WEBVTT

00:01:26.800 --> 00:01:28.280 align:center
ประตูห้องสภาชุมชนก็เปิดอยู่

00:01:28.360 --> 00:01:29.200 align:center
(ห้องประชุม)

00:01:29.280 --> 00:01:31.360 align:center
อยากรู้อะไร พวกนายก็มาถามสิ

00:01:33.280 --> 00:01:35.440 align:center
เลือกตอนที่พวกฉันออกไปประชุมพอดี

00:01:35.520 --> 00:01:37.280 align:center
แฟนเขาก็ไม่อยู่

00:01:37.360 --> 00:01:39.240 align:center
พวกนายก็เลยพาคน ไปหาเรื่องถึงไซต์งาน

00:01:39.320 --> 00:01:41.520 align:center
พวกนายกำลังคิดอะไรกันอยู่

00:01:42.560 --> 00:01:43.520 align:center
ไม่ได้หาเรื่องซะหน่อย

00:01:43.600 --> 00:01:45.160 align:center
ก็แค่อยาก…

00:01:45.680 --> 00:01:47.920 align:center
อยากเค้นความจริงจากปากเขา

00:01:48.000 --> 00:01:49.880 align:center
เรื่องอะไรบ้างที่นายอยากรู้
แล้วชุมชนตอบไม่ได้บ้าง

00:01:50.600 --> 00:01:53.400 align:center
ผู้ชายยกโขยงไปรักแกผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว

00:01:53.480 --> 00:01:55.080 align:center
ขายขี้หน้าเขาไหม

00:01:56.520 --> 00:01:58.160 align:center
นายเองก็มีลูกสาว

00:01:58.240 --> 00:02:00.160 align:center
นายคิดดูว่า นายทำอะไรลงไป

00:02:00.760 --> 00:02:01.760 align:center
แล้วก็นาย

00:02:01.840 --> 00:02:03.160 align:center
ฉันยกตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านให้เลยไหม

00:02:03.240 --> 00:02:05.320 align:center
เซี่ยจือเหยาให้ผลประโยชน์อะไร
นายจะได้รับไว้ให้หมด

00:02:06.200 --> 00:02:09.560 align:center
ผมก็แค่ร้อนใจ เลย เลยพลั้งปากพูดออกไป

00:02:09.639 --> 00:02:11.720 align:center
นายกำลังปล่อยข่าวลือ รู้ไหม

00:02:12.640 --> 00:02:15.080 align:center
ทำไมที่สภาชุมชนไม่ส่งเสริมให้พวกนายทำธุรกิจ

00:02:15.160 --> 00:02:16.560 align:center
ไม่ได้อธิบายให้พวกนายฟังหรือไง

00:02:17.080 --> 00:02:18.240 align:center
ไม่รู้อยู่แก่ใจสักนิดเลยเหรอ

00:02:19.040 --> 00:02:21.280 align:center
ใช้บ้านเก่า มาทำโฮมสเตย์

00:02:21.360 --> 00:02:23.480 align:center
ใบอนุญาตก็ยังไม่ผ่าน

00:02:23.560 --> 00:02:26.240 align:center
ถ้าพวกนายแอบทำ แล้วเกิดอุบัติเหตุ

00:02:26.320 --> 00:02:27.960 align:center
นายรับผิดชอบไหวไหม

00:02:29.720 --> 00:02:32.040 align:center
สภาจะออกหนังสือค้ำประกันให้พวกนายได้ยังไง

00:02:32.120 --> 00:02:33.680 align:center
นี่เป็นการตัดสินใจของสภาชุมชน

00:02:34.200 --> 00:02:36.040 align:center
เซี่ยจือเหยาเป็นหัวหน้าเหรอ ถึงไปโทษเขาน่ะ

00:02:37.920 --> 00:02:39.320 align:center
ใจเย็นก่อนนะคะ ใจเย็นๆ

00:02:42.680 --> 00:02:45.200 align:center
พวกคุณรีบลบวิดีโอที่ถ่ายมาเถอะค่ะ

00:02:45.280 --> 00:02:46.720 align:center
ถ้าเผลอโพสต์ลงเน็ตจริงๆ

00:02:46.800 --> 00:02:49.400 align:center
คุณว่าใครจะกล้ามาลงทุนทำธุรกิจในชุมชนเราอีก

00:02:49.480 --> 00:02:50.920 align:center
หลายปีมานี้ เซี่ยจือเหยา

00:02:51.000 --> 00:02:53.560 align:center
วิ่งวุ่นทำเพื่อชุมชนเรามาตลอด
ทั้งซ่อมทาง ซ่อมสะพาน

00:02:53.640 --> 00:02:54.840 align:center
เขาบริจาคให้ไม่ใช่น้อยๆ

00:02:54.920 --> 00:02:56.920 align:center
เรื่องพวกนี้พวกคุณก็ใช่ว่าไม่รู้

00:02:57.000 --> 00:02:58.760 align:center
ทางการเองก็ยังชมเชย

00:02:59.360 --> 00:03:01.320 align:center
ถ้าเขาอยากหาเงินคนเดียวจริงๆ

00:03:01.400 --> 00:03:04.000 align:center
เขาก็คงดีอกดีใจรับเงินทุนไปแล้ว

00:03:04.080 --> 00:03:05.920 align:center
แต่เขาไม่อยากทำแบบนี้ไง

00:03:06.720 --> 00:03:08.560 align:center
เธอไม่ต้องยอเขาหรอก

00:03:08.640 --> 00:03:10.720 align:center
หาเงินได้ ใครบ้างจะไม่ทำ

00:03:10.800 --> 00:03:13.240 align:center
ฉันไม่ได้ยกยอเขาจริงๆ ค่ะ

00:03:13.320 --> 00:03:15.080 align:center
ถ้าทำตามข้อเสนอของนักลงทุน

00:03:15.160 --> 00:03:17.560 align:center
ชุมชนก็ต้องพัฒนารอบด้าน
ทำทุกอย่างให้เป็นการค้า

00:03:17.640 --> 00:03:20.920 align:center
ชุมชนของเรา ก็จะกลายเป็น
หมู่บ้านที่ทำเลียนแบบสมัยโบราณ

00:03:21.000 --> 00:03:23.000 align:center
เราจะใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้

00:03:23.080 --> 00:03:24.080 align:center
แล้วสุดท้ายเป็นไงคะ

00:03:24.160 --> 00:03:25.880 align:center
ทุกที่เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้ากับนักท่องเที่ยว

00:03:25.960 --> 00:03:29.200 align:center
วัฒนธรรมดั้งเดิมที่น่าดึงดูดที่สุด
ของชุมชนเรา ก็จะหายวับไปหมด

00:03:31.880 --> 00:03:35.720 align:center
แล้วก็ประชุมเมื่อวาน
ตำบลบอกมายังไง บอกพวกเขาไป

00:03:37.040 --> 00:03:38.160 align:center
ตำบลบอกว่า

00:03:38.240 --> 00:03:39.800 align:center
การพัฒนาการท่องเที่ยวของชุมชนเรา

00:03:39.880 --> 00:03:41.400 align:center
ต้องยึดหลักสามรักษาเป็นสำคัญ

00:03:42.360 --> 00:03:43.440 align:center
รักษาสิ่งแวดล้อม

00:03:43.520 --> 00:03:44.800 align:center
รักษาเอกลักษณ์วัฒนธรรม

00:03:44.880 --> 00:03:46.960 align:center
และรักษาคุณภาพชีวิตของชาวบ้านในท้องถิ่น

00:03:47.040 --> 00:03:49.640 align:center
จะหลับหูหลับตาหานักลงทุน
พัฒนาสะเปะสะปะไม่ได้

00:03:49.720 --> 00:03:51.920 align:center
ต้องยืนหยัดแนวคิดพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

00:03:52.000 --> 00:03:54.600 align:center
ดังนั้นไม่ว่าใครจะมาลงทุน หรือใครจะทำธุรกิจ

00:03:54.680 --> 00:03:55.960 align:center
ต้องให้สอดคล้องกับเงื่อนไข

00:03:56.040 --> 00:03:58.240 align:center
และกฎเกณฑ์ พวกเราถึงจะสนับสนุน

00:03:58.320 --> 00:04:00.360 align:center
ไม่ว่าใครก็ต้องทำแบบนี้ ไม่มีข้อยกเว้น

00:04:00.440 --> 00:04:01.600 align:center
อย่างโฮมสเตย์ในชุมชน

00:04:01.680 --> 00:04:04.040 align:center
ต่างก็เคยเซ็นข้อตกลง
กับทางหมู่บ้านของเราไว้แล้วทั้งนั้น

00:04:04.120 --> 00:04:05.960 align:center
อย่างเช่น
ข้อตกลงการรักษาความเรียบร้อยหน้าบ้าน

00:04:06.040 --> 00:04:07.200 align:center
สัญญาว่าจะไม่ก่อความรำคาญ

00:04:07.280 --> 00:04:08.840 align:center
พวกนี้ต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร

00:04:08.920 --> 00:04:10.800 align:center
แล้วยังมีพวกสัญญาปากเปล่าอีก

00:04:13.880 --> 00:04:14.840 align:center
ฟังเข้าใจไหมคะ

00:04:17.480 --> 00:04:18.519 align:center
- ไม่เข้าใจ
- ไม่เข้าใจ

00:04:20.320 --> 00:04:21.519 align:center
ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร

00:04:22.040 --> 00:04:24.640 align:center
ที่ฉันกับหัวหน้าพูดเมื่อกี้ ฉันอัดไว้หมดแล้ว

