พ่อครับ
ผมกลัว
ทำไมละ
ลุงเหยานิ่งอยู่นานมากแล้ว
เขาตายรึเปล่าครับ
ลองไปตีเขาดู ดูสิว่าตายรึยัง
ผมไม่กล้า
ตายแล้วแน่เลย
ดูสิ แมลงวันตอมเต็มไปหมด
หยุดร้องนะ
ลุงเหยาจะตายเพราะเสียงร้องของลูกนี่แหละ
หยางกว้านจวิน นายเป็นอะไรของนายเนี่ย
ต้องขู่ลูกขนาดนี้เลยเหรอ
- กั่วเปา มานี่ มานี่ - ไป
ไม่ต้องไปสนใจเขาเลย
มาๆ ไม่ต้องร้อง
เราไม่คุยกับเขาเนอะ โอเคไหม
ไม่ร้องแล้วนะ ดูสิ ลุงเหยายังหายใจอยู่เลย ดูสิ
ยังหายใจอยู่นะ
ยังเป่าลมได้ด้วย ดูสิ
สนุกไหม
ครับ ตอนพ่ออยู่บ้านพ่อชอบทำแบบนี้
แม่บอกว่าเหม็นมาก
หนูชอบลุงเหยาไหม
ไหนลองเรียกพ่อดูสิ
พ่อ
พูดอีกที
พ่อ
จูบพ่อหน่อยสิ
เด็กดี
แม่
พี่สะใภ้
ผมล้อเล่น
ฟองเดียวพอไหม
ฉันยังมีอีกนะ
อยากได้เพิ่มอีกไหม
ไม่
สมนํ้าหน้า
เกิดอะไรขึ้น
หน้าเขาโดนแหวนเมียฉันฟาดน่ะ
ปูดลูกใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
ทำไมถึงเพิ่งมาละ
ประชุมหุ้นนานขนาดนี้เลยเหรอ
เจ็บไหม
ไม่ครับ
เราคุยเล่นต่อกันนิดหน่อย
ตอนเที่ยงคุณเป็นอะไรไป
ดูไม่ค่อยสดชื่น
มีเรื่องอะไรถึงพูดกับฉันไม่ได้
เกี่ยวกับงานนะ
เรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องเล็กๆ
เห็นคุณเป็นแบบนี้ ก็นึกว่าเจอเรื่องอะไร
ที่แก้ไม่ได้ซะอีก
ผมน่ะชินแล้ว
เวลาเขามีปัญหา
เขาชอบนั่งซึมๆ แบบนี้นานๆ
ไม่เอาน่า ฉันยังกินข้าวเย็นไม่เสร็จเลย
นายนี่นะ
ไม่ต้องมาว่าฉันเลย
นายดูหงโต้วสิ
ตอนนี้ต้องเรียกเถ้าแก่เนี้ยสวี่สิ
งานตกแต่งเหนื่อยจะตาย
พลังยังเหลือล้น
แต่ดูนายสิ
เหมือนกันที่ไหนล่ะ
เขายังไม่เปิดกิจการเลย
ตอนนายเปิดโรงมัดย้อมใหม่ๆ
แล้วต้องแก้แบบตกแต่ง ก็มาเมาแล้วร้องไห้ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
- แถมยังบอกว่าพ่อไปก่อเรื่องอีก - พอๆ พอได้แล้ว
ไว้หน้าฉันบ้าง
จริงไหมคะ
เล่าอีกสิคะ
คุณไม่รู้หรอก
- ตอนที่นํ้าตาของเขาไหล - พอแล้วๆ
เถ้าแก่เนี้ยสวี่ ผมยอมรับว่าสู้คุณไม่ได้ โอเคไหมครับ
- เบียร์แก้วนี้ผมดื่มแล้วนะ - เดี๋ยวๆ
ที่เหลือ ให้ฉันนะคะ
เดี๋ยวสิคุณ
ผมยังดื่มได้นิดเดียวอยู่เลย
เหลือให้ผมหน่อยสิ
เหลือให้ผมด้วยนะ
ขอนะ
ให้ผม เดี๋ยวผมดื่มจากปากคุณ
แม่
- แม่ - แม่คะ
กลับมาแล้วเหรอ รีบไปอาบนํ้าพักผ่อนเถอะ
หลัวเฉวียนล่ะ
หลัวเฉวียน เขามาเหรอ
หนูให้เขากลับมาเองนะ
พ่อมาเหรอคะ
แป๊บนะ แม่โทรหาเขาก่อน
ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่มีสัญญาณตอบรับขณะนี้
ไม่มีคนรับสายเหรอ
เขาน่าจะยุ่งอยู่
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวหนูขึ้นไปก่อน
ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่มีสัญญาณตอบรับขณะนี้
กรุณาโทรมาใหม่
แม่คะ
หลัวเฉวียนติดต่อไปบ้างไหมคะ
เขาไปหาเธอไม่ใช่เหรอ
ใช่ค่ะ ตอนเที่ยง เขามาหาหนู
แต่ตอนนั้นหนูยังอยู่ในเวลางาน
เลยบอกให้เขามารอที่บ้าน
แต่เขายังไม่มาเลยค่ะ
หนูโทรหาเขา แต่ติดต่อไม่ได้เลย
เรื่องของเสี่ยวหูลู่เขาพูดกับเธอแล้วใช่ไหม
ค่ะ
แม่คะ
ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ
แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ
ไว้ตอนปิดเทอมฤดูหนาว
หนูจะให้เขาไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่คุนหมิงค่ะ
เขาคงยังไม่บอกเธอ
ว่าเขาพูดกับพ่อเขาว่ายังไงละสิ
เขาบอกพ่อเขาว่า
“ยังไงเสี่ยวชุนคงไม่กลับมาแต่งงานกับผมแล้ว
