WEBVTT

00:01:45.520 --> 00:01:48.360 align:center
ชอบเอาอะไรมาง้อก็ไม่รู้ แต่ละอย่าง

00:01:48.920 --> 00:01:50.640 align:center
ทำอย่างกับฉันเป็นเด็กสามขวบ

00:02:28.440 --> 00:02:33.080 align:center
(เถ้าแก่เซี่ย ลด 15 เปอร์เซ็นต์ยากไป
เราจะให้อย่างน้อย 10 เปอร์เซ็นต์)

00:02:50.200 --> 00:02:51.520 align:center
(ยุ่งกับการหาเงิน: คิดถึงเจ้าสามตัวนี้จัง)

00:02:51.600 --> 00:02:52.840 align:center
(หลุยส์: ยิ่งน่ารักขึ้นอีก)

00:02:52.920 --> 00:02:54.080 align:center
(ฮ่าวอี้เฉิน: ได้เวลาแล้ว)

00:02:54.160 --> 00:02:56.400 align:center
(ได้แหวนเป็นครั้งที่สองในชีวิต)

00:03:03.200 --> 00:03:05.720 align:center
(ได้แหวนเป็นครั้งที่สองในชีวิต)

00:03:10.600 --> 00:03:11.800 align:center
ครั้งที่สองเหรอ

00:03:19.120 --> 00:03:21.120 align:center
(แล้วครั้งแรกใครให้คุณ)

00:03:21.200 --> 00:03:22.240 align:center
(ส่ง)

00:03:43.080 --> 00:03:44.000 align:center
จริงๆ นะ

00:03:44.080 --> 00:03:47.040 align:center
พ่อของฉันเกินมนุษย์จริงๆ คุณรู้ไหม

00:03:47.920 --> 00:03:50.160 align:center
ถ้าฉันโพสต์เรื่องที่พ่อทำลงเน็ตนะ

00:03:50.240 --> 00:03:52.880 align:center
ต้องถูกชาวเน็ตด่าเกินสามพันคอมเมนต์แน่นอน

00:03:53.720 --> 00:03:55.200 align:center
ยกตัวอย่าง เรื่องเชาป่าจือ

00:03:55.280 --> 00:03:57.240 align:center
ฉันบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า ฉันจะไม่พาไปเดินเล่น

00:03:57.320 --> 00:03:59.280 align:center
ใครเลี้ยงก็พาไปเองสิ

00:03:59.360 --> 00:04:02.520 align:center
หลังจากนั้นพ่อฉันก็ไล่มันออกไปจริงๆ

00:04:02.600 --> 00:04:04.640 align:center
ตอนพ่อเอามันไปทิ้งไว้ตรงทางเดิน กลับบอกว่า

00:04:04.720 --> 00:04:07.320 align:center
“เป็นเพราะพี่สาวแกไม่ต้องการแกแล้ว”

00:04:07.400 --> 00:04:09.480 align:center
ฉันนี่ช็อกจนหายใจไม่ออกเลย

00:04:09.560 --> 00:04:12.240 align:center
ดีจะตาย บ้านคนอื่นมีแต่ลูกอยากเลี้ยง

00:04:12.320 --> 00:04:13.560 align:center
แต่พ่อแม่ไม่ให้เลี้ยง

00:04:13.640 --> 00:04:15.360 align:center
ฉันจะบอกอะไรให้นะ

00:04:15.440 --> 00:04:16.680 align:center
ตอนฉันเด็กๆ

00:04:16.760 --> 00:04:18.560 align:center
ฉันเคยเลี้ยงกระต่ายสองตัว

00:04:18.640 --> 00:04:21.040 align:center
พี่ฉันไม่ชอบเอามากๆ เลยล่ะ

00:04:21.640 --> 00:04:24.960 align:center
พวกคุณรู้ไหมว่า อึกระต่ายเป็นยังไง
ออกมาเป็นเม็ดๆ

00:04:26.400 --> 00:04:27.840 align:center
ไม่ได้อึออกมาเป็นกองๆ เหรอ

00:04:27.920 --> 00:04:29.280 align:center
ไม่ใช่

00:04:29.360 --> 00:04:32.560 align:center
เล็กกว่าอึแพะนิดนึง ออกมาเป็นเม็ดๆ

00:04:32.640 --> 00:04:34.120 align:center
ถ้าคุณสายตาสั้น

00:04:34.200 --> 00:04:36.880 align:center
จะรู้สึกเหมือน
เม็ดช็อกโกแลตเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด

00:04:38.200 --> 00:04:39.520 align:center
ฉันชอบกินช็อกโกแลต

00:04:39.600 --> 00:04:42.240 align:center
อธิบายแบบนี้เห็นภาพชัดจริงๆ

00:04:44.440 --> 00:04:45.760 align:center
จริงสิ หงโต้ว

00:04:45.840 --> 00:04:47.640 align:center
เราเห็นในโมเมนต์วีแชตของคุณเขียนว่า

00:04:47.720 --> 00:04:49.800 align:center
คุณได้รับแหวนครั้งที่สอง

00:04:50.400 --> 00:04:51.560 align:center
ขอถามได้ไหมว่า

00:04:52.160 --> 00:04:53.680 align:center
ครั้งแรกตอนไหนเหรอ

00:04:57.920 --> 00:04:58.960 align:center
มีสตอรี่เหรอ

00:05:00.400 --> 00:05:01.440 align:center
ใช่

00:05:06.640 --> 00:05:08.640 align:center
แต่ไม่ใช่แบบที่พวกคุณคิดหรอกนะ

00:05:11.440 --> 00:05:13.560 align:center
คนแรกที่ให้แหวนฉันน่ะ

00:05:16.240 --> 00:05:17.520 align:center
เธอเป็นเพื่อนสนิทฉันเอง

00:05:18.560 --> 00:05:19.960 align:center
เธอชื่อเฉิงหนานซิง

00:05:24.200 --> 00:05:25.680 align:center
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มหาวิทยาลัย

00:05:26.560 --> 00:05:29.400 align:center
อยู่หอพักด้วยกันตลอดสี่ปี

00:05:31.160 --> 00:05:32.480 align:center
ต่อมาก็มาอยู่ที่ปักกิ่ง

00:05:34.400 --> 00:05:35.880 align:center
พวกเราพึ่งพากันตลอด

00:05:38.280 --> 00:05:39.680 align:center
จนสนิทกันมาสิบกว่าปีได้แล้วมั้ง

00:05:43.520 --> 00:05:45.280 align:center
ตอนนี้คุณมาเปิดร้านที่นี่แล้ว

00:05:45.360 --> 00:05:46.240 align:center
ชวนเขามาเที่ยวบ้างก็ได้

00:05:47.760 --> 00:05:48.600 align:center
เขามาไม่ได้

00:05:49.200 --> 00:05:51.080 align:center
- งานยุ่ง ลาไม่ได้เหรอ
- ไม่ใช่หรอกๆ

00:05:51.600 --> 00:05:53.120 align:center
เขาเสียไปเมื่อปีที่แล้ว

00:06:03.280 --> 00:06:04.800 align:center
ขอโทษนะ

00:06:05.880 --> 00:06:07.000 align:center
ไม่เป็นไร

00:06:08.480 --> 00:06:11.480 align:center
ที่จริงฉัน ก็อยากให้พวกคุณรู้เหมือนกัน

00:06:12.640 --> 00:06:15.440 align:center
เพราะว่าพวกคุณคือเพื่อนที่ดีของฉัน

00:06:16.920 --> 00:06:19.120 align:center
ฉันหวังว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่ในรูปแบบอื่น

00:06:19.800 --> 00:06:20.760 align:center
ต่อไป

00:06:23.080 --> 00:06:26.160 align:center
ทุกครั้งที่ชื่อของใครคนหนึ่ง
หรือเรื่องราวของเขา

00:06:27.680 --> 00:06:28.720 align:center
ถูกเอ่ยขึ้นมา

00:06:30.680 --> 00:06:32.760 align:center
ถูกเล่าต่อในหมู่พวกเรา

00:06:32.840 --> 00:06:33.800 align:center
เขาก็จะ

00:06:35.440 --> 00:06:37.760 align:center
ยังคงมีตัวตนตลอดไป

00:06:38.440 --> 00:06:39.760 align:center
ทำไมฉันร้องไห้อีกแล้วล่ะ

00:06:40.600 --> 00:06:42.920 align:center
น่าอายจริงๆ คำนี้เซี่ยจือเหยาเป็นคนบอกฉันมาน่ะ

00:06:43.760 --> 00:06:46.120 align:center
ฉันก็ไม่รู้ว่าพูดถูกหรือเปล่า แต่ประมาณนี้แหละ

00:06:50.160 --> 00:06:51.440 align:center
ฉันเข้าใจนะ

00:06:53.640 --> 00:06:56.320 align:center
ตอนนี้เขามีตัวตนอยู่ที่นี่กับพวกเราแล้ว

00:06:57.560 --> 00:06:58.480 align:center
เฉิน

00:06:59.760 --> 00:07:01.840 align:center
- เฉินหนานซิง
- หนานซิง

00:07:07.240 --> 00:07:08.440 align:center
หนานซิงมาจากดาวเหนือ

00:07:09.960 --> 00:07:10.800 align:center
ไม่ใช่ๆ

00:07:11.520 --> 00:07:12.880 align:center
หนานซิงมาจากต้นเทียนหนานซิง

00:07:50.160 --> 00:07:52.720 align:center
(นางฟ้าตัวน้อยไร้กังวล)

00:07:53.320 --> 00:07:54.160 align:center
น่าน่า

00:07:55.200 --> 00:07:56.200 align:center
หลับอยู่หรือเปล่า

00:08:03.480 --> 00:08:04.680 align:center
มีอะไรเหรอคะ ท่านหม่า

00:08:05.440 --> 00:08:06.600 align:center
ฉันจะไปแล้ว

00:08:07.600 --> 00:08:08.720 align:center
อันนี้เธอเก็บไว้ให้ดีนะ

00:08:13.160 --> 00:08:15.200 align:center
เกจิอาจารย์ท่านหนึ่งให้ฉันมา

00:08:15.920 --> 00:08:18.440 align:center
ปัดเป่าชั่วร้าย แก้ร้ายให้เป็นดี

00:08:18.520 --> 00:08:19.520 align:center
เก็บไว้ให้ดีนะ

00:08:22.840 --> 00:08:25.680 align:center
น่าน่า เธอน่ะ ไม่ต้องคิดมากกับทุกเรื่องหรอก

