พ่อครับ
มองอะไรอยู่
อาเหยา ดึกขนาดนี้จะไปไหน
น้าเขากลัวพ่อจะเมาแล้วนอนข้างถนน เลยให้ผมมารับ
ห่วงไม่เข้าเรื่อง
ดูอะไรอยู่ครับ
ดูไฟถนน
ตอนที่เพิ่งติดไฟถนนสายนี้ใหม่ๆ
ปู่แกบอกว่า
ชุมชนของเราเหมือนในเมืองแล้ว
พ่อถามปู่แกว่าในเมืองเป็นยังไง
เขาบอกว่า ไฟสว่าง
คนเยอะ รถเยอะ
ผมพยุงพ่อนะ
ไม่ต้องๆ
พ่อไม่เป็นไร
พ่อคุยอะไรกับปู่หยางเหรอครับ
ไม่ได้คุยอะไร
พูดถึงเรื่องตอนเด็ก กับเรื่องปู่ของแก
แล้วก็ด่าเต๋อชิง
คนเราพอแก่แล้วก็หัวแข็งแบบนี้แหละ
ตอนนี้ยังด่าไหวอยู่
อีกสักสองปี
คงไม่มีแรงด่าแล้ว
ถ้าโมโหขึ้นมาก็ได้แต่อ้าปากพะงาบๆ
ก่อนปู่ผมจะตาย
ก็ทำได้แค่อ้าปากพะงาบๆ ใช่ไหมครับ
อาเหยา
อย่าไปคิดเรื่องนั้นอีกเลย
ผมไม่ได้คิด
แค่พูดเฉยๆ
ในใจแกยังโทษพ่ออยู่ใช่ไหม
เปล่า
แกโทษที่พ่อไม่ได้บอกแก
แกต้องแยกกับพ่อตั้งแต่เด็ก
เลยไม่สนิทกับพ่อ
สองปีก่อนแกเจอเรื่องลำบาก
พ่อไม่ได้ยื่นมือช่วย แถมยังก่อกวนแก
ทำไมจู่ๆ พ่อถึงเริ่มทบทวนตัวเองแบบนี้ล่ะ
เพ้อไปเรื่อย เหล้าออกฤทธิ์แล้วเหรอครับ
เปล่าหรอก
- อาเหยา - ครับ
หลังจากนี้ แกกับแฟนก็ตั้งใจทำธุรกิจกันไป
ถ้ามีลูก
เราจะช่วยแกเลี้ยงเอง
ผมว่าอย่าเลยครับ
ในใจแกยังโทษพ่ออยู่สินะ
พ่อพูดเองไม่ใช่เหรอ เด็กไม่อยู่กับพ่อแม่จะไม่สนิทกัน
มีเหตุผล
ได้ งั้นพวกแกเลี้ยงเอง
เรื่องยังไม่ทันถึงไหนเลยครับ
พ่อจะซื้อรถให้พวกแก รถครอบครัวคันใหญ่ๆ สวยๆ ไปเลย
เงินน่ะ พ่อเก็บไว้ให้อาหย่วนเถอะ
ผมว่าเจ้านั่น ไม่น่าจะประสบความสำเร็จเท่าไร
แกเป็นพี่มัน
แกจะไม่ช่วยมันเหรอ
ผมเป็นพี่ ไม่ได้เป็นพ่อ
ผมต้องช่วยด้วยเหรอ
แถมพ่อเคยพูดไม่ใช่เหรอว่า ที่ผมทำน่ะมันไม่มีประโยชน์
อนาคตต้องกลายเป็นขอทานแน่
พ่อเคยพูดเมื่อไหร่กัน
ตอนนั้นไง ตอนที่ผมรีโนเวทบ้านพักน่ะ
พ่อไม่ได้พูดนะ
ตอนนี้ไม่ยอมรับแล้วสินะ
พ่อไม่มีทางพูดแบบนั้นหรอก
ครับๆ
พรุ่งนี้พ่อสร่างเมา หวังว่าพ่อจะจำได้นะ
สร่างเมาอะไร พ่อไม่ได้ดื่ม
แม่เลี้ยงแกไม่ให้ดื่ม
- ใช่เหรอ ไม่ได้ดื่มเหรอ - ปู่หยางน่ะดื่มจนหมดสภาพ
นอนแผ่บนพื้นเลย
- พ่อไม่ได้ดื่ม - ไม่ได้ดื่มเหรอครับ
มาๆ เดินตรงๆ ให้ดูหน่อย มา
พ่อก็เดินตรงอยู่นี่ไง
พ่อจะบอกให้นะ พ่อเดินมาจากทางนั้นไม่เซเลยสักนิด
ใช่เหรอ มาๆ
ผมพยุงนะครับ
ให้ตายสิ
อีกหน่อยพวกแกอยากมีลูกกี่คน
(โชคดี)
หงโต้ว ยื่นมือมา
ฉันไม่ทาเล็บ
ไม่ได้ทาเล็บ
ยื่นมา
พอดีเลย
ฉันมีสร้อยข้อมือสามเส้นแล้วนะ
เธอเลิกถักได้แล้ว ไม่มีที่ใส่แล้ว
แต่ละเส้นไม่เหมือนกัน เสริมดวงคนละอย่าง
หินออบซิเดียน เสริมดวงเลี่ยงเคราะห์
ส่วนคริสตัลใส ทำให้จิตใจบริสุทธิ์
แล้วก็คริสตัลชมพู เสริมดวงด้านความรัก
ขาดแค่อันนี้แล้ว
อันนี้คืออะไร
อำนาจ
โสด แต่งงานแล้ว
ยังไม่แต่งงาน
และหาคู่
เฉินหนานซิง
จะสอบอยู่แล้ว
เธอดูซิว่าคริสตัลอันไหนช่วยให้สอบผ่าน
รีบถักให้ตัวเองเลย
เธอน่ะไม่รู้อะไร การมีแฟนมีความสุขจะตาย
เหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยกระพือปีกบินว่อนอยู่ในใจ
แม้แต่รอยยิ้มก็ไม่เหมือนเดิม
ยังจะเรียนอยู่ไหม
ถ้าไม่เรียนก็ไปหาแฟนเลยไป
เรียนสิ
มีแฟนมีความสุขเนอะ
แต่สอบตกก็ต้องร้องไห้เสียใจอยู่ดี
อย่าถอดสิ
ฉันถักนานมากเลยนะ
