WEBVTT

00:01:34.640 --> 00:01:36.480 align:center
เราแค่แอบดูนิดเดียว

00:01:36.560 --> 00:01:37.800 align:center
อย่าส่งเสียงดัง

00:01:37.880 --> 00:01:39.720 align:center
อย่าให้เซี่ยเฉียงเห็นเรา

00:01:39.800 --> 00:01:42.280 align:center
ถ้าเขาเห็นเราล่ะ

00:01:42.360 --> 00:01:43.840 align:center
จะต้องไม่เห็นเราแน่ๆ

00:01:43.920 --> 00:01:45.480 align:center
ถ้าเขาเจอเข้าเราคงซวยแน่

00:01:45.560 --> 00:01:47.040 align:center
ใครบอกว่าจะซวยล่ะ

00:01:47.120 --> 00:01:49.080 align:center
จางเสวี่ยเฟิงและคนอื่นๆ ก็บอก

00:01:49.160 --> 00:01:51.440 align:center
อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระของเขา

00:01:51.520 --> 00:01:52.640 align:center
ย่าของฉันบอกฉัน

00:01:52.720 --> 00:01:55.080 align:center
ว่าเซี่ยเฉียงไม่ชอบเด็กซนเท่านั้นแหละ

00:01:55.160 --> 00:01:57.360 align:center
ฉันไม่อยากไปดูเขา ฉันกลัว

00:01:57.440 --> 00:01:59.160 align:center
เราเป็นผู้ชายนะ

00:01:59.240 --> 00:02:02.400 align:center
มาถึงที่นี่แล้ว ยังจะถอยอีกเหรอ

00:02:02.480 --> 00:02:03.760 align:center
ใช่ เราเป็นชายชาตรี

00:02:03.840 --> 00:02:05.920 align:center
เสี่ยวหูลู่ เธอกลัวไหม

00:02:06.000 --> 00:02:07.280 align:center
ไม่กลัวแน่นอน

00:02:07.360 --> 00:02:08.840 align:center
ฉันเป็นผู้หญิง

00:02:08.919 --> 00:02:11.800 align:center
แม่บอกเสมอว่าผู้หญิงต้องเข้มแข็ง

00:02:12.440 --> 00:02:14.080 align:center
อย่ากลัวไปเลย เดินตามฉันมา

00:02:22.880 --> 00:02:24.160 align:center
- นี่
- เอ้า ดื่ม

00:02:24.240 --> 00:02:25.720 align:center
- ดื่มเลย
- ดื่ม

00:02:25.800 --> 00:02:26.840 align:center
นี่ ดื่มเถอะ

00:02:28.440 --> 00:02:30.240 align:center
คนไหนคือเซี่ยเฉียงล่ะ

00:02:30.320 --> 00:02:32.640 align:center
สูงที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และเก่งที่สุดไง

00:02:36.280 --> 00:02:37.480 align:center
อาเฉียงกลับมาแล้ว

00:02:37.560 --> 00:02:40.080 align:center
- อาเฉียงมาดื่มกับพวกเราหน่อย
- ฉันเห็นพ่อของฉันแล้ว

00:02:40.160 --> 00:02:42.120 align:center
ยังมีพี่หงโต้วกับลุงเหยาด้วย

00:02:42.200 --> 00:02:44.040 align:center
ไข่นี่แตกไปนิดนึงนะ

00:02:44.120 --> 00:02:46.400 align:center
น่าจะนั่งที่โต๊ะถัดจากพวกเขานะ

00:02:46.480 --> 00:02:48.160 align:center
ผู้ชายเต็มไปหมด

00:02:52.120 --> 00:02:53.200 align:center
อาเฉียง

00:02:54.120 --> 00:02:57.360 align:center
เธอจะต้องกตัญญูกับพ่อแม่ให้มากๆ นะ

00:02:57.440 --> 00:02:59.120 align:center
อย่าทำให้พวกเขาผิดหวังอีก

00:02:59.200 --> 00:03:04.200 align:center
รู้หรือเปล่าว่าพวกเขาใช้ชีวิตยังไง
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

00:03:04.960 --> 00:03:07.280 align:center
ไม่กล้ากินไม่กล้าใช้อะไร

00:03:07.360 --> 00:03:09.040 align:center
รู้จักแค่หาเงิน

00:03:09.800 --> 00:03:11.240 align:center
แล้วเธอรู้ไหม

00:03:12.160 --> 00:03:14.040 align:center
พ่อเขาต้องเข้าโรงพยาบาล
เพราะเป็นโรคโลหิตจาง

00:03:15.080 --> 00:03:16.400 align:center
ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว

00:03:16.480 --> 00:03:18.880 align:center
ใครจะกล้ารับประกันว่าไม่ป่วยเลยได้ล่ะ

00:03:19.840 --> 00:03:22.480 align:center
อาเฉียง รีบๆ ไปดื่มให้พวกลุงๆ สิ

00:03:24.000 --> 00:03:25.400 align:center
ฉันยังพูดไม่จบเลย

00:03:26.080 --> 00:03:27.000 align:center
อาเฉียง

00:03:27.520 --> 00:03:29.880 align:center
เธอใช้เวลาพัฒนาตัวเองในคุกมาหลายปี

00:03:29.960 --> 00:03:34.360 align:center
ลุงเชื่อว่าตอนนี้เธอดีขึ้นแล้ว

00:03:34.880 --> 00:03:38.040 align:center
ต่อไปก็ทำตัวดีๆ

00:03:38.120 --> 00:03:40.400 align:center
ทุกคนอาจทำผิดพลาดได้

00:03:40.480 --> 00:03:42.320 align:center
ปรับปรุงแล้วก็ดี

00:03:43.920 --> 00:03:47.080 align:center
ก็กลัวแค่ว่า เธอจะควบคุมมือตัวเองไม่ได้

00:03:47.160 --> 00:03:48.960 align:center
และกลายเป็นคนขี้ขโมย

00:03:55.120 --> 00:03:56.320 align:center
ผมไปตรงนั้นแป๊บนะ

00:03:58.800 --> 00:04:00.040 align:center
มา

00:04:00.560 --> 00:04:01.840 align:center
อาเฉียงตอนนี้ดื่มเหล้าเยอะไปแล้ว

00:04:01.920 --> 00:04:03.280 align:center
ผมจะดื่มแทนเขาเอง มา

00:04:03.360 --> 00:04:04.240 align:center
เธอจะดื่มแทนเหรอ

00:04:05.320 --> 00:04:06.520 align:center
ผมกับอาเฉียงเราเติบโตมาด้วยกัน

00:04:06.600 --> 00:04:08.720 align:center
น้าเฟิ่งทำอาหารอร่อยมากมายให้ผมกินตั้งแต่เด็ก

00:04:08.800 --> 00:04:09.840 align:center
ผมมีคุณสมบัติครบถ้วนไหมล่ะ

00:04:10.760 --> 00:04:12.040 align:center
ครบๆ

00:04:12.120 --> 00:04:13.720 align:center
มาเร็ว

00:04:13.800 --> 00:04:14.640 align:center
ชนแก้ว

00:04:23.200 --> 00:04:24.240 align:center
มาเร็ว

00:04:24.320 --> 00:04:27.120 align:center
เดี๋ยวผมรินให้คุณลุงคุณอาทุกท่านเอง

00:04:27.960 --> 00:04:29.600 align:center
เติมหน่อยครับ

00:04:29.680 --> 00:04:30.840 align:center
ขอบคุณ

00:04:32.640 --> 00:04:34.880 align:center
คนเราน่ะ ตอนยังเด็กไม่ค่อยรู้ความ

00:04:34.960 --> 00:04:36.560 align:center
ก็เลยทำผิดและเดินผิดทาง

00:04:37.080 --> 00:04:38.440 align:center
แต่ก็ปรับปรุงตัวเองแล้ว

00:04:39.040 --> 00:04:41.000 align:center
ใครจะรับรองได้ว่า
ตลอดชีวิตจะไม่ทำผิด ใช่ไหมครับ

00:04:42.280 --> 00:04:43.280 align:center
คำโบราณกล่าวไว้ดี

00:04:43.360 --> 00:04:45.320 align:center
“คนเสเพลกลับตัวใหม่
แม้แต่ทองคำก็ไม่อาจจะแลกได้”

00:04:45.400 --> 00:04:47.160 align:center
แค่ปล่อยให้อดีตผ่านไป

00:04:47.240 --> 00:04:48.200 align:center
อย่าพูดถึงมันอีก

00:04:48.280 --> 00:04:50.080 align:center
ที่สำคัญคือพูดไปก็ไม่มีประโยชน์

00:04:50.720 --> 00:04:53.480 align:center
เรารู้ว่าคำพูดของลุงก็เพื่อประโยชน์ของเขา

00:04:54.000 --> 00:04:56.000 align:center
แต่จากมุมมองของคนภายนอก

00:04:56.080 --> 00:04:57.800 align:center
พวกเขาอาจคิดว่าคนกันเองกำลังนินทากัน

00:04:57.880 --> 00:04:59.560 align:center
เราจะปล่อยให้
พวกเขาหัวเราะเยาะเราไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

00:04:59.640 --> 00:05:00.480 align:center
ใช่แล้ว

00:05:00.560 --> 00:05:02.640 align:center
- เราหวังดีกับอาเฉียงจริงๆ
- ใช่

00:05:02.720 --> 00:05:03.760 align:center
ช่างมัน เราจะไม่พูดถึงอีก

00:05:03.840 --> 00:05:05.560 align:center
โอเค ลืมมันไปซะ

00:05:05.640 --> 00:05:06.560 align:center
- ไม่พูดถึงแล้ว ใช่ไหม
- ไม่พูดแล้ว

00:05:06.640 --> 00:05:07.480 align:center
เยี่ยมมาก ขอบคุณมาก

00:05:07.560 --> 00:05:09.240 align:center
- วันนี้วันดี ทุกคนมาดื่มด้วยกันหน่อย
- ขอบคุณ

