ประตูห้องสภาชุมชนก็เปิดอยู่
(ห้องประชุม)
อยากรู้อะไร พวกนายก็มาถามสิ
เลือกตอนที่พวกฉันออกไปประชุมพอดี
แฟนเขาก็ไม่อยู่
พวกนายก็เลยพาคน ไปหาเรื่องถึงไซต์งาน
พวกนายกำลังคิดอะไรกันอยู่
ไม่ได้หาเรื่องซะหน่อย
ก็แค่อยาก…
อยากเค้นความจริงจากปากเขา
เรื่องอะไรบ้างที่นายอยากรู้ แล้วชุมชนตอบไม่ได้บ้าง
ผู้ชายยกโขยงไปรักแกผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว
ขายขี้หน้าเขาไหม
นายเองก็มีลูกสาว
นายคิดดูว่า นายทำอะไรลงไป
แล้วก็นาย
ฉันยกตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านให้เลยไหม
เซี่ยจือเหยาให้ผลประโยชน์อะไร นายจะได้รับไว้ให้หมด
ผมก็แค่ร้อนใจ เลย เลยพลั้งปากพูดออกไป
นายกำลังปล่อยข่าวลือ รู้ไหม
ทำไมที่สภาชุมชนไม่ส่งเสริมให้พวกนายทำธุรกิจ
ไม่ได้อธิบายให้พวกนายฟังหรือไง
ไม่รู้อยู่แก่ใจสักนิดเลยเหรอ
ใช้บ้านเก่า มาทำโฮมสเตย์
ใบอนุญาตก็ยังไม่ผ่าน
ถ้าพวกนายแอบทำ แล้วเกิดอุบัติเหตุ
นายรับผิดชอบไหวไหม
สภาจะออกหนังสือค้ำประกันให้พวกนายได้ยังไง
นี่เป็นการตัดสินใจของสภาชุมชน
เซี่ยจือเหยาเป็นหัวหน้าเหรอ ถึงไปโทษเขาน่ะ
ใจเย็นก่อนนะคะ ใจเย็นๆ
พวกคุณรีบลบวิดีโอที่ถ่ายมาเถอะค่ะ
ถ้าเผลอโพสต์ลงเน็ตจริงๆ
คุณว่าใครจะกล้ามาลงทุนทำธุรกิจในชุมชนเราอีก
หลายปีมานี้ เซี่ยจือเหยา
วิ่งวุ่นทำเพื่อชุมชนเรามาตลอด ทั้งซ่อมทาง ซ่อมสะพาน
เขาบริจาคให้ไม่ใช่น้อยๆ
เรื่องพวกนี้พวกคุณก็ใช่ว่าไม่รู้
ทางการเองก็ยังชมเชย
ถ้าเขาอยากหาเงินคนเดียวจริงๆ
เขาก็คงดีอกดีใจรับเงินทุนไปแล้ว
แต่เขาไม่อยากทำแบบนี้ไง
เธอไม่ต้องยอเขาหรอก
หาเงินได้ ใครบ้างจะไม่ทำ
ฉันไม่ได้ยกยอเขาจริงๆ ค่ะ
ถ้าทำตามข้อเสนอของนักลงทุน
ชุมชนก็ต้องพัฒนารอบด้าน ทำทุกอย่างให้เป็นการค้า
ชุมชนของเรา ก็จะกลายเป็น หมู่บ้านที่ทำเลียนแบบสมัยโบราณ
เราจะใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้
แล้วสุดท้ายเป็นไงคะ
ทุกที่เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้ากับนักท่องเที่ยว
วัฒนธรรมดั้งเดิมที่น่าดึงดูดที่สุด ของชุมชนเรา ก็จะหายวับไปหมด
แล้วก็ประชุมเมื่อวาน ตำบลบอกมายังไง บอกพวกเขาไป
ตำบลบอกว่า
การพัฒนาการท่องเที่ยวของชุมชนเรา
ต้องยึดหลักสามรักษาเป็นสำคัญ
รักษาสิ่งแวดล้อม
รักษาเอกลักษณ์วัฒนธรรม
และรักษาคุณภาพชีวิตของชาวบ้านในท้องถิ่น
จะหลับหูหลับตาหานักลงทุน พัฒนาสะเปะสะปะไม่ได้
ต้องยืนหยัดแนวคิดพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
ดังนั้นไม่ว่าใครจะมาลงทุน หรือใครจะทำธุรกิจ
ต้องให้สอดคล้องกับเงื่อนไข
และกฎเกณฑ์ พวกเราถึงจะสนับสนุน
ไม่ว่าใครก็ต้องทำแบบนี้ ไม่มีข้อยกเว้น