00:04:24.720 --> 00:04:25.760 align:center
เดี๋ยวส่งให้พวกคุณ

00:04:26.360 --> 00:04:27.800 align:center
คนที่ไปหาเรื่องเมื่อวาน

00:04:27.880 --> 00:04:30.200 align:center
แล้ววันนี้ไม่มา ฉันจะส่งให้เหมือนกัน

00:04:30.280 --> 00:04:32.520 align:center
ฟังหลายๆ รอบ เดี๋ยวพวกคุณก็เข้าใจเอง

00:04:33.040 --> 00:04:33.960 align:center
สรุปนะคะ

00:04:34.040 --> 00:04:36.080 align:center
ที่หัวหน้าเพิ่งพูดไปเมื่อกี้

00:04:36.160 --> 00:04:37.720 align:center
รีบไปขอโทษเขาด้วย

00:04:38.280 --> 00:04:40.200 align:center
เรื่องที่พวกคุณทำ ไม่เข้าท่าสักนิด

00:04:41.240 --> 00:04:42.240 align:center
แต่ว่า

00:04:42.320 --> 00:04:43.840 align:center
เธอดูสิ ดูที่ฉันถูกตี

00:04:43.920 --> 00:04:45.360 align:center
ยังแดงอยู่เลย

00:04:45.440 --> 00:04:46.760 align:center
ตรงนี้ด้วย

00:04:46.840 --> 00:04:49.000 align:center
ยังไง พวกเขาก็ต้องขอโทษพวกเราด้วย

00:04:49.080 --> 00:04:50.120 align:center
ใช่

00:04:50.640 --> 00:04:53.120 align:center
เป็นพวกคุณที่ไปหาเรื่องเอง

00:04:53.200 --> 00:04:55.080 align:center
พังประตูของคนอื่นเขา

00:04:55.160 --> 00:04:56.280 align:center
ที่พวกเขาทำคือการป้องกันตัว

00:04:56.360 --> 00:04:58.840 align:center
ถ้าตำรวจจะจับ ก็จับพวกคุณนั่นแหละ

00:04:59.880 --> 00:05:00.840 align:center
มีเรื่องอะไรอีกไหม

00:05:02.960 --> 00:05:04.840 align:center
เรื่องขอโทษ พวกนายไปปรึกษากันเอง

00:05:06.080 --> 00:05:07.560 align:center
ทำแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง

00:05:07.640 --> 00:05:08.520 align:center
ไปได้แล้ว

00:05:17.600 --> 00:05:18.680 align:center
สวัสดีค่ะ

00:05:19.200 --> 00:05:21.400 align:center
ต้องการอิฐเพิ่มอีก 250 ก้อนค่ะ

00:05:21.920 --> 00:05:23.440 align:center
ยังพอมีของไหมคะ

00:05:24.160 --> 00:05:25.560 align:center
สามารถส่งได้ตอนไหนคะ

00:05:26.280 --> 00:05:28.400 align:center
ได้ค่ะ อย่าให้อิฐผิดเบอร์นะคะ

00:05:29.440 --> 00:05:30.280 align:center
ค่ะ ขอบคุณค่ะ

00:05:30.360 --> 00:05:31.200 align:center
ปู่หยางครับ

00:05:31.720 --> 00:05:32.600 align:center
ปู่ครับ

00:05:32.680 --> 00:05:33.760 align:center
ปู่ครับ

00:05:33.840 --> 00:05:35.480 align:center
พวกแกนี่มันกล้าจริงๆ

00:05:35.560 --> 00:05:36.920 align:center
ยังกล้ามาที่นี่อีก

00:05:39.120 --> 00:05:40.480 align:center
พวกเรามาขอโทษครับ

00:05:43.240 --> 00:05:45.040 align:center
คิดว่าไม่กล้าตีพวกแกเหรอ

00:05:45.560 --> 00:05:47.080 align:center
คิดว่าฉันไม่กล้าตีพวกแกเหรอ

00:05:58.520 --> 00:05:59.600 align:center
ย่าหยางครับ

00:05:59.680 --> 00:06:00.800 align:center
ย่าผมล่ะ

00:06:01.320 --> 00:06:02.520 align:center
เขาไปกับแฟนนายแล้ว

00:06:05.520 --> 00:06:06.480 align:center
ครับ ย่าทำงานต่อเถอะ

00:06:06.560 --> 00:06:07.400 align:center
จ้ะๆ

00:06:12.280 --> 00:06:15.120 align:center
เมื่อเช้าตอนปู่หยางมาหาหนู

00:06:15.200 --> 00:06:16.520 align:center
หนูตกใจแทบแย่

00:06:16.600 --> 00:06:18.600 align:center
หนูคิดว่าปู่จะมาหาเรื่องหนูซะอีก

00:06:19.480 --> 00:06:20.720 align:center
เขามานั่งด้วยทั้งวัน

00:06:20.800 --> 00:06:22.720 align:center
ตอนเที่ยงกลับไปกินข้าวแป๊บนึง

00:06:22.800 --> 00:06:23.960 align:center
กินเสร็จแล้วกลับมาใหม่

00:06:24.040 --> 00:06:25.360 align:center
ไม่พูดไม่จา

00:06:25.440 --> 00:06:27.920 align:center
หนูรินชาให้ เขาก็นั่งดื่มไป

00:06:29.120 --> 00:06:31.520 align:center
พอดีมีคนมาขอโทษ ย่านึกออกใช่ไหมคะ

00:06:31.600 --> 00:06:34.560 align:center
ปู่หยางคว้าไม้เท้าวิ่งออกไปเลย

00:06:36.640 --> 00:06:37.800 align:center
เขาไม่มีอะไรทำ

00:06:38.320 --> 00:06:42.120 align:center
ย่าก็เลยขอให้เขาช่วยเป็นหูเป็นตาให้

00:06:44.040 --> 00:06:45.680 align:center
สมแล้วที่ย่าเจ๋งที่สุด

00:06:45.760 --> 00:06:47.640 align:center
เรื่องแบบนี้ต้องพึ่งย่าเท่านั้น

00:06:48.360 --> 00:06:50.200 align:center
- จริงเหรอ
- จริงค่ะ

00:06:51.560 --> 00:06:54.600 align:center
มีแต่อาเหยาแหละ
ที่คิดว่าย่าตัวเองไม่มีประโยชน์

00:06:55.120 --> 00:06:56.120 align:center
อาเหยาเหรอคะ

00:06:56.200 --> 00:06:57.400 align:center
แน่นอนค่ะ

00:06:57.480 --> 00:06:58.680 align:center
เขาคิดว่าเขาเก่งที่สุดแล้ว

00:06:59.200 --> 00:07:00.600 align:center
เขาคือสายฟ้า คือแสงเจิดจ้า

00:07:00.680 --> 00:07:02.120 align:center
เป็นเทพนิยายเพียงหนึ่งเดียว

00:07:02.200 --> 00:07:04.440 align:center
เขาคนเดียวค้ำท้องฟ้าทั้งผืน

00:07:05.680 --> 00:07:06.680 align:center
หนูอย่าไปโกรธเขาเลย

00:07:06.760 --> 00:07:08.360 align:center
เมื่อเช้าย่าดุเขาไปแล้ว

00:07:09.320 --> 00:07:10.360 align:center
ไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงคะ

00:07:10.440 --> 00:07:12.000 align:center
ย่าอย่าห้ามหนูเลย

00:07:12.800 --> 00:07:14.120 align:center
ย่าไม่ได้ห้าม

00:07:14.200 --> 00:07:15.920 align:center
หนูอยากเมินเขา ก็เมินไป

00:07:16.000 --> 00:07:17.800 align:center
แต่อย่าโกรธเลย

00:07:17.880 --> 00:07:19.920 align:center
จะไม่ให้หนูโกรธได้ยังไงล่ะคะ

00:07:20.000 --> 00:07:21.760 align:center
เขาพูดอย่างทำอย่าง

00:07:21.840 --> 00:07:23.440 align:center
ปล่อยเขาเป็นแบบนี้ต่อไป

00:07:23.520 --> 00:07:25.400 align:center
ต่อไปหนูจะจัดการเขายังไง

00:07:25.960 --> 00:07:27.880 align:center
เดี๋ยวย่าช่วยเอง

00:07:29.040 --> 00:07:30.320 align:center
ย่าไม่มีทางช่วยหนูหรอก

00:07:30.400 --> 00:07:31.840 align:center
ถึงตอนนั้นย่าต้องช่วยเขาอยู่แล้ว

00:07:31.920 --> 00:07:33.120 align:center
จริงๆ

00:07:33.200 --> 00:07:34.960 align:center
ย่าจะช่วยหนูสั่งสอนเขาให้เข็ด

00:07:35.800 --> 00:07:36.680 align:center
จริงเหรอคะ

00:07:36.760 --> 00:07:37.720 align:center
จริงสิ

00:07:39.640 --> 00:07:40.640 align:center
ช่วยหนู

00:07:41.160 --> 00:07:42.640 align:center
ก็คือช่วยเขาไม่ใช่เหรอ

00:07:49.680 --> 00:07:50.680 align:center
มา

00:07:50.760 --> 00:07:51.600 align:center
กินเถอะ

00:07:55.680 --> 00:07:57.600 align:center
ย่านี่จริงๆ เลย

00:07:57.680 --> 00:07:59.280 align:center
ทำไมคารมดีขนาดนี้คะ

00:08:13.400 --> 00:08:14.400 align:center
สวี่หงโต้ว

00:08:21.160 --> 00:08:22.040 align:center
สวี่หงโต้ว

00:09:09.280 --> 00:09:10.120 align:center
สวี่…

00:09:26.880 --> 00:09:27.720 align:center
อาจารย์หู

00:09:27.800 --> 00:09:29.000 align:center
เป็นอะไร

00:09:31.000 --> 00:09:31.840 align:center
เหล่าเซี่ย

00:09:33.400 --> 00:09:34.400 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:09:36.560 --> 00:09:37.920 align:center
แม่ฉันบอกว่า

00:09:39.840 --> 00:09:41.040 align:center
พ่อฉัน เขา…

00:09:44.120 --> 00:09:45.080 align:center
พ่อนายเป็นอะไร

00:09:48.280 --> 00:09:49.960 align:center
อยากให้ฉันกลับไปกินข้าวในวันตรุษจีน

00:09:51.280 --> 00:09:52.680 align:center
นายทำฉันตกใจหมด

00:09:52.760 --> 00:09:54.160 align:center
ไม่เดี๋ยวก่อน เหล่าเซี่ยๆ

00:09:54.800 --> 00:09:56.520 align:center
มาๆ มาอยู่เป็นเพื่อนฉันแป๊บนึง

00:09:56.600 --> 00:09:59.080 align:center
ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันต้อง…

