ชอบเอาอะไรมาง้อก็ไม่รู้ แต่ละอย่าง
ทำอย่างกับฉันเป็นเด็กสามขวบ
(เถ้าแก่เซี่ย ลด 15 เปอร์เซ็นต์ยากไป เราจะให้อย่างน้อย 10 เปอร์เซ็นต์)
(ยุ่งกับการหาเงิน: คิดถึงเจ้าสามตัวนี้จัง)
(หลุยส์: ยิ่งน่ารักขึ้นอีก)
(ฮ่าวอี้เฉิน: ได้เวลาแล้ว)
(ได้แหวนเป็นครั้งที่สองในชีวิต)
ครั้งที่สองเหรอ
(แล้วครั้งแรกใครให้คุณ)
(ส่ง)
จริงๆ นะ
พ่อของฉันเกินมนุษย์จริงๆ คุณรู้ไหม
ถ้าฉันโพสต์เรื่องที่พ่อทำลงเน็ตนะ
ต้องถูกชาวเน็ตด่าเกินสามพันคอมเมนต์แน่นอน
ยกตัวอย่าง เรื่องเชาป่าจือ
ฉันบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า ฉันจะไม่พาไปเดินเล่น
ใครเลี้ยงก็พาไปเองสิ
หลังจากนั้นพ่อฉันก็ไล่มันออกไปจริงๆ
ตอนพ่อเอามันไปทิ้งไว้ตรงทางเดิน กลับบอกว่า
“เป็นเพราะพี่สาวแกไม่ต้องการแกแล้ว”
ฉันนี่ช็อกจนหายใจไม่ออกเลย
ดีจะตาย บ้านคนอื่นมีแต่ลูกอยากเลี้ยง
แต่พ่อแม่ไม่ให้เลี้ยง
ฉันจะบอกอะไรให้นะ
ตอนฉันเด็กๆ
ฉันเคยเลี้ยงกระต่ายสองตัว
พี่ฉันไม่ชอบเอามากๆ เลยล่ะ
พวกคุณรู้ไหมว่า อึกระต่ายเป็นยังไง ออกมาเป็นเม็ดๆ
ไม่ได้อึออกมาเป็นกองๆ เหรอ
ไม่ใช่
เล็กกว่าอึแพะนิดนึง ออกมาเป็นเม็ดๆ
ถ้าคุณสายตาสั้น
จะรู้สึกเหมือน เม็ดช็อกโกแลตเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด
ฉันชอบกินช็อกโกแลต
อธิบายแบบนี้เห็นภาพชัดจริงๆ
จริงสิ หงโต้ว
เราเห็นในโมเมนต์วีแชตของคุณเขียนว่า
คุณได้รับแหวนครั้งที่สอง
ขอถามได้ไหมว่า
ครั้งแรกตอนไหนเหรอ
มีสตอรี่เหรอ
ใช่
แต่ไม่ใช่แบบที่พวกคุณคิดหรอกนะ
คนแรกที่ให้แหวนฉันน่ะ
เธอเป็นเพื่อนสนิทฉันเอง
เธอชื่อเฉิงหนานซิง
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มหาวิทยาลัย
อยู่หอพักด้วยกันตลอดสี่ปี
ต่อมาก็มาอยู่ที่ปักกิ่ง
พวกเราพึ่งพากันตลอด
จนสนิทกันมาสิบกว่าปีได้แล้วมั้ง
ตอนนี้คุณมาเปิดร้านที่นี่แล้ว
ชวนเขามาเที่ยวบ้างก็ได้
เขามาไม่ได้
- งานยุ่ง ลาไม่ได้เหรอ - ไม่ใช่หรอกๆ
เขาเสียไปเมื่อปีที่แล้ว
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร
ที่จริงฉัน ก็อยากให้พวกคุณรู้เหมือนกัน
เพราะว่าพวกคุณคือเพื่อนที่ดีของฉัน
ฉันหวังว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่ในรูปแบบอื่น
ต่อไป
ทุกครั้งที่ชื่อของใครคนหนึ่ง หรือเรื่องราวของเขา
ถูกเอ่ยขึ้นมา
ถูกเล่าต่อในหมู่พวกเรา
เขาก็จะ
ยังคงมีตัวตนตลอดไป
ทำไมฉันร้องไห้อีกแล้วล่ะ
น่าอายจริงๆ คำนี้เซี่ยจือเหยาเป็นคนบอกฉันมาน่ะ
ฉันก็ไม่รู้ว่าพูดถูกหรือเปล่า แต่ประมาณนี้แหละ
ฉันเข้าใจนะ
ตอนนี้เขามีตัวตนอยู่ที่นี่กับพวกเราแล้ว
เฉิน
- เฉินหนานซิง - หนานซิง
หนานซิงมาจากดาวเหนือ
ไม่ใช่ๆ
หนานซิงมาจากต้นเทียนหนานซิง
(นางฟ้าตัวน้อยไร้กังวล)
น่าน่า
หลับอยู่หรือเปล่า
มีอะไรเหรอคะ ท่านหม่า
ฉันจะไปแล้ว
อันนี้เธอเก็บไว้ให้ดีนะ
เกจิอาจารย์ท่านหนึ่งให้ฉันมา
ปัดเป่าชั่วร้าย แก้ร้ายให้เป็นดี
เก็บไว้ให้ดีนะ
น่าน่า เธอน่ะ ไม่ต้องคิดมากกับทุกเรื่องหรอก