00:08:27.160 --> 00:08:29.040 align:center
ตอนที่วิ่งไม่ไหวก็เดินเอา

00:08:29.120 --> 00:08:31.120 align:center
เดินไม่ไหวก็นั่งสมาธิ

00:08:31.960 --> 00:08:33.240 align:center
ไม่มีอุปสรรคอะไรที่ชนะไม่ได้

00:08:36.880 --> 00:08:38.000 align:center
ดูท่ายังจะตื่นไม่เต็มตา

00:08:38.520 --> 00:08:40.440 align:center
รีบกลับไปนอนต่อเถอะ ฉันไปล่ะ

00:08:58.240 --> 00:08:59.240 align:center
ขอบคุณนะคะท่านหม่า

00:09:09.320 --> 00:09:11.480 align:center
ตอนเราออกมา เขายังหลับปุ๋ยอยู่เลย

00:09:11.560 --> 00:09:12.640 align:center
ใครกันเนี่ย

00:09:12.720 --> 00:09:13.800 align:center
แล้วที่ไหนล่ะ

00:09:13.880 --> 00:09:15.280 align:center
ไม่มีทางหรอก

00:09:15.360 --> 00:09:17.640 align:center
ไม่ว่าจะเป็นใคร เธอก็โต้รุ่งอีกแหละ

00:09:17.720 --> 00:09:18.760 align:center
- ก็นายไง
- ใช่เหรอ

00:09:18.840 --> 00:09:20.400 align:center
- ใช่น่ะสิ
- ก็ได้ อย่ามัวแต่พูดเรื่องของฉันเลย

00:09:20.480 --> 00:09:22.200 align:center
ตอนสมัยเรียน แฟนคนนั้นเธอคนนั้นน่ะ

00:09:22.280 --> 00:09:24.440 align:center
ที่ตะโกนชื่อเธออยู่ข้างล่างหอ

00:09:24.520 --> 00:09:25.920 align:center
ตอนตีสาม

00:09:26.000 --> 00:09:27.600 align:center
คนที่จุดเทียนอยู่ข้างล่างหอ ใช่ไหม

00:09:27.680 --> 00:09:29.080 align:center
- ใช่ๆ
- จุดไฟด้วยๆ

00:09:29.160 --> 00:09:30.440 align:center
ไม่ต้องพูดเรื่องนั้นแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว

00:09:30.520 --> 00:09:31.560 align:center
อย่าว่าแต่แฟนฉันเลย

00:09:31.640 --> 00:09:34.520 align:center
ตอนนั้นแฟนเธอก็ตีสามเหมือนกัน

00:09:35.240 --> 00:09:36.320 align:center
นายพูดถึงคนไหน

00:09:38.120 --> 00:09:39.360 align:center
- คนที่…
- ไม่ใช่

00:09:39.960 --> 00:09:41.320 align:center
- ก็มีแค่คนเดียว
- จริง

00:09:41.960 --> 00:09:42.880 align:center
อาจารย์หู

00:09:44.880 --> 00:09:47.440 align:center
- พี่กลับมาแล้วเหรอ
- ไปโรงเรียนอนุบาลเหรอ

00:09:48.880 --> 00:09:50.880 align:center
สองคนนี้คือเพื่อนพี่เหรอ

00:09:51.680 --> 00:09:52.960 align:center
เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยน่ะ

00:09:54.160 --> 00:09:55.280 align:center
จะแนะนำให้รู้จัก

00:09:55.960 --> 00:09:58.120 align:center
นี่คืออาจารย์หู เพื่อนบ้านฉัน

00:09:59.000 --> 00:10:02.120 align:center
เขาร้องเพลงที่บาร์ตอนเย็นทุกวัน
ร้องเพราะมากเลยนะ

00:10:02.200 --> 00:10:03.480 align:center
- สวัสดีค่ะอาจารย์หู
- สวัสดีครับอาจารย์หู

00:10:03.560 --> 00:10:04.400 align:center
สวัสดีครับทุกคน

00:10:04.480 --> 00:10:06.680 align:center
เอางี้ไหมครับ คืนนี้ผมเลี้ยงเอง

00:10:07.440 --> 00:10:08.760 align:center
งั้นคงต้องไปคราวหน้าแล้ว

00:10:08.840 --> 00:10:11.520 align:center
เราจะไปเที่ยวภูเขาหิมะเหมยหลี่
ไปดูพระอาทิตย์สีทองส่องภูเขา

00:10:11.600 --> 00:10:12.560 align:center
ใช่ๆ

00:10:12.640 --> 00:10:14.760 align:center
เธอว่าถ้าฉันนัดหลี่เจี้ยนเฟิง เขาจะมาไหม

00:10:15.320 --> 00:10:18.240 align:center
นายบอกเขาว่าไป๋ม่านจวินอยู่ด้วย เขามาแน่

00:10:18.320 --> 00:10:19.960 align:center
- ใช่ๆ
- เหลวไหล

00:10:20.040 --> 00:10:22.160 align:center
- ฉันจะลองส่งข้อความหาเขาดู
- เอาเลย ใช่ๆ

00:10:22.240 --> 00:10:24.000 align:center
- ขอดูหน่อยๆ
- อย่าส่งซี้ซั้วนะ

00:10:24.080 --> 00:10:26.000 align:center
- เธอห้ามบอกซี้ซั้วนะ
- เรื่องนี้ยังไม่จบเลย

00:10:26.080 --> 00:10:27.640 align:center
สองวันก่อนเขายังพูดกับฉันอยู่เลย

00:10:27.720 --> 00:10:29.240 align:center
เขาจำเรื่องระหว่างเธอได้หมดเลยนะ

00:10:29.320 --> 00:10:30.720 align:center
ที่เขายังโสดอยู่

00:10:30.800 --> 00:10:32.360 align:center
กล้าพูดไหมว่าไม่ใช่เพราะเธอ

00:10:32.440 --> 00:10:34.400 align:center
- ใช่
- เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ

00:10:34.480 --> 00:10:35.560 align:center
ฉันจำได้ ตอนสมัยเรียน

00:10:35.640 --> 00:10:37.360 align:center
- เธออย่าพูดเพ้อเจ้อ
- เขียนจดหมายรักด้วยนะ

00:10:37.440 --> 00:10:38.280 align:center
จริงด้วย

00:10:38.840 --> 00:10:39.880 align:center
แถมฉันนี่แหละที่ช่วยเขาเขียน

00:10:39.960 --> 00:10:40.960 align:center
จดหมายนั้นเขียนว่าไงนะ

00:10:41.040 --> 00:10:42.880 align:center
พอแล้ว พวกเธอนี่จริงๆ เลย

00:10:42.960 --> 00:10:45.640 align:center
“ผมยาวของเธอพลิ้วผ่านใบหน้าฉัน”

00:10:46.560 --> 00:10:49.320 align:center
ส่วนของห้องน้ำ ฉันไม่อยากใช้แผ่นรองกันลื่น

00:10:49.400 --> 00:10:50.600 align:center
ฉันอยากใช้

00:10:50.680 --> 00:10:52.360 align:center
ไม้เหยียบที่ป้องกันเชื้อรา

00:10:52.440 --> 00:10:54.640 align:center
(พื้นห้องน้ำกันลื่น
นำเข้า ไม้เรดซีดาร์อเมริกาเหนือ)

00:10:54.720 --> 00:10:56.320 align:center
แบบนี้ก็ได้

00:10:56.400 --> 00:10:57.760 align:center
แต่จะรักษายากหน่อย

00:10:57.840 --> 00:10:59.360 align:center
ใช่ ต้องเอาออกมาทุกครั้ง

00:10:59.440 --> 00:11:01.240 align:center
แต่เวลาเหยียบจะสบายเท้ามาก

00:11:02.520 --> 00:11:03.360 align:center
ฉันคิดว่าได้นะ

00:11:03.440 --> 00:11:04.920 align:center
เดี๋ยวจะกลับไปวัดขนาด แล้วมาบอกคุณนะคะ

00:11:05.000 --> 00:11:05.840 align:center
ค่ะ

00:11:10.760 --> 00:11:12.400 align:center
ทำไมคุณไม่ตอบวีแชตผม

00:11:13.720 --> 00:11:16.680 align:center
คุณจะไปไหนน่ะ
คุณต้องจะไปเลือกสินค้าไม่ใช่เหรอ

00:11:16.760 --> 00:11:17.960 align:center
ผมเพิ่งกลับมาจากฟาร์มม้า

00:11:18.040 --> 00:11:19.240 align:center
พาเจ้าน่ารักกลับบ้านก่อนแล้วค่อยไป

00:11:20.160 --> 00:11:21.760 align:center
งั้นคุณรีบไปเถอะ

00:11:21.840 --> 00:11:23.960 align:center
วันนี้เสี่ยวชุนลงสินค้าที่โกดัง

00:11:24.040 --> 00:11:25.200 align:center
เสี่ยวซินอยู่ร้านกาแฟคนเดียว

00:11:25.280 --> 00:11:27.000 align:center
ไม่มีใครช่วย ฉันจะไปช่วยเขา

00:11:27.080 --> 00:11:29.440 align:center
ทำไมไม่ตอบวีแชตผม

00:11:29.520 --> 00:11:32.920 align:center
เมื่อวานกินเหล้าที่ห้องน่าน่า มือถือชาร์จแบตอยู่

00:11:34.560 --> 00:11:35.840 align:center
งั้นทำไมเมื่อเช้าไม่ตอบกลับ

00:11:37.000 --> 00:11:39.040 align:center
ก็เพราะตั้งใจไม่ตอบน่ะสิ ยังจะถามอีก

00:11:40.280 --> 00:11:43.280 align:center
ทำไมไม่ตอบล่ะ
คนที่ให้แหวนคุณเป็นคนแรก คือใคร

00:11:44.640 --> 00:11:45.480 align:center
ฉันจะไม่บอกคุณหรอก

00:11:46.080 --> 00:11:49.320 align:center
ฉันจะให้คุณร้อนใจ ให้คุณอัดอั้น
ให้คุณทรมาน ให้คุณกระวนกระวาย

00:11:50.080 --> 00:11:52.640 align:center
นี่แหละ ที่ฉันรู้สึกเมื่อวาน

00:11:52.720 --> 00:11:55.280 align:center
ตอนคุณให้น่าน่าไปช่วยไลฟ์สดขายของ

00:11:55.360 --> 00:11:56.320 align:center
ให้คุณรู้สึกซะบ้าง

00:11:57.840 --> 00:12:00.360 align:center
เดี๋ยวนะ ทำไมคุณเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้เนี่ย

00:12:00.440 --> 00:12:01.440 align:center
บอกผมมาเถอะน่า

00:12:01.520 --> 00:12:04.120 align:center
ฉันไม่บอก ฉันยุ่ง ระวังตัวด้วย แล้วเจอกัน

