WEBVTT 00:02:17.280 --> 00:02:18.240 align:center พ่อครับ 00:02:19.480 --> 00:02:20.320 align:center มองอะไรอยู่ 00:02:21.080 --> 00:02:22.840 align:center อาเหยา ดึกขนาดนี้จะไปไหน 00:02:23.600 --> 00:02:26.480 align:center น้าเขากลัวพ่อจะเมาแล้วนอนข้างถนน เลยให้ผมมารับ 00:02:27.080 --> 00:02:28.760 align:center ห่วงไม่เข้าเรื่อง 00:02:30.400 --> 00:02:31.400 align:center ดูอะไรอยู่ครับ 00:02:32.520 --> 00:02:33.880 align:center ดูไฟถนน 00:02:35.280 --> 00:02:37.360 align:center ตอนที่เพิ่งติดไฟถนนสายนี้ใหม่ๆ 00:02:37.440 --> 00:02:38.400 align:center ปู่แกบอกว่า 00:02:39.000 --> 00:02:41.800 align:center ชุมชนของเราเหมือนในเมืองแล้ว 00:02:42.640 --> 00:02:44.720 align:center พ่อถามปู่แกว่าในเมืองเป็นยังไง 00:02:46.000 --> 00:02:48.160 align:center เขาบอกว่า ไฟสว่าง 00:02:48.240 --> 00:02:50.600 align:center คนเยอะ รถเยอะ 00:02:55.920 --> 00:02:56.960 align:center ผมพยุงพ่อนะ 00:02:57.040 --> 00:02:58.760 align:center ไม่ต้องๆ 00:02:59.400 --> 00:03:00.440 align:center พ่อไม่เป็นไร 00:03:11.360 --> 00:03:13.800 align:center พ่อคุยอะไรกับปู่หยางเหรอครับ 00:03:14.360 --> 00:03:15.760 align:center ไม่ได้คุยอะไร 00:03:17.360 --> 00:03:22.360 align:center พูดถึงเรื่องตอนเด็ก กับเรื่องปู่ของแก 00:03:23.760 --> 00:03:25.320 align:center แล้วก็ด่าเต๋อชิง 00:03:30.640 --> 00:03:34.200 align:center คนเราพอแก่แล้วก็หัวแข็งแบบนี้แหละ 00:03:35.400 --> 00:03:36.800 align:center ตอนนี้ยังด่าไหวอยู่ 00:03:37.800 --> 00:03:39.200 align:center อีกสักสองปี 00:03:39.280 --> 00:03:40.440 align:center คงไม่มีแรงด่าแล้ว 00:03:41.120 --> 00:03:44.600 align:center ถ้าโมโหขึ้นมาก็ได้แต่อ้าปากพะงาบๆ 00:03:49.080 --> 00:03:50.840 align:center ก่อนปู่ผมจะตาย 00:03:52.560 --> 00:03:54.840 align:center ก็ทำได้แค่อ้าปากพะงาบๆ ใช่ไหมครับ 00:04:06.560 --> 00:04:07.480 align:center อาเหยา 00:04:08.400 --> 00:04:10.480 align:center อย่าไปคิดเรื่องนั้นอีกเลย 00:04:11.720 --> 00:04:13.400 align:center ผมไม่ได้คิด 00:04:13.480 --> 00:04:14.960 align:center แค่พูดเฉยๆ 00:04:18.399 --> 00:04:21.000 align:center ในใจแกยังโทษพ่ออยู่ใช่ไหม 00:04:22.600 --> 00:04:23.800 align:center เปล่า 00:04:26.840 --> 00:04:28.360 align:center แกโทษที่พ่อไม่ได้บอกแก 00:04:30.920 --> 00:04:32.760 align:center แกต้องแยกกับพ่อตั้งแต่เด็ก 00:04:32.840 --> 00:04:34.040 align:center เลยไม่สนิทกับพ่อ 00:04:35.120 --> 00:04:36.400 align:center สองปีก่อนแกเจอเรื่องลำบาก 00:04:37.800 --> 00:04:40.560 align:center พ่อไม่ได้ยื่นมือช่วย แถมยังก่อกวนแก 00:04:42.160 --> 00:04:44.640 align:center ทำไมจู่ๆ พ่อถึงเริ่มทบทวนตัวเองแบบนี้ล่ะ 00:04:44.720 --> 00:04:46.960 align:center เพ้อไปเรื่อย เหล้าออกฤทธิ์แล้วเหรอครับ 00:04:47.720 --> 00:04:48.840 align:center เปล่าหรอก 00:04:52.920 --> 00:04:54.120 align:center - อาเหยา - ครับ 00:04:55.160 --> 00:05:00.000 align:center หลังจากนี้ แกกับแฟนก็ตั้งใจทำธุรกิจกันไป 00:05:00.520 --> 00:05:02.120 align:center ถ้ามีลูก 00:05:02.200 --> 00:05:03.400 align:center เราจะช่วยแกเลี้ยงเอง 00:05:04.560 --> 00:05:05.880 align:center ผมว่าอย่าเลยครับ 00:05:07.560 --> 00:05:09.080 align:center ในใจแกยังโทษพ่ออยู่สินะ 00:05:09.760 --> 00:05:13.440 align:center พ่อพูดเองไม่ใช่เหรอ เด็กไม่อยู่กับพ่อแม่จะไม่สนิทกัน 00:05:15.040 --> 00:05:16.000 align:center มีเหตุผล 00:05:17.280 --> 00:05:19.200 align:center ได้ งั้นพวกแกเลี้ยงเอง 00:05:19.280 --> 00:05:21.200 align:center เรื่องยังไม่ทันถึงไหนเลยครับ 00:05:22.120 --> 00:05:26.800 align:center พ่อจะซื้อรถให้พวกแก รถครอบครัวคันใหญ่ๆ สวยๆ ไปเลย 00:05:28.360 --> 00:05:30.720 align:center เงินน่ะ พ่อเก็บไว้ให้อาหย่วนเถอะ 00:05:31.240 --> 00:05:33.360 align:center ผมว่าเจ้านั่น ไม่น่าจะประสบความสำเร็จเท่าไร 00:05:34.920 --> 00:05:36.160 align:center แกเป็นพี่มัน 00:05:36.240 --> 00:05:37.400 align:center แกจะไม่ช่วยมันเหรอ 00:05:37.480 --> 00:05:39.040 align:center ผมเป็นพี่ ไม่ได้เป็นพ่อ 00:05:39.120 --> 00:05:40.280 align:center ผมต้องช่วยด้วยเหรอ 00:05:41.040 --> 00:05:44.120 align:center แถมพ่อเคยพูดไม่ใช่เหรอว่า ที่ผมทำน่ะมันไม่มีประโยชน์ 00:05:44.640 --> 00:05:46.240 align:center อนาคตต้องกลายเป็นขอทานแน่ 00:05:46.920 --> 00:05:48.160 align:center พ่อเคยพูดเมื่อไหร่กัน 00:05:49.280 --> 00:05:52.240 align:center ตอนนั้นไง ตอนที่ผมรีโนเวทบ้านพักน่ะ 00:05:53.120 --> 00:05:54.480 align:center พ่อไม่ได้พูดนะ 00:05:55.560 --> 00:05:56.680 align:center ตอนนี้ไม่ยอมรับแล้วสินะ 00:05:57.400 --> 00:05:59.080 align:center พ่อไม่มีทางพูดแบบนั้นหรอก 00:05:59.840 --> 00:06:01.040 align:center ครับๆ 00:06:01.120 --> 00:06:03.560 align:center พรุ่งนี้พ่อสร่างเมา หวังว่าพ่อจะจำได้นะ 00:06:03.640 --> 00:06:05.680 align:center สร่างเมาอะไร พ่อไม่ได้ดื่ม 00:06:05.760 --> 00:06:07.280 align:center แม่เลี้ยงแกไม่ให้ดื่ม 00:06:07.360 --> 00:06:09.280 align:center - ใช่เหรอ ไม่ได้ดื่มเหรอ - ปู่หยางน่ะดื่มจนหมดสภาพ 00:06:09.360 --> 00:06:10.760 align:center นอนแผ่บนพื้นเลย 00:06:11.760 --> 00:06:13.480 align:center - พ่อไม่ได้ดื่ม - ไม่ได้ดื่มเหรอครับ 00:06:13.560 --> 00:06:14.840 align:center มาๆ เดินตรงๆ ให้ดูหน่อย มา 00:06:14.920 --> 00:06:16.640 align:center พ่อก็เดินตรงอยู่นี่ไง 00:06:16.720 --> 00:06:19.760 align:center พ่อจะบอกให้นะ พ่อเดินมาจากทางนั้นไม่เซเลยสักนิด 00:06:19.840 --> 00:06:21.040 align:center ใช่เหรอ มาๆ 00:06:21.120 --> 00:06:22.240 align:center ผมพยุงนะครับ 00:06:22.320 --> 00:06:23.360 align:center ให้ตายสิ 00:06:25.600 --> 00:06:30.000 align:center อีกหน่อยพวกแกอยากมีลูกกี่คน 00:06:30.080 --> 00:06:33.720 align:center (โชคดี) 00:06:50.680 --> 00:06:52.800 align:center หงโต้ว ยื่นมือมา 00:06:53.960 --> 00:06:54.800 align:center ฉันไม่ทาเล็บ 00:06:55.800 --> 00:06:57.480 align:center ไม่ได้ทาเล็บ 00:06:57.560 --> 00:06:58.520 align:center ยื่นมา 00:07:05.120 --> 00:07:06.280 align:center พอดีเลย 00:07:06.960 --> 00:07:08.840 align:center ฉันมีสร้อยข้อมือสามเส้นแล้วนะ 00:07:08.920 --> 00:07:11.520 align:center เธอเลิกถักได้แล้ว ไม่มีที่ใส่แล้ว 00:07:12.040 --> 00:07:15.200 align:center แต่ละเส้นไม่เหมือนกัน เสริมดวงคนละอย่าง 00:07:15.800 --> 00:07:18.440 align:center หินออบซิเดียน เสริมดวงเลี่ยงเคราะห์ 00:07:19.040 --> 00:07:20.880 align:center ส่วนคริสตัลใส ทำให้จิตใจบริสุทธิ์ 00:07:20.960 --> 00:07:23.680 align:center แล้วก็คริสตัลชมพู เสริมดวงด้านความรัก 00:07:24.200 --> 00:07:26.000 align:center ขาดแค่อันนี้แล้ว 00:07:26.080 --> 00:07:27.000 align:center อันนี้คืออะไร 00:07:28.680 --> 00:07:29.680 align:center อำนาจ 00:07:29.760 --> 00:07:31.520 align:center โสด แต่งงานแล้ว 00:07:32.480 --> 00:07:33.360 align:center ยังไม่แต่งงาน 00:07:33.440 --> 00:07:35.560 align:center และหาคู่ 00:07:36.080 --> 00:07:37.120 align:center เฉินหนานซิง 00:07:37.200 --> 00:07:38.560 align:center จะสอบอยู่แล้ว 00:07:38.640 --> 00:07:40.920 align:center เธอดูซิว่าคริสตัลอันไหนช่วยให้สอบผ่าน 00:07:41.440 --> 00:07:43.280 align:center รีบถักให้ตัวเองเลย 00:07:43.360 --> 00:07:46.120 align:center เธอน่ะไม่รู้อะไร การมีแฟนมีความสุขจะตาย 00:07:46.840 --> 00:07:50.680 align:center เหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยกระพือปีกบินว่อนอยู่ในใจ 00:07:50.760 --> 00:07:52.240 align:center แม้แต่รอยยิ้มก็ไม่เหมือนเดิม 00:07:54.480 --> 00:07:55.560 align:center