ตอนที่วิ่งไม่ไหวก็เดินเอา
เดินไม่ไหวก็นั่งสมาธิ
ไม่มีอุปสรรคอะไรที่ชนะไม่ได้
ดูท่ายังจะตื่นไม่เต็มตา
รีบกลับไปนอนต่อเถอะ ฉันไปล่ะ
ขอบคุณนะคะท่านหม่า
ตอนเราออกมา เขายังหลับปุ๋ยอยู่เลย
ใครกันเนี่ย
แล้วที่ไหนล่ะ
ไม่มีทางหรอก
ไม่ว่าจะเป็นใคร เธอก็โต้รุ่งอีกแหละ
- ก็นายไง - ใช่เหรอ
- ใช่น่ะสิ - ก็ได้ อย่ามัวแต่พูดเรื่องของฉันเลย
ตอนสมัยเรียน แฟนคนนั้นเธอคนนั้นน่ะ
ที่ตะโกนชื่อเธออยู่ข้างล่างหอ
ตอนตีสาม
คนที่จุดเทียนอยู่ข้างล่างหอ ใช่ไหม
- ใช่ๆ - จุดไฟด้วยๆ
ไม่ต้องพูดเรื่องนั้นแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว
อย่าว่าแต่แฟนฉันเลย
ตอนนั้นแฟนเธอก็ตีสามเหมือนกัน
นายพูดถึงคนไหน
- คนที่… - ไม่ใช่
- ก็มีแค่คนเดียว - จริง
อาจารย์หู
- พี่กลับมาแล้วเหรอ - ไปโรงเรียนอนุบาลเหรอ
สองคนนี้คือเพื่อนพี่เหรอ
เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยน่ะ
จะแนะนำให้รู้จัก
นี่คืออาจารย์หู เพื่อนบ้านฉัน
เขาร้องเพลงที่บาร์ตอนเย็นทุกวัน ร้องเพราะมากเลยนะ
- สวัสดีค่ะอาจารย์หู - สวัสดีครับอาจารย์หู
สวัสดีครับทุกคน
เอางี้ไหมครับ คืนนี้ผมเลี้ยงเอง
งั้นคงต้องไปคราวหน้าแล้ว
เราจะไปเที่ยวภูเขาหิมะเหมยหลี่ ไปดูพระอาทิตย์สีทองส่องภูเขา
ใช่ๆ
เธอว่าถ้าฉันนัดหลี่เจี้ยนเฟิง เขาจะมาไหม
นายบอกเขาว่าไป๋ม่านจวินอยู่ด้วย เขามาแน่
- ใช่ๆ - เหลวไหล
- ฉันจะลองส่งข้อความหาเขาดู - เอาเลย ใช่ๆ
- ขอดูหน่อยๆ - อย่าส่งซี้ซั้วนะ
- เธอห้ามบอกซี้ซั้วนะ - เรื่องนี้ยังไม่จบเลย
สองวันก่อนเขายังพูดกับฉันอยู่เลย
เขาจำเรื่องระหว่างเธอได้หมดเลยนะ
ที่เขายังโสดอยู่
กล้าพูดไหมว่าไม่ใช่เพราะเธอ
- ใช่ - เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ
ฉันจำได้ ตอนสมัยเรียน
- เธออย่าพูดเพ้อเจ้อ - เขียนจดหมายรักด้วยนะ
จริงด้วย
แถมฉันนี่แหละที่ช่วยเขาเขียน
จดหมายนั้นเขียนว่าไงนะ
พอแล้ว พวกเธอนี่จริงๆ เลย
“ผมยาวของเธอพลิ้วผ่านใบหน้าฉัน”
ส่วนของห้องน้ำ ฉันไม่อยากใช้แผ่นรองกันลื่น
ฉันอยากใช้
ไม้เหยียบที่ป้องกันเชื้อรา
(พื้นห้องน้ำกันลื่น นำเข้า ไม้เรดซีดาร์อเมริกาเหนือ)
แบบนี้ก็ได้
แต่จะรักษายากหน่อย
ใช่ ต้องเอาออกมาทุกครั้ง
แต่เวลาเหยียบจะสบายเท้ามาก
ฉันคิดว่าได้นะ
เดี๋ยวจะกลับไปวัดขนาด แล้วมาบอกคุณนะคะ
ค่ะ
ทำไมคุณไม่ตอบวีแชตผม
คุณจะไปไหนน่ะ คุณต้องจะไปเลือกสินค้าไม่ใช่เหรอ
ผมเพิ่งกลับมาจากฟาร์มม้า
พาเจ้าน่ารักกลับบ้านก่อนแล้วค่อยไป
งั้นคุณรีบไปเถอะ
วันนี้เสี่ยวชุนลงสินค้าที่โกดัง
เสี่ยวซินอยู่ร้านกาแฟคนเดียว
ไม่มีใครช่วย ฉันจะไปช่วยเขา
ทำไมไม่ตอบวีแชตผม
เมื่อวานกินเหล้าที่ห้องน่าน่า มือถือชาร์จแบตอยู่
งั้นทำไมเมื่อเช้าไม่ตอบกลับ
ก็เพราะตั้งใจไม่ตอบน่ะสิ ยังจะถามอีก
ทำไมไม่ตอบล่ะ คนที่ให้แหวนคุณเป็นคนแรก คือใคร
ฉันจะไม่บอกคุณหรอก
ฉันจะให้คุณร้อนใจ ให้คุณอัดอั้น ให้คุณทรมาน ให้คุณกระวนกระวาย
นี่แหละ ที่ฉันรู้สึกเมื่อวาน
ตอนคุณให้น่าน่าไปช่วยไลฟ์สดขายของ
