WEBVTT

00:01:38.880 --> 00:01:39.840 align:center
พ่อครับ

00:01:40.480 --> 00:01:42.120 align:center
ผมกลัว

00:01:42.200 --> 00:01:43.200 align:center
ทำไมละ

00:01:43.800 --> 00:01:45.560 align:center
ลุงเหยานิ่งอยู่นานมากแล้ว

00:01:45.640 --> 00:01:47.600 align:center
เขาตายรึเปล่าครับ

00:01:53.040 --> 00:01:55.400 align:center
ลองไปตีเขาดู ดูสิว่าตายรึยัง

00:01:57.320 --> 00:01:58.600 align:center
ผมไม่กล้า

00:02:01.160 --> 00:02:02.000 align:center
ตายแล้วแน่เลย

00:02:02.080 --> 00:02:04.400 align:center
ดูสิ แมลงวันตอมเต็มไปหมด

00:02:14.400 --> 00:02:15.320 align:center
หยุดร้องนะ

00:02:16.160 --> 00:02:18.160 align:center
ลุงเหยาจะตายเพราะเสียงร้องของลูกนี่แหละ

00:02:18.880 --> 00:02:21.200 align:center
หยางกว้านจวิน นายเป็นอะไรของนายเนี่ย

00:02:21.280 --> 00:02:22.560 align:center
ต้องขู่ลูกขนาดนี้เลยเหรอ

00:02:24.440 --> 00:02:26.200 align:center
- กั่วเปา มานี่ มานี่
- ไป

00:02:26.280 --> 00:02:27.640 align:center
ไม่ต้องไปสนใจเขาเลย

00:02:28.240 --> 00:02:30.320 align:center
มาๆ ไม่ต้องร้อง

00:02:31.400 --> 00:02:33.280 align:center
เราไม่คุยกับเขาเนอะ โอเคไหม

00:02:33.360 --> 00:02:36.560 align:center
ไม่ร้องแล้วนะ ดูสิ ลุงเหยายังหายใจอยู่เลย ดูสิ

00:02:37.400 --> 00:02:38.800 align:center
ยังหายใจอยู่นะ

00:02:38.880 --> 00:02:39.800 align:center
ยังเป่าลมได้ด้วย ดูสิ

00:02:42.360 --> 00:02:43.240 align:center
สนุกไหม

00:02:43.320 --> 00:02:44.960 align:center
ครับ ตอนพ่ออยู่บ้านพ่อชอบทำแบบนี้

00:02:45.960 --> 00:02:48.080 align:center
แม่บอกว่าเหม็นมาก

00:02:51.440 --> 00:02:52.960 align:center
หนูชอบลุงเหยาไหม

00:02:53.680 --> 00:02:55.320 align:center
ไหนลองเรียกพ่อดูสิ

00:02:55.400 --> 00:02:56.520 align:center
พ่อ

00:02:57.720 --> 00:02:58.680 align:center
พูดอีกที

00:02:58.760 --> 00:02:59.600 align:center
พ่อ

00:03:00.520 --> 00:03:01.760 align:center
จูบพ่อหน่อยสิ

00:03:02.640 --> 00:03:03.880 align:center
เด็กดี

00:03:06.200 --> 00:03:07.600 align:center
แม่

00:03:10.080 --> 00:03:11.080 align:center
พี่สะใภ้

00:03:11.840 --> 00:03:12.920 align:center
ผมล้อเล่น

00:03:21.560 --> 00:03:22.840 align:center
ฟองเดียวพอไหม

00:03:22.920 --> 00:03:24.240 align:center
ฉันยังมีอีกนะ

00:03:24.320 --> 00:03:25.440 align:center
อยากได้เพิ่มอีกไหม

00:03:25.960 --> 00:03:26.800 align:center
ไม่

00:03:27.560 --> 00:03:28.400 align:center
สมนํ้าหน้า

00:03:32.400 --> 00:03:33.920 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:03:34.000 --> 00:03:35.480 align:center
หน้าเขาโดนแหวนเมียฉันฟาดน่ะ

00:03:36.080 --> 00:03:37.480 align:center
ปูดลูกใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ

00:03:42.120 --> 00:03:43.720 align:center
ทำไมถึงเพิ่งมาละ

00:03:43.800 --> 00:03:45.680 align:center
ประชุมหุ้นนานขนาดนี้เลยเหรอ

00:03:47.120 --> 00:03:48.000 align:center
เจ็บไหม

00:03:48.760 --> 00:03:49.640 align:center
ไม่ครับ

00:03:51.080 --> 00:03:52.520 align:center
เราคุยเล่นต่อกันนิดหน่อย

00:03:58.640 --> 00:04:00.160 align:center
ตอนเที่ยงคุณเป็นอะไรไป

00:04:00.240 --> 00:04:01.920 align:center
ดูไม่ค่อยสดชื่น

00:04:07.240 --> 00:04:08.840 align:center
มีเรื่องอะไรถึงพูดกับฉันไม่ได้

00:04:10.520 --> 00:04:12.160 align:center
เกี่ยวกับงานนะ

00:04:12.240 --> 00:04:13.480 align:center
เรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก

00:04:13.560 --> 00:04:15.320 align:center
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องเล็กๆ

00:04:16.440 --> 00:04:18.200 align:center
เห็นคุณเป็นแบบนี้ ก็นึกว่าเจอเรื่องอะไร

00:04:18.279 --> 00:04:19.959 align:center
ที่แก้ไม่ได้ซะอีก

00:04:20.040 --> 00:04:21.120 align:center
ผมน่ะชินแล้ว

00:04:21.640 --> 00:04:22.920 align:center
เวลาเขามีปัญหา

00:04:23.000 --> 00:04:25.160 align:center
เขาชอบนั่งซึมๆ แบบนี้นานๆ

00:04:26.280 --> 00:04:27.960 align:center
ไม่เอาน่า ฉันยังกินข้าวเย็นไม่เสร็จเลย

00:04:28.040 --> 00:04:28.920 align:center
นายนี่นะ

00:04:29.000 --> 00:04:29.920 align:center
ไม่ต้องมาว่าฉันเลย

00:04:31.120 --> 00:04:32.120 align:center
นายดูหงโต้วสิ

00:04:32.920 --> 00:04:34.720 align:center
ตอนนี้ต้องเรียกเถ้าแก่เนี้ยสวี่สิ

00:04:34.800 --> 00:04:35.800 align:center
งานตกแต่งเหนื่อยจะตาย

00:04:35.880 --> 00:04:37.320 align:center
พลังยังเหลือล้น

00:04:37.400 --> 00:04:38.440 align:center
แต่ดูนายสิ

00:04:39.920 --> 00:04:40.880 align:center
เหมือนกันที่ไหนล่ะ

00:04:40.960 --> 00:04:43.360 align:center
เขายังไม่เปิดกิจการเลย

00:04:43.440 --> 00:04:45.320 align:center
ตอนนายเปิดโรงมัดย้อมใหม่ๆ

00:04:45.400 --> 00:04:48.320 align:center
แล้วต้องแก้แบบตกแต่ง
ก็มาเมาแล้วร้องไห้ที่นี่ไม่ใช่เหรอ

00:04:48.400 --> 00:04:51.000 align:center
- แถมยังบอกว่าพ่อไปก่อเรื่องอีก
- พอๆ พอได้แล้ว

00:04:51.080 --> 00:04:52.040 align:center
ไว้หน้าฉันบ้าง

00:04:52.120 --> 00:04:53.320 align:center
จริงไหมคะ

00:04:53.840 --> 00:04:54.720 align:center
เล่าอีกสิคะ

00:04:54.800 --> 00:04:55.800 align:center
คุณไม่รู้หรอก

00:04:55.880 --> 00:04:58.200 align:center
- ตอนที่นํ้าตาของเขาไหล
- พอแล้วๆ

00:04:58.280 --> 00:05:00.080 align:center
เถ้าแก่เนี้ยสวี่
ผมยอมรับว่าสู้คุณไม่ได้ โอเคไหมครับ

00:05:00.160 --> 00:05:02.040 align:center
- เบียร์แก้วนี้ผมดื่มแล้วนะ
- เดี๋ยวๆ

00:05:02.120 --> 00:05:04.240 align:center
ที่เหลือ ให้ฉันนะคะ

00:05:04.320 --> 00:05:05.480 align:center
เดี๋ยวสิคุณ

00:05:05.560 --> 00:05:06.840 align:center
ผมยังดื่มได้นิดเดียวอยู่เลย

00:05:07.360 --> 00:05:08.400 align:center
เหลือให้ผมหน่อยสิ

00:05:09.320 --> 00:05:10.280 align:center
เหลือให้ผมด้วยนะ

00:05:10.800 --> 00:05:11.840 align:center
ขอนะ

00:05:14.000 --> 00:05:15.960 align:center
ให้ผม เดี๋ยวผมดื่มจากปากคุณ

00:05:30.600 --> 00:05:31.440 align:center
แม่

00:05:32.920 --> 00:05:34.000 align:center
- แม่
- แม่คะ

00:05:35.000 --> 00:05:37.000 align:center
กลับมาแล้วเหรอ รีบไปอาบนํ้าพักผ่อนเถอะ

00:05:37.800 --> 00:05:38.840 align:center
หลัวเฉวียนล่ะ

00:05:40.240 --> 00:05:42.040 align:center
หลัวเฉวียน เขามาเหรอ

00:05:42.120 --> 00:05:43.680 align:center
หนูให้เขากลับมาเองนะ

00:05:43.760 --> 00:05:45.360 align:center
พ่อมาเหรอคะ

00:05:46.760 --> 00:05:48.320 align:center
แป๊บนะ แม่โทรหาเขาก่อน

00:05:55.560 --> 00:05:59.640 align:center
ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียก
ไม่มีสัญญาณตอบรับขณะนี้

00:06:00.840 --> 00:06:02.120 align:center
ไม่มีคนรับสายเหรอ

00:06:03.400 --> 00:06:04.520 align:center
เขาน่าจะยุ่งอยู่

00:06:04.600 --> 00:06:05.880 align:center
ไม่เป็นไร

00:06:05.960 --> 00:06:07.080 align:center
เดี๋ยวหนูขึ้นไปก่อน

00:06:22.920 --> 00:06:26.880 align:center
ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียก
ไม่มีสัญญาณตอบรับขณะนี้

00:06:26.960 --> 00:06:28.440 align:center
กรุณาโทรมาใหม่

00:06:40.480 --> 00:06:41.320 align:center
แม่คะ

00:06:41.840 --> 00:06:43.360 align:center
หลัวเฉวียนติดต่อไปบ้างไหมคะ

00:06:44.040 --> 00:06:46.080 align:center
เขาไปหาเธอไม่ใช่เหรอ

00:06:46.160 --> 00:06:47.920 align:center
ใช่ค่ะ ตอนเที่ยง เขามาหาหนู

00:06:48.000 --> 00:06:49.720 align:center
แต่ตอนนั้นหนูยังอยู่ในเวลางาน

00:06:49.800 --> 00:06:51.360 align:center
เลยบอกให้เขามารอที่บ้าน

00:06:51.440 --> 00:06:53.160 align:center
แต่เขายังไม่มาเลยค่ะ

00:06:53.240 --> 00:06:55.480 align:center
หนูโทรหาเขา แต่ติดต่อไม่ได้เลย

00:06:56.040 --> 00:06:59.320 align:center
เรื่องของเสี่ยวหูลู่เขาพูดกับเธอแล้วใช่ไหม

00:06:59.920 --> 00:07:00.760 align:center
ค่ะ

00:07:00.840 --> 00:07:01.680 align:center
แม่คะ

00:07:02.600 --> 00:07:04.080 align:center
ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ

00:07:04.160 --> 00:07:05.160 align:center
แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ

00:07:05.240 --> 00:07:06.920 align:center
ไว้ตอนปิดเทอมฤดูหนาว

00:07:07.000 --> 00:07:09.040 align:center
หนูจะให้เขาไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่คุนหมิงค่ะ

00:07:10.560 --> 00:07:11.960 align:center
เขาคงยังไม่บอกเธอ

00:07:12.040 --> 00:07:14.080 align:center
ว่าเขาพูดกับพ่อเขาว่ายังไงละสิ

00:07:14.960 --> 00:07:16.200 align:center
เขาบอกพ่อเขาว่า

00:07:16.280 --> 00:07:19.200 align:center
“ยังไงเสี่ยวชุนคงไม่กลับมาแต่งงานกับผมแล้ว