ถ้าพ่อแม่นัดดูตัวให้ ผมก็จะไป
แต่ถ้าผมอยากมีเมียใหม่
ถ้ามีลูกอยู่ด้วย เขาคงไม่เอาผม
ให้อยู่กับเสี่ยวชุนน่ะดีแล้ว”
พ่อเขาโกรธมาก ทั้งด่า ทั้งตีใหญ่เลย
เขียวชํ้าไปหมดทั้งตัว
ออกไปแบบแผลเต็มตัวนั่นแหละ
เสี่ยวชุน
พาเขาไปโรงพยาบาลหน่อยนะ
เขาไม่เห็นต้องพูดกับพ่อแบบนั้นเลย
เสี่ยวชุน เธอรู้จักเขาดี
เขาไม่ใช่คนนิสัยไม่ดี
ถ้าเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ
หย่ากันมาตั้งสามปี
ถ้าอยากหาเมียใหม่จริงๆ เขาคงหาไปนานแล้ว
เขาแค่อยากทำตามความต้องการของเธอ
ก็เลยทำตัวเองแบบนั้น
ต่อไปก็ดีกับเขาหน่อยนะ
มีอะไรก็พูดกันดีๆ
อย่าโกรธอะไรเขาเลย
ถึงจะไม่ใช่สามีภรรยากันแล้ว
แต่ยังเป็นพ่อแม่ของเสี่ยวหูลู่นะ
ใช่ไหม
- หลัวเฉวียน - แม่
ทำไมกลับมาไม่บอกไม่กล่าวล่ะ
มานี่ คุยกับเสี่ยวชุน
เขาเป็นห่วง
เสี่ยวชุน
เมื่อกี้ผมเอารถไปจอดในโรงจอดรถนะ
ในลิฟต์เลยไม่มีสัญญาณ
โอเค ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
งั้นวางแล้วนะ
ใครเนี่ย น่าเบื่อจริงๆ
คงเป็นสักบ้านที่ตามใจลูกหนักมาก
ดูที่วาดมาสิ
ตำแหน่งตรงนั้น
คงสูงเท่าฉันนี่แหละ
แถมยังวาดได้น่าเกลียดมาก
หมู่บ้านเรามีร้านเดียวที่ขายสีสเปรย์ใช่ไหม
ถ้าสั่งออนไลน์มาล่ะ
ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสืบหรอก
คงแค่อยากกลั่นแกล้ง
เดี๋ยวต่อไป ติดกล้องที่ประตู
สองตัวไปเลย
กล้องฉันซื้อมาแล้ว แต่ของยังมาไม่ถึง
สมควรติดจริงๆ นั่นแหละ ของเริ่มเยอะแล้ว
ไม่ต้องห่วงนะ
เดี๋ยวผมจะหาคนมาช่วยเปลี่ยนประตูก่อน
ฉันว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
อะไรเหรอ
ไม่แน่ใจ
คุณดูสิ ฉันรู้สึกตลอดเลยว่า เวลาเจอคนในหมู่บ้าน
พวกเขามองฉัน แล้วก็ถกกันเรื่องของฉันด้วย
มันก็ปกติไม่ใช่เหรอ
มีเซลส์แมนมาขายของทั้งที
ก็ต้องกลายเป็นหัวข้อสนทนาเดียว ของคนทั้งหมู่บ้านอยู่แล้ว
ไปที่ไหนๆ ก็ต้องพูดว่า
โอ้ว ผู้หญิงคนนี้ แฟนอาเหยาของพวกเรา
รสนิยมดีมาก ที่มาชอบอาเหยา
คุณนี่… ทำไมแก้มคุณถึงหนาจังคะ
แล้วทำไมถึงไม่บอกว่า
ดูสาวสวยคนนี้สิ
ไม่รู้ว่า ไปถูกใจอาเหยาตรงไหน
ไปโดนใจอะไรตรงไหนกัน
โดนใจที่ผมหล่อไง
คุณย่าบอกว่า
พอคุณแก่แล้วจะน่าเกลียดมาก
ย่ามั่ว
เราไปกันดีกว่า นี่ ของคุณ
เดี๋ยวก่อน
กอดหน่อย
ผมจะกลับไปเตรียมมื้อเย็นให้นะ
ฉันก็ทำได้นะ คุณอยากกินอะไร
ไม่เป็นไรครับ
ฝีมือทำอาหารของคุณ เก็บไว้ไปทำกินเองที่บ้านเถอะ
- อย่ารัดคอสิ - ทำไมคะ
แม่สอนฉันมานะ
โอเค ผมยอมแล้ว ผมต้องไปแล้วจริงๆ
- ระวังด้วยนะคะ - บาย
บาย
เสี่ยวชุน
เธออยู่ร้านหรืออยู่ที่โกดัง
เธอไปร้านขายสีสเปรย์
แล้วฝากถามให้หน่อยสิ ใครซื้อสีขาวไปบ้าง
ได้ แล้วบอกฉันด้วยนะ
บาย
หงโต้ว
น้ากุ้ย
ไหนดูสิว่าบ้านที่เธอสร้างไปถึงไหนแล้ว
เหมือนกับเมื่อก่อนเลยนี่
ที่สวนเราค่อยทำกันอย่างสุดท้ายค่ะ
ตอนนี้ยังไม่แตกต่างหรอกค่ะ
มาดื่มชาก่อนดีกว่า
ได้ๆ ดื่มชา
น้ากุ้ยคะ
มาส่งข้าวเที่ยงให้ลุงเจ๋อชิงเหรอคะ
เปล่าหรอก
ฉันทำงานของฉันเสร็จแล้วนะ
อยู่คนเดียวก็เบื่อ
เลยมาเดินเล่นสักหน่อย
เวลาไปที่โกดัง
เด็กเสี่ยวเยวี่ยน แค่มองมาฉันก็รู้แล้ว
ถึงเขาจะไม่พูด แต่ฉันรู้ว่าเขาจะพูดอะไร
“มาอีกแล้วเหรอ”
พวกเขานะอยากให้ฉันกลับเร็วๆ
น้าเฟิ่งกับน้าเป่าผิงกำลังทำงานอยู่
น้าไปคุยกับพวกเขา
อาจจะรบกวนงานของพวกเขาได้ค่ะ
ฉันก็เลยมาหาเธอที่นี่ไง
ยินดีค่ะ
หงโต้ว