00:09:59.160 --> 00:10:00.520 align:center
แค่ตอนนี้ๆ

00:10:00.600 --> 00:10:02.880 align:center
ฉันมีเรื่องสำคัญมากต้องพูดกับนาย

00:10:02.960 --> 00:10:04.200 align:center
มาๆ นั่ง

00:10:11.080 --> 00:10:11.960 align:center
ก็ได้

00:10:13.600 --> 00:10:14.480 align:center
ว่ามาสิ

00:10:24.280 --> 00:10:25.520 align:center
ฉันว่า

00:10:28.120 --> 00:10:29.320 align:center
ฉันชอบพี่เขา

00:10:32.320 --> 00:10:34.320 align:center
มีพี่ตั้งหลายคน คนไหนล่ะ

00:10:34.400 --> 00:10:36.160 align:center
นี่ฉันจริงจังนะ

00:10:36.680 --> 00:10:38.400 align:center
ในใจฉันมีแต่พี่ไป๋เท่านั้น

00:10:40.560 --> 00:10:41.640 align:center
แล้วยังไง

00:10:46.080 --> 00:10:48.240 align:center
ฉันจะบอกพ่อกับแม่เรื่องนี้ยังไงดี

00:10:48.320 --> 00:10:50.600 align:center
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่า ต้องพูดยังไง

00:10:51.200 --> 00:10:52.240 align:center
ไม่ใช่ๆ

00:10:54.080 --> 00:10:55.080 align:center
นานแล้ว

00:10:55.160 --> 00:10:57.440 align:center
ที่เขาให้ฉันกลับไปกินข้าวที่บ้าน

00:10:58.360 --> 00:10:59.480 align:center
ถ้าฉันบอกเรื่องนี้กับพวกเขา

00:10:59.560 --> 00:11:01.880 align:center
พวกเขาต้องไม่เห็นด้วยแน่นอน ใช่ไหม

00:11:02.680 --> 00:11:03.800 align:center
พ่อฉันร่างกายก็ไม่แข็งแรงอีก

00:11:03.880 --> 00:11:05.640 align:center
- ฉันกลัวถ้าฉันบอกเขา
- เดี๋ยวก่อนๆ

00:11:08.160 --> 00:11:10.640 align:center
พี่ม่านจวินคบกับนายแล้วเหรอ

00:11:11.520 --> 00:11:13.160 align:center
- ยังไม่ได้คบ
- นายบ้าหรือเปล่า

00:11:13.240 --> 00:11:15.560 align:center
- นายยังไม่ได้คบเลย ทำฉันเสียเวลาจริงๆ
- เดี๋ยวๆ เหล่าเซี่ย

00:11:15.640 --> 00:11:17.240 align:center
- นี่…
- ฟังฉันพูดก่อน

00:11:17.800 --> 00:11:20.320 align:center
ฉันอยากคิดเผื่ออนาคต

00:11:20.400 --> 00:11:22.320 align:center
เหมือนกับนาย ถูกไหม

00:11:22.400 --> 00:11:25.720 align:center
เพื่อความรัก ต้องถางทางไว้เผื่ออนาคต

00:11:25.800 --> 00:11:28.080 align:center
ฉันถางจนเขาเมินแล้วเนี่ย

00:11:28.160 --> 00:11:29.560 align:center
นายอยากถางก็ถางไป

00:11:37.080 --> 00:11:39.360 align:center
หมดท่ากันทั้งคู่สินะ

00:11:49.600 --> 00:11:51.840 align:center
ประตูไม่ได้ล็อก เชิญค่ะ

00:12:00.640 --> 00:12:02.360 align:center
เถ้าแก่เซี่ยมีเรื่องอะไรคะ

00:12:19.000 --> 00:12:20.080 align:center
จดหมายขอโทษ

00:12:21.080 --> 00:12:23.480 align:center
ถึงคุณสวี่หงโต้ว สวัสดีครับ

00:12:24.160 --> 00:12:28.960 align:center
ผมขอส่งจดหมายขอโทษถึงคุณ
ด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง

00:12:30.000 --> 00:12:31.160 align:center
ผมขอโทษ

00:12:31.240 --> 00:12:34.560 align:center
หลังจากวันนี้ ผมได้ทบทวนตัวเองอย่างสุดซึ้งแล้ว

00:12:34.640 --> 00:12:36.160 align:center
ทำให้ผมตระหนักได้ว่า

00:12:36.240 --> 00:12:39.640 align:center
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ล้วนมีสาเหตุมาจากที่ผมคิดเองเออเอง

00:12:39.720 --> 00:12:42.080 align:center
เย่อหยิ่งทะนงตัว และทำตามใจตัวเอง

00:12:42.640 --> 00:12:45.120 align:center
ทั้งหมดนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของเรา
เกิดความร้าวฉาน

00:12:45.640 --> 00:12:46.760 align:center
ถ้าผมไม่ยับยั้ง

00:12:46.840 --> 00:12:49.680 align:center
จะต้องเกิดวิกฤตความเชื่อใจที่รุนแรงขึ้น

00:12:50.200 --> 00:12:53.480 align:center
ซึ่งส่งผลกระทบ
ต่อการพัฒนาความสัมพันธ์ของเรา

00:12:55.080 --> 00:12:56.080 align:center
โบราณกล่าวไว้ว่า

00:12:56.160 --> 00:12:58.040 align:center
“ปลูกพันธุ์เมล็ดใด ก็จะได้เมล็ดผลนั้น”

00:12:58.560 --> 00:13:00.480 align:center
หากผมปลูกเมล็ดแห่งความสงสัย

00:13:00.560 --> 00:13:02.960 align:center
ในอนาคตอาจเกิดผลร้ายมากมาย

00:13:03.040 --> 00:13:05.680 align:center
ดังนั้น ได้โปรดอนุญาตให้ผม

00:13:05.760 --> 00:13:08.600 align:center
ขอโทษคุณจากก้นบึ้งหัวใจอย่างจริงใจอีกครั้ง

00:13:09.120 --> 00:13:10.800 align:center
ขอโทษนะครับ ผมผิดไปแล้ว

00:13:11.840 --> 00:13:13.560 align:center
ถ้าได้รับการอภัยจากคุณ

00:13:13.640 --> 00:13:16.800 align:center
ผมรับรองว่าต่อไปจะซื่อสัตย์กับคุณ

00:13:16.880 --> 00:13:18.800 align:center
จะไม่ตั้งใจปกปิดเรื่องใดอีกแล้ว

00:13:18.880 --> 00:13:22.120 align:center
ไม่ว่าจะเป็น การทำงาน ชีวิต
และความรู้สึกส่วนตัว

00:13:22.720 --> 00:13:23.640 align:center
และจะร่วมสร้าง

00:13:23.720 --> 00:13:26.880 align:center
ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม เปี่ยมรัก
และช่วยเหลือซึ่งกันและกันกับคุณ

00:13:27.760 --> 00:13:28.640 align:center
ป.ล.

00:13:29.520 --> 00:13:31.120 align:center
ความรู้สึกทั้งหมดที่คุณเสียไป

00:13:31.200 --> 00:13:33.320 align:center
เพราะการปิดบังครั้งนี้

00:13:33.400 --> 00:13:35.760 align:center
ฝ่ายผมยอมรับผิดชอบทุกอย่าง

00:13:35.840 --> 00:13:37.720 align:center
ขอแสดงความนับถือ

00:13:52.000 --> 00:13:53.160 align:center
(จดหมายขอโทษ)

00:13:55.840 --> 00:13:59.160 align:center
คำร้องของคุณ
ฉันได้รับแล้ว จะรีบจัดการให้เร็วที่สุด

00:13:59.240 --> 00:14:00.600 align:center
มีอะไรอีกไหม

00:14:00.680 --> 00:14:01.560 align:center
ไม่มีแล้วครับ

00:14:01.640 --> 00:14:04.080 align:center
ขอให้คุณมีค่ำคืนที่มีความสุขนะครับ

00:14:04.160 --> 00:14:05.040 align:center
ราตรีสวัสดิ์

00:14:11.240 --> 00:14:12.320 align:center
คุณสวี่

00:14:12.400 --> 00:14:14.680 align:center
คุณต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดนะครับ

00:14:17.800 --> 00:14:18.640 align:center
ราตรีสวัสดิ์ครับ

00:14:58.520 --> 00:14:59.400 align:center
มีอะไร

00:14:59.480 --> 00:15:01.360 align:center
ไปทำเรื่องไม่ดีกับฉันหน่อย

00:15:01.440 --> 00:15:02.760 align:center
เรื่องไม่ดี

00:15:04.880 --> 00:15:05.720 align:center
ไปสิ

00:15:31.960 --> 00:15:33.520 align:center
- ที่นี่แหละ
- ที่นี่เหรอ

00:15:42.000 --> 00:15:43.240 align:center
นายหาอะไรน่ะ

00:15:43.320 --> 00:15:45.520 align:center
ฉันกำลังหาว่ามีกล้องหรือเปล่า

00:15:45.600 --> 00:15:48.080 align:center
ฉันสำรวจแล้ว ไม่มี

00:15:49.440 --> 00:15:50.480 align:center
นายนี่ร้ายจริงๆ

00:15:52.960 --> 00:15:54.200 align:center
- มาๆ
- มา

00:15:58.120 --> 00:15:59.160 align:center
วาดใหญ่ๆ หน่อย

00:15:59.680 --> 00:16:00.920 align:center
กว้างๆ เลย

00:16:03.440 --> 00:16:04.360 align:center
ฉันเห็นแล้วล่ะ

00:16:04.440 --> 00:16:06.320 align:center
ทำเอาเขาโมโหแทบตาย

00:16:06.400 --> 00:16:09.040 align:center
เขาต้องรู้แน่ว่าใครเขียน

00:16:09.120 --> 00:16:10.600 align:center
รู้แล้วจะทำอะไรได้

00:16:10.680 --> 00:16:12.560 align:center
เขาไม่กล้าไปหาเรื่องหรอก

00:16:12.640 --> 00:16:14.480 align:center
ทำไมไปเขียนที่ประตูบ้านเขา

00:16:14.560 --> 00:16:16.320 align:center
ไม่ไปเขียนบ้านอื่นล่ะ

00:16:16.400 --> 00:16:19.480 align:center
พอเป็นแบบนี้ ทุกคนก็รู้เลยว่า
เขาเป็นหัวโจกไปก่อเรื่อง