ยังจะเรียนอยู่ไหม 00:07:56.080 --> 00:07:57.760 align:center ถ้าไม่เรียนก็ไปหาแฟนเลยไป 00:07:57.840 --> 00:07:58.880 align:center เรียนสิ 00:08:00.240 --> 00:08:01.680 align:center มีแฟนมีความสุขเนอะ 00:08:02.840 --> 00:08:04.360 align:center แต่สอบตกก็ต้องร้องไห้เสียใจอยู่ดี 00:08:07.720 --> 00:08:09.160 align:center อย่าถอดสิ 00:08:09.240 --> 00:08:10.960 align:center ฉันถักนานมากเลยนะ 00:08:11.040 --> 00:08:12.680 align:center ฉันลืมตัดเชือกให้เธอ 00:08:33.919 --> 00:08:35.600 align:center คุณโทรมาไม่ได้เหรอ 00:08:53.840 --> 00:08:54.920 align:center ให้คุณ 00:09:02.200 --> 00:09:04.800 align:center เดี๋ยวผมต้องไปโรงมัดย้อม คุณไปไซต์งานเองได้ไหม 00:09:05.920 --> 00:09:07.840 align:center ได้สิ ฉันพาต้าม่ายไปเที่ยวด้วย 00:09:09.800 --> 00:09:10.880 align:center อย่าลืมกินมื้อเช้าล่ะ 00:09:10.960 --> 00:09:12.240 align:center รู้แล้ว 00:09:17.600 --> 00:09:18.640 align:center ไปนะ 00:09:32.800 --> 00:09:33.680 align:center ไปเลย 00:09:37.360 --> 00:09:38.880 align:center เก่งมาก มานี่ 00:09:39.400 --> 00:09:41.800 align:center เก่งจริงๆ 00:09:43.480 --> 00:09:45.680 align:center น้องหมาของใครเนี่ย เชื่องจัง 00:09:47.200 --> 00:09:49.360 align:center ไม่เล่นด้วยแล้ว เดี๋ยวเลิกงานจะกลับมาเล่นด้วย 00:09:49.440 --> 00:09:50.560 align:center ต้าม่าย 00:09:52.560 --> 00:09:54.640 align:center ฉันไปทำงานก่อนนะ จานฉันขอไม่ล้างนะ 00:09:54.720 --> 00:09:55.640 align:center ได้ ปล่อยไว้เถอะ 00:09:55.720 --> 00:09:56.560 align:center - เจอกันตอนเย็นนะ - ไปเถอะ 00:09:56.640 --> 00:09:57.720 align:center - บ๊ายบาย - ไปละ 00:09:58.920 --> 00:10:00.440 align:center ไปก่อนนะ เชาป่าจื่อ 00:10:02.840 --> 00:10:03.920 align:center ไปนะ 00:10:08.520 --> 00:10:10.280 align:center - น่าน่า - น้าเฟิ่ง 00:10:10.360 --> 00:10:11.920 align:center ใครเลี้ยงหมาตัวใหญ่ขนาดนี้เนี่ย 00:10:12.000 --> 00:10:13.240 align:center ของต้าม่ายค่ะ 00:10:14.480 --> 00:10:15.760 align:center แม่หนูนักเขียนเหรอ 00:10:16.360 --> 00:10:17.720 align:center หนูไปแล้วไม่ใช่เหรอ 00:10:17.800 --> 00:10:19.600 align:center หนูกลับมาเยี่ยมหงโต้วกับน่าน่าค่ะ 00:10:20.600 --> 00:10:21.840 align:center ดีจังเลย 00:10:21.920 --> 00:10:23.880 align:center น้าเฟิ่ง มาหาใครเหรอคะ 00:10:23.960 --> 00:10:25.000 align:center ไม่ได้มาหาใคร 00:10:25.520 --> 00:10:29.120 align:center น้ากุ้ยกับสามี ไปเยี่ยมลูกชายกับลูกสาวแล้วไม่ใช่เหรอ 00:10:29.200 --> 00:10:32.280 align:center น้าเลยมาทำความสะอาดแทนชั่วคราวน่ะ 00:10:32.360 --> 00:10:34.760 align:center - แล้วน้ารู้ว่าต้องทำยังไงบ้างไหมคะ - รู้สิ 00:10:34.840 --> 00:10:36.760 align:center ไม่เป็นไร พวกหนูกินไปเถอะ ไม่ต้องห่วง 00:10:37.920 --> 00:10:39.120 align:center หมาตัวนี้ดีจริงๆ 00:10:39.200 --> 00:10:40.800 align:center มื้อนึงคงกินเยอะเลยใช่ไหม 00:10:41.560 --> 00:10:43.880 align:center ใช่ค่ะน้าเฟิ่ง มื้อนึงน้องกินเยอะมากจริงๆ ค่ะ 00:10:43.960 --> 00:10:45.720 align:center งั้นน้าไปทำงานก่อนนะ 00:10:48.680 --> 00:10:49.840 align:center เชาป่าจื่อ 00:10:57.240 --> 00:10:59.760 align:center เราต้องเตรียมตัวออกไปกันแล้วนะ 00:11:05.360 --> 00:11:07.200 align:center - อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ 00:11:07.280 --> 00:11:08.680 align:center อรุณสวัสดิ์เชาป่าจื่อ 00:11:09.200 --> 00:11:11.000 align:center - น่าน่า มีแจกันไหม - มี 00:11:11.520 --> 00:11:12.440 align:center ส่งมานี่มา 00:11:16.560 --> 00:11:17.600 align:center จริงสิ 00:11:17.680 --> 00:11:19.960 align:center แม่เลี้ยงเถ้าแก่เซี่ยเป็นยังไงบ้าง 00:11:20.960 --> 00:11:22.080 align:center ดีมากเลย 00:11:23.400 --> 00:11:25.480 align:center คนเราต้องลองสัมผัสกันดูก่อน 00:11:25.560 --> 00:11:27.120 align:center จะดูแค่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้ 00:11:27.200 --> 00:11:29.640 align:center ระวังน้าแกมีแอปเปิลพิษนะ 00:11:29.720 --> 00:11:30.760 align:center ใช่ 00:11:30.840 --> 00:11:33.760 align:center ต่อให้แม่ผัวจะดีแค่ไหน อยู่กันนานไปก็อาจไม่ลงรอยกันได้ 00:11:34.600 --> 00:11:37.680 align:center พวกเราแค่เจอหน้ากินข้าวกัน คุณสองคนก็คิดไปไกลซะแล้ว 00:11:38.840 --> 00:11:39.920 align:center ต้าม่ายกินเสร็จหรือยัง 00:11:40.000 --> 00:11:42.200 align:center - กินเสร็จแล้ว แค่รอคุณไง - งั้นเราไปกันเถอะ 00:11:42.280 --> 00:11:43.760 align:center คุณกินก่อนสิ 00:11:43.840 --> 00:11:45.160 align:center สถาปนิกเร่งมาแล้ว 00:11:45.240 --> 00:11:46.680 align:center น่าน่า งั้นคุณช่วยเก็บหน่อยนะ 00:11:46.760 --> 00:11:47.800 align:center ได้ 00:11:47.880 --> 00:11:48.800 align:center ไปเถอะ 00:11:50.160 --> 00:11:52.520 align:center หงโต้ว ฉันไปเอานมมาให้เอาไหม 00:11:52.600 --> 00:11:53.840 align:center ไม่ต้อง แค่นี้พอแล้ว 00:11:54.680 --> 00:11:56.520 align:center - งั้นเราไปแล้วนะ บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:11:56.600 --> 00:11:58.560 align:center ฉันจะจูงเจ้าเชาป่าจื่อ 00:11:58.640 --> 00:12:00.000 align:center ออกไปเที่ยวเล่นกัน 00:12:12.200 --> 00:12:13.400 align:center พี่คะ 00:12:13.480 --> 00:12:15.520 align:center - ไปนาเหรอคะ - ใช่จ้ะ 00:12:15.600 --> 00:12:17.680 align:center หงโต้ว เพื่อนมาเที่ยวเหรอ 00:12:17.760 --> 00:12:18.800 align:center ค่ะ มาเที่ยว 00:12:19.400 --> 00:12:20.760 align:center - ไว้เจอกันนะคะ - ไว้เจอกัน 00:12:21.560 --> 00:12:23.120 align:center ไปกัน เชาป่าจื่อ 00:12:23.200 --> 00:12:24.080 align:center เมื่อกี้ใครเหรอ 00:12:24.600 --> 00:12:25.560 align:center พี่ในชุมชนน่ะ 00:12:25.640 --> 00:12:27.760 align:center (เปิดอยู่ กดกริ่งเพื่อซื้อ หรือลองทำเครื่องปั้นดินเผา) 00:12:34.400 --> 00:12:35.560 align:center หยางซวี่ 00:12:35.640 --> 00:12:37.720 align:center - กลับมาแล้วเหรอ - ถัวถัว 00:12:37.800 --> 00:12:39.120 align:center พี่หงโต้ว 00:12:40.320 --> 00:12:41.560 align:center - เพื่อนเหรอ - ค่ะ 00:12:41.640 --> 00:12:43.000 align:center เมื่อก่อนก็พักที่บ้านพัก 00:12:43.080 --> 00:12:45.280 align:center ผมรู้จัก พี่ต้าม่าย 00:12:45.360 --> 00:12:46.480 align:center ทำไมลูกรู้จักทุกคนเลยเนี่ย 00:12:47.360 --> 00:12:48.280 align:center พี่หงโต้วครับ 00:12:48.360 --> 00:12:50.120 align:center พ่อกับแม่ผมไม่ไปที่อื่นแล้ว 00:12:50.720 --> 00:12:51.760 align:center ไม่ไปแล้วเหรอ 00:12:53.280 --> 00:12:55.600 align:center ขับรถที่คุณหมิงรายได้ไม่ดีเหรอคะ 00:12:56.800 --> 00:12:57.680 align:center พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้ 00:12:57.760 --> 00:13:00.200 align:center แต่เราสองคนอยู่ที่นั่น ปรับตัวไม่ค่อยได้ คิดถึงลูก 00:13:00.800 --> 00:13:02.720 align:center อีกอย่างตอนนี้ ชุมชนเราก็มีนักท่องเที่ยวเยอะแล้ว 00:13:02.800 --> 00:13:04.560 align:center คนต้องการใช้รถก็เยอะขึ้น เลยมาลองดูน่ะ 00:13:05.200 --> 00:13:07.000 align:center งั้นถัวถัวคงดีใจมากเลยสิ ใช่ไหมจ้ะ 00:13:09.200 --> 00:13:11.360 align:center จริงสิ โฮมสเตย์จะเปิดเมื่อไหร่เหรอ 00:13:11.440 --> 00:13:13.520 align:center โฮมสเตย์อีกนานเลย ตกแต่งอยู่ 00:13:13.600 --> 00:13:16.000 align:center งั้นถ้าเปิดแล้ว เดี๋ยวผมช่วยขับรถรับส่งแขกให้ 00:13:16.080 --> 00:13:17.960 align:center ถ้ารถสภาพดีก็ไม่มีปัญหา 00:13:18.040 --> 00:13:20.000 align:center - โอเค ถึงเวลาค่อยว่ากัน - ค่ะ 00:13:20.080 --> 00:13:21.040 align:center บ๊ายบาย 00:13:21.120 --> 00:13:23.520 align:center พี่หงโต้ว วันหลังผมไปเล่นกับพี่นะครับ 00:13:23.600 --> 00:13:25.280 align:center ได้สิจ๊ะ บ๊ายบายถัวถัว 00:13:25.360 --> 00:13:26.760 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:13:28.160 --> 00:13:29.360 align:center น่ารักใช่ไหม 00:13:29.440 --> 00:13:31.000 align:center ถัวถัวน่ารักมากเลย 00:13:35.360 --> 00:13:37.520 align:center ฉันว่าไม่ควรใช้เกินสามสี 00:13:37.600 --> 00:13:39.280 align:center ส่วนพวกตัวหนังสือ 00:13:39.360 --> 00:13:41.880 align:center พวกคำอังกฤษกับโลโก้ นายลองคิดดู ลองออกแบบใหม่ 00:13:41.960 --> 00:13:43.360 align:center - วางตรงนี้ไหมครับ - ได้ 00:13:53.400 --> 00:13:54.240 align:center เถ้าแก่เซี่ย 00:13:54.320 --> 00:13:56.920 align:center คลิป “อาจารย์ตีผมอีกสิ” มีโฆษณาติดต่อเข้ามาแล้วค่ะ 00:13:57.000 --> 00:13:58.400 align:center แต่ให้ค่าตอบแทนไม่สูงมาก 00:13:58.480 --> 00:13:59.680 align:center โฆษณาอะไร 00:13:59.760 --> 00:14:01.120 align:center ถั่วลิสงค่ะ 00:14:01.720 --> 00:14:03.560 align:center ฉันว่าโอเค เธอคุยได้เลย 00:14:03.640 --> 00:14:04.600 align:center ได้ค่ะ 00:14:08.040 --> 00:14:09.080 align:center น้าเฟิ่ง 00:14:09.920 --> 00:14:10.840 align:center มีอะไรครับ 00:14:16.720 --> 00:14:18.560 align:center เซี่ยเฉียงใกล้จะได้ออกมาแล้ว 00:14:19.240 --> 00:14:20.640 align:center น้าเลยคิดว่า 00:14:20.720 --> 00:14:23.200 align:center ทางพ่อเธอยังขาดคนช่วยบ้างไหม 00:14:23.280 --> 00:14:24.840 align:center ถ้าไม่รังเกียจเขา 00:14:24.920 --> 00:14:27.200 align:center ส่งเขาไปที่คุณหมิงเลยได้ไหม 00:14:29.440 --> 00:14:32.280 align:center พ่อผมน่ะต้องไม่รังเกียจอยู่แล้ว 00:14:32.800 --> 00:14:35.280 align:center แต่บอกให้ส่งไปเลย หมายความว่าไงครับ 00:14:36.200 --> 00:14:39.200 align:center เขาเพิ่งออกมา ต้องให้เขาอยู่บ้านสักสองสามวัน 00:14:39.280 --> 00:14:40.240 align:center ให้เขาได้ปรับตัวก่อน 00:14:40.760 --> 00:14:43.120 align:center แล้วก็ต้องถามความเห็นเขาด้วย ถูกไหมครับ 00:14:43.200 --> 00:14:44.600 align:center ถ้าส่งไปเลย 00:14:44.680 --> 00:14:46.320 align:center คงไม่เหมาะสมมั้งครับ 00:14:47.240 --> 00:14:50.280 align:center น้าก็อยากให้เขาได้อยู่บ้านสักพักเหมือนกัน 00:14:51.360 --> 00:14:53.520 align:center แต่ถ้าญาติพี่น้องรู้ว่าเขาออกมา 00:14:54.320 --> 00:14:56.280 align:center ต้องมาดูเขาที่บ้านแน่ 00:14:56.360 --> 00:14:58.520 align:center วันนี้มีคนมาแขวะ 00:14:58.600 --> 00:15:00.400 align:center พรุ่งนี้ก็มีคนมาแขวะอีก 00:15:02.400 --> 00:15:04.000 align:center แค่คิดป้าก็รู้สึกไม่ดีแล้ว 00:15:06.200 --> 00:15:07.080 align:center น้าเฟิ่งครับ 00:15:07.600 --> 00:15:09.440 align:center ผมรู้ว่าน้าอยากปกป้องเขา 00:15:09.960 --> 00:15:12.520 align:center แต่ยังไงเซี่ยเฉียงก็อายุ 30 กว่าปีแล้วนะครับ 00:15:13.240 --> 00:15:14.880 align:center น้าจะปกป้องเขาไปได้อีกนานแค่ไหน 00:15:15.880 --> 00:15:17.840 align:center - ใช่ - ใช่ เขาเพิ่งออกจากคุก 00:15:17.920 --> 00:15:20.120 align:center เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนนินทา 00:15:20.640 --> 00:15:22.880 align:center แต่ป้าจะซ่อนเขาไว้ ส่งไปที่อื่น 00:15:22.960 --> 00:15:24.760 align:center ไม่ให้เจอญาติมิตรไปทั้งชีวิตเหรอ 00:15:27.920 --> 00:15:29.400 align:center ความผิดที่เขาทำ 00:15:29.480 --> 00:15:31.360 align:center ก็ได้ชดใช้ไปหมดแล้ว 00:15:32.200 --> 00:15:34.160 align:center พวกน้าต้องเพิ่มความมั่นใจให้เขา 00:15:34.240 --> 00:15:37.200 align:center เราควรทำให้เขา ได้เห็นฟ้าหลังฝนที่สดใส ถูกไหมครับ 00:15:40.080 --> 00:15:43.320 align:center เขาได้ออกจากคุก สำหรับพวกน้าก็ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี 00:15:43.400 --> 00:15:47.240 align:center ควรบอกให้ญาติพี่น้องรับรู้ และจัดงานเลี้ยงด้วย 00:15:47.760 --> 00:15:50.480 align:center ไม่ต้องยึกยัก เรียกมาให้หมดเลย เคลียร์ให้จบครั้งเดียว 00:15:52.480 --> 00:15:53.560 align:center จัดงานเลี้ยงเหรอ 00:15:53.640 --> 00:15:55.160 align:center ใช่ครับ จัดงานเลี้ยง 00:15:55.800 --> 00:15:58.720 align:center ให้พวกญาติพี่น้องได้รับรู้ ว่านี่คือเรื่องน่ายินดีสำหรับพวกน้า 00:15:58.800 --> 00:15:59.920 align:center อย่าให้พวกเขาหัวเราะเยาะ 00:16:01.160 --> 00:16:02.240 align:center สิ่งสำคัญที่สุด 00:16:02.320 --> 00:16:04.160 align:center ผมคิดว่าทำแบบนี้ถึงจะเป็นการช่วยเซี่ยเฉียง 00:16:05.000 --> 00:16:06.120 align:center น้าปกป้องเขา 00:16:07.080 --> 00:16:08.280 align:center ต้องปกป้องไปจนถึงชาติไหน 00:16:11.080 --> 00:16:12.080 align:center ก็ใช่ 00:16:14.160 --> 00:16:15.760 align:center อาเหยาพูดถูก 00:16:15.840 --> 00:16:18.320 align:center พอเขาออกมา ก็ให้เขาพึ่งตัวเอง 00:16:19.880 --> 00:16:20.880 align:center จัดงานเลี้ยง 00:16:22.960 --> 00:16:23.800 align:center วางใจเถอะครับ 00:16:29.800 --> 00:16:31.280 align:center ได้ ตามนี้แหละ 00:16:31.360 --> 00:16:34.720 align:center (เส้นทางสู่อิสรภาพ) 00:16:34.800 --> 00:16:38.520 align:center (ร้านกาแฟตอนเช้า บาร์ตอนกลางคืน) 00:17:00.960 --> 00:17:01.920 align:center กลับมาแล้วเหรอ 00:17:06.720 --> 00:17:07.960 align:center ฉันไปข้างนอกก่อนนะ 00:17:08.480 --> 00:17:10.160 align:center พี่… ไปทำอะไรเหรอ 00:17:12.160 --> 00:17:14.680 align:center ฉันจะไปฟาร์มตรงที่ตั้งแคมป์น่ะ 00:17:15.839 --> 00:17:16.800 align:center บ๊ายบาย 00:17:19.920 --> 00:17:21.880 align:center เดี๋ยวครับ เดี๋ยวผมไปส่ง 00:17:24.800 --> 00:17:26.079 align:center รอผมก่อนสิ 00:17:27.040 --> 00:17:29.440 align:center รอผมด้วย รอผมก่อน รอผมก่อนสิ 00:17:29.520 --> 00:17:30.640 align:center เดินช้าๆ หน่อย 00:17:31.160 --> 00:17:32.600 align:center รอผมก่อน 00:17:32.680 --> 00:17:33.640 align:center อย่าเดินเร็วนักสิ 00:17:33.720 --> 00:17:35.760 align:center ทางขรุขระ รอผมก่อน 00:17:35.840 --> 00:17:36.880 align:center รอก่อนๆ 00:17:36.960 --> 00:17:38.240 align:center มาแล้วๆ 00:17:39.200 --> 00:17:40.520 align:center หยุดก่อน 00:17:40.600 --> 00:17:41.800 align:center มา ขึ้นรถครับขึ้นรถ 00:17:44.840 --> 00:17:46.360 align:center ระวังนะครับ ทางไม่เรียบ 00:17:47.720 --> 00:17:48.840 align:center เหนื่อยชะมัดเลย 00:18:14.000 --> 00:18:15.240 align:center มันจะรอดไหมครับ 00:18:16.680 --> 00:18:17.800 align:center ไม่รู้สิ 00:18:19.360 --> 00:18:20.920 align:center ถ้าพี่อยากปลูกผลไม้ 00:18:21.440 --> 00:18:22.320 align:center พี่ต้องเลือกต้นกล้า 00:18:22.400 --> 00:18:25.680 align:center ที่โตเท่านิ้วโป้ง 00:18:25.760 --> 00:18:27.880 align:center แบบนั้นถึงมีโอกาสรอดสูง 00:18:28.920 --> 00:18:31.360 align:center มันก็โตมาจากเมล็ดพันธุ์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ 00:18:34.120 --> 00:18:35.280 align:center ผมว่าของพี่ไม่รอดหรอก 00:18:38.040 --> 00:18:39.640 align:center วันนี้นายพูดมากไปนะ 00:18:40.880 --> 00:18:42.360 align:center ถ้านายมีธุระก็กลับไปก่อนเถอะ 00:18:45.480 --> 00:18:47.160 align:center พี่ก็เหมือนกับผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมา 00:18:49.640 --> 00:18:50.520 align:center หมายความว่าไง 00:18:50.600 --> 00:18:52.120 align:center ปั่นหัวผมเล่นไง 00:18:56.160 --> 00:18:57.560 align:center ฉันปั่นหัวนายเล่นยังไง 00:18:58.080 --> 00:19:00.920 align:center เมื่อก่อนนะ วันๆ เรียกผมเสี่ยวอวี๋ 00:19:01.000 --> 00:19:02.560 align:center ดีกับผมมาก 00:19:02.640 --> 00:19:03.520 align:center ไม่ให้ผมถูกรังแก 00:19:03.600 --> 00:19:05.560 align:center ให้ผมรู้จักรักศักดิ์ศรี รักตัวเอง 00:19:05.640 --> 00:19:07.680 align:center