00:07:19.280 --> 00:07:22.320 align:center
ถ้าพ่อแม่นัดดูตัวให้ ผมก็จะไป

00:07:22.400 --> 00:07:24.080 align:center
แต่ถ้าผมอยากมีเมียใหม่

00:07:24.160 --> 00:07:27.360 align:center
ถ้ามีลูกอยู่ด้วย เขาคงไม่เอาผม

00:07:27.440 --> 00:07:29.200 align:center
ให้อยู่กับเสี่ยวชุนน่ะดีแล้ว”

00:07:30.320 --> 00:07:33.560 align:center
พ่อเขาโกรธมาก ทั้งด่า ทั้งตีใหญ่เลย

00:07:33.640 --> 00:07:36.320 align:center
เขียวชํ้าไปหมดทั้งตัว

00:07:36.400 --> 00:07:38.040 align:center
ออกไปแบบแผลเต็มตัวนั่นแหละ

00:07:39.080 --> 00:07:40.200 align:center
เสี่ยวชุน

00:07:41.320 --> 00:07:43.360 align:center
พาเขาไปโรงพยาบาลหน่อยนะ

00:07:43.440 --> 00:07:45.200 align:center
เขาไม่เห็นต้องพูดกับพ่อแบบนั้นเลย

00:07:45.280 --> 00:07:47.680 align:center
เสี่ยวชุน เธอรู้จักเขาดี

00:07:47.760 --> 00:07:49.400 align:center
เขาไม่ใช่คนนิสัยไม่ดี

00:07:49.480 --> 00:07:51.120 align:center
ถ้าเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ

00:07:51.200 --> 00:07:52.600 align:center
หย่ากันมาตั้งสามปี

00:07:52.680 --> 00:07:55.560 align:center
ถ้าอยากหาเมียใหม่จริงๆ เขาคงหาไปนานแล้ว

00:07:55.640 --> 00:07:58.040 align:center
เขาแค่อยากทำตามความต้องการของเธอ

00:07:58.120 --> 00:08:00.960 align:center
ก็เลยทำตัวเองแบบนั้น

00:08:01.040 --> 00:08:03.640 align:center
ต่อไปก็ดีกับเขาหน่อยนะ

00:08:03.720 --> 00:08:05.840 align:center
มีอะไรก็พูดกันดีๆ

00:08:05.920 --> 00:08:07.560 align:center
อย่าโกรธอะไรเขาเลย

00:08:07.640 --> 00:08:10.560 align:center
ถึงจะไม่ใช่สามีภรรยากันแล้ว

00:08:10.640 --> 00:08:12.560 align:center
แต่ยังเป็นพ่อแม่ของเสี่ยวหูลู่นะ

00:08:12.640 --> 00:08:13.480 align:center
ใช่ไหม

00:08:16.080 --> 00:08:17.720 align:center
- หลัวเฉวียน
- แม่

00:08:17.800 --> 00:08:20.000 align:center
ทำไมกลับมาไม่บอกไม่กล่าวล่ะ

00:08:20.080 --> 00:08:22.360 align:center
มานี่ คุยกับเสี่ยวชุน

00:08:22.440 --> 00:08:24.080 align:center
เขาเป็นห่วง

00:08:25.640 --> 00:08:26.840 align:center
เสี่ยวชุน

00:08:26.920 --> 00:08:28.640 align:center
เมื่อกี้ผมเอารถไปจอดในโรงจอดรถนะ

00:08:28.720 --> 00:08:30.280 align:center
ในลิฟต์เลยไม่มีสัญญาณ

00:08:31.160 --> 00:08:33.280 align:center
โอเค ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

00:08:33.360 --> 00:08:34.360 align:center
งั้นวางแล้วนะ

00:09:00.280 --> 00:09:01.680 align:center
ใครเนี่ย น่าเบื่อจริงๆ

00:09:02.200 --> 00:09:03.840 align:center
คงเป็นสักบ้านที่ตามใจลูกหนักมาก

00:09:06.200 --> 00:09:07.640 align:center
ดูที่วาดมาสิ

00:09:07.720 --> 00:09:09.120 align:center
ตำแหน่งตรงนั้น

00:09:09.200 --> 00:09:10.880 align:center
คงสูงเท่าฉันนี่แหละ

00:09:11.400 --> 00:09:12.680 align:center
แถมยังวาดได้น่าเกลียดมาก

00:09:13.400 --> 00:09:16.960 align:center
หมู่บ้านเรามีร้านเดียวที่ขายสีสเปรย์ใช่ไหม

00:09:17.040 --> 00:09:18.600 align:center
ถ้าสั่งออนไลน์มาล่ะ

00:09:22.640 --> 00:09:24.240 align:center
ช่างเถอะ ไม่ต้องไปสืบหรอก

00:09:24.320 --> 00:09:25.440 align:center
คงแค่อยากกลั่นแกล้ง

00:09:25.960 --> 00:09:28.560 align:center
เดี๋ยวต่อไป ติดกล้องที่ประตู

00:09:28.640 --> 00:09:29.920 align:center
สองตัวไปเลย

00:09:30.680 --> 00:09:32.760 align:center
กล้องฉันซื้อมาแล้ว แต่ของยังมาไม่ถึง

00:09:32.840 --> 00:09:34.800 align:center
สมควรติดจริงๆ นั่นแหละ ของเริ่มเยอะแล้ว

00:09:36.360 --> 00:09:37.840 align:center
ไม่ต้องห่วงนะ

00:09:37.920 --> 00:09:40.400 align:center
เดี๋ยวผมจะหาคนมาช่วยเปลี่ยนประตูก่อน

00:09:41.640 --> 00:09:43.440 align:center
ฉันว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

00:09:44.080 --> 00:09:45.080 align:center
อะไรเหรอ

00:09:46.320 --> 00:09:47.160 align:center
ไม่แน่ใจ

00:09:47.240 --> 00:09:49.800 align:center
คุณดูสิ ฉันรู้สึกตลอดเลยว่า
เวลาเจอคนในหมู่บ้าน

00:09:50.320 --> 00:09:51.760 align:center
พวกเขามองฉัน แล้วก็ถกกันเรื่องของฉันด้วย

00:09:53.000 --> 00:09:54.640 align:center
มันก็ปกติไม่ใช่เหรอ

00:09:54.720 --> 00:09:55.840 align:center
มีเซลส์แมนมาขายของทั้งที

00:09:55.920 --> 00:09:58.920 align:center
ก็ต้องกลายเป็นหัวข้อสนทนาเดียว
ของคนทั้งหมู่บ้านอยู่แล้ว

00:09:59.440 --> 00:10:01.080 align:center
ไปที่ไหนๆ ก็ต้องพูดว่า

00:10:01.960 --> 00:10:04.960 align:center
โอ้ว ผู้หญิงคนนี้ แฟนอาเหยาของพวกเรา

00:10:05.680 --> 00:10:08.240 align:center
รสนิยมดีมาก ที่มาชอบอาเหยา

00:10:08.320 --> 00:10:10.920 align:center
คุณนี่… ทำไมแก้มคุณถึงหนาจังคะ

00:10:11.000 --> 00:10:12.920 align:center
แล้วทำไมถึงไม่บอกว่า

00:10:13.560 --> 00:10:15.280 align:center
ดูสาวสวยคนนี้สิ

00:10:15.360 --> 00:10:17.480 align:center
ไม่รู้ว่า ไปถูกใจอาเหยาตรงไหน

00:10:17.560 --> 00:10:18.400 align:center
ไปโดนใจอะไรตรงไหนกัน

00:10:19.920 --> 00:10:20.920 align:center
โดนใจที่ผมหล่อไง

00:10:21.960 --> 00:10:23.120 align:center
คุณย่าบอกว่า

00:10:23.640 --> 00:10:24.840 align:center
พอคุณแก่แล้วจะน่าเกลียดมาก

00:10:25.360 --> 00:10:26.640 align:center
ย่ามั่ว

00:10:29.280 --> 00:10:31.280 align:center
เราไปกันดีกว่า นี่ ของคุณ

00:10:33.600 --> 00:10:34.440 align:center
เดี๋ยวก่อน

00:10:36.240 --> 00:10:37.440 align:center
กอดหน่อย

00:10:55.080 --> 00:10:56.120 align:center
ผมจะกลับไปเตรียมมื้อเย็นให้นะ

00:10:56.200 --> 00:10:57.760 align:center
ฉันก็ทำได้นะ คุณอยากกินอะไร

00:10:58.320 --> 00:10:59.160 align:center
ไม่เป็นไรครับ

00:10:59.240 --> 00:11:02.760 align:center
ฝีมือทำอาหารของคุณ
เก็บไว้ไปทำกินเองที่บ้านเถอะ

00:11:05.360 --> 00:11:07.200 align:center
- อย่ารัดคอสิ
- ทำไมคะ

00:11:07.280 --> 00:11:08.360 align:center
แม่สอนฉันมานะ

00:11:08.920 --> 00:11:11.280 align:center
โอเค ผมยอมแล้ว ผมต้องไปแล้วจริงๆ

00:11:14.680 --> 00:11:16.160 align:center
- ระวังด้วยนะคะ
- บาย

00:11:17.320 --> 00:11:18.160 align:center
บาย

00:11:45.200 --> 00:11:46.240 align:center
เสี่ยวชุน

00:11:46.320 --> 00:11:47.840 align:center
เธออยู่ร้านหรืออยู่ที่โกดัง

00:11:50.360 --> 00:11:52.560 align:center
เธอไปร้านขายสีสเปรย์

00:11:52.640 --> 00:11:55.200 align:center
แล้วฝากถามให้หน่อยสิ ใครซื้อสีขาวไปบ้าง

00:11:56.160 --> 00:11:58.080 align:center
ได้ แล้วบอกฉันด้วยนะ

00:11:59.400 --> 00:12:00.240 align:center
บาย

00:12:10.240 --> 00:12:11.160 align:center
หงโต้ว

00:12:11.680 --> 00:12:12.600 align:center
หงโต้ว

00:12:13.800 --> 00:12:15.000 align:center
น้ากุ้ย

00:12:15.080 --> 00:12:16.760 align:center
ไหนดูสิว่าบ้านที่เธอสร้างไปถึงไหนแล้ว

00:12:18.640 --> 00:12:20.840 align:center
เหมือนกับเมื่อก่อนเลยนี่

00:12:20.920 --> 00:12:22.400 align:center
ที่สวนเราค่อยทำกันอย่างสุดท้ายค่ะ

00:12:22.480 --> 00:12:24.040 align:center
ตอนนี้ยังไม่แตกต่างหรอกค่ะ

00:12:24.120 --> 00:12:25.040 align:center
มาดื่มชาก่อนดีกว่า

00:12:25.120 --> 00:12:26.480 align:center
ได้ๆ ดื่มชา

00:12:32.720 --> 00:12:33.760 align:center
น้ากุ้ยคะ

00:12:34.280 --> 00:12:36.280 align:center
มาส่งข้าวเที่ยงให้ลุงเจ๋อชิงเหรอคะ

00:12:36.360 --> 00:12:37.400 align:center
เปล่าหรอก

00:12:40.440 --> 00:12:42.400 align:center
ฉันทำงานของฉันเสร็จแล้วนะ

00:12:42.480 --> 00:12:43.880 align:center
อยู่คนเดียวก็เบื่อ

00:12:43.960 --> 00:12:46.400 align:center
เลยมาเดินเล่นสักหน่อย

00:12:48.520 --> 00:12:51.040 align:center
เวลาไปที่โกดัง

00:12:51.120 --> 00:12:54.000 align:center
เด็กเสี่ยวเยวี่ยน แค่มองมาฉันก็รู้แล้ว

00:12:55.160 --> 00:12:57.600 align:center
ถึงเขาจะไม่พูด แต่ฉันรู้ว่าเขาจะพูดอะไร

00:12:58.120 --> 00:12:59.480 align:center
“มาอีกแล้วเหรอ”

