่ง นายก็บอกฉัน

28:18.320 --> 28:19.400
ฉันจะเลี้ยงข้าวนายเอง

28:31.000 --> 28:31.840
เสี่ยวอวี๋

28:34.320 --> 28:36.760
ที่ผ่านมาฉันมีความสุขมากเลยนะ

28:39.160 --> 28:41.600
หลังฉันไปแล้ว นายก็ตั้งใจทำเพลงต่อไปนะ

28:42.480 --> 28:43.760
ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน

28:44.600 --> 28:46.240
ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้นาย

28:47.000 --> 28:48.440
และสนับสนุนนายตลอดไป

29:01.600 --> 29:02.840
ไปนอนได้แล้ว

29:57.400 --> 29:58.400
ครูเซี่ยคะ

30:00.720 --> 30:01.600
ป้าครับ

30:02.120 --> 30:03.160
ฟื้นแล้วเหรอครับ

30:03.800 --> 30:04.920
รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม

30:08.320 --> 30:09.480
อาเหยา

30:17.360 --> 30:18.520
ผมอยู่นี่

30:23.360 --> 30:24.920
หลังน้าตาย

30:26.520 --> 30:28.520
เธออย่าเศร้าไปเลยนะ

30:31.520 --> 30:37.160
ทั้งชีวิตนี้ น้าทำเพื่อตัวเองมาโดยตลอด

30:39.840 --> 30:42.120
น้าพอใจกับชีวิตที่ผ่านมา

30:45.320 --> 30:47.600
ไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว

30:52.440 --> 30:53.640
น้าครับ

30:55.480 --> 30:56.880
น้าจะต้องไม่เป็นอะไร

31:05.360 --> 31:06.200
น้าครับ

31:06.920 --> 31:07.760
น้า

31:22.560 --> 31:23.640
ผมนึกว่าคุณอยู่ที่ไซต์งานเสียอีก

31:24.640 --> 31:27.160
พอดีว่างก็เลยมาอยู่เป็นเพื่อนครูน่ะ

31:29.520 --> 31:30.440
น้าครับ

31:30.520 --> 31:32.000
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าต้องพักผ่อนอยู่บ้านให้เยอะๆ

31:32.080 --> 31:33.360
มาที่โรงปักอีกแล้ว

31:34.160 --> 31:36.080
น้าต้องดูแลตัวเองดีๆ นะครับ

31:36.160 --> 31:38.640
ร่างกายแข็งแรง ถึงจะปักผลงานได้เยอะขึ้น

31:38.720 --> 31:40.640
ถ้าน้าไม่อยู่แล้ว ก็จะไม่เหลืออะไรแล้วจริงๆ นะ

31:41.760 --> 31:43.640
ให้น้านอนติดเตียงทุกวันไม่ได้หรอก

31:44.160 --> 31:45.520
น้าหายดีแล้ว

31:46.120 --> 31:47.560
แค่มาดูโรงปักผ้า

31:47.640 --> 31:49.080
รับแสงแดดนิดหน่อยเอง

31:49.160 --> 31:50.640
ดีต่อร่างกายนะ

31:50.720 --> 31:52.840
ตอนนี้น่ะ แม้แต่เข็มหลี่ชิงก็ไม่ให้ป้าจับแล้ว

31:54.960 --> 31:56.160
ทำของอร่อยอะไรมาคะ

31:57.240 --> 31:58.080
ปลาต้มซุปน่ะ

31:58.680 --> 32:00.480
ผมแบ่งเอาไปให้ที่บ้านคุณแล้ว กลับไปค่อยกิน

32:01.480 --> 32:02.680
กินด้วยกันเถอะ

32:02.760 --> 32:04.000
น้ากินเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอก

32:04.520 --> 32:05.640
ไม่เยอะหรอก

32:05.720 --> 32:06.920
น้าค่อยๆ กิน

32:07.440 --> 32:10.760
มื้อเช้าแต่ละวัน น้ากินอะไรบ้าง
หมั่นโถวงี้ โจ๊กงี้

32:10.840 --> 32:11.840
แต่ละอย่างมีสารอาหารที่ไหน

32:11.920 --> 32:13.880
ถ้ารู้ว่าน้ากินแบบนี้

32:13.960 --> 32:15.840
ผมให้หลี่ชิงจับตาดูน้านานแล้ว

32:16.640 --> 32:18.160
วันนั้นที่เตียงคนไข้น่ะ

32:18.240 --> 32:20.000
ตอนน้าฟื้นขึ้นมา แล้วดึงมือผมไปจับ
แล้วพูดกับผมว่า

32:20.080 --> 32:22.880
“อาเหยา ถ้าน้าตาย หลานอย่าเศร้าไปเลยนะ”