ให้คุณรู้สึกซะบ้าง
เดี๋ยวนะ ทำไมคุณเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้เนี่ย
บอกผมมาเถอะน่า
ฉันไม่บอก ฉันยุ่ง ระวังตัวด้วย แล้วเจอกัน
ยังมีหน้ามาบอกว่าผมไม่รู้จักโต
คุณไม่รู้จักโตมากกว่าอีก
คุณขี่ม้ากลางวันแสกๆ ขี่ไปขี่มา
ฉันยังไม่ว่าคุณโอเวอร์เลย
รถราสมัยใหม่ก็มี
คุณไม่รู้จักโตที่สุดแล้ว
ให้แหวนหญ้าเนี่ยนะ
คุณเอาไว้ง้อใครยะ
งั้นให้เงินได้ไหม
งั้นคุณไปหามาก่อนสิ
เพ้อเจ้อกลางวันแสกๆ เก่งจังเลยนะคุณ
แถมยังขี้ม้าเอ้อระเหยตรงนี้อีก
ก็เพราะอยากเจอคุณไม่ได้เหรอ
วันนี้จะไปทำงานที่เป่าซานหนึ่งคืน
ไม่ได้กลับ
งั้นคุณกับต้าเสียเดินทางระวังด้วยนะ
ติดแฟนเกิ๊น
เฉินหนานซิงให้มา เฉินหนานซิง
ระวังร้อนนะ
อะไรเนี่ย คุณพวกนี้บ้ากันไปหมดแล้วหรือไง
เราถอดสายโทรศัพท์เลยดีไหม
เมื่อวานถอดไปแล้วไม่ใช่เหรอ
เมื่อเช้าฉันเห็นถอดอยู่ ฉันเลยเสียบเข้าไปใหม่
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ ไม่มีคนชื่อนี้ค่ะ
ชาของคุณที่สั่งค่ะ
ดื่มหมดแล้ว ขอน้ำเพิ่มได้นะคะ
น่าน่าจังเป็นยังไงบ้างครับ
น่าน่าสบายดีค่ะ
เธอทำงาน เป็นพนักงานเสิร์ฟที่นี่มาปีนึงแล้วเหรอครับ
คุณอยากจะ ใส่น้ำผึ้งในชาเพิ่มไหมคะ
- ไม่ครับ - ไม่นะคะ
งั้นทานให้อร่อยนะคะ
พระเอกอ่อนแอมาก
“นั่งรอให้นางเอกไปช่วยเนี่ยนะ
ไม่อยากอ่านต่อแล้ว
สมองคนแต่งถูกซอมบี้กินไปแล้วมั้ง”
อ่อนแอตรงไหน
ทีมต่อสู้กับสัตว์ประหลาด ก็ต้องช่วยเหลือกันไม่ใช่เหรอ
“ทำเอานางเอกหมดสภาพขนาดนั้น
ตัวจริงของชาต้าม่ายนี่ หน้าตาขี้เหร่มากเลยใช่ไหม
เลยจงใจเอาคืนสังคม เอาซะมโนไม่ถูกเลย”
“แย่มากอ่ะ เลิกเขียนเถอะ”
เกี่ยวอะไรกัน
มีอันนี้ด้วย
“ปูเรื่องเยอะเกินไป
ไม่ตื่นเต้น ไม่หวานเลย
พระเอกนางเอกมีแฟนเก่าทั้งคู่
จำเป็นต้องสร้างคาแรกเตอร์แบบนี้เหรอ
รับไม่ได้”
อันนี้ตลก
“ในหัวสมองของนางเอกมีแต่กล้ามเนื้อหรือไง
สู้ไม่หยุด
นักเขียนชาต้าม่ายคงเคยทำผิดกฎหมาย ถึงชอบส่งเสริมความรุนแรง”
คุณเนี่ยนะส่งเสริมความรุนแรง
ไม่ต้องอ่านคอมเมนต์แย่ๆ พวกนี้ให้ฉันฟังแล้ว ตกลงไหม
คอมเมนต์พวกนี้ถือว่าอ่อนโยนมากแล้วนะ
มันก็ไม่นับว่าแย่หรอก
แถมยังจ่ายเงินซื้อมาอ่านด้วย
พวกคอมเมนต์แย่ๆ หรือกดรายงาน
คอมเมนต์ให้ฉันไปตาย ฉันไม่อ่านหรอก
ฉันรู้
แต่ฉันรู้สึก
พูดไม่ออก
น่าน่า
ฉันจะพูดเรื่องนึงกับคุณ ห้ามด่าฉันนะ
เรื่องอะไร
หลังฉันรู้เรื่องของคุณ
ฉันรู้สึกว่าเราใกล้ชิดกันมากกว่าเดิม
พวกเราเคยเห็นโลกที่เหมือนกัน
และเคยรู้สึกว่าโดนคำพูดร้ายๆ
ประโคมใส่หน้าเต็มๆ ใช่ไหม
อินไปกับฉันด้วยใช่ไหมล่ะ
คุณก็เหมือนกัน
แต่ก่อนคุณช่วยฉันขนาดนั้น ก็เพราะรู้สึกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
ฉันน่ะ
ก็แค่อยากให้คุณกลับมามีไฟ
ฉันก็เหมือนกัน
เพราะงั้นคุณต้องเชื่อว่า
หลังจากฮึดสู้จนผ่านเรื่องนี้ไปได้
คุณจะจัดการกับความรู้สึก
แล้วมูฟออนต่อไปให้ได้
แกอย่าเข้ามานะ
เชาป่าจื่อ
จับมันไว้นะ อย่าให้ขยับ