00:16:19.560 --> 00:16:20.520 align:center
ใช่แล้ว

00:16:20.600 --> 00:16:24.080 align:center
เขาถ่อไปซื้อสเปรย์ถึงที่ร้านที่ตำบล

00:16:24.160 --> 00:16:25.480 align:center
กล้องถ่ายเขาไว้หมดแล้ว

00:16:25.560 --> 00:16:26.840 align:center
ยังคิดว่าตัวเองฉลาดอีก

00:16:27.360 --> 00:16:29.440 align:center
คนน่าเวทนาย่อมมีจุดน่าชิงชัง

00:16:29.520 --> 00:16:31.400 align:center
แต่เขาไม่น่าเวทนาสักนิด

00:16:31.480 --> 00:16:33.000 align:center
น้ากุ้ยคะ

00:16:34.080 --> 00:16:35.840 align:center
ฉันกำลังทำงานอยู่นี่ไง

00:16:36.360 --> 00:16:37.960 align:center
เป่าผิง ฉันทำงานอยู่หรือเปล่า

00:16:38.040 --> 00:16:38.920 align:center
ทำอยู่ๆ

00:16:39.000 --> 00:16:40.880 align:center
พูดไปด้วยทำไปด้วย

00:16:59.360 --> 00:17:00.720 align:center
ครับ คุณสวี่หงโต้ว

00:17:01.240 --> 00:17:03.000 align:center
จดหมายขอโทษ คุณ…

00:17:07.599 --> 00:17:08.760 align:center
ไปปักกิ่งเหรอ

00:17:12.520 --> 00:17:13.880 align:center
วางไปตรงนั้นแหละ เดี๋ยวผมทำเอง

00:17:14.400 --> 00:17:16.160 align:center
ไม่เป็นไร ไม่ได้หนักมาก

00:17:17.599 --> 00:17:18.440 align:center
ส่งมาให้ผม

00:17:19.640 --> 00:17:22.160 align:center
- ทำไมจู่ๆ กลับปักกิ่งล่ะ
- ไม่อยากพูดถึง

00:17:22.680 --> 00:17:25.040 align:center
ฉันยังไม่ได้คืนห้องที่ปักกิ่งใช่ไหมล่ะ

00:17:25.560 --> 00:17:27.760 align:center
ท่อน้ำแตก ซึมลงไปข้างล่าง

00:17:27.839 --> 00:17:30.200 align:center
เมื่อกี้เจ้าของห้องโทรมาบอกให้ฉันรีบกลับไป

00:17:30.280 --> 00:17:31.560 align:center
เขากำลังพาคนมาซ่อมให้

00:17:31.640 --> 00:17:34.120 align:center
ของฉันอยู่ที่นั่นหมดเลย ฉันต้องกลับไปดู

00:17:34.200 --> 00:17:35.160 align:center
รีบจัง

00:17:35.240 --> 00:17:36.840 align:center
ให้ผมไปด้วยดีไหม

00:17:36.920 --> 00:17:39.880 align:center
อย่าเลย ที่ไซต์งานจำเป็นต้องมีคุณดู

00:17:40.640 --> 00:17:43.200 align:center
- งั้นคุณไปส่งฉันที่สนามบินได้ไหม
- ได้อยู่แล้ว

00:17:43.720 --> 00:17:44.880 align:center
- ดีเลย
- เที่ยวบินสามทุ่ม

00:17:44.960 --> 00:17:45.880 align:center
ได้ ได้ ไปเถอะ

00:17:48.080 --> 00:17:51.600 align:center
(บ้านดิน)

00:17:57.280 --> 00:17:58.160 align:center
โทรศัพท์น่ะ

00:18:00.280 --> 00:18:01.440 align:center
รับโทรศัพท์ก่อนนะ

00:18:05.440 --> 00:18:06.520 align:center
หลี่ชิง ว่าไง

00:18:11.480 --> 00:18:13.720 align:center
เธอกับครูเซี่ยไปคุยที่มหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ

00:18:15.080 --> 00:18:16.000 align:center
เธอร้องไห้ทำไม

00:18:17.840 --> 00:18:18.800 align:center
ค่อยๆ พูด

00:18:23.440 --> 00:18:25.200 align:center
เสี่ยวเยว่อยู่ไหม ให้เสี่ยวเยว่มาคุยหน่อย

00:18:27.720 --> 00:18:29.280 align:center
ครูเซี่ยเป็นอะไร

00:18:31.520 --> 00:18:32.680 align:center
ไม่สิ

00:18:32.760 --> 00:18:33.960 align:center
อยู่โรงพยาบาลไหน

00:18:37.400 --> 00:18:39.560 align:center
ได้ อย่าเพิ่งลน ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ ใจเย็นก่อน

00:18:39.640 --> 00:18:41.000 align:center
แค่นี้นะ

00:18:42.400 --> 00:18:44.120 align:center
หงโต้ว ผมไปส่งคุณไม่ได้แล้วล่ะ

00:18:44.200 --> 00:18:45.200 align:center
ผมต้องไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย

00:18:46.000 --> 00:18:47.960 align:center
เดี๋ยวผมเรียกรถให้ไปส่งคุณที่สนามบินนะ

00:18:48.880 --> 00:18:50.240 align:center
เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น

00:18:54.840 --> 00:18:56.840 align:center
ครูเซี่ยโรคหัวใจกำเริบ

00:18:56.920 --> 00:18:58.000 align:center
ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล

00:19:06.800 --> 00:19:07.640 align:center
ใจเย็นๆ

00:19:11.320 --> 00:19:12.480 align:center
ฉันไม่ไปสนามบินแล้ว

00:19:13.000 --> 00:19:14.160 align:center
ฉันจะไปโรงพยาบาลกับคุณด้วย

00:19:20.360 --> 00:19:22.600 align:center
คุณในตอนนี้ขับรถไม่ได้หรอก

00:19:23.400 --> 00:19:24.880 align:center
เอากุญแจมา ฉันขับเอง

00:19:29.640 --> 00:19:30.480 align:center
ไปกัน

00:19:56.400 --> 00:19:57.520 align:center
เสี่ยวเยว่

00:19:57.600 --> 00:19:59.240 align:center
ครูเซี่ยเป็นไงบ้าง

00:19:59.320 --> 00:20:00.920 align:center
เมื่อกี้หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ

00:20:01.000 --> 00:20:02.200 align:center
แต่ยังไม่ฟื้น

00:20:03.040 --> 00:20:04.600 align:center
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นลมล่ะ

00:20:04.680 --> 00:20:07.000 align:center
หมอบอกว่าเพราะทำงานหนักเกินไปค่ะ

00:20:13.840 --> 00:20:14.680 align:center
ไม่เป็นไรแล้ว

00:20:26.600 --> 00:20:28.080 align:center
(โรงพยาบาลแม่และเด็กแห่งต้าหลี่)

00:20:28.160 --> 00:20:29.720 align:center
(อาคารผู้ป่วยนอก)

00:20:36.480 --> 00:20:38.160 align:center
เถ้าแก่เซี่ย พี่หงโต้ว

00:20:38.240 --> 00:20:39.200 align:center
ที่ทางเข้าไม่ค่อยมีของกินแล้ว

00:20:39.280 --> 00:20:41.280 align:center
ฉันเลยซื้อซาลาเปากับน้ำเต้าหู้มาให้ค่ะ

00:20:41.360 --> 00:20:42.960 align:center
- ขอบคุณนะ
- ได้

00:20:43.040 --> 00:20:44.160 align:center
รองท้องได้อยู่

00:20:44.680 --> 00:20:45.840 align:center
งั้นฉันเข้าไปก่อนนะคะ

00:20:50.520 --> 00:20:51.400 align:center
ขอบคุณ

00:21:00.560 --> 00:21:02.320 align:center
ห้องที่ปักกิ่งคุณจะทำยังไง

00:21:02.920 --> 00:21:03.960 align:center
ก็ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ

00:21:04.040 --> 00:21:05.120 align:center
มีเจ้าของห้องอยู่

00:21:05.680 --> 00:21:07.000 align:center
ของก็แช่น้ำไปแล้ว

00:21:07.520 --> 00:21:08.680 align:center
สิ่งของไม่มีชีวิตนี่นา

00:21:10.760 --> 00:21:12.240 align:center
โชคดีที่คุณอยู่ด้วย

00:21:13.000 --> 00:21:14.440 align:center
ตอนรับโทรศัพท์

00:21:15.080 --> 00:21:16.440 align:center
ผมตื่นตระหนกไปหน่อยจริงๆ

00:21:18.120 --> 00:21:20.120 align:center
นี่คือความหมายของการมีแฟนไม่ใช่เหรอ

00:21:20.200 --> 00:21:21.960 align:center
คุณขวางปกป้องอยู่ข้างหน้าฉัน

00:21:22.040 --> 00:21:24.600 align:center
ตอนคุณล้ม ฉันก็ต้องช่วยพยุง

00:21:26.040 --> 00:21:28.680 align:center
คุณแบ่งเบาภาระในชีวิตมาให้ฉันบ้างได้ไหม