ตอนนี้ในหมู่บ้านกำลังพูดเรื่องนึงอยู่
เธอได้ยินบ้างไหม
ป้าไม่พูด หนูก็ไม่รู้สิคะ
พวกเขาพูดว่า
มีหลายคนในหมู่บ้านอยากหาเงินได้มากๆ
พวกเขาอยากเปลี่ยนบ้านตัวเอง เป็นเกสต์เฮาส์บ้าง
บางคนก็อยากเปิดร้านขายเสื้อผ้า
บางคนก็อยากกู้เงินมาขายรถ
พวกเขาไปขอคำแนะนำ
ที่กรรมการหมู่บ้าน แต่ได้รับคำแนะนำจากอาเหยามาอีกที
ทีนี้แหละ พวกเขาพูดว่า
อาเหยาชักแม่นํ้าทั้งห้ามาห้ามไม่ให้พวกเขาทำ
ยังบอกอีกว่าอาเหยากลัวคนอื่นหาเงินได้
แล้วแย่งเขาหาเงิน
ยังบอกอีกว่า อาเหยาน่ะ อยากจะหาเงินได้เยอะๆ
หาคนเดียว
รวยคนเดียว ไม่แบ่งใคร
แล้วยังบอกอีกว่า
พออาเหยารู้ว่าร้านหนังสือจะเปิดตรงนี้
ก็ให้แฟนของเขา
คือเธอน่ะ มาทำโฮมสเตย์ที่นี่
เพื่อหาเงินแล้วรวยไปด้วยกัน
อาเหยาไม่ได้ห้ามให้พวกเขาหาเงินสักหน่อย
ใครพูดกันคะ
ไม่รู้เหมือนกัน
พูดต่อกันมาได้สองสามวันแล้วละ
แต่ไม่รู้ใครเป็นคนเริ่ม
น้ากุ้ยคะ
หนูรับเกสต์เฮาส์นี่มาทำต่อ
เพราะไม่มีใครรับช่วงเลยต่างหาก หนูถึงได้มันมา
ตอนนั้นไม่มีใครอยากได้เลย
ฉันรู้
ตอนนั้นนะ อาเหยากับเสี่ยวหวงกังวลมาก
เรื่องนั้นฉันรู้
หงโต้ว
เธออย่าใส่ใจเลย
คนพวกนั้นน่ะ
ตอนนั้นที่หัวเราะพวกเราก็พวกเขา
ตอนนี้มาอิจฉาตาร้อนก็พวกเขา
คำพูดแย่ ๆ พวกนั้น พูดไปถึงต่อหน้าอาเหยาแล้วนะ
ถ้าเป็นคนอื่นนะ
คงไปหาถึงหน้าบ้านแล้ว
แต่อาเหยาได้แต่ยิ้ม
แล้วก็ไม่สนใจคนพวกนั้น
เกินไปจริงๆ ค่ะ
ถึงขั้นมาพูดกันต่อหน้า
นั่นแหละฉันถึงได้พูดว่า
อาเหยาน่ะทำอะไรก็สำเร็จ
ทั้งยังใจกว้างมาก จริงไหม
ย่าครับ
ผมมีผ้าขนหนู
ย่าไม่ต้อง…
สวี่หงโต้ว เอ๊ะ
คุณใส่กางเกงขาสั้น
ฉันจะเห็นอะไรละ
จะรีบวิ่งไปทำไม
ดึกขนาดนี้ คุณมาทำอะไร
มาหาคุณไง
ก็คุณบอกว่าจะไปดูของพรุ่งนี้นี่คะ
อีกสองวันถึงจะกลับมา
คุณติดผมขนาดนี้เลยเหรอ
งั้นฉันไปแล้วนะ
หงโต้ว
กลับมานี่นะ
คุณได้ยินบ้างไหมคะ พวกข่าวลือที่คนเขาพูดกัน
อะไรเหรอ
บอกว่าคุณขัดขวางคนอื่นทำมาหากิน
บอกว่าคุณอยากหาเงินคนเดียว
พอคุณรู้ว่ามีร้านหนังสือมาเปิด
คุณก็ให้แฟนไปทำเกสต์เฮาส์ตรงนั้น
ใครบอกคุณ
เขาแค่มาตั้งใจพูดต่อหน้าคุณรึเปล่า
ไม่ใช่ค่ะ
แต่ฉันมีเพื่อนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง
เพื่อนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง
น้ากุ้ยเหรอ
ค่ะ
คุณก็รู้แล้วใช่ไหมคะ
ไม่ต้องไปสนใจที่พวกเขาพูด
ผมไม่บอกคุณ
เพราะว่าไม่อยากให้คุณรู้สึกไม่ดีที่ได้ยินคำพวกนั้น
ถึงขั้นมาก่อเรื่องวาดรูปวุ่นวายที่หน้าประตูแล้ว
คุณไม่คิดจะบอกฉันหน่อยเหรอคะ
คุณไม่ต้องสนใจเรื่องนี้หรอก
เดี๋ยวผมจัดการเอง
แต่คุณก็ไม่ควรที่จะปกปิด
เรื่องไม่ดีเอาไว้แล้วไม่บอกฉันนะ
คุณไม่ได้เป็นถังขยะของข่าวซุบซิบพวกนั้นสักหน่อย
ผมแค่อยากปกป้องคุณไง
คุณไม่ใช่พ่อฉันสักหน่อย
ถึงต้องให้ฉันอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สงบสุข
ผมอยากให้คุณมีความสุขตลอด
ถ้าคุณเป็นแค่นกมงคล นั่นแหละฉันถึงไม่มีความสุข
ฉันไม่ใช่ไข่ที่ต้องคอยให้คุณ ออกหน้าปกป้องตลอดนะ
ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น
เราต้องสู้ไปด้วยกันสิคะ
จริงไหม มีอะไรก็ต้องบอกกัน
ช่วยกันแบ่งเบาภาระ
เข้าใจไหมคะ
เข้าใจแล้ว
เข้าใจจริงๆ
ไม่มีอะไรปิดบังฉันแล้วใช่ไหมคะ
ไม่มีแล้ว
จริงนะ
จริงๆ
ครั้งนี้ผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
ค่ะ