อย่างโฮมสเตย์ในชุมชน
ต่างก็เคยเซ็นข้อตกลง กับทางหมู่บ้านของเราไว้แล้วทั้งนั้น
อย่างเช่น ข้อตกลงการรักษาความเรียบร้อยหน้าบ้าน
สัญญาว่าจะไม่ก่อความรำคาญ
พวกนี้ต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร
แล้วยังมีพวกสัญญาปากเปล่าอีก
ฟังเข้าใจไหมคะ
- ไม่เข้าใจ - ไม่เข้าใจ
ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร
ที่ฉันกับหัวหน้าพูดเมื่อกี้ ฉันอัดไว้หมดแล้ว
เดี๋ยวส่งให้พวกคุณ
คนที่ไปหาเรื่องเมื่อวาน
แล้ววันนี้ไม่มา ฉันจะส่งให้เหมือนกัน
ฟังหลายๆ รอบ เดี๋ยวพวกคุณก็เข้าใจเอง
สรุปนะคะ
ที่หัวหน้าเพิ่งพูดไปเมื่อกี้
รีบไปขอโทษเขาด้วย
เรื่องที่พวกคุณทำ ไม่เข้าท่าสักนิด
แต่ว่า
เธอดูสิ ดูที่ฉันถูกตี
ยังแดงอยู่เลย
ตรงนี้ด้วย
ยังไง พวกเขาก็ต้องขอโทษพวกเราด้วย
ใช่
เป็นพวกคุณที่ไปหาเรื่องเอง
พังประตูของคนอื่นเขา
ที่พวกเขาทำคือการป้องกันตัว
ถ้าตำรวจจะจับ ก็จับพวกคุณนั่นแหละ
มีเรื่องอะไรอีกไหม
เรื่องขอโทษ พวกนายไปปรึกษากันเอง
ทำแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
ไปได้แล้ว
สวัสดีค่ะ
ต้องการอิฐเพิ่มอีก 250 ก้อนค่ะ
ยังพอมีของไหมคะ
สามารถส่งได้ตอนไหนคะ
ได้ค่ะ อย่าให้อิฐผิดเบอร์นะคะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ปู่หยางครับ
ปู่ครับ
พวกแกนี่มันกล้าจริงๆ
ยังกล้ามาที่นี่อีก
พวกเรามาขอโทษครับ
คิดว่าไม่กล้าตีพวกแกเหรอ
คิดว่าฉันไม่กล้าตีพวกแกเหรอ
ย่าหยางครับ
ย่าผมล่ะ
เขาไปกับแฟนนายแล้ว
ครับ ย่าทำงานต่อเถอะ
จ้ะๆ
เมื่อเช้าตอนปู่หยางมาหาหนู
หนูตกใจแทบแย่
หนูคิดว่าปู่จะมาหาเรื่องหนูซะอีก
เขามานั่งด้วยทั้งวัน
ตอนเที่ยงกลับไปกินข้าวแป๊บนึง
กินเสร็จแล้วกลับมาใหม่
ไม่พูดไม่จา
หนูรินชาให้ เขาก็นั่งดื่มไป
พอดีมีคนมาขอโทษ ย่านึกออกใช่ไหมคะ
ปู่หยางคว้าไม้เท้าวิ่งออกไปเลย
เขาไม่มีอะไรทำ
ย่าก็เลยขอให้เขาช่วยเป็นหูเป็นตาให้
สมแล้วที่ย่าเจ๋งที่สุด
เรื่องแบบนี้ต้องพึ่งย่าเท่านั้น
- จริงเหรอ - จริงค่ะ
มีแต่อาเหยาแหละ ที่คิดว่าย่าตัวเองไม่มีประโยชน์
อาเหยาเหรอคะ
แน่นอนค่ะ
เขาคิดว่าเขาเก่งที่สุดแล้ว
เขาคือสายฟ้า คือแสงเจิดจ้า
เป็นเทพนิยายเพียงหนึ่งเดียว
เขาคนเดียวค้ำท้องฟ้าทั้งผืน
หนูอย่าไปโกรธเขาเลย
เมื่อเช้าย่าดุเขาไปแล้ว
ไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงคะ
ย่าอย่าห้ามหนูเลย
ย่าไม่ได้ห้าม
หนูอยากเมินเขา ก็เมินไป
แต่อย่าโกรธเลย
จะไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงล่ะคะ
เขาพูดอย่างทำอย่าง
ปล่อยเขาเป็นแบบนี้ต่อไป
ต่อไปหนูจะจัดการเขายังไง
เดี๋ยวย่าช่วยเอง
ย่าไม่มีทางช่วยหนูหรอก