00:21:29.200 --> 00:21:30.200 align:center
เชื่อใจฉันหน่อย

00:21:35.280 --> 00:21:36.320 align:center
รู้แล้ว

00:21:37.640 --> 00:21:39.480 align:center
จดหมายขอโทษของคุณ ฉันอนุมัติแล้วนะ

00:21:41.360 --> 00:21:42.400 align:center
ขอบคุณครับ

00:21:43.440 --> 00:21:44.440 align:center
ไม่ต้องเกรงใจ

00:22:10.680 --> 00:22:14.000 align:center
นักบิดฮาร์ลีย์ เดวิดสัน เอ็กซ์48

00:22:15.200 --> 00:22:16.360 align:center
รถดี

00:22:16.880 --> 00:22:18.280 align:center
แต่บิดไม่ค่อยดี

00:22:20.120 --> 00:22:21.240 align:center
ขอบคุณที่มาส่งนะ

00:22:22.280 --> 00:22:23.920 align:center
วันนี้เที่ยวสนุกมากเลย

00:22:24.520 --> 00:22:26.080 align:center
ขับรถดีๆ นะ

00:22:26.160 --> 00:22:27.000 align:center
บ๊ายบาย

00:22:31.240 --> 00:22:32.080 align:center
เสี่ยวอวี๋

00:22:32.160 --> 00:22:33.240 align:center
นายยังไม่นอนเหรอ

00:22:34.720 --> 00:22:36.000 align:center
ผมรอพี่กลับมาน่ะ

00:22:39.800 --> 00:22:40.640 align:center
นั่งจะสักแป๊บสิ

00:22:42.840 --> 00:22:44.080 align:center
ไปเที่ยวไหนมาครับ

00:22:44.600 --> 00:22:45.840 align:center
ฉันไปตั้งแคมป์มาน่ะ

00:22:46.680 --> 00:22:48.000 align:center
ใครมาส่งพี่เหรอ

00:22:48.800 --> 00:22:50.280 align:center
เป็นน้องที่รู้จักในแคมป์น่ะ

00:22:57.720 --> 00:22:58.640 align:center
มีอะไรหรือเปล่า

00:22:59.480 --> 00:23:00.320 align:center
เปล่าครับ

00:23:03.960 --> 00:23:05.080 align:center
มีก็ได้

00:23:07.280 --> 00:23:08.760 align:center
ผมมีเรื่องอยากคุยกับพี่

00:23:09.640 --> 00:23:11.080 align:center
เรื่องที่บ้านของนายเหรอ

00:23:11.160 --> 00:23:12.080 align:center
เรื่องของผม

00:23:14.120 --> 00:23:15.200 align:center
ว่ามาสิ

00:23:21.080 --> 00:23:22.800 align:center
ผมมีเรื่องที่โกหกพี่

00:23:25.320 --> 00:23:26.640 align:center
ที่จริงแล้วผม

00:23:27.160 --> 00:23:28.640 align:center
ไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย

00:23:30.200 --> 00:23:31.440 align:center
จะเป็นไปได้ยังไง

00:23:33.920 --> 00:23:36.040 align:center
เพลงลมที่นายแต่งดีมากเลยนะ

00:23:36.840 --> 00:23:38.440 align:center
ถ้าไม่ใช่เพราะเพลงนั้น

00:23:38.520 --> 00:23:39.920 align:center
ฉันคงไม่มีทางมาที่นี่หรอก

00:23:46.440 --> 00:23:50.480 align:center
เพลงนั้น ผมไม่ได้แต่งเอง

00:23:54.760 --> 00:23:55.720 align:center
ก็ได้

00:23:57.200 --> 00:23:58.640 align:center
ผมแต่งเนื้อร้อง

00:23:59.680 --> 00:24:00.800 align:center
แต่ทำนอง

00:24:01.520 --> 00:24:02.600 align:center
เพื่อนผมแก้ให้

00:24:04.000 --> 00:24:05.880 align:center
ทำนองที่ผมแต่งน่ะ

00:24:06.400 --> 00:24:07.800 align:center
เชยมาก

00:24:10.400 --> 00:24:11.720 align:center
บางที

00:24:12.440 --> 00:24:14.400 align:center
ผมคงทำได้แค่แต่งเพลง

00:24:14.480 --> 00:24:16.320 align:center
ชายหนุ่มผู้อ้างว้าง

00:24:16.920 --> 00:24:20.040 align:center
เพลงติดหูที่ไม่มีสาระอะไรทำนองนั้น

00:24:20.960 --> 00:24:22.960 align:center
ความสามารถแบบที่พี่ชอบ

00:24:27.120 --> 00:24:28.360 align:center
ไม่มีหรอก

00:24:35.000 --> 00:24:37.640 align:center
ผมรู้ว่าสติปัญญาแบบผม

00:24:38.840 --> 00:24:40.360 align:center
ต้องโกหกพี่ไม่ได้แน่นอน

00:24:41.000 --> 00:24:42.640 align:center
อีกไม่กี่วันพี่ก็คงจะรู้

00:24:44.600 --> 00:24:45.560 align:center
หรือไม่ตอนนี้

00:24:46.600 --> 00:24:48.360 align:center
พี่อาจรู้แล้วก็ได้

00:24:49.600 --> 00:24:51.080 align:center
แทนที่จะถูกพี่แฉ

00:24:51.600 --> 00:24:53.600 align:center
ผมสารภาพเองดีกว่า

00:24:55.080 --> 00:24:56.280 align:center
เพื่อใช้เป็น

00:24:56.800 --> 00:25:00.360 align:center
เกณฑ์ในการประเมินของพี่

00:25:03.040 --> 00:25:04.800 align:center
เกณฑ์การประเมินอะไร

00:25:11.080 --> 00:25:12.520 align:center
พี่ก็มี

00:25:13.560 --> 00:25:15.480 align:center
เกณฑ์มาตรฐานของผู้ชายไม่ใช่เหรอ

00:25:16.600 --> 00:25:17.880 align:center
อย่างเช่น

00:25:17.960 --> 00:25:19.120 align:center
ความสามารถ

00:25:20.160 --> 00:25:21.200 align:center
รายได้

00:25:22.160 --> 00:25:23.160 align:center
อายุ

00:25:23.240 --> 00:25:24.400 align:center
นิสัย

00:25:24.480 --> 00:25:25.960 align:center
แล้วก็เงื่อนไขอะไรอีก

00:25:26.760 --> 00:25:27.760 align:center
ใช่ไหม

00:25:28.360 --> 00:25:29.200 align:center
ผม

00:25:31.000 --> 00:25:36.120 align:center
พอจะอยู่ในขอบเขตของ
การเป็นคู่ครองของพี่บ้างไหม

00:25:51.320 --> 00:25:52.800 align:center
ในใจผม

00:25:53.440 --> 00:25:54.720 align:center
พี่ก็เหมือนนางฟ้า

00:25:58.680 --> 00:25:59.560 align:center
พูดจริงนะ

00:26:00.920 --> 00:26:02.120 align:center
เป็นนางฟ้าแบบที่

00:26:02.680 --> 00:26:03.760 align:center
ถือคบเพลิง

00:26:04.280 --> 00:26:06.240 align:center
นำทางผมเดินไปข้างหน้า

00:26:06.320 --> 00:26:07.920 align:center
คอยบอกผมว่า ต้องเคารพตัวเอง

00:26:08.520 --> 00:26:09.520 align:center
รักตัวเอง

00:26:09.600 --> 00:26:10.560 align:center
ไม่มองว่าตัวเองด้วยค่า

00:26:10.640 --> 00:26:12.400 align:center
และอย่างหลงระเริงอวดดี

00:26:13.520 --> 00:26:15.880 align:center
ต่อจากนี้ ผมจะไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น

00:26:19.520 --> 00:26:20.480 align:center
จะเชื่อแค่พี่

00:26:24.640 --> 00:26:25.800 align:center
แต่

00:26:28.040 --> 00:26:29.400 align:center
ก็กลัวว่าพี่จะไม่ชอบผม

00:26:43.320 --> 00:26:45.280 align:center
ตกลงแล้ว พี่คิดยังไงกับผมกันแน่

00:26:50.320 --> 00:26:51.680 align:center
เสี่ยวอวี๋ นายฟังฉันนะ

00:26:53.920 --> 00:26:57.560 align:center
ก่อนอื่น ฉันคิดว่า
นายยังเป็นคนที่มีความสามารถอยู่ดี

00:26:58.960 --> 00:27:00.920 align:center
ไม่อย่างนั้นคงไม่ยืนหยัดได้นานขนาดนี้หรอก

00:27:01.000 --> 00:27:02.280 align:center
และคงไม่มีความรักที่แรงกล้าแบบนี้ด้วย

00:27:04.720 --> 00:27:05.720 align:center
แน่นอนว่า

00:27:06.240 --> 00:27:10.360 align:center
นายอาจจะไม่ได้มีความสามารถมากขนาดนั้น

00:27:11.240 --> 00:27:13.720 align:center
แต่ใครบอกว่าความสามารถธรรมดา
ไม่ใช่ความสามารถล่ะ

00:27:22.160 --> 00:27:24.480 align:center
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ใช่นางฟ้าอะไรหรอก

00:27:25.960 --> 00:27:28.160 align:center
ก็แค่เพราะฉันแก่กว่านายมากเท่านั้นเอง

00:27:30.040 --> 00:27:31.840 align:center
ฉันผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่านาย

00:27:31.920 --> 00:27:33.480 align:center
ประสบการณ์เลยมากกว่า

00:27:35.080 --> 00:27:37.600 align:center
มีเรื่องนึงที่ฉันกะว่าจะบอกนายพรุ่งนี้

00:27:39.680 --> 00:27:43.720 align:center
วันนี้ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว บอกนายเลยแล้วกัน

00:27:47.200 --> 00:27:48.960 align:center
วันมะรืนนี้ฉันจะกลับปักกิ่ง

00:27:51.920 --> 00:27:53.040 align:center
ทำไมล่ะ

00:27:53.120 --> 00:27:55.840 align:center
ฉันได้งานเป็นนักจัดระเบียบบ้าน

00:27:56.360 --> 00:27:58.480 align:center
นายคิดดู ฉันเป็นแม่บ้านมาหลายปี

00:27:58.560 --> 00:27:59.960 align:center
ฉันถนัดจัดระเบียบที่สุดแล้ว

00:28:00.040 --> 00:28:01.960 align:center
งานนี้เหมาะกับฉันมากเลยนะ

00:28:02.040 --> 00:28:04.600 align:center
บริษัทก็อยากให้ฉันไปเริ่มงานให้เร็วที่สุด

00:28:05.320 --> 00:28:06.640 align:center
แล้วผมล่ะ

00:28:08.920 --> 00:28:12.000 align:center
หลังจากนี้พวกเราก็ส่งข้อความวีแชตหากันก็ได้

00:28:13.040 --> 00:28:14.880 align:center
ไม่ได้เจอแล้วเหรอ

00:28:16.480 --> 00:28:18.240 align:center
ถ้านายมาปักกิ่ง นายก็บอกฉัน

00:28:18.320 --> 00:28:19.400 align:center
ฉันจะเลี้ยงข้าวนายเอง

00:28:31.000 --> 00:28:31.840 align:center
เสี่ยวอวี๋

00:28:34.320 --> 00:28:36.760 align:center
ที่ผ่านมาฉันมีความสุขมากเลยนะ

00:28:39.160 --> 00:28:41.600 align:center
หลังฉันไปแล้ว นายก็ตั้งใจทำเพลงต่อไปนะ