สุดท้าย ได้ผมแล้ว 00:19:08.200 --> 00:19:09.480 align:center ก็เปลี่ยนเป็นคนละคน 00:19:10.080 --> 00:19:11.320 align:center ไม่ไปฟังผมร้องเพลงแล้ว 00:19:11.400 --> 00:19:13.440 align:center ไปที่คุณหมิงโดยไม่บอกกันสักคำ 00:19:13.520 --> 00:19:15.080 align:center แถมยังไปเที่ยวภูเขาหิมะเหมยลี่อีก 00:19:15.160 --> 00:19:16.200 align:center เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่ะ 00:19:19.560 --> 00:19:20.680 align:center นี่นายพูดตรงกันข้ามเลยนะ 00:19:21.680 --> 00:19:23.200 align:center ไม่ใช่นายเหรอที่หลบหน้าฉัน 00:19:24.920 --> 00:19:26.400 align:center ที่จริงฉันไม่แคร์หรอก 00:19:27.120 --> 00:19:28.480 align:center ฉันแค่กลัวทำนายตกใจไง 00:19:28.560 --> 00:19:30.120 align:center ทำผมตกใจอะไร 00:19:30.200 --> 00:19:32.120 align:center นายกลัวฉันคอยตื๊อนายไม่ใช่เหรอ 00:19:33.160 --> 00:19:34.640 align:center ผู้หญิงอายุ 40 ที่เคยหย่าร้าง 00:19:34.720 --> 00:19:37.440 align:center แถมยังมีลูกสาวอายุ 19 ตามตื๊อนาย 00:19:39.920 --> 00:19:41.440 align:center ผมไม่ได้คิดแบบนั้น 00:19:43.240 --> 00:19:44.600 align:center มันไม่เกี่ยวกันเลย 00:19:46.160 --> 00:19:47.800 align:center ผมแค่… 00:19:48.640 --> 00:19:50.640 align:center แค่รู้สึกไม่ค่อยชิน 00:19:53.480 --> 00:19:54.800 align:center ฉันเข้าใจนายผิดสินะ 00:19:56.880 --> 00:19:57.920 align:center ก็ใช่น่ะสิ 00:20:03.600 --> 00:20:04.600 align:center ผม… 00:20:07.800 --> 00:20:09.680 align:center ความจริงผมก็ชอบอยู่กับพี่นะครับ 00:20:20.040 --> 00:20:21.080 align:center ยังไงก็ได้ 00:20:23.920 --> 00:20:25.600 align:center ยังไงก็ได้ หมายความว่ายังไง 00:20:26.560 --> 00:20:31.200 align:center ยังไงก็ได้ ก็หมายถึง นายสะดวกแบบไหนก็ตามนั้น ฉันยังไงก็ได้ 00:20:33.320 --> 00:20:34.960 align:center ฉันไปรดน้ำผักก่อนนะ 00:20:36.040 --> 00:20:39.000 align:center จะบอกให้ เครือมะระเลื้อยยาวเร็วมาก 00:20:39.080 --> 00:20:40.720 align:center - เดี๋ยวพาไปดู - ฉันคิดว่าโอเค 00:20:41.240 --> 00:20:43.120 align:center - หมายความว่าไง - รีบไปเร็ว เสี่ยวอวี๋ 00:20:44.200 --> 00:20:45.600 align:center ถือถังน้ำมาด้วย 00:20:45.680 --> 00:20:46.680 align:center ครับ 00:20:58.480 --> 00:20:59.680 align:center เสี่ยวหูลู่ 00:20:59.760 --> 00:21:01.040 align:center กินไข่นี่หน่อยไหม 00:21:01.120 --> 00:21:02.800 align:center ไม่ต้อง คุณให้เธอกินเองเถอะค่ะ 00:21:03.560 --> 00:21:04.840 align:center ครับ ให้เธอกินเอง 00:21:04.920 --> 00:21:05.880 align:center กินเองนะลูก 00:21:09.520 --> 00:21:11.680 align:center เสี่ยวชุน นี่ ผักที่พวกเธอสั่ง 00:21:11.760 --> 00:21:12.760 align:center ครบแล้วนะ 00:21:12.840 --> 00:21:15.400 align:center น้าฮวา ช่วงนี้รับทรัพย์อื้อเลยนะคะ 00:21:16.760 --> 00:21:17.920 align:center ก็ได้เยอะอยู่ 00:21:18.640 --> 00:21:20.440 align:center แต่ไหล่อาเซี่ยงตงของเธอน่ะ 00:21:20.520 --> 00:21:23.160 align:center ต้องไปรักษาที่โรงพยาบาลก่อน ถึงจะกลับมาทำอาหารได้ 00:21:23.240 --> 00:21:25.480 align:center เป็นแบบนี้ต่อไป โรงพยาบาลก็คงรับทรัพย์เหมือนกัน 00:21:25.560 --> 00:21:26.800 align:center แบบนี้ก็ไม่ไหวสิคะ 00:21:26.880 --> 00:21:28.040 align:center ทำไงได้ล่ะ 00:21:28.120 --> 00:21:30.920 align:center หู่จื่อยังมีที่ต้องใช้เงินอีกมาก 00:21:31.000 --> 00:21:33.880 align:center - ป้าครับ น้ำมะขามสองขวดครับ - มาแล้วๆ 00:21:33.960 --> 00:21:35.960 align:center - ค่อยๆ ทานกันไปนะ - น้าไปเถอะค่ะ 00:21:38.440 --> 00:21:40.080 align:center - มา เสี่ยวชุน ลองชิมนี่ดู - ไม่ต้องๆ 00:21:40.160 --> 00:21:41.000 align:center ฉันคีบเอง 00:21:41.080 --> 00:21:42.080 align:center โอเค 00:21:45.040 --> 00:21:47.320 align:center มา เถ้าแก่จาง คุณนาย เชิญทางนี้ครับ 00:21:47.400 --> 00:21:49.800 align:center อาหารร้านนี้อร่อยมาก เมื่อก่อนผมมาบ่อยๆ 00:21:49.880 --> 00:21:51.040 align:center - พี่ครับ - สวัสดีค่ะ 00:21:51.120 --> 00:21:53.080 align:center พวกผมมาห้าคน ช่วยเก็บโต๊ะหน่อยนะครับ 00:21:53.160 --> 00:21:55.640 align:center - นั่งนี่เถอะ ห้าคนพอดี - ครับ ขอบคุณครับ 00:21:56.880 --> 00:21:57.920 align:center ขอโทษครับๆ 00:21:58.600 --> 00:22:00.440 align:center - เด็กๆ ไม่เป็นอะไรนะ - ไม่เป็นไรค่ะ 00:22:00.520 --> 00:22:01.880 align:center ขอโทษจริงๆ ครับ 00:22:01.960 --> 00:22:02.800 align:center ผมช่วยเก็บนะ 00:22:03.480 --> 00:22:04.640 align:center พ่อคะ 00:22:05.560 --> 00:22:07.200 align:center เสี่ยงหูลู่ ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ไง 00:22:07.720 --> 00:22:10.000 align:center หนูมากินข้าวกับแม่ค่ะ 00:22:12.360 --> 00:22:15.000 align:center พ่อมากินข้าวกับลูกค้า เดี๋ยวตอนเย็นพ่อซื้อของอร่อยๆ ไปหานะ 00:22:15.080 --> 00:22:16.240 align:center กลับไปเถอะ 00:22:19.080 --> 00:22:20.880 align:center - มาครับๆ คุณนาย เชิญทางนี้ครับ - ค่ะๆ 00:22:20.960 --> 00:22:21.800 align:center มาครับเถ้าแก่จาง 00:22:21.880 --> 00:22:24.680 align:center พ่อบอกว่าพ่อพาลูกค้ามาเที่ยวค่ะ 00:22:24.760 --> 00:22:27.240 align:center เดี๋ยวตอนเย็นจะไปหาหนูที่บ้าน 00:22:27.320 --> 00:22:28.560 align:center จ้ะ แม่รู้แล้ว 00:22:28.640 --> 00:22:29.520 align:center พวกเรากินข้าวกันดีไหม 00:22:34.200 --> 00:22:36.600 align:center คุณพ่อเสี่ยวหูลู่ทำงานอะไรเหรอครับ 00:22:37.400 --> 00:22:38.600 align:center ขายเครื่องกรองน้ำค่ะ 00:22:40.160 --> 00:22:42.400 align:center มิน่าละ แต่ละวันต้องอยู่กับลูกค้า 00:22:44.840 --> 00:22:45.800 align:center กินเถอะครับ 00:22:50.560 --> 00:22:51.440 align:center ไม่ไหวแล้วๆ 00:22:51.960 --> 00:22:53.120 align:center ยอมแพ้ๆ 00:22:53.200 --> 00:22:55.080 align:center หยุดยิงได้แล้ว เจ็บจังเลย 00:22:56.880 --> 00:22:58.400 align:center ยอมแพ้ๆ 00:22:59.920 --> 00:23:01.360 align:center คุณกินข้าวเถอะ ไม่ต้องเล่นกับพวกเขาหรอก 00:23:01.440 --> 00:23:02.600 align:center ไม่เป็นไรครับๆ 00:23:02.680 --> 00:23:03.720 align:center พวกคุณทานเลยครับ 00:23:03.800 --> 00:23:04.840 align:center เร็วหน่อยๆ 00:23:04.920 --> 00:23:06.280 align:center (ยอดขาย) 00:23:25.960 --> 00:23:27.320 align:center ขอโทษนะคะ ร้านปิดแล้วค่ะ 00:23:27.840 --> 00:23:29.360 align:center น่าน่านัดผมมาครับ 00:23:31.520 --> 00:23:32.960 align:center - นักข่าวสวีใช่ไหมคะ - ครับ 00:23:33.040 --> 00:23:34.200 align:center - สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ 00:23:34.280 --> 00:23:35.840 align:center ได้เจอตัวจริงสักที 00:23:35.920 --> 00:23:37.160 align:center ดื่มอะไรดีคะ 00:23:37.680 --> 00:23:38.920 align:center ขอบคุณครับ ผมได้หมด 00:23:39.000 --> 00:23:41.400 align:center - เสี่ยวซิน ช่วยชงชาให้หน่อยสิ - ค่ะ 00:23:41.480 --> 00:23:43.000 align:center - เชิญทางนี้ค่ะ - ครับ 00:23:47.760 --> 00:23:49.760 align:center หยางเสวียเป่าที่อยู่หมู่สี่ 00:23:49.840 --> 00:23:50.840 align:center เขาอยากไปกู้สินเชื่อ 00:23:50.920 --> 00:23:52.280 align:center แต่ไม่มีหลักประกัน 00:23:52.360 --> 00:23:55.520 align:center เลยมาขอให้สภาชุมชน ช่วยเขียนหนังสือรับรองให้ 00:23:55.600 --> 00:23:57.680 align:center ฉันบอกไปว่าสภาชุมชนเขียนให้ไม่ได้ 00:23:57.760 --> 00:24:00.000 align:center ฉันบอกให้เขาไปเปิดร้านเล็กๆ ริมทาง 00:24:00.080 --> 00:24:01.360 align:center ต้นทุนก็ต่ำ 00:24:01.440 --> 00:24:03.360 align:center แต่เขาไม่ฟัง ดึงดันจะกู้ให้ได้ 00:24:04.880 --> 00:24:06.000 align:center หยางเสวียเป่าคนนี้ 00:24:06.760 --> 00:24:08.000 align:center พรุ่งนี้เธอเรียกเขามาหน่อยนะ 00:24:08.520 --> 00:24:09.480 align:center ฉันจะถามเขาเอง 00:24:10.160 --> 00:24:11.160 align:center ค่ะ 00:24:12.360 --> 00:24:15.120 align:center แล้วก็บ้านเก่าของหลี่เสี่ยวผิงที่อยู่หมู่สอง 00:24:15.200 --> 00:24:18.240 align:center เขาบอกอยากปรับปรุงเพื่อทำเป็นโฮมสเตย์ 00:24:18.320 --> 00:24:20.000 align:center ตอนกลางวันฉันไปดูมาแล้ว 00:24:20.080 --> 00:24:21.880 align:center หลังคาคลุมพลาสติกไว้ 00:24:21.960 --> 00:24:23.600 align:center ขนาดฉันยังกลัวว่ากำแพงจะพังเลย 00:24:23.680 --> 00:24:26.760 align:center น่ากลัวมาก ไม่มีทางรับประกันเรื่องความปลอดภัยได้แน่ 00:24:26.840 --> 00:24:30.080 align:center ฟังจากความหมายของเขา ก็ไม่คิดจะซ่อมด้วย 00:24:30.160 --> 00:24:32.920 align:center บอกรอทำเงินได้แล้วค่อยว่ากัน 00:24:33.840 --> 00:24:35.480 align:center คนนั้นเหรอ ฉันรู้จัก 00:24:36.000 --> 00:24:37.160 align:center เมื่อก่อนเคยเลี้ยงไก่ 00:24:37.680 --> 00:24:39.120 align:center สุดท้ายขี้เกียจกันทั้งบ้าน 00:24:39.200 --> 00:24:40.640 align:center ปล่อยให้ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว 00:24:40.720 --> 00:24:43.280 align:center อย่างเขายังคิดจะเปิดโฮมสเตย์อีกเหรอ 00:24:43.360 --> 00:24:44.400 align:center นั่นสิคะ 00:24:49.000 --> 00:24:49.840 align:center เถ้าแก่เซี่ย 00:24:50.880 --> 00:24:52.360 align:center พูดอะไรบ้างสิคะ 00:24:52.440 --> 00:24:55.800 align:center คุณว่าแต่ละบ้านที่ฉันพูดมาเมื่อกี้ มีบ้านไหนพอช่วยได้บ้าง 00:24:55.880 --> 00:24:58.120 align:center ความคิดแต่ละคนเกินเยียวยามากเลย 00:24:59.800 --> 00:25:01.800 align:center ฟังดูแล้วก็เกินเยียวยาจริงๆ 00:25:02.720 --> 00:25:06.080 align:center แต่เรื่องนี้ ทางสภาเกลี้ยกล่อมได้ 00:25:06.160 --> 00:25:07.040 align:center ผมกล่อมไม่ได้ 00:25:07.640 --> 00:25:08.880 align:center ผมเองก็ทำธุรกิจ 00:25:08.960 --> 00:25:13.080 align:center ไม่งั้นพวกเขาต้องพูดลับหลังแน่ว่า เซี่ยจือเหยาทำนั่นทำนี่หาเงินในชุมชน 00:25:13.160 --> 00:25:15.360 align:center แต่ไม่ให้พวกเราทำ ไม่ให้พวกเราหาเงิน 00:25:16.880 --> 00:25:17.720 align:center อาเหยา 00:25:18.720 --> 00:25:21.160 align:center เรื่องนี้ทำไปก็ไม่มีผลดีจริงๆ แหละ 00:25:21.840 --> 00:25:24.000 align:center แต่เธอรู้เรื่องการทำธุรกิจ 00:25:24.080 --> 00:25:26.120 align:center ก็ช่วยออกความคิดเห็นหน่อยแล้วกัน 00:25:26.200 --> 00:25:28.560 align:center มีความคิดอะไรก็พูดออกมาได้เลย 00:25:28.640 --> 00:25:29.760 align:center ที่นี่ไม่มีคนนอก 00:25:30.640 --> 00:25:32.160 align:center ผมรู้ครับ 00:25:32.240 --> 00:25:34.400 align:center แต่ผมก็คิดวิธีดีๆ ไม่ออกแล้วจริงๆ 00:25:34.480 --> 00:25:36.280 align:center ปัญหาที่เสี่ยวหวงพูดมาก็รับมือยากจริงๆ 00:25:36.880 --> 00:25:38.800 align:center บอกได้แค่ว่า พวกคุณลองเกลี้ยกล่อมอีกหน่อย 00:25:38.880 --> 00:25:42.960 align:center อย่างหยางเสวียเป่า ถ้าใจร้อน วิ่งไปกู้เงินดอกเบี้ยสูงในเน็ตมาจริงๆ 00:25:43.480 --> 00:25:44.760 align:center เขาอาจตายได้เลย 00:25:50.640 --> 00:25:52.640 align:center เรื่องค่าเช่าห้องสมุดคุยเสร็จแล้ว 00:25:52.720 --> 00:25:54.520 align:center หลังเซ็นสัญญาเสร็จ ทางนั้นจะทำแผนออกมาก่อน 00:25:54.600 --> 00:25:58.960 align:center ฉันเดาว่าพวกเขาน่าจะสั่งทำที่โรงงาน แล้วค่อยเอามาประกอบที่นี่ 00:25:59.040 --> 00:26:01.880 align:center ลดเวลาก่อสร้าง และลดการทำลายสิ่งแวดล้อม 00:26:02.920 --> 00:26:06.760 align:center งั้นต้องคุยกับครอบครัว ที่อยู่แถวบ้านเก่าไว้ล่วงหน้าด้วย 00:26:06.840 --> 00:26:09.480 align:center อย่าให้ตอนก่อสร้าง เสียงดังรบกวนชาวบ้านจนผิดใจกัน 00:26:10.240 --> 00:26:11.240 align:center ทราบแล้วค่ะ 00:26:11.320 --> 00:26:12.960 align:center ถ้าพวกเขาจะรับสมัครคน 00:26:13.040 --> 00:26:14.000 align:center ก็รับสมัครจากชุมชนนะ 00:26:14.720 --> 00:26:15.800 align:center พวกเขาก็พูดแบบนี้แหละค่ะ 00:26:16.640 --> 00:26:17.520 align:center โอเค 00:26:21.040 --> 00:26:22.160 align:center หงโต้ว 00:26:26.200 --> 00:26:27.440 align:center ขอแนะนำหน่อยนะครับ 00:26:27.520 --> 00:26:29.440 align:center นี่คือเจ้าของโฮมสเตย์ในชุมชนเรา สวี่หงโต้ว 00:26:30.360 --> 00:26:31.480 align:center แล้วก็เป็นแฟนผมด้วย 00:26:32.840 --> 00:26:35.200 align:center นี่คือเลขาหลี่ เลขาพรรคประจำชุมชนเรา คุณเคยเจอ 00:26:35.280 --> 00:26:37.200 align:center - สวัสดีค่ะเลขาหลี่ - เจอกันอีกแล้วนะครับ 00:26:38.320 --> 00:26:40.280 align:center นี่คือหัวหน้ากรรมการชุมชนของเรา 00:26:40.360 --> 00:26:41.960 align:center - สวัสดีค่ะหัวหน้า - สวัสดีครับๆ 00:26:42.840 --> 00:26:44.880 align:center ไม่เลวๆ ตั้งใจทำให้ดีนะครับ 00:26:45.400 --> 00:26:48.360 align:center พวกเราช่วยกันสร้างชุมชน ให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วยกันนะครับ 00:26:49.520 --> 00:26:52.800 align:center วางใจเถอะค่ะ ชุมชนมีข้อเรียกร้องอะไร ฉันจะให้ความร่วมมือเต็มที่ค่ะ 00:26:52.880 --> 00:26:54.120 align:center ครับ 00:26:55.080 --> 00:26:57.040 align:center งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกผมขอตัวก่อนนะครับ 00:26:57.560 --> 00:26:58.880 align:center เสร็จแล้วเหรอ 00:26:59.520 --> 00:27:02.000 align:center แค่ให้เขามาช่วยออกความคิดเห็นน่ะ ไม่มีอะไรมาก 00:27:02.080 --> 00:27:03.200 align:center ไม่ต้องรอคุณเหรอ 00:27:03.280 --> 00:27:06.440 align:center ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันกับท่านเลขา ต้องไปบ้านคุณยายคนหนึ่งก่อน 00:27:07.400 --> 00:27:09.440 align:center - โอเค - ได้ งั้นขอตัวก่อนนะครับ 00:27:09.960 --> 00:27:10.800 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:27:10.880 --> 00:27:12.560 align:center - แล้วเจอกันค่ะหัวหน้า ท่านเลขา - เหนื่อยแล้วนะ 00:27:12.640 --> 00:27:14.120 align:center - เดินดีๆ - ลำบากแล้วนะ 00:27:20.280 --> 00:27:21.440 align:center เหนื่อยจังเลย 00:27:23.040 --> 00:27:25.200 align:center ที่ไซต์งานมีกล้องวงจรปิดไม่ใช่เหรอ 00:27:25.720 --> 00:27:27.520 align:center และยังมีหัวหน้างานกับสถาปนิกอีก 00:27:27.600 --> 00:27:28.640 align:center ทำไมคุณต้องไปเฝ้าเองด้วย 00:27:29.400 --> 00:27:32.000 align:center ไม่วางใจ กลัวเกิดปัญหาไง 00:27:32.080 --> 00:27:34.120 align:center ปัญหาน่ะมันต้องเกิดอยู่แล้ว 00:27:34.200 --> 00:27:36.680 align:center แถมยังเป็นปัญหาต่างๆ นานาที่คุณคิดไม่ถึง 00:27:37.200 --> 00:27:38.960 align:center เรื่องการเป็นเจ้าของกิจการ 00:27:39.040 --> 00:27:40.160 align:center ผมต้องสอนคุณหน่อย 00:27:40.680 --> 00:27:41.920 align:center สอนฉันเหรอ 00:27:42.440 --> 00:27:44.400 align:center คุณเพิ่งจบประถมก็จะเป็นครูแล้วเหรอ 00:27:45.000 --> 00:27:46.360 align:center ผมจบประถมเหรอ 00:27:46.440 --> 00:27:47.440 align:center แต่คุณยังอยู่ป.