ให้ฉันดีดหัวหน้าผากคุณก่อน
ฉันถึงให้อภัยคุณ
มาๆ คุณทำไม่ลงหรอก
ขอบคุณนะครับ คุณผู้หญิงที่น่ารัก
ใช่แล้ว
สิ่งที่ยอดเยี่ยมของฉัน ก็จุดนี้นี่แหละ ควรทำไงดีคะเนี่ย
ดึกแล้ว ฉันกลับแล้วนะคะ
อย่าเพิ่งไปสิ อยู่กับผมก่อน
อะไรคะ
รีบพักผ่อนค่ะ
ฝันดีนะคะ
ราตรีสวัสดิ์
เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่ง
รอก่อน ผมใส่เสื้อผ้าแป๊บเดียว
หงโต้ว
พี่ม่านจวิน
หวัดดี เสี่ยวชุน
ได้ยินน้ากุ้ยบอกว่า พวกเครื่องทำความสะอาดหมดแล้ว
ฉันเลยเอามาเติมให้ค่ะ
คุณจะไปฟาร์มอีกแล้วใช่ไหมคะ
คุณปลูกต้นไม้ตั้งเยอะแยะ
แถมยังไม่ได้พักที่นี่นานด้วย
ถ้าคุณไปแล้ว แล้วใครจะดูแลต่อละ
ฉันเช่าฟาร์มไว้ห้าปีค่ะ
เจ้าของที่นั่นบอกว่า ถ้าฉันกลับไปแล้ว เขาจะช่วยดูให้
ค่อยยังชั่วหน่อย
พี่ม่านจวิน
คุณมาอยู่ที่นี่นานแล้ว
ฉันยังไม่เคยถามมาก่อนเลยค่ะ
คุณหย่ากับสามีเพราะอะไรเหรอคะ
เขาหักหลังคุณเหรอ
เปล่าหรอก
งั้นคุณก็หักหลังเขา
ตอนที่เธอกับสามีหย่ากัน เพราะเรื่องหักหลังกันรึเปล่า
ไม่นะ
นิสัยของพวกเรา เข้ากันไม่ได้คะ
อีกอย่าง เราแต่งงานกันทันทีหลังจากเรียนจบ
เรามีลูก ในตอนที่
ยังไม่ได้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว
พอเรามีลูก
ชีวิตก็มีเรื่องให้ต้องจัดการเต็มไปหมด
ตอนนั้นเขามีงานมั่นคงงานนึง
ได้สามพันหยวนต่อเดือน
ต่อมาเพื่อนของเขาบอกว่า
ขายเครื่องกรองนํ้าได้เงินเยอะมาก
เพื่อนเขาก็หาเงินได้เยอะมาก
เขาเลยลาออก
แต่ไม่ยอมบอกฉัน
ออกไปขายเครื่องกรองนํ้า
แต่จริงๆ แล้ว
นิสัยแบบเขาเป็นตัวแทนขายไม่ได้หรอก
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นเขาคิดอะไรอยู่
ตอนแรกๆ
เห็นแก่ความเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนๆ ก็เลยช่วยเขาซื้อ
ตอนนั้นรายได้ก็ประมาณนึง
แต่ว่าพอพวกเพื่อนๆ ซื้อไปแล้ว
ในเมื่อมีแล้วก็ไม่ซื้อต่ออีก
เขาเลยออกไปขายที่อื่น
แต่ว่าตอนนั้น
ฉันเพิ่งคลอดเสี่ยวหูลู่มาได้ไม่นาน
เวลานอนแต่ละวันก็ไม่พอ
แล้วยังต้องดูแลหูลู่คนเดียวอีก
ฉันรู้สึกว่า
อารมณ์ฉันตอนนั้นไม่ดีเอามากๆ
มันกดดันมากๆ
ส่วนเขา เพื่อคอนเนกชั่นในการขาย
ส่วนใหญ่จะออกไปกินดื่มข้างนอก
พอกลับมาบ้าน ก็กลับมาแบบเมาๆ
แล้วฉันยังต้องดูแลเขาอีก
ถึงตอนนี้คุณก็ยังบ่นเขาอยู่เลยนะเนี่ย
แล้วคุณล่ะ มีบ้างไหมคะ
ความสัมพันธ์ของฉันกับสามีเก่า เหมือนพวกหัวโบราณ
เขาหาเงิน
ส่วนฉันดูแลคนในบ้าน
ที่จริงหลายปีมานี้ เราทะเลาะกันน้อยมาก
เขาเคารพฉัน และฉันก็แคร์เขา
ตอนที่เขามีธุรกิจเป็นของตัวเอง มันหนักมากๆ
เขาทำงานหนักทั้งวันทั้งคืน
พวกเราแต่งงานมา 20 ปี
อะไรที่เคยเขารับปากไว้ เขาทำได้หมด
ทำให้พวกเรามีชีวิตที่ดี
นั่นมันก็ดีไม่ใช่เหรอ
ทำไมถึงหย่าละ
ตอนลูกสาวฉันขึ้นมัธยมปลาย
เขาถูกย้ายไปเป็นผู้จัดการที่สาขาย่อย
แต่ว่าบริษัทห่างจากบ้านมาก
เขาเลยซื้ออะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ แถวนั้น
ส่วนใหญ่เขาพักอยู่ที่นั่น
กลับมาอาทิตย์ละครั้ง
ที่อะพาร์ตเม้นต์มีกล้องวงจรปิด
ฉันดูผ่านมือถือได้ตลอดว่าเขาทำอะไร
เขาทำอะไรเหรอ
เขาไม่ทำอะไรเลย
เขานอนเอนบนโซฟา
กินขนม ดื่มเบียร์
เล่นเกมกับทีวีจอใหญ่ เขาทำแบบนั้นทุกวันเลย
ตอนนั้นฉันรู้สึกขึ้นมาทันทีเลยว่า
ถึงแม้ว่าเราเป็นสามีภรรยากัน
แต่ชีวิตคู่ของพวกเรา ไม่มีอะไรเชื่อมต่อกันเลย
ฉันอิจฉาเขามากเลยค่ะ