ฉันลืมตัดเชือกให้เธอ
คุณโทรมาไม่ได้เหรอ
ให้คุณ
เดี๋ยวผมต้องไปโรงมัดย้อม คุณไปไซต์งานเองได้ไหม
ได้สิ ฉันพาต้าม่ายไปเที่ยวด้วย
อย่าลืมกินมื้อเช้าล่ะ
รู้แล้ว
ไปนะ
ไปเลย
เก่งมาก มานี่
เก่งจริงๆ
น้องหมาของใครเนี่ย เชื่องจัง
ไม่เล่นด้วยแล้ว เดี๋ยวเลิกงานจะกลับมาเล่นด้วย
ต้าม่าย
ฉันไปทำงานก่อนนะ จานฉันขอไม่ล้างนะ
ได้ ปล่อยไว้เถอะ
- เจอกันตอนเย็นนะ - ไปเถอะ
- บ๊ายบาย - ไปละ
ไปก่อนนะ เชาป่าจื่อ
ไปนะ
- น่าน่า - น้าเฟิ่ง
ใครเลี้ยงหมาตัวใหญ่ขนาดนี้เนี่ย
ของต้าม่ายค่ะ
แม่หนูนักเขียนเหรอ
หนูไปแล้วไม่ใช่เหรอ
หนูกลับมาเยี่ยมหงโต้วกับน่าน่าค่ะ
ดีจังเลย
น้าเฟิ่ง มาหาใครเหรอคะ
ไม่ได้มาหาใคร
น้ากุ้ยกับสามี ไปเยี่ยมลูกชายกับลูกสาวแล้วไม่ใช่เหรอ
น้าเลยมาทำความสะอาดแทนชั่วคราวน่ะ
- แล้วน้ารู้ว่าต้องทำยังไงบ้างไหมคะ - รู้สิ
ไม่เป็นไร พวกหนูกินไปเถอะ ไม่ต้องห่วง
หมาตัวนี้ดีจริงๆ
มื้อนึงคงกินเยอะเลยใช่ไหม
ใช่ค่ะน้าเฟิ่ง มื้อนึงน้องกินเยอะมากจริงๆ ค่ะ
งั้นน้าไปทำงานก่อนนะ
เชาป่าจื่อ
เราต้องเตรียมตัวออกไปกันแล้วนะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์เชาป่าจื่อ
- น่าน่า มีแจกันไหม - มี
ส่งมานี่มา
จริงสิ
แม่เลี้ยงเถ้าแก่เซี่ยเป็นยังไงบ้าง
ดีมากเลย
คนเราต้องลองสัมผัสกันดูก่อน
จะดูแค่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้
ระวังน้าแกมีแอปเปิลพิษนะ
ใช่
ต่อให้แม่ผัวจะดีแค่ไหน อยู่กันนานไปก็อาจไม่ลงรอยกันได้
พวกเราแค่เจอหน้ากินข้าวกัน คุณสองคนก็คิดไปไกลซะแล้ว
ต้าม่ายกินเสร็จหรือยัง
- กินเสร็จแล้ว แค่รอคุณไง - งั้นเราไปกันเถอะ
คุณกินก่อนสิ
สถาปนิกเร่งมาแล้ว
น่าน่า งั้นคุณช่วยเก็บหน่อยนะ
ได้
ไปเถอะ
หงโต้ว ฉันไปเอานมมาให้เอาไหม
ไม่ต้อง แค่นี้พอแล้ว
- งั้นเราไปแล้วนะ บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
ฉันจะจูงเจ้าเชาป่าจื่อ
ออกไปเที่ยวเล่นกัน
พี่คะ
- ไปนาเหรอคะ - ใช่จ้ะ
หงโต้ว เพื่อนมาเที่ยวเหรอ
ค่ะ มาเที่ยว
- ไว้เจอกันนะคะ - ไว้เจอกัน
ไปกัน เชาป่าจื่อ
เมื่อกี้ใครเหรอ
พี่ในชุมชนน่ะ
(เปิดอยู่ กดกริ่งเพื่อซื้อ หรือลองทำเครื่องปั้นดินเผา)
หยางซวี่
- กลับมาแล้วเหรอ - ถัวถัว
พี่หงโต้ว
- เพื่อนเหรอ - ค่ะ
เมื่อก่อนก็พักที่บ้านพัก
ผมรู้จัก พี่ต้าม่าย
ทำไมลูกรู้จักทุกคนเลยเนี่ย
พี่หงโต้วครับ
พ่อกับแม่ผมไม่ไปที่อื่นแล้ว
ไม่ไปแล้วเหรอ
ขับรถที่คุณหมิงรายได้ไม่ดีเหรอคะ
พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้
แต่เราสองคนอยู่ที่นั่น ปรับตัวไม่ค่อยได้ คิดถึงลูก
อีกอย่างตอนนี้ ชุมชนเราก็มีนักท่องเที่ยวเยอะแล้ว
คนต้องการใช้รถก็เยอะขึ้น เลยมาลองดูน่ะ
งั้นถัวถัวคงดีใจมากเลยสิ ใช่ไหมจ้ะ
จริงสิ โฮมสเตย์จะเปิดเมื่อไหร่เหรอ
โฮมสเตย์อีกนานเลย ตกแต่งอยู่
งั้นถ้าเปิดแล้ว เดี๋ยวผมช่วยขับรถรับส่งแขกให้
ถ้ารถสภาพดีก็ไม่มีปัญหา
- โอเค ถึงเวลาค่อยว่ากัน - ค่ะ
บ๊ายบาย
พี่หงโต้ว วันหลังผมไปเล่นกับพี่นะครับ
ได้สิจ๊ะ บ๊ายบายถัวถัว
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
น่ารักใช่ไหม
ถัวถัวน่ารักมากเลย
ฉันว่าไม่ควรใช้เกินสามสี