00:12:04.200 --> 00:12:05.680 align:center
ยังมีหน้ามาบอกว่าผมไม่รู้จักโต

00:12:05.760 --> 00:12:07.040 align:center
คุณไม่รู้จักโตมากกว่าอีก

00:12:07.640 --> 00:12:10.000 align:center
คุณขี่ม้ากลางวันแสกๆ ขี่ไปขี่มา

00:12:10.080 --> 00:12:11.520 align:center
ฉันยังไม่ว่าคุณโอเวอร์เลย

00:12:12.120 --> 00:12:14.280 align:center
รถราสมัยใหม่ก็มี

00:12:15.720 --> 00:12:17.120 align:center
คุณไม่รู้จักโตที่สุดแล้ว

00:12:17.200 --> 00:12:18.440 align:center
ให้แหวนหญ้าเนี่ยนะ

00:12:18.520 --> 00:12:19.720 align:center
คุณเอาไว้ง้อใครยะ

00:12:21.160 --> 00:12:22.520 align:center
งั้นให้เงินได้ไหม

00:12:23.120 --> 00:12:24.440 align:center
งั้นคุณไปหามาก่อนสิ

00:12:24.520 --> 00:12:26.000 align:center
เพ้อเจ้อกลางวันแสกๆ เก่งจังเลยนะคุณ

00:12:26.080 --> 00:12:27.960 align:center
แถมยังขี้ม้าเอ้อระเหยตรงนี้อีก

00:12:28.560 --> 00:12:30.240 align:center
ก็เพราะอยากเจอคุณไม่ได้เหรอ

00:12:30.320 --> 00:12:32.120 align:center
วันนี้จะไปทำงานที่เป่าซานหนึ่งคืน

00:12:32.200 --> 00:12:33.120 align:center
ไม่ได้กลับ

00:12:33.880 --> 00:12:36.160 align:center
งั้นคุณกับต้าเสียเดินทางระวังด้วยนะ

00:12:38.600 --> 00:12:39.920 align:center
ติดแฟนเกิ๊น

00:12:44.240 --> 00:12:46.560 align:center
เฉินหนานซิงให้มา เฉินหนานซิง

00:13:09.120 --> 00:13:10.040 align:center
ระวังร้อนนะ

00:13:14.040 --> 00:13:15.680 align:center
อะไรเนี่ย คุณพวกนี้บ้ากันไปหมดแล้วหรือไง

00:13:15.760 --> 00:13:17.160 align:center
เราถอดสายโทรศัพท์เลยดีไหม

00:13:17.240 --> 00:13:18.680 align:center
เมื่อวานถอดไปแล้วไม่ใช่เหรอ

00:13:19.840 --> 00:13:22.160 align:center
เมื่อเช้าฉันเห็นถอดอยู่ ฉันเลยเสียบเข้าไปใหม่

00:13:26.560 --> 00:13:27.600 align:center
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ

00:13:29.720 --> 00:13:32.080 align:center
ขอโทษนะคะ ไม่มีคนชื่อนี้ค่ะ

00:13:45.240 --> 00:13:46.440 align:center
ชาของคุณที่สั่งค่ะ

00:13:46.520 --> 00:13:48.400 align:center
ดื่มหมดแล้ว ขอน้ำเพิ่มได้นะคะ

00:13:50.520 --> 00:13:52.280 align:center
น่าน่าจังเป็นยังไงบ้างครับ

00:13:52.960 --> 00:13:54.080 align:center
น่าน่าสบายดีค่ะ

00:13:54.760 --> 00:13:57.040 align:center
เธอทำงาน
เป็นพนักงานเสิร์ฟที่นี่มาปีนึงแล้วเหรอครับ

00:13:58.720 --> 00:14:00.560 align:center
คุณอยากจะ ใส่น้ำผึ้งในชาเพิ่มไหมคะ

00:14:01.760 --> 00:14:02.920 align:center
- ไม่ครับ
- ไม่นะคะ

00:14:03.000 --> 00:14:04.160 align:center
งั้นทานให้อร่อยนะคะ

00:14:08.200 --> 00:14:10.400 align:center
พระเอกอ่อนแอมาก

00:14:10.480 --> 00:14:12.400 align:center
“นั่งรอให้นางเอกไปช่วยเนี่ยนะ

00:14:12.480 --> 00:14:14.920 align:center
ไม่อยากอ่านต่อแล้ว

00:14:15.000 --> 00:14:17.360 align:center
สมองคนแต่งถูกซอมบี้กินไปแล้วมั้ง”

00:14:18.520 --> 00:14:19.920 align:center
อ่อนแอตรงไหน

00:14:20.000 --> 00:14:22.560 align:center
ทีมต่อสู้กับสัตว์ประหลาด
ก็ต้องช่วยเหลือกันไม่ใช่เหรอ

00:14:23.840 --> 00:14:26.520 align:center
“ทำเอานางเอกหมดสภาพขนาดนั้น

00:14:26.600 --> 00:14:29.200 align:center
ตัวจริงของชาต้าม่ายนี่
หน้าตาขี้เหร่มากเลยใช่ไหม

00:14:29.280 --> 00:14:31.360 align:center
เลยจงใจเอาคืนสังคม เอาซะมโนไม่ถูกเลย”

00:14:31.440 --> 00:14:32.920 align:center
“แย่มากอ่ะ เลิกเขียนเถอะ”

00:14:33.000 --> 00:14:34.480 align:center
เกี่ยวอะไรกัน

00:14:35.120 --> 00:14:35.960 align:center
มีอันนี้ด้วย

00:14:36.040 --> 00:14:38.120 align:center
“ปูเรื่องเยอะเกินไป

00:14:38.200 --> 00:14:39.760 align:center
ไม่ตื่นเต้น ไม่หวานเลย

00:14:39.840 --> 00:14:41.360 align:center
พระเอกนางเอกมีแฟนเก่าทั้งคู่

00:14:41.440 --> 00:14:42.880 align:center
จำเป็นต้องสร้างคาแรกเตอร์แบบนี้เหรอ

00:14:42.960 --> 00:14:44.040 align:center
รับไม่ได้”

00:14:45.520 --> 00:14:46.960 align:center
อันนี้ตลก

00:14:47.040 --> 00:14:49.720 align:center
“ในหัวสมองของนางเอกมีแต่กล้ามเนื้อหรือไง

00:14:49.800 --> 00:14:50.760 align:center
สู้ไม่หยุด

00:14:50.840 --> 00:14:54.200 align:center
นักเขียนชาต้าม่ายคงเคยทำผิดกฎหมาย
ถึงชอบส่งเสริมความรุนแรง”

00:14:54.280 --> 00:14:56.520 align:center
คุณเนี่ยนะส่งเสริมความรุนแรง

00:14:58.240 --> 00:15:00.600 align:center
ไม่ต้องอ่านคอมเมนต์แย่ๆ
พวกนี้ให้ฉันฟังแล้ว ตกลงไหม

00:15:02.120 --> 00:15:04.920 align:center
คอมเมนต์พวกนี้ถือว่าอ่อนโยนมากแล้วนะ

00:15:05.000 --> 00:15:06.400 align:center
มันก็ไม่นับว่าแย่หรอก

00:15:06.480 --> 00:15:08.800 align:center
แถมยังจ่ายเงินซื้อมาอ่านด้วย

00:15:10.800 --> 00:15:13.720 align:center
พวกคอมเมนต์แย่ๆ หรือกดรายงาน

00:15:13.800 --> 00:15:16.600 align:center
คอมเมนต์ให้ฉันไปตาย ฉันไม่อ่านหรอก

00:15:19.040 --> 00:15:20.320 align:center
ฉันรู้

00:15:20.400 --> 00:15:22.000 align:center
แต่ฉันรู้สึก

00:15:23.120 --> 00:15:24.680 align:center
พูดไม่ออก

00:15:31.080 --> 00:15:31.960 align:center
น่าน่า

00:15:32.600 --> 00:15:34.520 align:center
ฉันจะพูดเรื่องนึงกับคุณ ห้ามด่าฉันนะ

00:15:35.240 --> 00:15:36.320 align:center
เรื่องอะไร

00:15:39.920 --> 00:15:41.880 align:center
หลังฉันรู้เรื่องของคุณ

00:15:41.960 --> 00:15:46.040 align:center
ฉันรู้สึกว่าเราใกล้ชิดกันมากกว่าเดิม

00:15:46.800 --> 00:15:49.360 align:center
พวกเราเคยเห็นโลกที่เหมือนกัน

00:15:49.440 --> 00:15:51.200 align:center
และเคยรู้สึกว่าโดนคำพูดร้ายๆ

00:15:51.280 --> 00:15:54.280 align:center
ประโคมใส่หน้าเต็มๆ ใช่ไหม

00:15:57.000 --> 00:15:58.280 align:center
อินไปกับฉันด้วยใช่ไหมล่ะ

00:15:59.040 --> 00:16:00.200 align:center
คุณก็เหมือนกัน

00:16:00.280 --> 00:16:03.080 align:center
แต่ก่อนคุณช่วยฉันขนาดนั้น
ก็เพราะรู้สึกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

00:16:05.280 --> 00:16:06.360 align:center
ฉันน่ะ

00:16:06.440 --> 00:16:08.160 align:center
ก็แค่อยากให้คุณกลับมามีไฟ

00:16:11.280 --> 00:16:12.520 align:center
ฉันก็เหมือนกัน

00:16:14.160 --> 00:16:15.400 align:center
เพราะงั้นคุณต้องเชื่อว่า

00:16:15.480 --> 00:16:17.240 align:center
หลังจากฮึดสู้จนผ่านเรื่องนี้ไปได้

00:16:17.320 --> 00:16:19.520 align:center
คุณจะจัดการกับความรู้สึก

00:16:19.600 --> 00:16:20.760 align:center
แล้วมูฟออนต่อไปให้ได้

00:16:27.160 --> 00:16:29.000 align:center
แกอย่าเข้ามานะ

00:16:29.080 --> 00:16:30.120 align:center
เชาป่าจื่อ

00:16:36.160 --> 00:16:37.920 align:center
จับมันไว้นะ อย่าให้ขยับ

00:16:47.040 --> 00:16:47.880 align:center
รู้สึกไงบ้าง

00:16:49.640 --> 00:16:50.480 align:center
นุ่มมาก

00:16:54.960 --> 00:16:56.120 align:center
ขอลูบอีกนะ

00:17:05.680 --> 00:17:08.640 align:center
มันเป็นอะไร

00:17:09.160 --> 00:17:12.240 align:center
ตรงท้องคือส่วนที่เปราะบางที่สุดของหมา

00:17:12.319 --> 00:17:13.800 align:center
มันทำแบบนี้ก็เพราะเชื่อใจคุณ

00:17:13.880 --> 00:17:16.000 align:center
มันยอมให้คุณเห็นส่วนที่เปราะบางที่สุด

00:17:18.079 --> 00:17:18.920 align:center
จับได้ไหม

00:17:27.680 --> 00:17:29.120 align:center
ตรงท้องนุ่มกว่าอีก

00:17:32.200 --> 00:17:33.520 align:center
เธอเก่งมากเลย

00:17:34.240 --> 00:17:35.160 align:center
ฉันเหรอ

00:17:36.400 --> 00:17:37.800 align:center
ฉันคิดว่าคุณเองก็เก่งมาก

00:17:39.280 --> 00:17:40.480 align:center
ฉันรู้เรื่องของพวกคุณแล้ว

00:17:41.200 --> 00:17:43.800 align:center
คุณเอารายได้จากไลฟ์สดในวันเกิด

00:17:43.880 --> 00:17:45.760 align:center
ไปช่วยแฟนคลับที่ป่วย

00:17:45.840 --> 00:17:47.840 align:center
ก่อนหน้านี้ก็บริจาคเงิน
ให้โครงการช่วยเหลือเด็กยากจนไม่น้อย