หลายปีมานี้
ฉันเหมือนกับบอนไชในนํ้า
คอยอิจฉาพวกต้นไม้ด้านนอกตลอด
แต่ฉันก็อยากถูกปลูกไว้บนดิน
อยากเติบโตเป็นต้นไม้ต้นหนึ่ง
หนึ่ง สอง สาม สี่
สาม
- หยุดเลยนะ - หยุด
- หยุดเดี๋ยวนี้ - หยุดๆ
- ไม่ต้องทำแล้ว - ไม่ต้องทำแล้ว
ตามฉันมา
ทุกคน หยุดเลย ไม่ต้องทำมันแล้ว
- หยุด - หยุด
- หยุดเดี๋ยวนี้ - หยุด
- ใครเป็นเจ้าของ - ฉันเอง
สวัสดีค่ะมีอะไรรึเปล่าคะ
แฟนเซี่ยจือเหยาใช่ไหม
ค่ะ เรียกว่าสวี่หงโต้วก็ได้
ที่บอกให้หยุดงานกะทันหัน มีอะไรรึเปล่าคะ
คนรวยนี่จิตใจเลวจริงๆ เลยนะ
ในเมื่อไม่ให้พวกเราทำ พวกเธอก็อย่าทำเลย
- จริงไหม - ใช่
- เลิกทำ ไม่ต้องทำต่อแล้ว
ขอโทษนะคะ
อยู่ๆ พวกคุณก็เข้ามา แล้วบอกให้พวกเราหยุด
ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกเรารับฟังนะคะ
ถ้าปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นความรับผิดชอบของฉัน
ฉันแก้ไขให้ได้ค่ะ
ถ้าไม่ได้จริงๆ เราไม่ที่คณะกรรมการหมู่บ้าน
พวกเราไม่ไปที่นั่นหรอก
คนที่นั่นน่ะ พวกเธอคงให้ผลประโยชน์ไปแล้ว
แล้วทางฉันจะได้ประโยชน์อะไรคะ
มีหลักฐานกันไหมคะ
พวกเธอจะทิ้งหลักฐานอะไรไว้
แต่ไม่ว่ายังไงฉันเห็นหมดแล้ว
เซื่อจือเหยาหานักลงทุนคนใหม่
อยากเล่นใหญ่ไม่ใช่เหรอ
อยากจะพัฒนารอบด้าน
ไม่ได้ ห้ามให้พวกเขาทำสำเร็จเด็ดขาด
ใช่ ห้ามเด็ดขาด
อย่ามารังแกคนอื่นนะ
ขนาดเด็กยังมารังแกเรา
พวกเธอหาเงิน พวกเราก็อยากหาบ้าง
มีแต่เธอที่หาเงินได้ เราหาบ้างไม่ได้งั้นเหรอ
เสี่ยวหูลู่ ทำยังไงดี
พวกเราแยกกันไป
ฉันกับหู่จื่อจะไปบ้านลุงเซี่ย
ไปตามเขามาช่วย
ส่วนนายไปที่กรรมการหมู่บ้าน
ต้องไปหาใครอะ
พี่ซินซิน
หรือใครก็ได้
ไปบอกให้เขามาช่วย
ได้
ทวดคะ ทวด
มีอะไรกัน
เป็นอะไรกันรึเปล่า
ทวดคะ คุณลุงอยู่บ้านไหม
พวกเราต้องไปช่วยพี่หงโต้ว
มีเรื่องอะไรรึเปล่า
ลุงหลี่จื่อหาว
พาคนบุกไปหาพี่หงโต้ว
บอกให้หยุดทำงาน
พวกเขาดูน่ากลัวมาก
เหมือนกับจะมาตีคนเลยค่ะ
ตีคน
พวกเขามีกี่คน
หลายคนค่ะ
ยังเอาจอบเสียมไปด้วย
ย่ารีบไปเรียกลุงเหยามาดีกว่าค่ะ
เอาอันนี้มาให้ย่า
เดี๋ยวย่าไปเอง
ไม่ให้พวกเราทำ พวกเธอก็อย่าทำ
จะกวาดไปหมดไม่ได้
ฉันไม่รู้พวกคุณไปฟังใครมานะคะ
แต่พวกคุณมาก่อกวนที่นี่
ก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไร
ถ้าพวกคุณคิดว่าเป็นปัญหาจริงๆ
เราไปที่คณะกรรมการหมู่บ้าน
ไปหาเลขาของที่นั่น หรือไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านก็ได้
เซี่ยจือเหยา เขาไม่มีกำลังอะไร ที่จะทำแบบที่คุณว่าหรอกนะคะ
ไม่มีทางขัดขวางหนทางทำมาหากินของใคร
อย่ามาแกล้งเป็นไม่รู้หน่อยเลย อย่ามาหลอกพวกเราด้วย
พวกเราได้ยินมาหมดแล้ว
เถ้าแก่พวกนั้นลงทุนแต่ธุรกิจของพวกเธอ
ทำมาเป็นเสนองานให้พวกเรา
หลอกลวง
เขาแค่อยากเป็นเจ้านาย
แล้วให้พวกเราทำงานหาเงินให้เขาคนเดียว
เขาอยากอยู่เหนือพวกเรา
- ใช่ เขาอยากได้เงินคนเดียว - ใช่
มีสิทธิ์อะไร
ค่ะๆ พอแล้วค่ะ
วันนี้พวกเราจะหยุดทำงาน โอเคไหมคะ
แล้วไปหากรรมการหมู่บ้านกัน
วันนี้ไม่มีคนอยู่ที่นั่นหรอกนะ
ไม่มีคน
เซี่ยจือเหยาก็ไม่อยู่
พวกคุณอยากทำอะไรกันแน่คะ
พูดมาได้เลยค่ะ
ที่พวกเราต้องการ
พวกเราแค่ต้องการคำอธิบาย
พวกเราไม่ได้งี่เง่า
เห็นไหม กล้องถ่ายอยู่
ทุกคำที่เธอพูด เป็นหลักฐานได้ทั้งหมด
ทุกสิ่งที่ฉันทำเหมาะสมและถูกกฎหมาย
ถ้าพวกคุณไม่ยอมรับ
ก็เรียกตำรวจ