รู้สึกไงบ้าง
นุ่มมาก
ขอลูบอีกนะ
มันเป็นอะไร
ตรงท้องคือส่วนที่เปราะบางที่สุดของหมา
มันทำแบบนี้ก็เพราะเชื่อใจคุณ
มันยอมให้คุณเห็นส่วนที่เปราะบางที่สุด
จับได้ไหม
ตรงท้องนุ่มกว่าอีก
เธอเก่งมากเลย
ฉันเหรอ
ฉันคิดว่าคุณเองก็เก่งมาก
ฉันรู้เรื่องของพวกคุณแล้ว
คุณเอารายได้จากไลฟ์สดในวันเกิด
ไปช่วยแฟนคลับที่ป่วย
ก่อนหน้านี้ก็บริจาคเงิน ให้โครงการช่วยเหลือเด็กยากจนไม่น้อย
ไม่ขนาดนั้นหรอก
ก็แค่เงินไม่กี่หมื่นเอง
ในเน็ตน่ะ มักจะ
มีให้เห็นตลอดว่า
วันนี้มีนักธุรกิจบริจาคกี่สิบล้าน
พรุ่งนี้ดาราคนนั้นบริจาคเงินกี่ล้าน
พอเห็นเรื่องพวกนี้เยอะเข้า
ก็เหมือนเงินหมื่นพวกนี้ไม่มีราคาอะไร
แต่ความจริง คุณไม่รู้เลยว่า สิ่งที่ตัวเองทำนั้นดีแค่ไหน
ที่โรงเรียนแม่ของฉันน่ะ
เงินพันหยวนเป็นค่าเรียน หนึ่งปีของเด็กคนนึงเลยนะ
งั้นเงินแสนหยวน ก็พอให้เด็กยากจน 30 คน
แถมเรียนภาคบังคับได้สามปีเลยนะ
เด็ก 30 คนเลยเหรอ
นั่นห้องนึงเลยนะ
ไม่ใช่ว่าเราเปลี่ยนโลกไม่ได้
ตรงกันข้ามเลย
ทุกเรื่องที่เราทำ
กำลังเปลี่ยนโลกทีละนิด
ถ้าใจเรามีรัก มีความอบอุ่น
โลกก็จะดีขึ้นมานิดหน่อย
ถ้าเราเย็นชาไร้น้ำใจ ทำตัวตามอำเภอใจโดยไม่สนใคร
โลกใบนี้ก็คงจะแย่ลงไปอีก
ฉันคิดว่าซินซินทำให้เราได้คิดในทางกลับกันนะ
เรามักพูดว่า
เราไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้
แต่ก็หวังว่าโลกจะไม่เปลี่ยนแปลงเรา
แต่คนเราเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เปลี่ยนไปตามอายุที่เพิ่มขึ้น
ประสบการณ์เพิ่มขึ้น
และหลังจากที่ได้เจอคนไม่ซ้ำหน้า
ใครจะมั่นใจได้ว่าตนเองจะไม่เปลี่ยนไป
เชาป่าจื่อ
อยากลองกอดไหม
ฉันไม่กล้า
กล้าๆ หน่อย
กอดแรงๆ เลย ลองดู
ฉันจะลอง
มา
กอดแรงๆ เลยนะ
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
ทำไมถึงเลือกอาชีพนี้เหรอครับ
มีกลัวบ้างไหมครับ
ฉันเป็นคนใจกล้ามาก
เวลาดูหนัง ฉันชอบดูหนังสยองขวัญที่สุด
แล้วหลังจากทำงานนี้
อะไรทำให้คุณเปลี่ยนไปบ้างครับ
พี่หงโต้วกำลังดูอะไรเหรอคะ
มันไม่เหมือนกับ…
รายการชื่อมนุษย์ที่ไม่สมบูรณ์แบบน่ะ
เหมือนฉันจะเคยได้ยิน
- เป็นวาไรตี้ใช่ไหมคะ - เมื่อคุณเปลี่ยนวิธีคิด…
- รายการทอล์คโชว์ - คุณก็จะรู้…
- สัมภาษณ์ดาราคนไหนอยู่คะ - คุณค่าของชีวิต
- ช่างแต่งหน้าศพ - ฉันเลยอยากมีความสุข…
เป็นคนธรรมดาน่ะ
สัมภาษณ์คนธรรมดา งั้นรายการนี้คงไม่ดังแน่นอน
(สวีชุนหลิน)
หงโต้วฝากนามบัตรมาให้
เขาไปหาคุณย่าเซี่ยที่บ้านเถ้าแก่เซี่ยแล้ว
เขาฝากบอกว่าอยากให้คุณลองคิดดู
รายการอะไรเหรอ
เป็นรายการทอล์คโชว์ แต่ไม่ใช่รายการเกาะกระแสนะ
คุณไม่ลองเช็กอีเมลล่ะ
หงโต้วบอกว่า เสี่ยวชุนส่งของล้ำค่าที่สุดในโลก มาให้คุณ
ของอะไร
หัวใจที่อ่อนโยนและใจดี
รีบดูสิ
(ส่งต่อ: นักร้องน่าน่าจัง)
(น่าน่า แฟนคลับคุณฝากฉันส่งมาให้)
(นี่คือความคิดถึงของพวกเขา)
(คุณต้องสบายดีนะ เราทุกคนจะอยู่ตรงนี้เสมอ)
(ฉันเคยเห็นนกนางนวลโผบิน เคยได้ยินยามดอกไม้กลีบคลี่)