00:17:51.200 --> 00:17:52.120 align:center
ไม่ขนาดนั้นหรอก

00:17:52.200 --> 00:17:53.640 align:center
ก็แค่เงินไม่กี่หมื่นเอง

00:17:55.880 --> 00:17:57.280 align:center
ในเน็ตน่ะ มักจะ

00:17:57.360 --> 00:17:58.760 align:center
มีให้เห็นตลอดว่า

00:17:58.840 --> 00:17:59.880 align:center
วันนี้มีนักธุรกิจบริจาคกี่สิบล้าน

00:17:59.960 --> 00:18:02.280 align:center
พรุ่งนี้ดาราคนนั้นบริจาคเงินกี่ล้าน

00:18:02.920 --> 00:18:04.000 align:center
พอเห็นเรื่องพวกนี้เยอะเข้า

00:18:04.080 --> 00:18:06.560 align:center
ก็เหมือนเงินหมื่นพวกนี้ไม่มีราคาอะไร

00:18:07.640 --> 00:18:09.680 align:center
แต่ความจริง คุณไม่รู้เลยว่า
สิ่งที่ตัวเองทำนั้นดีแค่ไหน

00:18:10.400 --> 00:18:12.360 align:center
ที่โรงเรียนแม่ของฉันน่ะ

00:18:12.440 --> 00:18:15.880 align:center
เงินพันหยวนเป็นค่าเรียน
หนึ่งปีของเด็กคนนึงเลยนะ

00:18:15.960 --> 00:18:19.200 align:center
งั้นเงินแสนหยวน ก็พอให้เด็กยากจน 30 คน

00:18:19.280 --> 00:18:21.320 align:center
แถมเรียนภาคบังคับได้สามปีเลยนะ

00:18:22.720 --> 00:18:24.680 align:center
เด็ก 30 คนเลยเหรอ

00:18:24.760 --> 00:18:26.160 align:center
นั่นห้องนึงเลยนะ

00:18:32.960 --> 00:18:35.000 align:center
ไม่ใช่ว่าเราเปลี่ยนโลกไม่ได้

00:18:35.080 --> 00:18:36.200 align:center
ตรงกันข้ามเลย

00:18:36.280 --> 00:18:37.960 align:center
ทุกเรื่องที่เราทำ

00:18:38.040 --> 00:18:40.040 align:center
กำลังเปลี่ยนโลกทีละนิด

00:18:40.840 --> 00:18:42.520 align:center
ถ้าใจเรามีรัก มีความอบอุ่น

00:18:42.600 --> 00:18:44.840 align:center
โลกก็จะดีขึ้นมานิดหน่อย

00:18:44.920 --> 00:18:46.880 align:center
ถ้าเราเย็นชาไร้น้ำใจ
ทำตัวตามอำเภอใจโดยไม่สนใคร

00:18:48.000 --> 00:18:49.720 align:center
โลกใบนี้ก็คงจะแย่ลงไปอีก

00:18:52.760 --> 00:18:56.080 align:center
ฉันคิดว่าซินซินทำให้เราได้คิดในทางกลับกันนะ

00:18:57.160 --> 00:18:58.240 align:center
เรามักพูดว่า

00:18:58.320 --> 00:19:00.280 align:center
เราไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้

00:19:00.360 --> 00:19:03.080 align:center
แต่ก็หวังว่าโลกจะไม่เปลี่ยนแปลงเรา

00:19:04.960 --> 00:19:06.720 align:center
แต่คนเราเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

00:19:07.680 --> 00:19:09.000 align:center
เปลี่ยนไปตามอายุที่เพิ่มขึ้น

00:19:09.080 --> 00:19:10.000 align:center
ประสบการณ์เพิ่มขึ้น

00:19:10.080 --> 00:19:12.120 align:center
และหลังจากที่ได้เจอคนไม่ซ้ำหน้า

00:19:12.200 --> 00:19:13.680 align:center
ใครจะมั่นใจได้ว่าตนเองจะไม่เปลี่ยนไป

00:19:18.200 --> 00:19:20.000 align:center
เชาป่าจื่อ

00:19:20.600 --> 00:19:21.520 align:center
อยากลองกอดไหม

00:19:21.600 --> 00:19:22.440 align:center
ฉันไม่กล้า

00:19:23.160 --> 00:19:24.160 align:center
กล้าๆ หน่อย

00:19:26.200 --> 00:19:27.920 align:center
กอดแรงๆ เลย ลองดู

00:19:29.800 --> 00:19:30.840 align:center
ฉันจะลอง

00:19:31.760 --> 00:19:32.600 align:center
มา

00:19:36.280 --> 00:19:37.200 align:center
กอดแรงๆ เลยนะ

00:19:42.760 --> 00:19:43.800 align:center
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)

00:19:43.880 --> 00:19:45.960 align:center
ทำไมถึงเลือกอาชีพนี้เหรอครับ

00:19:46.040 --> 00:19:47.040 align:center
มีกลัวบ้างไหมครับ

00:19:47.720 --> 00:19:48.800 align:center
ฉันเป็นคนใจกล้ามาก

00:19:48.880 --> 00:19:51.440 align:center
เวลาดูหนัง ฉันชอบดูหนังสยองขวัญที่สุด

00:19:52.200 --> 00:19:54.520 align:center
แล้วหลังจากทำงานนี้

00:19:54.600 --> 00:19:56.360 align:center
อะไรทำให้คุณเปลี่ยนไปบ้างครับ

00:19:56.440 --> 00:19:58.320 align:center
พี่หงโต้วกำลังดูอะไรเหรอคะ

00:19:59.280 --> 00:20:00.680 align:center
มันไม่เหมือนกับ…

00:20:00.760 --> 00:20:01.880 align:center
รายการชื่อมนุษย์ที่ไม่สมบูรณ์แบบน่ะ

00:20:02.680 --> 00:20:03.920 align:center
เหมือนฉันจะเคยได้ยิน

00:20:04.000 --> 00:20:05.000 align:center
- เป็นวาไรตี้ใช่ไหมคะ
- เมื่อคุณเปลี่ยนวิธีคิด…

00:20:06.880 --> 00:20:08.440 align:center
- รายการทอล์คโชว์
- คุณก็จะรู้…

00:20:08.520 --> 00:20:09.800 align:center
- สัมภาษณ์ดาราคนไหนอยู่คะ
- คุณค่าของชีวิต

00:20:10.400 --> 00:20:11.640 align:center
- ช่างแต่งหน้าศพ
- ฉันเลยอยากมีความสุข…

00:20:14.840 --> 00:20:15.680 align:center
เป็นคนธรรมดาน่ะ

00:20:16.720 --> 00:20:19.560 align:center
สัมภาษณ์คนธรรมดา งั้นรายการนี้คงไม่ดังแน่นอน

00:20:30.720 --> 00:20:31.760 align:center
(สวีชุนหลิน)

00:20:40.840 --> 00:20:42.480 align:center
หงโต้วฝากนามบัตรมาให้

00:20:42.560 --> 00:20:44.960 align:center
เขาไปหาคุณย่าเซี่ยที่บ้านเถ้าแก่เซี่ยแล้ว

00:20:45.040 --> 00:20:46.960 align:center
เขาฝากบอกว่าอยากให้คุณลองคิดดู

00:20:47.640 --> 00:20:48.960 align:center
รายการอะไรเหรอ

00:20:50.400 --> 00:20:53.040 align:center
เป็นรายการทอล์คโชว์
แต่ไม่ใช่รายการเกาะกระแสนะ

00:20:57.240 --> 00:20:58.960 align:center
คุณไม่ลองเช็กอีเมลล่ะ

00:20:59.560 --> 00:21:03.680 align:center
หงโต้วบอกว่า เสี่ยวชุนส่งของล้ำค่าที่สุดในโลก
มาให้คุณ

00:21:04.800 --> 00:21:05.720 align:center
ของอะไร

00:21:09.120 --> 00:21:10.440 align:center
หัวใจที่อ่อนโยนและใจดี

00:21:11.920 --> 00:21:12.760 align:center
รีบดูสิ

00:21:19.320 --> 00:21:21.040 align:center
(ส่งต่อ: นักร้องน่าน่าจัง)

00:21:21.120 --> 00:21:22.840 align:center
(น่าน่า แฟนคลับคุณฝากฉันส่งมาให้)

00:21:22.920 --> 00:21:24.320 align:center
(นี่คือความคิดถึงของพวกเขา)

00:21:24.400 --> 00:21:28.480 align:center
(คุณต้องสบายดีนะ เราทุกคนจะอยู่ตรงนี้เสมอ)

00:21:32.640 --> 00:21:33.960 align:center
(ฉันเคยเห็นนกนางนวลโผบิน
เคยได้ยินยามดอกไม้กลีบคลี่)

00:21:34.040 --> 00:21:35.000 align:center
(ฉันชอบลมโชยเย็นและวารี)

00:21:35.080 --> 00:21:36.200 align:center
(แต่ฉันยินดีโอบกอดเธอ
ผู้ที่ฉันไม่พบเจอมาเนิ่นนาน)

00:21:39.760 --> 00:21:41.000 align:center
(เราอยากฟังเพลงนี้)

00:21:41.080 --> 00:21:42.200 align:center
(ไม่ได้เจอกันนาน คุณสบายดีไหม)

00:21:42.280 --> 00:21:43.920 align:center
(น่าน่าจัง เราคิดถึงเสียงของคุณ
อยากให้คุณไลฟ์สดอีก)

00:21:48.200 --> 00:21:50.000 align:center
(พลังของความอบอุ่นและความเมตตา
ย่อมสยบและเอาชนะได้ทุกสิ่ง)

00:21:50.080 --> 00:21:52.000 align:center
(หวังว่าน่าน่าจังจะกำลังร้องเพลง
อย่างมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่ง)

00:21:56.040 --> 00:21:57.160 align:center
ทำตัวไม่ถูกเลย

00:22:27.480 --> 00:22:30.080 align:center
ต้าม่าย หลับหรือยัง

00:22:31.720 --> 00:22:32.840 align:center
ยังเลย

00:22:34.360 --> 00:22:35.400 align:center
คุณว่า

00:22:36.400 --> 00:22:39.320 align:center
ถ้าฉันกลับมาไลฟ์สดอีกครั้งจะดีไหม

00:22:40.520 --> 00:22:41.480 align:center
คุณจะไลฟ์อะไร

00:22:42.680 --> 00:22:45.160 align:center
ร้องเพลง แล้วก็ขายของด้วย

00:22:46.320 --> 00:22:49.880 align:center
แต่ไลฟ์ขายของ
จะถูกชาวเน็ตด่าแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลยนะ

00:22:49.960 --> 00:22:51.360 align:center
ช่วยเกษตรกรไง

00:22:51.440 --> 00:22:53.280 align:center
จะได้ขายของในชุมชน

00:22:53.360 --> 00:22:55.160 align:center
โปรโมทของที่นี่ด้วย

00:22:59.680 --> 00:23:00.920 align:center
คุณจะไม่หนีแล้วใช่ไหม

00:23:02.200 --> 00:23:03.160 align:center
ไม่หนีแล้ว

00:23:04.000 --> 00:23:05.480 align:center
ไม่กลัวแล้วเหรอ

00:23:07.080 --> 00:23:08.480 align:center
กลัวสิ

00:23:09.520 --> 00:23:13.800 align:center
แต่พวกคุณสวมโล่ให้ฉันแล้ว

00:23:13.880 --> 00:23:16.360 align:center
ตอนนี้โล่บนตัวฉันหนามาก

00:23:16.440 --> 00:23:18.720 align:center
สามารถรับความเจ็บปวดได้เป็นหมื่นตันเลยล่ะ

00:23:22.160 --> 00:23:23.480 align:center
พูดจริงเหรอ

00:23:25.160 --> 00:23:26.480 align:center
ฉันคิดดีแล้ว

00:23:27.360 --> 00:23:29.560 align:center
ฉันจะเผชิญหน้ากับความกลัว

00:23:29.640 --> 00:23:31.200 align:center
ทำเรื่องที่มีคุณค่า

00:23:35.800 --> 00:23:37.440 align:center
แล้วคุณอยากให้ฉันช่วยอะไร

00:23:38.360 --> 00:23:39.640 align:center
เป็นกำลังใจให้ฉัน

00:23:39.720 --> 00:23:41.000 align:center
เรื่องนี้ง่ายมาก

00:23:41.080 --> 00:23:43.400 align:center
สู้ๆ สู้ๆ

00:23:43.480 --> 00:23:44.440 align:center
- ยังไม่พอ ยังไม่พอ
- ยังไม่พอเหรอ

00:23:45.840 --> 00:23:47.160 align:center
ระวังทางข้างหน้า

00:23:47.240 --> 00:23:50.760 align:center
สู้ๆ สู้ๆ สู้ๆ

00:23:50.840 --> 00:23:52.920 align:center
- เบาเสียงหน่อยๆ
- สู้ๆ

00:23:53.000 --> 00:23:54.960 align:center
สู้ๆ สู้ๆ

00:23:55.040 --> 00:23:56.800 align:center
ฉันนอนลง ก็ให้กำลังใจคุณได้เหมือนกัน

00:23:56.880 --> 00:23:58.560 align:center
เหมือนตอนที่ยืนนั่นแหละ

00:23:58.640 --> 00:24:00.640 align:center
สู้ๆ

00:24:01.720 --> 00:24:02.600 align:center
ฉันจะนอนแล้ว

00:24:02.680 --> 00:24:03.640 align:center
สู้ๆ

00:24:03.720 --> 00:24:05.480 align:center
จะนอนก็ต้องสู้ๆ

00:24:05.560 --> 00:24:07.480 align:center
น่าน่าจังสุดยอดที่สุด

00:24:07.560 --> 00:24:11.000 align:center
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)

00:24:11.080 --> 00:24:17.480 align:center
(เฟิง)

00:24:20.680 --> 00:24:22.640 align:center
พี่น่าน่า กลับมาทำงานแล้วเหรอคะ

00:24:23.680 --> 00:24:25.280 align:center
ฉันหยุดไปตั้งอาทิตย์นึง

00:24:25.360 --> 00:24:26.400 align:center
ที่ร้านยุ่งน่าดู

00:24:26.480 --> 00:24:28.320 align:center
หงโต้วเองก็ยุ่งกับเรื่องตกแต่งโฮมสเตย์

00:24:28.400 --> 00:24:30.040 align:center
ฉันจะให้เขาทำงานแทนตลอดไม่ได้หรอก

00:24:30.120 --> 00:24:31.720 align:center
ดีจังเลย ฉันคิดถึงพี่แทบแย่

00:24:31.800 --> 00:24:32.880 align:center
พี่น่าน่า กินปาท่องโก๋ไหม

00:24:33.840 --> 00:24:35.640 align:center
ฉันกินมาแล้ว

00:24:35.720 --> 00:24:37.440 align:center
- เธอรีบไปทำงานเถอะ
- ได้ค่ะ

00:24:42.560 --> 00:24:44.320 align:center
น่าน่ากลับมาแล้วเหรอ

00:24:44.400 --> 00:24:46.760 align:center
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ยายซิ่วอิง ยายไฉ่อวิ๋น

00:24:48.120 --> 00:24:50.080 align:center
คนที่บ้านสบายดีไหม

00:24:50.160 --> 00:24:51.080 align:center
หนูไม่ได้กลับบ้านค่ะ

00:24:51.160 --> 00:24:52.760 align:center
เพื่อนสนิทหนูมาหา

00:24:52.840 --> 00:24:54.440 align:center
หนูก็เลยอยู่เป็นเพื่อนเธอน่ะ

00:24:55.480 --> 00:24:57.960 align:center
ยายไฉ่อวิ๋น หลายวันมานี้เหนื่อยแย่เลยใช่ไหมคะ

00:24:58.040 --> 00:25:00.680 align:center
ไม่หรอก ฉันแค่ถ่ายรูปกับพวกเขาเท่านั้นเอง

00:25:01.360 --> 00:25:04.000 align:center
ถ่ายรูปน่ะ ไม่สบายเท่ากวาดพื้นเลย

00:25:04.080 --> 00:25:06.080 align:center
ตอนนี้คุณยายเป็นเน็ตไอดอลแล้วนะคะ

00:25:06.160 --> 00:25:07.160 align:center
เน็ตไอดอลคืออะไร

00:25:07.240 --> 00:25:08.960 align:center
คือคนที่ดังมากๆ ในเน็ตไงคะ

00:25:10.320 --> 00:25:13.280 align:center
ก็คือคนที่ได้รับความนิยม มีคนมาชื่นชอบน่ะค่ะ

00:25:14.600 --> 00:25:16.120 align:center
- งั้นก็ดีๆ
- เป็นที่นิยม

00:25:16.200 --> 00:25:17.760 align:center
- ได้รับความนิยม
- เราไปทำงานก่อนนะ

00:25:17.840 --> 00:25:18.680 align:center
ค่ะ

00:25:28.480 --> 00:25:30.800 align:center
หนึ่ง สอง สาม โอเค

00:25:34.800 --> 00:25:36.160 align:center
- พี่ครับ
- พี่คะ

00:25:36.240 --> 00:25:37.160 align:center
ไปส่งคนเหรอ

00:25:38.920 --> 00:25:39.880 align:center
หลานจือก็กลับมาด้วยเหรอ

00:25:40.400 --> 00:25:43.120 align:center
- พี่คะ ที่บ้านสบายดีกันไหมคะ
- สบายดีๆ

00:25:43.960 --> 00:25:45.240 align:center
ฉันไปส่งคนก่อนนะ

00:25:45.320 --> 00:25:46.320 align:center
เย็นนี้มานั่งเล่นที่บ้านกัน

00:25:46.400 --> 00:25:47.480 align:center
- ได้ค่ะ
- ได้ครับๆ

00:25:47.560 --> 00:25:48.640 align:center
- ขับดีๆ นะ
- ไว้เจอกันค่ะ

00:25:48.720 --> 00:25:49.560 align:center
บ๊ายบายครับลุง

00:25:49.640 --> 00:25:50.600 align:center
บ๊ายบายๆ

00:25:53.520 --> 00:25:55.680 align:center
พ่อ นักท่องเที่ยวเยอะขึ้นจริงๆ ด้วย

00:25:55.760 --> 00:25:57.880 align:center
พ่อว่าพี่จะทำสำเร็จแล้วจริงๆ หรือเปล่า

00:25:58.560 --> 00:26:00.760 align:center
พี่แกคนเดียวจะทำได้เหรอ

00:26:00.840 --> 00:26:02.800 align:center
ถ้าทำได้ ก็รัฐบาลนู้นที่ทำได้

00:26:04.160 --> 00:26:05.920 align:center
คุณพูดไม่เป็น ก็ไม่ต้องพูด

00:26:06.000 --> 00:26:07.480 align:center
คำพูดคำจาไม่น่าฟังเอาซะเลย

00:26:08.760 --> 00:26:10.760 align:center
อาหย่วน คำพูดพ่อไม่น่าฟังเหรอ

00:26:11.640 --> 00:26:14.000 align:center
- ไม่น่าฟัง
- ไม่น่าฟังก็ถูกแล้ว

00:26:14.080 --> 00:26:15.560 align:center
เพราะความจริงไม่น่าฟัง

00:26:16.280 --> 00:26:17.280 align:center
ระวังสิ

00:26:20.520 --> 00:26:22.720 align:center
เรื่องห้องอาบน้ำที่คุณขอครั้งก่อน

00:26:22.800 --> 00:26:24.480 align:center
เราเริ่มปรับปรุงแล้ว

00:26:24.560 --> 00:26:27.480 align:center
แต่เพราะโครงสร้างโดยรวม
ลวดลายจะค่อนข้างเรียบ

00:26:27.560 --> 00:26:29.840 align:center
พวกดีเทลการตกแต่งก็เลยค่อนข้างน้อย

00:26:29.920 --> 00:26:33.080 align:center
ดังนั้นพวกเฟอร์นิเจอร์ที่แมตช์กับแนวนี้

00:26:33.160 --> 00:26:34.360 align:center
จะต้องใช้แบบครบชุด

00:26:34.960 --> 00:26:36.480 align:center
เช่น ถ้าในอนาคต

00:26:36.560 --> 00:26:39.240 align:center
จะวางโซฟา จะต้องมีหมอนอิงด้วย

00:26:39.320 --> 00:26:41.160 align:center
แล้วโต๊ะอาหารก็ต้องมีผ้าปูโต๊ะด้วย

00:26:41.240 --> 00:26:42.440 align:center
- หงโต้ว
- แล้วก็เรื่องเตียง

00:26:43.640 --> 00:26:45.280 align:center
- งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ
- ขอบคุณนะคะ

00:26:47.600 --> 00:26:49.120 align:center
กลับไปกินข้าวที่บ้านกัน

00:26:49.200 --> 00:26:50.280 align:center
รีบจัง

00:26:51.040 --> 00:26:52.120 align:center
พ่อผม

00:26:52.200 --> 00:26:54.160 align:center
แม่เลี้ยง แล้วก็อาหย่วนกลับมาแล้วน่ะ

00:26:54.240 --> 00:26:56.080 align:center
แม่เลี้ยงกับคุณยังไม่เคยเจอกัน
เขาอยากเจอคุณมากนะ