หนึ่งอยู่เลย 00:27:47.520 --> 00:27:49.160 align:center คุณว่าผมมีคุณสมบัติไหมล่ะ 00:27:49.240 --> 00:27:51.560 align:center โอเค รุ่นพี่ พูดมาเลยค่ะ 00:27:52.360 --> 00:27:53.360 align:center บทเรียนที่หนึ่ง 00:27:53.880 --> 00:27:55.320 align:center เรียนรู้ที่จะวางใจ 00:27:56.080 --> 00:27:57.320 align:center ต้องเรียนด้วยเหรอ 00:27:57.840 --> 00:28:00.560 align:center แน่นอนสิ ผมจ่ายเงินเรียนมาเชียวนะ 00:28:01.320 --> 00:28:02.720 align:center ตอนเริ่มต้นใหม่ๆ 00:28:02.800 --> 00:28:05.800 align:center ผมกังวลหนักมาก ไม่แบ่งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ 00:28:06.320 --> 00:28:08.720 align:center สุดท้ายพวกเขากลับไม่เข้าใจผม 00:28:08.800 --> 00:28:09.640 align:center พวกเขาบอกว่า 00:28:09.720 --> 00:28:12.200 align:center ผม'ไม่ให้พื้นที่ส่วนตัวพวกเขา ไม่เชื่อใจพวกเขา 00:28:12.280 --> 00:28:14.120 align:center ขนาดเสี่ยวชุนยังวิ่งมาถามผม 00:28:14.200 --> 00:28:16.360 align:center ว่าผมรู้สึกว่าคนพวกนี้ไม่ได้เรื่องเหรอ 00:28:18.600 --> 00:28:20.160 align:center เดี๋ยวนะ ทำเยอะหน่อยไม่ดีตรงไหนเหรอ 00:28:20.240 --> 00:28:21.600 align:center งานก็มีแค่นั้น 00:28:21.680 --> 00:28:23.640 align:center คุณทำเยอะ คนอื่นก็จะได้ทำน้อยลง 00:28:24.160 --> 00:28:26.320 align:center คุณน่ะ เป็นพนักงานมานาน 00:28:26.400 --> 00:28:28.000 align:center เลยยังคิดแบบพนักงานอยู่ 00:28:28.080 --> 00:28:29.560 align:center ทุกคนควรทำหน้าที่ของตัวเอง 00:28:29.640 --> 00:28:31.520 align:center เถ้าแก่ควรทำหน้าที่ของเถ้าแก่ 00:28:31.600 --> 00:28:33.280 align:center คุณจ้างพวกเขามาทำอะไร 00:28:34.600 --> 00:28:36.880 align:center ถ้าคุณมีความเห็นอะไร คุณก็เสนอได้ 00:28:37.560 --> 00:28:39.760 align:center แต่อย่าเข้าไปแทรกแซงงานพวกเขาเกินไป 00:28:40.280 --> 00:28:42.160 align:center ไม่สิ แต่ฉันเป็นคนจ่ายเงินนะ 00:28:42.240 --> 00:28:44.400 align:center ฉันยังต้องรับผิดชอบผลลัพธ์สุดท้าย 00:28:44.480 --> 00:28:45.520 align:center วางใจได้ยาก 00:28:45.600 --> 00:28:47.880 align:center คุณดูสิ นี่แหละคือความคิดของคนเป็นเถ้าแก่ 00:28:47.960 --> 00:28:50.560 align:center พนักงานน่ะ ต้องมุ่งจะทำงาน 00:28:50.640 --> 00:28:52.920 align:center ส่วนเถ้าแก่ก็ต้องเรียนรู้ที่จะเชื่อใจ 00:28:53.440 --> 00:28:55.320 align:center ต้องควบคุมทิศทางโดยรวม 00:28:55.400 --> 00:28:57.520 align:center คนคนเดียวสร้างทีมไม่ได้หรอก 00:28:59.320 --> 00:29:00.320 align:center มีเหตุผลแฮะ 00:29:01.120 --> 00:29:04.200 align:center ไม่ได้สอนให้ฟรีๆ นะ ต้องจ่ายค่าเรียนด้วย 00:29:06.040 --> 00:29:07.080 align:center เอามือมา 00:29:10.000 --> 00:29:10.840 align:center ทำอะไร 00:29:11.920 --> 00:29:13.360 align:center มา ให้คุณ 00:29:20.000 --> 00:29:20.840 align:center ของขวัญขอบคุณ 00:29:22.080 --> 00:29:24.280 align:center ที่สาธารณะ ทำแบบนี้มันจะไม่ดี 00:29:24.360 --> 00:29:26.160 align:center เดี๋ยวสิ มืดขนาดนี้ใครจะเห็น 00:29:26.240 --> 00:29:28.560 align:center ฉันบอกว่าไม่ดี ก็คือไม่ดี 00:29:39.000 --> 00:29:43.440 align:center (ปิ้งย่างต้นไม้แชมเปียน) 00:29:43.520 --> 00:29:44.360 align:center หลัวเฉวียน 00:29:45.320 --> 00:29:46.160 align:center พี่เหยา 00:29:46.240 --> 00:29:47.480 align:center นายมาเมื่อไหร่เนี่ย 00:29:48.000 --> 00:29:50.320 align:center เพิ่งมาวันนี้ครับ พาลูกค้ามาเที่ยว 00:29:50.400 --> 00:29:52.040 align:center เพิ่งไปส่งพวกเขาที่โฮมสเตย์มา 00:29:52.120 --> 00:29:53.720 align:center เลยมาซื้อของกินไปให้ลูกหน่อย 00:29:55.320 --> 00:29:56.920 align:center นี่คือพ่อของเสี่ยวหูลู่ 00:29:57.000 --> 00:29:58.320 align:center นี่แฟนฉัน สวี่หงโต้ว 00:29:58.400 --> 00:29:59.720 align:center - สวัสดีครับพี่ - สวัสดีค่ะ 00:29:59.800 --> 00:30:00.680 align:center ช่วงนี้ธุรกิจเป็นไงบ้าง 00:30:00.760 --> 00:30:02.120 align:center ก็พอได้ครับ 00:30:02.200 --> 00:30:04.240 align:center ลูกค้าที่พามาเที่ยววันนี้ ซื้อค่อนข้างเยอะ 00:30:04.320 --> 00:30:05.640 align:center - น่าจะได้ประมาณห้าหกพันอยู่ - ยังไม่สุก 00:30:07.400 --> 00:30:08.400 align:center มา 00:30:09.280 --> 00:30:10.280 align:center เสร็จแล้ว 00:30:12.640 --> 00:30:15.800 align:center - พี่เอาไปสักไม้สิครับ - ไม่ต้องๆ พวกเรา… 00:30:16.440 --> 00:30:18.760 align:center ย่าทำไว้รอแล้วน่ะ เดี๋ยวพวกเรากลับไปกินที่บ้าน 00:30:20.720 --> 00:30:21.560 align:center ครับ 00:30:21.640 --> 00:30:23.520 align:center นายรีบกลับไปเถอะ ลูกคงใกล้นอนแล้ว 00:30:24.040 --> 00:30:26.320 align:center ครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับ พี่เหยา 00:30:26.400 --> 00:30:29.240 align:center พี่สาว พี่กว้านจวิน ไว้เจอกัน 00:30:29.320 --> 00:30:30.400 align:center ไปดีๆ นะ 00:30:35.560 --> 00:30:37.560 align:center รู้สึกว่าสามีเก่าเสี่ยวชุนเป็นคนเฉื่อยๆ นะ 00:30:38.440 --> 00:30:40.320 align:center - เฉื่อยเหรอ - ทำอะไรชักช้าน่ะค่ะ 00:30:41.360 --> 00:30:43.840 align:center ดูจากนิสัยอย่างเสี่ยวชุน 00:30:43.920 --> 00:30:44.840 align:center จะอยู่กันยืดได้ยังไงใช่ไหม 00:30:46.520 --> 00:30:47.680 align:center ลุงซื่อผิงกลับแล้วเหรอ 00:30:47.760 --> 00:30:49.640 align:center กลับแล้ว งานแกเยอะจะตาย 00:30:51.120 --> 00:30:52.440 align:center นี่ กินสิ 00:30:52.960 --> 00:30:53.800 align:center ระวังร้อนนะ 00:30:53.880 --> 00:30:55.000 align:center โอเค 00:30:55.080 --> 00:30:56.120 align:center คุณเอาไม้ไหน 00:30:56.640 --> 00:30:57.880 align:center - ไม้นี้ - โอเค 00:30:59.040 --> 00:31:00.160 align:center จริงสิ 00:31:00.240 --> 00:31:03.240 align:center อีกสองวัน เดี๋ยวฉันไปรับเซี่ยเฉียงกับนายนะ 00:31:03.320 --> 00:31:04.600 align:center นายก็อยากไปเหรอ 00:31:05.320 --> 00:31:06.480 align:center ถ้านายไปแต่ฉันไม่ไป 00:31:06.560 --> 00:31:08.600 align:center เดี๋ยวจะดูเหมือนฉันไม่ให้ความสำคัญกับเขา 00:31:09.880 --> 00:31:11.440 align:center ได้ ไว้ฉันจะมาเรียก 00:31:11.520 --> 00:31:12.600 align:center โอเค 00:31:12.680 --> 00:31:14.160 align:center พวกฉันยังต้องไปร้านค้าอีก ขอตัวก่อนนะ 00:31:14.240 --> 00:31:15.440 align:center โอเค 00:31:15.520 --> 00:31:16.560 align:center ไปกัน 00:31:16.640 --> 00:31:17.800 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:31:33.840 --> 00:31:35.680 align:center นี่เสื้อของเซี่ยเซี่ย คุณน่าจะใส่ได้ 00:31:36.200 --> 00:31:37.160 align:center ขอบคุณนะ 00:31:37.240 --> 00:31:38.760 align:center ซักออกไหม 00:31:39.560 --> 00:31:40.880 align:center น้ำมันซักยากหน่อย 00:31:40.960 --> 00:31:41.800 align:center เดี๋ยวฉันซักให้ 00:31:41.880 --> 00:31:43.280 align:center - ไม่เป็นไร ไม่ต้อง ผมซักเอง - มาๆ 00:31:46.640 --> 00:31:47.800 align:center ขอบใจนะ 00:31:51.000 --> 00:31:51.920 align:center ตรงนี่ใช่ไหม 00:31:52.440 --> 00:31:53.640 align:center ใช่ๆ ตรงแขนเสื้อน่ะ 00:31:57.600 --> 00:32:00.480 align:center ครอบครัวลูกค้าคุณวันนี้ น่าสนใจดีนะ 00:32:02.000 --> 00:32:05.920 align:center เลี้ยงข้าวพาเที่ยว ยังต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ฟรีอีก 00:32:06.760 --> 00:32:08.840 align:center ที่จริงออกมากันทั้งครอบครัวก็ดีนะ 00:32:09.360 --> 00:32:11.120 align:center อย่างน้อยผมก็ไม่ต้องกินเหล้าเป็นเพื่อน 00:32:14.080 --> 00:32:16.040 align:center เมื่อก่อนคุณก็ชอบกินเหล้าไม่ใช่เหรอ 00:32:16.560 --> 00:32:17.960 align:center ทุกครั้งที่เมากลับมา 00:32:18.040 --> 00:32:20.200 align:center ก็จะกอดซักโครกอ้วก 00:32:20.800 --> 00:32:22.000 align:center อ้วกไปพูดไป 00:32:22.840 --> 00:32:25.280 align:center “โธ่ ผมทำเพื่อหาเลี้ยงคุณกับเสี่ยวหูลู่นะ” 00:32:31.560 --> 00:32:32.600 align:center เสี่ยวชุน 00:32:34.360 --> 00:32:37.160 align:center ผู้ชายที่กินข้าวกับคุณวันนี้ ใช่… 00:32:38.240 --> 00:32:39.720 align:center ใช่แฟนคุณไหม 00:32:40.400 --> 00:32:41.920 align:center ไม่ใช่ เขาจีบฉันอยู่ 00:32:43.240 --> 00:32:44.800 align:center งั้นครอบครัวเขาเป็นยังไงบ้าง 00:32:47.000 --> 00:32:48.560 align:center คุณถามเรื่องพวกนี้ทำไม 00:32:49.080 --> 00:32:50.360 align:center คุณห่วงตัวเองเถอะนะ 00:32:53.680 --> 00:32:54.560 align:center จริงสิ 00:32:55.600 --> 00:32:57.200 align:center เรื่องที่เสี่ยวหูลู่จะเข้าประถม 00:32:57.880 --> 00:32:59.480 align:center คุณบอกปู่กับย่าแกหรือยัง 00:33:01.480 --> 00:33:02.360 