ถึงตอนนั้นย่าต้องช่วยเขาอยู่แล้ว
จริงๆ
ย่าจะช่วยหนูสั่งสอนเขาให้เข็ด
จริงเหรอคะ
จริงสิ
ช่วยหนู
ก็คือช่วยเขาไม่ใช่เหรอ
มา
กินเถอะ
ย่านี่จริงๆ เลย
ทำไมคารมดีขนาดนี้คะ
สวี่หงโต้ว
สวี่…
อาจารย์หู
เป็นอะไร
เหล่าเซี่ย
เกิดอะไรขึ้น
แม่ฉันบอกว่า
พ่อฉัน เขา…
พ่อนายเป็นอะไร
อยากให้ฉันกลับไปกินข้าวในวันตรุษจีน
นายทำฉันตกใจหมด
ไม่เดี๋ยวก่อน เหล่าเซี่ยๆ
มาๆ มาอยู่เป็นเพื่อนฉันแป๊บนึง
ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันต้อง…
แค่ตอนนี้ๆ
ฉันมีเรื่องสำคัญมากต้องพูดกับนาย
มาๆ นั่ง
ก็ได้
ว่ามาสิ
ฉันว่า
ฉันชอบพี่เขา
มีพี่ตั้งหลายคน คนไหนล่ะ
นี่ฉันจริงจังนะ
ในใจฉันมีแต่พี่ไป๋เท่านั้น
แล้วยังไง
ฉันจะบอกพ่อกับแม่เรื่องนี้ยังไงดี
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่า ต้องพูดยังไง
ไม่ใช่ๆ
นานแล้ว
ที่เขาให้ฉันกลับไปกินข้าวที่บ้าน
ถ้าฉันบอกเรื่องนี้กับพวกเขา
พวกเขาต้องไม่เห็นด้วยแน่นอน ใช่ไหม
พ่อฉันร่างกายก็ไม่แข็งแรงอีก
- ฉันกลัวถ้าฉันบอกเขา - เดี๋ยวก่อนๆ
พี่ม่านจวินคบกับนายแล้วเหรอ
- ยังไม่ได้คบ - นายบ้าหรือเปล่า
- นายยังไม่ได้คบเลย ทำฉันเสียเวลาจริงๆ - เดี๋ยวๆ เหล่าเซี่ย
- นี่… - ฟังฉันพูดก่อน
ฉันอยากคิดเผื่ออนาคต
เหมือนกับนาย ถูกไหม
เพื่อความรัก ต้องถางทางไว้เผื่ออนาคต
ฉันถางจนเขาเมินแล้วเนี่ย
นายอยากถางก็ถางไป
หมดท่ากันทั้งคู่สินะ
ประตูไม่ได้ล็อก เชิญค่ะ
เถ้าแก่เซี่ยมีเรื่องอะไรคะ
จดหมายขอโทษ
ถึงคุณสวี่หงโต้ว สวัสดีครับ
ผมขอส่งจดหมายขอโทษถึงคุณ ด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง
ผมขอโทษ
หลังจากวันนี้ ผมได้ทบทวนตัวเองอย่างสุดซึ้งแล้ว
ทำให้ผมตระหนักได้ว่า
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ล้วนมีสาเหตุมาจากที่ผมคิดเองเออเอง
เย่อหยิ่งทะนงตัว และทำตามใจตัวเอง
ทั้งหมดนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของเรา เกิดความร้าวฉาน
ถ้าผมไม่ยับยั้ง
จะต้องเกิดวิกฤตความเชื่อใจที่รุนแรงขึ้น
ซึ่งส่งผลกระทบ ต่อการพัฒนาความสัมพันธ์ของเรา
โบราณกล่าวไว้ว่า
“ปลูกพันธุ์เมล็ดใด ก็จะได้เมล็ดผลนั้น”
หากผมปลูกเมล็ดแห่งความสงสัย
ในอนาคตอาจเกิดผลร้ายมากมาย
ดังนั้น ได้โปรดอนุญาตให้ผม
ขอโทษคุณจากก้นบึ้งหัวใจอย่างจริงใจอีกครั้ง
ขอโทษนะครับ ผมผิดไปแล้ว
ถ้าได้รับการอภัยจากคุณ
ผมรับรองว่าต่อไปจะซื่อสัตย์กับคุณ
จะไม่ตั้งใจปกปิดเรื่องใดอีกแล้ว
ไม่ว่าจะเป็น การทำงาน ชีวิต และความรู้สึกส่วนตัว
และจะร่วมสร้าง
ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม เปี่ยมรัก และช่วยเหลือซึ่งกันและกันกับคุณ
ป.ล.