00:26:57.920 --> 00:26:58.920 align:center
ทำไมเหรอ

00:27:00.320 --> 00:27:01.320 align:center
คือ

00:27:02.360 --> 00:27:04.080 align:center
นี่ถือว่าเป็นการพบเจอแบบทางการไหม

00:27:07.680 --> 00:27:09.280 align:center
น่าจะใช่

00:27:09.360 --> 00:27:11.560 align:center
คุณคิดว่ามันเร็วไปเหรอ

00:27:11.640 --> 00:27:12.760 align:center
ก็ปุบปับอยู่

00:27:13.440 --> 00:27:14.400 align:center
ประเด็นคือ

00:27:15.120 --> 00:27:16.840 align:center
ฉันยังไม่ได้เตรียมใจเลย

00:27:16.920 --> 00:27:18.080 align:center
ฉันก็ไม่มีประสบการณ์ด้วย

00:27:18.160 --> 00:27:20.400 align:center
เรื่องนี้ต้องมีประสบการณ์อะไรกัน

00:27:20.480 --> 00:27:23.000 align:center
คุณเคยเจอพ่อผมแล้ว อาหย่วนคุณก็สนิท

00:27:23.080 --> 00:27:24.720 align:center
แม่เลี้ยงผมน่ะ เธอนิสัยดีมากนะ

00:27:24.800 --> 00:27:27.960 align:center
ก็แค่แม่บ้านทั่วไป แต่อาจจะถามเยอะหน่อย

00:27:31.400 --> 00:27:32.360 align:center
งั้นฉันขอโทรศัพท์

00:27:32.440 --> 00:27:33.800 align:center
จะประชุมวิดีโอคอล

00:27:33.880 --> 00:27:34.920 align:center
กับพี่ฉัน แม่ฉันก่อน

00:27:35.440 --> 00:27:36.360 align:center
ประชุมเหรอ

00:27:43.800 --> 00:27:47.240 align:center
ไปบ้านพี่เขยเธอครั้งแรก ฉันเลิกงานก็ไปเลย

00:27:47.320 --> 00:27:48.480 align:center
หิ้วกระเช้าผลไม้ติดมือไปด้วย

00:27:49.080 --> 00:27:51.400 align:center
ความจริงพ่อแม่เขามา ก็แค่อยากมาดู

00:27:51.480 --> 00:27:53.800 align:center
ว่าเป็นใคร ครอบครัวเป็นยังไง

00:27:53.880 --> 00:27:56.320 align:center
งั้นยังมีอย่างอื่นที่ต้องระวังไหมคะ

00:27:57.360 --> 00:28:00.120 align:center
ตอนกินข้าวน่ะ ต้องชมว่าเขาทำอร่อยด้วยนะ

00:28:00.200 --> 00:28:02.280 align:center
กินข้าวเสร็จแล้วเธออย่าแย่งล้างจานนะ

00:28:02.360 --> 00:28:03.240 align:center
เชยมาก

00:28:04.440 --> 00:28:05.480 align:center
อย่าเล่นโทรศัพท์ด้วย

00:28:06.640 --> 00:28:08.040 align:center
ฟังให้มาก พูดให้น้อย

00:28:08.120 --> 00:28:10.120 align:center
ยิ้มเข้าไว้ ดื่มชาไป

00:28:10.720 --> 00:28:11.840 align:center
รู้แล้ว ยังมีอีกไหม

00:28:11.920 --> 00:28:13.920 align:center
ไม่มีแล้ว ไม่มีอะไรซับซ้อนขนาดนั้นหรอก

00:28:14.600 --> 00:28:16.920 align:center
ไปเลย ปิคาชู

00:28:17.000 --> 00:28:18.680 align:center
ได้เลย ฟุชิงิดาเนะ

00:28:19.880 --> 00:28:21.440 align:center
ไปกัน ไปซื้อผลไม้ก่อน

00:28:21.520 --> 00:28:24.040 align:center
ผมซื้อมาแล้ว คุณไปกับผมก็พอ

00:28:24.120 --> 00:28:25.360 align:center
ไม่ต้องตื่นเต้น

00:28:25.440 --> 00:28:26.680 align:center
ฉันไม่ได้ตื่นเต้นนะ

00:28:26.760 --> 00:28:28.560 align:center
ไม่ตื่นเต้นแต่โทรประชุมคุยเนี่ยนะ

00:28:29.280 --> 00:28:30.240 align:center
ก็ต้องเตรียมพร้อมหน่อยไง

00:28:30.320 --> 00:28:31.400 align:center
ต้องเตรียมพร้อมก่อนด้วยเหรอ

00:28:31.480 --> 00:28:32.720 align:center
งั้นมากอดหน่อยมา

00:28:43.640 --> 00:28:44.600 align:center
ทำไมยังทำกับข้าวอยู่อีกล่ะคะ

00:28:44.680 --> 00:28:45.960 align:center
ไม่ต้องๆ หนูนั่งลง

00:28:47.080 --> 00:28:47.920 align:center
นั่งลง

00:28:48.880 --> 00:28:50.040 align:center
แม่ผมเห็นพี่สำคัญไง

00:28:50.120 --> 00:28:51.200 align:center
โดยเฉพาะแม่ผมน่ะ

00:28:51.280 --> 00:28:52.840 align:center
ตอนแรกนึกว่าพี่จะไม่หาแฟนแล้ว

00:28:52.920 --> 00:28:53.800 align:center
เพราะเตรียมจะบวช

00:28:55.000 --> 00:28:55.840 align:center
ทำไมล่ะ

00:28:56.560 --> 00:28:58.000 align:center
เมื่อก่อนพี่ผมมีเพื่อนคนนึง

00:28:58.080 --> 00:28:59.040 align:center
มีลูกโตแล้ว

00:28:59.120 --> 00:29:00.160 align:center
จู่ๆ ก็ออกบวช

00:29:00.240 --> 00:29:02.560 align:center
ตอนนี้พอเจอหน้าก็เรียกเราว่า “โยม”

00:29:03.760 --> 00:29:05.640 align:center
- จริงเหรอ
- เรื่องจริง

00:29:06.240 --> 00:29:07.480 align:center
ปลามาแล้ว

00:29:08.240 --> 00:29:09.360 align:center
- มาแล้ว
- วางตรงนี้ๆ

00:29:09.440 --> 00:29:10.600 align:center
ระวังหน่อย มานี่

00:29:10.680 --> 00:29:11.680 align:center
ขยับหน่อยๆ

00:29:11.760 --> 00:29:13.040 align:center
ระวังร้อนนะ ระวังร้อน

00:29:13.120 --> 00:29:15.080 align:center
คุณน้าคะ ไม่ต้องทำเพิ่มแล้วนะคะ เยอะไปแล้ว

00:29:15.160 --> 00:29:17.120 align:center
หมดแล้วๆ มีแค่นี้แหละ

00:29:19.920 --> 00:29:21.640 align:center
น้าถามอาเหยาว่า หนูชอบอะไร

00:29:21.720 --> 00:29:22.880 align:center
เขาบอกกินได้ทุกอย่าง

00:29:23.640 --> 00:29:24.840 align:center
หนูกินได้ทุกอย่างค่ะ

00:29:25.720 --> 00:29:27.560 align:center
ใช่ครับ เธอไม่เลือกกิน กินได้ทุกอย่าง

00:29:27.640 --> 00:29:29.000 align:center
ดีจัง

00:29:29.080 --> 00:29:31.520 align:center
พวกนี้น่ะ เป็นอาหารจานเด็ดของน้าเขาเลย

00:29:32.280 --> 00:29:34.800 align:center
ฉันน่ะไม่มีฝีมือเสน่ห์ปลายจวักหรอก

00:29:34.880 --> 00:29:36.600 align:center
เลยทำได้แค่เป็นลูกมือเขา

00:29:36.680 --> 00:29:39.760 align:center
ใช่ วันนี้เขาทำตัวดีมากจริงๆ

00:29:39.840 --> 00:29:41.400 align:center
ขอเป็นลูกมือเองเลย

00:29:41.480 --> 00:29:45.000 align:center
ปกตินะ ขวดซอสหก ก็ไม่หยิบขึ้นมาตั้งด้วยซ้ำ

00:29:45.080 --> 00:29:45.920 align:center
โชคดี

00:29:46.000 --> 00:29:47.480 align:center
ที่อาเหยากับอาหย่วนไม่เหมือนเขา

00:29:48.200 --> 00:29:50.440 align:center
หงโต้วอยู่ด้วย ช่วยไว้หน้าผมหน่อยได้ไหม

00:29:51.160 --> 00:29:53.400 align:center
พอแล้วๆ วันนี้ไม่ต้องพูดเรื่องเขาแล้ว

00:29:53.480 --> 00:29:54.600 align:center
มา กินข้าวกัน

00:29:54.680 --> 00:29:55.920 align:center
กินกันเถอะๆ

00:29:56.000 --> 00:29:57.280 align:center
หงโต้ว หยิบตะเกียบสิ

00:29:57.360 --> 00:29:58.320 align:center
ค่ะๆ

00:30:00.720 --> 00:30:01.920 align:center
ช้าๆ หน่อย

00:30:02.000 --> 00:30:03.520 align:center
กินซะอย่างกับผีขอส่วนบุญ

00:30:04.240 --> 00:30:05.760 align:center
ร่างกายกำลังโตไง

00:30:06.400 --> 00:30:07.680 align:center
มาๆ

00:30:07.760 --> 00:30:08.880 align:center
ขอบคุณค่ะคุณอา

00:30:10.480 --> 00:30:11.800 align:center
หงโต้ว

00:30:11.880 --> 00:30:14.600 align:center
ตอนน้าอยู่บ้านน่ะ ได้ยินอาหย่วนพูดถึงหนูด้วย

00:30:15.200 --> 00:30:17.720 align:center
เขาบอกว่าที่บ้านพักมีพี่สาวคนนึงนิสัยดีมาก