00:28:42.480 --> 00:28:43.760 align:center
ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน

00:28:44.600 --> 00:28:46.240 align:center
ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้นาย

00:28:47.000 --> 00:28:48.440 align:center
และสนับสนุนนายตลอดไป

00:29:01.600 --> 00:29:02.840 align:center
ไปนอนได้แล้ว

00:29:57.400 --> 00:29:58.400 align:center
ครูเซี่ยคะ

00:30:00.720 --> 00:30:01.600 align:center
ป้าครับ

00:30:02.120 --> 00:30:03.160 align:center
ฟื้นแล้วเหรอครับ

00:30:03.800 --> 00:30:04.920 align:center
รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม

00:30:08.320 --> 00:30:09.480 align:center
อาเหยา

00:30:17.360 --> 00:30:18.520 align:center
ผมอยู่นี่

00:30:23.360 --> 00:30:24.920 align:center
หลังน้าตาย

00:30:26.520 --> 00:30:28.520 align:center
เธออย่าเศร้าไปเลยนะ

00:30:31.520 --> 00:30:37.160 align:center
ทั้งชีวิตนี้ น้าทำเพื่อตัวเองมาโดยตลอด

00:30:39.840 --> 00:30:42.120 align:center
น้าพอใจกับชีวิตที่ผ่านมา

00:30:45.320 --> 00:30:47.600 align:center
ไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว

00:30:52.440 --> 00:30:53.640 align:center
น้าครับ

00:30:55.480 --> 00:30:56.880 align:center
น้าจะต้องไม่เป็นอะไร

00:31:05.360 --> 00:31:06.200 align:center
น้าครับ

00:31:06.920 --> 00:31:07.760 align:center
น้า

00:31:22.560 --> 00:31:23.640 align:center
ผมนึกว่าคุณอยู่ที่ไซต์งานเสียอีก

00:31:24.640 --> 00:31:27.160 align:center
พอดีว่างก็เลยมาอยู่เป็นเพื่อนครูน่ะ

00:31:29.520 --> 00:31:30.440 align:center
น้าครับ

00:31:30.520 --> 00:31:32.000 align:center
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าต้องพักผ่อนอยู่บ้านให้เยอะๆ

00:31:32.080 --> 00:31:33.360 align:center
มาที่โรงปักอีกแล้ว

00:31:34.160 --> 00:31:36.080 align:center
น้าต้องดูแลตัวเองดีๆ นะครับ

00:31:36.160 --> 00:31:38.640 align:center
ร่างกายแข็งแรง ถึงจะปักผลงานได้เยอะขึ้น

00:31:38.720 --> 00:31:40.640 align:center
ถ้าน้าไม่อยู่แล้ว ก็จะไม่เหลืออะไรแล้วจริงๆ นะ

00:31:41.760 --> 00:31:43.640 align:center
ให้น้านอนติดเตียงทุกวันไม่ได้หรอก

00:31:44.160 --> 00:31:45.520 align:center
น้าหายดีแล้ว

00:31:46.120 --> 00:31:47.560 align:center
แค่มาดูโรงปักผ้า

00:31:47.640 --> 00:31:49.080 align:center
รับแสงแดดนิดหน่อยเอง

00:31:49.160 --> 00:31:50.640 align:center
ดีต่อร่างกายนะ

00:31:50.720 --> 00:31:52.840 align:center
ตอนนี้น่ะ แม้แต่เข็มหลี่ชิงก็ไม่ให้ป้าจับแล้ว

00:31:54.960 --> 00:31:56.160 align:center
ทำของอร่อยอะไรมาคะ

00:31:57.240 --> 00:31:58.080 align:center
ปลาต้มซุปน่ะ

00:31:58.680 --> 00:32:00.480 align:center
ผมแบ่งเอาไปให้ที่บ้านคุณแล้ว กลับไปค่อยกิน

00:32:01.480 --> 00:32:02.680 align:center
กินด้วยกันเถอะ

00:32:02.760 --> 00:32:04.000 align:center
น้ากินเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอก

00:32:04.520 --> 00:32:05.640 align:center
ไม่เยอะหรอก

00:32:05.720 --> 00:32:06.920 align:center
น้าค่อยๆ กิน

00:32:07.440 --> 00:32:10.760 align:center
มื้อเช้าแต่ละวัน น้ากินอะไรบ้าง
หมั่นโถวงี้ โจ๊กงี้

00:32:10.840 --> 00:32:11.840 align:center
แต่ละอย่างมีสารอาหารที่ไหน

00:32:11.920 --> 00:32:13.880 align:center
ถ้ารู้ว่าน้ากินแบบนี้

00:32:13.960 --> 00:32:15.840 align:center
ผมให้หลี่ชิงจับตาดูน้านานแล้ว

00:32:16.640 --> 00:32:18.160 align:center
วันนั้นที่เตียงคนไข้น่ะ

00:32:18.240 --> 00:32:20.000 align:center
ตอนน้าฟื้นขึ้นมา แล้วดึงมือผมไปจับ
แล้วพูดกับผมว่า

00:32:20.080 --> 00:32:22.880 align:center
“อาเหยา ถ้าน้าตาย หลานอย่าเศร้าไปเลยนะ”

00:32:23.840 --> 00:32:25.120 align:center
น้าทำผมกลัวแทบตายเลยนะครับ

00:32:25.640 --> 00:32:27.080 align:center
ตอนนั้นหัวน้าคงเลอะเลือนไปเอง

00:32:29.640 --> 00:32:31.160 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่หนูได้ยินคนพูดว่า

00:32:31.240 --> 00:32:32.920 align:center
ชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว

00:32:33.560 --> 00:32:34.680 align:center
ไม่มีจริงๆ เหรอคะ

00:32:37.520 --> 00:32:38.800 align:center
ยังมีอยู่อย่างนึง

00:32:40.400 --> 00:32:41.600 align:center
อะไรเหรอคะ

00:32:43.720 --> 00:32:45.440 align:center
ตอนที่น้าสาวๆ

00:32:45.960 --> 00:32:47.040 align:center
ความรู้สึกค่อนข้างรุนแรง

00:32:49.080 --> 00:32:51.720 align:center
ความจริงเอ็ดเวิร์ด
เคยเขียนจดหมายมาหาน้าฉบับหนึ่ง

00:32:52.280 --> 00:32:53.920 align:center
เขาบอกว่าเขาจะแต่งงานแล้ว

00:32:54.000 --> 00:32:55.400 align:center
อยากให้น้าความสุข

00:32:55.920 --> 00:32:57.120 align:center
น้าไม่ได้ตอบกลับไปหรอก

00:32:59.120 --> 00:33:00.240 align:center
เอ็ดเวิร์ดเหรอคะ

00:33:01.520 --> 00:33:03.680 align:center
เป็นนักวาดภาพชาวต่างชาติ แฟนของน้าน่ะ

00:33:06.480 --> 00:33:08.600 align:center
น้ารู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ตอบกลับไป

00:33:09.120 --> 00:33:10.720 align:center
ว่าน้าเองก็ขอให้เขามีความสุขเช่นกัน

00:33:14.760 --> 00:33:15.960 align:center
น้าหวยหลาน

00:33:16.040 --> 00:33:18.600 align:center
ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าน้าก็คลั่งรักกับเขาเหมือนกัน

00:33:19.720 --> 00:33:22.000 align:center
ความรักแบบนี้สวยงามจะตาย

00:33:22.080 --> 00:33:23.640 align:center
จะเรียกว่าคลั่งรักได้ยังไง

00:33:24.640 --> 00:33:26.240 align:center
คลั่งรักคืออะไรเหรอ

00:33:26.320 --> 00:33:28.240 align:center
ก็คือ ตอนมีความรัก

00:33:28.320 --> 00:33:30.360 align:center
ก็หลงซะขึ้นสมอง เหมือนดื่มเหล้า

00:33:32.120 --> 00:33:33.560 align:center
แล้วเธอไม่เป็นเหรอ

00:33:33.640 --> 00:33:34.640 align:center
เป็นสิครับ

00:33:34.720 --> 00:33:36.400 align:center
ผมนี่แหละ คนคลั่งรักขนานแท้

00:33:39.720 --> 00:33:40.720 align:center
กินข้าวเถอะครับ

00:33:53.160 --> 00:33:54.240 align:center
ต้าม่าย

00:33:54.320 --> 00:33:56.240 align:center
ในกระเป๋าใส่อะไรบ้างเนี่ย หนักขนาดนี้

00:33:56.760 --> 00:33:58.720 align:center
ก็มี แฮมที่เถ้าแก่สวี่ให้มา

00:33:58.800 --> 00:34:00.600 align:center
กับเนยแข็งที่เถ้าแก่น่าน่าให้ฉันมา

00:34:00.680 --> 00:34:01.760 align:center
- เชาป่าจือ
- นี่

00:34:01.840 --> 00:34:03.200 align:center
พวกคุณสองคนนี่จริงๆ เลย

00:34:03.280 --> 00:34:04.560 align:center
ส่งพัสดุกลับไปไม่ได้เหรอ

00:34:05.320 --> 00:34:06.400 align:center
ไปได้แล้ว

00:34:06.480 --> 00:34:07.880 align:center
รถส่งสัตว์เลี้ยงมาถึงที่ลานจอดรถแล้ว

00:34:07.960 --> 00:34:08.800 align:center
- ได้
- ได้

00:34:08.880 --> 00:34:09.719 align:center
น่าน่า

00:34:09.800 --> 00:34:11.560 align:center
อย่าลืมเรื่องพรุ่งนี้เด็ดขาดนะ

00:34:11.639 --> 00:34:14.199 align:center
มีไม้กระดานมาส่ง ต้องดูสีกับเบอร์ให้ดี