(ฉันชอบลมโชยเย็นและวารี)
(แต่ฉันยินดีโอบกอดเธอ ผู้ที่ฉันไม่พบเจอมาเนิ่นนาน)
(เราอยากฟังเพลงนี้)
(ไม่ได้เจอกันนาน คุณสบายดีไหม)
(น่าน่าจัง เราคิดถึงเสียงของคุณ อยากให้คุณไลฟ์สดอีก)
(พลังของความอบอุ่นและความเมตตา ย่อมสยบและเอาชนะได้ทุกสิ่ง)
(หวังว่าน่าน่าจังจะกำลังร้องเพลง อย่างมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่ง)
ทำตัวไม่ถูกเลย
ต้าม่าย หลับหรือยัง
ยังเลย
คุณว่า
ถ้าฉันกลับมาไลฟ์สดอีกครั้งจะดีไหม
คุณจะไลฟ์อะไร
ร้องเพลง แล้วก็ขายของด้วย
แต่ไลฟ์ขายของ จะถูกชาวเน็ตด่าแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลยนะ
ช่วยเกษตรกรไง
จะได้ขายของในชุมชน
โปรโมทของที่นี่ด้วย
คุณจะไม่หนีแล้วใช่ไหม
ไม่หนีแล้ว
ไม่กลัวแล้วเหรอ
กลัวสิ
แต่พวกคุณสวมโล่ให้ฉันแล้ว
ตอนนี้โล่บนตัวฉันหนามาก
สามารถรับความเจ็บปวดได้เป็นหมื่นตันเลยล่ะ
พูดจริงเหรอ
ฉันคิดดีแล้ว
ฉันจะเผชิญหน้ากับความกลัว
ทำเรื่องที่มีคุณค่า
แล้วคุณอยากให้ฉันช่วยอะไร
เป็นกำลังใจให้ฉัน
เรื่องนี้ง่ายมาก
สู้ๆ สู้ๆ
- ยังไม่พอ ยังไม่พอ - ยังไม่พอเหรอ
ระวังทางข้างหน้า
สู้ๆ สู้ๆ สู้ๆ
- เบาเสียงหน่อยๆ - สู้ๆ
สู้ๆ สู้ๆ
ฉันนอนลง ก็ให้กำลังใจคุณได้เหมือนกัน
เหมือนตอนที่ยืนนั่นแหละ
สู้ๆ
ฉันจะนอนแล้ว
สู้ๆ
จะนอนก็ต้องสู้ๆ
น่าน่าจังสุดยอดที่สุด
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
(เฟิง)
พี่น่าน่า กลับมาทำงานแล้วเหรอคะ
ฉันหยุดไปตั้งอาทิตย์นึง
ที่ร้านยุ่งน่าดู
หงโต้วเองก็ยุ่งกับเรื่องตกแต่งโฮมสเตย์
ฉันจะให้เขาทำงานแทนตลอดไม่ได้หรอก
ดีจังเลย ฉันคิดถึงพี่แทบแย่
พี่น่าน่า กินปาท่องโก๋ไหม
ฉันกินมาแล้ว
- เธอรีบไปทำงานเถอะ - ได้ค่ะ
น่าน่ากลับมาแล้วเหรอ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ยายซิ่วอิง ยายไฉ่อวิ๋น
คนที่บ้านสบายดีไหม
หนูไม่ได้กลับบ้านค่ะ
เพื่อนสนิทหนูมาหา
หนูก็เลยอยู่เป็นเพื่อนเธอน่ะ
ยายไฉ่อวิ๋น หลายวันมานี้เหนื่อยแย่เลยใช่ไหมคะ
ไม่หรอก ฉันแค่ถ่ายรูปกับพวกเขาเท่านั้นเอง
ถ่ายรูปน่ะ ไม่สบายเท่ากวาดพื้นเลย
ตอนนี้คุณยายเป็นเน็ตไอดอลแล้วนะคะ
เน็ตไอดอลคืออะไร
คือคนที่ดังมากๆ ในเน็ตไงคะ
ก็คือคนที่ได้รับความนิยม มีคนมาชื่นชอบน่ะค่ะ
- งั้นก็ดีๆ - เป็นที่นิยม
- ได้รับความนิยม - เราไปทำงานก่อนนะ
ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม โอเค
- พี่ครับ - พี่คะ
ไปส่งคนเหรอ
หลานจือก็กลับมาด้วยเหรอ
- พี่คะ ที่บ้านสบายดีกันไหมคะ - สบายดีๆ
ฉันไปส่งคนก่อนนะ
เย็นนี้มานั่งเล่นที่บ้านกัน
- ได้ค่ะ - ได้ครับๆ
- ขับดีๆ นะ - ไว้เจอกันค่ะ
บ๊ายบายครับลุง
บ๊ายบายๆ
พ่อ นักท่องเที่ยวเยอะขึ้นจริงๆ ด้วย
พ่อว่าพี่จะทำสำเร็จแล้วจริงๆ หรือเปล่า
พี่แกคนเดียวจะทำได้เหรอ
ถ้าทำได้ ก็รัฐบาลนู้นที่ทำได้
คุณพูดไม่เป็น ก็ไม่ต้องพูด
คำพูดคำจาไม่น่าฟังเอาซะเลย
อาหย่วน คำพูดพ่อไม่น่าฟังเหรอ
- ไม่น่าฟัง - ไม่น่าฟังก็ถูกแล้ว
เพราะความจริงไม่น่าฟัง
