เราแค่แอบดูนิดเดียว
อย่าส่งเสียงดัง
อย่าให้เซี่ยเฉียงเห็นเรา
ถ้าเขาเห็นเราล่ะ
จะต้องไม่เห็นเราแน่ๆ
ถ้าเขาเจอเข้าเราคงซวยแน่
ใครบอกว่าจะซวยล่ะ
จางเสวี่ยเฟิงและคนอื่นๆ ก็บอก
อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระของเขา
ย่าของฉันบอกฉัน
ว่าเซี่ยเฉียงไม่ชอบเด็กซนเท่านั้นแหละ
ฉันไม่อยากไปดูเขา ฉันกลัว
เราเป็นผู้ชายนะ
มาถึงที่นี่แล้ว ยังจะถอยอีกเหรอ
ใช่ เราเป็นชายชาตรี
เสี่ยวหูลู่ เธอกลัวไหม
ไม่กลัวแน่นอน
ฉันเป็นผู้หญิง
แม่บอกเสมอว่าผู้หญิงต้องเข้มแข็ง
อย่ากลัวไปเลย เดินตามฉันมา
- นี่ - เอ้า ดื่ม
- ดื่มเลย - ดื่ม
นี่ ดื่มเถอะ
คนไหนคือเซี่ยเฉียงล่ะ
สูงที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และเก่งที่สุดไง
อาเฉียงกลับมาแล้ว
- อาเฉียงมาดื่มกับพวกเราหน่อย - ฉันเห็นพ่อของฉันแล้ว
ยังมีพี่หงโต้วกับลุงเหยาด้วย
ไข่นี่แตกไปนิดนึงนะ
น่าจะนั่งที่โต๊ะถัดจากพวกเขานะ
ผู้ชายเต็มไปหมด
อาเฉียง
เธอจะต้องกตัญญูกับพ่อแม่ให้มากๆ นะ
อย่าทำให้พวกเขาผิดหวังอีก
รู้หรือเปล่าว่าพวกเขาใช้ชีวิตยังไง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ไม่กล้ากินไม่กล้าใช้อะไร
รู้จักแค่หาเงิน
แล้วเธอรู้ไหม
พ่อเขาต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะเป็นโรคโลหิตจาง
ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว
ใครจะกล้ารับประกันว่าไม่ป่วยเลยได้ล่ะ
อาเฉียง รีบๆ ไปดื่มให้พวกลุงๆ สิ
ฉันยังพูดไม่จบเลย
อาเฉียง
เธอใช้เวลาพัฒนาตัวเองในคุกมาหลายปี
ลุงเชื่อว่าตอนนี้เธอดีขึ้นแล้ว
ต่อไปก็ทำตัวดีๆ
ทุกคนอาจทำผิดพลาดได้
ปรับปรุงแล้วก็ดี
ก็กลัวแค่ว่า เธอจะควบคุมมือตัวเองไม่ได้
และกลายเป็นคนขี้ขโมย
ผมไปตรงนั้นแป๊บนะ
มา
อาเฉียงตอนนี้ดื่มเหล้าเยอะไปแล้ว
ผมจะดื่มแทนเขาเอง มา
เธอจะดื่มแทนเหรอ
ผมกับอาเฉียงเราเติบโตมาด้วยกัน
น้าเฟิ่งทำอาหารอร่อยมากมายให้ผมกินตั้งแต่เด็ก
ผมมีคุณสมบัติครบถ้วนไหมล่ะ
ครบๆ
มาเร็ว
ชนแก้ว
มาเร็ว
เดี๋ยวผมรินให้คุณลุงคุณอาทุกท่านเอง
เติมหน่อยครับ
ขอบคุณ
คนเราน่ะ ตอนยังเด็กไม่ค่อยรู้ความ
ก็เลยทำผิดและเดินผิดทาง
แต่ก็ปรับปรุงตัวเองแล้ว
ใครจะรับรองได้ว่า ตลอดชีวิตจะไม่ทำผิด ใช่ไหมครับ
คำโบราณกล่าวไว้ดี
“คนเสเพลกลับตัวใหม่ แม้แต่ทองคำก็ไม่อาจจะแลกได้”
แค่ปล่อยให้อดีตผ่านไป
อย่าพูดถึงมันอีก
ที่สำคัญคือพูดไปก็ไม่มีประโยชน์
เรารู้ว่าคำพูดของลุงก็เพื่อประโยชน์ของเขา
แต่จากมุมมองของคนภายนอก
พวกเขาอาจคิดว่าคนกันเองกำลังนินทากัน
เราจะปล่อยให้ พวกเขาหัวเราะเยาะเราไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
ใช่แล้ว
- เราหวังดีกับอาเฉียงจริงๆ - ใช่
ช่างมัน เราจะไม่พูดถึงอีก
โอเค ลืมมันไปซะ
- ไม่พูดถึงแล้ว ใช่ไหม - ไม่พูดแล้ว
เยี่ยมมาก ขอบคุณมาก
- วันนี้วันดี ทุกคนมาดื่มด้วยกันหน่อย - ขอบคุณ
- ได้เลย มาๆ - มาๆ
- ขอบคุณมากๆ - มาๆ
ฉันเห็นเขาแล้ว คนที่ยืนขึ้นมาไง
ต้องเป็นเขาแน่
เขาคือเซี่ยเฉียง
เขาทั้งสูงและแข็งแรงจริงๆ
มาเร็ว