00:05:09.320 --> 00:05:10.840 align:center
- ได้เลย มาๆ
- มาๆ

00:05:10.920 --> 00:05:12.800 align:center
- ขอบคุณมากๆ
- มาๆ

00:05:12.880 --> 00:05:14.920 align:center
ฉันเห็นเขาแล้ว คนที่ยืนขึ้นมาไง

00:05:15.000 --> 00:05:16.720 align:center
ต้องเป็นเขาแน่

00:05:16.800 --> 00:05:17.880 align:center
เขาคือเซี่ยเฉียง

00:05:17.960 --> 00:05:19.600 align:center
เขาทั้งสูงและแข็งแรงจริงๆ

00:05:19.680 --> 00:05:20.840 align:center
มาเร็ว

00:05:21.360 --> 00:05:22.200 align:center
มา กินเลยๆ

00:05:22.280 --> 00:05:23.240 align:center
กินๆ

00:05:23.760 --> 00:05:24.600 align:center
เสี่ยวหูลู่

00:05:24.680 --> 00:05:27.120 align:center
พวกเธอสี่หน่อกินข้าวกันรึยัง

00:05:27.200 --> 00:05:28.680 align:center
แย่แล้ว รีบวิ่งเร็ว วิ่ง

00:05:28.760 --> 00:05:30.160 align:center
- วิ่ง
- วิ่ง

00:05:30.240 --> 00:05:31.360 align:center
- วิ่งทำไมน่ะ
- วิ่งเร็ว

00:05:31.440 --> 00:05:32.560 align:center
ไม่ต้องสนใจหรอก พวกเขากำลังเล่นกันน่ะ

00:05:33.520 --> 00:05:34.480 align:center
มา เราดื่มกันต่อ

00:05:35.000 --> 00:05:37.000 align:center
- รีบวิ่งๆ
- วิ่ง

00:05:38.760 --> 00:05:40.400 align:center
- ฉันดื่มเร็วไม่ได้
- ค่อยๆ ค่อยๆ

00:05:41.280 --> 00:05:42.640 align:center
ดื่มให้น้อยหน่อยๆ

00:05:45.560 --> 00:05:46.880 align:center
ทำไมลุงเหยาต้องทำอย่างนี้

00:05:46.960 --> 00:05:48.760 align:center
ลุงน่าโมโหมากๆ

00:05:52.160 --> 00:05:53.560 align:center
พวกเธอน่ะ เสี่ยวหูลู่

00:05:54.160 --> 00:05:56.560 align:center
เสี่ยวหูลู่ กลับมากินข้าว อย่าวิ่งสิ

00:05:57.960 --> 00:06:00.560 align:center
ญาติของพวกเขาดื่มเก่งมากจริงๆ

00:06:04.840 --> 00:06:06.040 align:center
หงโต้ว

00:06:06.120 --> 00:06:07.080 align:center
รอเดี๋ยว

00:06:07.960 --> 00:06:09.040 align:center
มาๆ

00:06:09.120 --> 00:06:10.560 align:center
ไม่ใช่ของเหลือนะ

00:06:11.080 --> 00:06:12.600 align:center
นี่ให้คุณย่า

00:06:12.680 --> 00:06:13.680 align:center
ขอบคุณค่ะน้าเฟิ่ง

00:06:14.600 --> 00:06:15.480 align:center
ต้าม่าย

00:06:15.560 --> 00:06:17.320 align:center
ฉันเห็นว่าเธอชอบกินเนื้อวัวนี่มากเลย

00:06:17.400 --> 00:06:19.040 align:center
เอากลับไปกินกับน่าน่านะ

00:06:19.560 --> 00:06:20.800 align:center
ขอบคุณค่ะน้าเฟิ่ง

00:06:21.320 --> 00:06:23.200 align:center
วันนี้ขอบใจทุกคนมากนะ

00:06:23.720 --> 00:06:25.360 align:center
ช่วยเราไว้เยอะเลย

00:06:27.200 --> 00:06:28.240 align:center
ไม่เป็นไรใช่ไหม

00:06:29.000 --> 00:06:30.120 align:center
เดี๋ยวเราต้มซุปแก้เมาให้

00:06:30.200 --> 00:06:32.320 align:center
น้ารีบกลับเข้าไปเถอะค่ะ

00:06:32.400 --> 00:06:33.800 align:center
ดื่มไปไม่น้อยเลย

00:06:34.800 --> 00:06:36.680 align:center
- ไปแล้ว
- ไว้เจอกันนะคะ

00:06:37.200 --> 00:06:38.760 align:center
- ช้าๆ นะ
- ค่ะ เดี๋ยวฉันถือให้

00:06:38.840 --> 00:06:40.240 align:center
ชงชาให้เขาหน่อยนะ

00:06:45.320 --> 00:06:46.160 align:center
ดี

00:06:46.240 --> 00:06:48.800 align:center
ครั้งหน้าถ้ามีเรื่องดีๆ เรียกฉันอีกนะ

00:06:49.320 --> 00:06:51.280 align:center
แน่นอน

00:06:51.360 --> 00:06:52.640 align:center
คุณทำอาหารได้ดีมาก

00:06:52.720 --> 00:06:53.640 align:center
ขอบคุณ

00:06:54.160 --> 00:06:55.760 align:center
ผมไปส่ง ผมไปส่งเอง

00:06:55.840 --> 00:06:57.120 align:center
เกรงใจเกินไปแล้ว ไม่ต้องส่งแล้ว

00:06:57.200 --> 00:06:58.240 align:center
ไม่เป็นไรๆ

00:07:01.240 --> 00:07:02.800 align:center
ค่อยๆ ไปนะ ขอบคุณ

00:07:32.080 --> 00:07:33.000 align:center
แม่

00:07:34.680 --> 00:07:35.640 align:center
ลูก

00:07:41.680 --> 00:07:42.600 align:center
แม่

00:07:43.240 --> 00:07:44.080 align:center
นั่งสิ

00:07:52.160 --> 00:07:53.480 align:center
แม่อย่าร้องไห้สิ

00:07:54.280 --> 00:07:55.400 align:center
ผมกลับมาแล้ว

00:07:57.960 --> 00:07:59.040 align:center
ลูกชายของฉัน

00:08:00.320 --> 00:08:01.920 align:center
ผมขอโทษนะแม่

00:08:03.040 --> 00:08:05.720 align:center
แม่อย่าร้องไห้ แม่

00:08:16.080 --> 00:08:16.920 align:center
แม่

00:08:17.440 --> 00:08:18.720 align:center
แม่ อย่าร้อง

00:08:19.520 --> 00:08:20.480 align:center
ผมกลับมาแล้ว

00:08:20.560 --> 00:08:22.600 align:center
จากนี้ไปผมจะเชื่อฟังแม่

00:09:36.240 --> 00:09:37.400 align:center
ตื่นแล้วเหรอ

00:09:37.480 --> 00:09:38.440 align:center
หิวน้ำไหม

00:09:44.360 --> 00:09:45.480 align:center
ไหน ดูหน่อย

00:09:46.480 --> 00:09:48.120 align:center
หน้าคุณยังร้อนอยู่เลย

00:09:48.680 --> 00:09:50.160 align:center
ทำไมเก่งขนาดนี้นะ

00:09:50.240 --> 00:09:52.520 align:center
ไม่มีใครดื่มได้เก่งกว่าคุณหรอก จริงไหม

00:09:52.600 --> 00:09:54.040 align:center
ไม่ทรมานเหรอ

00:09:54.800 --> 00:09:57.600 align:center
ก็พอได้ แค่คลื่นไส้นิดหน่อย

00:09:58.640 --> 00:09:59.600 align:center
คุณย่าล่ะ

00:10:00.480 --> 00:10:02.240 align:center
ฉันบอกให้ไปนอนแล้ว

00:10:02.320 --> 00:10:04.120 align:center
อาหารเย็นของคุณอยู่ในหม้อ

00:10:25.280 --> 00:10:28.760 align:center
ขอโทษที่ต้องให้มาดูแลคนขี้เมานะ

00:10:30.040 --> 00:10:31.320 align:center
ที่จริงฉันยังโอเคนะ

00:10:31.840 --> 00:10:33.280 align:center
ตอนคุณเมาก็ไม่ได้ทำตัวแย่เท่าไร

00:10:33.360 --> 00:10:35.080 align:center
พอคุณเมาแล้วก็ง่วงนอน

00:10:35.160 --> 00:10:37.360 align:center
ไม่อ้วกด้วย ไม่สร้างเรื่อง

00:10:38.000 --> 00:10:39.480 align:center
แต่ฉันยังต้องบอกคุณว่า

00:10:40.280 --> 00:10:41.960 align:center
คุณก็ไม่ใช่หนุ่มๆ แล้วนะ

00:10:42.480 --> 00:10:44.400 align:center
ดังนั้นอย่าดื่มมากเกินไป

00:10:44.480 --> 00:10:46.640 align:center
ดื่มเยอะแบบนี้ไม่ได้นะ

00:10:46.720 --> 00:10:48.400 align:center
มันจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคุณ

00:10:48.480 --> 00:10:50.440 align:center
อะไรที่เรียกว่าไม่ใช่หนุ่มๆ

00:10:51.000 --> 00:10:52.880 align:center
ผมกำลังอยู่ในช่วงวัยที่ดีที่สุดนะ

00:10:53.440 --> 00:10:54.800 align:center
ดื่มเหล้าไปนิดหน่อย

00:10:54.880 --> 00:10:56.760 align:center
หน้าก็บวมเหมือนซาลาเปา

00:10:56.840 --> 00:10:58.120 align:center
ยังเป็นเด็กหนุ่มได้อีกเหรอ

00:11:01.680 --> 00:11:02.520 align:center
ใช่ไหม

00:11:08.200 --> 00:11:09.040 align:center
เหนื่อยแล้วเหรอ

00:11:11.800 --> 00:11:12.800 align:center
คุณกำลังทำอะไรอยู่

00:11:13.320 --> 00:11:14.400 align:center
บัญชีไง

00:11:14.480 --> 00:11:16.080 align:center
ทุกอย่างต้องใช้เงิน

00:11:16.880 --> 00:11:19.080 align:center
เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันเพิ่งจะได้สัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่า

00:11:19.160 --> 00:11:21.120 align:center
“ใช้เงินเหมือนน้ำ”

00:11:21.200 --> 00:11:22.840 align:center
ไหลออกไปหมดเลย

00:11:23.880 --> 00:11:25.440 align:center
ถ้าคุณทำได้ดี

00:11:25.520 --> 00:11:27.120 align:center
มันอาจจะเป็นเหมือนโชคลาภ

00:11:27.200 --> 00:11:29.520 align:center
ที่ไหลเข้ามา

00:11:29.600 --> 00:11:30.840 align:center
หวังว่าคุณจะพูดถูก

00:11:30.920 --> 00:11:32.240 align:center
หวังว่าอย่างนั้น

00:11:33.600 --> 00:11:35.000 align:center
ขอบคุณที่ดูแลผมนะ

00:11:35.080 --> 00:11:37.120 align:center
ให้ผมตอบแทนคุณบ้าง

00:11:37.200 --> 00:11:39.280 align:center
มาผมนวดให้

00:11:40.320 --> 00:11:41.480 align:center
คุณไม่เหนื่อยเหรอ

00:11:42.520 --> 00:11:44.160 align:center
ไม่เหนื่อย มา พิงลงมา

00:11:44.240 --> 00:11:45.520 align:center
คุณควรพักผ่อนหน่อยนะ

00:11:45.600 --> 00:11:46.760 align:center
ไม่เป็นไร

00:11:46.840 --> 00:11:47.760 align:center
มาๆ

00:11:56.400 --> 00:11:57.320 align:center
สบายไหม

00:11:59.600 --> 00:12:02.520 align:center
คุณน่ะ อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อยมาก

00:12:03.040 --> 00:12:05.520 align:center
ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกผมนะ

00:12:08.720 --> 00:12:09.560 align:center
อาเหยา

00:12:10.120 --> 00:12:11.000 align:center
คุณรู้ไหม

00:12:11.520 --> 00:12:13.560 align:center
ความเหนื่อยล้าน่ะ

00:12:14.960 --> 00:12:16.240 align:center
มีหลายแบบนะ

00:12:16.760 --> 00:12:18.400 align:center
มีความเหนื่อยล้าแบบหนึ่ง

00:12:18.480 --> 00:12:20.760 align:center
เหมือนกับอยู่ในทะเลทรายที่ไม่มีที่สิ้นสุด

00:12:20.840 --> 00:12:21.680 align:center
ใช่ไหม

00:12:21.760 --> 00:12:24.840 align:center
และความเหนื่อยล้าอีกแบบ ก็เหมือนข้ามภูเขา

00:12:25.480 --> 00:12:27.480 align:center
แต่ที่นั่นก็มีความสนุกสนานมากมาย

00:12:28.440 --> 00:12:29.640 align:center
งั้นตอนนี้คุณรู้สึกสนุกแล้วหรือยัง

00:12:59.240 --> 00:13:00.560 align:center
พี่

00:13:01.080 --> 00:13:02.320 align:center
พี่ไปไหนมา

00:13:02.400 --> 00:13:04.000 align:center
ฉันไปเก็บผักที่ฟาร์มมาน่ะ

00:13:04.080 --> 00:13:05.600 align:center
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ จะพาพี่ไปเที่ยว

00:13:05.680 --> 00:13:06.760 align:center
ที่ไหนล่ะ

00:13:06.840 --> 00:13:08.920 align:center
ไปชมการแสดง ไปเถอะ

00:13:12.040 --> 00:13:14.200 align:center
คุณต้องมากับพวกเขาสิ

00:13:14.280 --> 00:13:16.920 align:center
ไม่งั้นจะให้ฉันไปกับพ่อแม่คุณตามลำพังเหรอ

00:13:17.000 --> 00:13:18.080 align:center
คุณแม่ของเยี่ยนหรานมาแล้ว

00:13:18.160 --> 00:13:19.240 align:center
- รีบขึ้นรถเถอะ
- ระวังนะ

00:13:19.320 --> 00:13:20.240 align:center
ขายเครื่องกรองน้ำเหรอ

00:13:20.320 --> 00:13:22.080 align:center
นี่มันเวลาอะไรแล้ว

00:13:22.160 --> 00:13:25.440 align:center
ฉันจะช่วยคุณขายสิบชุด โอเคไหม

00:13:26.920 --> 00:13:28.720 align:center
โอเคๆ วางแล้วนะๆ

00:13:34.680 --> 00:13:36.840 align:center
พ่อกับแม่ไม่ได้ทะเลาะกัน

00:13:39.240 --> 00:13:40.440 align:center
เป็นอะไรไป

00:13:40.520 --> 00:13:41.920 align:center
วันนี้เป็นวันที่เราต้องไปแสดงนะ

00:13:42.000 --> 00:13:44.080 align:center
ต้องมีความสุขสิ ใช่ไหม

00:13:44.160 --> 00:13:45.400 align:center
คุณแม่เสี่ยวหูลู่

00:13:45.480 --> 00:13:47.160 align:center
- ขึ้นรถเถอะ
- ได้ค่ะๆ

00:13:48.600 --> 00:13:49.520 align:center
ค่อยๆ นะ

00:13:52.520 --> 00:13:55.320 align:center
เราไม่ได้ทะเลาะกัน ใช่ไหม

00:13:55.400 --> 00:13:56.520 align:center
- คุณครูจาง
- อาจารย์หูมาแล้ว

00:13:56.600 --> 00:13:58.000 align:center
มีที่นั่งว่างอีกไหมครับ

00:13:58.080 --> 00:13:59.360 align:center
- มีค่ะ
- ดีเลย

00:13:59.880 --> 00:14:00.920 align:center
จริงสิ

00:14:01.440 --> 00:14:03.680 align:center
เขาเป็นเพื่อนของผม มาช่วยบันทึกการแสดง

00:14:04.200 --> 00:14:05.720 align:center
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ

00:14:05.800 --> 00:14:06.800 align:center
งั้นพวกคุณรีบขึ้นรถเถอะ

00:14:06.880 --> 00:14:08.200 align:center
งั้นเราขึ้นรถแล้วนะ

00:14:08.720 --> 00:14:09.840 align:center
มาเร็วๆ

00:14:10.760 --> 00:14:11.920 align:center
- อาจารย์หู
- อาจารย์หู

00:14:12.000 --> 00:14:13.360 align:center
อาจารย์หูมานั่งกับผมสิ

00:14:13.960 --> 00:14:15.120 align:center
ให้ฉันนั่งกับเธอเหรอ

00:14:15.200 --> 00:14:16.240 align:center
พ่อแม่ของเธอล่ะ

00:14:16.320 --> 00:14:18.160 align:center
พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน

00:14:18.240 --> 00:14:19.640 align:center
และปู่กับย่าก็มาไม่ได้

00:14:22.080 --> 00:14:23.160 align:center
งั้นนายก็นั่งนี่เถอะ

00:14:24.440 --> 00:14:25.600 align:center
นั่งนี่ไปเถอะ

00:14:25.680 --> 00:14:26.960 align:center
พี่ม่านจวิน มานี่สิ

00:14:29.080 --> 00:14:30.200 align:center
ฉันจะนั่งกับเสี่ยวชุน

00:14:30.280 --> 00:14:31.760 align:center
- นายนั่งเถอะ
- ก็ได้ๆ

00:14:32.280 --> 00:14:33.200 align:center
นั่งกับพวกเขาเถอะ

00:14:33.840 --> 00:14:35.000 align:center
มาเร็ว

00:14:35.080 --> 00:14:35.920 align:center
นั่งกับเธอ

00:14:36.000 --> 00:14:36.880 align:center
หูลู่

00:14:36.960 --> 00:14:38.120 align:center
นี่ใครจ๊ะ

00:14:38.200 --> 00:14:40.160 align:center
- คุณป้า
- ใช่

00:14:41.400 --> 00:14:43.160 align:center
ทุกคนคาดเข็มขัดนิรภัยแล้วยัง

00:14:43.240 --> 00:14:45.480 align:center
- คาดแล้ว
- คาดแล้ว

00:14:45.560 --> 00:14:47.200 align:center
โอเค งั้นไปกันเถอะ

00:14:47.280 --> 00:14:48.600 align:center
คาดแล้วยัง

00:14:48.680 --> 00:14:49.520 align:center
คาดแล้ว

00:14:49.600 --> 00:14:50.800 align:center
โซเฟอร์ปิดประตูเถอะ

00:14:51.640 --> 00:14:55.600 align:center
(โรงเรียนอนุบาลอวิ๋นจือโย่วเหมียว)

00:15:01.600 --> 00:15:03.560 align:center
ไปกันเถอะ ระวังบันไดนะ

00:15:03.640 --> 00:15:04.760 align:center
ช้าลงหน่อย

00:15:06.200 --> 00:15:07.240 align:center
พี่ดูสิ

00:15:07.320 --> 00:15:09.760 align:center
กดที่นี่ มันก็จะเปิดเครื่อง

00:15:09.840 --> 00:15:12.080 align:center
ตอนนี้เปิดอยู่ กดที่นี่เพื่อบันทึก

00:15:12.600 --> 00:15:13.840 align:center
ดูสิ นี่คือบันทึกแล้ว

00:15:13.920 --> 00:15:15.280 align:center
เป็นออโต้โฟกัส

00:15:15.800 --> 00:15:17.280 align:center
ทำเป็นแล้ว ให้ฉันลองหน่อย

00:15:22.280 --> 00:15:23.640 align:center
เสี่ยวหูลู่

00:15:23.720 --> 00:15:25.000 align:center
เสี่ยวหูลู่

00:15:25.080 --> 00:15:26.080 align:center
สวัสดี

00:15:26.160 --> 00:15:27.240 align:center
สวัสดี

00:15:38.520 --> 00:15:39.440 align:center
ให้ฉันช่วยเถอะ

00:15:58.320 --> 00:15:59.160 align:center
โอเค

00:16:03.600 --> 00:16:05.360 align:center
ไม่เลว ฉันไปนั่งแล้ว

00:16:10.920 --> 00:16:11.880 align:center
อาจารย์หู

00:16:12.400 --> 00:16:13.680 align:center
ยังบอกว่าเป็นเพื่อนอีกนะ

00:16:13.760 --> 00:16:15.160 align:center
ฉันว่าเขาเป็นแฟนของคุณต่างหาก

00:16:46.240 --> 00:16:48.960 align:center
ลำดับถัดไป
เป็นโรงเรียนอนุบาลอวิ๋นจือโย่วเหมียว

00:16:49.040 --> 00:16:50.560 align:center
ขึ้นมาขับร้องเพลงประสานเสียง

00:16:50.640 --> 00:16:52.840 align:center
“มาตุภูมิ ฉันรักเธอ”

00:16:52.920 --> 00:16:53.760 align:center
ขอเชิญค่ะ

00:16:54.360 --> 00:16:56.200 align:center
เสี่ยวหูลู่ เสี่ยวหูลู่จะขึ้นเวทีแล้ว

00:17:59.120 --> 00:18:00.080 align:center
- ดีมาก
- ยอดเยี่ยม

00:18:06.920 --> 00:18:08.200 align:center
วันนี้ไม่ได้

00:18:08.280 --> 00:18:10.280 align:center
วันนี้ลูกสาวของฉันมีการแสดง

00:18:10.360 --> 00:18:11.480 align:center
แล้วพรุ่งนี้ล่ะ

00:18:12.640 --> 00:18:14.280 align:center
ได้ งั้นก็เก้าโมงเช้าพรุ่งนี้

00:18:14.360 --> 00:18:15.200 align:center
ตกลงไหม

00:18:15.920 --> 00:18:17.240 align:center
ได้เลย ตกลงแล้วนะ

00:18:17.320 --> 00:18:18.240 align:center
เจอกันพรุ่งนี้

00:18:18.880 --> 00:18:19.720 align:center
ลาก่อน

00:18:24.280 --> 00:18:25.200 align:center
เสี่ยวชุน

00:18:26.600 --> 00:18:27.480 align:center
อาจารย์หู

00:18:29.080 --> 00:18:31.000 align:center
ฉันมีเรื่องที่ต้องพูดกับเธอสักหน่อย

00:18:31.520 --> 00:18:33.120 align:center
เธออย่าคิดว่าฉันวุ่นวายนะ

00:18:33.200 --> 00:18:34.920 align:center
ถ้าเธอโมโหแล้วด่าฉันอีกรอบ

00:18:35.440 --> 00:18:38.600 align:center
วันนี้ฉันเห็นว่าปู่กับย่าของเสี่ยวหูลู่ก็มาด้วย

00:18:38.680 --> 00:18:40.680 align:center
ดังนั้นฉันคิดว่าเรื่องนี้ยังไงก็ต้องบอกเธอ