align:center บอกแล้ว 00:33:04.120 --> 00:33:04.960 align:center จากนั้นล่ะ 00:33:05.560 --> 00:33:08.120 align:center พวกท่านบอกต้องปรึกษากันอีก 00:33:10.640 --> 00:33:12.400 align:center พวกท่านจะมาดูเสี่ยวหูลู่แสดงไม่ใช่เหรอ 00:33:12.480 --> 00:33:14.000 align:center ถึงตอนนั้นค่อยคุยกัน 00:33:14.880 --> 00:33:16.600 align:center ก็คือไม่เห็นด้วยสินะ 00:33:22.880 --> 00:33:23.800 align:center แล้วคุณคิดยังไง 00:33:26.360 --> 00:33:27.840 align:center ผมแล้วแต่คุณ 00:33:29.160 --> 00:33:31.320 align:center ฉันหมายถึงความคิดจากใจจริงของคุณ 00:33:34.120 --> 00:33:35.240 align:center ที่จริง 00:33:35.760 --> 00:33:37.320 align:center เรียนที่คุนหมิงน่าจะดีกว่านะ 00:33:37.920 --> 00:33:40.360 align:center อีกอย่างตอนนั้นที่พวกเราซื้อบ้าน 00:33:40.880 --> 00:33:42.880 align:center ก็ซื้อเพราะอยู่ใกล้โรงเรียนไม่ใช่เหรอ 00:33:49.160 --> 00:33:50.360 align:center คุณโกรธเหรอ 00:33:50.440 --> 00:33:51.480 align:center เปล่า 00:33:53.640 --> 00:33:55.720 align:center เสี่ยวชุน ผมแล้วแต่คุณเลย 00:33:57.280 --> 00:33:59.120 align:center คุณไม่ต้องฟังฉันทุกอย่างหรอก 00:33:59.200 --> 00:34:01.400 align:center ฉันจะเอาความคิดของคุณไปพิจารณาด้วย 00:34:02.280 --> 00:34:03.800 align:center รอเจอพ่อแม่คุณค่อยคุยกันเถอะ 00:34:11.960 --> 00:34:13.679 align:center ย่าทวด เลือกมาหนึ่งใบสิคะ 00:34:17.360 --> 00:34:19.120 align:center ย่าทวดดูก่อนว่าไพ่อะไร 00:34:19.199 --> 00:34:21.080 align:center อย่าบอกหนูนะ ห้ามให้หนูดูด้วย 00:34:22.159 --> 00:34:23.320 align:center พี่หงโต้ว 00:34:23.840 --> 00:34:26.000 align:center พวกพี่ดูว่าไพ่อะไร 00:34:26.080 --> 00:34:27.400 align:center แล้วจำไว้ด้วยนะคะ 00:34:28.920 --> 00:34:29.840 align:center ดูเสร็จแล้ว 00:34:35.719 --> 00:34:39.080 align:center คุณย่าทวด วางไพ่ใส่ลงไปตรงกลางเลยค่ะ 00:34:42.280 --> 00:34:45.560 align:center หนูจะสับไพ่ พอย่าทวดบอกหยุด หนูก็จะหยุด 00:34:57.880 --> 00:34:58.800 align:center หยุด 00:35:12.400 --> 00:35:14.320 align:center วิชาอ่านใจไม่ใช่เรื่องโกหกนะคะ 00:35:14.400 --> 00:35:16.360 align:center หนูดูสีหน้าของทั้งสองคน 00:35:16.440 --> 00:35:18.160 align:center ก็รู้แล้วว่าเป็นไพ่ใบไหน 00:35:19.680 --> 00:35:20.720 align:center ย่าคะ 00:35:21.320 --> 00:35:24.440 align:center พวกเราต้องทำหน้านิ่งเข้าไว้นะคะ 00:35:25.320 --> 00:35:26.560 align:center ไม่ช่วยอะไรหรอกค่ะ 00:35:26.640 --> 00:35:28.880 align:center เพราะหนูอ่านใจของทั้งสองคน 00:35:54.640 --> 00:35:56.080 align:center หนูสัมผัสได้แล้ว 00:35:56.160 --> 00:35:57.800 align:center สองโพธิ์แดงแน่ๆ 00:36:00.680 --> 00:36:02.400 align:center หนูเก่งจังเลย 00:36:02.480 --> 00:36:04.480 align:center หนูไปโชว์ในรายการฉลองตรุษจีน ได้เลยนะเนี่ย 00:36:04.560 --> 00:36:06.120 align:center - จริงเหรอคะ - จริงสิจ๊ะ 00:36:07.640 --> 00:36:10.680 align:center หนูไปก่อนนะคะ หนูจะไปหาหู่จื่อ เล่นมายากลให้เขาดู 00:36:11.640 --> 00:36:12.760 align:center หนูไม่ต้องไปหาหู่จื่อหรอก 00:36:12.840 --> 00:36:15.880 align:center เดี๋ยวพี่จะพาหนูไปหาพี่ต้าม่าย ไปบ้านคุณยายเฟิ่ง 00:36:15.960 --> 00:36:17.200 align:center หนูไม่ไป 00:36:18.000 --> 00:36:18.880 align:center ไปกินเลี้ยงนะ 00:36:18.960 --> 00:36:20.880 align:center หนูไม่กิน หนูกลัว 00:36:22.320 --> 00:36:23.360 align:center หนูกลัวอะไร 00:36:23.440 --> 00:36:25.600 align:center แขนของพี่เซี่ยเฉียงใหญ่เท่านี้เลย 00:36:25.680 --> 00:36:27.840 align:center ตัวก็สูงขนาดนี้ 00:36:27.920 --> 00:36:30.200 align:center หมัดเดียวก็ชกบานประตูแตกเลย 00:36:30.280 --> 00:36:32.680 align:center หนูกลัว คุณย่าทวด หนูไปก่อนนะคะ 00:36:32.760 --> 00:36:34.600 align:center จ้ะ ระวังด้วยนะ 00:36:34.680 --> 00:36:35.520 align:center อย่าล้มล่ะ 00:36:36.840 --> 00:36:37.920 align:center ช้าๆ นะ 00:36:40.360 --> 00:36:43.440 align:center ที่เขาพูดคือเซี่ยเฉียง หรือจอห์นสันเหรอคะ 00:36:44.120 --> 00:36:46.640 align:center ผู้ใหญ่ที่บ้านชอบหลอกให้เด็กๆ กลัวน่ะ 00:36:50.880 --> 00:36:57.440 align:center (เรือนจำฉีเฟิง) 00:37:16.080 --> 00:37:17.560 align:center - อาเฉียง - อาเฉียง 00:37:22.680 --> 00:37:23.600 align:center ไปๆ กลับบ้าน 00:37:35.200 --> 00:37:37.160 align:center ตอนนี้ชุมชนเปลี่ยนไปมาก 00:37:37.680 --> 00:37:42.440 align:center นายไม่ได้กลับมาหลายปี ไม่รู้ว่า ตอนนี้มีคนมาเที่ยวที่ชุมชนของเราเยอะมาก 00:37:44.280 --> 00:37:46.600 align:center ก็เพิ่งเริ่มดีขึ้นมาปีนี้แหละ 00:37:46.680 --> 00:37:48.200 align:center นายกลับมาได้ถูกเวลาจริงๆ 00:37:49.680 --> 00:37:50.600 align:center นั่นสิ 00:37:51.440 --> 00:37:52.960 align:center ร้านปิ้งย่างของฉันก็ขายดีใช้ได้ 00:37:53.800 --> 00:37:56.160 align:center อาเฉียง นายลองคิดดูว่าอยากทำอะไร 00:37:56.240 --> 00:37:57.520 align:center ให้อาเหยาช่วยออกคำแนะนำ 00:37:58.120 --> 00:38:01.000 align:center หลายปีก่อน คนในชุมชนรอสมน้ำหน้าเขาเพียบ 00:38:01.520 --> 00:38:03.920 align:center ตอนนี้มีเรื่องอะไรก็วิ่งมาถามเขากันทั้งนั้น 00:38:07.360 --> 00:38:09.360 align:center มีอีกเรื่องที่ต้องบอกนายไว้ก่อน เซี่ยเฉียง 00:38:10.800 --> 00:38:13.080 align:center นายได้ออกมา เป็นเรื่องน่ายินดี 00:38:13.160 --> 00:38:14.400 align:center ที่บ้านจัดงานเลี้ยง 00:38:14.480 --> 00:38:16.480 align:center ญาติพี่น้องใครว่างก็มากันหมด 00:38:17.320 --> 00:38:18.520 align:center วันหนึ่งก็ผ่านไปแล้ว 00:38:30.920 --> 00:38:32.880 align:center มานี่ ไหนดูสิว่าทำอะไรออกมาได้ 00:38:32.960 --> 00:38:34.440 align:center ขอบใจๆ 00:38:36.560 --> 00:38:37.840 align:center มาแล้ว 00:38:37.920 --> 00:38:39.120 align:center ทานเยอะๆ นะ 00:38:39.880 --> 00:38:41.360 align:center ขอบคุณ 00:38:41.440 --> 00:38:42.560 align:center มาๆ 00:38:42.640 --> 00:38:43.840 align:center - ครับๆ - กินเยอะๆ นะ 00:38:43.920 --> 00:38:45.400 align:center ขอบคุณๆ 00:38:46.120 --> 00:38:47.320 align:center มาๆ 00:38:47.400 --> 00:38:48.400 align:center เร็วเข้า กินเยอะๆ 00:38:48.480 --> 00:38:49.840 align:center น้าเฟิ่งครับ น้าเฟิ่ง 00:38:49.920 --> 00:38:51.640 align:center ครูถามว่าให้ทำอาหารตอนไหน 00:38:51.720 --> 00:38:53.120 align:center เธอโทรหาอาเหยานะ 00:38:53.200 --> 00:38:54.360 align:center ถามเขาว่าถึงไหนแล้ว 00:38:54.440 --> 00:38:55.600 align:center ถ้าใกล้ถึงแล้วก็เริ่มทำได้เลย 00:38:55.680 --> 00:38:56.600 align:center ได้ครับ 00:38:56.680 --> 00:38:58.120 align:center - ส่งมาให้น้า มา - ครับ 00:38:58.880 --> 00:39:00.400 align:center มา เอากาให้ฉันหน่อย 00:39:00.480 --> 00:39:01.360 align:center เติมน้ำให้ 00:39:01.440 --> 00:39:02.560 align:center ดื่มชาไปนะ 00:39:04.560 --> 00:39:06.040 align:center มาๆ ดื่มตอนร้อนๆ 00:39:07.720 --> 00:39:09.160 align:center มา เอากาน้ำชาให้หน่อย 00:39:09.240 --> 00:39:11.360 align:center - ครับๆ - ขอบใจ เหนื่อยแล้วนะ 00:39:11.440 --> 00:39:12.440 align:center กินเยอะๆ 00:39:12.520 --> 00:39:13.920 align:center ครับๆ ขอบคุณมาก 00:39:15.240 --> 00:39:17.160 align:center หงโต้ว แม่หนูนักเขียน 00:39:20.200 --> 00:39:21.160 align:center ดีใจจังเลย 00:39:21.240 --> 00:39:22.840 align:center ไม่ๆ น้ารับไว้ไม่ได้ 00:39:22.920 --> 00:39:24.120 align:center - ควรรับไว้นะคะ - ไม่ได้ 00:39:24.200 --> 00:39:25.720 align:center พวกหนูมา น้าก็ดีใจมากแล้ว 00:39:26.320 --> 00:39:27.720 align:center งั้น ขอบใจมากนะ 00:39:27.800 --> 00:39:29.800 align:center - มาๆ หนูสองคนนั่งตรงนี้นะ - ค่ะๆ 