มา กินเลยๆ
กินๆ
เสี่ยวหูลู่
พวกเธอสี่หน่อกินข้าวกันรึยัง
แย่แล้ว รีบวิ่งเร็ว วิ่ง
- วิ่ง - วิ่ง
- วิ่งทำไมน่ะ - วิ่งเร็ว
ไม่ต้องสนใจหรอก พวกเขากำลังเล่นกันน่ะ
มา เราดื่มกันต่อ
- รีบวิ่งๆ - วิ่ง
- ฉันดื่มเร็วไม่ได้ - ค่อยๆ ค่อยๆ
ดื่มให้น้อยหน่อยๆ
ทำไมลุงเหยาต้องทำอย่างนี้
ลุงน่าโมโหมากๆ
พวกเธอน่ะ เสี่ยวหูลู่
เสี่ยวหูลู่ กลับมากินข้าว อย่าวิ่งสิ
ญาติของพวกเขาดื่มเก่งมากจริงๆ
หงโต้ว
รอเดี๋ยว
มาๆ
ไม่ใช่ของเหลือนะ
นี่ให้คุณย่า
ขอบคุณค่ะน้าเฟิ่ง
ต้าม่าย
ฉันเห็นว่าเธอชอบกินเนื้อวัวนี่มากเลย
เอากลับไปกินกับน่าน่านะ
ขอบคุณค่ะน้าเฟิ่ง
วันนี้ขอบใจทุกคนมากนะ
ช่วยเราไว้เยอะเลย
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เดี๋ยวเราต้มซุปแก้เมาให้
น้ารีบกลับเข้าไปเถอะค่ะ
ดื่มไปไม่น้อยเลย
- ไปแล้ว - ไว้เจอกันนะคะ
- ช้าๆ นะ - ค่ะ เดี๋ยวฉันถือให้
ชงชาให้เขาหน่อยนะ
ดี
ครั้งหน้าถ้ามีเรื่องดีๆ เรียกฉันอีกนะ
แน่นอน
คุณทำอาหารได้ดีมาก
ขอบคุณ
ผมไปส่ง ผมไปส่งเอง
เกรงใจเกินไปแล้ว ไม่ต้องส่งแล้ว
ไม่เป็นไรๆ
ค่อยๆ ไปนะ ขอบคุณ
แม่
ลูก
แม่
นั่งสิ
แม่อย่าร้องไห้สิ
ผมกลับมาแล้ว
ลูกชายของฉัน
ผมขอโทษนะแม่
แม่อย่าร้องไห้ แม่
แม่
แม่ อย่าร้อง
ผมกลับมาแล้ว
จากนี้ไปผมจะเชื่อฟังแม่
ตื่นแล้วเหรอ
หิวน้ำไหม
ไหน ดูหน่อย
หน้าคุณยังร้อนอยู่เลย
ทำไมเก่งขนาดนี้นะ
ไม่มีใครดื่มได้เก่งกว่าคุณหรอก จริงไหม
ไม่ทรมานเหรอ
ก็พอได้ แค่คลื่นไส้นิดหน่อย
คุณย่าล่ะ
ฉันบอกให้ไปนอนแล้ว
อาหารเย็นของคุณอยู่ในหม้อ
ขอโทษที่ต้องให้มาดูแลคนขี้เมานะ
ที่จริงฉันยังโอเคนะ
ตอนคุณเมาก็ไม่ได้ทำตัวแย่เท่าไร
พอคุณเมาแล้วก็ง่วงนอน
ไม่อ้วกด้วย ไม่สร้างเรื่อง
แต่ฉันยังต้องบอกคุณว่า
คุณก็ไม่ใช่หนุ่มๆ แล้วนะ
ดังนั้นอย่าดื่มมากเกินไป
ดื่มเยอะแบบนี้ไม่ได้นะ
มันจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคุณ
อะไรที่เรียกว่าไม่ใช่หนุ่มๆ
ผมกำลังอยู่ในช่วงวัยที่ดีที่สุดนะ
ดื่มเหล้าไปนิดหน่อย
หน้าก็บวมเหมือนซาลาเปา
ยังเป็นเด็กหนุ่มได้อีกเหรอ
ใช่ไหม
เหนื่อยแล้วเหรอ
คุณกำลังทำอะไรอยู่
บัญชีไง
ทุกอย่างต้องใช้เงิน
เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันเพิ่งจะได้สัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่า
“ใช้เงินเหมือนน้ำ”
ไหลออกไปหมดเลย
ถ้าคุณทำได้ดี
มันอาจจะเป็นเหมือนโชคลาภ
ที่ไหลเข้ามา
หวังว่าคุณจะพูดถูก
หวังว่าอย่างนั้น
ขอบคุณที่ดูแลผมนะ
ให้ผมตอบแทนคุณบ้าง
มาผมนวดให้
คุณไม่เหนื่อยเหรอ
ไม่เหนื่อย มา พิงลงมา
คุณควรพักผ่อนหน่อยนะ
ไม่เป็นไร
มาๆ
สบายไหม
คุณน่ะ อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อยมาก
ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกผมนะ
อาเหยา
คุณรู้ไหม
ความเหนื่อยล้าน่ะ
มีหลายแบบนะ
มีความเหนื่อยล้าแบบหนึ่ง
เหมือนกับอยู่ในทะเลทรายที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ใช่ไหม
และความเหนื่อยล้าอีกแบบ ก็เหมือนข้ามภูเขา
แต่ที่นั่นก็มีความสนุกสนานมากมาย