00:18:40.760 --> 00:18:43.120 align:center
มีอะไรก็พูดมาตามตรงเถอะ

00:18:45.240 --> 00:18:47.960 align:center
เกี่ยวกับปัญหาเรื่องการศึกษาของเสี่ยวหูลู่

00:18:50.080 --> 00:18:51.240 align:center
ถึงฉันจะรู้เรื่องการศึกษาแค่เล็กน้อย

00:18:51.320 --> 00:18:53.560 align:center
และฉันไม่ใช่ครูที่แท้จริง

00:18:53.640 --> 00:18:55.880 align:center
ฉันยังคิดว่าฉันควรจะบอกเธอ
ไม่อย่างนั้นฉันจะรู้สึกแย่มาก

00:18:55.960 --> 00:18:57.320 align:center
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องบอกเธอ

00:18:57.400 --> 00:18:59.200 align:center
นายช่วยหยุดพูดไร้สาระได้ไหม

00:18:59.280 --> 00:19:00.320 align:center
มีอะไรก็พูดมา

00:19:04.840 --> 00:19:06.200 align:center
เธอดูไม่ออกเหรอ

00:19:06.720 --> 00:19:08.880 align:center
ว่าวันนี้เสี่ยวหูลู่ไม่ค่อยมีความสุข

00:19:09.600 --> 00:19:11.840 align:center
ดูออกสิ เพราะเธอไม่ได้ยืนอยู่ตรงกลางไง

00:19:11.920 --> 00:19:13.400 align:center
เด็กๆ อยากโชว์ตัวนะรู้ยัง

00:19:13.480 --> 00:19:14.880 align:center
ดูสิๆ

00:19:14.960 --> 00:19:16.680 align:center
นั่นเป็นตรรกะทั่วไปของผู้ใหญ่

00:19:17.200 --> 00:19:18.800 align:center
ตรรกะของเสี่ยวหูลู่คืออะไร

00:19:19.320 --> 00:19:21.560 align:center
เขาคิดว่าตรงกลางดีที่สุด

00:19:21.640 --> 00:19:22.960 align:center
ถ้าเขาไม่สามารถดีที่สุดได้

00:19:23.040 --> 00:19:24.680 align:center
ปู่ย่าตายายก็จะบอกว่า

00:19:24.760 --> 00:19:25.760 align:center
โรงเรียนที่นี่ไม่ดี

00:19:25.840 --> 00:19:27.320 align:center
ก็จะรังเกียจว่าเธอเตรียมการศึกษาที่ดีให้ไม่ได้

00:19:27.920 --> 00:19:29.800 align:center
จากนั้นเขาก็จะเรียนที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป

00:19:30.880 --> 00:19:34.400 align:center
เขาไม่ต้องการอวดความสามารถ

00:19:34.960 --> 00:19:36.800 align:center
เขาแค่กลัวว่าจะต้องจากเธอไป

00:19:54.680 --> 00:19:56.720 align:center
เสี่ยวหูลู่กินผักหน่อย

00:19:57.240 --> 00:19:58.480 align:center
ปรับสมดุลโภชนาการ

00:19:58.560 --> 00:19:59.880 align:center
ขอบคุณค่ะคุณปู่

00:19:59.960 --> 00:20:00.800 align:center
เด็กดี

00:20:03.960 --> 00:20:06.320 align:center
ใครบอกว่าเสี่ยวหูลู่เป็นเด็กเลือกกินนะ

00:20:06.400 --> 00:20:08.040 align:center
ไม่เลือกกินเลยสักนิด

00:20:08.560 --> 00:20:12.000 align:center
คุณย่า แม่ทำอาหารอร่อยๆ ให้หนูกินทุกวันเลย

00:20:12.080 --> 00:20:14.760 align:center
แล้วยังอ่านนิทาน
และสอนให้หนูอ่านตัวอักษรเยอะแยะเลย

00:20:14.840 --> 00:20:15.680 align:center
จริงหรือ

00:20:16.200 --> 00:20:17.680 align:center
ตอนนี้รู้คำศัพท์กี่คำแล้ว

00:20:17.760 --> 00:20:18.960 align:center
เยอะแยะมากมาย

00:20:19.040 --> 00:20:21.760 align:center
วันนี้ตอนร้องเพลงที่หนูไม่ได้ยืนตรงกลาง

00:20:21.840 --> 00:20:23.600 align:center
เป็นเพราะหนูสูงเกินไป

00:20:24.640 --> 00:20:26.520 align:center
สูงเกินไปยืนตรงกลางก็ไม่ค่อยดีหรอก

00:20:26.600 --> 00:20:27.640 align:center
ใช่

00:20:27.720 --> 00:20:29.080 align:center
ต่อไปกลับไปเรียนที่คุนหมิง

00:20:29.160 --> 00:20:31.680 align:center
ย่าจะทำอาหารอร่อยให้กินทุกวันเลย

00:20:31.760 --> 00:20:33.360 align:center
และปู่ก็จะอ่านนิทานให้ฟัง

00:20:37.800 --> 00:20:38.840 align:center
พ่อ

00:20:39.680 --> 00:20:41.360 align:center
เรื่องอื่นๆ หนูสามารถเห็นด้วยกับพ่อได้

00:20:41.440 --> 00:20:43.240 align:center
แต่เรื่องการศึกษาของเสี่ยวหูลู่

00:20:43.320 --> 00:20:44.760 align:center
เราควรหารือกันอีกครั้ง

00:20:45.280 --> 00:20:46.280 align:center
เรื่องอื่นตกลงกันได้

00:20:46.800 --> 00:20:48.560 align:center
แต่เขาต้องไปเรียนที่คุนหมิง

00:20:49.240 --> 00:20:51.280 align:center
เราไม่สามารถชะลอการศึกษาของเขาได้

00:20:51.360 --> 00:20:52.520 align:center
เรื่องนี้จะฟังเธอไม่ได้

00:20:53.880 --> 00:20:55.640 align:center
หนูวางแผนไว้แบบนี้

00:20:56.640 --> 00:20:58.920 align:center
ให้เขาเรียนชั้นประถมที่นี่

00:20:59.000 --> 00:21:01.040 align:center
แล้วกลับคุนหมิง
ตอนเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

00:21:01.120 --> 00:21:02.400 align:center
แล้วเขาจะตามคนอื่นทันได้ยังไง

00:21:02.920 --> 00:21:04.760 align:center
คนอื่นเขานำกันไปแล้ว

00:21:06.200 --> 00:21:08.640 align:center
ถ้าพ่อจะพูดเรื่องจุดเริ่มต้นนี่ให้ได้

00:21:08.720 --> 00:21:09.840 align:center
หนูก็คิดว่า

00:21:10.520 --> 00:21:12.360 align:center
พ่อแม่ต่างหากที่เป็นจุดเริ่มต้นของลูก

00:21:13.520 --> 00:21:15.200 align:center
หนูกับหลัวเฉวียนหลังเรียนจบ

00:21:15.280 --> 00:21:16.720 align:center
หนูก็ทำธุรกิจเล็กๆ

00:21:16.800 --> 00:21:17.880 align:center
และหลัวเฉวียนก็ขายเครื่องกรองน้ำ

00:21:17.960 --> 00:21:20.840 align:center
สิ่งที่เราสามารถจัดหาให้ลูกได้มันมีจำกัด

00:21:21.360 --> 00:21:24.240 align:center
ดังนั้นเราจึงคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุด

00:21:24.320 --> 00:21:25.640 align:center
ที่เราจะให้เขาได้

00:21:25.720 --> 00:21:28.320 align:center
น่าจะเป็นวัยเด็กที่มีความสุข
และอนาคตที่ไม่ถูกจำกัด

00:21:28.400 --> 00:21:30.040 align:center
ฟังดูสิว่าเธอกำลังพูดอะไร

00:21:30.760 --> 00:21:31.960 align:center
ไม่ถูกจำกัด ไม่สนใจ

00:21:32.480 --> 00:21:33.760 align:center
เสี่ยวหูลู่ของเราฉลาดขนาดนี้

00:21:33.840 --> 00:21:36.600 align:center
เห็นได้ชัดว่าในอนาคต
เขาจะเหนือกว่าพวกเธอมาก

00:21:37.560 --> 00:21:38.400 align:center
เธอสองคนไร้ความสามารถ

00:21:38.480 --> 00:21:41.160 align:center
ก็เลยไม่ต้องการที่จะเลี้ยงลูกให้ดีๆ เหรอ

00:21:41.240 --> 00:21:42.600 align:center
จะไม่เลี้ยงได้ยังไง

00:21:43.120 --> 00:21:44.720 align:center
ส่งเขาไปโรงเรียนไม่ใช่เป็นการเลี้ยงดูเหรอคะ

00:21:44.800 --> 00:21:46.360 align:center
ยังต้องเลี้ยงดูแบบไหนอีก ต้องลงเรียนให้เขา

00:21:46.440 --> 00:21:48.480 align:center
ให้เรียนดนตรี วาดภาพ

00:21:48.560 --> 00:21:49.560 align:center
แล้วให้เรียนคณิตศาสตร์
เพื่อคว้ารางวัลคณิตศาสตร์โอลิมปิกเหรอ

00:21:49.640 --> 00:21:50.560 align:center
นี่เรียกว่าเลี้ยงดูเหรอ

00:21:50.640 --> 00:21:52.560 align:center
งั้นใครไม่ส่งลูกไปเรียนศิลปะบ้าง

00:21:52.640 --> 00:21:54.560 align:center
เรียนศิลปะเหรอ ได้สิ

00:21:54.640 --> 00:21:56.080 align:center
หมู่บ้านของเราก็มีสอนเกี่ยวกับศิลปะ

00:21:56.160 --> 00:21:59.440 align:center
เขาสามารถเรียนรู้การเย็บปักถักร้อย
การมัดย้อมและแกะสลัก

00:21:59.520 --> 00:22:01.120 align:center
เมื่อเร็วๆ นี้ก็มีจิตรกรสองคนมาที่หมู่บ้านเรา

00:22:01.200 --> 00:22:02.080 align:center
ถ้าเขาต้องการ

00:22:02.160 --> 00:22:03.920 align:center
หนูสามารถแนะนำให้ลูกไปเรียนรู้กับพวกเขาได้

00:22:04.000 --> 00:22:05.280 align:center
เบาเสียงหน่อย

00:22:05.360 --> 00:22:06.520 align:center
เราอยู่ข้างนอกนะ

00:22:06.600 --> 00:22:07.880 align:center
อย่ารบกวนคนอื่น

00:22:07.960 --> 00:22:09.120 align:center
ใช่แล้ว

00:22:14.720 --> 00:22:15.920 align:center
เสี่ยวชุน

00:22:16.000 --> 00:22:17.600 align:center
ก่อนหน้านี้เราตกลงกันยังไง

00:22:19.040 --> 00:22:20.000 align:center
ใช่ค่ะพ่อ

00:22:20.520 --> 00:22:22.080 align:center
ก่อนหน้านี้เราเคยตกลงกันไว้

00:22:22.160 --> 00:22:24.280 align:center
แต่ยังไงเราก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับ
การเปลี่ยนแปลงของเขาสิ