32:23.840 --> 32:25.120
น้าทำผมกลัวแทบตายเลยนะครับ

32:25.640 --> 32:27.080
ตอนนั้นหัวน้าคงเลอะเลือนไปเอง

32:29.640 --> 32:31.160
นี่เป็นครั้งแรกที่หนูได้ยินคนพูดว่า

32:31.240 --> 32:32.920
ชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว

32:33.560 --> 32:34.680
ไม่มีจริงๆ เหรอคะ

32:37.520 --> 32:38.800
ยังมีอยู่อย่างนึง

32:40.400 --> 32:41.600
อะไรเหรอคะ

32:43.720 --> 32:45.440
ตอนที่น้าสาวๆ

32:45.960 --> 32:47.040
ความรู้สึกค่อนข้างรุนแรง

32:49.080 --> 32:51.720
ความจริงเอ็ดเวิร์ด
เคยเขียนจดหมายมาหาน้าฉบับหนึ่ง

32:52.280 --> 32:53.920
เขาบอกว่าเขาจะแต่งงานแล้ว

32:54.000 --> 32:55.400
อยากให้น้าความสุข

32:55.920 --> 32:57.120
น้าไม่ได้ตอบกลับไปหรอก

32:59.120 --> 33:00.240
เอ็ดเวิร์ดเหรอคะ

33:01.520 --> 33:03.680
เป็นนักวาดภาพชาวต่างชาติ แฟนของน้าน่ะ

33:06.480 --> 33:08.600
น้ารู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ตอบกลับไป

33:09.120 --> 33:10.720
ว่าน้าเองก็ขอให้เขามีความสุขเช่นกัน

33:14.760 --> 33:15.960
น้าหวยหลาน

33:16.040 --> 33:18.600
ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าน้าก็คลั่งรักกับเขาเหมือนกัน