งั้นตอนนี้คุณรู้สึกสนุกแล้วหรือยัง
พี่
พี่ไปไหนมา
ฉันไปเก็บผักที่ฟาร์มมาน่ะ
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ จะพาพี่ไปเที่ยว
ที่ไหนล่ะ
ไปชมการแสดง ไปเถอะ
คุณต้องมากับพวกเขาสิ
ไม่งั้นจะให้ฉันไปกับพ่อแม่คุณตามลำพังเหรอ
คุณแม่ของเยี่ยนหรานมาแล้ว
- รีบขึ้นรถเถอะ - ระวังนะ
ขายเครื่องกรองน้ำเหรอ
นี่มันเวลาอะไรแล้ว
ฉันจะช่วยคุณขายสิบชุด โอเคไหม
โอเคๆ วางแล้วนะๆ
พ่อกับแม่ไม่ได้ทะเลาะกัน
เป็นอะไรไป
วันนี้เป็นวันที่เราต้องไปแสดงนะ
ต้องมีความสุขสิ ใช่ไหม
คุณแม่เสี่ยวหูลู่
- ขึ้นรถเถอะ - ได้ค่ะๆ
ค่อยๆ นะ
เราไม่ได้ทะเลาะกัน ใช่ไหม
- คุณครูจาง - อาจารย์หูมาแล้ว
มีที่นั่งว่างอีกไหมครับ
- มีค่ะ - ดีเลย
จริงสิ
เขาเป็นเพื่อนของผม มาช่วยบันทึกการแสดง
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
งั้นพวกคุณรีบขึ้นรถเถอะ
งั้นเราขึ้นรถแล้วนะ
มาเร็วๆ
- อาจารย์หู - อาจารย์หู
อาจารย์หูมานั่งกับผมสิ
ให้ฉันนั่งกับเธอเหรอ
พ่อแม่ของเธอล่ะ
พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน
และปู่กับย่าก็มาไม่ได้
งั้นนายก็นั่งนี่เถอะ
นั่งนี่ไปเถอะ
พี่ม่านจวิน มานี่สิ
ฉันจะนั่งกับเสี่ยวชุน
- นายนั่งเถอะ - ก็ได้ๆ
นั่งกับพวกเขาเถอะ
มาเร็ว
นั่งกับเธอ
หูลู่
นี่ใครจ๊ะ
- คุณป้า - ใช่
ทุกคนคาดเข็มขัดนิรภัยแล้วยัง
- คาดแล้ว - คาดแล้ว
โอเค งั้นไปกันเถอะ
คาดแล้วยัง
คาดแล้ว
โซเฟอร์ปิดประตูเถอะ
(โรงเรียนอนุบาลอวิ๋นจือโย่วเหมียว)
ไปกันเถอะ ระวังบันไดนะ
ช้าลงหน่อย
พี่ดูสิ
กดที่นี่ มันก็จะเปิดเครื่อง
ตอนนี้เปิดอยู่ กดที่นี่เพื่อบันทึก
ดูสิ นี่คือบันทึกแล้ว
เป็นออโต้โฟกัส
ทำเป็นแล้ว ให้ฉันลองหน่อย
เสี่ยวหูลู่
สวัสดี
ให้ฉันช่วยเถอะ
โอเค
ไม่เลว ฉันไปนั่งแล้ว
อาจารย์หู
ยังบอกว่าเป็นเพื่อนอีกนะ
ฉันว่าเขาเป็นแฟนของคุณต่างหาก
ลำดับถัดไป เป็นโรงเรียนอนุบาลอวิ๋นจือโย่วเหมียว
ขึ้นมาขับร้องเพลงประสานเสียง
“มาตุภูมิ ฉันรักเธอ”
ขอเชิญค่ะ
เสี่ยวหูลู่ เสี่ยวหูลู่จะขึ้นเวทีแล้ว
- ดีมาก - ยอดเยี่ยม
วันนี้ไม่ได้
วันนี้ลูกสาวของฉันมีการแสดง
แล้วพรุ่งนี้ล่ะ
ได้ งั้นก็เก้าโมงเช้าพรุ่งนี้
ตกลงไหม
ได้เลย ตกลงแล้วนะ
เจอกันพรุ่งนี้
ลาก่อน
เสี่ยวชุน
อาจารย์หู
ฉันมีเรื่องที่ต้องพูดกับเธอสักหน่อย
เธออย่าคิดว่าฉันวุ่นวายนะ
ถ้าเธอโมโหแล้วด่าฉันอีกรอบ
วันนี้ฉันเห็นว่าปู่กับย่าของเสี่ยวหูลู่ก็มาด้วย
ดังนั้นฉันคิดว่าเรื่องนี้ยังไงก็ต้องบอกเธอ
มีอะไรก็พูดมาตามตรงเถอะ
เกี่ยวกับปัญหาเรื่องการศึกษาของเสี่ยวหูลู่
ถึงฉันจะรู้เรื่องการศึกษาแค่เล็กน้อย
และฉันไม่ใช่ครูที่แท้จริง
ฉันยังคิดว่าฉันควรจะบอกเธอ ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้สึกแย่มาก
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องบอกเธอ
นายช่วยหยุดพูดไร้สาระได้ไหม
มีอะไรก็พูดมา
เธอดูไม่ออกเหรอ
ว่าวันนี้เสี่ยวหูลู่ไม่ค่อยมีความสุข
ดูออกสิ เพราะเธอไม่ได้ยืนอยู่ตรงกลางไง
เด็กๆ อยากโชว์ตัวนะรู้ยัง