00:22:24.880 --> 00:22:26.400 align:center
ฉันคิดว่าให้เสี่ยวหูลู่อยู่กับเธอ

00:22:26.480 --> 00:22:27.520 align:center
สักวันจะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์

00:22:30.280 --> 00:22:31.640 align:center
อะไรเรียกว่าไร้ประโยชน์ล่ะ

00:22:31.720 --> 00:22:34.040 align:center
ตอนนี้เขามีนิสัยรักการอ่านที่ดี

00:22:34.120 --> 00:22:35.040 align:center
และความกระหายจะเรียนรู้

00:22:35.120 --> 00:22:39.320 align:center
เขากล้าหาญ ใจดี ซื่อสัตย์ และสุภาพ

00:22:39.920 --> 00:22:42.160 align:center
พวกพ่อรู้หรือไม่ว่า
ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคืออะไร

00:22:44.080 --> 00:22:46.240 align:center
เขาอยากเป็นนักบินอวกาศ

00:22:46.760 --> 00:22:48.160 align:center
ในสายตาพ่อนี่เรียกว่า “ไร้ประโยชน์” เหรอ

00:22:51.680 --> 00:22:52.720 align:center
อย่าทะเลาะกันข้างนอกเลย

00:22:52.800 --> 00:22:54.440 align:center
คุณเป็นพ่อยังไงกัน

00:22:59.920 --> 00:23:01.160 align:center
มีคุณไว้จะมีประโยชน์อะไร

00:23:01.240 --> 00:23:02.080 align:center
อย่างกับหญ้าริมกำแพง

00:23:03.240 --> 00:23:04.080 align:center
ไม่ต้องกินแล้ว

00:23:04.760 --> 00:23:05.840 align:center
กลับบ้านกับแม่

00:23:06.680 --> 00:23:08.480 align:center
พวกแม่กินกันต่อเถอะ
ถ้ามีเรื่องอะไรก็ค่อยโทรหาหนู

00:23:08.560 --> 00:23:10.160 align:center
ไป เอาช้อนมาด้วย

00:23:10.240 --> 00:23:11.080 align:center
ช้อน

00:23:12.680 --> 00:23:13.600 align:center
เสี่ยวชุน

00:23:16.360 --> 00:23:19.400 align:center
ฉันบอกคุณแล้ว ว่าคุณเถียงไม่ชนะเสี่ยวชุนหรอก

00:23:19.480 --> 00:23:21.160 align:center
ผมไม่ได้ทะเลาะกัน ผมคุยด้วยเหตุผล

00:23:21.760 --> 00:23:22.600 align:center
พ่อ

00:23:22.680 --> 00:23:23.880 align:center
ที่เสี่ยวชุนพูดก็มีเหตุผลนะ

00:23:23.960 --> 00:23:24.840 align:center
หุบปาก

00:23:25.840 --> 00:23:26.920 align:center
เสี่ยวชุนพูดไม่ผิด

00:23:27.440 --> 00:23:28.520 align:center
ช่างไร้ประโยชน์จริงๆ

00:23:29.120 --> 00:23:30.040 align:center
อย่างกับหญ้าริมกำแพง

00:23:39.240 --> 00:23:40.640 align:center
แม่กินไหม

00:23:41.200 --> 00:23:42.680 align:center
แม่ไม่กิน ลูกกินเถอะ

00:23:47.480 --> 00:23:48.360 align:center
หูลู่

00:23:48.880 --> 00:23:50.280 align:center
แม่ถามหน่อยสิ

00:23:50.960 --> 00:23:53.480 align:center
ปกติแม่ดูดุไปไหม

00:23:54.600 --> 00:23:55.560 align:center
จริงหรือ

00:23:59.960 --> 00:24:02.480 align:center
งั้นลูกอยากให้แม่เป็นแบบไหนล่ะ

00:24:02.560 --> 00:24:04.000 align:center
บอกมาสิ แม่จะปรับปรุง

00:24:05.280 --> 00:24:07.400 align:center
หนูหวังว่าแม่จะมีความสุข

00:24:09.360 --> 00:24:10.360 align:center
อะไรอีก

00:24:14.320 --> 00:24:15.360 align:center
ไม่มีแล้ว

00:24:15.440 --> 00:24:16.800 align:center
พอมีความสุขแล้ว

00:24:16.880 --> 00:24:18.600 align:center
ก็จะได้ 100 คะแนนเลย

00:24:26.880 --> 00:24:29.360 align:center
หูลู่ ตอนนี้แม่ก็จะบอกลูก

00:24:29.440 --> 00:24:31.000 align:center
จากนี้ไป

00:24:31.680 --> 00:24:34.600 align:center
ลูกไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างให้ดี

00:24:35.120 --> 00:24:36.800 align:center
หรือชนะอันดับหนึ่ง

00:24:37.320 --> 00:24:38.400 align:center
ไม่ต้อง

00:24:38.960 --> 00:24:40.760 align:center
รู้ความไปซะหมดทุกเรื่อง

00:24:40.840 --> 00:24:42.960 align:center
หรือตั้งใจทำให้คนอื่นพอใจ

00:24:43.040 --> 00:24:44.640 align:center
ตราบใดที่ลูกมีความสุข

00:24:44.720 --> 00:24:46.560 align:center
สำหรับแม่ลูกก็ได้ 100 คะแนน

00:24:47.080 --> 00:24:47.960 align:center
จริงเหรอ

00:24:48.480 --> 00:24:50.560 align:center
งั้นหนูจะไปตกกุ้งริมแม่น้ำ

00:24:50.640 --> 00:24:51.480 align:center
ไม่มีทาง

00:24:53.720 --> 00:24:55.440 align:center
ถ้าหนูยังวิ่งไปเล่นริมน้ำ

00:24:55.520 --> 00:24:56.960 align:center
แม่ก็จะยังตีหนู

00:24:57.040 --> 00:24:57.880 align:center
ถูกต้อง

00:25:07.080 --> 00:25:08.240 align:center
ฮัลโหล โซเฟอร์

00:25:09.200 --> 00:25:11.600 align:center
ใช่ ฉันอยู่ที่ถนนเอ่อร์เหอเป่ย

00:25:11.680 --> 00:25:12.680 align:center
ได้ค่ะๆ

00:25:14.440 --> 00:25:15.440 align:center
หยิบกระเป๋า ไปกัน

00:25:16.960 --> 00:25:18.040 align:center
ถือขวดน้ำดีๆ

00:25:30.640 --> 00:25:31.560 align:center
มาแล้วเหรอ

00:25:32.280 --> 00:25:33.480 align:center
รอเดี๋ยวนะ

00:25:33.560 --> 00:25:34.720 align:center
พวกเขาต้องการถ่ายรูป

00:25:35.240 --> 00:25:36.160 align:center
ถ่ายรูปเหรอ

00:25:37.440 --> 00:25:39.640 align:center
อาเหยาบอกว่าเป็นการประชาสัมพันธ์

00:25:42.240 --> 00:25:44.040 align:center
ภูเขาชางซานแล้วก็ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ใช่ไหมคะ

00:25:44.120 --> 00:25:46.520 align:center
ใช่แล้ว มันคือภาพวาดของ
ภูเขาชางซานแล้วก็ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

00:25:47.200 --> 00:25:48.640 align:center
นี่ต้องใช้เวลาปักนานเท่าไรคะ

00:25:49.520 --> 00:25:50.680 align:center
ประมาณหลายเดือนนะ

00:25:51.200 --> 00:25:52.120 align:center
มองทางนี้ค่ะ

00:25:58.080 --> 00:25:58.920 align:center
คุณทำอะไร

00:26:02.640 --> 00:26:04.200 align:center
เถ้าแก่เซี่ย ตรงนี้โอเคแล้ว

00:26:04.280 --> 00:26:05.600 align:center
- โอเค
- โอเค

00:26:09.760 --> 00:26:11.800 align:center
ครูเซี่ย มีอะไรจะให้ฉันเหรอคะ

00:26:12.320 --> 00:26:13.680 align:center
แค่เสื้อผ้าชุดหนึ่ง

00:26:19.040 --> 00:26:20.360 align:center
เสื้อผ้าสมัยเก่า

00:26:20.440 --> 00:26:22.240 align:center
ตอนนี้หาไม่ค่อยได้แล้ว

00:26:22.920 --> 00:26:23.760 align:center
ดูสิ

00:26:26.080 --> 00:26:27.360 align:center
สวยมากเลย

00:26:29.960 --> 00:26:31.680 align:center
มันเป็นสินสอดของแม่ของฉัน

00:26:32.760 --> 00:26:35.320 align:center
ยายของฉันปักเองเลยนะ

00:26:43.840 --> 00:26:45.440 align:center
มันมีค่ามากเลยค่ะ

00:26:45.520 --> 00:26:46.920 align:center
คุณจะมอบให้ฉันเหรอคะ

00:26:47.920 --> 00:26:49.880 align:center
เดิมทีก็ตั้งใจเก็บไว้ให้ภรรยาของอาเหยา

00:26:53.040 --> 00:26:55.160 align:center
ถ้าเราแต่งงานแล้วหย่าร้างล่ะคะ

00:26:55.240 --> 00:26:56.480 align:center
ยังเป็นของฉันอยู่หรือเปล่า

00:26:57.000 --> 00:26:58.680 align:center
ให้เธอแล้วก็เป็นของเธอเลย

00:27:00.160 --> 00:27:01.360 align:center
สวยมากๆ

00:27:02.200 --> 00:27:03.560 align:center
ฉันตัดใจใส่มันไม่ได้หรอก

00:27:03.640 --> 00:27:05.120 align:center
ฉันจะเก็บไว้ให้ลูกสาวของฉัน

00:27:05.200 --> 00:27:06.840 align:center
หรือภรรยาของลูกชายของฉัน

00:27:10.400 --> 00:27:11.520 align:center
คุณน้า

00:27:11.600 --> 00:27:13.440 align:center
พวกนี้น้าให้เขาหมดเลยเหรอ

00:27:14.520 --> 00:27:15.640 align:center
ฉันเก็บมันไว้ไม่ดี

00:27:15.720 --> 00:27:16.960 align:center
เดี๋ยวโดนแมลงกัดจนพังหมด

00:27:17.040 --> 00:27:18.080 align:center
สวี่หงโต้ว

00:27:18.160 --> 00:27:19.200 align:center
ถ้าคุณยอมรับมันแล้ว

00:27:19.280 --> 00:27:21.040 align:center
ถ้าไม่แต่งให้ผมก็พูดไม่ขึ้นแล้วนะ

00:27:21.120 --> 00:27:22.440 align:center
ฉันไม่สนใจ

00:27:22.520 --> 00:27:23.520 align:center
ให้ฉันแล้วก็เป็นของฉันแล้ว

00:27:23.600 --> 00:27:25.040 align:center
ครูเซี่ยบอก ใช่ไหมคะ

00:27:25.120 --> 00:27:26.840 align:center
ใช่ เธอพูดถูก

00:27:28.680 --> 00:27:30.520 align:center
คุณได้ประโยชน์จากความสัมพันธ์ของเรานะเนี่ย