00:39:29.880 --> 00:39:32.680 align:center พวกนั้นคือญาติๆ ของน้ากับอาซาง 00:39:32.760 --> 00:39:33.600 align:center พวกหนูไม่รู้จัก 00:39:33.680 --> 00:39:35.400 align:center มาๆ รินชาให้ 00:39:36.520 --> 00:39:38.200 align:center ไม่เป็นไรค่ะ น้าไปดูแลคนอื่นเถอะ 00:39:38.280 --> 00:39:39.720 align:center - ได้ๆ - เดี๋ยวพวกหนูจัดการกันเองค่ะ 00:39:39.800 --> 00:39:40.800 align:center ได้ๆ 00:39:41.320 --> 00:39:42.640 align:center ดีใจที่สุดเลย 00:39:43.240 --> 00:39:44.320 align:center งั้นน้าไปแล้วนะ 00:39:44.400 --> 00:39:45.440 align:center - ค่ะ - น้าเฟิ่ง 00:39:45.520 --> 00:39:47.000 align:center พี่เหยาบอกว่าอีกสักพักก็ถึง 00:39:47.080 --> 00:39:48.240 align:center - เร็วๆ - เซี่ยเซี่ย 00:39:48.320 --> 00:39:49.840 align:center สวัสดีครับพี่หงโต้ว พี่ต้าม่าย 00:39:49.920 --> 00:39:51.320 align:center ที่บ้านส่งนายมาเหรอ 00:39:51.400 --> 00:39:53.040 align:center ผมมาช่วยงานน่ะครับ 00:39:53.120 --> 00:39:54.800 align:center - ไปเถอะๆ - โอเค งั้นผมไปที่ครัวแล้วนะ 00:39:55.400 --> 00:39:56.440 align:center กินไปนะ 00:40:00.640 --> 00:40:03.200 align:center หงโต้วคุณพาฉันมากินเลี้ยงด้วย มันดูไม่ค่อยดีหรือเปล่า 00:40:03.800 --> 00:40:06.600 align:center ปกติคนในชุมชนจะกินเลี้ยงตอนกลางคืน 00:40:06.680 --> 00:40:08.920 align:center น้าเฟิ่งรู้ว่าคุณก็อยู่ เลยให้ฉันพามาด้วย 00:40:09.000 --> 00:40:09.960 align:center บอกว่าคุณมีความสามารถ 00:40:10.040 --> 00:40:12.800 align:center มาเป็นหน้าเป็นตาให้น้าแกต่อหน้าญาติๆ หน่อย 00:40:12.880 --> 00:40:15.360 align:center คุณดูน้าแกดีใจขนาดไหน ฉันไม่เคยเห็นแกดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย 00:40:16.640 --> 00:40:17.880 align:center ความสามารถ 00:40:17.960 --> 00:40:18.840 align:center ฉันมีความสามารถอะไร 00:40:20.520 --> 00:40:21.560 align:center มีความสามารถ 00:40:21.640 --> 00:40:23.960 align:center - ก็มีความสามารถอยู่ - ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก 00:40:24.040 --> 00:40:26.200 align:center คนนี้คือหงโต้ว 00:40:26.280 --> 00:40:27.800 align:center เป็นแฟนของอาเหยา 00:40:28.680 --> 00:40:30.680 align:center ทั้งสวยทั้งเก่ง 00:40:30.760 --> 00:40:34.160 align:center โฮมสเตย์ที่อยู่ในชุมชนเราก็ของหงโต้วนี่แหละ 00:40:35.680 --> 00:40:36.680 align:center ใช่ 00:40:36.760 --> 00:40:38.880 align:center แม่หนูคนนี้ยิ่งเก่งเข้าไปใหญ่ 00:40:38.960 --> 00:40:40.040 align:center เป็นนักเขียน 00:40:40.120 --> 00:40:42.880 align:center ก็คือพิมพ์ต๊อกๆ เขียนบทความหาเงินในเน็ต 00:40:43.840 --> 00:40:45.320 align:center พวกเธอยุ่งกันมากเลยนะ 00:40:45.400 --> 00:40:47.400 align:center วันนี้ตั้งใจมาโดยเฉพาะเลย 00:40:47.480 --> 00:40:49.400 align:center มา ทุกคนต้อนรับหน่อย 00:40:51.320 --> 00:40:52.520 align:center ขอบใจมากนะจ๊ะ 00:40:52.600 --> 00:40:53.480 align:center รีบกินกันเถอะ 00:40:59.160 --> 00:41:01.320 align:center อายจังทำตัวไม่ถูกเลย 00:41:02.160 --> 00:41:03.000 align:center ไม่เป็นไร 00:41:03.840 --> 00:41:04.960 align:center กินไป 00:41:08.480 --> 00:41:11.200 align:center คุณคิดว่าฉันควรอธิบายกับน้าเฟิ่งหน่อยไหม 00:41:11.280 --> 00:41:12.160 align:center อธิบายอะไร 00:41:13.720 --> 00:41:17.440 align:center อธิบายว่าความจริงฉันเป็นแค่นักเขียนออนไลน์ อายุ 28 แค่นั้นเอง 00:41:18.200 --> 00:41:20.480 align:center ขนาดตอนใหม่ฉันยังเขียนไม่ออกเลย 00:41:20.560 --> 00:41:22.440 align:center แถมฉันยังกลุ้มกับเรื่องยอดเข้าอ่านอยู่เลย 00:41:22.520 --> 00:41:25.720 align:center นิยายของฉัน ทั้งถูกแบน ทั้งถูกขโมย 00:41:25.800 --> 00:41:26.800 align:center แถมยัง… 00:41:28.960 --> 00:41:30.040 align:center กินนะจ๊ะ 00:41:32.840 --> 00:41:35.200 align:center แถมฉันยังขายลิขสิทธิ์ไม่ออกด้วยซ้ำ 00:41:36.720 --> 00:41:38.120 align:center นักเขียนอย่างฉัน 00:41:38.880 --> 00:41:41.600 align:center ถูกด่าแสบที่สุด ถูกตีแรงที่สุด 00:41:42.280 --> 00:41:43.240 align:center ฉันมีลางสังหรณ์ว่า 00:41:43.320 --> 00:41:45.680 align:center จากยอดอ่านนิยายซอมบี้ของฉันในตอนนี้ 00:41:46.880 --> 00:41:48.520 align:center ปีหน้าแม้แต่ภาษีฉันยังไม่ได้จ่าย 00:41:49.640 --> 00:41:51.160 align:center ปีหน้าฉันจะพยายามไม่ขาดทุน 00:41:52.800 --> 00:41:54.400 align:center เป็นเป้าหมายที่ดี 00:41:54.480 --> 00:41:55.560 align:center ใช้ได้เลย 00:42:00.240 --> 00:42:01.960 align:center ขอให้มีลูกเร็ววันนะคะ เถ้าแก่เนี้ยสวี่ 00:42:03.960 --> 00:42:05.960 align:center งั้นขอให้คุณร่ำรวยมั่งคั่งแล้วกันนะ 00:42:29.600 --> 00:42:30.960 align:center แต่ก่อนแม่ก็เคยบอกว่า 00:42:32.000 --> 00:42:33.480 align:center อยากซ่อมกำแพงนี้ 00:42:37.960 --> 00:42:39.760 align:center นายก็กลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ 00:42:39.840 --> 00:42:41.240 align:center อยากซ่อมตอนไหนก็ได้ 00:42:41.320 --> 00:42:42.600 align:center เดี๋ยวฉันช่วยนายเอง 00:42:48.640 --> 00:42:50.120 align:center เข้าไปเถอะ 00:42:50.200 --> 00:42:52.160 align:center พ่อแม่นายรออยู่ 00:42:53.640 --> 00:42:55.000 align:center - ไปเถอะๆ - ไปๆ 00:42:55.080 --> 00:42:56.040 align:center ยิ้มแย้มหน่อย 00:42:56.680 --> 00:42:57.760 align:center เมล็ดทานตะวันนี่ฉันผัดเองเลยนะ 00:42:58.440 --> 00:43:00.360 align:center น้าเฟิ่ง กลับมาแล้วครับ 00:43:16.720 --> 00:43:17.920 align:center พ่อครับ 00:43:19.680 --> 00:43:21.080 align:center อาเฉียง 00:43:30.640 --> 00:43:31.640 align:center แม่ครับ 00:43:34.920 --> 00:43:35.920 align:center กลับมาแล้ว 00:43:37.520 --> 00:43:38.600 align:center กลับมาแล้ว 00:43:40.440 --> 00:43:41.480 align:center ลูกแม่ 00:43:45.760 --> 00:43:48.240 align:center รีบไปหาย่าเร็ว 00:43:49.800 --> 00:43:51.280 align:center อาเฉียง 00:43:57.240 --> 00:43:58.440 align:center คุณย่า 00:43:58.520 --> 00:43:59.680 align:center กลับมาแล้วเหรอ 00:44:01.600 --> 00:44:02.440 align:center ดีแล้ว 00:44:03.840 --> 00:44:04.880 align:center ดีแล้ว 00:44:12.640 --> 00:44:14.120 align:center อย่าร้องๆ 00:44:14.200 --> 00:44:16.160 align:center ไม่ร้องนะ ลูกแม่ 00:44:16.960 --> 00:44:18.000 align:center จริงสิ 00:44:18.080 --> 00:44:19.560 align:center ไปเล่นไพ่กับพ่อนะ 00:44:20.440 --> 00:44:22.320 align:center ตรงนี้ไม่มีที่นั่งแล้ว 00:44:22.400 --> 00:44:24.200 align:center ไปนั่งกับพวกคนหนุ่มสาวเถอะ 00:44:24.720 --> 00:44:26.600 align:center อาเหยา ให้นั่งกับพวกเธอนะ 00:44:27.680 --> 00:44:28.840 align:center เขาเพิ่งกลับมา 00:44:28.920 --> 00:44:30.840 align:center ให้กลับห้องไปเปลี่ยนชุด ล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ 00:44:30.920 --> 00:44:32.200 align:center - ใช่ๆ - ล้างหน้าเปลี่ยนชุดเตรียมกินข้าว 00:44:32.280 --> 00:44:33.400 align:center ใช่ๆ พาเข้าไป 00:44:33.480 --> 00:44:34.760 align:center เปลี่ยนชุดนะ 00:44:34.840 --> 00:44:37.320 align:center - ชุดวางอยู่บนเตียงนะ - ครับๆ 00:44:37.400 --> 00:44:38.560 align:center ครับ 00:44:41.960 --> 00:44:43.360 align:center ทุกคนกินกันไปก่อนนะ 00:44:43.440 --> 00:44:45.200 align:center - กินกันไปก่อน - ได้ๆ 00:44:45.280 --> 00:44:46.720 align:center ฉันคิดมาตลอดว่า 00:44:46.800 --> 00:44:49.080 align:center เขาจะตัวใหญ่ล่ำบึกซะอีก 00:44:49.160 --> 00:44:51.760 align:center ดูแล้วก็เหมือนคนทั่วไปนะ 00:44:51.840 --> 00:44:53.320 align:center เขาถูกจับเพราะขโมยของ 00:44:53.400 --> 00:44:56.000 align:center ไม่ได้ถูกจับเพราะเป็นลูกน้องพวกนักเลงซะหน่อย