ดูสิๆ
นั่นเป็นตรรกะทั่วไปของผู้ใหญ่
ตรรกะของเสี่ยวหูลู่คืออะไร
เขาคิดว่าตรงกลางดีที่สุด
ถ้าเขาไม่สามารถดีที่สุดได้
ปู่ย่าตายายก็จะบอกว่า
โรงเรียนที่นี่ไม่ดี
ก็จะรังเกียจว่าเธอเตรียมการศึกษาที่ดีให้ไม่ได้
จากนั้นเขาก็จะเรียนที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป
เขาไม่ต้องการอวดความสามารถ
เขาแค่กลัวว่าจะต้องจากเธอไป
เสี่ยวหูลู่กินผักหน่อย
ปรับสมดุลโภชนาการ
ขอบคุณค่ะคุณปู่
เด็กดี
ใครบอกว่าเสี่ยวหูลู่เป็นเด็กเลือกกินนะ
ไม่เลือกกินเลยสักนิด
คุณย่า แม่ทำอาหารอร่อยๆ ให้หนูกินทุกวันเลย
แล้วยังอ่านนิทาน และสอนให้หนูอ่านตัวอักษรเยอะแยะเลย
จริงหรือ
ตอนนี้รู้คำศัพท์กี่คำแล้ว
เยอะแยะมากมาย
วันนี้ตอนร้องเพลงที่หนูไม่ได้ยืนตรงกลาง
เป็นเพราะหนูสูงเกินไป
สูงเกินไปยืนตรงกลางก็ไม่ค่อยดีหรอก
ใช่
ต่อไปกลับไปเรียนที่คุนหมิง
ย่าจะทำอาหารอร่อยให้กินทุกวันเลย
และปู่ก็จะอ่านนิทานให้ฟัง
พ่อ
เรื่องอื่นๆ หนูสามารถเห็นด้วยกับพ่อได้
แต่เรื่องการศึกษาของเสี่ยวหูลู่
เราควรหารือกันอีกครั้ง
เรื่องอื่นตกลงกันได้
แต่เขาต้องไปเรียนที่คุนหมิง
เราไม่สามารถชะลอการศึกษาของเขาได้
เรื่องนี้จะฟังเธอไม่ได้
หนูวางแผนไว้แบบนี้
ให้เขาเรียนชั้นประถมที่นี่
แล้วกลับคุนหมิง ตอนเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
แล้วเขาจะตามคนอื่นทันได้ยังไง
คนอื่นเขานำกันไปแล้ว
ถ้าพ่อจะพูดเรื่องจุดเริ่มต้นนี่ให้ได้
หนูก็คิดว่า
พ่อแม่ต่างหากที่เป็นจุดเริ่มต้นของลูก
หนูกับหลัวเฉวียนหลังเรียนจบ
หนูก็ทำธุรกิจเล็กๆ
และหลัวเฉวียนก็ขายเครื่องกรองน้ำ
สิ่งที่เราสามารถจัดหาให้ลูกได้มันมีจำกัด
ดังนั้นเราจึงคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุด
ที่เราจะให้เขาได้
น่าจะเป็นวัยเด็กที่มีความสุข และอนาคตที่ไม่ถูกจำกัด
ฟังดูสิว่าเธอกำลังพูดอะไร
ไม่ถูกจำกัด ไม่สนใจ
เสี่ยวหูลู่ของเราฉลาดขนาดนี้
เห็นได้ชัดว่าในอนาคต เขาจะเหนือกว่าพวกเธอมาก
เธอสองคนไร้ความสามารถ
ก็เลยไม่ต้องการที่จะเลี้ยงลูกให้ดีๆ เหรอ
จะไม่เลี้ยงได้ยังไง
ส่งเขาไปโรงเรียนไม่ใช่เป็นการเลี้ยงดูเหรอคะ
ยังต้องเลี้ยงดูแบบไหนอีก ต้องลงเรียนให้เขา
ให้เรียนดนตรี วาดภาพ
แล้วให้เรียนคณิตศาสตร์ เพื่อคว้ารางวัลคณิตศาสตร์โอลิมปิกเหรอ
นี่เรียกว่าเลี้ยงดูเหรอ
งั้นใครไม่ส่งลูกไปเรียนศิลปะบ้าง
เรียนศิลปะเหรอ ได้สิ
หมู่บ้านของเราก็มีสอนเกี่ยวกับศิลปะ
เขาสามารถเรียนรู้การเย็บปักถักร้อย การมัดย้อมและแกะสลัก
เมื่อเร็วๆ นี้ก็มีจิตรกรสองคนมาที่หมู่บ้านเรา
ถ้าเขาต้องการ
หนูสามารถแนะนำให้ลูกไปเรียนรู้กับพวกเขาได้
เบาเสียงหน่อย
เราอยู่ข้างนอกนะ
อย่ารบกวนคนอื่น
ใช่แล้ว
เสี่ยวชุน
ก่อนหน้านี้เราตกลงกันยังไง
ใช่ค่ะพ่อ
ก่อนหน้านี้เราเคยตกลงกันไว้
แต่ยังไงเราก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับ การเปลี่ยนแปลงของเขาสิ
ฉันคิดว่าให้เสี่ยวหูลู่อยู่กับเธอ
สักวันจะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์
อะไรเรียกว่าไร้ประโยชน์ล่ะ