00:30:17.800 --> 00:30:20.240 align:center
เข้าเคยเข้าใจหนูผิด แต่หนูก็ไม่โกรธ

00:30:21.000 --> 00:30:23.000 align:center
แม่พูดเรื่องนี้ทำไมเนี่ย

00:30:23.600 --> 00:30:25.040 align:center
ไม่ได้บอกว่าแกไม่ดี

00:30:26.880 --> 00:30:28.360 align:center
ย่าน่ะ โทรมาทีไรก็เอาแต่พูดว่า

00:30:28.960 --> 00:30:30.680 align:center
หงโต้วออกไปตั้งแผงเป็นเพื่อนฉันด้วย

00:30:31.280 --> 00:30:33.640 align:center
หงโต้วน่ะ มาคุยเล่นกับฉันด้วย

00:30:33.720 --> 00:30:36.320 align:center
หงโต้วซื้อของเล่น มาให้ฉันด้วย

00:30:36.400 --> 00:30:37.920 align:center
เขาชอบหนูมากๆ เลย

00:30:38.000 --> 00:30:39.160 align:center
ใช่ไหมครับ แม่

00:30:40.080 --> 00:30:40.920 align:center
ใช่

00:30:41.000 --> 00:30:42.600 align:center
ไม่กี่วันก่อนก็โทรมาบอกว่า

00:30:43.200 --> 00:30:44.640 align:center
พวกหนูสองคนคบกันแล้ว

00:30:45.800 --> 00:30:47.840 align:center
พวกเราดีใจกันยกบ้านเลย

00:30:48.920 --> 00:30:50.680 align:center
หงโต้ว น้าขอดื่มให้หนู

00:30:50.760 --> 00:30:52.040 align:center
- ขอบคุณค่ะคุณน้า
- ขอให้หนูกับอาเหยา

00:30:52.120 --> 00:30:54.200 align:center
ราบรื่นทั้งการงานและความรัก

00:30:54.280 --> 00:30:55.360 align:center
ดีขึ้นทุกวันนะ

00:30:56.160 --> 00:30:57.720 align:center
ขอบคุณน่ะคุณน้า คุณอา

00:30:57.800 --> 00:30:59.280 align:center
พวกคุณวางใจเถอะค่ะ

00:30:59.360 --> 00:31:00.680 align:center
หนูจะดูแลเขาอย่างดีแน่นอน

00:31:01.600 --> 00:31:02.800 align:center
คุณพูดแล้วนะ

00:31:02.880 --> 00:31:05.000 align:center
ถ้าคุณทำไม่ดีกับผม ผมจะโทรไปบอกน้านะ

00:31:05.960 --> 00:31:08.800 align:center
ถ้าหงโต้วไม่ดีกับเธอ เธอต้องพิจารณาตัวเองสิ

00:31:08.880 --> 00:31:09.760 align:center
ยังจะกล้าฟ้องอีก

00:31:09.840 --> 00:31:12.200 align:center
- นั่นสิ
- นั่นสิ

00:31:12.280 --> 00:31:14.240 align:center
เขาจะทำไม่ดีกับเธอทำไม

00:31:14.320 --> 00:31:15.160 align:center
ใช่

00:31:15.840 --> 00:31:18.480 align:center
ตอนนี้สำหรับทุกคน
ผมก็เป็นน้ำที่สาดออกไปแล้ว ใช่ไหม

00:31:20.320 --> 00:31:21.240 align:center
คุณอยากทำอะไรก็ทำเลย

00:31:21.320 --> 00:31:23.520 align:center
นั่นสิ สาดรดฉันทั้งตัวเลย

00:31:25.160 --> 00:31:26.440 align:center
กินเถอะๆ

00:31:26.520 --> 00:31:27.520 align:center
กินผักหน่อยๆ

00:31:27.600 --> 00:31:28.960 align:center
- ขอบคุณค่ะๆ
- ลองดู

00:31:29.040 --> 00:31:30.080 align:center
เลือกกินอันที่ชอบ

00:31:30.160 --> 00:31:32.120 align:center
- ไม่ชอบก็เขี่ยไปข้างๆ นะ
- ได้ค่ะ

00:31:34.800 --> 00:31:35.720 align:center
ย่ากินด้วยสิครับ

00:31:35.800 --> 00:31:37.240 align:center
ย่ากินลูกชิ้นปลาไหม เดี๋ยวผมคีบให้

00:31:38.080 --> 00:31:40.320 align:center
- คีบให้ๆ
- ย่ากินของผม ย่า

00:31:40.400 --> 00:31:41.240 align:center
จ้ะ

00:31:54.000 --> 00:31:55.400 align:center
หนูน่าจะไปช่วยเขานะ

00:31:55.480 --> 00:31:56.720 align:center
นั่งลงๆ

00:31:56.800 --> 00:31:57.760 align:center
ดื่มชาเถอะ

00:31:59.960 --> 00:32:01.080 align:center
หงโต้ว

00:32:01.160 --> 00:32:02.240 align:center
ผลไม้มาแล้วจ้ะ

00:32:03.080 --> 00:32:04.360 align:center
เลือกเอานะ

00:32:05.360 --> 00:32:06.640 align:center
หลานจือ

00:32:06.720 --> 00:32:08.280 align:center
ผมแวะไปบ้านลุงหยางนะ

00:32:08.360 --> 00:32:10.280 align:center
- ไปดื่มเหล้าเหรอ
- ไม่ดื่ม

00:32:15.080 --> 00:32:15.920 align:center
ดื่มนิดเดียว

00:32:16.720 --> 00:32:17.600 align:center
ไปเถอะๆ

00:32:17.680 --> 00:32:18.520 align:center
หงโต้ว

00:32:18.600 --> 00:32:19.960 align:center
- ตามสบายนะ ฉันขอตัวก่อน
- ค่ะ คุณอา

00:32:22.160 --> 00:32:24.320 align:center
เขาไม่สนิทกับเพื่อนบ้านที่คุนหมิง

00:32:24.400 --> 00:32:25.800 align:center
คงเบื่อแย่แล้ว

00:32:25.880 --> 00:32:27.480 align:center
กลับบ้านมาทีไร

00:32:27.560 --> 00:32:29.360 align:center
กลางคืนไม่อยู่บ้านหรอก

00:32:29.440 --> 00:32:30.920 align:center
ไปเที่ยวบ้านไหนก็ไม่รู้

00:32:31.520 --> 00:32:32.400 align:center
ลุงครับ

00:32:33.160 --> 00:32:35.120 align:center
ดูบ้านหลังนี้สิ ดีมากเลย

00:32:35.680 --> 00:32:37.280 align:center
เฟอร์นิเจอร์ใหม่หมด

00:32:38.840 --> 00:32:40.640 align:center
เต๋อชิงกับพี่สะใภ้ก็กตัญญู

00:32:40.720 --> 00:32:42.800 align:center
ลุงยังจะโวยวายย้ายออกไป

00:32:42.880 --> 00:32:44.240 align:center
ทำไมกัน

00:32:46.680 --> 00:32:48.040 align:center
- อาชิ่ง
- ครับอา

00:32:48.120 --> 00:32:49.720 align:center
เรียนเป็นไงบ้าง

00:32:49.800 --> 00:32:51.120 align:center
ก็ดีครับ อา

00:32:51.200 --> 00:32:52.600 align:center
คิดไว้หรือยังว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยไหน

00:32:53.720 --> 00:32:55.800 align:center
ยังไม่ได้คิดเลยครับอา

00:32:56.400 --> 00:32:59.520 align:center
เดี๋ยวกลับไป อาจะให้พี่เหยาช่วยดูให้นะ

00:32:59.600 --> 00:33:00.840 align:center
- ครับ
- ไป

00:33:00.920 --> 00:33:02.840 align:center
บอกแม่เธอว่าไม่ต้องทำมาแล้ว พอแล้ว

00:33:04.880 --> 00:33:06.560 align:center
เรียกพ่อมาด้วยนะ มาดื่มเหล้ากัน

00:33:06.640 --> 00:33:08.320 align:center
- ครับ
- ไม่ต้องไป

00:33:09.640 --> 00:33:11.440 align:center
มันจะกล้ากลับมาเหรอ

00:33:11.520 --> 00:33:13.200 align:center
ลูกทรพี

00:33:13.280 --> 00:33:15.000 align:center
ครับๆ ไม่เรียกก็ได้

00:33:16.480 --> 00:33:17.760 align:center
ลุงครับ มา

00:33:18.520 --> 00:33:19.600 align:center
ดื่มกันเถอะ

00:33:20.640 --> 00:33:22.280 align:center
ไม่ได้ดื่มกับลุงมานานแล้ว

00:33:29.200 --> 00:33:31.440 align:center
เต๋อชิงให้เธอมาทำอะไร

00:33:33.520 --> 00:33:34.680 align:center
เขาไม่ได้ให้มา

00:33:37.080 --> 00:33:39.280 align:center
อาเหยาน่ะ เขามีแฟนแล้ว

00:33:39.960 --> 00:33:41.760 align:center
หลานจือยังไม่เคยเห็น เลยพามาดูหน่อย

00:33:42.520 --> 00:33:44.680 align:center
แฟนเหรอ คนที่ไหน

00:33:44.760 --> 00:33:45.720 align:center
ปักกิ่งครับ

00:33:47.000 --> 00:33:49.400 align:center
โฮมสเตย์ที่กำลังสร้างในชุมชนตรงนั้น

00:33:49.480 --> 00:33:51.200 align:center
ก็เป็นแฟนเขาที่ซื้อต่อมา

00:33:52.960 --> 00:33:53.800 align:center
เมื่อก่อน

00:33:54.520 --> 00:33:56.680 align:center
เขากับเด็กที่ชื่อเสี่ยวหวง
ก่อเรื่องในชุมชนไม่หยุด

00:33:56.760 --> 00:33:58.800 align:center
ดูตอนนี้สิ ยังจะมีเพิ่มมาอีกคน

00:34:00.040 --> 00:34:01.640 align:center
พวกเขาร่วมมือกันชัดๆ

00:34:01.720 --> 00:34:04.000 align:center
เธอดูสิ ทำชุมชนวุ่นวาย

00:34:04.080 --> 00:34:06.960 align:center
ยุ่งเหยิง สภาพแวดล้อมพังหมด

00:34:07.040 --> 00:34:08.520 align:center
เธอไม่รู้หรือไง

00:34:09.280 --> 00:34:10.920 align:center
อย่างกับแหย่รังแตน

00:34:11.000 --> 00:34:13.120 align:center
แห่กันมา มีแต่นักท่องเที่ยวทั้งนั้น

00:34:14.239 --> 00:34:15.960 align:center
นักท่องเที่ยวเยอะไม่ดีหรือไงครับ

00:34:16.560 --> 00:34:17.520 align:center
เมื่อกี้ที่เดินมา

00:34:17.600 --> 00:34:20.880 align:center
เห็นหลายบ้านเอาแผงไปตั้งหน้าบ้านทั้งนั้น