00:13:00.480 --> 00:13:02.640 align:center
พวกเขานะอยากให้ฉันกลับเร็วๆ

00:13:03.360 --> 00:13:05.800 align:center
น้าเฟิ่งกับน้าเป่าผิงกำลังทำงานอยู่

00:13:05.880 --> 00:13:07.080 align:center
น้าไปคุยกับพวกเขา

00:13:07.160 --> 00:13:09.040 align:center
อาจจะรบกวนงานของพวกเขาได้ค่ะ

00:13:09.120 --> 00:13:10.600 align:center
ฉันก็เลยมาหาเธอที่นี่ไง

00:13:10.680 --> 00:13:11.640 align:center
ยินดีค่ะ

00:13:18.200 --> 00:13:19.040 align:center
หงโต้ว

00:13:21.960 --> 00:13:24.920 align:center
ตอนนี้ในหมู่บ้านกำลังพูดเรื่องนึงอยู่

00:13:25.440 --> 00:13:26.440 align:center
เธอได้ยินบ้างไหม

00:13:27.720 --> 00:13:30.280 align:center
ป้าไม่พูด หนูก็ไม่รู้สิคะ

00:13:31.720 --> 00:13:32.960 align:center
พวกเขาพูดว่า

00:13:33.040 --> 00:13:36.200 align:center
มีหลายคนในหมู่บ้านอยากหาเงินได้มากๆ

00:13:36.760 --> 00:13:39.640 align:center
พวกเขาอยากเปลี่ยนบ้านตัวเอง
เป็นเกสต์เฮาส์บ้าง

00:13:40.240 --> 00:13:42.360 align:center
บางคนก็อยากเปิดร้านขายเสื้อผ้า

00:13:42.440 --> 00:13:44.560 align:center
บางคนก็อยากกู้เงินมาขายรถ

00:13:45.280 --> 00:13:47.480 align:center
พวกเขาไปขอคำแนะนำ

00:13:47.560 --> 00:13:50.680 align:center
ที่กรรมการหมู่บ้าน
แต่ได้รับคำแนะนำจากอาเหยามาอีกที

00:13:51.480 --> 00:13:53.080 align:center
ทีนี้แหละ พวกเขาพูดว่า

00:13:53.880 --> 00:13:58.200 align:center
อาเหยาชักแม่นํ้าทั้งห้ามาห้ามไม่ให้พวกเขาทำ

00:13:58.720 --> 00:14:00.920 align:center
ยังบอกอีกว่าอาเหยากลัวคนอื่นหาเงินได้

00:14:01.000 --> 00:14:02.280 align:center
แล้วแย่งเขาหาเงิน

00:14:02.880 --> 00:14:06.000 align:center
ยังบอกอีกว่า อาเหยาน่ะ
อยากจะหาเงินได้เยอะๆ

00:14:06.080 --> 00:14:07.360 align:center
หาคนเดียว

00:14:07.440 --> 00:14:09.080 align:center
รวยคนเดียว ไม่แบ่งใคร

00:14:09.720 --> 00:14:10.880 align:center
แล้วยังบอกอีกว่า

00:14:10.960 --> 00:14:12.960 align:center
พออาเหยารู้ว่าร้านหนังสือจะเปิดตรงนี้

00:14:13.040 --> 00:14:14.320 align:center
ก็ให้แฟนของเขา

00:14:15.200 --> 00:14:17.680 align:center
คือเธอน่ะ มาทำโฮมสเตย์ที่นี่

00:14:18.280 --> 00:14:19.640 align:center
เพื่อหาเงินแล้วรวยไปด้วยกัน

00:14:20.160 --> 00:14:22.040 align:center
อาเหยาไม่ได้ห้ามให้พวกเขาหาเงินสักหน่อย

00:14:22.120 --> 00:14:23.600 align:center
ใครพูดกันคะ

00:14:24.240 --> 00:14:25.120 align:center
ไม่รู้เหมือนกัน

00:14:25.200 --> 00:14:26.640 align:center
พูดต่อกันมาได้สองสามวันแล้วละ

00:14:26.720 --> 00:14:28.440 align:center
แต่ไม่รู้ใครเป็นคนเริ่ม

00:14:29.240 --> 00:14:30.320 align:center
น้ากุ้ยคะ

00:14:30.400 --> 00:14:33.360 align:center
หนูรับเกสต์เฮาส์นี่มาทำต่อ

00:14:33.440 --> 00:14:35.200 align:center
เพราะไม่มีใครรับช่วงเลยต่างหาก
หนูถึงได้มันมา

00:14:35.280 --> 00:14:36.880 align:center
ตอนนั้นไม่มีใครอยากได้เลย

00:14:37.760 --> 00:14:39.080 align:center
ฉันรู้

00:14:39.160 --> 00:14:42.280 align:center
ตอนนั้นนะ อาเหยากับเสี่ยวหวงกังวลมาก

00:14:42.360 --> 00:14:43.600 align:center
เรื่องนั้นฉันรู้

00:14:46.120 --> 00:14:47.240 align:center
หงโต้ว

00:14:47.320 --> 00:14:48.960 align:center
เธออย่าใส่ใจเลย

00:14:50.040 --> 00:14:51.000 align:center
คนพวกนั้นน่ะ

00:14:51.520 --> 00:14:53.320 align:center
ตอนนั้นที่หัวเราะพวกเราก็พวกเขา

00:14:53.400 --> 00:14:55.640 align:center
ตอนนี้มาอิจฉาตาร้อนก็พวกเขา

00:14:55.720 --> 00:14:57.720 align:center
คำพูดแย่ ๆ พวกนั้น
พูดไปถึงต่อหน้าอาเหยาแล้วนะ

00:14:58.560 --> 00:14:59.760 align:center
ถ้าเป็นคนอื่นนะ

00:14:59.840 --> 00:15:02.640 align:center
คงไปหาถึงหน้าบ้านแล้ว

00:15:03.360 --> 00:15:04.920 align:center
แต่อาเหยาได้แต่ยิ้ม

00:15:05.000 --> 00:15:07.040 align:center
แล้วก็ไม่สนใจคนพวกนั้น

00:15:07.760 --> 00:15:08.880 align:center
เกินไปจริงๆ ค่ะ

00:15:08.960 --> 00:15:10.720 align:center
ถึงขั้นมาพูดกันต่อหน้า

00:15:11.520 --> 00:15:12.720 align:center
นั่นแหละฉันถึงได้พูดว่า

00:15:12.800 --> 00:15:14.520 align:center
อาเหยาน่ะทำอะไรก็สำเร็จ

00:15:14.600 --> 00:15:16.680 align:center
ทั้งยังใจกว้างมาก จริงไหม

00:15:23.240 --> 00:15:24.360 align:center
ย่าครับ

00:15:24.440 --> 00:15:25.320 align:center
ผมมีผ้าขนหนู

00:15:25.400 --> 00:15:26.360 align:center
ย่าไม่ต้อง…

00:15:27.280 --> 00:15:29.000 align:center
สวี่หงโต้ว เอ๊ะ

00:15:32.840 --> 00:15:34.000 align:center
คุณใส่กางเกงขาสั้น

00:15:34.080 --> 00:15:35.240 align:center
ฉันจะเห็นอะไรละ

00:15:35.760 --> 00:15:37.080 align:center
จะรีบวิ่งไปทำไม

00:15:38.480 --> 00:15:40.000 align:center
ดึกขนาดนี้ คุณมาทำอะไร

00:15:40.080 --> 00:15:41.440 align:center
มาหาคุณไง

00:15:41.520 --> 00:15:43.920 align:center
ก็คุณบอกว่าจะไปดูของพรุ่งนี้นี่คะ

00:15:44.000 --> 00:15:45.240 align:center
อีกสองวันถึงจะกลับมา

00:15:47.800 --> 00:15:49.400 align:center
คุณติดผมขนาดนี้เลยเหรอ

00:15:51.480 --> 00:15:52.480 align:center
งั้นฉันไปแล้วนะ

00:15:54.120 --> 00:15:55.320 align:center
หงโต้ว

00:15:55.400 --> 00:15:56.560 align:center
กลับมานี่นะ

00:16:05.440 --> 00:16:08.760 align:center
คุณได้ยินบ้างไหมคะ พวกข่าวลือที่คนเขาพูดกัน

00:16:09.880 --> 00:16:11.040 align:center
อะไรเหรอ

00:16:12.400 --> 00:16:14.720 align:center
บอกว่าคุณขัดขวางคนอื่นทำมาหากิน

00:16:14.800 --> 00:16:16.200 align:center
บอกว่าคุณอยากหาเงินคนเดียว

00:16:16.280 --> 00:16:17.960 align:center
พอคุณรู้ว่ามีร้านหนังสือมาเปิด

00:16:18.040 --> 00:16:20.200 align:center
คุณก็ให้แฟนไปทำเกสต์เฮาส์ตรงนั้น

00:16:21.680 --> 00:16:23.040 align:center
ใครบอกคุณ

00:16:23.120 --> 00:16:25.600 align:center
เขาแค่มาตั้งใจพูดต่อหน้าคุณรึเปล่า

00:16:26.120 --> 00:16:28.040 align:center
ไม่ใช่ค่ะ

00:16:28.120 --> 00:16:30.160 align:center
แต่ฉันมีเพื่อนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง

00:16:30.240 --> 00:16:31.720 align:center
เพื่อนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง

00:16:32.360 --> 00:16:33.360 align:center
น้ากุ้ยเหรอ

00:16:34.680 --> 00:16:35.640 align:center
ค่ะ

00:16:36.320 --> 00:16:37.680 align:center
คุณก็รู้แล้วใช่ไหมคะ

00:16:40.800 --> 00:16:42.840 align:center
ไม่ต้องไปสนใจที่พวกเขาพูด

00:16:43.360 --> 00:16:44.640 align:center
ผมไม่บอกคุณ

00:16:44.720 --> 00:16:47.120 align:center
เพราะว่าไม่อยากให้คุณรู้สึกไม่ดีที่ได้ยินคำพวกนั้น

00:16:47.720 --> 00:16:49.560 align:center
ถึงขั้นมาก่อเรื่องวาดรูปวุ่นวายที่หน้าประตูแล้ว

00:16:50.080 --> 00:16:51.600 align:center
คุณไม่คิดจะบอกฉันหน่อยเหรอคะ

00:16:52.120 --> 00:16:53.640 align:center
คุณไม่ต้องสนใจเรื่องนี้หรอก

00:16:53.720 --> 00:16:54.640 align:center
เดี๋ยวผมจัดการเอง

00:16:55.400 --> 00:16:57.480 align:center
แต่คุณก็ไม่ควรที่จะปกปิด

00:16:57.560 --> 00:16:59.440 align:center
เรื่องไม่ดีเอาไว้แล้วไม่บอกฉันนะ

00:16:59.520 --> 00:17:01.920 align:center
คุณไม่ได้เป็นถังขยะของข่าวซุบซิบพวกนั้นสักหน่อย

00:17:03.640 --> 00:17:05.760 align:center
ผมแค่อยากปกป้องคุณไง

00:17:05.839 --> 00:17:07.200 align:center
คุณไม่ใช่พ่อฉันสักหน่อย

00:17:07.280 --> 00:17:10.000 align:center
ถึงต้องให้ฉันอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สงบสุข

00:17:11.599 --> 00:17:13.400 align:center
ผมอยากให้คุณมีความสุขตลอด

00:17:14.839 --> 00:17:17.160 align:center
ถ้าคุณเป็นแค่นกมงคล นั่นแหละฉันถึงไม่มีความสุข

00:17:17.680 --> 00:17:20.599 align:center
ฉันไม่ใช่ไข่ที่ต้องคอยให้คุณ
ออกหน้าปกป้องตลอดนะ

00:17:21.240 --> 00:17:22.800 align:center
ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

00:17:23.440 --> 00:17:25.200 align:center
เราต้องสู้ไปด้วยกันสิคะ

00:17:25.280 --> 00:17:26.800 align:center
จริงไหม มีอะไรก็ต้องบอกกัน

00:17:26.880 --> 00:17:28.440 align:center
ช่วยกันแบ่งเบาภาระ

00:17:28.960 --> 00:17:29.840 align:center
เข้าใจไหมคะ

00:17:30.880 --> 00:17:31.720 align:center
เข้าใจแล้ว

00:17:31.800 --> 00:17:32.840 align:center
เข้าใจจริงๆ

00:17:34.120 --> 00:17:35.680 align:center
ไม่มีอะไรปิดบังฉันแล้วใช่ไหมคะ

00:17:35.760 --> 00:17:37.040 align:center
ไม่มีแล้ว

00:17:37.120 --> 00:17:37.960 align:center
จริงนะ

00:17:38.040 --> 00:17:39.360 align:center
จริงๆ

00:17:39.440 --> 00:17:41.000 align:center
ครั้งนี้ผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย

00:17:41.080 --> 00:17:42.520 align:center
ค่ะ

00:17:42.600 --> 00:17:44.080 align:center
ให้ฉันดีดหัวหน้าผากคุณก่อน

00:17:44.160 --> 00:17:45.240 align:center
ฉันถึงให้อภัยคุณ

00:17:45.800 --> 00:17:46.960 align:center
มาๆ คุณทำไม่ลงหรอก

00:17:59.560 --> 00:18:02.120 align:center
ขอบคุณนะครับ คุณผู้หญิงที่น่ารัก

00:18:02.200 --> 00:18:03.520 align:center
ใช่แล้ว

00:18:03.600 --> 00:18:06.040 align:center
สิ่งที่ยอดเยี่ยมของฉัน
ก็จุดนี้นี่แหละ ควรทำไงดีคะเนี่ย

00:18:08.760 --> 00:18:10.400 align:center
ดึกแล้ว ฉันกลับแล้วนะคะ

00:18:11.600 --> 00:18:13.600 align:center
อย่าเพิ่งไปสิ อยู่กับผมก่อน

00:18:13.680 --> 00:18:14.680 align:center
อะไรคะ

00:18:16.120 --> 00:18:17.360 align:center
รีบพักผ่อนค่ะ

00:18:17.440 --> 00:18:18.560 align:center
ฝันดีนะคะ

00:18:19.320 --> 00:18:20.560 align:center
ราตรีสวัสดิ์

00:18:20.640 --> 00:18:22.080 align:center
เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่ง

00:18:22.160 --> 00:18:23.520 align:center
รอก่อน ผมใส่เสื้อผ้าแป๊บเดียว

00:18:23.600 --> 00:18:24.600 align:center
หงโต้ว

00:18:29.480 --> 00:18:30.480 align:center
พี่ม่านจวิน

00:18:30.560 --> 00:18:31.480 align:center
หวัดดี เสี่ยวชุน

00:18:32.560 --> 00:18:35.440 align:center
ได้ยินน้ากุ้ยบอกว่า
พวกเครื่องทำความสะอาดหมดแล้ว

00:18:35.520 --> 00:18:36.840 align:center
ฉันเลยเอามาเติมให้ค่ะ

00:18:43.400 --> 00:18:46.320 align:center
คุณจะไปฟาร์มอีกแล้วใช่ไหมคะ

00:18:48.560 --> 00:18:50.280 align:center
คุณปลูกต้นไม้ตั้งเยอะแยะ

00:18:50.360 --> 00:18:52.280 align:center
แถมยังไม่ได้พักที่นี่นานด้วย

00:18:52.360 --> 00:18:54.120 align:center
ถ้าคุณไปแล้ว แล้วใครจะดูแลต่อละ

00:18:54.720 --> 00:18:56.320 align:center
ฉันเช่าฟาร์มไว้ห้าปีค่ะ

00:18:56.400 --> 00:18:59.080 align:center
เจ้าของที่นั่นบอกว่า
ถ้าฉันกลับไปแล้ว เขาจะช่วยดูให้

00:18:59.640 --> 00:19:00.680 align:center
ค่อยยังชั่วหน่อย

00:19:06.280 --> 00:19:07.280 align:center
พี่ม่านจวิน

00:19:07.800 --> 00:19:10.320 align:center
คุณมาอยู่ที่นี่นานแล้ว

00:19:11.320 --> 00:19:12.840 align:center
ฉันยังไม่เคยถามมาก่อนเลยค่ะ

00:19:14.800 --> 00:19:18.040 align:center
คุณหย่ากับสามีเพราะอะไรเหรอคะ

00:19:19.280 --> 00:19:20.760 align:center
เขาหักหลังคุณเหรอ

00:19:21.520 --> 00:19:22.440 align:center
เปล่าหรอก

00:19:23.320 --> 00:19:24.520 align:center
งั้นคุณก็หักหลังเขา

00:19:26.400 --> 00:19:28.920 align:center
ตอนที่เธอกับสามีหย่ากัน
เพราะเรื่องหักหลังกันรึเปล่า

00:19:29.840 --> 00:19:30.920 align:center
ไม่นะ

00:19:33.240 --> 00:19:36.440 align:center
นิสัยของพวกเรา เข้ากันไม่ได้คะ

00:19:37.120 --> 00:19:40.800 align:center
อีกอย่าง เราแต่งงานกันทันทีหลังจากเรียนจบ

00:19:40.880 --> 00:19:43.720 align:center
เรามีลูก ในตอนที่

00:19:43.800 --> 00:19:45.400 align:center
ยังไม่ได้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว

00:19:45.920 --> 00:19:47.680 align:center
พอเรามีลูก

00:19:48.600 --> 00:19:51.000 align:center
ชีวิตก็มีเรื่องให้ต้องจัดการเต็มไปหมด

00:19:51.760 --> 00:19:54.880 align:center
ตอนนั้นเขามีงานมั่นคงงานนึง

00:19:54.960 --> 00:19:57.480 align:center
ได้สามพันหยวนต่อเดือน

00:19:57.560 --> 00:20:00.360 align:center
ต่อมาเพื่อนของเขาบอกว่า

00:20:00.440 --> 00:20:02.560 align:center
ขายเครื่องกรองนํ้าได้เงินเยอะมาก

00:20:03.320 --> 00:20:05.080 align:center
เพื่อนเขาก็หาเงินได้เยอะมาก

00:20:05.600 --> 00:20:07.520 align:center
เขาเลยลาออก

00:20:07.600 --> 00:20:09.600 align:center
แต่ไม่ยอมบอกฉัน

00:20:10.520 --> 00:20:12.320 align:center
ออกไปขายเครื่องกรองนํ้า

00:20:13.400 --> 00:20:14.760 align:center
แต่จริงๆ แล้ว

00:20:16.760 --> 00:20:18.880 align:center
นิสัยแบบเขาเป็นตัวแทนขายไม่ได้หรอก

00:20:18.960 --> 00:20:20.600 align:center
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นเขาคิดอะไรอยู่

00:20:21.800 --> 00:20:22.880 align:center
ตอนแรกๆ

00:20:23.400 --> 00:20:26.200 align:center
เห็นแก่ความเป็นเพื่อนกัน

00:20:26.280 --> 00:20:27.640 align:center
เพื่อนๆ ก็เลยช่วยเขาซื้อ

00:20:28.440 --> 00:20:31.040 align:center
ตอนนั้นรายได้ก็ประมาณนึง

00:20:31.640 --> 00:20:34.480 align:center
แต่ว่าพอพวกเพื่อนๆ ซื้อไปแล้ว

00:20:34.560 --> 00:20:35.640 align:center
ในเมื่อมีแล้วก็ไม่ซื้อต่ออีก

00:20:36.360 --> 00:20:39.440 align:center
เขาเลยออกไปขายที่อื่น

00:20:40.000 --> 00:20:41.560 align:center
แต่ว่าตอนนั้น

00:20:41.640 --> 00:20:43.760 align:center
ฉันเพิ่งคลอดเสี่ยวหูลู่มาได้ไม่นาน

00:20:45.120 --> 00:20:48.120 align:center
เวลานอนแต่ละวันก็ไม่พอ

00:20:48.200 --> 00:20:50.240 align:center
แล้วยังต้องดูแลหูลู่คนเดียวอีก

00:20:50.320 --> 00:20:51.360 align:center
ฉันรู้สึกว่า

00:20:51.880 --> 00:20:52.840 align:center
อารมณ์ฉันตอนนั้นไม่ดีเอามากๆ

00:20:52.920 --> 00:20:54.360 align:center
มันกดดันมากๆ

00:20:54.440 --> 00:20:57.400 align:center
ส่วนเขา เพื่อคอนเนกชั่นในการขาย

00:20:57.480 --> 00:20:59.280 align:center
ส่วนใหญ่จะออกไปกินดื่มข้างนอก

00:20:59.360 --> 00:21:01.560 align:center
พอกลับมาบ้าน ก็กลับมาแบบเมาๆ

00:21:01.640 --> 00:21:02.840 align:center
แล้วฉันยังต้องดูแลเขาอีก

00:21:03.880 --> 00:21:05.760 align:center
ถึงตอนนี้คุณก็ยังบ่นเขาอยู่เลยนะเนี่ย

00:21:08.680 --> 00:21:10.440 align:center
แล้วคุณล่ะ มีบ้างไหมคะ

00:21:13.480 --> 00:21:17.560 align:center
ความสัมพันธ์ของฉันกับสามีเก่า
เหมือนพวกหัวโบราณ

00:21:18.080 --> 00:21:19.680 align:center
เขาหาเงิน

00:21:19.760 --> 00:21:22.160 align:center
ส่วนฉันดูแลคนในบ้าน

00:21:22.760 --> 00:21:26.040 align:center
ที่จริงหลายปีมานี้ เราทะเลาะกันน้อยมาก

00:21:26.120 --> 00:21:28.600 align:center
เขาเคารพฉัน และฉันก็แคร์เขา

00:21:31.040 --> 00:21:33.720 align:center
ตอนที่เขามีธุรกิจเป็นของตัวเอง มันหนักมากๆ

00:21:33.800 --> 00:21:35.200 align:center
เขาทำงานหนักทั้งวันทั้งคืน

00:21:35.880 --> 00:21:37.440 align:center
พวกเราแต่งงานมา 20 ปี

00:21:38.000 --> 00:21:40.160 align:center
อะไรที่เคยเขารับปากไว้ เขาทำได้หมด

00:21:40.720 --> 00:21:42.440 align:center
ทำให้พวกเรามีชีวิตที่ดี

00:21:43.200 --> 00:21:44.280 align:center
นั่นมันก็ดีไม่ใช่เหรอ

00:21:44.360 --> 00:21:45.720 align:center
ทำไมถึงหย่าละ

00:21:47.280 --> 00:21:49.880 align:center
ตอนลูกสาวฉันขึ้นมัธยมปลาย

00:21:49.960 --> 00:21:52.360 align:center
เขาถูกย้ายไปเป็นผู้จัดการที่สาขาย่อย

00:21:53.160 --> 00:21:55.800 align:center
แต่ว่าบริษัทห่างจากบ้านมาก

00:21:55.880 --> 00:21:58.480 align:center
เขาเลยซื้ออะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ แถวนั้น

00:21:58.560 --> 00:21:59.760 align:center
ส่วนใหญ่เขาพักอยู่ที่นั่น

00:22:00.280 --> 00:22:01.800 align:center
กลับมาอาทิตย์ละครั้ง

00:22:02.920 --> 00:22:05.560 align:center
ที่อะพาร์ตเม้นต์มีกล้องวงจรปิด

00:22:06.080 --> 00:22:08.200 align:center
ฉันดูผ่านมือถือได้ตลอดว่าเขาทำอะไร

00:22:08.840 --> 00:22:10.040 align:center
เขาทำอะไรเหรอ

00:22:11.520 --> 00:22:13.080 align:center
เขาไม่ทำอะไรเลย

00:22:13.960 --> 00:22:16.280 align:center
เขานอนเอนบนโซฟา

00:22:16.360 --> 00:22:18.480 align:center
กินขนม ดื่มเบียร์

00:22:19.000 --> 00:22:23.360 align:center
เล่นเกมกับทีวีจอใหญ่ เขาทำแบบนั้นทุกวันเลย

00:22:26.560 --> 00:22:29.080 align:center
ตอนนั้นฉันรู้สึกขึ้นมาทันทีเลยว่า

00:22:31.840 --> 00:22:33.720 align:center
ถึงแม้ว่าเราเป็นสามีภรรยากัน

00:22:35.520 --> 00:22:38.160 align:center
แต่ชีวิตคู่ของพวกเรา ไม่มีอะไรเชื่อมต่อกันเลย