ตอนนี้เขามีนิสัยรักการอ่านที่ดี
และความกระหายจะเรียนรู้
เขากล้าหาญ ใจดี ซื่อสัตย์ และสุภาพ
พวกพ่อรู้หรือไม่ว่า ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคืออะไร
เขาอยากเป็นนักบินอวกาศ
ในสายตาพ่อนี่เรียกว่า “ไร้ประโยชน์” เหรอ
อย่าทะเลาะกันข้างนอกเลย
คุณเป็นพ่อยังไงกัน
มีคุณไว้จะมีประโยชน์อะไร
อย่างกับหญ้าริมกำแพง
ไม่ต้องกินแล้ว
กลับบ้านกับแม่
พวกแม่กินกันต่อเถอะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็ค่อยโทรหาหนู
ไป เอาช้อนมาด้วย
ช้อน
เสี่ยวชุน
ฉันบอกคุณแล้ว ว่าคุณเถียงไม่ชนะเสี่ยวชุนหรอก
ผมไม่ได้ทะเลาะกัน ผมคุยด้วยเหตุผล
พ่อ
ที่เสี่ยวชุนพูดก็มีเหตุผลนะ
หุบปาก
เสี่ยวชุนพูดไม่ผิด
ช่างไร้ประโยชน์จริงๆ
อย่างกับหญ้าริมกำแพง
แม่กินไหม
แม่ไม่กิน ลูกกินเถอะ
หูลู่
แม่ถามหน่อยสิ
ปกติแม่ดูดุไปไหม
จริงหรือ
งั้นลูกอยากให้แม่เป็นแบบไหนล่ะ
บอกมาสิ แม่จะปรับปรุง
หนูหวังว่าแม่จะมีความสุข
อะไรอีก
ไม่มีแล้ว
พอมีความสุขแล้ว
ก็จะได้ 100 คะแนนเลย
หูลู่ ตอนนี้แม่ก็จะบอกลูก
จากนี้ไป
ลูกไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างให้ดี
หรือชนะอันดับหนึ่ง
ไม่ต้อง
รู้ความไปซะหมดทุกเรื่อง
หรือตั้งใจทำให้คนอื่นพอใจ
ตราบใดที่ลูกมีความสุข
สำหรับแม่ลูกก็ได้ 100 คะแนน
จริงเหรอ
งั้นหนูจะไปตกกุ้งริมแม่น้ำ
ไม่มีทาง
ถ้าหนูยังวิ่งไปเล่นริมน้ำ
แม่ก็จะยังตีหนู
ถูกต้อง
ฮัลโหล โซเฟอร์
ใช่ ฉันอยู่ที่ถนนเอ่อร์เหอเป่ย
ได้ค่ะๆ
หยิบกระเป๋า ไปกัน
ถือขวดน้ำดีๆ
มาแล้วเหรอ
รอเดี๋ยวนะ
พวกเขาต้องการถ่ายรูป
ถ่ายรูปเหรอ
อาเหยาบอกว่าเป็นการประชาสัมพันธ์
ภูเขาชางซานแล้วก็ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ใช่ไหมคะ
ใช่แล้ว มันคือภาพวาดของ ภูเขาชางซานแล้วก็ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
นี่ต้องใช้เวลาปักนานเท่าไรคะ
ประมาณหลายเดือนนะ
มองทางนี้ค่ะ
คุณทำอะไร
เถ้าแก่เซี่ย ตรงนี้โอเคแล้ว
- โอเค - โอเค
ครูเซี่ย มีอะไรจะให้ฉันเหรอคะ
แค่เสื้อผ้าชุดหนึ่ง
เสื้อผ้าสมัยเก่า
ตอนนี้หาไม่ค่อยได้แล้ว
ดูสิ
สวยมากเลย
มันเป็นสินสอดของแม่ของฉัน
ยายของฉันปักเองเลยนะ
มันมีค่ามากเลยค่ะ
คุณจะมอบให้ฉันเหรอคะ
เดิมทีก็ตั้งใจเก็บไว้ให้ภรรยาของอาเหยา
ถ้าเราแต่งงานแล้วหย่าร้างล่ะคะ
ยังเป็นของฉันอยู่หรือเปล่า
ให้เธอแล้วก็เป็นของเธอเลย
สวยมากๆ
ฉันตัดใจใส่มันไม่ได้หรอก
ฉันจะเก็บไว้ให้ลูกสาวของฉัน
หรือภรรยาของลูกชายของฉัน
คุณน้า
พวกนี้น้าให้เขาหมดเลยเหรอ
ฉันเก็บมันไว้ไม่ดี
เดี๋ยวโดนแมลงกัดจนพังหมด
สวี่หงโต้ว
ถ้าคุณยอมรับมันแล้ว
ถ้าไม่แต่งให้ผมก็พูดไม่ขึ้นแล้วนะ
ฉันไม่สนใจ
ให้ฉันแล้วก็เป็นของฉันแล้ว
ครูเซี่ยบอก ใช่ไหมคะ
ใช่ เธอพูดถูก
คุณได้ประโยชน์จากความสัมพันธ์ของเรานะเนี่ย
เครื่องประดับเย็บปักถักร้อยพวกนี้ อยากซื้อก็หาซื้อไม่ได้แล้ว
สวัสดีทุกคน
ฉันคือน่าน่าจังผู้ชอบร้องเพลง
ฉันกลับมาร้องเพลงให้ทุกคนฟังอีกครั้ง
(นักร้อง น่าน่าจัง)