อยากจะร้องอะไรก็ร้องไป
จะให้คนมาตรวจสอบ
ก็ได้ค่ะ
แต่ว่าพวกคุณที่มาก่อกวนให้เราหยุดงาน
เขาเรียกว่าก่อกวนสร้างความเดือดร้อน
สร้างความเดือดร้อนเหรอ
หน้าไปอายจริงๆ เลย ยังมาโยนความผิดให้เราอีก
พวกเราจะสร้างความเดือดร้อน จะทำไม
- เฮ้ย ตีเลย - ตี
เดี๋ยว ใจเย็น
- หยุดนะ - พังให้เละ
เดี๋ยว อย่าทำ
- ใครน่ะ - พังให้หมด
ทำอะไรน่ะ ทำอะไรกัน
ทำบ้าอะไรกัน
- ใครมาทำบ้าอะไรกัน ใคร - พังให้หมด
ใคร หา ใคร
พออาเหยาไม่อยู่ ก็รีบมากลั่นแกล้งหงโต้ว
พวกแกคิดว่าฉันตายไปแล้วรึไง
ใคร
ใครเป็นคนนำมา
ใครเป็นคนพามา
ใคร พูดมา
ผมเอง
ย่าเซี่ย
พวกเราไม่มีทางเลือกนะ
หลานย่าขัดขวางทางทำมาหากิน
พูดจามั่วซั่ว
พูดบ้าอะไรกัน
- แกจนแล้วหรือไง - ใจเย็นๆ ครับ อย่า
พวกแกจนกันเหรอ
อย่าคิดว่าแก่แล้ว พวกเราจะไม่กล้าตีนะ
- แกกล้าเหรอ - ผมจะตีแล้วนะ
ลองดูสิ มาสิ
ผมจะลงมือแล้วนะ
มาสิ
ยังอยู่อีกเหรอ
- ยังอยู่อีกเหรอ - ไปแล้วครับ ไปแล้ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม
หนูไม่เป็นอะไรค่ะ
เจ้าพวกนั้นถึงขั้นกล้าขึ้นมาเล่นบนหัวกันแล้ว
เจ็บไหมคะ
อย่าโกรธเลยนะคะ
พวกเขาโดนย่าไล่ไปไกลแล้ว
ดูสิคะ เป็นแผลที่มือเลย
เพราะวันนี้อาเหยาไม่อยู่
พวกเขาเลยฉวยโอกาสนี้
มาหาเรื่องเธอ
ย่าก็มาช่วยหนูไว้แล้วนี่คะ
เรื่องนี้ไม่จบหรอก
พรุ่งนี้ย่าจะไปที่กรรมการหมู่บ้าน ฟ้องเรื่องที่พวกเขาทำ
มารังแกคนอื่นแบบนี้ได้ยังไงกัน
ใช่ค่ะ
พวกเขาต้องโดนลงโทษ
แล้วก็ต้องขอโทษพวกเราด้วย
ใช่ สมควรเป็นแบบนั้น
มาค่ะ หนูทาให้
หงโต้ว ย่าคะ
ไม่เป็นอะไรกันใช่ไหม
พวกเราไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงหรอก
โทรหาอาเหยารึยัง
ยัง เขาไปดูสินค้า
กับต้าเซี่ยไม่ใช่เหรอ
ฉันตั้งใจว่ารอเขากลับมา
แล้วค่อยบอกพรุ่งนี้
ย่าคะ
บาดเจ็บเหรอ พวกเขาเป็นคนทำเหรอ
เปล่า
ย่าเอาดาบของเล่นไปไล่คนนะ เลยโดนมือตัวเองเข้า
ใช่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเอาดาบของเล่นคืนหู่จื่อ
เธอรู้ไหม
ตอนคุณย่าใช้ดาบปกป้องฉัน เท่มากเลย
เท่เหรอ
ฉันตกใจกลัวไปหมด
พี่เหยาก็ไม่อยู่บ้าน
ถ้าคุณกับย่าเป็นอะไรขึ้นมา รับรองว่าเขาต้องเป็นบ้าแน่ๆ
สวี่หงโต้ว
สวี่หงโต้วไม่อยู่ค่ะ
เขาออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว
เขาไม่อยู่เหรอครับ
เห็นบอกว่าจะไปขี่ม้า
ขี่ม้า
ย่าครับ
เขาจูงเจ้าน่ารักออกไป ย่าก็ไม่บอกผมสักคำ
เธอไม่ได้ถามฉันนี่
เขาไปไหนครับ
ไม่รู้หรอก
ก็ไม่รู้นี่ว่าเธอจะกลับมาเร็วขนาดนี้
โทรหาเขาสิ
เขาไม่รับครับ
งั้นก็รอที่บ้าน
สวี่หงโต้ว
คุณมาขี่ม้าคนเดียวมันอันตรายนะ
ถ้าคุณตกม้าขึ้นมาจะเป็นเรื่องเอา
ทำไมกลับมาเร็วจังเลยละคะ
ผมออกมาตั้งแต่ตีสี่แล้ว
เกิดเรื่องที่บ้าน คุณไม่บอกผมเลย
ไม่งั้นผมคงกลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
ฉันบอกเสี่ยวชุนเองว่าห้ามบอกคุณ
ใครโทรบอกคุณคะ
เย่เซิน
ขอโทษนะ ผมทำให้คุณเดือดร้อนเอง
เกิดเรื่องกับคุณจนได้
ผมขอโทษจริงๆ
เรื่องเมื่อวานก็มีความผิดของคุณจริงๆ แหละ
ใช่
ผมไม่ได้จัดการให้ดี
ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
เมื่อไม่กี่วันก่อน คุณพูดกับฉันว่าไง
จะไม่ปิดบังฉัน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม
มีอะไรก็บอกกัน เราจะสู้ไปด้วยกัน
ใช่ไหมคะ
ครับ
แล้วทำไมคุณไม่บอกฉัน
เรื่องที่มีคนมาลงทุน