ส่วนพวกตัวหนังสือ
พวกคำอังกฤษกับโลโก้ นายลองคิดดู ลองออกแบบใหม่
- วางตรงนี้ไหมครับ - ได้
เถ้าแก่เซี่ย
คลิป “อาจารย์ตีผมอีกสิ” มีโฆษณาติดต่อเข้ามาแล้วค่ะ
แต่ให้ค่าตอบแทนไม่สูงมาก
โฆษณาอะไร
ถั่วลิสงค่ะ
ฉันว่าโอเค เธอคุยได้เลย
ได้ค่ะ
น้าเฟิ่ง
มีอะไรครับ
เซี่ยเฉียงใกล้จะได้ออกมาแล้ว
น้าเลยคิดว่า
ทางพ่อเธอยังขาดคนช่วยบ้างไหม
ถ้าไม่รังเกียจเขา
ส่งเขาไปที่คุณหมิงเลยได้ไหม
พ่อผมน่ะต้องไม่รังเกียจอยู่แล้ว
แต่บอกให้ส่งไปเลย หมายความว่าไงครับ
เขาเพิ่งออกมา ต้องให้เขาอยู่บ้านสักสองสามวัน
ให้เขาได้ปรับตัวก่อน
แล้วก็ต้องถามความเห็นเขาด้วย ถูกไหมครับ
ถ้าส่งไปเลย
คงไม่เหมาะสมมั้งครับ
น้าก็อยากให้เขาได้อยู่บ้านสักพักเหมือนกัน
แต่ถ้าญาติพี่น้องรู้ว่าเขาออกมา
ต้องมาดูเขาที่บ้านแน่
วันนี้มีคนมาแขวะ
พรุ่งนี้ก็มีคนมาแขวะอีก
แค่คิดป้าก็รู้สึกไม่ดีแล้ว
น้าเฟิ่งครับ
ผมรู้ว่าน้าอยากปกป้องเขา
แต่ยังไงเซี่ยเฉียงก็อายุ 30 กว่าปีแล้วนะครับ
น้าจะปกป้องเขาไปได้อีกนานแค่ไหน
- ใช่ - ใช่ เขาเพิ่งออกจากคุก
เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนนินทา
แต่ป้าจะซ่อนเขาไว้ ส่งไปที่อื่น
ไม่ให้เจอญาติมิตรไปทั้งชีวิตเหรอ
ความผิดที่เขาทำ
ก็ได้ชดใช้ไปหมดแล้ว
พวกน้าต้องเพิ่มความมั่นใจให้เขา
เราควรทำให้เขา ได้เห็นฟ้าหลังฝนที่สดใส ถูกไหมครับ
เขาได้ออกจากคุก สำหรับพวกน้าก็ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี
ควรบอกให้ญาติพี่น้องรับรู้ และจัดงานเลี้ยงด้วย
ไม่ต้องยึกยัก เรียกมาให้หมดเลย เคลียร์ให้จบครั้งเดียว
จัดงานเลี้ยงเหรอ
ใช่ครับ จัดงานเลี้ยง
ให้พวกญาติพี่น้องได้รับรู้ ว่านี่คือเรื่องน่ายินดีสำหรับพวกน้า
อย่าให้พวกเขาหัวเราะเยาะ
สิ่งสำคัญที่สุด
ผมคิดว่าทำแบบนี้ถึงจะเป็นการช่วยเซี่ยเฉียง
น้าปกป้องเขา
ต้องปกป้องไปจนถึงชาติไหน
ก็ใช่
อาเหยาพูดถูก
พอเขาออกมา ก็ให้เขาพึ่งตัวเอง
จัดงานเลี้ยง
วางใจเถอะครับ
ได้ ตามนี้แหละ
(เส้นทางสู่อิสรภาพ)
(ร้านกาแฟตอนเช้า บาร์ตอนกลางคืน)
กลับมาแล้วเหรอ
ฉันไปข้างนอกก่อนนะ
พี่… ไปทำอะไรเหรอ
ฉันจะไปฟาร์มตรงที่ตั้งแคมป์น่ะ
บ๊ายบาย
เดี๋ยวครับ เดี๋ยวผมไปส่ง
รอผมก่อนสิ
รอผมด้วย รอผมก่อน รอผมก่อนสิ
เดินช้าๆ หน่อย
รอผมก่อน
อย่าเดินเร็วนักสิ
ทางขรุขระ รอผมก่อน
รอก่อนๆ
มาแล้วๆ
หยุดก่อน
มา ขึ้นรถครับขึ้นรถ
ระวังนะครับ ทางไม่เรียบ
เหนื่อยชะมัดเลย
มันจะรอดไหมครับ
ไม่รู้สิ
ถ้าพี่อยากปลูกผลไม้
พี่ต้องเลือกต้นกล้า
ที่โตเท่านิ้วโป้ง
แบบนั้นถึงมีโอกาสรอดสูง
มันก็โตมาจากเมล็ดพันธุ์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
ผมว่าของพี่ไม่รอดหรอก
วันนี้นายพูดมากไปนะ
ถ้านายมีธุระก็กลับไปก่อนเถอะ
พี่ก็เหมือนกับผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมา
หมายความว่าไง
ปั่นหัวผมเล่นไง
ฉันปั่นหัวนายเล่นยังไง
เมื่อก่อนนะ วันๆ เรียกผมเสี่ยวอวี๋
ดีกับผมมาก
ไม่ให้ผมถูกรังแก
ให้ผมรู้จักรักศักดิ์ศรี รักตัวเอง
สุดท้าย ได้ผมแล้ว
ก็เปลี่ยนเป็นคนละคน
ไม่ไปฟังผมร้องเพลงแล้ว
ไปที่คุณหมิงโดยไม่บอกกันสักคำ
แถมยังไปเที่ยวภูเขาหิมะเหมยลี่อีก
เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่ะ
นี่นายพูดตรงกันข้ามเลยนะ
ไม่ใช่นายเหรอที่หลบหน้าฉัน
ที่จริงฉันไม่แคร์หรอก
ฉันแค่กลัวทำนายตกใจไง
ทำผมตกใจอะไร
นายกลัวฉันคอยตื๊อนายไม่ใช่เหรอ
ผู้หญิงอายุ 40 ที่เคยหย่าร้าง
แถมยังมีลูกสาวอายุ 19 ตามตื๊อนาย
ผมไม่ได้คิดแบบนั้น
มันไม่เกี่ยวกันเลย
ผมแค่…
แค่รู้สึกไม่ค่อยชิน
ฉันเข้าใจนายผิดสินะ
ก็ใช่น่ะสิ
ผม…
ความจริงผมก็ชอบอยู่กับพี่นะครับ
ยังไงก็ได้
ยังไงก็ได้ หมายความว่ายังไง
ยังไงก็ได้ ก็หมายถึง นายสะดวกแบบไหนก็ตามนั้น ฉันยังไงก็ได้
ฉันไปรดน้ำผักก่อนนะ
จะบอกให้ เครือมะระเลื้อยยาวเร็วมาก
- เดี๋ยวพาไปดู - ฉันคิดว่าโอเค
- หมายความว่าไง - รีบไปเร็ว เสี่ยวอวี๋
ถือถังน้ำมาด้วย
ครับ
เสี่ยวหูลู่
กินไข่นี่หน่อยไหม
ไม่ต้อง คุณให้เธอกินเองเถอะค่ะ
ครับ ให้เธอกินเอง
กินเองนะลูก
เสี่ยวชุน นี่ ผักที่พวกเธอสั่ง
ครบแล้วนะ
น้าฮวา ช่วงนี้รับทรัพย์อื้อเลยนะคะ
ก็ได้เยอะอยู่
แต่ไหล่อาเซี่ยงตงของเธอน่ะ
ต้องไปรักษาที่โรงพยาบาลก่อน ถึงจะกลับมาทำอาหารได้
เป็นแบบนี้ต่อไป โรงพยาบาลก็คงรับทรัพย์เหมือนกัน
แบบนี้ก็ไม่ไหวสิคะ
ทำไงได้ล่ะ
หู่จื่อยังมีที่ต้องใช้เงินอีกมาก
- ป้าครับ น้ำมะขามสองขวดครับ - มาแล้วๆ
- ค่อยๆ ทานกันไปนะ - น้าไปเถอะค่ะ
- มา เสี่ยวชุน ลองชิมนี่ดู - ไม่ต้องๆ
ฉันคีบเอง
โอเค
มา เถ้าแก่จาง คุณนาย เชิญทางนี้ครับ
อาหารร้านนี้อร่อยมาก เมื่อก่อนผมมาบ่อยๆ
- พี่ครับ - สวัสดีค่ะ
พวกผมมาห้าคน ช่วยเก็บโต๊ะหน่อยนะครับ
- นั่งนี่เถอะ ห้าคนพอดี - ครับ ขอบคุณครับ
ขอโทษครับๆ
- เด็กๆ ไม่เป็นอะไรนะ - ไม่เป็นไรค่ะ
ขอโทษจริงๆ ครับ
ผมช่วยเก็บนะ
พ่อคะ
เสี่ยงหูลู่ ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ไง
หนูมากินข้าวกับแม่ค่ะ
พ่อมากินข้าวกับลูกค้า เดี๋ยวตอนเย็นพ่อซื้อของอร่อยๆ ไปหานะ
กลับไปเถอะ
- มาครับๆ คุณนาย เชิญทางนี้ครับ - ค่ะๆ
มาครับเถ้าแก่จาง
พ่อบอกว่าพ่อพาลูกค้ามาเที่ยวค่ะ
เดี๋ยวตอนเย็นจะไปหาหนูที่บ้าน
จ้ะ แม่รู้แล้ว
พวกเรากินข้าวกันดีไหม
คุณพ่อเสี่ยวหูลู่ทำงานอะไรเหรอครับ
ขายเครื่องกรองน้ำค่ะ
มิน่าละ แต่ละวันต้องอยู่กับลูกค้า
กินเถอะครับ
ไม่ไหวแล้วๆ
ยอมแพ้ๆ
หยุดยิงได้แล้ว เจ็บจังเลย
ยอมแพ้ๆ
คุณกินข้าวเถอะ ไม่ต้องเล่นกับพวกเขาหรอก
ไม่เป็นไรครับๆ
พวกคุณทานเลยครับ
เร็วหน่อยๆ
(ยอดขาย)
ขอโทษนะคะ ร้านปิดแล้วค่ะ
น่าน่านัดผมมาครับ
- นักข่าวสวีใช่ไหมคะ - ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ได้เจอตัวจริงสักที
ดื่มอะไรดีคะ
ขอบคุณครับ ผมได้หมด
- เสี่ยวซิน ช่วยชงชาให้หน่อยสิ - ค่ะ
- เชิญทางนี้ค่ะ - ครับ
หยางเสวียเป่าที่อยู่หมู่สี่
เขาอยากไปกู้สินเชื่อ
แต่ไม่มีหลักประกัน
เลยมาขอให้สภาชุมชน ช่วยเขียนหนังสือรับรองให้
ฉันบอกไปว่าสภาชุมชนเขียนให้ไม่ได้
ฉันบอกให้เขาไปเปิดร้านเล็กๆ ริมทาง
ต้นทุนก็ต่ำ
แต่เขาไม่ฟัง ดึงดันจะกู้ให้ได้
หยางเสวียเป่าคนนี้
พรุ่งนี้เธอเรียกเขามาหน่อยนะ
ฉันจะถามเขาเอง
ค่ะ
แล้วก็บ้านเก่าของหลี่เสี่ยวผิงที่อยู่หมู่สอง
เขาบอกอยากปรับปรุงเพื่อทำเป็นโฮมสเตย์
ตอนกลางวันฉันไปดูมาแล้ว
หลังคาคลุมพลาสติกไว้