00:22:40.320 --> 00:22:41.840 align:center
ฉันอิจฉาเขามากเลยค่ะ

00:22:44.640 --> 00:22:47.000 align:center
หลายปีมานี้

00:22:47.760 --> 00:22:49.960 align:center
ฉันเหมือนกับบอนไชในนํ้า

00:22:51.600 --> 00:22:53.720 align:center
คอยอิจฉาพวกต้นไม้ด้านนอกตลอด

00:22:58.040 --> 00:22:59.960 align:center
แต่ฉันก็อยากถูกปลูกไว้บนดิน

00:23:00.960 --> 00:23:02.560 align:center
อยากเติบโตเป็นต้นไม้ต้นหนึ่ง

00:23:13.040 --> 00:23:15.440 align:center
หนึ่ง สอง สาม สี่

00:23:21.160 --> 00:23:22.040 align:center
สาม

00:23:31.320 --> 00:23:32.760 align:center
- หยุดเลยนะ
- หยุด

00:23:32.840 --> 00:23:34.000 align:center
- หยุดเดี๋ยวนี้
- หยุดๆ

00:23:34.080 --> 00:23:35.280 align:center
- ไม่ต้องทำแล้ว
- ไม่ต้องทำแล้ว

00:23:35.800 --> 00:23:36.640 align:center
ตามฉันมา

00:23:39.880 --> 00:23:40.920 align:center
ทุกคน หยุดเลย ไม่ต้องทำมันแล้ว

00:23:41.000 --> 00:23:41.880 align:center
- หยุด
- หยุด

00:23:41.960 --> 00:23:43.720 align:center
- หยุดเดี๋ยวนี้
- หยุด

00:23:43.800 --> 00:23:45.840 align:center
- ใครเป็นเจ้าของ
- ฉันเอง

00:23:45.920 --> 00:23:48.320 align:center
สวัสดีค่ะมีอะไรรึเปล่าคะ

00:23:48.400 --> 00:23:50.360 align:center
แฟนเซี่ยจือเหยาใช่ไหม

00:23:52.160 --> 00:23:53.760 align:center
ค่ะ เรียกว่าสวี่หงโต้วก็ได้

00:23:53.840 --> 00:23:57.360 align:center
ที่บอกให้หยุดงานกะทันหัน มีอะไรรึเปล่าคะ

00:23:57.440 --> 00:23:59.000 align:center
คนรวยนี่จิตใจเลวจริงๆ เลยนะ

00:23:59.080 --> 00:24:01.680 align:center
ในเมื่อไม่ให้พวกเราทำ พวกเธอก็อย่าทำเลย

00:24:01.760 --> 00:24:03.000 align:center
- จริงไหม
- ใช่

00:24:03.080 --> 00:24:05.120 align:center
- ใช่
- เลิกทำ ไม่ต้องทำต่อแล้ว

00:24:06.480 --> 00:24:07.320 align:center
ขอโทษนะคะ

00:24:07.400 --> 00:24:08.920 align:center
อยู่ๆ พวกคุณก็เข้ามา แล้วบอกให้พวกเราหยุด

00:24:09.000 --> 00:24:10.880 align:center
ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

00:24:11.400 --> 00:24:12.520 align:center
พวกเรารับฟังนะคะ

00:24:12.600 --> 00:24:14.560 align:center
ถ้าปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นความรับผิดชอบของฉัน

00:24:14.640 --> 00:24:15.480 align:center
ฉันแก้ไขให้ได้ค่ะ

00:24:15.560 --> 00:24:17.040 align:center
ถ้าไม่ได้จริงๆ เราไม่ที่คณะกรรมการหมู่บ้าน

00:24:17.120 --> 00:24:18.440 align:center
พวกเราไม่ไปที่นั่นหรอก

00:24:18.520 --> 00:24:20.880 align:center
คนที่นั่นน่ะ พวกเธอคงให้ผลประโยชน์ไปแล้ว

00:24:20.960 --> 00:24:22.800 align:center
แล้วทางฉันจะได้ประโยชน์อะไรคะ

00:24:22.880 --> 00:24:24.080 align:center
มีหลักฐานกันไหมคะ

00:24:24.160 --> 00:24:26.000 align:center
พวกเธอจะทิ้งหลักฐานอะไรไว้

00:24:26.080 --> 00:24:27.200 align:center
แต่ไม่ว่ายังไงฉันเห็นหมดแล้ว

00:24:27.280 --> 00:24:29.280 align:center
เซื่อจือเหยาหานักลงทุนคนใหม่

00:24:29.360 --> 00:24:30.320 align:center
อยากเล่นใหญ่ไม่ใช่เหรอ

00:24:30.400 --> 00:24:31.640 align:center
อยากจะพัฒนารอบด้าน

00:24:31.720 --> 00:24:33.000 align:center
ไม่ได้ ห้ามให้พวกเขาทำสำเร็จเด็ดขาด

00:24:33.080 --> 00:24:34.280 align:center
ใช่ ห้ามเด็ดขาด

00:24:37.840 --> 00:24:39.480 align:center
อย่ามารังแกคนอื่นนะ

00:24:39.560 --> 00:24:41.920 align:center
ขนาดเด็กยังมารังแกเรา

00:24:42.000 --> 00:24:43.480 align:center
พวกเธอหาเงิน พวกเราก็อยากหาบ้าง

00:24:43.560 --> 00:24:45.520 align:center
มีแต่เธอที่หาเงินได้ เราหาบ้างไม่ได้งั้นเหรอ

00:24:48.320 --> 00:24:49.680 align:center
เสี่ยวหูลู่ ทำยังไงดี

00:24:50.200 --> 00:24:51.520 align:center
พวกเราแยกกันไป

00:24:51.600 --> 00:24:53.320 align:center
ฉันกับหู่จื่อจะไปบ้านลุงเซี่ย

00:24:53.400 --> 00:24:54.800 align:center
ไปตามเขามาช่วย

00:24:54.880 --> 00:24:56.480 align:center
ส่วนนายไปที่กรรมการหมู่บ้าน

00:24:56.560 --> 00:24:57.720 align:center
ต้องไปหาใครอะ

00:24:57.800 --> 00:24:58.720 align:center
พี่ซินซิน

00:24:58.800 --> 00:25:00.200 align:center
หรือใครก็ได้

00:25:00.280 --> 00:25:01.280 align:center
ไปบอกให้เขามาช่วย

00:25:01.360 --> 00:25:02.200 align:center
ได้

00:25:09.600 --> 00:25:12.320 align:center
ทวดคะ ทวด

00:25:15.920 --> 00:25:17.160 align:center
มีอะไรกัน

00:25:17.680 --> 00:25:18.800 align:center
เป็นอะไรกันรึเปล่า

00:25:18.880 --> 00:25:20.680 align:center
ทวดคะ คุณลุงอยู่บ้านไหม

00:25:20.760 --> 00:25:22.200 align:center
พวกเราต้องไปช่วยพี่หงโต้ว

00:25:22.280 --> 00:25:23.440 align:center
มีเรื่องอะไรรึเปล่า

00:25:23.520 --> 00:25:25.040 align:center
ลุงหลี่จื่อหาว

00:25:25.120 --> 00:25:27.760 align:center
พาคนบุกไปหาพี่หงโต้ว

00:25:27.840 --> 00:25:28.960 align:center
บอกให้หยุดทำงาน

00:25:29.040 --> 00:25:30.280 align:center
พวกเขาดูน่ากลัวมาก

00:25:30.360 --> 00:25:31.560 align:center
เหมือนกับจะมาตีคนเลยค่ะ

00:25:31.640 --> 00:25:32.680 align:center
ตีคน

00:25:33.200 --> 00:25:34.200 align:center
พวกเขามีกี่คน

00:25:34.280 --> 00:25:35.680 align:center
หลายคนค่ะ

00:25:35.760 --> 00:25:37.160 align:center
ยังเอาจอบเสียมไปด้วย

00:25:37.240 --> 00:25:38.840 align:center
ย่ารีบไปเรียกลุงเหยามาดีกว่าค่ะ

00:25:42.160 --> 00:25:43.480 align:center
เอาอันนี้มาให้ย่า

00:25:43.560 --> 00:25:45.240 align:center
เดี๋ยวย่าไปเอง

00:25:45.880 --> 00:25:48.080 align:center
ไม่ให้พวกเราทำ พวกเธอก็อย่าทำ

00:25:48.720 --> 00:25:50.280 align:center
จะกวาดไปหมดไม่ได้

00:25:50.800 --> 00:25:53.440 align:center
ฉันไม่รู้พวกคุณไปฟังใครมานะคะ

00:25:53.520 --> 00:25:55.240 align:center
แต่พวกคุณมาก่อกวนที่นี่

00:25:55.320 --> 00:25:56.520 align:center
ก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไร

00:25:56.600 --> 00:25:58.400 align:center
ถ้าพวกคุณคิดว่าเป็นปัญหาจริงๆ

00:25:58.480 --> 00:25:59.600 align:center
เราไปที่คณะกรรมการหมู่บ้าน

00:25:59.680 --> 00:26:01.960 align:center
ไปหาเลขาของที่นั่น หรือไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านก็ได้

00:26:02.720 --> 00:26:05.800 align:center
เซี่ยจือเหยา เขาไม่มีกำลังอะไร
ที่จะทำแบบที่คุณว่าหรอกนะคะ

00:26:06.320 --> 00:26:07.880 align:center
ไม่มีทางขัดขวางหนทางทำมาหากินของใคร

00:26:07.960 --> 00:26:10.200 align:center
อย่ามาแกล้งเป็นไม่รู้หน่อยเลย
อย่ามาหลอกพวกเราด้วย

00:26:10.280 --> 00:26:11.640 align:center
พวกเราได้ยินมาหมดแล้ว

00:26:11.720 --> 00:26:13.320 align:center
เถ้าแก่พวกนั้นลงทุนแต่ธุรกิจของพวกเธอ

00:26:13.400 --> 00:26:15.360 align:center
ทำมาเป็นเสนองานให้พวกเรา

00:26:15.440 --> 00:26:16.520 align:center
หลอกลวง

00:26:16.600 --> 00:26:17.480 align:center
เขาแค่อยากเป็นเจ้านาย

00:26:17.560 --> 00:26:19.320 align:center
แล้วให้พวกเราทำงานหาเงินให้เขาคนเดียว

00:26:19.400 --> 00:26:20.280 align:center
เขาอยากอยู่เหนือพวกเรา

00:26:20.360 --> 00:26:21.920 align:center
- ใช่ เขาอยากได้เงินคนเดียว
- ใช่

00:26:22.000 --> 00:26:23.440 align:center
มีสิทธิ์อะไร

00:26:24.440 --> 00:26:26.160 align:center
ค่ะๆ พอแล้วค่ะ

00:26:26.240 --> 00:26:27.680 align:center
วันนี้พวกเราจะหยุดทำงาน โอเคไหมคะ

00:26:27.760 --> 00:26:28.600 align:center
แล้วไปหากรรมการหมู่บ้านกัน

00:26:28.680 --> 00:26:30.160 align:center
วันนี้ไม่มีคนอยู่ที่นั่นหรอกนะ

00:26:30.920 --> 00:26:31.760 align:center
ไม่มีคน

00:26:33.320 --> 00:26:35.000 align:center
เซี่ยจือเหยาก็ไม่อยู่

00:26:35.080 --> 00:26:36.280 align:center
พวกคุณอยากทำอะไรกันแน่คะ

00:26:36.360 --> 00:26:37.480 align:center
พูดมาได้เลยค่ะ

00:26:37.560 --> 00:26:38.600 align:center
ที่พวกเราต้องการ

00:26:38.680 --> 00:26:40.000 align:center
พวกเราแค่ต้องการคำอธิบาย

00:26:40.680 --> 00:26:42.040 align:center
พวกเราไม่ได้งี่เง่า

00:26:42.680 --> 00:26:44.000 align:center
เห็นไหม กล้องถ่ายอยู่

00:26:44.080 --> 00:26:46.160 align:center
ทุกคำที่เธอพูด เป็นหลักฐานได้ทั้งหมด

00:26:46.840 --> 00:26:49.120 align:center
ทุกสิ่งที่ฉันทำเหมาะสมและถูกกฎหมาย

00:26:49.640 --> 00:26:51.040 align:center
ถ้าพวกคุณไม่ยอมรับ

00:26:51.120 --> 00:26:51.960 align:center
ก็เรียกตำรวจ

00:26:52.480 --> 00:26:53.320 align:center
อยากจะร้องอะไรก็ร้องไป

00:26:53.400 --> 00:26:54.520 align:center
จะให้คนมาตรวจสอบ

00:26:54.600 --> 00:26:55.520 align:center
ก็ได้ค่ะ

00:26:55.600 --> 00:26:58.440 align:center
แต่ว่าพวกคุณที่มาก่อกวนให้เราหยุดงาน

00:26:58.520 --> 00:26:59.680 align:center
เขาเรียกว่าก่อกวนสร้างความเดือดร้อน

00:26:59.760 --> 00:27:00.840 align:center
สร้างความเดือดร้อนเหรอ

00:27:00.920 --> 00:27:02.960 align:center
หน้าไปอายจริงๆ เลย
ยังมาโยนความผิดให้เราอีก