33:19.720 --> 33:22.000
ความรักแบบนี้สวยงามจะตาย

33:22.080 --> 33:23.640
จะเรียกว่าคลั่งรักได้ยังไง

33:24.640 --> 33:26.240
คลั่งรักคืออะไรเหรอ

33:26.320 --> 33:28.240
ก็คือ ตอนมีความรัก

33:28.320 --> 33:30.360
ก็หลงซะขึ้นสมอง เหมือนดื่มเหล้า

33:32.120 --> 33:33.560
แล้วเธอไม่เป็นเหรอ

33:33.640 --> 33:34.640
เป็นสิครับ

33:34.720 --> 33:36.400
ผมนี่แหละ คนคลั่งรักขนานแท้

33:39.720 --> 33:40.720
กินข้าวเถอะครับ

33:53.160 --> 33:54.240
ต้าม่าย

33:54.320 --> 33:56.240
ในกระเป๋าใส่อะไรบ้างเนี่ย หนักขนาดนี้

33:56.760 --> 33:58.720
ก็มี แฮมที่เถ้าแก่สวี่ให้มา

33:58.800 --> 34:00.600
กับเนยแข็งที่เถ้าแก่น่าน่าให้ฉันมา

34:00.680 --> 34:01.760
- เชาป่าจือ
- นี่

34:01.840 --> 34:03.200
พวกคุณสองคนนี่จริงๆ เลย

34:03.280 --> 34:04.560
ส่งพัสดุกลับไปไม่ได้เหรอ

34:05.320 --> 34:06.400
ไปได้แล้ว

34:06.480 --> 34:07.880
รถส่งสัตว์เลี้ยงมาถึงที่ลานจอดรถแล้ว

34:07.960 --> 34:08.800
- ได้
- ได้

34:08.880 --> 34:09.719
น่าน่า

34:09.800 --> 34:11.560
อย่าลืมเรื่องพรุ่งนี้เด็ดขาดนะ

34:11.639 --> 34:14.199
มีไม้กระดานมาส่ง ต้องดูสีกับเบอร์ให้ดี

34:14.280 --> 34:15.639
ถูกต้องค่อยเอาของลง

34:15.719 --> 34:16.719
- แล้วอะไรอีก
- เช็กจำนวน

34:16.800 --> 34:18.480
- แล้วก็ถ่ายวิดีโอ
- ใช่

34:18.560 --> 34:20.400
ถ้าที่ไซต์งานเกิดปัญหา ให้ไปหา

34:20.480 --> 34:21.320
เสี่ยวชุน

34:22.480 --> 34:24.400
พวกคุณไปปักกิ่งไม่กี่วันเอง

34:24.480 --> 34:25.440
ไม่ต้องห่วงหรอก

34:25.520 --> 34:26.639
- ฉันจัดการได้
- โอเค

34:26.719 --> 34:27.560
งั้นไปแล้วนะ

34:28.080 --> 34:29.719
- ผมถือให้ๆ เอามา
- เดินทางดีๆ นะ

34:29.800 --> 34:30.719
- ผมเอง พวกคุณไปเถอะ
- ไหวเหรอ

34:30.800 --> 34:32.120
ไหวๆ ไปเลย

34:32.199 --> 34:33.040
ไปกัน

35:03.600 --> 35:05.920
ไม่ได้เห็นถนนคึกคักขนาดนี้นานแล้ว

35:09.080 --> 35:11.000
ขนาดฉันเพิ่งไปได้ไม่นาน

35:11.080 --> 35:12.560
แต่ครั้งนี้

35:13.080 --> 35:14.840
ปักกิ่งสว่างขนาดนี้เลยเหรอ

35:16.760 --> 35:17.840
คึกคัก

35:18.680 --> 35:19.680
ใหญ่

35:21.000 --> 35:22.000
และสวยงาม

35:23.000 --> 35:24.440
พวกคุณมาทำงานที่ปักกิ่งเหรอครับ

35:26.120 --> 35:27.200
ฮันนีมูนครับ

35:27.280 --> 35:28.480
เพิ่งแต่งงานเหรอครับ

35:28.560 --> 35:30.320
แต่มองก็รู้ว่าพวกคุณเกิดมาคู่กัน

35:30.400 --> 35:31.240
ยินดีด้วยนะครับ

35:31.320 --> 35:32.320
ขอบคุณครับ

35:33.160 --> 35:34.480
มีแพลนจะไปเที่ยวที่ไหนกันเหรอครับ

35:35.240 --> 35:36.240
ยังไม่มีเลยครับ

35:36.320 --> 35:37.440
มีที่แนะนำไหมครับ

35:37.960 --> 35:40.080
ปักกิ่งเป็นเมืองหลวง มีที่เที่ยวเยอะมาก

35:40.160 --> 35:41.720
คนทั้งประเทศรู้จักหมดแหละครับ

35:41.800 --> 35:43.040
อย่างพระราชวังต้องห้าม

35:44.120 --> 35:45.240
สนามกีฬาแห่งชาติ

35:45.320 --> 35:47.160
แล้วก็ย่านซานหลี่ถุน

35:47.680 --> 35:50.480
ตอนเช้า คุณไปดูเชิญธงขึ้นเสา
ที่เทียนอันเหมินก็ได้

35:50.560 --> 35:52.120
กลางวันไปเดินกำแพงเมืองจีนที่ปาต๋าหลิ่ง

35:52.200 --> 35:54.480
พอตกเย็น ก็พาแฟน
ไปหาของกินที่ตรอกโหลวกู่ใต้

35:54.560 --> 35:55.560
ที่เที่ยวมีให้เที่ยวเยอะมาก

35:55.640 --> 35:57.320
ต้องดูว่าพวกคุณอยากไปเที่ยวที่ไหน

35:57.400 --> 35:59.920
ครับ ถึงโรงแรมแล้วจะคิดดู

36:01.400 --> 36:04.360
จริงสิ โรงแรมที่พวกคุณสองคนพัก
ออกมาก็เจอรถไฟฟ้าใต้ดิน

36:04.440 --> 36:05.400
ไปไหนก็สะดวกครับ

36:16.440 --> 36:17.280
หงโต้ว

36:18.880 --> 36:19.920
ถึงโรงแรมแล้ว

36:24.920 --> 36:27.960
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มองโรงแรมจากมุมนี้