00:27:30.600 --> 00:27:33.440 align:center
เครื่องประดับเย็บปักถักร้อยพวกนี้
อยากซื้อก็หาซื้อไม่ได้แล้ว

00:27:40.760 --> 00:27:41.960 align:center
สวัสดีทุกคน

00:27:42.040 --> 00:27:44.280 align:center
ฉันคือน่าน่าจังผู้ชอบร้องเพลง

00:27:44.360 --> 00:27:46.000 align:center
ฉันกลับมาร้องเพลงให้ทุกคนฟังอีกครั้ง

00:27:46.080 --> 00:27:46.920 align:center
(นักร้อง น่าน่าจัง)

00:27:47.000 --> 00:27:49.960 align:center
ฉันไม่ได้ไลฟ์สดมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว

00:27:50.040 --> 00:27:52.240 align:center
ตอนแรกฉันคิดที่จะหยุดอาชีพของฉันไว้

00:27:53.240 --> 00:27:54.440 align:center
ตอนนี้ฉันอยู่ที่ยูนนาน

00:27:54.520 --> 00:27:56.240 align:center
ทำงานในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

00:27:56.320 --> 00:27:58.080 align:center
ตอนนี้ฉันมีเพื่อนที่ดีมากมาย

00:27:58.160 --> 00:28:00.080 align:center
เราทุกคนอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน

00:28:01.080 --> 00:28:02.280 align:center
นอกจากร้องเพลงแล้ว

00:28:02.360 --> 00:28:03.800 align:center
ฉันอยากเล่าเรื่อง

00:28:03.880 --> 00:28:06.160 align:center
ของฉันกับเพื่อนให้ฟัง

00:28:06.240 --> 00:28:08.080 align:center
ซึ่งฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาก

00:28:09.080 --> 00:28:10.400 align:center
เอาละ มาเริ่มกันเลย

00:28:10.480 --> 00:28:11.960 align:center
เหมือนเดิม ร้องเพลงก่อน

00:28:12.040 --> 00:28:15.120 align:center
เพลง “ฉันจะอยู่ตรงนี้” มอบให้ทุกคนค่ะ

00:28:35.800 --> 00:28:37.160 align:center
ทำอะไรกันอยู่น่ะ

00:28:37.840 --> 00:28:38.800 align:center
พี่

00:28:39.520 --> 00:28:41.280 align:center
นี่คือทีมบิ้วดิ้งของพวกเราล่ะ

00:28:41.360 --> 00:28:42.640 align:center
ทีมบิ้วดิ้งเหรอ

00:28:42.720 --> 00:28:44.320 align:center
พี่ม่านจวินมาร่วมวงไหมครับ

00:28:44.400 --> 00:28:45.880 align:center
นี่น่าน่าไม่ใช่เหรอ

00:28:49.560 --> 00:28:51.320 align:center
ทำไมนายถึงส่งเรือยอตช์ไปล่ะ

00:28:51.400 --> 00:28:52.680 align:center
ทำไมไม่ให้เงินเขาไปเลยตรงๆ

00:28:53.480 --> 00:28:55.680 align:center
เซี่ยเซี่ย เราไม่ต้องส่งของขวัญราคาแพงหรอก

00:28:55.760 --> 00:28:58.840 align:center
พวกเราแค่ตั้งใจจะสร้างสีสันให้น่าน่า
ให้มันดูสนุกสนานครึกครื้นขึ้นก็พอ

00:28:58.920 --> 00:29:00.240 align:center
ไม่ต้องส่งของขวัญราคาแพง

00:29:00.760 --> 00:29:01.720 align:center
(เจ้าทึ่มส่งอมยิ้ม)

00:29:04.520 --> 00:29:07.040 align:center
คนที่ดูไลฟ์นี่มันคนแบบไหนกัน

00:29:07.120 --> 00:29:09.200 align:center
ทำไมพวกเขาถึงรวยมากขนาดนี้

00:29:09.280 --> 00:29:10.680 align:center
วันนี้น่าน่าเริ่มไลฟ์วันแรก

00:29:10.760 --> 00:29:12.560 align:center
มีคนที่จ้องจะส่งของขวัญให้เขาเยอะแยะ

00:29:13.680 --> 00:29:15.040 align:center
ไม่งั้นฉันมาไลฟ์ด้วยดีไหม

00:29:16.080 --> 00:29:17.040 align:center
เธอจะไลฟ์เหรอ

00:29:17.120 --> 00:29:17.960 align:center
ไลฟ์ด่าคนรึไง

00:29:20.560 --> 00:29:23.200 align:center
หูโหย่วอวี๋นายหัวเราะอะไร ฉันด่านายแล้วเหรอ

00:29:23.800 --> 00:29:24.960 align:center
ดูสิๆ

00:29:25.040 --> 00:29:26.560 align:center
ทุกคนที่นี่หัวเราะกันทั้งนั้น

00:29:26.640 --> 00:29:28.360 align:center
แต่เขากล้าด่าผมคนเดียว

00:29:29.280 --> 00:29:30.360 align:center
ก็นายเป็นลูกพลับอ่อนนี่

00:29:30.440 --> 00:29:32.000 align:center
- ไม่บีบนายจะให้ไปบีบใครล่ะ
- พี่ม่านจวิน

00:29:33.480 --> 00:29:35.760 align:center
เดี๋ยวสิพี่ พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง

00:29:36.280 --> 00:29:37.840 align:center
เดี๋ยวมาสอนฉันด้วยนะ ฉันยังเล่นไม่เป็นเลย

00:29:38.440 --> 00:29:39.280 align:center
ตกลง

00:29:46.280 --> 00:29:47.200 align:center
ส่งของขวัญอีก

00:30:08.880 --> 00:30:10.200 align:center
(นักร้อง น่าน่าจัง)

00:30:10.280 --> 00:30:13.440 align:center
เอาละ ไลฟ์วันนี้ใกล้จะจบลงแล้ว

00:30:15.840 --> 00:30:18.560 align:center
(เจ้าทึ่มส่งความรัก)

00:30:25.080 --> 00:30:30.240 align:center
“คิดจะใช้ไลฟ์สด
สร้างภาพลักษณ์เป็นคนใจบุญล่ะสิ”

00:30:35.400 --> 00:30:37.880 align:center
เจ้านายคนปัจจุบันของฉันส่งข้อความมาหา

00:30:37.960 --> 00:30:39.600 align:center
ก่อนการไลฟ์ในวันนี้

00:30:39.680 --> 00:30:41.000 align:center
ฉันอ่านให้ทุกคนฟังนะ

00:30:48.400 --> 00:30:50.080 align:center
“จะมีคนที่รักคุณเสมอ

00:30:50.600 --> 00:30:51.840 align:center
มีคนเกลียดคุณ

00:30:52.440 --> 00:30:53.760 align:center
มีคนสนับสนุนคุณ

00:30:54.280 --> 00:30:55.840 align:center
และมีคนที่ดูถูกคุณ

00:30:56.400 --> 00:30:57.560 align:center
บางคนหวังว่าคุณจะสบายดี

00:30:58.080 --> 00:30:59.520 align:center
บางคนต้องการให้คุณตาย

00:31:00.080 --> 00:31:01.520 align:center
บางคนขอให้คุณเป็นอิสระ

00:31:02.240 --> 00:31:04.800 align:center
บางคนอยากให้คุณใช้ชีวิตตามที่พวกเขาหวัง

00:31:06.080 --> 00:31:07.320 align:center
บางคนเข้าใจคุณ

00:31:07.400 --> 00:31:08.360 align:center
เข้าใจผิดคุณ

00:31:08.880 --> 00:31:10.200 align:center
หรือจงใจบิดเบือนเจตนาของคุณ

00:31:11.160 --> 00:31:13.600 align:center
แต่ทุกคนดำเนินชีวิตในลักษณะนี้

00:31:14.120 --> 00:31:15.280 align:center
ไม่มีข้อยกเว้น”

00:31:17.320 --> 00:31:20.200 align:center
ดังนั้นเชิญคุณคิดกันตามสบาย

00:31:20.720 --> 00:31:22.960 align:center
เพื่อนรักของฉัน เจอกันพรุ่งนี้

00:31:42.520 --> 00:31:43.560 align:center
คนนี้แหละๆ

00:31:43.640 --> 00:31:45.000 align:center
แฟนของอาเหยา

00:31:45.080 --> 00:31:46.080 align:center
มาจากปักกิ่ง

00:31:55.040 --> 00:31:56.200 align:center
เถ้าแก่เนี้ยสวี่

00:31:57.120 --> 00:31:58.120 align:center
เย่เซิน

00:31:58.880 --> 00:32:00.200 align:center
เถ้าแก่เซี่ยบอกว่า
วันนี้คุณจะขนกระเบื้องเซรามิก

00:32:00.280 --> 00:32:03.160 align:center
เขาไม่ว่างเลยขอให้ผมมาช่วย

00:32:03.840 --> 00:32:05.720 align:center
แล้วเขาล่ะ ยุ่งอะไรอยู่

00:32:05.800 --> 00:32:07.560 align:center
อดีตเพื่อนร่วมงานของเขาแนะนำให้รู้จักนักลงทุน

00:32:07.640 --> 00:32:08.840 align:center
พวกเขาไปที่คณะกรรมการหมู่บ้านแล้ว

00:32:10.920 --> 00:32:12.160 align:center
นักลงทุนคนไหน

00:32:12.240 --> 00:32:13.720 align:center
ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน

00:32:13.800 --> 00:32:15.880 align:center
ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาการท่องเที่ยว

00:32:17.080 --> 00:32:18.560 align:center
เขาบอกว่ามาเที่ยวที่ต้าหลี่

00:32:18.640 --> 00:32:20.240 align:center
ขับรถมาที่นี่เอง

00:32:20.320 --> 00:32:22.040 align:center
ผมคิดว่าน่าจะเหมือนคุณหลิวเจ้าของร้านหนังสือ

00:32:22.120 --> 00:32:23.160 align:center
กลัวจะมีจัดงานต้อนรับ

00:32:26.000 --> 00:32:27.360 align:center
ไปจอดรถตรงนั้นแล้วมาดื่มชากันก่อน

00:32:28.280 --> 00:32:29.400 align:center
เกือบเสร็จแล้ว

00:32:29.480 --> 00:32:30.440 align:center
รอสักครู่

00:32:33.840 --> 00:32:36.160 align:center
กำแพงเมื่อกี้มีอายุเยอะแล้ว

00:32:36.240 --> 00:32:37.800 align:center
เราจะไม่ทำลาย แต่จะรักษามันไว้

00:32:37.880 --> 00:32:39.240 align:center
มันมีกลิ่นอายของเวลา

00:32:39.320 --> 00:32:42.520 align:center
เราให้บริการบำรุงรักษาบ้านเก่าหลายหลัง