ฉันไม่ได้ไลฟ์สดมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว
ตอนแรกฉันคิดที่จะหยุดอาชีพของฉันไว้
ตอนนี้ฉันอยู่ที่ยูนนาน
ทำงานในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
ตอนนี้ฉันมีเพื่อนที่ดีมากมาย
เราทุกคนอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน
นอกจากร้องเพลงแล้ว
ฉันอยากเล่าเรื่อง
ของฉันกับเพื่อนให้ฟัง
ซึ่งฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาก
เอาละ มาเริ่มกันเลย
เหมือนเดิม ร้องเพลงก่อน
เพลง “ฉันจะอยู่ตรงนี้” มอบให้ทุกคนค่ะ
ทำอะไรกันอยู่น่ะ
พี่
นี่คือทีมบิ้วดิ้งของพวกเราล่ะ
ทีมบิ้วดิ้งเหรอ
พี่ม่านจวินมาร่วมวงไหมครับ
นี่น่าน่าไม่ใช่เหรอ
ทำไมนายถึงส่งเรือยอตช์ไปล่ะ
ทำไมไม่ให้เงินเขาไปเลยตรงๆ
เซี่ยเซี่ย เราไม่ต้องส่งของขวัญราคาแพงหรอก
พวกเราแค่ตั้งใจจะสร้างสีสันให้น่าน่า ให้มันดูสนุกสนานครึกครื้นขึ้นก็พอ
ไม่ต้องส่งของขวัญราคาแพง
(เจ้าทึ่มส่งอมยิ้ม)
คนที่ดูไลฟ์นี่มันคนแบบไหนกัน
ทำไมพวกเขาถึงรวยมากขนาดนี้
วันนี้น่าน่าเริ่มไลฟ์วันแรก
มีคนที่จ้องจะส่งของขวัญให้เขาเยอะแยะ
ไม่งั้นฉันมาไลฟ์ด้วยดีไหม
เธอจะไลฟ์เหรอ
ไลฟ์ด่าคนรึไง
หูโหย่วอวี๋นายหัวเราะอะไร ฉันด่านายแล้วเหรอ
ดูสิๆ
ทุกคนที่นี่หัวเราะกันทั้งนั้น
แต่เขากล้าด่าผมคนเดียว
ก็นายเป็นลูกพลับอ่อนนี่
- ไม่บีบนายจะให้ไปบีบใครล่ะ - พี่ม่านจวิน
เดี๋ยวสิพี่ พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง
เดี๋ยวมาสอนฉันด้วยนะ ฉันยังเล่นไม่เป็นเลย
ตกลง
ส่งของขวัญอีก
(นักร้อง น่าน่าจัง)
เอาละ ไลฟ์วันนี้ใกล้จะจบลงแล้ว
(เจ้าทึ่มส่งความรัก)
“คิดจะใช้ไลฟ์สด สร้างภาพลักษณ์เป็นคนใจบุญล่ะสิ”
เจ้านายคนปัจจุบันของฉันส่งข้อความมาหา
ก่อนการไลฟ์ในวันนี้
ฉันอ่านให้ทุกคนฟังนะ
“จะมีคนที่รักคุณเสมอ
มีคนเกลียดคุณ
มีคนสนับสนุนคุณ
และมีคนที่ดูถูกคุณ
บางคนหวังว่าคุณจะสบายดี
บางคนต้องการให้คุณตาย
บางคนขอให้คุณเป็นอิสระ
บางคนอยากให้คุณใช้ชีวิตตามที่พวกเขาหวัง
บางคนเข้าใจคุณ
เข้าใจผิดคุณ
หรือจงใจบิดเบือนเจตนาของคุณ
แต่ทุกคนดำเนินชีวิตในลักษณะนี้
ไม่มีข้อยกเว้น”
ดังนั้นเชิญคุณคิดกันตามสบาย
เพื่อนรักของฉัน เจอกันพรุ่งนี้
คนนี้แหละๆ
แฟนของอาเหยา
มาจากปักกิ่ง
เถ้าแก่เนี้ยสวี่
เย่เซิน
เถ้าแก่เซี่ยบอกว่า วันนี้คุณจะขนกระเบื้องเซรามิก
เขาไม่ว่างเลยขอให้ผมมาช่วย
แล้วเขาล่ะ ยุ่งอะไรอยู่
อดีตเพื่อนร่วมงานของเขาแนะนำให้รู้จักนักลงทุน
พวกเขาไปที่คณะกรรมการหมู่บ้านแล้ว
นักลงทุนคนไหน
ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน
ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาการท่องเที่ยว
เขาบอกว่ามาเที่ยวที่ต้าหลี่
ขับรถมาที่นี่เอง
ผมคิดว่าน่าจะเหมือนคุณหลิวเจ้าของร้านหนังสือ
กลัวจะมีจัดงานต้อนรับ
ไปจอดรถตรงนั้นแล้วมาดื่มชากันก่อน
เกือบเสร็จแล้ว
รอสักครู่
กำแพงเมื่อกี้มีอายุเยอะแล้ว
เราจะไม่ทำลาย แต่จะรักษามันไว้
มันมีกลิ่นอายของเวลา
เราให้บริการบำรุงรักษาบ้านเก่าหลายหลัง