ความรู้สึกทั้งหมดที่คุณเสียไป
เพราะการปิดบังครั้งนี้
ฝ่ายผมยอมรับผิดชอบทุกอย่าง
ขอแสดงความนับถือ
(จดหมายขอโทษ)
คำร้องของคุณ ฉันได้รับแล้ว จะรีบจัดการให้เร็วที่สุด
มีอะไรอีกไหม
ไม่มีแล้วครับ
ขอให้คุณมีค่ำคืนที่มีความสุขนะครับ
ราตรีสวัสดิ์
คุณสวี่
คุณต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดนะครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
มีอะไร
ไปทำเรื่องไม่ดีกับฉันหน่อย
เรื่องไม่ดี
ไปสิ
- ที่นี่แหละ - ที่นี่เหรอ
นายหาอะไรน่ะ
ฉันกำลังหาว่ามีกล้องหรือเปล่า
ฉันสำรวจแล้ว ไม่มี
นายนี่ร้ายจริงๆ
- มาๆ - มา
วาดใหญ่ๆ หน่อย
กว้างๆ เลย
ฉันเห็นแล้วล่ะ
ทำเอาเขาโมโหแทบตาย
เขาต้องรู้แน่ว่าใครเขียน
รู้แล้วจะทำอะไรได้
เขาไม่กล้าไปหาเรื่องหรอก
ทำไมไปเขียนที่ประตูบ้านเขา
ไม่ไปเขียนบ้านอื่นล่ะ
พอเป็นแบบนี้ ทุกคนก็รู้เลยว่า เขาเป็นหัวโจกไปก่อเรื่อง
ใช่แล้ว
เขาถ่อไปซื้อสเปรย์ถึงที่ร้านที่ตำบล
กล้องถ่ายเขาไว้หมดแล้ว
ยังคิดว่าตัวเองฉลาดอีก
คนน่าเวทนาย่อมมีจุดน่าชิงชัง
แต่เขาไม่น่าเวทนาสักนิด
น้ากุ้ยคะ
ฉันกำลังทำงานอยู่นี่ไง
เป่าผิง ฉันทำงานอยู่หรือเปล่า
ทำอยู่ๆ
พูดไปด้วยทำไปด้วย
ครับ คุณสวี่หงโต้ว
จดหมายขอโทษ คุณ…
ไปปักกิ่งเหรอ
วางไปตรงนั้นแหละ เดี๋ยวผมทำเอง
ไม่เป็นไร ไม่ได้หนักมาก
ส่งมาให้ผม
- ทำไมจู่ๆ กลับปักกิ่งล่ะ - ไม่อยากพูดถึง
ฉันยังไม่ได้คืนห้องที่ปักกิ่งใช่ไหมล่ะ
ท่อน้ำแตก ซึมลงไปข้างล่าง
เมื่อกี้เจ้าของห้องโทรมาบอกให้ฉันรีบกลับไป
เขากำลังพาคนมาซ่อมให้
ของฉันอยู่ที่นั่นหมดเลย ฉันต้องกลับไปดู
รีบจัง
ให้ผมไปด้วยดีไหม
อย่าเลย ที่ไซต์งานจำเป็นต้องมีคุณดู
- งั้นคุณไปส่งฉันที่สนามบินได้ไหม - ได้อยู่แล้ว
- ดีเลย - เที่ยวบินสามทุ่ม
ได้ ได้ ไปเถอะ
(บ้านดิน)
โทรศัพท์น่ะ
รับโทรศัพท์ก่อนนะ
หลี่ชิง ว่าไง
เธอกับครูเซี่ยไปคุยที่มหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ
เธอร้องไห้ทำไม
ค่อยๆ พูด
เสี่ยวเยว่อยู่ไหม ให้เสี่ยวเยว่มาคุยหน่อย
ครูเซี่ยเป็นอะไร
ไม่สิ
อยู่โรงพยาบาลไหน
ได้ อย่าเพิ่งลน ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ ใจเย็นก่อน
แค่นี้นะ
หงโต้ว ผมไปส่งคุณไม่ได้แล้วล่ะ
ผมต้องไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย
เดี๋ยวผมเรียกรถให้ไปส่งคุณที่สนามบินนะ
เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น
ครูเซี่ยโรคหัวใจกำเริบ
ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล
ใจเย็นๆ
ฉันไม่ไปสนามบินแล้ว
ฉันจะไปโรงพยาบาลกับคุณด้วย
คุณในตอนนี้ขับรถไม่ได้หรอก
เอากุญแจมา ฉันขับเอง
ไปกัน
เสี่ยวเยว่
ครูเซี่ยเป็นไงบ้าง
เมื่อกี้หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ
แต่ยังไม่ฟื้น
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นลมล่ะ
หมอบอกว่าเพราะทำงานหนักเกินไปค่ะ
ไม่เป็นไรแล้ว
(โรงพยาบาลแม่และเด็กแห่งต้าหลี่)
(อาคารผู้ป่วยนอก)
เถ้าแก่เซี่ย พี่หงโต้ว