00:32:43.040 --> 00:32:44.800 align:center
ร้านหนังสือจะตั้งอยู่ที่ไหนเหรอ

00:32:45.320 --> 00:32:48.040 align:center
อยู่ส่วนในสุดของหมู่บ้าน เป็นบ้านเก่าหลังหนึ่ง

00:32:48.880 --> 00:32:50.040 align:center
- เชิญทางนี้
- ได้เลย

00:32:53.480 --> 00:32:54.400 align:center
เชิญตามสบาย

00:33:07.320 --> 00:33:08.880 align:center
ทุกคนอยู่ที่นี่เหรอ

00:33:08.960 --> 00:33:10.360 align:center
- อากุ้ยกลับมาแล้ว
- อากุ้ย

00:33:10.440 --> 00:33:11.560 align:center
ฮัลโหล

00:33:11.640 --> 00:33:12.680 align:center
กลับมาแล้วเหรอ

00:33:12.760 --> 00:33:14.800 align:center
- กลับมาแล้วๆ
- น้ากุ้ยกลับมาเมื่อไหร่

00:33:14.880 --> 00:33:16.440 align:center
เมื่อกี้นี้เอง

00:33:17.480 --> 00:33:21.000 align:center
อาหารทะเลที่ชิงเต่านะ กินยังไงก็กินไม่หมด

00:33:21.080 --> 00:33:22.320 align:center
อร่อยมาก

00:33:29.000 --> 00:33:30.160 align:center
อาเฟิง

00:33:30.240 --> 00:33:33.200 align:center
ฉันเอาปลาหมึกแห้งกับปลามาให้

00:33:35.120 --> 00:33:36.560 align:center
ฉันไม่รบกวนหรอกน่า

00:33:36.640 --> 00:33:38.600 align:center
ส่งของเสร็จแล้วก็จะไป

00:33:40.560 --> 00:33:42.640 align:center
เที่ยวที่ชิงเต่าเป็นยังไงบ้าง สนุกไหม

00:33:44.400 --> 00:33:45.800 align:center
สนุกมากๆ เลย

00:33:46.320 --> 00:33:49.480 align:center
จะบอกให้นะ เจ้าเจ๋อชิงนี่

00:33:50.080 --> 00:33:51.400 align:center
เขาบอกว่าเขาไม่ชอบอยู่ตึก

00:33:51.480 --> 00:33:53.640 align:center
บ้านของพวกเขาไม่เล็กแล้ว

00:33:53.720 --> 00:33:55.440 align:center
แต่เขาบอกฉันว่ามันเหมือนกลักไม้ขีดไฟ

00:33:55.520 --> 00:33:56.880 align:center
เล็กเกินไป

00:33:58.440 --> 00:34:00.920 align:center
แต่ว่าเขามีเพื่อนอยู่ข้างนอกไม่กี่คน

00:34:01.000 --> 00:34:02.840 align:center
ช่วงนี้เขาค่อนข้างลำบาก

00:34:02.920 --> 00:34:05.000 align:center
เขาต้องไม่ชินแน่ๆ

00:34:05.080 --> 00:34:08.719 align:center
แบบนี้เขาเรียกว่า “หมูป่ากินแกลบไม่ได้”

00:34:08.800 --> 00:34:11.360 align:center
- แล้วเธอปรับตัวได้เหรอ
- แน่นอน

00:34:11.880 --> 00:34:13.639 align:center
ฉันมีความสุขมากที่นั่น

00:34:15.000 --> 00:34:17.480 align:center
ทั้งตลาดที่อยู่รอบๆ

00:34:17.560 --> 00:34:20.520 align:center
ซูเปอร์มาร์เก็ตก็ไปสำรวจมาหมดแล้ว

00:34:21.159 --> 00:34:25.199 align:center
คุณนายทั้งหลายที่อยู่แถบนั้นลองไปถามได้เลย
ไม่มีใครไม่รู้จักฉัน

00:34:25.280 --> 00:34:27.199 align:center
บ้านใครมีลูกกี่คน

00:34:27.280 --> 00:34:29.719 align:center
ลูกใครทำงานอะไร เดือนหนึ่งได้เงินเท่าไร

00:34:29.800 --> 00:34:31.480 align:center
ลูกบ้านไหนเชื่อฟัง

00:34:31.560 --> 00:34:33.000 align:center
ลูกบ้านไหนอกตัญญู

00:34:33.080 --> 00:34:34.239 align:center
ฉันรู้หมดแหละ

00:34:35.400 --> 00:34:38.239 align:center
น้ากุ้ยน่าจะไปทำงานด้านข่าวกรอง

00:34:38.840 --> 00:34:40.520 align:center
เขาแค่อยากรู้อยากเห็น

00:34:41.239 --> 00:34:42.360 align:center
อาเฉียงอยู่บ้านรึเปล่า

00:34:42.440 --> 00:34:43.400 align:center
ตอนเย็นจะไปหา

00:34:43.480 --> 00:34:44.520 align:center
อยู่สิ

00:34:44.600 --> 00:34:46.040 align:center
ขยันมากเลยด้วย

00:34:46.120 --> 00:34:49.560 align:center
เขาทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง

00:34:49.639 --> 00:34:51.360 align:center
แล้วลงไปทำงานในทุ่งนาด้วย

00:34:51.440 --> 00:34:53.239 align:center
เขายังเรียนทำอาหารด้วยนะตอนนี้

00:34:54.159 --> 00:34:55.840 align:center
ดูสิ ฉันบอกแล้วไง

00:34:55.920 --> 00:34:58.600 align:center
ตอนที่เข้ามา
ก็เห็นว่าเธอหน้าแดงเปล่งปลั่งมีพลัง

00:34:58.680 --> 00:35:01.160 align:center
นี่เรียกว่าคนเรามีเรื่องดีก็ดูมีชีวิตชีวา ใช่ไหม

00:35:01.240 --> 00:35:02.600 align:center
เอาละ น้ากุ้ย

00:35:02.680 --> 00:35:04.960 align:center
ขอโทษนะคะ พวกเราทำงานอยู่นะ

00:35:05.920 --> 00:35:07.360 align:center
ไล่ฉันอีกแล้ว

00:35:07.880 --> 00:35:08.720 align:center
รู้แล้วๆ

00:35:08.800 --> 00:35:10.000 align:center
ไปแล้วๆ

00:35:10.080 --> 00:35:11.480 align:center
ฉันต้องไปเยี่ยมเป่าผิง

00:35:11.560 --> 00:35:12.560 align:center
พวกเธอทำงานเถอะๆ

00:35:12.640 --> 00:35:13.760 align:center
- ค่อยๆ ไปนะ
- ค่อยๆ

00:35:13.840 --> 00:35:16.160 align:center
อาหารทะเลของชิงเต่าอร่อยมาก

00:35:16.240 --> 00:35:17.840 align:center
- คุณน้าค่อยๆ ไปนะ
- ได้ๆ ไปแล้ว

00:35:17.920 --> 00:35:19.400 align:center
- ค่อยๆ ไป
- ขับรถดีๆ

00:35:21.480 --> 00:35:23.800 align:center
มาแล้ว เผือกทอดสาหร่ายของพวกเธอ

00:35:24.320 --> 00:35:25.280 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:35:25.360 --> 00:35:26.200 align:center
น้าฮวา

00:35:26.720 --> 00:35:28.400 align:center
อาเหยา น้าเพิ่งพูดถึงเธอ

00:35:28.480 --> 00:35:30.280 align:center
โชคดีที่เธอไม่ได้มาตอนมื้อเที่ยง

00:35:30.360 --> 00:35:31.680 align:center
ไม่งั้นไม่มีที่ให้นั่งแล้ว

00:35:31.760 --> 00:35:33.040 align:center
ขายดีขนาดนั้นเลย

00:35:33.120 --> 00:35:34.200 align:center
ยินดีด้วยครับ

00:35:34.280 --> 00:35:37.360 align:center
มีหลายคนเลยที่ตั้งใจมาจากในตำบล
เพื่อมากินข้าวที่นี่

00:35:38.360 --> 00:35:40.080 align:center
แต่เราตัดสินใจที่จะพักผ่อนสักพัก

00:35:40.920 --> 00:35:44.120 align:center
ลุงเซี่ยงตงของเธอน่ะ
แขนต้องฉีดสเตียรอยด์แก้ปวด

00:35:44.200 --> 00:35:45.880 align:center
และขาก็มีเส้นเลือดขอด

00:35:45.960 --> 00:35:47.400 align:center
คุณหมอขอให้เขาพักผ่อนก่อน

00:35:47.480 --> 00:35:49.560 align:center
แต่เราได้พูดคุยกับหงหงแล้ว

00:35:49.640 --> 00:35:51.280 align:center
เดือนหน้าพวกเขาจะกลับมา

00:35:51.360 --> 00:35:53.120 align:center
ช่วยเราเปิดร้านอาหาร

00:35:53.200 --> 00:35:54.920 align:center
พวกเขาจะกลับมาเหรอ

00:35:55.000 --> 00:35:56.000 align:center
งั้นก็เยี่ยมเลย

00:35:57.520 --> 00:36:00.000 align:center
พวกเธอค่อยๆ กินนะ ถ้าต้องการอะไรก็เรียกได้

00:36:00.080 --> 00:36:01.320 align:center
- โอเคๆ
- ขอบคุณค่ะ

00:36:03.400 --> 00:36:04.240 align:center
ลงของเสร็จแล้วเหรอ

00:36:05.560 --> 00:36:08.520 align:center
โชคดีที่เย่เซินอยู่ด้วย

00:36:08.600 --> 00:36:10.000 align:center
เขาตรวจสอบทุกกล่องเลย

00:36:10.600 --> 00:36:12.160 align:center
มีกระเบื้องสามกล่องที่ใส่มาผิด

00:36:12.240 --> 00:36:13.840 align:center
ก็เลยตีกลับทันทีเลย

00:36:14.600 --> 00:36:16.160 align:center
เมื่อก่อนตอนที่ตกแต่งสวนผมเคยไปช่วยดู

00:36:16.240 --> 00:36:17.720 align:center
ดังนั้นจึงมีประสบการณ์

00:36:19.400 --> 00:36:20.800 align:center
แล้วนักลงทุนของคุณล่ะ เป็นยังไงบ้าง

00:36:24.320 --> 00:36:25.160 align:center
ไม่มีความคืบหน้า

00:36:25.240 --> 00:36:26.240 align:center
เขามาที่นี่เพื่อดูรอบๆ ก่อน

00:36:26.320 --> 00:36:29.320 align:center
เรื่องนี้หมู่บ้านเราต้องรับฟังความคิดเห็นของผู้นำ

00:36:29.400 --> 00:36:31.200 align:center
เพราะมันเกี่ยวข้องกับนโยบายการพัฒนา

00:36:32.600 --> 00:36:33.760 align:center
มันจะเรียบร้อยดี

00:36:34.400 --> 00:36:35.920 align:center
สายตาการลงทุนของฉันไม่เลวใช่ไหมล่ะ

00:36:37.360 --> 00:36:38.360 align:center
ดีมาก

00:36:38.880 --> 00:36:41.280 align:center
ผมชื่นชมสายตาของคุณมากที่สุด

00:36:41.360 --> 00:36:43.840 align:center
คุณเป็นเจ้าแห่งการลงทุนที่มีความเสี่ยงสูง