36:28.800 --> 36:30.200
ทำงานมาตั้งนาน

36:30.720 --> 36:31.880
แต่ไม่เคยเห็นทั้งตึกเลย

36:33.880 --> 36:35.760
ส่วนผมผ่านหลายครั้งมาก

36:36.280 --> 36:38.120
แต่ไม่เคยเดินเข้าไปเลย

36:52.120 --> 36:55.400
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

36:55.480 --> 36:57.560
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

36:57.640 --> 37:00.000
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

37:04.360 --> 37:05.280
เลิกมองได้แล้ว

37:05.360 --> 37:06.280
ไปกันเถอะ

37:18.200 --> 37:19.200
เช็กอินเข้าพักค่ะ

37:19.280 --> 37:20.480
สวัสดีตอนเย็นค่ะ

37:20.560 --> 37:21.840
ผู้จัดการสวี่

37:21.920 --> 37:22.960
ผู้จัดการสวี่

37:23.040 --> 37:24.640
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ พวกคุณเป็นยังไงบ้าง

37:24.720 --> 37:26.920
พวกเราก็เหมือนเดิมค่ะ

37:27.000 --> 37:28.440
คุณล่ะคะ ตอนนี้ไปทำงานที่โรงแรมไหน

37:29.320 --> 37:30.480
ไม่ได้ไปโรงแรมไหนหรอก

37:30.560 --> 37:32.880
ฉันกำลังเปิดโฮมเตย์ที่ยูนนานน่ะ

37:32.960 --> 37:34.440
ดีจังเลยค่ะ

37:34.520 --> 37:35.840
มิน่าคุณถึงลาออก

37:35.920 --> 37:37.600
ดูมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนแต่ก่อน

37:37.680 --> 37:38.840
จริงเหรอ

37:39.920 --> 37:41.560
พวกคุณพักด้วยกันไหมคะ

37:41.640 --> 37:43.200
พักด้วยกันค่ะ นี่คือแฟนฉันเอง

37:43.960 --> 37:45.600
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ

37:45.680 --> 37:48.040
ห้องจองด้วยชื่อของผมครับ เซี่ยจือเหยา

37:48.120 --> 37:50.400
- ได้ค่ะ
- แฟนของผู้จัดการสวี่นี่เอง

37:50.920 --> 37:51.760
เดี๋ยวจัดการให้เลยค่ะ

37:51.840 --> 37:53.040
- ครับ
- จะได้พักเร็วๆ

38:01.760 --> 38:03.720
ห้องนี้ไม่เลวเลย

38:14.920 --> 38:16.280
คุณอย่าเพิ่งเข้ามาแล้วนอนเลยสิ

38:16.360 --> 38:17.280
เสื้อผ้าสกปรกมา

38:17.360 --> 38:18.400
รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

38:18.480 --> 38:20.760
ไป เอาเสื้อผ้าไปซัก

38:20.840 --> 38:21.880
เอาไปซักที่บ้านฉันเถอะน่า

38:21.960 --> 38:23.640
ซักรีดที่นี่แพงจะตาย

38:24.160 --> 38:25.440
ทำไมคุณงกขนาดนี้เนี่ย

38:25.520 --> 38:27.040
น้ำท่วมห้อง

38:27.120 --> 38:29.040
จนไม่มีที่นอน เสื้อจะยังไม่ซักอีก

38:29.560 --> 38:30.680
รีบไปอาบน้ำเร็ว

38:30.760 --> 38:32.600
- อย่าดื้อ
- ก็ได้ๆ รู้แล้วๆ

38:32.680 --> 38:33.520
รู้แล้ว

38:34.160 --> 38:35.160
ไป อาบน้ำก่อน

38:50.160 --> 38:51.280
ฉันเสร็จแล้ว

38:52.000 --> 38:53.160
เป่าผมแห้งสนิทหรือยัง

38:55.040 --> 38:55.880
ไหน

38:55.960 --> 38:57.040
ผมขอเช็กก่อน

39:02.400 --> 39:03.720
ไม่ได้

39:03.800 --> 39:05.080
เป่ายังไม่แห้งเลย

39:05.600 --> 39:06.560
มา

39:06.640 --> 39:07.680
เดี๋ยวผมเป่าให้

39:12.400 --> 39:13.600
คุณไม่เหนื่อยเหรอ

39:13.680 --> 39:14.760
เหนื่อยสิ

39:14.840 --> 39:17.440
แต่ผมคุณยังไม่แห้งเลย
นอนแล้วเดี๋ยวจะเป็นหวัดง่าย

39:17.520 --> 39:18.400
ก็ได้

39:44.280 --> 39:46.080
สวี่หงโต้ว พรุ่งนี้

40:07.120 --> 40:08.720
(ห้ามรบกวน)