ร้านหนังสือจะตั้งอยู่ที่ไหนเหรอ
อยู่ส่วนในสุดของหมู่บ้าน เป็นบ้านเก่าหลังหนึ่ง
- เชิญทางนี้ - ได้เลย
เชิญตามสบาย
ทุกคนอยู่ที่นี่เหรอ
- อากุ้ยกลับมาแล้ว - อากุ้ย
ฮัลโหล
กลับมาแล้วเหรอ
- กลับมาแล้วๆ - น้ากุ้ยกลับมาเมื่อไหร่
เมื่อกี้นี้เอง
อาหารทะเลที่ชิงเต่านะ กินยังไงก็กินไม่หมด
อร่อยมาก
อาเฟิง
ฉันเอาปลาหมึกแห้งกับปลามาให้
ฉันไม่รบกวนหรอกน่า
ส่งของเสร็จแล้วก็จะไป
เที่ยวที่ชิงเต่าเป็นยังไงบ้าง สนุกไหม
สนุกมากๆ เลย
จะบอกให้นะ เจ้าเจ๋อชิงนี่
เขาบอกว่าเขาไม่ชอบอยู่ตึก
บ้านของพวกเขาไม่เล็กแล้ว
แต่เขาบอกฉันว่ามันเหมือนกลักไม้ขีดไฟ
เล็กเกินไป
แต่ว่าเขามีเพื่อนอยู่ข้างนอกไม่กี่คน
ช่วงนี้เขาค่อนข้างลำบาก
เขาต้องไม่ชินแน่ๆ
แบบนี้เขาเรียกว่า “หมูป่ากินแกลบไม่ได้”
- แล้วเธอปรับตัวได้เหรอ - แน่นอน
ฉันมีความสุขมากที่นั่น
ทั้งตลาดที่อยู่รอบๆ
ซูเปอร์มาร์เก็ตก็ไปสำรวจมาหมดแล้ว
คุณนายทั้งหลายที่อยู่แถบนั้นลองไปถามได้เลย ไม่มีใครไม่รู้จักฉัน
บ้านใครมีลูกกี่คน
ลูกใครทำงานอะไร เดือนหนึ่งได้เงินเท่าไร
ลูกบ้านไหนเชื่อฟัง
ลูกบ้านไหนอกตัญญู
ฉันรู้หมดแหละ
น้ากุ้ยน่าจะไปทำงานด้านข่าวกรอง
เขาแค่อยากรู้อยากเห็น
อาเฉียงอยู่บ้านรึเปล่า
ตอนเย็นจะไปหา
อยู่สิ
ขยันมากเลยด้วย
เขาทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง
แล้วลงไปทำงานในทุ่งนาด้วย
เขายังเรียนทำอาหารด้วยนะตอนนี้
ดูสิ ฉันบอกแล้วไง
ตอนที่เข้ามา ก็เห็นว่าเธอหน้าแดงเปล่งปลั่งมีพลัง
นี่เรียกว่าคนเรามีเรื่องดีก็ดูมีชีวิตชีวา ใช่ไหม
เอาละ น้ากุ้ย
ขอโทษนะคะ พวกเราทำงานอยู่นะ
ไล่ฉันอีกแล้ว
รู้แล้วๆ
ไปแล้วๆ
ฉันต้องไปเยี่ยมเป่าผิง
พวกเธอทำงานเถอะๆ
- ค่อยๆ ไปนะ - ค่อยๆ
อาหารทะเลของชิงเต่าอร่อยมาก
- คุณน้าค่อยๆ ไปนะ - ได้ๆ ไปแล้ว
- ค่อยๆ ไป - ขับรถดีๆ
มาแล้ว เผือกทอดสาหร่ายของพวกเธอ
ขอบคุณค่ะ
น้าฮวา
อาเหยา น้าเพิ่งพูดถึงเธอ
โชคดีที่เธอไม่ได้มาตอนมื้อเที่ยง
ไม่งั้นไม่มีที่ให้นั่งแล้ว
ขายดีขนาดนั้นเลย
ยินดีด้วยครับ
มีหลายคนเลยที่ตั้งใจมาจากในตำบล เพื่อมากินข้าวที่นี่
แต่เราตัดสินใจที่จะพักผ่อนสักพัก
ลุงเซี่ยงตงของเธอน่ะ แขนต้องฉีดสเตียรอยด์แก้ปวด
และขาก็มีเส้นเลือดขอด
คุณหมอขอให้เขาพักผ่อนก่อน
แต่เราได้พูดคุยกับหงหงแล้ว
เดือนหน้าพวกเขาจะกลับมา
ช่วยเราเปิดร้านอาหาร
พวกเขาจะกลับมาเหรอ
งั้นก็เยี่ยมเลย
พวกเธอค่อยๆ กินนะ ถ้าต้องการอะไรก็เรียกได้
- โอเคๆ - ขอบคุณค่ะ
ลงของเสร็จแล้วเหรอ
โชคดีที่เย่เซินอยู่ด้วย
เขาตรวจสอบทุกกล่องเลย
มีกระเบื้องสามกล่องที่ใส่มาผิด
ก็เลยตีกลับทันทีเลย
เมื่อก่อนตอนที่ตกแต่งสวนผมเคยไปช่วยดู
ดังนั้นจึงมีประสบการณ์
แล้วนักลงทุนของคุณล่ะ เป็นยังไงบ้าง
ไม่มีความคืบหน้า
เขามาที่นี่เพื่อดูรอบๆ ก่อน
เรื่องนี้หมู่บ้านเราต้องรับฟังความคิดเห็นของผู้นำ
เพราะมันเกี่ยวข้องกับนโยบายการพัฒนา
มันจะเรียบร้อยดี
สายตาการลงทุนของฉันไม่เลวใช่ไหมล่ะ
ดีมาก
ผมชื่นชมสายตาของคุณมากที่สุด
คุณเป็นเจ้าแห่งการลงทุนที่มีความเสี่ยงสูง