00:27:03.040 --> 00:27:04.600 align:center
พวกเราจะสร้างความเดือดร้อน จะทำไม

00:27:04.680 --> 00:27:05.760 align:center
- เฮ้ย ตีเลย
- ตี

00:27:06.880 --> 00:27:08.120 align:center
เดี๋ยว ใจเย็น

00:27:08.200 --> 00:27:09.400 align:center
- หยุดนะ
- พังให้เละ

00:27:09.480 --> 00:27:10.920 align:center
เดี๋ยว อย่าทำ

00:27:11.760 --> 00:27:13.120 align:center
- ใครน่ะ
- พังให้หมด

00:27:13.640 --> 00:27:15.560 align:center
ทำอะไรน่ะ ทำอะไรกัน

00:27:15.640 --> 00:27:16.600 align:center
ทำบ้าอะไรกัน

00:27:16.680 --> 00:27:18.080 align:center
- ใครมาทำบ้าอะไรกัน ใคร
- พังให้หมด

00:27:18.680 --> 00:27:20.160 align:center
ใคร หา ใคร

00:27:21.200 --> 00:27:24.360 align:center
พออาเหยาไม่อยู่ ก็รีบมากลั่นแกล้งหงโต้ว

00:27:24.440 --> 00:27:26.840 align:center
พวกแกคิดว่าฉันตายไปแล้วรึไง

00:27:27.920 --> 00:27:28.800 align:center
ใคร

00:27:28.880 --> 00:27:30.000 align:center
ใครเป็นคนนำมา

00:27:30.760 --> 00:27:32.520 align:center
ใครเป็นคนพามา

00:27:37.160 --> 00:27:38.920 align:center
ใคร พูดมา

00:27:39.800 --> 00:27:40.640 align:center
ผมเอง

00:27:41.520 --> 00:27:42.360 align:center
ย่าเซี่ย

00:27:42.440 --> 00:27:44.080 align:center
พวกเราไม่มีทางเลือกนะ

00:27:44.160 --> 00:27:46.320 align:center
หลานย่าขัดขวางทางทำมาหากิน

00:27:46.400 --> 00:27:47.720 align:center
พูดจามั่วซั่ว

00:27:47.800 --> 00:27:48.960 align:center
พูดบ้าอะไรกัน

00:27:49.040 --> 00:27:50.360 align:center
- แกจนแล้วหรือไง
- ใจเย็นๆ ครับ อย่า

00:27:50.440 --> 00:27:51.320 align:center
พวกแกจนกันเหรอ

00:27:51.400 --> 00:27:53.400 align:center
อย่าคิดว่าแก่แล้ว พวกเราจะไม่กล้าตีนะ

00:27:53.920 --> 00:27:54.960 align:center
- แกกล้าเหรอ
- ผมจะตีแล้วนะ

00:27:55.040 --> 00:27:56.920 align:center
ลองดูสิ มาสิ

00:27:57.000 --> 00:27:59.040 align:center
ผมจะลงมือแล้วนะ

00:27:59.120 --> 00:28:00.480 align:center
มาสิ

00:28:00.560 --> 00:28:02.080 align:center
ยังอยู่อีกเหรอ

00:28:02.160 --> 00:28:04.400 align:center
- ยังอยู่อีกเหรอ
- ไปแล้วครับ ไปแล้ว

00:28:09.760 --> 00:28:10.720 align:center
ไม่เป็นไรใช่ไหม

00:28:10.800 --> 00:28:11.720 align:center
หนูไม่เป็นอะไรค่ะ

00:28:12.560 --> 00:28:14.720 align:center
เจ้าพวกนั้นถึงขั้นกล้าขึ้นมาเล่นบนหัวกันแล้ว

00:28:19.040 --> 00:28:19.880 align:center
เจ็บไหมคะ

00:28:20.800 --> 00:28:21.880 align:center
อย่าโกรธเลยนะคะ

00:28:22.400 --> 00:28:23.680 align:center
พวกเขาโดนย่าไล่ไปไกลแล้ว

00:28:23.760 --> 00:28:25.320 align:center
ดูสิคะ เป็นแผลที่มือเลย

00:28:25.960 --> 00:28:27.840 align:center
เพราะวันนี้อาเหยาไม่อยู่

00:28:28.360 --> 00:28:30.680 align:center
พวกเขาเลยฉวยโอกาสนี้

00:28:30.760 --> 00:28:32.040 align:center
มาหาเรื่องเธอ

00:28:33.160 --> 00:28:34.920 align:center
ย่าก็มาช่วยหนูไว้แล้วนี่คะ

00:28:35.480 --> 00:28:37.240 align:center
เรื่องนี้ไม่จบหรอก

00:28:37.320 --> 00:28:40.280 align:center
พรุ่งนี้ย่าจะไปที่กรรมการหมู่บ้าน
ฟ้องเรื่องที่พวกเขาทำ

00:28:40.360 --> 00:28:42.640 align:center
มารังแกคนอื่นแบบนี้ได้ยังไงกัน

00:28:42.720 --> 00:28:43.560 align:center
ใช่ค่ะ

00:28:43.640 --> 00:28:45.120 align:center
พวกเขาต้องโดนลงโทษ

00:28:45.200 --> 00:28:46.320 align:center
แล้วก็ต้องขอโทษพวกเราด้วย

00:28:46.400 --> 00:28:47.760 align:center
ใช่ สมควรเป็นแบบนั้น

00:28:48.800 --> 00:28:50.840 align:center
มาค่ะ หนูทาให้

00:28:50.920 --> 00:28:52.960 align:center
หงโต้ว ย่าคะ

00:28:53.600 --> 00:28:54.440 align:center
ไม่เป็นอะไรกันใช่ไหม

00:28:54.520 --> 00:28:56.120 align:center
พวกเราไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงหรอก

00:28:57.080 --> 00:28:58.680 align:center
โทรหาอาเหยารึยัง

00:28:58.760 --> 00:29:00.040 align:center
ยัง เขาไปดูสินค้า

00:29:00.120 --> 00:29:01.680 align:center
กับต้าเซี่ยไม่ใช่เหรอ

00:29:01.760 --> 00:29:04.280 align:center
ฉันตั้งใจว่ารอเขากลับมา

00:29:04.360 --> 00:29:05.280 align:center
แล้วค่อยบอกพรุ่งนี้

00:29:06.440 --> 00:29:07.600 align:center
ย่าคะ

00:29:08.960 --> 00:29:10.400 align:center
บาดเจ็บเหรอ พวกเขาเป็นคนทำเหรอ

00:29:10.480 --> 00:29:11.320 align:center
เปล่า

00:29:11.400 --> 00:29:13.960 align:center
ย่าเอาดาบของเล่นไปไล่คนนะ
เลยโดนมือตัวเองเข้า

00:29:14.640 --> 00:29:17.680 align:center
ใช่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเอาดาบของเล่นคืนหู่จื่อ

00:29:19.440 --> 00:29:20.680 align:center
เธอรู้ไหม

00:29:20.760 --> 00:29:23.600 align:center
ตอนคุณย่าใช้ดาบปกป้องฉัน เท่มากเลย

00:29:24.600 --> 00:29:26.280 align:center
เท่เหรอ

00:29:26.360 --> 00:29:28.160 align:center
ฉันตกใจกลัวไปหมด

00:29:28.240 --> 00:29:29.360 align:center
พี่เหยาก็ไม่อยู่บ้าน

00:29:29.440 --> 00:29:31.840 align:center
ถ้าคุณกับย่าเป็นอะไรขึ้นมา
รับรองว่าเขาต้องเป็นบ้าแน่ๆ

00:29:52.480 --> 00:29:53.400 align:center
สวี่หงโต้ว

00:29:56.840 --> 00:29:58.080 align:center
สวี่หงโต้วไม่อยู่ค่ะ

00:29:58.600 --> 00:29:59.960 align:center
เขาออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว

00:30:00.680 --> 00:30:01.520 align:center
เขาไม่อยู่เหรอครับ

00:30:02.040 --> 00:30:03.400 align:center
เห็นบอกว่าจะไปขี่ม้า

00:30:03.480 --> 00:30:04.800 align:center
ขี่ม้า

00:30:08.880 --> 00:30:09.720 align:center
ย่าครับ

00:30:09.800 --> 00:30:11.920 align:center
เขาจูงเจ้าน่ารักออกไป ย่าก็ไม่บอกผมสักคำ

00:30:12.000 --> 00:30:13.600 align:center
เธอไม่ได้ถามฉันนี่

00:30:13.680 --> 00:30:14.720 align:center
เขาไปไหนครับ

00:30:14.800 --> 00:30:15.640 align:center
ไม่รู้หรอก

00:30:16.720 --> 00:30:19.240 align:center
ก็ไม่รู้นี่ว่าเธอจะกลับมาเร็วขนาดนี้

00:30:19.320 --> 00:30:20.680 align:center
โทรหาเขาสิ

00:30:20.760 --> 00:30:21.680 align:center
เขาไม่รับครับ

00:30:21.760 --> 00:30:24.280 align:center
งั้นก็รอที่บ้าน

00:30:58.320 --> 00:30:59.240 align:center
สวี่หงโต้ว

00:31:02.280 --> 00:31:04.360 align:center
คุณมาขี่ม้าคนเดียวมันอันตรายนะ

00:31:04.880 --> 00:31:06.880 align:center
ถ้าคุณตกม้าขึ้นมาจะเป็นเรื่องเอา

00:31:07.960 --> 00:31:09.640 align:center
ทำไมกลับมาเร็วจังเลยละคะ

00:31:09.720 --> 00:31:11.920 align:center
ผมออกมาตั้งแต่ตีสี่แล้ว

00:31:12.720 --> 00:31:14.640 align:center
เกิดเรื่องที่บ้าน คุณไม่บอกผมเลย

00:31:14.720 --> 00:31:16.400 align:center
ไม่งั้นผมคงกลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

00:31:17.320 --> 00:31:19.680 align:center
ฉันบอกเสี่ยวชุนเองว่าห้ามบอกคุณ

00:31:19.760 --> 00:31:21.400 align:center
ใครโทรบอกคุณคะ

00:31:21.480 --> 00:31:22.440 align:center
เย่เซิน

00:31:23.560 --> 00:31:25.120 align:center
ขอโทษนะ ผมทำให้คุณเดือดร้อนเอง

00:31:25.200 --> 00:31:26.240 align:center
เกิดเรื่องกับคุณจนได้

00:31:26.320 --> 00:31:27.160 align:center
ผมขอโทษจริงๆ

00:31:29.080 --> 00:31:30.960 align:center
เรื่องเมื่อวานก็มีความผิดของคุณจริงๆ แหละ

00:31:31.040 --> 00:31:32.040 align:center
ใช่

00:31:32.120 --> 00:31:33.720 align:center
ผมไม่ได้จัดการให้ดี

00:31:34.240 --> 00:31:35.720 align:center
ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น

00:31:37.640 --> 00:31:39.680 align:center
เมื่อไม่กี่วันก่อน คุณพูดกับฉันว่าไง

00:31:41.200 --> 00:31:44.440 align:center
จะไม่ปิดบังฉัน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม

00:31:45.240 --> 00:31:47.640 align:center
มีอะไรก็บอกกัน เราจะสู้ไปด้วยกัน

00:31:47.720 --> 00:31:48.600 align:center
ใช่ไหมคะ

00:31:50.680 --> 00:31:51.720 align:center
ครับ

00:31:53.080 --> 00:31:55.280 align:center
แล้วทำไมคุณไม่บอกฉัน

00:31:55.920 --> 00:31:57.280 align:center
เรื่องที่มีคนมาลงทุน

00:31:57.360 --> 00:32:00.560 align:center
และคุณมีแผนพัฒนารอบด้าน

00:32:01.240 --> 00:32:02.840 align:center
เรื่องมันซับซ้อนนะ

00:32:02.920 --> 00:32:04.080 align:center
ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะมาลงทุน

00:32:04.160 --> 00:32:05.680 align:center
แล้วกลัวคุณผิดหวัง เลยไม่ได้บอก

00:32:06.400 --> 00:32:09.360 align:center
เมื่อวานที่ประชุมกับเลขา ก็คุยเรื่องนี้กันนั่นแหละ

00:32:10.480 --> 00:32:11.760 align:center
กลัวฉันผิดหวัง

00:32:14.400 --> 00:32:17.040 align:center
เงื่อนไขที่พวกเขาให้มา มันดีมาก

00:32:17.560 --> 00:32:18.960 align:center
ถ้าจะพัฒนาหมู่บ้าน

00:32:19.040 --> 00:32:21.400 align:center
บ้านเช่าว่างๆ จะทำรายได้มากมาย

00:32:21.480 --> 00:32:23.680 align:center
แล้วยังเพิ่มโอกาสเรื่องงานให้คนที่นี่ด้วย