ขนาดฉันยังกลัวว่ากำแพงจะพังเลย
น่ากลัวมาก ไม่มีทางรับประกันเรื่องความปลอดภัยได้แน่
ฟังจากความหมายของเขา ก็ไม่คิดจะซ่อมด้วย
บอกรอทำเงินได้แล้วค่อยว่ากัน
คนนั้นเหรอ ฉันรู้จัก
เมื่อก่อนเคยเลี้ยงไก่
สุดท้ายขี้เกียจกันทั้งบ้าน
ปล่อยให้ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว
อย่างเขายังคิดจะเปิดโฮมสเตย์อีกเหรอ
นั่นสิคะ
เถ้าแก่เซี่ย
พูดอะไรบ้างสิคะ
คุณว่าแต่ละบ้านที่ฉันพูดมาเมื่อกี้ มีบ้านไหนพอช่วยได้บ้าง
ความคิดแต่ละคนเกินเยียวยามากเลย
ฟังดูแล้วก็เกินเยียวยาจริงๆ
แต่เรื่องนี้ ทางสภาเกลี้ยกล่อมได้
ผมกล่อมไม่ได้
ผมเองก็ทำธุรกิจ
ไม่งั้นพวกเขาต้องพูดลับหลังแน่ว่า เซี่ยจือเหยาทำนั่นทำนี่หาเงินในชุมชน
แต่ไม่ให้พวกเราทำ ไม่ให้พวกเราหาเงิน
อาเหยา
เรื่องนี้ทำไปก็ไม่มีผลดีจริงๆ แหละ
แต่เธอรู้เรื่องการทำธุรกิจ
ก็ช่วยออกความคิดเห็นหน่อยแล้วกัน
มีความคิดอะไรก็พูดออกมาได้เลย
ที่นี่ไม่มีคนนอก
ผมรู้ครับ
แต่ผมก็คิดวิธีดีๆ ไม่ออกแล้วจริงๆ
ปัญหาที่เสี่ยวหวงพูดมาก็รับมือยากจริงๆ
บอกได้แค่ว่า พวกคุณลองเกลี้ยกล่อมอีกหน่อย
อย่างหยางเสวียเป่า ถ้าใจร้อน วิ่งไปกู้เงินดอกเบี้ยสูงในเน็ตมาจริงๆ
เขาอาจตายได้เลย
เรื่องค่าเช่าห้องสมุดคุยเสร็จแล้ว
หลังเซ็นสัญญาเสร็จ ทางนั้นจะทำแผนออกมาก่อน
ฉันเดาว่าพวกเขาน่าจะสั่งทำที่โรงงาน แล้วค่อยเอามาประกอบที่นี่
ลดเวลาก่อสร้าง และลดการทำลายสิ่งแวดล้อม
งั้นต้องคุยกับครอบครัว ที่อยู่แถวบ้านเก่าไว้ล่วงหน้าด้วย
อย่าให้ตอนก่อสร้าง เสียงดังรบกวนชาวบ้านจนผิดใจกัน
ทราบแล้วค่ะ
ถ้าพวกเขาจะรับสมัครคน
ก็รับสมัครจากชุมชนนะ
พวกเขาก็พูดแบบนี้แหละค่ะ
โอเค
หงโต้ว
ขอแนะนำหน่อยนะครับ
นี่คือเจ้าของโฮมสเตย์ในชุมชนเรา สวี่หงโต้ว
แล้วก็เป็นแฟนผมด้วย
นี่คือเลขาหลี่ เลขาพรรคประจำชุมชนเรา คุณเคยเจอ
- สวัสดีค่ะเลขาหลี่ - เจอกันอีกแล้วนะครับ
นี่คือหัวหน้ากรรมการชุมชนของเรา
- สวัสดีค่ะหัวหน้า - สวัสดีครับๆ
ไม่เลวๆ ตั้งใจทำให้ดีนะครับ
พวกเราช่วยกันสร้างชุมชน ให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วยกันนะครับ
วางใจเถอะค่ะ ชุมชนมีข้อเรียกร้องอะไร ฉันจะให้ความร่วมมือเต็มที่ค่ะ
ครับ
งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกผมขอตัวก่อนนะครับ
เสร็จแล้วเหรอ
แค่ให้เขามาช่วยออกความคิดเห็นน่ะ ไม่มีอะไรมาก
ไม่ต้องรอคุณเหรอ
ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันกับท่านเลขา ต้องไปบ้านคุณยายคนหนึ่งก่อน
- โอเค - ได้ งั้นขอตัวก่อนนะครับ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
- แล้วเจอกันค่ะหัวหน้า ท่านเลขา - เหนื่อยแล้วนะ
- เดินดีๆ - ลำบากแล้วนะ
เหนื่อยจังเลย
ที่ไซต์งานมีกล้องวงจรปิดไม่ใช่เหรอ
และยังมีหัวหน้างานกับสถาปนิกอีก
ทำไมคุณต้องไปเฝ้าเองด้วย
ไม่วางใจ กลัวเกิดปัญหาไง
ปัญหาน่ะมันต้องเกิดอยู่แล้ว
แถมยังเป็นปัญหาต่างๆ นานาที่คุณคิดไม่ถึง
เรื่องการเป็นเจ้าของกิจการ
ผมต้องสอนคุณหน่อย
สอนฉันเหรอ
คุณเพิ่งจบประถมก็จะเป็นครูแล้วเหรอ
ผมจบประถมเหรอ
แต่คุณยังอยู่ป.หนึ่งอยู่เลย
คุณว่าผมมีคุณสมบัติไหมล่ะ
โอเค รุ่นพี่ พูดมาเลยค่ะ