ระวังสิ
เรื่องห้องอาบน้ำที่คุณขอครั้งก่อน
เราเริ่มปรับปรุงแล้ว
แต่เพราะโครงสร้างโดยรวม ลวดลายจะค่อนข้างเรียบ
พวกดีเทลการตกแต่งก็เลยค่อนข้างน้อย
ดังนั้นพวกเฟอร์นิเจอร์ที่แมตช์กับแนวนี้
จะต้องใช้แบบครบชุด
เช่น ถ้าในอนาคต
จะวางโซฟา จะต้องมีหมอนอิงด้วย
แล้วโต๊ะอาหารก็ต้องมีผ้าปูโต๊ะด้วย
- หงโต้ว - แล้วก็เรื่องเตียง
- งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ - ขอบคุณนะคะ
กลับไปกินข้าวที่บ้านกัน
รีบจัง
พ่อผม
แม่เลี้ยง แล้วก็อาหย่วนกลับมาแล้วน่ะ
แม่เลี้ยงกับคุณยังไม่เคยเจอกัน เขาอยากเจอคุณมากนะ
ทำไมเหรอ
คือ
นี่ถือว่าเป็นการพบเจอแบบทางการไหม
น่าจะใช่
คุณคิดว่ามันเร็วไปเหรอ
ก็ปุบปับอยู่
ประเด็นคือ
ฉันยังไม่ได้เตรียมใจเลย
ฉันก็ไม่มีประสบการณ์ด้วย
เรื่องนี้ต้องมีประสบการณ์อะไรกัน
คุณเคยเจอพ่อผมแล้ว อาหย่วนคุณก็สนิท
แม่เลี้ยงผมน่ะ เธอนิสัยดีมากนะ
ก็แค่แม่บ้านทั่วไป แต่อาจจะถามเยอะหน่อย
งั้นฉันขอโทรศัพท์
จะประชุมวิดีโอคอล
กับพี่ฉัน แม่ฉันก่อน
ประชุมเหรอ
ไปบ้านพี่เขยเธอครั้งแรก ฉันเลิกงานก็ไปเลย
หิ้วกระเช้าผลไม้ติดมือไปด้วย
ความจริงพ่อแม่เขามา ก็แค่อยากมาดู
ว่าเป็นใคร ครอบครัวเป็นยังไง
งั้นยังมีอย่างอื่นที่ต้องระวังไหมคะ
ตอนกินข้าวน่ะ ต้องชมว่าเขาทำอร่อยด้วยนะ
กินข้าวเสร็จแล้วเธออย่าแย่งล้างจานนะ
เชยมาก
อย่าเล่นโทรศัพท์ด้วย
ฟังให้มาก พูดให้น้อย
ยิ้มเข้าไว้ ดื่มชาไป
รู้แล้ว ยังมีอีกไหม
ไม่มีแล้ว ไม่มีอะไรซับซ้อนขนาดนั้นหรอก
ไปเลย ปิคาชู
ได้เลย ฟุชิงิดาเนะ
ไปกัน ไปซื้อผลไม้ก่อน
ผมซื้อมาแล้ว คุณไปกับผมก็พอ
ไม่ต้องตื่นเต้น
ฉันไม่ได้ตื่นเต้นนะ
ไม่ตื่นเต้นแต่โทรประชุมคุยเนี่ยนะ
ก็ต้องเตรียมพร้อมหน่อยไง
ต้องเตรียมพร้อมก่อนด้วยเหรอ
งั้นมากอดหน่อยมา
ทำไมยังทำกับข้าวอยู่อีกล่ะคะ
ไม่ต้องๆ หนูนั่งลง
นั่งลง
แม่ผมเห็นพี่สำคัญไง
โดยเฉพาะแม่ผมน่ะ
ตอนแรกนึกว่าพี่จะไม่หาแฟนแล้ว
เพราะเตรียมจะบวช
ทำไมล่ะ
เมื่อก่อนพี่ผมมีเพื่อนคนนึง
มีลูกโตแล้ว
จู่ๆ ก็ออกบวช
ตอนนี้พอเจอหน้าก็เรียกเราว่า “โยม”
- จริงเหรอ - เรื่องจริง
ปลามาแล้ว
- มาแล้ว - วางตรงนี้ๆ
ระวังหน่อย มานี่
ขยับหน่อยๆ
ระวังร้อนนะ ระวังร้อน
คุณน้าคะ ไม่ต้องทำเพิ่มแล้วนะคะ เยอะไปแล้ว
หมดแล้วๆ มีแค่นี้แหละ
น้าถามอาเหยาว่า หนูชอบอะไร
เขาบอกกินได้ทุกอย่าง
หนูกินได้ทุกอย่างค่ะ
ใช่ครับ เธอไม่เลือกกิน กินได้ทุกอย่าง
ดีจัง
พวกนี้น่ะ เป็นอาหารจานเด็ดของน้าเขาเลย
ฉันน่ะไม่มีฝีมือเสน่ห์ปลายจวักหรอก
เลยทำได้แค่เป็นลูกมือเขา
ใช่ วันนี้เขาทำตัวดีมากจริงๆ
ขอเป็นลูกมือเองเลย
ปกตินะ ขวดซอสหก ก็ไม่หยิบขึ้นมาตั้งด้วยซ้ำ
โชคดี
ที่อาเหยากับอาหย่วนไม่เหมือนเขา
หงโต้วอยู่ด้วย ช่วยไว้หน้าผมหน่อยได้ไหม
พอแล้วๆ วันนี้ไม่ต้องพูดเรื่องเขาแล้ว
มา กินข้าวกัน
กินกันเถอะๆ
หงโต้ว หยิบตะเกียบสิ
ค่ะๆ
ช้าๆ หน่อย
กินซะอย่างกับผีขอส่วนบุญ
ร่างกายกำลังโตไง
มาๆ
ขอบคุณค่ะคุณอา
หงโต้ว