00:34:14.280 --> 00:34:15.639 align:center
ถูกต้องค่อยเอาของลง

00:34:15.719 --> 00:34:16.719 align:center
- แล้วอะไรอีก
- เช็กจำนวน

00:34:16.800 --> 00:34:18.480 align:center
- แล้วก็ถ่ายวิดีโอ
- ใช่

00:34:18.560 --> 00:34:20.400 align:center
ถ้าที่ไซต์งานเกิดปัญหา ให้ไปหา

00:34:20.480 --> 00:34:21.320 align:center
เสี่ยวชุน

00:34:22.480 --> 00:34:24.400 align:center
พวกคุณไปปักกิ่งไม่กี่วันเอง

00:34:24.480 --> 00:34:25.440 align:center
ไม่ต้องห่วงหรอก

00:34:25.520 --> 00:34:26.639 align:center
- ฉันจัดการได้
- โอเค

00:34:26.719 --> 00:34:27.560 align:center
งั้นไปแล้วนะ

00:34:28.080 --> 00:34:29.719 align:center
- ผมถือให้ๆ เอามา
- เดินทางดีๆ นะ

00:34:29.800 --> 00:34:30.719 align:center
- ผมเอง พวกคุณไปเถอะ
- ไหวเหรอ

00:34:30.800 --> 00:34:32.120 align:center
ไหวๆ ไปเลย

00:34:32.199 --> 00:34:33.040 align:center
ไปกัน

00:35:03.600 --> 00:35:05.920 align:center
ไม่ได้เห็นถนนคึกคักขนาดนี้นานแล้ว

00:35:09.080 --> 00:35:11.000 align:center
ขนาดฉันเพิ่งไปได้ไม่นาน

00:35:11.080 --> 00:35:12.560 align:center
แต่ครั้งนี้

00:35:13.080 --> 00:35:14.840 align:center
ปักกิ่งสว่างขนาดนี้เลยเหรอ

00:35:16.760 --> 00:35:17.840 align:center
คึกคัก

00:35:18.680 --> 00:35:19.680 align:center
ใหญ่

00:35:21.000 --> 00:35:22.000 align:center
และสวยงาม

00:35:23.000 --> 00:35:24.440 align:center
พวกคุณมาทำงานที่ปักกิ่งเหรอครับ

00:35:26.120 --> 00:35:27.200 align:center
ฮันนีมูนครับ

00:35:27.280 --> 00:35:28.480 align:center
เพิ่งแต่งงานเหรอครับ

00:35:28.560 --> 00:35:30.320 align:center
แต่มองก็รู้ว่าพวกคุณเกิดมาคู่กัน

00:35:30.400 --> 00:35:31.240 align:center
ยินดีด้วยนะครับ

00:35:31.320 --> 00:35:32.320 align:center
ขอบคุณครับ

00:35:33.160 --> 00:35:34.480 align:center
มีแพลนจะไปเที่ยวที่ไหนกันเหรอครับ

00:35:35.240 --> 00:35:36.240 align:center
ยังไม่มีเลยครับ

00:35:36.320 --> 00:35:37.440 align:center
มีที่แนะนำไหมครับ

00:35:37.960 --> 00:35:40.080 align:center
ปักกิ่งเป็นเมืองหลวง มีที่เที่ยวเยอะมาก

00:35:40.160 --> 00:35:41.720 align:center
คนทั้งประเทศรู้จักหมดแหละครับ

00:35:41.800 --> 00:35:43.040 align:center
อย่างพระราชวังต้องห้าม

00:35:44.120 --> 00:35:45.240 align:center
สนามกีฬาแห่งชาติ

00:35:45.320 --> 00:35:47.160 align:center
แล้วก็ย่านซานหลี่ถุน

00:35:47.680 --> 00:35:50.480 align:center
ตอนเช้า คุณไปดูเชิญธงขึ้นเสา
ที่เทียนอันเหมินก็ได้

00:35:50.560 --> 00:35:52.120 align:center
กลางวันไปเดินกำแพงเมืองจีนที่ปาต๋าหลิ่ง

00:35:52.200 --> 00:35:54.480 align:center
พอตกเย็น ก็พาแฟน
ไปหาของกินที่ตรอกโหลวกู่ใต้

00:35:54.560 --> 00:35:55.560 align:center
ที่เที่ยวมีให้เที่ยวเยอะมาก

00:35:55.640 --> 00:35:57.320 align:center
ต้องดูว่าพวกคุณอยากไปเที่ยวที่ไหน

00:35:57.400 --> 00:35:59.920 align:center
ครับ ถึงโรงแรมแล้วจะคิดดู

00:36:01.400 --> 00:36:04.360 align:center
จริงสิ โรงแรมที่พวกคุณสองคนพัก
ออกมาก็เจอรถไฟฟ้าใต้ดิน

00:36:04.440 --> 00:36:05.400 align:center
ไปไหนก็สะดวกครับ

00:36:16.440 --> 00:36:17.280 align:center
หงโต้ว

00:36:18.880 --> 00:36:19.920 align:center
ถึงโรงแรมแล้ว

00:36:24.920 --> 00:36:27.960 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มองโรงแรมจากมุมนี้

00:36:28.800 --> 00:36:30.200 align:center
ทำงานมาตั้งนาน

00:36:30.720 --> 00:36:31.880 align:center
แต่ไม่เคยเห็นทั้งตึกเลย

00:36:33.880 --> 00:36:35.760 align:center
ส่วนผมผ่านหลายครั้งมาก

00:36:36.280 --> 00:36:38.120 align:center
แต่ไม่เคยเดินเข้าไปเลย

00:36:52.120 --> 00:36:55.400 align:center
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

00:36:55.480 --> 00:36:57.560 align:center
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

00:36:57.640 --> 00:37:00.000 align:center
(โรงแรมวอลดอล์ฟ แอสโตเรีย)

00:37:04.360 --> 00:37:05.280 align:center
เลิกมองได้แล้ว

00:37:05.360 --> 00:37:06.280 align:center
ไปกันเถอะ

00:37:18.200 --> 00:37:19.200 align:center
เช็กอินเข้าพักค่ะ

00:37:19.280 --> 00:37:20.480 align:center
สวัสดีตอนเย็นค่ะ

00:37:20.560 --> 00:37:21.840 align:center
ผู้จัดการสวี่

00:37:21.920 --> 00:37:22.960 align:center
ผู้จัดการสวี่

00:37:23.040 --> 00:37:24.640 align:center
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ พวกคุณเป็นยังไงบ้าง

00:37:24.720 --> 00:37:26.920 align:center
พวกเราก็เหมือนเดิมค่ะ

00:37:27.000 --> 00:37:28.440 align:center
คุณล่ะคะ ตอนนี้ไปทำงานที่โรงแรมไหน

00:37:29.320 --> 00:37:30.480 align:center
ไม่ได้ไปโรงแรมไหนหรอก

00:37:30.560 --> 00:37:32.880 align:center
ฉันกำลังเปิดโฮมเตย์ที่ยูนนานน่ะ

00:37:32.960 --> 00:37:34.440 align:center
ดีจังเลยค่ะ

00:37:34.520 --> 00:37:35.840 align:center
มิน่าคุณถึงลาออก

00:37:35.920 --> 00:37:37.600 align:center
ดูมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนแต่ก่อน

00:37:37.680 --> 00:37:38.840 align:center
จริงเหรอ

00:37:39.920 --> 00:37:41.560 align:center
พวกคุณพักด้วยกันไหมคะ

00:37:41.640 --> 00:37:43.200 align:center
พักด้วยกันค่ะ นี่คือแฟนฉันเอง

00:37:43.960 --> 00:37:45.600 align:center
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ

00:37:45.680 --> 00:37:48.040 align:center
ห้องจองด้วยชื่อของผมครับ เซี่ยจือเหยา

00:37:48.120 --> 00:37:50.400 align:center
- ได้ค่ะ
- แฟนของผู้จัดการสวี่นี่เอง

00:37:50.920 --> 00:37:51.760 align:center
เดี๋ยวจัดการให้เลยค่ะ

00:37:51.840 --> 00:37:53.040 align:center
- ครับ
- จะได้พักเร็วๆ

00:38:01.760 --> 00:38:03.720 align:center
ห้องนี้ไม่เลวเลย

00:38:14.920 --> 00:38:16.280 align:center
คุณอย่าเพิ่งเข้ามาแล้วนอนเลยสิ

00:38:16.360 --> 00:38:17.280 align:center
เสื้อผ้าสกปรกมา

00:38:17.360 --> 00:38:18.400 align:center
รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

00:38:18.480 --> 00:38:20.760 align:center
ไป เอาเสื้อผ้าไปซัก

00:38:20.840 --> 00:38:21.880 align:center
เอาไปซักที่บ้านฉันเถอะน่า

00:38:21.960 --> 00:38:23.640 align:center
ซักรีดที่นี่แพงจะตาย

00:38:24.160 --> 00:38:25.440 align:center
ทำไมคุณงกขนาดนี้เนี่ย

00:38:25.520 --> 00:38:27.040 align:center
น้ำท่วมห้อง

00:38:27.120 --> 00:38:29.040 align:center
จนไม่มีที่นอน เสื้อจะยังไม่ซักอีก

00:38:29.560 --> 00:38:30.680 align:center
รีบไปอาบน้ำเร็ว

00:38:30.760 --> 00:38:32.600 align:center
- อย่าดื้อ
- ก็ได้ๆ รู้แล้วๆ

00:38:32.680 --> 00:38:33.520 align:center
รู้แล้ว

00:38:34.160 --> 00:38:35.160 align:center
ไป อาบน้ำก่อน

00:38:50.160 --> 00:38:51.280 align:center
ฉันเสร็จแล้ว

00:38:52.000 --> 00:38:53.160 align:center
เป่าผมแห้งสนิทหรือยัง

00:38:55.040 --> 00:38:55.880 align:center
ไหน

00:38:55.960 --> 00:38:57.040 align:center
ผมขอเช็กก่อน

00:39:02.400 --> 00:39:03.720 align:center
ไม่ได้

00:39:03.800 --> 00:39:05.080 align:center
เป่ายังไม่แห้งเลย

00:39:05.600 --> 00:39:06.560 align:center
มา

00:39:06.640 --> 00:39:07.680 align:center
เดี๋ยวผมเป่าให้

00:39:12.400 --> 00:39:13.600 align:center
คุณไม่เหนื่อยเหรอ

00:39:13.680 --> 00:39:14.760 align:center
เหนื่อยสิ

00:39:14.840 --> 00:39:17.440 align:center
แต่ผมคุณยังไม่แห้งเลย
นอนแล้วเดี๋ยวจะเป็นหวัดง่าย