และคุณมีแผนพัฒนารอบด้าน
เรื่องมันซับซ้อนนะ
ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะมาลงทุน
แล้วกลัวคุณผิดหวัง เลยไม่ได้บอก
เมื่อวานที่ประชุมกับเลขา ก็คุยเรื่องนี้กันนั่นแหละ
กลัวฉันผิดหวัง
เงื่อนไขที่พวกเขาให้มา มันดีมาก
ถ้าจะพัฒนาหมู่บ้าน
บ้านเช่าว่างๆ จะทำรายได้มากมาย
แล้วยังเพิ่มโอกาสเรื่องงานให้คนที่นี่ด้วย
ดีกับธุรกิจของคุณด้วย
แล้วผมก็หาเงินมาได้เยอะแล้ว
อีกอย่าง ในอนาคต เราจะมีโอกาสมากกว่านี้
แต่ถ้าทำแบบนี้
หมู่บ้านก็จะเหมือนกับรถ
มีแต่คันเร่ง ไม่มีเบรก
แล้วก็จะชนกันตาย
หรือไม่ก็รอจนนํ้ามันหมด รถถึงจะหยุด
มันไม่เข้ากันกับแผนพัฒนาท้องถิ่นของพวกเรา
เพราะงั้นผมเลยรอผู้ใหญ่บ้านตัดสินใจ
แล้วค่อยคุยเรื่องต่อๆ ไป
เซี่ยจือเหยา
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า
ฉันรักเงินของคุณ
ไม่ใช่
งั้นในสายตาของคุณ ฉันเป็นจอมวางแผน
คิดแต่เรื่องเงินตลอดเวลา ใช่ไหมคะ
คุณคงคิดว่า ฉันตั้งหน้าตั้งตารอ
เงินลงทุนกลุ่มนี้
และหวังว่าคุณจะยอมรับมัน
ยังไงฉันก็ไม่ได้เกิดที่นี่
ไม่มีความผูกพันกับที่นี่
แล้วหลังจากนี้ พอเงินทุนที่นี่หมดแล้ว
ฉันก็จะไปหาเงินลงทุนที่หมู่บ้านอวิ๋นเมี่ยวอื่น
ทำตัวเป็นปลิงดูดเลือด
ใช่ไหมคะ
เปล่านะ ผมไม่ได้คิดแบบนั้น
แต่ไม่ว่ายังไง ก็เป็นความผิดของผม ขอโทษนะ
คุณอย่าโกรธผมได้ไหม
คุณดูถูกฉัน
แบบนี้ตลอดใช่ไหมคะ
คิดว่าฉันเป็นแฟนของคุณ
พูดคำหวานๆ ใส่ก็ได้แล้ว ใช่ไหมคะ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นมา คุณก็มาขอโทษก่อนตลอด
บอกว่าขอโทษ
เดี๋ยวสิ
ทำไมขอโทษแล้วถึงกลายเป็นผิดละ ทำดีกับคุณก็ไม่ถูกอีก
ครับๆ
ผมผิดเอง ผมยอมรับโทษเลย
ที่คุณพูดมาน่ะถูกหมด
พวกเรา…
สมควรห่างกันสักพัก
หงโต้ว
- สวี่หงโต้ว - ฉันยังไม่อยากพูดกับคุณ
ย่าครับ
จะไปวางแผงที่ตลาดแล้วใช่ไหม
วันนี้หยุดสักวันสิครับ
ย่าไปช่วยตรงหงโต้วสักหน่อยสิครับ
ทำไมเธอไม่ไปเองละ
ผมต้องไปหาพวกเขาไง
มาหาเรื่องพวกเราแล้วจะหยุดง่ายๆ ได้ไง
เธอจะไปหาเองทำไม
ไปหาผู้ใหญ่บ้านสิ ให้ทางนู้นเขาช่วยแก้ปัญหา
ไม่ได้หรอก ผมต้องไปเอง
เธอกำลังโมโหอยู่
ไปหาพวกนั้น เดี๋ยวก็ไปทะเลาะกันอีก
งั้นก็สู้ให้แพ้ชนะกันไปเลย
นั่งลง
ทะเลาะกับหงโต้วมาอีกแล้วใช่ไหม
เขาบอกว่าผมดูถูกเขา
เอาแต่คอยปลอบใจ แล้วก็ปกป้อง
ไม่ใช่สิ ทำอะไรก็ไม่ถูก
แล้วผมต้องทำไงครับ
วิธีที่เธอใช้กับย่า
ทำแบบเดียวกับหงโต้วไม่ได้หรอกนะ
ผมใช้วิธีอะไรกับย่าครับ
พูดเหมือนผมเสแสร้งแล้วก็เจตนาไม่ดี
เธอกำลังคิดว่าย่าแก่แล้ว
คงทำอะไรได้ไม่ดีพอ
ต้องคอยดูเหมือนตุ๊กตา
สมองก็เลอะเลือนแล้ว
ไม่ต้องใช้เหตุผลพูดด้วยก็ได้
แค่ทำให้ย่ามีความสุขก็พอแล้ว
เพราะว่าเธอดีกับย่า
ไม่ว่าอะไรย่าก็ต้องฟังเธอ
ไม่ฟังเท่ากับสร้างปัญหา
แต่จริงๆ ย่าไม่ได้เลอะเลือนหรอกนะ
เธอพูดอะไรย่าฟังหมด
นั่นเพราะอยากให้เธอมีความสุข
งั้นย่าก็ตามใจผมเหรอ
ใช่ไง
เธอเป็นหลานฉันนะ
ฉันว่าจะอะไรเธอได้
ไปด้วยกันไหม
ไปส่งย่าที่ตลาดหน่อย
ไม่ใช่ ย่าอ่ะ
ย่าต้องไปดูหงโต้วให้ผมนะ
จะไปเฝ้าทำไม
มีเรื่องนิดเดียวก็ไปต่อไม่เป็นแล้วรึไง
ไปขายของแล้ว
ฉันสั่งเธอไม่ได้แล้ว ใช่ไหม
เถ้าแก่เซี่ย
ย่าคะ
มีอะไรเหรอ
หัวหน้าให้ฉัน
มาบอกคุณก่อนนะ
อย่าเพิ่งวู่วาม ทำให้เป็นเรื่องใหญ่
เขาบอกว่า เขาแก้ปัญหาให้ได้
ไม่ได้ ฉันจะแก้ปัญหาเอง
อย่าใช้อารมณ์เลย