ตอนน้าอยู่บ้านน่ะ ได้ยินอาหย่วนพูดถึงหนูด้วย
เขาบอกว่าที่บ้านพักมีพี่สาวคนนึงนิสัยดีมาก
เข้าเคยเข้าใจหนูผิด แต่หนูก็ไม่โกรธ
แม่พูดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย
ไม่ได้บอกว่าแกไม่ดี
ย่าน่ะ โทรมาทีไรก็เอาแต่พูดว่า
หงโต้วออกไปตั้งแผงเป็นเพื่อนฉันด้วย
หงโต้วน่ะ มาคุยเล่นกับฉันด้วย
หงโต้วซื้อของเล่น มาให้ฉันด้วย
เขาชอบหนูมากๆ เลย
ใช่ไหมครับ แม่
ใช่
ไม่กี่วันก่อนก็โทรมาบอกว่า
พวกหนูสองคนคบกันแล้ว
พวกเราดีใจกันยกบ้านเลย
หงโต้ว น้าขอดื่มให้หนู
- ขอบคุณค่ะคุณน้า - ขอให้หนูกับอาเหยา
ราบรื่นทั้งการงานและความรัก
ดีขึ้นทุกวันนะ
ขอบคุณน่ะคุณน้า คุณอา
พวกคุณวางใจเถอะค่ะ
หนูจะดูแลเขาอย่างดีแน่นอน
คุณพูดแล้วนะ
ถ้าคุณทำไม่ดีกับผม ผมจะโทรไปบอกน้านะ
ถ้าหงโต้วไม่ดีกับเธอ เธอต้องพิจารณาตัวเองสิ
ยังจะกล้าฟ้องอีก
- นั่นสิ - นั่นสิ
เขาจะทำไม่ดีกับเธอทำไม
ใช่
ตอนนี้สำหรับทุกคน ผมก็เป็นน้ำที่สาดออกไปแล้ว ใช่ไหม
คุณอยากทำอะไรก็ทำเลย
นั่นสิ สาดรดฉันทั้งตัวเลย
กินเถอะๆ
กินผักหน่อยๆ
- ขอบคุณค่ะๆ - ลองดู
เลือกกินอันที่ชอบ
- ไม่ชอบก็เขี่ยไปข้างๆ นะ - ได้ค่ะ
ย่ากินด้วยสิครับ
ย่ากินลูกชิ้นปลาไหม เดี๋ยวผมคีบให้
- คีบให้ๆ - ย่ากินของผม ย่า
จ้ะ
หนูน่าจะไปช่วยเขานะ
นั่งลงๆ
ดื่มชาเถอะ
หงโต้ว
ผลไม้มาแล้วจ้ะ
เลือกเอานะ
หลานจือ
ผมแวะไปบ้านลุงหยางนะ
- ไปดื่มเหล้าเหรอ - ไม่ดื่ม
ดื่มนิดเดียว
ไปเถอะๆ
หงโต้ว
- ตามสบายนะ ฉันขอตัวก่อน - ค่ะ คุณอา
เขาไม่สนิทกับเพื่อนบ้านที่คุนหมิง
คงเบื่อแย่แล้ว
กลับบ้านมาทีไร
กลางคืนไม่อยู่บ้านหรอก
ไปเที่ยวบ้านไหนก็ไม่รู้
ลุงครับ
ดูบ้านหลังนี้สิ ดีมากเลย
เฟอร์นิเจอร์ใหม่หมด
เต๋อชิงกับพี่สะใภ้ก็กตัญญู
ลุงยังจะโวยวายย้ายออกไป
ทำไมกัน
- อาชิ่ง - ครับอา
เรียนเป็นไงบ้าง
ก็ดีครับ อา
คิดไว้หรือยังว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยไหน
ยังไม่ได้คิดเลยครับอา
เดี๋ยวกลับไป อาจะให้พี่เหยาช่วยดูให้นะ
- ครับ - ไป
บอกแม่เธอว่าไม่ต้องทำมาแล้ว พอแล้ว
เรียกพ่อมาด้วยนะ มาดื่มเหล้ากัน
- ครับ - ไม่ต้องไป
มันจะกล้ากลับมาเหรอ
ลูกทรพี
ครับๆ ไม่เรียกก็ได้
ลุงครับ มา
ดื่มกันเถอะ
ไม่ได้ดื่มกับลุงมานานแล้ว
เต๋อชิงให้เธอมาทำอะไร
เขาไม่ได้ให้มา
อาเหยาน่ะ เขามีแฟนแล้ว
หลานจือยังไม่เคยเห็น เลยพามาดูหน่อย
แฟนเหรอ คนที่ไหน
ปักกิ่งครับ
โฮมสเตย์ที่กำลังสร้างในชุมชนตรงนั้น
ก็เป็นแฟนเขาที่ซื้อต่อมา
เมื่อก่อน
เขากับเด็กที่ชื่อเสี่ยวหวง ก่อเรื่องในชุมชนไม่หยุด
ดูตอนนี้สิ ยังจะมีเพิ่มมาอีกคน
พวกเขาร่วมมือกันชัดๆ
เธอดูสิ ทำชุมชนวุ่นวาย
ยุ่งเหยิง สภาพแวดล้อมพังหมด
เธอไม่รู้หรือไง
อย่างกับแหย่รังแตน
แห่กันมา มีแต่นักท่องเที่ยวทั้งนั้น
นักท่องเที่ยวเยอะไม่ดีหรือไงครับ
เมื่อกี้ที่เดินมา
เห็นหลายบ้านเอาแผงไปตั้งหน้าบ้านทั้งนั้น
ทั้งขายผ้ามัดย้อม ผ้าพันคอ
ใช่
ไปขายผ้ามัดย้อม ผ้าพันคอกันหมด
ไร่นั้นยังจะปลูกอยู่ไหม จะเอาอะไรกิน