การเปิดเกสต์เฮ้าส์มีความเสี่ยงสูงเหรอ
คุณลงทุนชีวิตที่เหลือไปกับเถ้าแก่เซี่ยไม่ใช่เหรอ
หากเกสต์เฮ้าส์ดำเนินไปด้วยดี
ฉันก็จะไปเปิดสาขาที่อื่น
ฉันหาเงินเองได้
ถ้าเขาไม่ใจดีกับฉัน
ฉันจะทิ้งเขา
เย่เซินเป็นคนชอบสร้างความร้าวฉาน
คุณผู้หญิง
คุณช่วยเล่นเพลงกับผมหน่อยได้ไหม
ได้สิ
ออกมาแล้วเหรอ เจ้าหมาอ้วน
หมาของต้าม่ายออกมาแล้ว
แล้วต้าม่ายล่ะ
ต้าม่ายนี่น่ะ
แบบนั้น
แบบไหนล่ะ
ก็แบบนั้น
ใช่
พี่ ลาเต้แก้วหนึ่ง
หัวนายเป็นอะไรไป
ผมกำลังถ่ายวิดีโอ “อาจารย์ตีผมอีกครั้งสิ”
โดนครูตีมาน่ะ
น่าน่าจัง ฉันขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหม
ได้สิ
แฟนของคุณมีฝีมือการถ่ายรูปดีมากเลยนะ
วันนี้เขาเก่งเป็นพิเศษเลย
น่าน่าจังฉันชอบคุณมากๆ เลย
ฉันชอบฟังคุณร้องเพลงมากๆ
- ขอบคุณค่ะ - เมื่อก่อนฉันชอบดูคุณไลฟ์ตลอดเลย
ขอบคุณมากๆ
ตอนนี้น่าน่าเป็นซุปตาร์แล้ว
มีคนมาถ่ายรูปกับเขาทุกวัน
สวัสดีค่ะ
ใช่ เรามีพนักงานชื่อน่าน่าจัง
ถ้าอยากด่าก็มาที่นี่สิ
เดี๋ยวฉันบอกที่อยู่ให้ มณฑลยูนนาน…
คนขี้ขลาด
ยังโทรกันมาอยู่อีกเหรอ
คนโทรมาลดลงแล้วล่ะ
ตราบใดที่พวกเขาโทรมา ฉันก็จะเชิญพวกเขามาที่นี่
มาดื่มกาแฟเหรอ
หน้าผากของนายเป็นอะไรไป
- ผมก็กำลังถ่าย - ถ่ายคลิป “อาจารย์ตีผมอีกครั้งสิ”
รับบทเป็นนักแสดงที่ต้องทนทุกข์ทรมาน เข้าใจรึยัง
พี่เขย
พี่หลัวเฉวียน
พี่ อย่าดุเขา
ฉันบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ถ้าคุณเกลี้ยกล่อมเขาได้ ก็เกลี้ยกล่อม
ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
แต่ฉันจะไม่ประนีประนอมเรื่องของเสี่ยวหูลู่
ผม…
คุณเป็นคนที่ชักช้าที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย
คุณอายุเกิน 30 แล้ว
ทำไมถึงยังเอาแต่เชื่อฟังพ่ออยู่ได้
พ่อคุณเพิ่งจะอายุ 50 กว่าๆ
ตอนนี้เขาเห็นพวกขายอาหารเสริม เป็นญาติสนิทไปแล้ว
ต่อไปคุณต้องดูแลครอบครัวของคุณ
คุณต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง
ผมรู้
- คุณรู้อะไร - คุณก็ให้ผมพูดก่อนสิ
ได้เลย พูดมา
พ่อผมตกลงแล้ว
เขาเห็นด้วยกับความคิดของคุณ
ทำไมกะทันหันจัง
ผมบอกเขาไปว่า คุณคงไม่กลับมาแต่งงานกับผมแล้ว
จากนั้นเขาก็ตกลง
อะไรเรียกว่าฉันคงไม่มีทางแต่งงานใหม่กับคุณ
เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉัน
หลายปีมานี้ คุณไม่ได้หาแฟนใหม่
ดังนั้นผมจึงคิดว่าอาจจะมีโอกาส
เดี๋ยว
เราเคลียร์กันก่อน
คุณต้องการแต่งงานใหม่กับฉันเหรอ
เมื่อไหร่
ทำไมฉันไม่รู้
ผมคิดมาตลอด
คิดเรื่องนี้ตลอดเวลา
หลัวเฉวียน เราหย่ากันมาสามปีแล้ว
เหตุผลที่ฉันไม่แต่งงานใหม่
เพราะฉันยังไม่เจอคนที่ใช่
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณ
เมื่อฉันอยู่กับคุณ ฉันคิดว่ามันเหมือนกับ…
แน่นอน
เป็นเพราะฉันยังเด็ก
แต่ฉันจะไม่กระโดดลงไป
ในหลุมเดียวกันอีกครั้ง
คุณเข้าใจไหม
เข้าใจแล้ว
เข้าใจแล้วก็ดี
ฟ้าใกล้มืดแล้ว
ตอนนี้คุณกลับไปไม่ได้แล้ว
ไปที่บ้านฉันก่อนเถอะ
มีเรื่องอะไรค่อยคุยกันตอนเย็น
ฉันต้องทำงานแล้ว
ผม…