40:29.280 --> 40:30.360
ฝันดีนะ

40:38.720 --> 40:41.760
(อรุณสวัสดิ์)

40:54.560 --> 40:55.760
กี่โมงแล้ว

40:58.040 --> 40:59.160
สิบเอ็ดโมง

41:02.040 --> 41:03.320
นอนต่ออีกหน่อย

41:17.160 --> 41:18.240
เชิญค่ะ

41:22.640 --> 41:24.160
ดูแล้วก็โอเคอยู่นะ

41:24.240 --> 41:25.680
ไม่ได้แย่เท่าที่ผมคิดไว้

41:25.760 --> 41:27.360
เจ้าของห้องเก็บกวาดไปแล้วน่ะ

41:28.000 --> 41:31.120
ฉันแค่มาจัดการเสื้อผ้าบางส่วน
หนังสือ แล้วก็พวกเครื่องใช้ไฟฟ้า

41:31.200 --> 41:32.040
ฉันว่า

41:32.560 --> 41:34.600
อันไหนขายได้ก็ขาย ทิ้งได้ก็ทิ้งแล้วกัน

41:34.680 --> 41:36.200
งั้นเริ่มกันเถอะ

41:36.720 --> 41:37.800
คุณมีเทปกาวไหม

41:37.880 --> 41:38.720
มี

41:48.040 --> 41:49.600
โชคดีนะเนี่ยที่ผมมาด้วย

41:50.120 --> 41:52.600
ถ้าคุณมาคนเดียว เมื่อไรคุณจะเก็บเสร็จ

41:52.680 --> 41:53.560
อีกอย่าง

41:54.520 --> 41:57.160
ให้คุณกลับมาคนเดียว ผมไม่วางใจจริงๆ

41:57.800 --> 41:59.280
มีอะไรไม่ให้คุณวางใจเหรอ

41:59.920 --> 42:01.320
คุณมาปักกิ่งคนเดียว

42:01.400 --> 42:03.600
ตอนไปยังไปคนเดียวอีก

42:04.120 --> 42:05.880
โดดเดี่ยวคนเดียว น่าสงสารจะตาย

42:06.400 --> 42:08.040
คุณอย่ามโนเกินเหตุ

42:08.560 --> 42:10.600
ฉันกลับมาครั้งนี้ ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว

42:11.560 --> 42:12.680
ไม่เหมือนยังไง

42:14.520 --> 42:16.520
อาจจะเพราะสภาพจิตใจเปลี่ยนมั้ง

42:17.120 --> 42:19.080
ฉันไม่ต้องการอะไรจากเมืองนี้แล้ว

42:19.160 --> 42:20.560
ไม่มีอะไรให้หนักใจ

42:21.080 --> 42:23.520
ตรงกันข้ามกลับรู้สึก
มีบางอย่างที่เป็นไปได้มากกว่า

42:30.440 --> 42:33.040
ถ้าหลังจากนี้ธุรกิจคุณดีขึ้นเรื่อยๆ

42:33.120 --> 42:36.160
คุณมาเปิดโฮมสเตย์
ข้างกำแพงเมืองจีนที่ชานเมืองปักกิ่งก็ได้