ที่ทางเข้าไม่ค่อยมีของกินแล้ว
ฉันเลยซื้อซาลาเปากับน้ำเต้าหู้มาให้ค่ะ
- ขอบคุณนะ - ได้
รองท้องได้อยู่
งั้นฉันเข้าไปก่อนนะคะ
ขอบคุณ
ห้องที่ปักกิ่งคุณจะทำยังไง
ก็ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ
มีเจ้าของห้องอยู่
ของก็แช่น้ำไปแล้ว
สิ่งของไม่มีชีวิตนี่นา
โชคดีที่คุณอยู่ด้วย
ตอนรับโทรศัพท์
ผมตื่นตระหนกไปหน่อยจริงๆ
นี่คือความหมายของการมีแฟนไม่ใช่เหรอ
คุณขวางปกป้องอยู่ข้างหน้าฉัน
ตอนคุณล้ม ฉันก็ต้องช่วยพยุง
คุณแบ่งเบาภาระในชีวิตมาให้ฉันบ้างได้ไหม
เชื่อใจฉันหน่อย
รู้แล้ว
จดหมายขอโทษของคุณ ฉันอนุมัติแล้วนะ
ขอบคุณครับ
ไม่ต้องเกรงใจ
นักบิดฮาร์ลีย์ เดวิดสัน เอ็กซ์48
รถดี
แต่บิดไม่ค่อยดี
ขอบคุณที่มาส่งนะ
วันนี้เที่ยวสนุกมากเลย
ขับรถดีๆ นะ
บ๊ายบาย
เสี่ยวอวี๋
นายยังไม่นอนเหรอ
ผมรอพี่กลับมาน่ะ
นั่งจะสักแป๊บสิ
ไปเที่ยวไหนมาครับ
ฉันไปตั้งแคมป์มาน่ะ
ใครมาส่งพี่เหรอ
เป็นน้องที่รู้จักในแคมป์น่ะ
มีอะไรหรือเปล่า
เปล่าครับ
มีก็ได้
ผมมีเรื่องอยากคุยกับพี่
เรื่องที่บ้านของนายเหรอ
เรื่องของผม
ว่ามาสิ
ผมมีเรื่องที่โกหกพี่
ที่จริงแล้วผม
ไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย
จะเป็นไปได้ยังไง
เพลงลมที่นายแต่งดีมากเลยนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะเพลงนั้น
ฉันคงไม่มีทางมาที่นี่หรอก
เพลงนั้น ผมไม่ได้แต่งเอง
ก็ได้
ผมแต่งเนื้อร้อง
แต่ทำนอง
เพื่อนผมแก้ให้
ทำนองที่ผมแต่งน่ะ
เชยมาก
บางที
ผมคงทำได้แค่แต่งเพลง
ชายหนุ่มผู้อ้างว้าง
เพลงติดหูที่ไม่มีสาระอะไรทำนองนั้น
ความสามารถแบบที่พี่ชอบ
ไม่มีหรอก
ผมรู้ว่าสติปัญญาแบบผม
ต้องโกหกพี่ไม่ได้แน่นอน
อีกไม่กี่วันพี่ก็คงจะรู้
หรือไม่ตอนนี้
พี่อาจรู้แล้วก็ได้
แทนที่จะถูกพี่แฉ
ผมสารภาพเองดีกว่า
เพื่อใช้เป็น
เกณฑ์ในการประเมินของพี่
เกณฑ์การประเมินอะไร
พี่ก็มี
เกณฑ์มาตรฐานของผู้ชายไม่ใช่เหรอ
อย่างเช่น
ความสามารถ
รายได้
อายุ
นิสัย
แล้วก็เงื่อนไขอะไรอีก
ใช่ไหม
ผม
พอจะอยู่ในขอบเขตของ การเป็นคู่ครองของพี่บ้างไหม
ในใจผม
พี่ก็เหมือนนางฟ้า
พูดจริงนะ
เป็นนางฟ้าแบบที่
ถือคบเพลิง
นำทางผมเดินไปข้างหน้า
คอยบอกผมว่า ต้องเคารพตัวเอง
รักตัวเอง
ไม่มองว่าตัวเองด้วยค่า
และอย่างหลงระเริงอวดดี
ต่อจากนี้ ผมจะไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น
จะเชื่อแค่พี่
แต่
ก็กลัวว่าพี่จะไม่ชอบผม
ตกลงแล้ว พี่คิดยังไงกับผมกันแน่
เสี่ยวอวี๋ นายฟังฉันนะ
ก่อนอื่น ฉันคิดว่า นายยังเป็นคนที่มีความสามารถอยู่ดี
ไม่อย่างนั้นคงไม่ยืนหยัดได้นานขนาดนี้หรอก
และคงไม่มีความรักที่แรงกล้าแบบนี้ด้วย
แน่นอนว่า
นายอาจจะไม่ได้มีความสามารถมากขนาดนั้น
แต่ใครบอกว่าความสามารถธรรมดา ไม่ใช่ความสามารถล่ะ
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่นางฟ้าอะไรหรอก
ก็แค่เพราะฉันแก่กว่านายมากเท่านั้นเอง
ฉันผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่านาย
ประสบการณ์เลยมากกว่า
มีเรื่องนึงที่ฉันกะว่าจะบอกนายพรุ่งนี้