ไร่ก็ปลูกเหมือนเดิม
มีรายได้เข้ามาเพิ่มไงครับ
รายได้เข้าเหรอ
เข้าตรงไหน
เข้าสมองที่คิดแต่เรื่องเงินไง
รายได้เข้า เหอะ
ลุงครับ
ตอนเด็กๆ แม้ผมจะจำไม่ค่อยได้
ตอนพี่ผมป่วย
ที่บ้านไม่มีเงิน เลยมาขอยืมลุง
ลุงไม่ได้ร่ำรวย ลุงก็ช่วยหายืม
หายืมไปทั่ว
จนหาเงินได้ครบ
แต่สมัยนั้นการแพทย์ไม่ก้าวหน้า
พี่ชายผม
ต้องจ่ายเงินไปไม่น้อย
แต่โรคก็ยังไม่หาย
พอผมโตจนจำความได้ ก็จำได้เลยว่าที่บ้านจน
สมัยนั้นจะดีเหมือนสมัยนี้ได้ยังไง
ทั้งไม่มีการศึกษาภาคบังคับ ค่าเรียนก็ต้องหาเอง
ลุงให้เงินเต๋อชิงไป
แล้วลากผมไปเรียนด้วย
ผมดันเรียนไม่เก่ง
แต่ก็ถูๆ ไถๆ จนจบม.ต้น
ผมเรียนมาน้อย
ผมกับแม่อาเหยาเลยคิดว่า
จะต้องให้อาเหยาเรียนให้ได้
จะได้ออกไปจากที่นี่
เขาน่ะ เหมือนกับแม่ของเขา
หัวดี เรียนเก่ง
สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
แถมยังได้เงินเดือนเยอะด้วย
เห็นชัดเลยว่า รุ่นลูกน่ะ
จะไม่ทำไร่ทำนาแล้ว
แต่สุดท้าย เขาดึงดันจะกลับมา
สองปีแรกที่เพิ่งกลับมา ผมทะเลาะกับเขาบ่อยมาก
โรงมัดย้อมของสกุลไป๋น่ะ
ไปต่อไม่ไหวแล้ว ยังดื้อจะซื้อมาอีก
ผมขวางประตูไว้ แล้วทะเลาะกับเขาเลย
หลังจากนั้น แม้แต่ตำรวจก็ยังมา
ขายขี้หน้าจริงๆ
แต่ความคิดในตอนนั้น
ก็เพื่ออนาคตของลูกทั้งนั้น
ต่อให้ขายหน้า ก็ต้องโวยวาย
ต่อมา หลานจือมาพูดกับผมว่า
รุ่นลูกเก่งกว่ารุ่นเรา
พวกเราเรียนมาน้อย
อาเหยาเรียนมาสูง ได้เห็นโลกเยอะ
สายตาของเขาไม่เห็นเหมือนพวกเรา
เราต้องเชื่อเขา
มีเรื่องอะไร
ต้องถามเขาให้มาก
ลุงครับ
รุ่นของพวกลุงน่ะ ทำไร่ ได้เงินน้อย
รุ่นพวกผม พอได้ออกไปทำงานที่อื่น
ก็มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ว่า
ก็ต้องทิ้งคนที่บ้านไว้
ลุงลองดูตอนนี้สิ
ถ้านักท่องเที่ยวเยอะขึ้น
ทั้งครอบครัวก็จะได้อยู่ที่บ้าน
แถมยังได้มีชีวิตที่ดีขึ้นด้วย
ดีจะตายครับ
ซื่อผิง
เธอว่าต่อไปชุมชนของเรา
จะเป็นยังไง
ไม่รู้สิครับ
ผมไม่กล้าคิด
หลายปีก่อน ใครจะคิดละครับ ว่าไลฟ์สดขายดอกไม้ได้ด้วย
พัสดุก็ขนส่งเร็วมาก
ออกจากบ้านไม่ต้องพกเงินเลย
ลุงครับ
ชีวิตเราน่ะ ไปคุมชีวิตลูกหลานไม่ได้หรอก
โลกภายนอกเปลี่ยนไปเร็วมาก
เพื่อชีวิตลูก
ชีวิตหลานของเรา
เราก็ต้องเปลี่ยนตาม ใช่ไหมครับ
ลุงสุดยอดเลยครับ
คุณย่า หนูไปแล้วนะคะ
- ฉันขอดอกนึงนะ - มา เดี๋ยวเอาหนามออกให้
ได้แล้ว พรุ่งนี้ทำเสร็จ เดี๋ยวเอาไปให้
หงโต้ว รอก่อนแป๊บนึง
นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยของน้ากับพ่ออาเหยา
- รับไว้ๆ - ไม่ค่ะ ไม่ได้ๆ
คุณน้า ไม่ต้องหรอกค่ะ
เจอกันครั้งแรก
ไม่รับอั่งเปาไม่ได้
ไม่ได้ค่ะคุณน้า มันหนาเกินไป
ไม่เท่าไรหรอก รับไว้นะ
คุณรับไปเถอะ
อาเหยา
เดี๋ยวไปส่งหงโต้วกลับบ้านเสร็จ
ไปรับพ่อด้วยนะ เขาต้องเมามากแน่ๆ
ได้ครับ
วันนี้รบกวนคุณน้าแล้วนะคะ อาหารอร่อยมากเลยค่ะ
ถ้าหนูชอบ เดี๋ยวน้าสอนอาเหยา
วันหลังให้เขาทำให้กิน
ไปกันเถอะ
- ไปนะครับ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