00:32:23.760 --> 00:32:25.040 align:center
ดีกับธุรกิจของคุณด้วย

00:32:25.120 --> 00:32:26.560 align:center
แล้วผมก็หาเงินมาได้เยอะแล้ว

00:32:26.640 --> 00:32:29.240 align:center
อีกอย่าง ในอนาคต เราจะมีโอกาสมากกว่านี้

00:32:30.080 --> 00:32:31.280 align:center
แต่ถ้าทำแบบนี้

00:32:31.800 --> 00:32:33.000 align:center
หมู่บ้านก็จะเหมือนกับรถ

00:32:33.080 --> 00:32:35.160 align:center
มีแต่คันเร่ง ไม่มีเบรก

00:32:35.240 --> 00:32:36.480 align:center
แล้วก็จะชนกันตาย

00:32:36.560 --> 00:32:38.920 align:center
หรือไม่ก็รอจนนํ้ามันหมด รถถึงจะหยุด

00:32:39.000 --> 00:32:41.920 align:center
มันไม่เข้ากันกับแผนพัฒนาท้องถิ่นของพวกเรา

00:32:42.000 --> 00:32:44.640 align:center
เพราะงั้นผมเลยรอผู้ใหญ่บ้านตัดสินใจ

00:32:44.720 --> 00:32:46.480 align:center
แล้วค่อยคุยเรื่องต่อๆ ไป

00:32:48.320 --> 00:32:49.360 align:center
เซี่ยจือเหยา

00:32:50.640 --> 00:32:52.120 align:center
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า

00:32:53.160 --> 00:32:54.720 align:center
ฉันรักเงินของคุณ

00:32:54.800 --> 00:32:57.040 align:center
ไม่ใช่

00:32:58.240 --> 00:33:00.760 align:center
งั้นในสายตาของคุณ ฉันเป็นจอมวางแผน

00:33:00.840 --> 00:33:02.760 align:center
คิดแต่เรื่องเงินตลอดเวลา ใช่ไหมคะ

00:33:04.920 --> 00:33:06.800 align:center
คุณคงคิดว่า ฉันตั้งหน้าตั้งตารอ

00:33:06.880 --> 00:33:07.960 align:center
เงินลงทุนกลุ่มนี้

00:33:08.480 --> 00:33:10.360 align:center
และหวังว่าคุณจะยอมรับมัน

00:33:12.360 --> 00:33:14.240 align:center
ยังไงฉันก็ไม่ได้เกิดที่นี่

00:33:14.760 --> 00:33:16.480 align:center
ไม่มีความผูกพันกับที่นี่

00:33:18.920 --> 00:33:22.640 align:center
แล้วหลังจากนี้ พอเงินทุนที่นี่หมดแล้ว

00:33:22.720 --> 00:33:24.840 align:center
ฉันก็จะไปหาเงินลงทุนที่หมู่บ้านอวิ๋นเมี่ยวอื่น

00:33:24.920 --> 00:33:28.560 align:center
ทำตัวเป็นปลิงดูดเลือด

00:33:29.200 --> 00:33:30.040 align:center
ใช่ไหมคะ

00:33:30.920 --> 00:33:33.320 align:center
เปล่านะ ผมไม่ได้คิดแบบนั้น

00:33:35.440 --> 00:33:37.680 align:center
แต่ไม่ว่ายังไง ก็เป็นความผิดของผม ขอโทษนะ

00:33:37.760 --> 00:33:39.440 align:center
คุณอย่าโกรธผมได้ไหม

00:33:41.280 --> 00:33:43.360 align:center
คุณดูถูกฉัน

00:33:43.440 --> 00:33:44.440 align:center
แบบนี้ตลอดใช่ไหมคะ

00:33:44.520 --> 00:33:46.000 align:center
คิดว่าฉันเป็นแฟนของคุณ

00:33:46.080 --> 00:33:48.320 align:center
พูดคำหวานๆ ใส่ก็ได้แล้ว ใช่ไหมคะ

00:33:48.400 --> 00:33:50.520 align:center
เกิดเรื่องอะไรขึ้นมา คุณก็มาขอโทษก่อนตลอด

00:33:50.600 --> 00:33:52.080 align:center
บอกว่าขอโทษ

00:33:52.160 --> 00:33:53.200 align:center
เดี๋ยวสิ

00:33:54.120 --> 00:33:56.560 align:center
ทำไมขอโทษแล้วถึงกลายเป็นผิดละ
ทำดีกับคุณก็ไม่ถูกอีก

00:33:58.680 --> 00:34:00.240 align:center
ครับๆ

00:34:00.320 --> 00:34:02.280 align:center
ผมผิดเอง ผมยอมรับโทษเลย

00:34:02.360 --> 00:34:03.920 align:center
ที่คุณพูดมาน่ะถูกหมด

00:34:27.080 --> 00:34:28.080 align:center
พวกเรา…

00:34:29.400 --> 00:34:30.760 align:center
สมควรห่างกันสักพัก

00:34:40.920 --> 00:34:41.840 align:center
หงโต้ว

00:34:43.639 --> 00:34:45.800 align:center
- สวี่หงโต้ว
- ฉันยังไม่อยากพูดกับคุณ

00:35:00.280 --> 00:35:01.160 align:center
ย่าครับ

00:35:01.880 --> 00:35:03.240 align:center
จะไปวางแผงที่ตลาดแล้วใช่ไหม

00:35:10.280 --> 00:35:11.960 align:center
วันนี้หยุดสักวันสิครับ

00:35:12.040 --> 00:35:13.680 align:center
ย่าไปช่วยตรงหงโต้วสักหน่อยสิครับ

00:35:13.760 --> 00:35:15.440 align:center
ทำไมเธอไม่ไปเองละ

00:35:15.520 --> 00:35:16.920 align:center
ผมต้องไปหาพวกเขาไง

00:35:17.000 --> 00:35:18.280 align:center
มาหาเรื่องพวกเราแล้วจะหยุดง่ายๆ ได้ไง

00:35:18.360 --> 00:35:20.080 align:center
เธอจะไปหาเองทำไม

00:35:20.160 --> 00:35:22.440 align:center
ไปหาผู้ใหญ่บ้านสิ ให้ทางนู้นเขาช่วยแก้ปัญหา

00:35:22.520 --> 00:35:24.560 align:center
ไม่ได้หรอก ผมต้องไปเอง

00:35:25.880 --> 00:35:27.360 align:center
เธอกำลังโมโหอยู่

00:35:27.440 --> 00:35:30.400 align:center
ไปหาพวกนั้น เดี๋ยวก็ไปทะเลาะกันอีก

00:35:31.000 --> 00:35:32.600 align:center
งั้นก็สู้ให้แพ้ชนะกันไปเลย

00:35:34.000 --> 00:35:34.960 align:center
นั่งลง

00:35:40.920 --> 00:35:43.560 align:center
ทะเลาะกับหงโต้วมาอีกแล้วใช่ไหม

00:35:45.440 --> 00:35:47.240 align:center
เขาบอกว่าผมดูถูกเขา

00:35:47.320 --> 00:35:49.440 align:center
เอาแต่คอยปลอบใจ แล้วก็ปกป้อง

00:35:49.520 --> 00:35:51.400 align:center
ไม่ใช่สิ ทำอะไรก็ไม่ถูก

00:35:51.480 --> 00:35:52.800 align:center
แล้วผมต้องทำไงครับ

00:35:54.560 --> 00:35:56.720 align:center
วิธีที่เธอใช้กับย่า

00:35:56.800 --> 00:35:58.840 align:center
ทำแบบเดียวกับหงโต้วไม่ได้หรอกนะ

00:35:59.640 --> 00:36:01.400 align:center
ผมใช้วิธีอะไรกับย่าครับ

00:36:01.480 --> 00:36:04.480 align:center
พูดเหมือนผมเสแสร้งแล้วก็เจตนาไม่ดี

00:36:06.160 --> 00:36:08.120 align:center
เธอกำลังคิดว่าย่าแก่แล้ว

00:36:08.200 --> 00:36:10.320 align:center
คงทำอะไรได้ไม่ดีพอ

00:36:10.400 --> 00:36:13.280 align:center
ต้องคอยดูเหมือนตุ๊กตา

00:36:14.600 --> 00:36:16.160 align:center
สมองก็เลอะเลือนแล้ว

00:36:16.240 --> 00:36:17.760 align:center
ไม่ต้องใช้เหตุผลพูดด้วยก็ได้

00:36:17.840 --> 00:36:19.240 align:center
แค่ทำให้ย่ามีความสุขก็พอแล้ว

00:36:19.320 --> 00:36:21.320 align:center
เพราะว่าเธอดีกับย่า

00:36:21.400 --> 00:36:23.440 align:center
ไม่ว่าอะไรย่าก็ต้องฟังเธอ

00:36:23.520 --> 00:36:25.600 align:center
ไม่ฟังเท่ากับสร้างปัญหา

00:36:31.640 --> 00:36:34.440 align:center
แต่จริงๆ ย่าไม่ได้เลอะเลือนหรอกนะ

00:36:35.840 --> 00:36:37.680 align:center
เธอพูดอะไรย่าฟังหมด

00:36:37.760 --> 00:36:39.680 align:center
นั่นเพราะอยากให้เธอมีความสุข

00:36:40.760 --> 00:36:41.920 align:center
งั้นย่าก็ตามใจผมเหรอ

00:36:42.000 --> 00:36:43.040 align:center
ใช่ไง

00:36:43.120 --> 00:36:44.520 align:center
เธอเป็นหลานฉันนะ

00:36:45.360 --> 00:36:46.920 align:center
ฉันว่าจะอะไรเธอได้

00:36:52.520 --> 00:36:53.720 align:center
ไปด้วยกันไหม

00:36:53.800 --> 00:36:55.160 align:center
ไปส่งย่าที่ตลาดหน่อย

00:36:55.760 --> 00:36:56.720 align:center
ไม่ใช่ ย่าอ่ะ

00:36:56.800 --> 00:36:59.040 align:center
ย่าต้องไปดูหงโต้วให้ผมนะ

00:36:59.120 --> 00:37:00.800 align:center
จะไปเฝ้าทำไม

00:37:00.880 --> 00:37:03.760 align:center
มีเรื่องนิดเดียวก็ไปต่อไม่เป็นแล้วรึไง

00:37:03.840 --> 00:37:05.040 align:center
ไปขายของแล้ว

00:37:07.600 --> 00:37:10.000 align:center
ฉันสั่งเธอไม่ได้แล้ว ใช่ไหม

00:37:10.600 --> 00:37:11.440 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:37:12.720 --> 00:37:13.640 align:center
ย่าคะ

00:37:14.280 --> 00:37:15.320 align:center
มีอะไรเหรอ

00:37:17.240 --> 00:37:19.040 align:center
หัวหน้าให้ฉัน

00:37:19.120 --> 00:37:20.600 align:center
มาบอกคุณก่อนนะ

00:37:20.680 --> 00:37:23.200 align:center
อย่าเพิ่งวู่วาม ทำให้เป็นเรื่องใหญ่

00:37:23.280 --> 00:37:25.200 align:center
เขาบอกว่า เขาแก้ปัญหาให้ได้

00:37:25.280 --> 00:37:27.400 align:center
ไม่ได้ ฉันจะแก้ปัญหาเอง

00:37:27.480 --> 00:37:28.880 align:center
อย่าใช้อารมณ์เลย

00:37:28.960 --> 00:37:31.160 align:center
เรื่องนี้ใช้อารมณ์ แก้ไขปัญหาไม่ได้หรอกนะ