วันนี้ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว บอกนายเลยแล้วกัน
วันมะรืนนี้ฉันจะกลับปักกิ่ง
ทำไมล่ะ
ฉันได้งานเป็นนักจัดระเบียบบ้าน
นายคิดดู ฉันเป็นแม่บ้านมาหลายปี
ฉันถนัดจัดระเบียบที่สุดแล้ว
งานนี้เหมาะกับฉันมากเลยนะ
บริษัทก็อยากให้ฉันไปเริ่มงานให้เร็วที่สุด
แล้วผมล่ะ
หลังจากนี้พวกเราก็ส่งข้อความวีแชตหากันก็ได้
ไม่ได้เจอแล้วเหรอ
ถ้านายมาปักกิ่ง นายก็บอกฉัน
ฉันจะเลี้ยงข้าวนายเอง
เสี่ยวอวี๋
ที่ผ่านมาฉันมีความสุขมากเลยนะ
หลังฉันไปแล้ว นายก็ตั้งใจทำเพลงต่อไปนะ
ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน
ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้นาย
และสนับสนุนนายตลอดไป
ไปนอนได้แล้ว
ครูเซี่ยคะ
ป้าครับ
ฟื้นแล้วเหรอครับ
รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม
อาเหยา
ผมอยู่นี่
หลังน้าตาย
เธออย่าเศร้าไปเลยนะ
ทั้งชีวิตนี้ น้าทำเพื่อตัวเองมาโดยตลอด
น้าพอใจกับชีวิตที่ผ่านมา
ไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว
น้าครับ
น้าจะต้องไม่เป็นอะไร
น้าครับ
น้า
ผมนึกว่าคุณอยู่ที่ไซต์งานเสียอีก
พอดีว่างก็เลยมาอยู่เป็นเพื่อนครูน่ะ
น้าครับ
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าต้องพักผ่อนอยู่บ้านให้เยอะๆ
มาที่โรงปักอีกแล้ว
น้าต้องดูแลตัวเองดีๆ นะครับ
ร่างกายแข็งแรง ถึงจะปักผลงานได้เยอะขึ้น
ถ้าน้าไม่อยู่แล้ว ก็จะไม่เหลืออะไรแล้วจริงๆ นะ
ให้น้านอนติดเตียงทุกวันไม่ได้หรอก
น้าหายดีแล้ว
แค่มาดูโรงปักผ้า
รับแสงแดดนิดหน่อยเอง
ดีต่อร่างกายนะ
ตอนนี้น่ะ แม้แต่เข็มหลี่ชิงก็ไม่ให้ป้าจับแล้ว
ทำของอร่อยอะไรมาคะ
ปลาต้มซุปน่ะ
ผมแบ่งเอาไปให้ที่บ้านคุณแล้ว กลับไปค่อยกิน
กินด้วยกันเถอะ
น้ากินเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอก
ไม่เยอะหรอก
น้าค่อยๆ กิน
มื้อเช้าแต่ละวัน น้ากินอะไรบ้าง หมั่นโถวงี้ โจ๊กงี้
แต่ละอย่างมีสารอาหารที่ไหน
ถ้ารู้ว่าน้ากินแบบนี้
ผมให้หลี่ชิงจับตาดูน้านานแล้ว
วันนั้นที่เตียงคนไข้น่ะ
ตอนน้าฟื้นขึ้นมา แล้วดึงมือผมไปจับ แล้วพูดกับผมว่า
“อาเหยา ถ้าน้าตาย หลานอย่าเศร้าไปเลยนะ”
น้าทำผมกลัวแทบตายเลยนะครับ
ตอนนั้นหัวน้าคงเลอะเลือนไปเอง
นี่เป็นครั้งแรกที่หนูได้ยินคนพูดว่า
ชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว
ไม่มีจริงๆ เหรอคะ
ยังมีอยู่อย่างนึง
อะไรเหรอคะ
ตอนที่น้าสาวๆ
ความรู้สึกค่อนข้างรุนแรง
ความจริงเอ็ดเวิร์ด เคยเขียนจดหมายมาหาน้าฉบับหนึ่ง
เขาบอกว่าเขาจะแต่งงานแล้ว
อยากให้น้าความสุข
น้าไม่ได้ตอบกลับไปหรอก
เอ็ดเวิร์ดเหรอคะ
เป็นนักวาดภาพชาวต่างชาติ แฟนของน้าน่ะ
น้ารู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ตอบกลับไป
ว่าน้าเองก็ขอให้เขามีความสุขเช่นกัน
น้าหวยหลาน
ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าน้าก็คลั่งรักกับเขาเหมือนกัน
ความรักแบบนี้สวยงามจะตาย
จะเรียกว่าคลั่งรักได้ยังไง
คลั่งรักคืออะไรเหรอ