เรื่องนี้ใช้อารมณ์ แก้ไขปัญหาไม่ได้หรอกนะ
คิดดูสิ
หงโต้วยังต้องทำธุรกิจที่นี่ต่อนะ
เขาพูดอยู่ทุกวันว่า
ความสงบนำมาซึ่งความเจริญ
การมองภาพรวมของคุณไปไหนซะล่ะ
ตอนนี้เขาโมโหมาก หัวร้อนเลยแหละ
เธอฟังเสี่ยวหวงนะ
เธอต้องคิดเผื่อหงโต้วด้วย
ถ้างั้นพวกเขาต้องไปขอโทษหงโต้ว
ได้ เรื่องขอโทษ สมควรทำอยู่แล้ว
ดี งั้นเราออกไปตั้งแผงกัน
ไปสิ
- ไป - มาเถอะ
ระวังนะคะ คุณย่า
มาเธอ
ย่าล็อกประตูด้วย
ปู่หยางคะ
คุณปู่… มีธุระอะไรรึเปล่าคะ
ไม่มี
งั้นเดี๋ยวฉันชงชามาให้นะคะ
เอาสิ
อันนี้ วัตถุดิบทำกาแฟ
ช่วงนี้ต้องการมากหน่อย
เพราะถึงฤดูของมันแล้ว
แล้วก็ของหวานด้วย
เดือนนี้มีวันหยุด
เพราะงั้นพวกเราต้องเตรียมกันเยอะหน่อย
ใช่ งั้นครั้งหน้าตอนฉันสั่งของ
จะสั่งวัตถุดิบกาแฟกับขนมหวานเยอะหน่อย
- ดี - แล้วก็คุณดูนี่ด้วยนะ
หวัดดีเด็กๆ
หนูชื่อเสี่ยวหูลู่ ใช่ไหม
คุณรู้จักหนูเหรอ
แน่นอน
พวกหนูสี่คน มีแค่เสี่ยวหูลู่เป็นเด็กผู้หญิง
ฉันยังรู้จักหนูด้วยนะ หนูชื่อกั่วเปา
แต่ว่าพวกหนู
ใครคือหู่จื่อ ใครคือถัวถัว
ฉันยังแยกไม่ออก
ผมถัวถัว เขาคือหู่จื่อ
หนูชื่อถัวถัวเหรอ
คุณเป็นใคร
พวกหนูคงเคยได้ยินชื่อฉันมาบ้าง
ถ้าบอกไปแล้ว
ต้องกลัวกันแน่ๆ
ทำไมพวกเราต้องกลัวคุณด้วยละ
คุณเป็นโจรลักพาตัวเด็กเหรอ
พวกเราไม่กินขนมของคุณหรอก
ไม่ไปกับคุณด้วย
พวกเราไม่กลัวคุณ
แม่กับลุงของเราอยู่ตรงนั้น
แค่เราตะโกน พวกเขาจะลงมาจัดการคุณ
เก่งกันจริงๆ
ก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
เซี่ยเฉียง
เข้ามาสิ
เล่นกันต่อเถอะนะ
- พี่เฉียง - เสี่ยวชุน
- จะไปไหน - เซี่ยเฉียงเหรอ
เขาคือเซี่ยเฉียง
จะวิ่งหนีกันทำไมเนี่ย
- อาเหยา - มาแล้วเหรอ
จะดื่มอะไร ชาหรือกาแฟ
ไม่ๆ ฉันไม่หิว
งั้นนํ้าเปล่าแล้วกัน
ฉันไปสนามม้ามาแล้วนะ
ทำดีนี่
ฉันชวนมาบ้าน ให้มานั่งสบายๆ ก็ไม่เอา
ก่อนหน้านี้ต้องไปใส่ปุ๋ยผลไม้
ไม่มีเวลาจริงๆ
นั่งก่อน
ไม่ละ
จะเกรงใจอะไร นั่งเลย
นั่ง
กลับมาแค่สองวัน นายคลํ้าขึ้นนะ
แต่ดูสดใสดี
อาเหยา
ดูนี่สิ มือถือที่นายให้ฉันมา
มันทันสมัยเกินไป
ฉันใช้ไม่เป็นเลย
เปลืองเปล่าๆ
ค่อยๆ หัดใช้ไป
ของดีบางอย่าง
ต้องใช้เวลาเรียนรู้
มีอะไรรึเปล่า
เกรงใจอะไร
บอกมาได้เลย
อาเหยา
คือ…
พ่อแม่ฉันอายุมากแล้ว
ฉันไม่อยากออกไปทำงานข้างนอก
หลายปีที่อยู่ที่นั่น ฉันคิดอะไรได้เยอะแยะเลย
หาได้มากหรือน้อย ไม่เป็นไรเลย
แค่เลี้ยงดูครอบครัวได้ก็พอแล้ว
เพราะงั้น… อยากขอให้นายช่วยหน่อย
ถ้าต้องการคนงาน
จ้างฉันได้ไหม
ฉันแบกของหนักได้
จะวิ่งส่งของ หรือแพ็คของได้หมด
ไม่ใช่แค่สวนผลไม้
ฉันยังอยากทำงานพาร์ทไทม์ด้วย
ได้
ไม่ออกไปนอกหมู่บ้านก็ดีเหมือนกัน
แต่ว่า หมู่บ้านเล็กนิดเดียว
บางคนว่างๆ เบื่อๆ ก็ชอบคุยกันเรื่องคนอื่น
แต่ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก แค่ทำไปเพื่อฆ่าเวลา
ถ้าได้ยินก็ไม่ต้องไปใส่ใจ
พวกเขาพูดกันพอใจแล้ว เดี๋ยวก็ผ่านไป
ไม่เป็นไรหรอก
ก็แค่ว่า…
แม่ของฉันขี้กังวลไปหน่อย
ไม่ต้องห่วงน้าเฟิ่งหรอก
น้าเขาเคยเจอมาหมดแล้ว
เรื่องแค่นี้จิ๊บจ้อย
ใช่
จริงสิ
แฟนของนายเป็นไงบ้าง
ฉันกลับบ้านถึงตอนคํ่า แล้วได้ยินแม่พูดให้ฟัง
เขาสบายดี
ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด กับข่าวลือนิดหน่อย
อาเหยา
วันๆ นายต้องลำบากมาก
มีเรื่องอะไรง่ายบ้างละ
การงานก็ไม่ง่าย
ความรักก็ไม่ง่าย