42:37.080 --> 42:39.080
ก่อนหน้านี้น่ะ ผมเคยไปดูหมู่บ้านในภูเขามา

42:39.160 --> 42:40.560
ยังรักษาวัฒนธรรมไว้เหมือนเดิม

42:40.640 --> 42:43.960
ชาวบ้านใช้ฟืนก่อไฟ
เอาก้อนหินบนภูเขามาสร้างบ้าน

42:44.600 --> 42:46.160
คุณลองคิดดูนะ ช่วงสุดสัปดาห์

42:46.240 --> 42:47.480
ขับรถไปแค่สองสามชั่วโมง

42:47.560 --> 42:49.880
ออกห่างจากชีวิตตอนนี้สักพัก

42:49.960 --> 42:51.800
ไปสูดอากาศบริสุทธิ์

42:52.320 --> 42:54.000
กลับสู่การดำรงชีวิตที่แท้จริง

42:54.080 --> 42:55.640
เข้ากับแนวคิดของพวกคุณมากเลยนะ

42:56.240 --> 42:57.200
ก็ดีนะ

42:57.280 --> 43:00.440
คุณรู้ไหม ภูเขาภาคเหนือน่ะ แบ่งเป็นสี่ฤดูชัดเจน

43:00.520 --> 43:02.120
ทิวทัศน์ทั้งสี่ฤดูไม่เหมือนกันเลย

43:02.200 --> 43:03.200
คุณลองนึกดูนะ

43:03.280 --> 43:05.200
ตอนหน้าหนาวหิมะตกหนัก

43:05.280 --> 43:08.080
ก่อไฟในห้อง นอกหน้าต่างมีหิมะโปรยปราย

43:08.160 --> 43:09.440
สวยมากเลยนะ

43:09.520 --> 43:10.840
แค่นึกก็สวยแล้ว

43:12.280 --> 43:13.480
ฉันบอกไว้ก่อนนะ

43:14.000 --> 43:16.080
คุณต้องเตรียมใจเอาไว้ด้วย

43:16.160 --> 43:18.200
ถ้าถึงตอนนั้น ธุรกิจฉันเติบโตแล้ว

43:18.280 --> 43:19.800
ฉันจะตะลอนไปทั่วแน่นอน

43:23.280 --> 43:26.320
ทำหน้าแบบนั้นคืออะไร ไม่เห็นด้วยเหรอ

43:28.560 --> 43:30.360
มีเรื่องนึงที่ผมปิดบังคุณมาตลอด

43:33.080 --> 43:34.640
คุณปิดบังอะไรฉันอีก

43:36.560 --> 43:37.560
ที่จริง

43:39.880 --> 43:42.880
ย่าผมเก็บเงินไว้เยอะมาก
ให้ผมใช้เป็นทุนแต่งเมีย

43:42.960 --> 43:45.360
เงินพวกนี้น่ะ
ผมสามารถเอามาซื้อตั๋วเครื่องบินได้

43:47.200 --> 43:48.520
ตกใจหมดเลย

43:49.240 --> 43:50.280
ผมจริงจังนะ

43:50.800 --> 43:52.480
ตอนคุณบอกจะกลับปักกิ่ง

43:52.560 --> 43:55.360
ผมก็คิดไว้แล้วว่าจะบินมาเยี่ยมคุณอาทิตย์ละครั้ง

43:57.280 --> 43:58.640
คุณก็พูดแต่ปากนั่นแหละ

43:58.720 --> 43:59.800
คุณมีเวลาที่ไหน

44:00.320 --> 44:01.400
เจียดเวลามาหาไง

44:01.480 --> 44:03.000
คนเราอยากได้อะไร

44:03.080 --> 44:04.800
ก็ต้องทุ่มเวลา ลงแรง

44:04.880 --> 44:06.600
และลำบากลำบนเดินทางไกลบ้างสิ

44:07.720 --> 44:08.880
ถึงโชคจะหล่นทับ

44:08.960 --> 44:10.080
ฉันก็ไม่กล้ารับหรอกนะ

44:11.680 --> 44:12.560
ใช่

44:17.120 --> 44:18.200
คุณรอฉันแป๊บนึงนะ

44:49.480 --> 44:50.520
สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย

44:51.040 --> 44:53.840
ฉันสวี่หงโต้ว
เป็นผู้จัดการแผนกต้อนรับของโรงแรมนี้ค่ะ

44:54.360 --> 44:56.360
ต้องการความช่วยเหลือไหมคะ

45:03.560 --> 45:05.800
นี่คือชุดทำงานที่ใส่เหรอ

45:06.480 --> 45:07.720
เป็นไง สวยไหม

45:12.920 --> 45:13.760
สวย

45:15.200 --> 45:16.560
คุณเดินมาให้ผมดูใกล้ๆ หน่อยสิ

45:38.680 --> 45:39.880
คุณผู้ชายคะ

45:40.720 --> 45:41.760
ทำแบบนี้ไม่เหมาะสมนะคะ
น่อยสิ