ก็คือ ตอนมีความรัก
ก็หลงซะขึ้นสมอง เหมือนดื่มเหล้า
แล้วเธอไม่เป็นเหรอ
เป็นสิครับ
ผมนี่แหละ คนคลั่งรักขนานแท้
กินข้าวเถอะครับ
ต้าม่าย
ในกระเป๋าใส่อะไรบ้างเนี่ย หนักขนาดนี้
ก็มี แฮมที่เถ้าแก่สวี่ให้มา
กับเนยแข็งที่เถ้าแก่น่าน่าให้ฉันมา
- เชาป่าจือ - นี่
พวกคุณสองคนนี่จริงๆ เลย
ส่งพัสดุกลับไปไม่ได้เหรอ
ไปได้แล้ว
รถส่งสัตว์เลี้ยงมาถึงที่ลานจอดรถแล้ว
- ได้ - ได้
น่าน่า
อย่าลืมเรื่องพรุ่งนี้เด็ดขาดนะ
มีไม้กระดานมาส่ง ต้องดูสีกับเบอร์ให้ดี
ถูกต้องค่อยเอาของลง
- แล้วอะไรอีก - เช็กจำนวน
- แล้วก็ถ่ายวิดีโอ - ใช่
ถ้าที่ไซต์งานเกิดปัญหา ให้ไปหา
เสี่ยวชุน
พวกคุณไปปักกิ่งไม่กี่วันเอง
ไม่ต้องห่วงหรอก
- ฉันจัดการได้ - โอเค
งั้นไปแล้วนะ
- ผมถือให้ๆ เอามา - เดินทางดีๆ นะ
- ผมเอง พวกคุณไปเถอะ - ไหวเหรอ
ไหวๆ ไปเลย
ไปกัน
ไม่ได้เห็นถนนคึกคักขนาดนี้นานแล้ว
ขนาดฉันเพิ่งไปได้ไม่นาน
แต่ครั้งนี้
ปักกิ่งสว่างขนาดนี้เลยเหรอ
คึกคัก
ใหญ่
และสวยงาม
พวกคุณมาทำงานที่ปักกิ่งเหรอครับ
ฮันนีมูนครับ
เพิ่งแต่งงานเหรอครับ
แต่มองก็รู้ว่าพวกคุณเกิดมาคู่กัน
ยินดีด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
มีแพลนจะไปเที่ยวที่ไหนกันเหรอครับ
ยังไม่มีเลยครับ
มีที่แนะนำไหมครับ
ปักกิ่งเป็นเมืองหลวง มีที่เที่ยวเยอะมาก
คนทั้งประเทศรู้จักหมดแหละครับ
อย่างพระราชวังต้องห้าม
สนามกีฬาแห่งชาติ
แล้วก็ย่านซานหลี่ถุน
ตอนเช้า คุณไปดูเชิญธงขึ้นเสา ที่เทียนอันเหมินก็ได้
กลางวันไปเดินกำแพงเมืองจีนที่ปาต๋าหลิ่ง
พอตกเย็น ก็พาแฟน ไปหาของกินที่ตรอกโหลวกู่ใต้
ที่เที่ยวมีให้เที่ยวเยอะมาก
ต้องดูว่าพวกคุณอยากไปเที่ยวที่ไหน
ครับ ถึงโรงแรมแล้วจะคิดดู
จริงสิ โรงแรมที่พวกคุณสองคนพัก ออกมาก็เจอรถไฟฟ้าใต้ดิน
ไปไหนก็สะดวกครับ
หงโต้ว
ถึงโรงแรมแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มองโรงแรมจากมุมนี้
ทำงานมาตั้งนาน
แต่ไม่เคยเห็นทั้งตึกเลย
ส่วนผมผ่านหลายครั้งมาก
แต่ไม่เคยเดินเข้าไปเลย
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)
เลิกมองได้แล้ว
ไปกันเถอะ
เช็กอินเข้าพักค่ะ
สวัสดีตอนเย็นค่ะ
ผู้จัดการสวี่
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ พวกคุณเป็นยังไงบ้าง
พวกเราก็เหมือนเดิมค่ะ
คุณล่ะคะ ตอนนี้ไปทำงานที่โรงแรมไหน
ไม่ได้ไปโรงแรมไหนหรอก
ฉันกำลังเปิดโฮมเตย์ที่ยูนนานน่ะ
ดีจังเลยค่ะ
มิน่าคุณถึงลาออก
ดูมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนแต่ก่อน
จริงเหรอ
พวกคุณพักด้วยกันไหมคะ
พักด้วยกันค่ะ นี่คือแฟนฉันเอง
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ห้องจองด้วยชื่อของผมครับ เซี่ยจือเหยา
- ได้ค่ะ - แฟนของผู้จัดการสวี่นี่เอง
เดี๋ยวจัดการให้เลยค่ะ
- ครับ - จะได้พักเร็วๆ
ห้องนี้ไม่เลวเลย
คุณอย่าเพิ่งเข้ามาแล้วนอนเลยสิ
เสื้อผ้าสกปรกมา
รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน
ไป เอาเสื้อผ้าไปซัก
เอาไปซักที่บ้านฉันเถอะน่า
ซักรีดที่นี่แพงจะตาย