บทเรียนที่หนึ่ง
เรียนรู้ที่จะวางใจ
ต้องเรียนด้วยเหรอ
แน่นอนสิ ผมจ่ายเงินเรียนมาเชียวนะ
ตอนเริ่มต้นใหม่ๆ
ผมกังวลหนักมาก ไม่แบ่งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่
สุดท้ายพวกเขากลับไม่เข้าใจผม
พวกเขาบอกว่า
ผม'ไม่ให้พื้นที่ส่วนตัวพวกเขา ไม่เชื่อใจพวกเขา
ขนาดเสี่ยวชุนยังวิ่งมาถามผม
ว่าผมรู้สึกว่าคนพวกนี้ไม่ได้เรื่องเหรอ
เดี๋ยวนะ ทำเยอะหน่อยไม่ดีตรงไหนเหรอ
งานก็มีแค่นั้น
คุณทำเยอะ คนอื่นก็จะได้ทำน้อยลง
คุณน่ะ เป็นพนักงานมานาน
เลยยังคิดแบบพนักงานอยู่
ทุกคนควรทำหน้าที่ของตัวเอง
เถ้าแก่ควรทำหน้าที่ของเถ้าแก่
คุณจ้างพวกเขามาทำอะไร
ถ้าคุณมีความเห็นอะไร คุณก็เสนอได้
แต่อย่าเข้าไปแทรกแซงงานพวกเขาเกินไป
ไม่สิ แต่ฉันเป็นคนจ่ายเงินนะ
ฉันยังต้องรับผิดชอบผลลัพธ์สุดท้าย
วางใจได้ยาก
คุณดูสิ นี่แหละคือความคิดของคนเป็นเถ้าแก่
พนักงานน่ะ ต้องมุ่งจะทำงาน
ส่วนเถ้าแก่ก็ต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อใจ
ต้องควบคุมทิศทางโดยรวม
คนคนเดียวสร้างทีมไม่ได้หรอก
มีเหตุผลแฮะ
ไม่ได้สอนให้ฟรีๆ นะ ต้องจ่ายค่าเรียนด้วย
เอามือมา
ทำอะไร
มา ให้คุณ
ของขวัญขอบคุณ
ที่สาธารณะ ทำแบบนี้มันจะไม่ดี
เดี๋ยวสิ มืดขนาดนี้ใครจะเห็น
ฉันบอกว่าไม่ดี ก็คือไม่ดี
(ปิ้งย่างต้นไม้แชมเปียน)
หลัวเฉวียน
พี่เหยา
นายมาเมื่อไหร่เนี่ย
เพิ่งมาวันนี้ครับ พาลูกค้ามาเที่ยว
เพิ่งไปส่งพวกเขาที่โฮมสเตย์มา
เลยมาซื้อของกินไปให้ลูกหน่อย
นี่คือพ่อของเสี่ยวหูลู่
นี่แฟนฉัน สวี่หงโต้ว
- สวัสดีครับพี่ - สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ธุรกิจเป็นไงบ้าง
ก็พอได้ครับ
ลูกค้าที่พามาเที่ยววันนี้ ซื้อค่อนข้างเยอะ
- น่าจะได้ประมาณห้าหกพันอยู่ - ยังไม่สุก
มา
เสร็จแล้ว
- พี่เอาไปสักไม้สิครับ - ไม่ต้องๆ พวกเรา…
ย่าทำไว้รอแล้วน่ะ เดี๋ยวพวกเรากลับไปกินที่บ้าน
ครับ
นายรีบกลับไปเถอะ ลูกคงใกล้นอนแล้ว
ครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับ พี่เหยา
พี่สาว พี่กว้านจวิน ไว้เจอกัน
ไปดีๆ นะ
รู้สึกว่าสามีเก่าเสี่ยวชุนเป็นคนเฉื่อยๆ นะ
- เฉื่อยเหรอ - ทำอะไรชักช้าน่ะค่ะ
ดูจากนิสัยอย่างเสี่ยวชุน
จะอยู่กันยืดได้ยังไงใช่ไหม
ลุงซื่อผิงกลับแล้วเหรอ
กลับแล้ว งานแกเยอะจะตาย
นี่ กินสิ
ระวังร้อนนะ
โอเค
คุณเอาไม้ไหน
- ไม้นี้ - โอเค
จริงสิ
อีกสองวัน เดี๋ยวฉันไปรับเซี่ยเฉียงกับนายนะ
นายก็อยากไปเหรอ
ถ้านายไปแต่ฉันไม่ไป
เดี๋ยวจะดูเหมือนฉันไม่ให้ความสำคัญกับเขา
ได้ ไว้ฉันจะมาเรียก
โอเค
พวกฉันยังต้องไปร้านค้าอีก ขอตัวก่อนนะ
โอเค
ไปกัน
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
นี่เสื้อของเซี่ยเซี่ย คุณน่าจะใส่ได้
ขอบคุณนะ
ซักออกไหม
น้ำมันซักยากหน่อย
เดี๋ยวฉันซักให้
- ไม่เป็นไร ไม่ต้อง ผมซักเอง - มาๆ
ขอบใจนะ
ตรงนี่ใช่ไหม
ใช่ๆ ตรงแขนเสื้อน่ะ
ครอบครัวลูกค้าคุณวันนี้ น่าสนใจดีนะ
เลี้ยงข้าวพาเที่ยว ยังต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ฟรีอีก
ที่จริงออกมากันทั้งครอบครัวก็ดีนะ
อย่างน้อยผมก็ไม่ต้องกินเหล้าเป็นเพื่อน
เมื่อก่อนคุณก็ชอบกินเหล้าไม่ใช่เหรอ