00:39:17.520 --> 00:39:18.400 align:center
ก็ได้

00:39:44.280 --> 00:39:46.080 align:center
สวี่หงโต้ว พรุ่งนี้

00:40:07.120 --> 00:40:08.720 align:center
(ห้ามรบกวน)

00:40:29.280 --> 00:40:30.360 align:center
ฝันดีนะ

00:40:38.720 --> 00:40:41.760 align:center
(อรุณสวัสดิ์)

00:40:54.560 --> 00:40:55.760 align:center
กี่โมงแล้ว

00:40:58.040 --> 00:40:59.160 align:center
สิบเอ็ดโมง

00:41:02.040 --> 00:41:03.320 align:center
นอนต่ออีกหน่อย

00:41:17.160 --> 00:41:18.240 align:center
เชิญค่ะ

00:41:22.640 --> 00:41:24.160 align:center
ดูแล้วก็โอเคอยู่นะ

00:41:24.240 --> 00:41:25.680 align:center
ไม่ได้แย่เท่าที่ผมคิดไว้

00:41:25.760 --> 00:41:27.360 align:center
เจ้าของห้องเก็บกวาดไปแล้วน่ะ

00:41:28.000 --> 00:41:31.120 align:center
ฉันแค่มาจัดการเสื้อผ้าบางส่วน
หนังสือ แล้วก็พวกเครื่องใช้ไฟฟ้า

00:41:31.200 --> 00:41:32.040 align:center
ฉันว่า

00:41:32.560 --> 00:41:34.600 align:center
อันไหนขายได้ก็ขาย ทิ้งได้ก็ทิ้งแล้วกัน

00:41:34.680 --> 00:41:36.200 align:center
งั้นเริ่มกันเถอะ

00:41:36.720 --> 00:41:37.800 align:center
คุณมีเทปกาวไหม

00:41:37.880 --> 00:41:38.720 align:center
มี

00:41:48.040 --> 00:41:49.600 align:center
โชคดีนะเนี่ยที่ผมมาด้วย

00:41:50.120 --> 00:41:52.600 align:center
ถ้าคุณมาคนเดียว เมื่อไรคุณจะเก็บเสร็จ

00:41:52.680 --> 00:41:53.560 align:center
อีกอย่าง

00:41:54.520 --> 00:41:57.160 align:center
ให้คุณกลับมาคนเดียว ผมไม่วางใจจริงๆ

00:41:57.800 --> 00:41:59.280 align:center
มีอะไรไม่ให้คุณวางใจเหรอ

00:41:59.920 --> 00:42:01.320 align:center
คุณมาปักกิ่งคนเดียว

00:42:01.400 --> 00:42:03.600 align:center
ตอนไปยังไปคนเดียวอีก

00:42:04.120 --> 00:42:05.880 align:center
โดดเดี่ยวคนเดียว น่าสงสารจะตาย

00:42:06.400 --> 00:42:08.040 align:center
คุณอย่ามโนเกินเหตุ

00:42:08.560 --> 00:42:10.600 align:center
ฉันกลับมาครั้งนี้ ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว

00:42:11.560 --> 00:42:12.680 align:center
ไม่เหมือนยังไง

00:42:14.520 --> 00:42:16.520 align:center
อาจจะเพราะสภาพจิตใจเปลี่ยนมั้ง

00:42:17.120 --> 00:42:19.080 align:center
ฉันไม่ต้องการอะไรจากเมืองนี้แล้ว

00:42:19.160 --> 00:42:20.560 align:center
ไม่มีอะไรให้หนักใจ

00:42:21.080 --> 00:42:23.520 align:center
ตรงกันข้ามกลับรู้สึก
มีบางอย่างที่เป็นไปได้มากกว่า

00:42:30.440 --> 00:42:33.040 align:center
ถ้าหลังจากนี้ธุรกิจคุณดีขึ้นเรื่อยๆ

00:42:33.120 --> 00:42:36.160 align:center
คุณมาเปิดโฮมสเตย์
ข้างกำแพงเมืองจีนที่ชานเมืองปักกิ่งก็ได้

00:42:37.080 --> 00:42:39.080 align:center
ก่อนหน้านี้น่ะ ผมเคยไปดูหมู่บ้านในภูเขามา

00:42:39.160 --> 00:42:40.560 align:center
ยังรักษาวัฒนธรรมไว้เหมือนเดิม

00:42:40.640 --> 00:42:43.960 align:center
ชาวบ้านใช้ฟืนก่อไฟ
เอาก้อนหินบนภูเขามาสร้างบ้าน

00:42:44.600 --> 00:42:46.160 align:center
คุณลองคิดดูนะ ช่วงสุดสัปดาห์

00:42:46.240 --> 00:42:47.480 align:center
ขับรถไปแค่สองสามชั่วโมง

00:42:47.560 --> 00:42:49.880 align:center
ออกห่างจากชีวิตตอนนี้สักพัก

00:42:49.960 --> 00:42:51.800 align:center
ไปสูดอากาศบริสุทธิ์

00:42:52.320 --> 00:42:54.000 align:center
กลับสู่การดำรงชีวิตที่แท้จริง

00:42:54.080 --> 00:42:55.640 align:center
เข้ากับแนวคิดของพวกคุณมากเลยนะ

00:42:56.240 --> 00:42:57.200 align:center
ก็ดีนะ

00:42:57.280 --> 00:43:00.440 align:center
คุณรู้ไหม ภูเขาภาคเหนือน่ะ แบ่งเป็นสี่ฤดูชัดเจน

00:43:00.520 --> 00:43:02.120 align:center
ทิวทัศน์ทั้งสี่ฤดูไม่เหมือนกันเลย

00:43:02.200 --> 00:43:03.200 align:center
คุณลองนึกดูนะ

00:43:03.280 --> 00:43:05.200 align:center
ตอนหน้าหนาวหิมะตกหนัก

00:43:05.280 --> 00:43:08.080 align:center
ก่อไฟในห้อง นอกหน้าต่างมีหิมะโปรยปราย

00:43:08.160 --> 00:43:09.440 align:center
สวยมากเลยนะ

00:43:09.520 --> 00:43:10.840 align:center
แค่นึกก็สวยแล้ว

00:43:12.280 --> 00:43:13.480 align:center
ฉันบอกไว้ก่อนนะ

00:43:14.000 --> 00:43:16.080 align:center
คุณต้องเตรียมใจเอาไว้ด้วย

00:43:16.160 --> 00:43:18.200 align:center
ถ้าถึงตอนนั้น ธุรกิจฉันเติบโตแล้ว

00:43:18.280 --> 00:43:19.800 align:center
ฉันจะตะลอนไปทั่วแน่นอน

00:43:23.280 --> 00:43:26.320 align:center
ทำหน้าแบบนั้นคืออะไร ไม่เห็นด้วยเหรอ

00:43:28.560 --> 00:43:30.360 align:center
มีเรื่องนึงที่ผมปิดบังคุณมาตลอด

00:43:33.080 --> 00:43:34.640 align:center
คุณปิดบังอะไรฉันอีก

00:43:36.560 --> 00:43:37.560 align:center
ที่จริง

00:43:39.880 --> 00:43:42.880 align:center
ย่าผมเก็บเงินไว้เยอะมาก
ให้ผมใช้เป็นทุนแต่งเมีย

00:43:42.960 --> 00:43:45.360 align:center
เงินพวกนี้น่ะ
ผมสามารถเอามาซื้อตั๋วเครื่องบินได้

00:43:47.200 --> 00:43:48.520 align:center
ตกใจหมดเลย

00:43:49.240 --> 00:43:50.280 align:center
ผมจริงจังนะ

00:43:50.800 --> 00:43:52.480 align:center
ตอนคุณบอกจะกลับปักกิ่ง

00:43:52.560 --> 00:43:55.360 align:center
ผมก็คิดไว้แล้วว่าจะบินมาเยี่ยมคุณอาทิตย์ละครั้ง

00:43:57.280 --> 00:43:58.640 align:center
คุณก็พูดแต่ปากนั่นแหละ

00:43:58.720 --> 00:43:59.800 align:center
คุณมีเวลาที่ไหน

00:44:00.320 --> 00:44:01.400 align:center
เจียดเวลามาหาไง

00:44:01.480 --> 00:44:03.000 align:center
คนเราอยากได้อะไร

00:44:03.080 --> 00:44:04.800 align:center
ก็ต้องทุ่มเวลา ลงแรง

00:44:04.880 --> 00:44:06.600 align:center
และลำบากลำบนเดินทางไกลบ้างสิ

00:44:07.720 --> 00:44:08.880 align:center
ถึงโชคจะหล่นทับ

00:44:08.960 --> 00:44:10.080 align:center
ฉันก็ไม่กล้ารับหรอกนะ

00:44:11.680 --> 00:44:12.560 align:center
ใช่

00:44:17.120 --> 00:44:18.200 align:center
คุณรอฉันแป๊บนึงนะ

00:44:49.480 --> 00:44:50.520 align:center
สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย

00:44:51.040 --> 00:44:53.840 align:center
ฉันสวี่หงโต้ว
เป็นผู้จัดการแผนกต้อนรับของโรงแรมนี้ค่ะ

00:44:54.360 --> 00:44:56.360 align:center
ต้องการความช่วยเหลือไหมคะ

00:45:03.560 --> 00:45:05.800 align:center
นี่คือชุดทำงานที่ใส่เหรอ

00:45:06.480 --> 00:45:07.720 align:center
เป็นไง สวยไหม

00:45:12.920 --> 00:45:13.760 align:center
สวย

00:45:15.200 --> 00:45:16.560 align:center
คุณเดินมาให้ผมดูใกล้ๆ หน่อยสิ

00:45:38.680 --> 00:45:39.880 align:center
คุณผู้ชายคะ

00:45:40.720 --> 00:45:41.760 align:center
ทำแบบนี้ไม่เหมาะสมนะคะ
น่อยสิ