00:37:31.680 --> 00:37:32.640 align:center
คิดดูสิ

00:37:32.720 --> 00:37:34.600 align:center
หงโต้วยังต้องทำธุรกิจที่นี่ต่อนะ

00:37:34.680 --> 00:37:35.920 align:center
เขาพูดอยู่ทุกวันว่า

00:37:36.000 --> 00:37:37.480 align:center
ความสงบนำมาซึ่งความเจริญ

00:37:37.560 --> 00:37:38.880 align:center
การมองภาพรวมของคุณไปไหนซะล่ะ

00:37:39.480 --> 00:37:42.360 align:center
ตอนนี้เขาโมโหมาก หัวร้อนเลยแหละ

00:37:42.440 --> 00:37:43.960 align:center
เธอฟังเสี่ยวหวงนะ

00:37:44.040 --> 00:37:45.960 align:center
เธอต้องคิดเผื่อหงโต้วด้วย

00:37:49.240 --> 00:37:51.200 align:center
ถ้างั้นพวกเขาต้องไปขอโทษหงโต้ว

00:37:51.280 --> 00:37:53.320 align:center
ได้ เรื่องขอโทษ สมควรทำอยู่แล้ว

00:37:53.920 --> 00:37:55.680 align:center
ดี งั้นเราออกไปตั้งแผงกัน

00:37:57.720 --> 00:37:58.800 align:center
ไปสิ

00:38:07.880 --> 00:38:09.480 align:center
- ไป
- มาเถอะ

00:38:13.040 --> 00:38:14.160 align:center
ระวังนะคะ คุณย่า

00:38:14.240 --> 00:38:15.080 align:center
มาเธอ

00:38:15.720 --> 00:38:16.760 align:center
ย่าล็อกประตูด้วย

00:38:28.880 --> 00:38:30.000 align:center
ปู่หยางคะ

00:38:37.360 --> 00:38:39.320 align:center
คุณปู่… มีธุระอะไรรึเปล่าคะ

00:38:41.160 --> 00:38:42.040 align:center
ไม่มี

00:38:47.640 --> 00:38:49.440 align:center
งั้นเดี๋ยวฉันชงชามาให้นะคะ

00:38:51.000 --> 00:38:52.120 align:center
เอาสิ

00:39:43.600 --> 00:39:45.840 align:center
อันนี้ วัตถุดิบทำกาแฟ

00:39:45.920 --> 00:39:47.400 align:center
ช่วงนี้ต้องการมากหน่อย

00:39:47.480 --> 00:39:50.120 align:center
เพราะถึงฤดูของมันแล้ว

00:39:50.640 --> 00:39:51.880 align:center
แล้วก็ของหวานด้วย

00:39:51.960 --> 00:39:53.520 align:center
เดือนนี้มีวันหยุด

00:39:53.600 --> 00:39:55.920 align:center
เพราะงั้นพวกเราต้องเตรียมกันเยอะหน่อย

00:39:56.000 --> 00:39:57.800 align:center
ใช่ งั้นครั้งหน้าตอนฉันสั่งของ

00:39:57.880 --> 00:40:00.120 align:center
จะสั่งวัตถุดิบกาแฟกับขนมหวานเยอะหน่อย

00:40:00.200 --> 00:40:01.840 align:center
- ดี
- แล้วก็คุณดูนี่ด้วยนะ

00:40:28.800 --> 00:40:29.800 align:center
หวัดดีเด็กๆ

00:40:35.480 --> 00:40:37.360 align:center
หนูชื่อเสี่ยวหูลู่ ใช่ไหม

00:40:37.440 --> 00:40:39.160 align:center
คุณรู้จักหนูเหรอ

00:40:39.240 --> 00:40:40.360 align:center
แน่นอน

00:40:40.440 --> 00:40:43.320 align:center
พวกหนูสี่คน มีแค่เสี่ยวหูลู่เป็นเด็กผู้หญิง

00:40:44.440 --> 00:40:46.720 align:center
ฉันยังรู้จักหนูด้วยนะ หนูชื่อกั่วเปา

00:40:48.480 --> 00:40:49.840 align:center
แต่ว่าพวกหนู

00:40:49.920 --> 00:40:52.440 align:center
ใครคือหู่จื่อ ใครคือถัวถัว

00:40:52.520 --> 00:40:53.880 align:center
ฉันยังแยกไม่ออก

00:40:54.480 --> 00:40:56.640 align:center
ผมถัวถัว เขาคือหู่จื่อ

00:40:58.200 --> 00:40:59.560 align:center
หนูชื่อถัวถัวเหรอ

00:40:59.640 --> 00:41:00.720 align:center
คุณเป็นใคร

00:41:04.200 --> 00:41:06.120 align:center
พวกหนูคงเคยได้ยินชื่อฉันมาบ้าง

00:41:06.200 --> 00:41:07.280 align:center
ถ้าบอกไปแล้ว

00:41:07.960 --> 00:41:09.120 align:center
ต้องกลัวกันแน่ๆ

00:41:09.200 --> 00:41:11.440 align:center
ทำไมพวกเราต้องกลัวคุณด้วยละ

00:41:11.520 --> 00:41:12.600 align:center
คุณเป็นโจรลักพาตัวเด็กเหรอ

00:41:12.680 --> 00:41:14.520 align:center
พวกเราไม่กินขนมของคุณหรอก

00:41:14.600 --> 00:41:15.720 align:center
ไม่ไปกับคุณด้วย

00:41:15.800 --> 00:41:17.320 align:center
พวกเราไม่กลัวคุณ

00:41:17.400 --> 00:41:19.360 align:center
แม่กับลุงของเราอยู่ตรงนั้น

00:41:19.440 --> 00:41:21.360 align:center
แค่เราตะโกน พวกเขาจะลงมาจัดการคุณ

00:41:23.600 --> 00:41:24.840 align:center
เก่งกันจริงๆ

00:41:25.600 --> 00:41:26.960 align:center
ก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

00:41:30.560 --> 00:41:31.680 align:center
เซี่ยเฉียง

00:41:32.920 --> 00:41:33.760 align:center
เข้ามาสิ

00:41:37.480 --> 00:41:38.440 align:center
เล่นกันต่อเถอะนะ

00:41:43.200 --> 00:41:44.640 align:center
- พี่เฉียง
- เสี่ยวชุน

00:41:44.720 --> 00:41:46.360 align:center
- จะไปไหน
- เซี่ยเฉียงเหรอ

00:41:46.440 --> 00:41:48.120 align:center
เขาคือเซี่ยเฉียง

00:41:53.080 --> 00:41:54.600 align:center
จะวิ่งหนีกันทำไมเนี่ย

00:42:02.480 --> 00:42:03.720 align:center
- อาเหยา
- มาแล้วเหรอ

00:42:04.880 --> 00:42:06.640 align:center
จะดื่มอะไร ชาหรือกาแฟ

00:42:06.720 --> 00:42:08.320 align:center
ไม่ๆ ฉันไม่หิว

00:42:08.880 --> 00:42:10.160 align:center
งั้นนํ้าเปล่าแล้วกัน

00:42:12.480 --> 00:42:14.120 align:center
ฉันไปสนามม้ามาแล้วนะ

00:42:14.640 --> 00:42:15.760 align:center
ทำดีนี่

00:42:15.840 --> 00:42:18.520 align:center
ฉันชวนมาบ้าน ให้มานั่งสบายๆ ก็ไม่เอา

00:42:19.680 --> 00:42:21.600 align:center
ก่อนหน้านี้ต้องไปใส่ปุ๋ยผลไม้

00:42:21.680 --> 00:42:22.840 align:center
ไม่มีเวลาจริงๆ

00:42:23.800 --> 00:42:24.640 align:center
นั่งก่อน

00:42:24.720 --> 00:42:26.400 align:center
ไม่ละ

00:42:26.480 --> 00:42:28.480 align:center
จะเกรงใจอะไร นั่งเลย

00:42:29.920 --> 00:42:30.960 align:center
นั่ง

00:42:33.440 --> 00:42:35.920 align:center
กลับมาแค่สองวัน นายคลํ้าขึ้นนะ

00:42:36.000 --> 00:42:37.440 align:center
แต่ดูสดใสดี

00:42:39.520 --> 00:42:40.360 align:center
อาเหยา

00:42:40.880 --> 00:42:43.120 align:center
ดูนี่สิ มือถือที่นายให้ฉันมา

00:42:43.200 --> 00:42:44.520 align:center
มันทันสมัยเกินไป

00:42:44.600 --> 00:42:45.920 align:center
ฉันใช้ไม่เป็นเลย

00:42:46.520 --> 00:42:47.480 align:center
เปลืองเปล่าๆ

00:42:47.560 --> 00:42:49.120 align:center
ค่อยๆ หัดใช้ไป

00:42:49.200 --> 00:42:50.400 align:center
ของดีบางอย่าง

00:42:50.480 --> 00:42:52.320 align:center
ต้องใช้เวลาเรียนรู้

00:43:00.200 --> 00:43:01.040 align:center
มีอะไรรึเปล่า

00:43:03.760 --> 00:43:05.680 align:center
เกรงใจอะไร

00:43:05.760 --> 00:43:06.760 align:center
บอกมาได้เลย

00:43:13.480 --> 00:43:14.600 align:center
อาเหยา

00:43:16.120 --> 00:43:17.080 align:center
คือ…

00:43:17.600 --> 00:43:19.600 align:center
พ่อแม่ฉันอายุมากแล้ว

00:43:20.280 --> 00:43:21.880 align:center
ฉันไม่อยากออกไปทำงานข้างนอก

00:43:23.960 --> 00:43:26.520 align:center
หลายปีที่อยู่ที่นั่น ฉันคิดอะไรได้เยอะแยะเลย

00:43:27.360 --> 00:43:29.680 align:center
หาได้มากหรือน้อย ไม่เป็นไรเลย

00:43:29.760 --> 00:43:31.400 align:center
แค่เลี้ยงดูครอบครัวได้ก็พอแล้ว

00:43:32.360 --> 00:43:34.840 align:center
เพราะงั้น… อยากขอให้นายช่วยหน่อย

00:43:35.440 --> 00:43:37.800 align:center
ถ้าต้องการคนงาน

00:43:37.880 --> 00:43:38.920 align:center
จ้างฉันได้ไหม

00:43:40.560 --> 00:43:41.400 align:center
ฉันแบกของหนักได้

00:43:41.480 --> 00:43:43.200 align:center
จะวิ่งส่งของ หรือแพ็คของได้หมด

00:43:45.200 --> 00:43:46.480 align:center
ไม่ใช่แค่สวนผลไม้

00:43:46.560 --> 00:43:48.280 align:center
ฉันยังอยากทำงานพาร์ทไทม์ด้วย

00:43:50.920 --> 00:43:51.960 align:center
ได้

00:43:54.040 --> 00:43:56.400 align:center
ไม่ออกไปนอกหมู่บ้านก็ดีเหมือนกัน

00:43:57.000 --> 00:43:59.280 align:center
แต่ว่า หมู่บ้านเล็กนิดเดียว

00:43:59.800 --> 00:44:03.200 align:center
บางคนว่างๆ เบื่อๆ ก็ชอบคุยกันเรื่องคนอื่น

00:44:03.880 --> 00:44:06.280 align:center
แต่ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก แค่ทำไปเพื่อฆ่าเวลา

00:44:06.360 --> 00:44:07.520 align:center
ถ้าได้ยินก็ไม่ต้องไปใส่ใจ

00:44:07.600 --> 00:44:09.400 align:center
พวกเขาพูดกันพอใจแล้ว เดี๋ยวก็ผ่านไป

00:44:10.480 --> 00:44:11.880 align:center
ไม่เป็นไรหรอก

00:44:12.520 --> 00:44:13.520 align:center
ก็แค่ว่า…

00:44:14.040 --> 00:44:15.520 align:center
แม่ของฉันขี้กังวลไปหน่อย

00:44:17.040 --> 00:44:18.600 align:center
ไม่ต้องห่วงน้าเฟิ่งหรอก

00:44:18.680 --> 00:44:19.960 align:center
น้าเขาเคยเจอมาหมดแล้ว

00:44:20.040 --> 00:44:21.480 align:center
เรื่องแค่นี้จิ๊บจ้อย

00:44:22.640 --> 00:44:23.480 align:center
ใช่

00:44:25.560 --> 00:44:26.680 align:center
จริงสิ

00:44:26.760 --> 00:44:29.000 align:center
แฟนของนายเป็นไงบ้าง

00:44:29.080 --> 00:44:31.200 align:center
ฉันกลับบ้านถึงตอนคํ่า แล้วได้ยินแม่พูดให้ฟัง

00:44:31.880 --> 00:44:33.200 align:center
เขาสบายดี

00:44:33.280 --> 00:44:35.800 align:center
ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด กับข่าวลือนิดหน่อย

00:44:38.000 --> 00:44:38.840 align:center
อาเหยา

00:44:39.360 --> 00:44:42.320 align:center
วันๆ นายต้องลำบากมาก

00:44:44.720 --> 00:44:46.080 align:center
มีเรื่องอะไรง่ายบ้างละ

00:44:46.640 --> 00:44:48.080 align:center
การงานก็ไม่ง่าย

00:44:48.160 --> 00:44:49.600 align:center
ความรักก็ไม่ง่าย