ทุกครั้งที่เมากลับมา
ก็จะกอดซักโครกอ้วก
อ้วกไปพูดไป
“โธ่ ผมทำเพื่อหาเลี้ยงคุณกับเสี่ยวหูลู่นะ”
เสี่ยวชุน
ผู้ชายที่กินข้าวกับคุณวันนี้ ใช่…
ใช่แฟนคุณไหม
ไม่ใช่ เขาจีบฉันอยู่
งั้นครอบครัวเขาเป็นยังไงบ้าง
คุณถามเรื่องพวกนี้ทำไม
คุณห่วงตัวเองเถอะนะ
จริงสิ
เรื่องที่เสี่ยวหูลู่จะเข้าประถม
คุณบอกปู่กับย่าแกหรือยัง
บอกแล้ว
จากนั้นล่ะ
พวกท่านบอกต้องปรึกษากันอีก
พวกท่านจะมาดูเสี่ยวหูลู่แสดงไม่ใช่เหรอ
ถึงตอนนั้นค่อยคุยกัน
ก็คือไม่เห็นด้วยสินะ
แล้วคุณคิดยังไง
ผมแล้วแต่คุณ
ฉันหมายถึงความคิดจากใจจริงของคุณ
ที่จริง
เรียนที่คุนหมิงน่าจะดีกว่านะ
อีกอย่างตอนนั้นที่พวกเราซื้อบ้าน
ก็ซื้อเพราะอยู่ใกล้โรงเรียนไม่ใช่เหรอ
คุณโกรธเหรอ
เปล่า
เสี่ยวชุน ผมแล้วแต่คุณเลย
คุณไม่ต้องฟังฉันทุกอย่างหรอก
ฉันจะเอาความคิดของคุณไปพิจารณาด้วย
รอเจอพ่อแม่คุณค่อยคุยกันเถอะ
ย่าทวด เลือกมาหนึ่งใบสิคะ
ย่าทวดดูก่อนว่าไพ่อะไร
อย่าบอกหนูนะ ห้ามให้หนูดูด้วย
พี่หงโต้ว
พวกพี่ดูว่าไพ่อะไร
แล้วจำไว้ด้วยนะคะ
ดูเสร็จแล้ว
คุณย่าทวด วางไพ่ใส่ลงไปตรงกลางเลยค่ะ
หนูจะสับไพ่ พอย่าทวดบอกหยุด หนูก็จะหยุด
หยุด
วิชาอ่านใจไม่ใช่เรื่องโกหกนะคะ
หนูดูสีหน้าของทั้งสองคน
ก็รู้แล้วว่าเป็นไพ่ใบไหน
ย่าคะ
พวกเราต้องทำหน้านิ่งเข้าไว้นะคะ
ไม่ช่วยอะไรหรอกค่ะ
เพราะหนูอ่านใจของทั้งสองคน
หนูสัมผัสได้แล้ว
สองโพธิ์แดงแน่ๆ
หนูเก่งจังเลย
หนูไปโชว์ในรายการฉลองตรุษจีน ได้เลยนะเนี่ย
- จริงเหรอคะ - จริงสิจ๊ะ
หนูไปก่อนนะคะ หนูจะไปหาหู่จื่อ เล่นมายากลให้เขาดู
หนูไม่ต้องไปหาหู่จื่อหรอก
เดี๋ยวพี่จะพาหนูไปหาพี่ต้าม่าย ไปบ้านคุณยายเฟิ่ง
หนูไม่ไป
ไปกินเลี้ยงนะ
หนูไม่กิน หนูกลัว
หนูกลัวอะไร
แขนของพี่เซี่ยเฉียงใหญ่เท่านี้เลย
ตัวก็สูงขนาดนี้
หมัดเดียวก็ชกบานประตูแตกเลย
หนูกลัว คุณย่าทวด หนูไปก่อนนะคะ
จ้ะ ระวังด้วยนะ
อย่าล้มล่ะ
ช้าๆ นะ
ที่เขาพูดคือเซี่ยเฉียง หรือจอห์นสันเหรอคะ
ผู้ใหญ่ที่บ้านชอบหลอกให้เด็กๆ กลัวน่ะ
(เรือนจำฉีเฟิง)
- อาเฉียง - อาเฉียง
ไปๆ กลับบ้าน
ตอนนี้ชุมชนเปลี่ยนไปมาก
นายไม่ได้กลับมาหลายปี ไม่รู้ว่า ตอนนี้มีคนมาเที่ยวที่ชุมชนของเราเยอะมาก
ก็เพิ่งเริ่มดีขึ้นมาปีนี้แหละ
นายกลับมาได้ถูกเวลาจริงๆ
นั่นสิ
ร้านปิ้งย่างของฉันก็ขายดีใช้ได้
อาเฉียง นายลองคิดดูว่าอยากทำอะไร
ให้อาเหยาช่วยออกคำแนะนำ
หลายปีก่อน คนในชุมชนรอสมน้ำหน้าเขาเพียบ
ตอนนี้มีเรื่องอะไรก็วิ่งมาถามเขากันทั้งนั้น
มีอีกเรื่องที่ต้องบอกนายไว้ก่อน เซี่ยเฉียง
นายได้ออกมา เป็นเรื่องน่ายินดี
ที่บ้านจัดงานเลี้ยง
ญาติพี่น้องใครว่างก็มากันหมด
วันหนึ่งก็ผ่านไปแล้ว
มานี่ ไหนดูสิว่าทำอะไรออกมาได้
ขอบใจๆ
มาแล้ว
ทานเยอะๆ นะ
ขอบคุณ
มาๆ
- ครับๆ - กินเยอะๆ นะ
ขอบคุณๆ
มาๆ
เร็วเข้า กินเยอะๆ
น้าเฟิ่งครับ น้าเฟิ่ง
ครูถามว่าให้ทำอาหารตอนไหน
เธอโทรหาอาเหยานะ
ถามเขาว่าถึงไหนแล้ว
ถ้าใกล้ถึงแล้วก็เริ่มทำได้เลย
ได้ครับ
- ส่งมาให้น้า มา - ครับ
มา เอากาให้ฉันหน่อย
เติมน้ำให้
ดื่มชาไปนะ
มาๆ ดื่มตอนร้อนๆ
มา เอากาน้ำชาให้หน่อย
- ครับๆ - ขอบใจ เหนื่อยแล้วนะ
กินเยอะๆ
ครับๆ ขอบคุณมาก
หงโต้ว แม่หนูนักเขียน