00:34:20.960 --> 00:34:23.280 align:center
ทั้งขายผ้ามัดย้อม ผ้าพันคอ

00:34:24.320 --> 00:34:25.280 align:center
ใช่

00:34:25.360 --> 00:34:26.920 align:center
ไปขายผ้ามัดย้อม ผ้าพันคอกันหมด

00:34:27.000 --> 00:34:29.080 align:center
ไร่นั้นยังจะปลูกอยู่ไหม จะเอาอะไรกิน

00:34:29.960 --> 00:34:31.159 align:center
ไร่ก็ปลูกเหมือนเดิม

00:34:31.920 --> 00:34:33.040 align:center
มีรายได้เข้ามาเพิ่มไงครับ

00:34:36.120 --> 00:34:37.000 align:center
รายได้เข้าเหรอ

00:34:37.520 --> 00:34:38.960 align:center
เข้าตรงไหน

00:34:39.040 --> 00:34:40.760 align:center
เข้าสมองที่คิดแต่เรื่องเงินไง

00:34:40.840 --> 00:34:42.159 align:center
รายได้เข้า เหอะ

00:34:47.400 --> 00:34:48.480 align:center
ลุงครับ

00:34:50.520 --> 00:34:52.159 align:center
ตอนเด็กๆ แม้ผมจะจำไม่ค่อยได้

00:34:52.239 --> 00:34:53.400 align:center
ตอนพี่ผมป่วย

00:34:54.360 --> 00:34:56.600 align:center
ที่บ้านไม่มีเงิน เลยมาขอยืมลุง

00:34:56.679 --> 00:34:58.120 align:center
ลุงไม่ได้ร่ำรวย ลุงก็ช่วยหายืม

00:34:58.200 --> 00:34:59.200 align:center
หายืมไปทั่ว

00:34:59.920 --> 00:35:00.880 align:center
จนหาเงินได้ครบ

00:35:00.960 --> 00:35:03.200 align:center
แต่สมัยนั้นการแพทย์ไม่ก้าวหน้า

00:35:04.000 --> 00:35:05.040 align:center
พี่ชายผม

00:35:07.760 --> 00:35:08.800 align:center
ต้องจ่ายเงินไปไม่น้อย

00:35:08.880 --> 00:35:10.000 align:center
แต่โรคก็ยังไม่หาย

00:35:10.800 --> 00:35:14.040 align:center
พอผมโตจนจำความได้ ก็จำได้เลยว่าที่บ้านจน

00:35:16.040 --> 00:35:18.000 align:center
สมัยนั้นจะดีเหมือนสมัยนี้ได้ยังไง

00:35:20.200 --> 00:35:23.160 align:center
ทั้งไม่มีการศึกษาภาคบังคับ ค่าเรียนก็ต้องหาเอง

00:35:24.080 --> 00:35:26.520 align:center
ลุงให้เงินเต๋อชิงไป

00:35:26.600 --> 00:35:27.760 align:center
แล้วลากผมไปเรียนด้วย

00:35:27.840 --> 00:35:29.160 align:center
ผมดันเรียนไม่เก่ง

00:35:29.240 --> 00:35:31.880 align:center
แต่ก็ถูๆ ไถๆ จนจบม.ต้น

00:35:33.720 --> 00:35:34.720 align:center
ผมเรียนมาน้อย

00:35:35.440 --> 00:35:37.040 align:center
ผมกับแม่อาเหยาเลยคิดว่า

00:35:38.920 --> 00:35:41.760 align:center
จะต้องให้อาเหยาเรียนให้ได้

00:35:41.840 --> 00:35:42.920 align:center
จะได้ออกไปจากที่นี่

00:35:44.440 --> 00:35:46.160 align:center
เขาน่ะ เหมือนกับแม่ของเขา

00:35:46.880 --> 00:35:48.720 align:center
หัวดี เรียนเก่ง

00:35:48.800 --> 00:35:49.920 align:center
สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้

00:35:50.000 --> 00:35:52.080 align:center
แถมยังได้เงินเดือนเยอะด้วย

00:35:53.080 --> 00:35:54.880 align:center
เห็นชัดเลยว่า รุ่นลูกน่ะ

00:35:54.960 --> 00:35:57.360 align:center
จะไม่ทำไร่ทำนาแล้ว

00:35:59.880 --> 00:36:02.040 align:center
แต่สุดท้าย เขาดึงดันจะกลับมา

00:36:04.480 --> 00:36:06.920 align:center
สองปีแรกที่เพิ่งกลับมา
ผมทะเลาะกับเขาบ่อยมาก

00:36:08.240 --> 00:36:09.600 align:center
โรงมัดย้อมของสกุลไป๋น่ะ

00:36:10.840 --> 00:36:13.080 align:center
ไปต่อไม่ไหวแล้ว ยังดื้อจะซื้อมาอีก

00:36:13.160 --> 00:36:14.800 align:center
ผมขวางประตูไว้ แล้วทะเลาะกับเขาเลย

00:36:16.120 --> 00:36:19.200 align:center
หลังจากนั้น แม้แต่ตำรวจก็ยังมา

00:36:21.640 --> 00:36:22.800 align:center
ขายขี้หน้าจริงๆ

00:36:26.320 --> 00:36:27.960 align:center
แต่ความคิดในตอนนั้น

00:36:28.040 --> 00:36:30.080 align:center
ก็เพื่ออนาคตของลูกทั้งนั้น

00:36:30.160 --> 00:36:32.040 align:center
ต่อให้ขายหน้า ก็ต้องโวยวาย

00:36:36.200 --> 00:36:38.920 align:center
ต่อมา หลานจือมาพูดกับผมว่า

00:36:40.200 --> 00:36:42.000 align:center
รุ่นลูกเก่งกว่ารุ่นเรา

00:36:43.040 --> 00:36:44.800 align:center
พวกเราเรียนมาน้อย

00:36:44.880 --> 00:36:47.360 align:center
อาเหยาเรียนมาสูง ได้เห็นโลกเยอะ

00:36:47.960 --> 00:36:49.600 align:center
สายตาของเขาไม่เห็นเหมือนพวกเรา

00:36:50.120 --> 00:36:51.160 align:center
เราต้องเชื่อเขา

00:36:51.840 --> 00:36:53.000 align:center
มีเรื่องอะไร

00:36:53.080 --> 00:36:54.440 align:center
ต้องถามเขาให้มาก

00:36:56.040 --> 00:36:57.120 align:center
ลุงครับ

00:36:57.200 --> 00:36:59.800 align:center
รุ่นของพวกลุงน่ะ ทำไร่ ได้เงินน้อย

00:37:00.320 --> 00:37:03.120 align:center
รุ่นพวกผม พอได้ออกไปทำงานที่อื่น

00:37:03.200 --> 00:37:06.920 align:center
ก็มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ว่า

00:37:07.000 --> 00:37:08.280 align:center
ก็ต้องทิ้งคนที่บ้านไว้

00:37:09.520 --> 00:37:10.840 align:center
ลุงลองดูตอนนี้สิ

00:37:10.920 --> 00:37:12.440 align:center
ถ้านักท่องเที่ยวเยอะขึ้น

00:37:12.520 --> 00:37:14.280 align:center
ทั้งครอบครัวก็จะได้อยู่ที่บ้าน

00:37:15.240 --> 00:37:16.720 align:center
แถมยังได้มีชีวิตที่ดีขึ้นด้วย

00:37:17.880 --> 00:37:18.720 align:center
ดีจะตายครับ

00:37:21.840 --> 00:37:22.800 align:center
ซื่อผิง

00:37:23.600 --> 00:37:25.520 align:center
เธอว่าต่อไปชุมชนของเรา

00:37:26.600 --> 00:37:27.720 align:center
จะเป็นยังไง

00:37:31.320 --> 00:37:32.520 align:center
ไม่รู้สิครับ

00:37:33.480 --> 00:37:35.040 align:center
ผมไม่กล้าคิด

00:37:36.120 --> 00:37:39.080 align:center
หลายปีก่อน ใครจะคิดละครับ
ว่าไลฟ์สดขายดอกไม้ได้ด้วย

00:37:40.240 --> 00:37:42.200 align:center
พัสดุก็ขนส่งเร็วมาก

00:37:42.280 --> 00:37:43.640 align:center
ออกจากบ้านไม่ต้องพกเงินเลย

00:37:46.040 --> 00:37:46.880 align:center
ลุงครับ

00:37:47.840 --> 00:37:51.320 align:center
ชีวิตเราน่ะ ไปคุมชีวิตลูกหลานไม่ได้หรอก

00:37:51.400 --> 00:37:53.440 align:center
โลกภายนอกเปลี่ยนไปเร็วมาก

00:37:54.200 --> 00:37:55.680 align:center
เพื่อชีวิตลูก

00:37:55.760 --> 00:37:56.880 align:center
ชีวิตหลานของเรา

00:37:57.560 --> 00:38:00.440 align:center
เราก็ต้องเปลี่ยนตาม ใช่ไหมครับ

00:38:11.120 --> 00:38:12.280 align:center
ลุงสุดยอดเลยครับ

00:38:14.040 --> 00:38:15.640 align:center
คุณย่า หนูไปแล้วนะคะ

00:38:22.560 --> 00:38:25.480 align:center
- ฉันขอดอกนึงนะ
- มา เดี๋ยวเอาหนามออกให้

00:38:37.720 --> 00:38:40.000 align:center
ได้แล้ว พรุ่งนี้ทำเสร็จ เดี๋ยวเอาไปให้

00:38:42.000 --> 00:38:43.560 align:center
หงโต้ว รอก่อนแป๊บนึง

00:38:48.200 --> 00:38:50.480 align:center
นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยของน้ากับพ่ออาเหยา

00:38:50.560 --> 00:38:53.120 align:center
- รับไว้ๆ
- ไม่ค่ะ ไม่ได้ๆ

00:38:53.200 --> 00:38:54.040 align:center
คุณน้า ไม่ต้องหรอกค่ะ

00:38:54.120 --> 00:38:55.280 align:center
เจอกันครั้งแรก

00:38:55.360 --> 00:38:56.640 align:center
ไม่รับอั่งเปาไม่ได้

00:38:57.720 --> 00:38:59.640 align:center
ไม่ได้ค่ะคุณน้า มันหนาเกินไป

00:38:59.720 --> 00:39:01.160 align:center
ไม่เท่าไรหรอก รับไว้นะ

00:39:01.240 --> 00:39:02.200 align:center
คุณรับไปเถอะ

00:39:03.400 --> 00:39:04.320 align:center
อาเหยา

00:39:04.400 --> 00:39:05.960 align:center
เดี๋ยวไปส่งหงโต้วกลับบ้านเสร็จ

00:39:06.040 --> 00:39:08.080 align:center
ไปรับพ่อด้วยนะ เขาต้องเมามากแน่ๆ

00:39:08.680 --> 00:39:09.600 align:center
ได้ครับ

00:39:09.680 --> 00:39:12.440 align:center
วันนี้รบกวนคุณน้าแล้วนะคะ
อาหารอร่อยมากเลยค่ะ

00:39:12.520 --> 00:39:14.160 align:center
ถ้าหนูชอบ เดี๋ยวน้าสอนอาเหยา

00:39:14.240 --> 00:39:15.800 align:center
วันหลังให้เขาทำให้กิน

00:39:16.520 --> 00:39:17.600 align:center
ไปกันเถอะ

00:39:17.680 --> 00:39:18.800 align:center
- ไปนะครับ
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