00:36:44.960 --> 00:36:46.880 align:center
การเปิดเกสต์เฮ้าส์มีความเสี่ยงสูงเหรอ

00:36:47.480 --> 00:36:49.480 align:center
คุณลงทุนชีวิตที่เหลือไปกับเถ้าแก่เซี่ยไม่ใช่เหรอ

00:36:49.560 --> 00:36:52.720 align:center
หากเกสต์เฮ้าส์ดำเนินไปด้วยดี

00:36:52.800 --> 00:36:55.080 align:center
ฉันก็จะไปเปิดสาขาที่อื่น

00:36:55.160 --> 00:36:56.960 align:center
ฉันหาเงินเองได้

00:36:57.480 --> 00:36:59.040 align:center
ถ้าเขาไม่ใจดีกับฉัน

00:36:59.120 --> 00:37:00.120 align:center
ฉันจะทิ้งเขา

00:37:01.680 --> 00:37:03.040 align:center
เย่เซินเป็นคนชอบสร้างความร้าวฉาน

00:37:49.360 --> 00:37:50.560 align:center
คุณผู้หญิง

00:37:51.680 --> 00:37:54.960 align:center
คุณช่วยเล่นเพลงกับผมหน่อยได้ไหม

00:37:56.000 --> 00:37:56.840 align:center
ได้สิ

00:39:42.880 --> 00:39:44.640 align:center
ออกมาแล้วเหรอ เจ้าหมาอ้วน

00:39:46.960 --> 00:39:48.480 align:center
หมาของต้าม่ายออกมาแล้ว

00:39:48.560 --> 00:39:49.640 align:center
แล้วต้าม่ายล่ะ

00:40:01.560 --> 00:40:04.920 align:center
ต้าม่ายนี่น่ะ

00:40:05.960 --> 00:40:06.880 align:center
แบบนั้น

00:40:07.800 --> 00:40:08.800 align:center
แบบไหนล่ะ

00:40:10.720 --> 00:40:11.680 align:center
ก็แบบนั้น

00:40:14.040 --> 00:40:14.880 align:center
ใช่

00:40:38.920 --> 00:40:40.080 align:center
พี่ ลาเต้แก้วหนึ่ง

00:40:44.600 --> 00:40:45.560 align:center
หัวนายเป็นอะไรไป

00:40:46.400 --> 00:40:48.400 align:center
ผมกำลังถ่ายวิดีโอ “อาจารย์ตีผมอีกครั้งสิ”

00:40:48.480 --> 00:40:49.560 align:center
โดนครูตีมาน่ะ

00:40:50.760 --> 00:40:52.560 align:center
น่าน่าจัง ฉันขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหม

00:40:53.080 --> 00:40:54.000 align:center
ได้สิ

00:41:02.360 --> 00:41:03.880 align:center
แฟนของคุณมีฝีมือการถ่ายรูปดีมากเลยนะ

00:41:03.960 --> 00:41:06.000 align:center
วันนี้เขาเก่งเป็นพิเศษเลย

00:41:06.520 --> 00:41:07.680 align:center
น่าน่าจังฉันชอบคุณมากๆ เลย

00:41:07.760 --> 00:41:09.080 align:center
ฉันชอบฟังคุณร้องเพลงมากๆ

00:41:09.160 --> 00:41:11.360 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- เมื่อก่อนฉันชอบดูคุณไลฟ์ตลอดเลย

00:41:11.440 --> 00:41:12.360 align:center
ขอบคุณมากๆ

00:41:13.760 --> 00:41:15.320 align:center
ตอนนี้น่าน่าเป็นซุปตาร์แล้ว

00:41:15.400 --> 00:41:17.960 align:center
มีคนมาถ่ายรูปกับเขาทุกวัน

00:41:26.720 --> 00:41:27.760 align:center
สวัสดีค่ะ

00:41:29.240 --> 00:41:31.360 align:center
ใช่ เรามีพนักงานชื่อน่าน่าจัง

00:41:32.960 --> 00:41:34.240 align:center
ถ้าอยากด่าก็มาที่นี่สิ

00:41:34.320 --> 00:41:36.400 align:center
เดี๋ยวฉันบอกที่อยู่ให้ มณฑลยูนนาน…

00:41:38.840 --> 00:41:40.000 align:center
คนขี้ขลาด

00:41:41.000 --> 00:41:42.440 align:center
ยังโทรกันมาอยู่อีกเหรอ

00:41:42.520 --> 00:41:44.040 align:center
คนโทรมาลดลงแล้วล่ะ

00:41:44.120 --> 00:41:46.480 align:center
ตราบใดที่พวกเขาโทรมา
ฉันก็จะเชิญพวกเขามาที่นี่

00:41:51.120 --> 00:41:52.360 align:center
มาดื่มกาแฟเหรอ

00:41:53.440 --> 00:41:54.680 align:center
หน้าผากของนายเป็นอะไรไป

00:41:54.760 --> 00:41:57.480 align:center
- ผมก็กำลังถ่าย
- ถ่ายคลิป “อาจารย์ตีผมอีกครั้งสิ”

00:41:57.560 --> 00:41:59.280 align:center
รับบทเป็นนักแสดงที่ต้องทนทุกข์ทรมาน
เข้าใจรึยัง

00:42:05.160 --> 00:42:06.320 align:center
พี่เขย

00:42:07.800 --> 00:42:08.840 align:center
พี่หลัวเฉวียน

00:42:13.560 --> 00:42:15.200 align:center
พี่ อย่าดุเขา

00:42:17.560 --> 00:42:20.080 align:center
ฉันบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ

00:42:20.160 --> 00:42:22.160 align:center
ถ้าคุณเกลี้ยกล่อมเขาได้ ก็เกลี้ยกล่อม

00:42:22.240 --> 00:42:24.000 align:center
ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

00:42:24.080 --> 00:42:27.040 align:center
แต่ฉันจะไม่ประนีประนอมเรื่องของเสี่ยวหูลู่

00:42:28.400 --> 00:42:29.320 align:center
ผม…

00:42:30.200 --> 00:42:33.760 align:center
คุณเป็นคนที่ชักช้าที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย

00:42:33.840 --> 00:42:36.000 align:center
คุณอายุเกิน 30 แล้ว

00:42:36.080 --> 00:42:38.240 align:center
ทำไมถึงยังเอาแต่เชื่อฟังพ่ออยู่ได้

00:42:38.320 --> 00:42:40.320 align:center
พ่อคุณเพิ่งจะอายุ 50 กว่าๆ

00:42:40.400 --> 00:42:44.800 align:center
ตอนนี้เขาเห็นพวกขายอาหารเสริม
เป็นญาติสนิทไปแล้ว

00:42:45.720 --> 00:42:47.960 align:center
ต่อไปคุณต้องดูแลครอบครัวของคุณ

00:42:48.040 --> 00:42:49.840 align:center
คุณต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง

00:42:49.920 --> 00:42:50.760 align:center
ผมรู้

00:42:50.840 --> 00:42:53.000 align:center
- คุณรู้อะไร
- คุณก็ให้ผมพูดก่อนสิ

00:42:53.080 --> 00:42:54.840 align:center
ได้เลย พูดมา

00:42:57.000 --> 00:42:58.320 align:center
พ่อผมตกลงแล้ว

00:42:59.880 --> 00:43:02.640 align:center
เขาเห็นด้วยกับความคิดของคุณ

00:43:12.480 --> 00:43:13.840 align:center
ทำไมกะทันหันจัง

00:43:19.120 --> 00:43:22.760 align:center
ผมบอกเขาไปว่า
คุณคงไม่กลับมาแต่งงานกับผมแล้ว

00:43:23.480 --> 00:43:24.320 align:center
จากนั้นเขาก็ตกลง

00:43:24.400 --> 00:43:26.720 align:center
อะไรเรียกว่าฉันคงไม่มีทางแต่งงานใหม่กับคุณ

00:43:26.800 --> 00:43:28.760 align:center
เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉัน

00:43:29.800 --> 00:43:32.520 align:center
หลายปีมานี้ คุณไม่ได้หาแฟนใหม่

00:43:33.040 --> 00:43:35.720 align:center
ดังนั้นผมจึงคิดว่าอาจจะมีโอกาส

00:43:35.800 --> 00:43:36.800 align:center
เดี๋ยว

00:43:36.880 --> 00:43:38.280 align:center
เราเคลียร์กันก่อน

00:43:38.800 --> 00:43:39.960 align:center
คุณต้องการแต่งงานใหม่กับฉันเหรอ

00:43:40.960 --> 00:43:42.800 align:center
เมื่อไหร่

00:43:42.880 --> 00:43:44.800 align:center
ทำไมฉันไม่รู้

00:43:44.880 --> 00:43:46.280 align:center
ผมคิดมาตลอด

00:43:47.320 --> 00:43:48.480 align:center
คิดเรื่องนี้ตลอดเวลา

00:43:50.880 --> 00:43:52.400 align:center
หลัวเฉวียน เราหย่ากันมาสามปีแล้ว

00:43:52.480 --> 00:43:54.360 align:center
เหตุผลที่ฉันไม่แต่งงานใหม่

00:43:54.440 --> 00:43:56.000 align:center
เพราะฉันยังไม่เจอคนที่ใช่

00:43:56.080 --> 00:43:57.480 align:center
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณ

00:43:57.560 --> 00:44:00.160 align:center
เมื่อฉันอยู่กับคุณ ฉันคิดว่ามันเหมือนกับ…

00:44:04.760 --> 00:44:05.840 align:center
แน่นอน

00:44:05.920 --> 00:44:07.160 align:center
เป็นเพราะฉันยังเด็ก

00:44:07.680 --> 00:44:08.960 align:center
แต่ฉันจะไม่กระโดดลงไป

00:44:10.200 --> 00:44:11.840 align:center
ในหลุมเดียวกันอีกครั้ง

00:44:11.920 --> 00:44:13.000 align:center
คุณเข้าใจไหม

00:44:15.880 --> 00:44:17.000 align:center
เข้าใจแล้ว

00:44:17.600 --> 00:44:18.640 align:center
เข้าใจแล้วก็ดี

00:44:20.240 --> 00:44:21.400 align:center
ฟ้าใกล้มืดแล้ว

00:44:22.280 --> 00:44:23.520 align:center
ตอนนี้คุณกลับไปไม่ได้แล้ว

00:44:23.600 --> 00:44:24.520 align:center
ไปที่บ้านฉันก่อนเถอะ

00:44:24.600 --> 00:44:26.120 align:center
มีเรื่องอะไรค่อยคุยกันตอนเย็น

00:44:26.200 --> 00:44:27.280 align:center
ฉันต้องทำงานแล้ว

00:44:29.120 --> 00:44:29.960 align:center
ผม…