ดีใจจังเลย
ไม่ๆ น้ารับไว้ไม่ได้
- ควรรับไว้นะคะ - ไม่ได้
พวกหนูมา น้าก็ดีใจมากแล้ว
งั้น ขอบใจมากนะ
- มาๆ หนูสองคนนั่งตรงนี้นะ - ค่ะๆ
พวกนั้นคือญาติๆ ของน้ากับอาซาง
พวกหนูไม่รู้จัก
มาๆ รินชาให้
ไม่เป็นไรค่ะ น้าไปดูแลคนอื่นเถอะ
- ได้ๆ - เดี๋ยวพวกหนูจัดการกันเองค่ะ
ได้ๆ
ดีใจที่สุดเลย
งั้นน้าไปแล้วนะ
- ค่ะ - น้าเฟิ่ง
พี่เหยาบอกว่าอีกสักพักก็ถึง
- เร็วๆ - เซี่ยเซี่ย
สวัสดีครับพี่หงโต้ว พี่ต้าม่าย
ที่บ้านส่งนายมาเหรอ
ผมมาช่วยงานน่ะครับ
- ไปเถอะๆ - โอเค งั้นผมไปที่ครัวแล้วนะ
กินไปนะ
หงโต้วคุณพาฉันมากินเลี้ยงด้วย มันดูไม่ค่อยดีหรือเปล่า
ปกติคนในชุมชนจะกินเลี้ยงตอนกลางคืน
น้าเฟิ่งรู้ว่าคุณก็อยู่ เลยให้ฉันพามาด้วย
บอกว่าคุณมีความสามารถ
มาเป็นหน้าเป็นตาให้น้าแกต่อหน้าญาติๆ หน่อย
คุณดูน้าแกดีใจขนาดไหน ฉันไม่เคยเห็นแกดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย
ความสามารถ
ฉันมีความสามารถอะไร
มีความสามารถ
- ก็มีความสามารถอยู่ - ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก
คนนี้คือหงโต้ว
เป็นแฟนของอาเหยา
ทั้งสวยทั้งเก่ง
โฮมสเตย์ที่อยู่ในชุมชนเราก็ของหงโต้วนี่แหละ
ใช่
แม่หนูคนนี้ยิ่งเก่งเข้าไปใหญ่
เป็นนักเขียน
ก็คือพิมพ์ต๊อกๆ เขียนบทความหาเงินในเน็ต
พวกเธอยุ่งกันมากเลยนะ
วันนี้ตั้งใจมาโดยเฉพาะเลย
มา ทุกคนต้อนรับหน่อย
ขอบใจมากนะจ๊ะ
รีบกินกันเถอะ
อายจังทำตัวไม่ถูกเลย
ไม่เป็นไร
กินไป
คุณคิดว่าฉันควรอธิบายกับน้าเฟิ่งหน่อยไหม
อธิบายอะไร
อธิบายว่าความจริงฉันเป็นแค่นักเขียนออนไลน์ อายุ 28 แค่นั้นเอง
ขนาดตอนใหม่ฉันยังเขียนไม่ออกเลย
แถมฉันยังกลุ้มกับเรื่องยอดเข้าอ่านอยู่เลย
นิยายของฉัน ทั้งถูกแบน ทั้งถูกขโมย
แถมยัง…
กินนะจ๊ะ
แถมฉันยังขายลิขสิทธิ์ไม่ออกด้วยซ้ำ
นักเขียนอย่างฉัน
ถูกด่าแสบที่สุด ถูกตีแรงที่สุด
ฉันมีลางสังหรณ์ว่า
จากยอดอ่านนิยายซอมบี้ของฉันในตอนนี้
ปีหน้าแม้แต่ภาษีฉันยังไม่ได้จ่าย
ปีหน้าฉันจะพยายามไม่ขาดทุน
เป็นเป้าหมายที่ดี
ใช้ได้เลย
ขอให้มีลูกเร็ววันนะคะ เถ้าแก่เนี้ยสวี่
งั้นขอให้คุณร่ำรวยมั่งคั่งแล้วกันนะ
แต่ก่อนแม่ก็เคยบอกว่า
อยากซ่อมกำแพงนี้
นายก็กลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ
อยากซ่อมตอนไหนก็ได้
เดี๋ยวฉันช่วยนายเอง
เข้าไปเถอะ
พ่อแม่นายรออยู่
- ไปเถอะๆ - ไปๆ
ยิ้มแย้มหน่อย
เมล็ดทานตะวันนี่ฉันผัดเองเลยนะ
น้าเฟิ่ง กลับมาแล้วครับ
พ่อครับ
อาเฉียง
แม่ครับ
กลับมาแล้ว
ลูกแม่
รีบไปหาย่าเร็ว
อาเฉียง
คุณย่า
กลับมาแล้วเหรอ
ดีแล้ว
อย่าร้องๆ
ไม่ร้องนะ ลูกแม่
จริงสิ
ไปเล่นไพ่กับพ่อนะ
ตรงนี้ไม่มีที่นั่งแล้ว
ไปนั่งกับพวกคนหนุ่มสาวเถอะ
อาเหยา ให้นั่งกับพวกเธอนะ
เขาเพิ่งกลับมา
ให้กลับห้องไปเปลี่ยนชุด ล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ
- ใช่ๆ - ล้างหน้าเปลี่ยนชุดเตรียมกินข้าว
ใช่ๆ พาเข้าไป
เปลี่ยนชุดนะ
- ชุดวางอยู่บนเตียงนะ - ครับๆ
ครับ
ทุกคนกินกันไปก่อนนะ
- กินกันไปก่อน - ได้ๆ
ฉันคิดมาตลอดว่า
เขาจะตัวใหญ่ล่ำบึกซะอีก
ดูแล้วก็เหมือนคนทั่วไปนะ
เขาถูกจับเพราะขโมยของ
ไม่ได้ถูกจับเพราะเป็นลูกน้องพวกนักเลงซะหน่อย