ทำไมคุณงกขนาดนี้เนี่ย
น้ำท่วมห้อง
จนไม่มีที่นอน เสื้อจะยังไม่ซักอีก
รีบไปอาบน้ำเร็ว
- อย่าดื้อ - ก็ได้ๆ รู้แล้วๆ
รู้แล้ว
ไป อาบน้ำก่อน
ฉันเสร็จแล้ว
เป่าผมแห้งสนิทหรือยัง
ไหน
ผมขอเช็กก่อน
ไม่ได้
เป่ายังไม่แห้งเลย
มา
เดี๋ยวผมเป่าให้
คุณไม่เหนื่อยเหรอ
เหนื่อยสิ
แต่ผมคุณยังไม่แห้งเลย นอนแล้วเดี๋ยวจะเป็นหวัดง่าย
ก็ได้
สวี่หงโต้ว พรุ่งนี้
(ห้ามรบกวน)
ฝันดีนะ
(อรุณสวัสดิ์)
กี่โมงแล้ว
สิบเอ็ดโมง
นอนต่ออีกหน่อย
เชิญค่ะ
ดูแล้วก็โอเคอยู่นะ
ไม่ได้แย่เท่าที่ผมคิดไว้
เจ้าของห้องเก็บกวาดไปแล้วน่ะ
ฉันแค่มาจัดการเสื้อผ้าบางส่วน หนังสือ แล้วก็พวกเครื่องใช้ไฟฟ้า
ฉันว่า
อันไหนขายได้ก็ขาย ทิ้งได้ก็ทิ้งแล้วกัน
งั้นเริ่มกันเถอะ
คุณมีเทปกาวไหม
มี
โชคดีนะเนี่ยที่ผมมาด้วย
ถ้าคุณมาคนเดียว เมื่อไรคุณจะเก็บเสร็จ
อีกอย่าง
ให้คุณกลับมาคนเดียว ผมไม่วางใจจริงๆ
มีอะไรไม่ให้คุณวางใจเหรอ
คุณมาปักกิ่งคนเดียว
ตอนไปยังไปคนเดียวอีก
โดดเดี่ยวคนเดียว น่าสงสารจะตาย
คุณอย่ามโนเกินเหตุ
ฉันกลับมาครั้งนี้ ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว
ไม่เหมือนยังไง
อาจจะเพราะสภาพจิตใจเปลี่ยนมั้ง
ฉันไม่ต้องการอะไรจากเมืองนี้แล้ว
ไม่มีอะไรให้หนักใจ
ตรงกันข้ามกลับรู้สึก มีบางอย่างที่เป็นไปได้มากกว่า
ถ้าหลังจากนี้ธุรกิจคุณดีขึ้นเรื่อยๆ
คุณมาเปิดโฮมสเตย์ ข้างกำแพงเมืองจีนที่ชานเมืองปักกิ่งก็ได้
ก่อนหน้านี้น่ะ ผมเคยไปดูหมู่บ้านในภูเขามา
ยังรักษาวัฒนธรรมไว้เหมือนเดิม
ชาวบ้านใช้ฟืนก่อไฟ เอาก้อนหินบนภูเขามาสร้างบ้าน
คุณลองคิดดูนะ ช่วงสุดสัปดาห์
ขับรถไปแค่สองสามชั่วโมง
ออกห่างจากชีวิตตอนนี้สักพัก
ไปสูดอากาศบริสุทธิ์
กลับสู่การดำรงชีวิตที่แท้จริง
เข้ากับแนวคิดของพวกคุณมากเลยนะ
ก็ดีนะ
คุณรู้ไหม ภูเขาภาคเหนือน่ะ แบ่งเป็นสี่ฤดูชัดเจน
ทิวทัศน์ทั้งสี่ฤดูไม่เหมือนกันเลย
คุณลองนึกดูนะ
ตอนหน้าหนาวหิมะตกหนัก
ก่อไฟในห้อง นอกหน้าต่างมีหิมะโปรยปราย
สวยมากเลยนะ
แค่นึกก็สวยแล้ว
ฉันบอกไว้ก่อนนะ
คุณต้องเตรียมใจเอาไว้ด้วย
ถ้าถึงตอนนั้น ธุรกิจฉันเติบโตแล้ว
ฉันจะตะลอนไปทั่วแน่นอน
ทำหน้าแบบนั้นคืออะไร ไม่เห็นด้วยเหรอ
มีเรื่องนึงที่ผมปิดบังคุณมาตลอด
คุณปิดบังอะไรฉันอีก
ที่จริง
ย่าผมเก็บเงินไว้เยอะมาก ให้ผมใช้เป็นทุนแต่งเมีย
เงินพวกนี้น่ะ ผมสามารถเอามาซื้อตั๋วเครื่องบินได้
ตกใจหมดเลย
ผมจริงจังนะ
ตอนคุณบอกจะกลับปักกิ่ง
ผมก็คิดไว้แล้วว่าจะบินมาเยี่ยมคุณอาทิตย์ละครั้ง
คุณก็พูดแต่ปากนั่นแหละ
คุณมีเวลาที่ไหน
เจียดเวลามาหาไง
คนเราอยากได้อะไร
ก็ต้องทุ่มเวลา ลงแรง
และลำบากลำบนเดินทางไกลบ้างสิ
ถึงโชคจะหล่นทับ
ฉันก็ไม่กล้ารับหรอกนะ
ใช่
คุณรอฉันแป๊บนึงนะ
สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย
ฉันสวี่หงโต้ว เป็นผู้จัดการแผนกต้อนรับของโรงแรมนี้ค่ะ
ต้องการความช่วยเหลือไหมคะ
นี่คือชุดทำงานที่ใส่เหรอ
เป็นไง สวยไหม
สวย
คุณเดินมาให้ผมดูใกล้ๆ หน่อยสิ
คุณผู้ชายคะ
ทำแบบนี้ไม่เหมาะสมนะคะ น่อยสิ